Psyche
alle pijlers
Tips voor uiten van boosheid
vrijdag 24 juli 2009 om 16:23
Ik voel dat ik heel veel boosheid in mij heb zitten, maar ik weet niet hoe ik deze moet uiten. Heeft iemand praktische en realistische tips hoe ik mijn boosheid op een gezonde manier kan uiten (in de categorie boksbal, sport, etc.)? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.
Tot nu toe uit de boosheid zich bij mij naar binnen, dwz: depressie, en dat wil ik niet meer.
Alle tips zijn welkom!
Tot nu toe uit de boosheid zich bij mij naar binnen, dwz: depressie, en dat wil ik niet meer.
Alle tips zijn welkom!
zaterdag 25 juli 2009 om 12:42
Heel herkenbaar wat ik hier allemaal lees. Langzaamaan ben ik nu ook eindelijk eens aan het leren om boos te durven worden. Vooralsnog durf ik dat alleen nog maar in een therapieruimte, bij PMT. Daar heb ik de laatste twee keren lekker met een stok kunnen slaan op zo'n grote fitnessbal, gooien met een bal op kegels wat lekker veel kabaal maakte - en dit alles waar zelfs iemand bij was (therapeute) én met toepasselijke woorden aan degenen die dit alles veroorzaakt hebben erbij.
Voordat ik PMT ging doen, deed ik deze dingen met mijn boosheid, maar daar was dus nooit iemand bij:
- met de auto gaan rijden, muziek mee en hard meeschreeuwen;
- inderdaad ook die brieven schrijven, maar na afloop verbranden;
- slaan tegen een boksbal (heb ik thuis)
- ook wel schrijven, maar ik wilde echt fysieke dingen doen!
Boos worden op iemand durf ik nog steeds niet.
Voordat ik PMT ging doen, deed ik deze dingen met mijn boosheid, maar daar was dus nooit iemand bij:
- met de auto gaan rijden, muziek mee en hard meeschreeuwen;
- inderdaad ook die brieven schrijven, maar na afloop verbranden;
- slaan tegen een boksbal (heb ik thuis)
- ook wel schrijven, maar ik wilde echt fysieke dingen doen!
Boos worden op iemand durf ik nog steeds niet.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 25 juli 2009 om 12:59
Dag Elmervrouw, ik lees je topic mee al heb ik daar nog niet op gereageerd. Ik had daar ook je stukje gelezen over boos worden bij PMT. Dapper dat je je durft te laten gaan als er iemand meekijkt. Dat lijkt me heel eng. Op je topic lees ik veel herkenbare emoties, al is mijn verhaal heel anders dan het jouwe.
Ik heb wel eens haptonomie gedaan en daar moest ik ook gaan slaan terwijl de therapeut meekeek, maar ik kon me niet laten gaan terwijl er iemand meekeek.
Ik kan me alleen laten gaan als ik alleen ben, echt boos kunnen worden met iemand erbij of op iemand die me onrecht aandoet kan ik nog niet (dan komt de boosheid pas later als ik alleen thuis ben naar boven)
Ik las op je topic ook over je gevoel niet gezien te worden, volgens mij heeft dat ook met de boosheid te maken, dat je niet boos mag worden en de frustratie die daarbij komt kijken.
Ik heb wel eens haptonomie gedaan en daar moest ik ook gaan slaan terwijl de therapeut meekeek, maar ik kon me niet laten gaan terwijl er iemand meekeek.
