Kinderen
alle pijlers
Ervaringen - co ouderschap - tips - No Go’s
zaterdag 14 maart 2026 om 22:07
Hoi allemaal,
Sinds afgelopen maand ben ik uit elkaar. Lang verhaal, oude topics veel terug te lezen maar er is veel, heel veel gebeurd. Er is nu via mijn advocaat en zijn advocaat een plan opgesteld voor de kinderen. We willen beide dat zij hier zo min mogelijk onder gaan lijden. Want dat gaan ze toch wel doen.
Ik heb als het goed is snel een huisje, met geluk kwam dit op m’n pad maar alles moet nog wel rond gebreid worden. Als dit lukt heb ik dus snel een plekje waar ik een nieuw begin ga starten voor mij en de kindjes. 9 km van de plek waar ik nu woont. Het is het engste wat ik ooit gedaan heb na 17 jaar samen te zijn. Ik weet dat het goed is, dus ik blijf achter m’n eigen keuze staan, alleen ben ik zo ontzettend bang. Bang voor het onbekende, bang mn oude leven en routine te gaan missen.. zelf bang om hem ondanks de toxic relatie te gaan missen, ik ben gewoon bang voor het onbekende. Dit gevoel wordt vast beter maar nu voelt het nog heel treurig allemaal.
Mijn ex kan door de weeks eigenlijk geen zorg op zich nemen, ivm late werktijden en hoge werkload. Nu gaf hij aan dat zijn kids om het weekend zien echt heel weinig en moeilijk voor hem is maar ook voor de kids. Samen kwamen met op het idee om de weekenden te splitsen. De ene week haalt hij ze uit de bso of school op vrijdag, slapen ze daar, zaterdag einde dag ruilen we. Zijn ze van zaterdag op zondag (plus opeenvolgend bij mij). De andere week andersom, haal ik ze uit school vrijdag, zaterdag komt hij ze einde dag halen en zijn ze tot zondag avond bij hem of tot maandag ochtend zodat hij ze naar school brengt.
Zo heeft hij altijd een of 2 nachten in het weekend en andersom ik ook. Ons uitgangspunt is dat de kids elk weekend hun ouders beide zien. Wel als er weekendjes weg gegaan wordt of een activiteit die tot zaterdag laat duurt, dat dit altijd mogelijk is in overleg.
Het zou voor mij praktisch gezien betekenen dat ik de kids door de weeks altijd heb (met ruimte dat hij eens met ze eet door de weeks bijvoorbeeld) en de ene week 1 nacht in het weekend. De andere week 2 nachten in het weekend. Zodat ex soms ook zaterdag of zondag heeft en dan de kids maandag naar school brengt. En dan de week erna is dat weer andersom.
Het zou dan een 80/20 verdeling zijn.
Zijn er exen die hier ervaringen mee hebben? Is dit fijn voor de kinderen en voor jezelf? Ik ben vooral een ouder die denkt in het belang van de kids en ik ben bereid daar mijn leven op aan te passen zolang zij maar beide ouders in hun leven hebben op een werkbare manier, die voor kids het fijnste is.
Hoor het graag, dank vast!
Sinds afgelopen maand ben ik uit elkaar. Lang verhaal, oude topics veel terug te lezen maar er is veel, heel veel gebeurd. Er is nu via mijn advocaat en zijn advocaat een plan opgesteld voor de kinderen. We willen beide dat zij hier zo min mogelijk onder gaan lijden. Want dat gaan ze toch wel doen.
Ik heb als het goed is snel een huisje, met geluk kwam dit op m’n pad maar alles moet nog wel rond gebreid worden. Als dit lukt heb ik dus snel een plekje waar ik een nieuw begin ga starten voor mij en de kindjes. 9 km van de plek waar ik nu woont. Het is het engste wat ik ooit gedaan heb na 17 jaar samen te zijn. Ik weet dat het goed is, dus ik blijf achter m’n eigen keuze staan, alleen ben ik zo ontzettend bang. Bang voor het onbekende, bang mn oude leven en routine te gaan missen.. zelf bang om hem ondanks de toxic relatie te gaan missen, ik ben gewoon bang voor het onbekende. Dit gevoel wordt vast beter maar nu voelt het nog heel treurig allemaal.