Ik kan me alleen laten gaan als ik alleen ben, echt boos kunnen worden met iemand erbij of op iemand die me onrecht aandoet kan ik nog niet (dan komt de boosheid pas later als ik alleen thuis ben naar boven)
Ik las op je topic ook over je gevoel niet gezien te worden, volgens mij heeft dat ook met de boosheid te maken, dat je niet boos mag worden en de frustratie die daarbij komt kijken.
zaterdag 25 juli 2009 om 13:01
quote:IrisH schreef op 25 juli 2009 @ 11:44:
schreeuwen in het bos
tak pakken en tegen boom rammen
heel hard stampen op de grond alsof je er bij china weer uit wilDat zou ik heel graag willen, maar ik woon in de stad, en daar ben je nooit helemaal alleen. Ik zou me graag eens helemaal willen laten gaan, maar er is altijd wel iemand die het kan horen (buren etc.). En dat blokkeert me dan. En om nou s nachts het bos in te gaan lijkt me ook zo wat...
schreeuwen in het bos
tak pakken en tegen boom rammen
heel hard stampen op de grond alsof je er bij china weer uit wilDat zou ik heel graag willen, maar ik woon in de stad, en daar ben je nooit helemaal alleen. Ik zou me graag eens helemaal willen laten gaan, maar er is altijd wel iemand die het kan horen (buren etc.). En dat blokkeert me dan. En om nou s nachts het bos in te gaan lijkt me ook zo wat...
zaterdag 25 juli 2009 om 13:01
Kanarie, de therapie doet in het begin zelf mee. Anders is het ook heel lastig om te durven beginnen. En na een poosje gaat het vanzelf en komen ook de woorden vanzelf.
Maar zelfs in de therapieruimte durf ik nog niet te gaan staan voor mijn denkbeeldige familie en gewoon boos te worden en te zeggen wat ik te zeggen heb. Niet eens voor ons eigen gezin, dat waar ik vandaan kom, zeg maar. Dus er is nog wel een weg te gaan, voordat ik zover ben en er gewoon stá.
Maar zelfs in de therapieruimte durf ik nog niet te gaan staan voor mijn denkbeeldige familie en gewoon boos te worden en te zeggen wat ik te zeggen heb. Niet eens voor ons eigen gezin, dat waar ik vandaan kom, zeg maar. Dus er is nog wel een weg te gaan, voordat ik zover ben en er gewoon stá.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 25 juli 2009 om 13:08
Niet eens voor ons eigen gezin, dat waar ik vandaan kom
Nou, ik denk dat dat juist het allermoeilijkste en heftigste is en waarschijnlijk zelfs de laatste stap. Eerst maar eens gewoon 'algemeen' boos worden voordat je boos kunt worden op het 'echte' probleem (eigen gezin) lijkt me.
Maar het lijkt me wel heel fijn om in je therapie fysiek aandacht aan je boosheid te kunnen besteden (ipv er alleen maar over te praten).
Ik vraag me altijd af: wanneer houdt het op? Hoeveel boosheid (van vroeger) moet je uiten voordat ie helemaal uit je systeem is en je het leven niet meer zuur maakt?
Nou, ik denk dat dat juist het allermoeilijkste en heftigste is en waarschijnlijk zelfs de laatste stap. Eerst maar eens gewoon 'algemeen' boos worden voordat je boos kunt worden op het 'echte' probleem (eigen gezin) lijkt me.
Maar het lijkt me wel heel fijn om in je therapie fysiek aandacht aan je boosheid te kunnen besteden (ipv er alleen maar over te praten).
Ik vraag me altijd af: wanneer houdt het op? Hoeveel boosheid (van vroeger) moet je uiten voordat ie helemaal uit je systeem is en je het leven niet meer zuur maakt?
zaterdag 25 juli 2009 om 13:23
Nou, ik kan me wel voorstellen dat het een keer ophoudt. Ik begin nu een klein (heeeeel klein) beetje te voelen dat de lading minder aan het worden is *zei ze voorzichtig en beginnend hoopvol*
En als ik in mijn leven van nu kan staan zoals ik ben, het gevoel van 'dit ben ik, take it or leave it', vertrouw op wat ik voel en dat dat er mag zijn, dan vind ik het een leefbaar leven.
Beter dan nu, waar ik nog teveel bang ben voor andere mensen, juist omdat dit bovenstaande me nog niet lukt.
Maar ik moet zeggen dat ik met deze PMT nu eindelijk wel het gevoel heb dat ik op de goede weg ben.
En als ik in mijn leven van nu kan staan zoals ik ben, het gevoel van 'dit ben ik, take it or leave it', vertrouw op wat ik voel en dat dat er mag zijn, dan vind ik het een leefbaar leven.
Beter dan nu, waar ik nog teveel bang ben voor andere mensen, juist omdat dit bovenstaande me nog niet lukt.
Maar ik moet zeggen dat ik met deze PMT nu eindelijk wel het gevoel heb dat ik op de goede weg ben.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 25 juli 2009 om 13:57
Ik lees inderdaad in je posts dat je al goed op weg bent in het proces, het feit dat je er al over kan praten (over boosheid, ruimte innemen etc.), betekent volgens mij dat je al vrij ver bent.
En als ik in mijn leven van nu kan staan zoals ik ben, het gevoel van 'dit ben ik, take it or leave it', vertrouw op wat ik voel en dat dat er mag zijn, dan vind ik het een leefbaar leven.
Dat lijkt me inderdaad al een hele grote stap in de goede richting. Als je dat (fijne) gevoel hebt, ben je dan ook wel eens bang dat het maar tijdelijk is, en dat je voordat je het weet weer terugzakt in oude negatieve denkpatronen?
En als ik in mijn leven van nu kan staan zoals ik ben, het gevoel van 'dit ben ik, take it or leave it', vertrouw op wat ik voel en dat dat er mag zijn, dan vind ik het een leefbaar leven.
Dat lijkt me inderdaad al een hele grote stap in de goede richting. Als je dat (fijne) gevoel hebt, ben je dan ook wel eens bang dat het maar tijdelijk is, en dat je voordat je het weet weer terugzakt in oude negatieve denkpatronen?
zaterdag 25 juli 2009 om 15:05
Hahaha die afstandsbediening. Stomme boeken kapotscheuren is ook wel tof.
Ik heb echt vanalles gesloopt hier. Allerlei flessen kapotgegooid, 500 euro kunnen dokken voor een reparatie van een verwarmingselement (mes in gegooid, toch knap) maar ehm ik sla dan nu maar soms hard op de muur, die kan het hebben. Mijn hand niet, maar ok, dan houdt het ook snel op. Of ik kijk even een stukje Kill Bill ofzo, of ik luister metal, of ik neem iets kalmerends of ik lees wat martelverhalen en visualiseer dat ik dat met sommige mensen doe. Ja, het blijft bij fantasie maar het lucht op.
Christiane, hoe gaat dat ik z'n werk, zo met een personal trainer kickbocksen? Lijkt me ook wel iets. Maar dan liever een Oosterse vechtkunst waarbij je uiteindelijk met zwaarden mag vechten (ja, ik hou van zwaarden/dolken/messen).
Ik heb echt vanalles gesloopt hier. Allerlei flessen kapotgegooid, 500 euro kunnen dokken voor een reparatie van een verwarmingselement (mes in gegooid, toch knap) maar ehm ik sla dan nu maar soms hard op de muur, die kan het hebben. Mijn hand niet, maar ok, dan houdt het ook snel op. Of ik kijk even een stukje Kill Bill ofzo, of ik luister metal, of ik neem iets kalmerends of ik lees wat martelverhalen en visualiseer dat ik dat met sommige mensen doe. Ja, het blijft bij fantasie maar het lucht op.
Christiane, hoe gaat dat ik z'n werk, zo met een personal trainer kickbocksen? Lijkt me ook wel iets. Maar dan liever een Oosterse vechtkunst waarbij je uiteindelijk met zwaarden mag vechten (ja, ik hou van zwaarden/dolken/messen).
zaterdag 25 juli 2009 om 15:07
Ja Kanarie, ik kan ook niet zomaar echt schreeuwen. En om er speciaal voor het bos in te gaan, dan heb ik intussen al 10 mensen in mekaar gemept denk ik op weg ernaartoe (OV).