Mijn ex kan door de weeks eigenlijk geen zorg op zich nemen, ivm late werktijden en hoge werkload. Nu gaf hij aan dat zijn kids om het weekend zien echt heel weinig en moeilijk voor hem is maar ook voor de kids. Samen kwamen met op het idee om de weekenden te splitsen. De ene week haalt hij ze uit de bso of school op vrijdag, slapen ze daar, zaterdag einde dag ruilen we. Zijn ze van zaterdag op zondag (plus opeenvolgend bij mij). De andere week andersom, haal ik ze uit school vrijdag, zaterdag komt hij ze einde dag halen en zijn ze tot zondag avond bij hem of tot maandag ochtend zodat hij ze naar school brengt.
Zo heeft hij altijd een of 2 nachten in het weekend en andersom ik ook. Ons uitgangspunt is dat de kids elk weekend hun ouders beide zien. Wel als er weekendjes weg gegaan wordt of een activiteit die tot zaterdag laat duurt, dat dit altijd mogelijk is in overleg.
Het zou voor mij praktisch gezien betekenen dat ik de kids door de weeks altijd heb (met ruimte dat hij eens met ze eet door de weeks bijvoorbeeld) en de ene week 1 nacht in het weekend. De andere week 2 nachten in het weekend. Zodat ex soms ook zaterdag of zondag heeft en dan de kids maandag naar school brengt. En dan de week erna is dat weer andersom.
Het zou dan een 80/20 verdeling zijn.
Zijn er exen die hier ervaringen mee hebben? Is dit fijn voor de kinderen en voor jezelf? Ik ben vooral een ouder die denkt in het belang van de kids en ik ben bereid daar mijn leven op aan te passen zolang zij maar beide ouders in hun leven hebben op een werkbare manier, die voor kids het fijnste is.
Hoor het graag, dank vast!
zaterdag 14 maart 2026 om 22:29
Om en om het weekend van vrijdag uit school tot maandag naar school.
Door de weeks een dag uit school naar paps, daar eten/slapen, volgende ochtend weer naar school.
Hij is hun vader hoor, valt best wel te regelen met zijn werk. Werkt-ie op de andere dagen maar wat harder.
Door de weeks een dag uit school naar paps, daar eten/slapen, volgende ochtend weer naar school.
Hij is hun vader hoor, valt best wel te regelen met zijn werk. Werkt-ie op de andere dagen maar wat harder.
Everything is possible for the one who believes.
zaterdag 14 maart 2026 om 22:38
zaterdag 14 maart 2026 om 22:41
zaterdag 14 maart 2026 om 22:42
Ze vinden beiden dat de kinderen beide ouders horen te zien in het weekend. Los dus van vader z’n moeilijke leven.
Correctie: het gaat echt om de ouders die dan elk weekend een dag met de kinderen heeft.
moiren wijzigde dit bericht op 14-03-2026 22:43
11.48% gewijzigd
Everything is possible for the one who believes.
zaterdag 14 maart 2026 om 22:43
zaterdag 14 maart 2026 om 22:46
Inderdaad. Je beperkt jezelf enorm zo. Bijna fulltime de kinderen en dan ook nooit eens twee dagen voor jezelf.
Hij zeikt met zijn workload. Laat hem de ballen in zijn broek zoeken en eis minimaal nog 1 nacht per week naast het weekend dat hij ze volledig heeft.
zaterdag 14 maart 2026 om 22:47
Ik zou al afstappen van het woord co-ouderschap.
Het is geen co-ouderschap als jij er de hele (werk)week alleen voor opdraait.
Daarnaast zou ik het als een kind een rommeltje vinden om élk weekend continu heen en weer geschoven te worden.
Tegen dat ik gewend ben bij de éne moet ik alweer naar de andere.
Keep it simple:
Vader haalt ze 1 weekend op 2 op vrijdag op en brengt ze op maandag naar school.
Of zet ze op zondagavond terug bij je af.
Als het haalbaar is met hobby's pikt hij ze ook op dinsdag of woensdag op en zet ze de volgende ochtend af op school.
Maak hem ook duidelijk dat hij kan kiezen ...
Ofwel gaat hij voor een week-week en betaalt geen kinderalimentatie.
Ofwel kiest hij voor zijn werk ipv zijn kinderen en betaalt wél kinderalimentatie.