Wat misschien wel ziek is: ik hoop dan altijd dat er op dat moment een vent zo stom is in te breken of me willen verkrachten. Dan kan ik geheel legaal mijn woede eventjes botvieren en ermee wegkomen ook.
Wat misschien wel ziek is: ik hoop dan altijd dat er op dat moment een vent zo stom is in te breken of me willen verkrachten. Dan kan ik geheel legaal mijn woede eventjes botvieren en ermee wegkomen ook.
zaterdag 25 juli 2009 om 15:33
quote:kanarie79 schreef op 25 juli 2009 @ 13:01:
[...]
Dat zou ik heel graag willen, maar ik woon in de stad, en daar ben je nooit helemaal alleen. Ik zou me graag eens helemaal willen laten gaan, maar er is altijd wel iemand die het kan horen (buren etc.). En dat blokkeert me dan. En om nou s nachts het bos in te gaan lijkt me ook zo wat...
Begrijpelijk. Alternatief: een kussen in je slaapkamer, raam en deur dicht en in je kussen schreeuwen en het ding helemaal verrot slaan (op je bed dat veert wat mee). Alleen maar denken aan de reden van je boosheid
Dat lucht mij wel op! Ik moet dan wel even over de drempel heen want schreeuwen vind ik wat genant
[...]
Dat zou ik heel graag willen, maar ik woon in de stad, en daar ben je nooit helemaal alleen. Ik zou me graag eens helemaal willen laten gaan, maar er is altijd wel iemand die het kan horen (buren etc.). En dat blokkeert me dan. En om nou s nachts het bos in te gaan lijkt me ook zo wat...
Begrijpelijk. Alternatief: een kussen in je slaapkamer, raam en deur dicht en in je kussen schreeuwen en het ding helemaal verrot slaan (op je bed dat veert wat mee). Alleen maar denken aan de reden van je boosheid
Dat lucht mij wel op! Ik moet dan wel even over de drempel heen want schreeuwen vind ik wat genant
zaterdag 25 juli 2009 om 15:44
Ow ehh voor de "bosgillers", ik heb een jaar of 6 geleden bijna 112 gebeld voor een "bosgiller".
Ik liep met hond een heel stuk het bos in en hoorde keihard gekrijs, gegil, gekreun heel hard. Schrok me lam en rende naar het geluid toe. Ik dacht een verkrachte vrouw aan te treffen of iemand die naast een dode partner stond te gillen oid.
Mja op een pen plek, weg van het bospad, stond een jonge vrouw al dat lawaai te maken. Het was totaal niet in me opgekomen dat ze zich ff stond te ontdoen van haar narigheid en frustraties dus ik rende op haar af en riep "jezus wat is er wat is er?" Ze was helemaal in zichzelf gekeerd en merkte me pas op toen ik naar haar riep.
"Eh ow" zei ze op normale toon, "sorry hoor, ik was me aan het ontladen en wist niet dat iemand me kon horen".
Uhhh iemand??!?!?! Denk dat alle bosrandbewoonde huizen haar hebben gehoord hihihi.
Ik vroeg haar of er verder dus echt niets was en ben toen maar weer weggelopen. Toen ik er eerst heen rende, had ik mijn mobiel in mijn hand om 112 te bellen hehehe. DUssss bosgillers
Ik liep met hond een heel stuk het bos in en hoorde keihard gekrijs, gegil, gekreun heel hard. Schrok me lam en rende naar het geluid toe. Ik dacht een verkrachte vrouw aan te treffen of iemand die naast een dode partner stond te gillen oid.
Mja op een pen plek, weg van het bospad, stond een jonge vrouw al dat lawaai te maken. Het was totaal niet in me opgekomen dat ze zich ff stond te ontdoen van haar narigheid en frustraties dus ik rende op haar af en riep "jezus wat is er wat is er?" Ze was helemaal in zichzelf gekeerd en merkte me pas op toen ik naar haar riep.