De vlieger "we noemen het co-ouderschap en dan ontsnap ik aan alle financiële" gaat niet op als jij continu aan 't zorgen en ontzien bent en jezelf met je eigen job waarschijnlijk wél maar in 20 bochten moet wringen.
Als jij het ook zou vertikken je job aan te passen kunnen de kinderen dus door de week op internaat. Hou dat credo in gedachten.
Het is geen co-ouderschap als jij er de hele (werk)week alleen voor opdraait.
Daarnaast zou ik het als een kind een rommeltje vinden om élk weekend continu heen en weer geschoven te worden.
Tegen dat ik gewend ben bij de éne moet ik alweer naar de andere.
Keep it simple:
Vader haalt ze 1 weekend op 2 op vrijdag op en brengt ze op maandag naar school.
Of zet ze op zondagavond terug bij je af.
Als het haalbaar is met hobby's pikt hij ze ook op dinsdag of woensdag op en zet ze de volgende ochtend af op school.
Maak hem ook duidelijk dat hij kan kiezen ...
Ofwel gaat hij voor een week-week en betaalt geen kinderalimentatie.
Ofwel kiest hij voor zijn werk ipv zijn kinderen en betaalt wél kinderalimentatie.
De vlieger "we noemen het co-ouderschap en dan ontsnap ik aan alle financiële" gaat niet op als jij continu aan 't zorgen en ontzien bent en jezelf met je eigen job waarschijnlijk wél maar in 20 bochten moet wringen.
Als jij het ook zou vertikken je job aan te passen kunnen de kinderen dus door de week op internaat. Hou dat credo in gedachten.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 14 maart 2026 om 22:47
Precies. Gejank is het.Moiren schreef: ↑14-03-2026 22:29Om en om het weekend van vrijdag uit school tot maandag naar school.
Door de weeks een dag uit school naar paps, daar eten/slapen, volgende ochtend weer naar school.
Hij is hun vader hoor, valt best wel te regelen met zijn werk. Werkt-ie op de andere dagen maar wat harder.
zaterdag 14 maart 2026 om 22:53
Dus doordat jij de hele werkweek de zorg op je neemt heeft hij de kans om heel veel te werken. Wat gaat hij voor jou doen zodat jij ook genoeg kunt werken om je leven, ook op de lange termijn, betaalbaar te houden?
80/20 vind ik geen co-ouderschap. Dat lijkt meer een omgangsregeling.
80/20 vind ik geen co-ouderschap. Dat lijkt meer een omgangsregeling.
Iedereen heeft het recht veilig over straat te kunnen gaan.
zaterdag 14 maart 2026 om 22:54
Ik zou ook incalculeren dat je nu de lijnen voor pakweg de volgende 3 à 5 jaar uitzet.
Ik zie het maar al te gauw gebeuren dat het straks elke 2 à 3 weken bal is en jij te pas en te onpas kan inspringen omdat die vrijdagavond of zaterdag "toch niet schikt" omdat hij op stap moet met vrienden, met een nieuwe vlam, ... en hij zijn kinderen "toch volgende week nog ziet" en "hij dat avondje uitgaan wel verdiend heeft na een zware werkweek".
Dan kan je dus beter van in begin gaan voor een heel duidelijke en misschien iets beperktere regeling. Die ook een stuk duidelijker is voor de kinderen.
Ik zie het maar al te gauw gebeuren dat het straks elke 2 à 3 weken bal is en jij te pas en te onpas kan inspringen omdat die vrijdagavond of zaterdag "toch niet schikt" omdat hij op stap moet met vrienden, met een nieuwe vlam, ... en hij zijn kinderen "toch volgende week nog ziet" en "hij dat avondje uitgaan wel verdiend heeft na een zware werkweek".
Dan kan je dus beter van in begin gaan voor een heel duidelijke en misschien iets beperktere regeling. Die ook een stuk duidelijker is voor de kinderen.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 14 maart 2026 om 22:57
Wissewis schreef: ↑14-03-2026 22:54Ik zou ook incalculeren dat je nu de lijnen voor pakweg de volgende 3 à 5 jaar uitzet.
Ik zie het maar al te gauw gebeuren dat het straks elke 2 à 3 weken bal is en jij te pas en te onpas kan inspringen omdat die vrijdagavond of zaterdag "toch niet schikt" omdat hij op stap moet met vrienden, met een nieuwe vlam, ... en hij zijn kinderen "toch volgende week nog ziet" en "hij dat avondje uitgaan wel verdiend heeft na een zware werkweek".
Dan kan je dus beter van in begin gaan voor een heel duidelijke en misschien iets beperktere regeling. Die ook een stuk duidelijker is voor de kinderen.
Je fantasie gaat een beetje met je aan de haal.
Iedereen heeft het recht veilig over straat te kunnen gaan.
zaterdag 14 maart 2026 om 23:08
Ik heb het bijna twintig jaar op papier 80/20 gedaan. Op papier omdat de vader van mijn kinderen zichzelf ook zo belangrijk en onmisbaar fantaseert als jouw ex.
Ten eerste ben je dus alleen maar zo belangrijk en onmisbaar voor je kinderen. Je baas laat HR op de dag dat hij hoort dat je onder een vallende piano stond een vacature opstellen, van 90% van je vrienden hoef je niks te verwachten als je verhuist naar de andere kant van het land en als je een onuitstaanbare eikel bent dan vraagt je partner vroeg of laat toch echt de scheiding aan. Maar je kinderen, die krijgen nooit een nieuwe papa. Dus al dat geneuzel over dat het niet kan is gewoon onwil in een meelijwekkend jasje. En jij trapt erin en bent dus manipuleerbaar op dit punt. Dat weet hij en dat gaat hij tot aan het uiterste van wat je toelaat gebruiken om zijn leven van na de scheiding zo vrolijk en onbezorgd mogelijk te maken.
Naar iemand die vijf van de zeven dagen geen tijd vrij wil maken om voor zijn eigen kinderen te zorgen hoef je niet te luisteren naar wat er allemaal zo reuze belangrijk is voor jullie kinderen. Hij mag even netjes gaan zitten en zijn mond houden.
Scheiden is voor altijd. Dus ook nadat je de kinderen door de eerste schok en veranderingen heen hebt getrokken. 80/20 is pittig. Om dat goed vol te kunnen houden moet je bij kunnen tanken en moet je ruimte hebben om een heel nieuw, eigen, leven op te bouwen. In het eerste jaar is dat rouwen, bijslapen en van je nieuwe huis een thuis maken. Daarna wordt dat jezelf opnieuw ontdekken en leren kennen. En op een dag hoort daar misschien wel een nieuwe relatie bij of casual door het bed rollen met Joost mag weten wie.
Gesplitste weekenden houden je altijd in de zorg stand. Dat vind je ex heerlijk want dat houdt je maximaal flexibel en altijd in standje "verantwoordelijke verzorger".
Deze verdeling is één van de eerste beslissingen die je neemt als individu en niet meer als koppel. Zorg dat je goed voor individuele Jet zorgt.
Je ex vind het 100% prima dat zijn kinderen vijf dagen aaneengesloten geen beroep op hem kunnen doen. Vraag je af waarom hij dat bij twee dagen in het weekend opeens super problematisch vindt.
Ten eerste ben je dus alleen maar zo belangrijk en onmisbaar voor je kinderen. Je baas laat HR op de dag dat hij hoort dat je onder een vallende piano stond een vacature opstellen, van 90% van je vrienden hoef je niks te verwachten als je verhuist naar de andere kant van het land en als je een onuitstaanbare eikel bent dan vraagt je partner vroeg of laat toch echt de scheiding aan. Maar je kinderen, die krijgen nooit een nieuwe papa. Dus al dat geneuzel over dat het niet kan is gewoon onwil in een meelijwekkend jasje. En jij trapt erin en bent dus manipuleerbaar op dit punt. Dat weet hij en dat gaat hij tot aan het uiterste van wat je toelaat gebruiken om zijn leven van na de scheiding zo vrolijk en onbezorgd mogelijk te maken.
Naar iemand die vijf van de zeven dagen geen tijd vrij wil maken om voor zijn eigen kinderen te zorgen hoef je niet te luisteren naar wat er allemaal zo reuze belangrijk is voor jullie kinderen. Hij mag even netjes gaan zitten en zijn mond houden.
Scheiden is voor altijd. Dus ook nadat je de kinderen door de eerste schok en veranderingen heen hebt getrokken. 80/20 is pittig. Om dat goed vol te kunnen houden moet je bij kunnen tanken en moet je ruimte hebben om een heel nieuw, eigen, leven op te bouwen. In het eerste jaar is dat rouwen, bijslapen en van je nieuwe huis een thuis maken. Daarna wordt dat jezelf opnieuw ontdekken en leren kennen. En op een dag hoort daar misschien wel een nieuwe relatie bij of casual door het bed rollen met Joost mag weten wie.
Gesplitste weekenden houden je altijd in de zorg stand. Dat vind je ex heerlijk want dat houdt je maximaal flexibel en altijd in standje "verantwoordelijke verzorger".
Deze verdeling is één van de eerste beslissingen die je neemt als individu en niet meer als koppel. Zorg dat je goed voor individuele Jet zorgt.
Je ex vind het 100% prima dat zijn kinderen vijf dagen aaneengesloten geen beroep op hem kunnen doen. Vraag je af waarom hij dat bij twee dagen in het weekend opeens super problematisch vindt.
zaterdag 14 maart 2026 om 23:15
SinPermiso schreef: ↑14-03-2026 23:08Ik heb het bijna twintig jaar op papier 80/20 gedaan. Op papier omdat de vader van mijn kinderen zichzelf ook zo belangrijk en onmisbaar fantaseert als jouw ex.
Ten eerste ben je dus alleen maar zo belangrijk en onmisbaar voor je kinderen. Je baas laat HR op de dag dat hij hoort dat je onder een vallende piano stond een vacature opstellen, van 90% van je vrienden hoef je niks te verwachten als je verhuist naar de andere kant van het land en als je een onuitstaanbare eikel bent dan vraagt je partner vroeg of laat toch echt de scheiding aan. Maar je kinderen, die krijgen nooit een nieuwe papa. Dus al dat geneuzel over dat het niet kan is gewoon onwil in een meelijwekkend jasje. En jij trapt erin en bent dus manipuleerbaar op dit punt. Dat weet hij en dat gaat hij tot aan het uiterste van wat je toelaat gebruiken om zijn leven van na de scheiding zo vrolijk en onbezorgd mogelijk te maken.
Naar iemand die vijf van de zeven dagen geen tijd vrij wil maken om voor zijn eigen kinderen te zorgen hoef je niet te luisteren naar wat er allemaal zo reuze belangrijk is voor jullie kinderen. Hij mag even netjes gaan zitten en zijn mond houden.
Scheiden is voor altijd. Dus ook nadat je de kinderen door de eerste schok en veranderingen heen hebt getrokken. 80/20 is pittig. Om dat goed vol te kunnen houden moet je bij kunnen tanken en moet je ruimte hebben om een heel nieuw, eigen, leven op te bouwen. In het eerste jaar is dat rouwen, bijslapen en van je nieuwe huis een thuis maken. Daarna wordt dat jezelf opnieuw ontdekken en leren kennen. En op een dag hoort daar misschien wel een nieuwe relatie bij of casual door het bed rollen met Joost mag weten wie.
Gesplitste weekenden houden je altijd in de zorg stand. Dat vind je ex heerlijk want dat houdt je maximaal flexibel en altijd in standje "verantwoordelijke verzorger".
Deze verdeling is één van de eerste beslissingen die je neemt als individu en niet meer als koppel. Zorg dat je goed voor individuele Jet zorgt.
Je ex vind het 100% prima dat zijn kinderen vijf dagen aaneengesloten geen beroep op hem kunnen doen. Vraag je af waarom hij dat bij twee dagen in het weekend opeens super problematisch vindt.
zaterdag 14 maart 2026 om 23:17
Het is al gezegd. Dit is geen co-ouderschap maar een weekendregeling. Dat is ook een optie die niet ten koste van de band hoeft te gaan. Vaak zijn de weekendouders de ‘fun’ ouders en weten kinderen dondersgoed bij wie ze voor de belangrijke dingen moeten zijn. Dat is wat het is als een van de ouders zijn werk belangrijker vindt dan voor de kinderen te zorgen.
zaterdag 14 maart 2026 om 23:21
Wat fijn dat je een eigen plekje hebt gevonden en ook nog redelijk dichtbij!
Ik snap zo'n 80/20 regeling niet echt. Hoef jij niet te werken? De kinderen zijn van jullie samen en de zorg hiervoor is ook van jullie samen. Jij zou toch dezelfde "problemen" hebben kwa tijd/werk/opvang als hij? Ik ben team man-moet-niet-zeuren-en-zijn-grote-jongensbroek-aantrekken.
Ik snap zo'n 80/20 regeling niet echt. Hoef jij niet te werken? De kinderen zijn van jullie samen en de zorg hiervoor is ook van jullie samen. Jij zou toch dezelfde "problemen" hebben kwa tijd/werk/opvang als hij? Ik ben team man-moet-niet-zeuren-en-zijn-grote-jongensbroek-aantrekken.
ik heb gezegd
zaterdag 14 maart 2026 om 23:44
SinPermiso schreef: ↑14-03-2026 23:08Ik heb het bijna twintig jaar op papier 80/20 gedaan. Op papier omdat de vader van mijn kinderen zichzelf ook zo belangrijk en onmisbaar fantaseert als jouw ex.
Ten eerste ben je dus alleen maar zo belangrijk en onmisbaar voor je kinderen. Je baas laat HR op de dag dat hij hoort dat je onder een vallende piano stond een vacature opstellen, van 90% van je vrienden hoef je niks te verwachten als je verhuist naar de andere kant van het land en als je een onuitstaanbare eikel bent dan vraagt je partner vroeg of laat toch echt de scheiding aan. Maar je kinderen, die krijgen nooit een nieuwe papa. Dus al dat geneuzel over dat het niet kan is gewoon onwil in een meelijwekkend jasje. En jij trapt erin en bent dus manipuleerbaar op dit punt. Dat weet hij en dat gaat hij tot aan het uiterste van wat je toelaat gebruiken om zijn leven van na de scheiding zo vrolijk en onbezorgd mogelijk te maken.
Naar iemand die vijf van de zeven dagen geen tijd vrij wil maken om voor zijn eigen kinderen te zorgen hoef je niet te luisteren naar wat er allemaal zo reuze belangrijk is voor jullie kinderen. Hij mag even netjes gaan zitten en zijn mond houden.
Scheiden is voor altijd. Dus ook nadat je de kinderen door de eerste schok en veranderingen heen hebt getrokken. 80/20 is pittig. Om dat goed vol te kunnen houden moet je bij kunnen tanken en moet je ruimte hebben om een heel nieuw, eigen, leven op te bouwen. In het eerste jaar is dat rouwen, bijslapen en van je nieuwe huis een thuis maken. Daarna wordt dat jezelf opnieuw ontdekken en leren kennen. En op een dag hoort daar misschien wel een nieuwe relatie bij of casual door het bed rollen met Joost mag weten wie.
Gesplitste weekenden houden je altijd in de zorg stand. Dat vind je ex heerlijk want dat houdt je maximaal flexibel en altijd in standje "verantwoordelijke verzorger".
Deze verdeling is één van de eerste beslissingen die je neemt als individu en niet meer als koppel. Zorg dat je goed voor individuele Jet zorgt.
Je ex vind het 100% prima dat zijn kinderen vijf dagen aaneengesloten geen beroep op hem kunnen doen. Vraag je af waarom hij dat bij twee dagen in het weekend opeens super problematisch vindt.
Lees dit bericht nog een keer heel goed door. Of print 'm uit en hang 'm op. Of allebei.
Dit is zó waar!
En ik heb je andere topics gelezen: je ex is een onbetrouwbare hork die straks precies gaat doen waar hij zin in heeft. Dus het zal inderdaad zo zijn dat hij - oepsie - toch die zaterdag, vrijdag, whatever de kinderen niet kan hebben. Jij blijft op deze manier met handen en voeten gebonden aan hem. Doe het je zelf niet aan.
Voor je oudste niet leuk als ze papa minder gaat zien, het zij zo. Zorg dat je altijd openstaat voor meer tijd met haar vader. Dus als hij doordeweeks een vaste (!!) avond met z'n kinderen wil, prima. Maar laat je niet wéér gijzelen door die man. Het draait bij hem om hemzelf en jou onder controle te houden, want dat is voor hem nu eenmaal handiger.
zaterdag 14 maart 2026 om 23:46
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