"Eh ow" zei ze op normale toon, "sorry hoor, ik was me aan het ontladen en wist niet dat iemand me kon horen".
Uhhh iemand??!?!?! Denk dat alle bosrandbewoonde huizen haar hebben gehoord hihihi.
Ik vroeg haar of er verder dus echt niets was en ben toen maar weer weggelopen. Toen ik er eerst heen rende, had ik mijn mobiel in mijn hand om 112 te bellen hehehe. DUssss bosgillers
zaterdag 25 juli 2009 om 19:24
Ik heb een andere tip voor je om met je boosheid om te leren gaan, maar ook om bijv. onwerkte trauma's te verwerken/ een plaats te geven. Verdiep je eens in Emotioneel Lichaamswerk ( ELW ). Echt een aanrader! ELW gaat naar je diepste ik en bewustzijn. Ik ben er zelf ook mee bezig en er gaat een wereld voor me open. Deze cursussen worden in heel Nederland gegeven, via Google te vinden. Boksbal en sport zijn zeker goed maar zoek het maar eens een stukje verder......Succes!
zaterdag 25 juli 2009 om 20:15
Na het verhaal van twompie zal ik niet zo snel meer naar het bos gaan om me daar uit te leven 
Ik zou eigenlijk het liefste willen houthakken, lekker met een bijl tekeer gaan, maar ja, in de stad gaat dat een beetje moeilijk...
Ik kan me alleen echt laten gaan als ik alleen ben; ik woon samen met mijn vriend, dus wacht totdat hij weg is voordat ik uit mijn dak kan gaan (zou het genant vinden als hij dat moest meemaken). Kunnen anderen hun boosheid botvieren met hun vriend/man erbij? (ik bedoel dan niet op hem afreageren...)
@ IrisH, schreeuwen vind ik ook genant, maar misschien moet je daar gewoon doorheen gaan, voordeel van een kussen is dat niemand het hoort.
@digitalis Het klinkt alsof jij ook wel veel woede in je hebt zitten.
Wat misschien wel ziek is: ik hoop dan altijd dat er op dat moment een vent zo stom is in te breken of me willen verkrachten. Dan kan ik geheel legaal mijn woede eventjes botvieren en ermee wegkomen ook.
Nou, echt ziek vind ik die gedachte niet, wat je ook al schrijft: daarmee zou je tenminste een duidelijke reden hebben om iemand in elkaar te mogen slaan (als je dan tenminste niet helemaal bevriest)
@subrosa Mijn ex-vriend was daar indertijd ook mee bezig en was daar heel positief over. Ik durf dat niet echt aan, ben bang dat er dan teveel los komt en ik weet niet of je daarbij dan wel goed begeleid wordt dat je niet ergens in blijft hangen ofzo.
Ik zou eigenlijk het liefste willen houthakken, lekker met een bijl tekeer gaan, maar ja, in de stad gaat dat een beetje moeilijk...
Ik kan me alleen echt laten gaan als ik alleen ben; ik woon samen met mijn vriend, dus wacht totdat hij weg is voordat ik uit mijn dak kan gaan (zou het genant vinden als hij dat moest meemaken). Kunnen anderen hun boosheid botvieren met hun vriend/man erbij? (ik bedoel dan niet op hem afreageren...)
@ IrisH, schreeuwen vind ik ook genant, maar misschien moet je daar gewoon doorheen gaan, voordeel van een kussen is dat niemand het hoort.
@digitalis Het klinkt alsof jij ook wel veel woede in je hebt zitten.
Wat misschien wel ziek is: ik hoop dan altijd dat er op dat moment een vent zo stom is in te breken of me willen verkrachten. Dan kan ik geheel legaal mijn woede eventjes botvieren en ermee wegkomen ook.
Nou, echt ziek vind ik die gedachte niet, wat je ook al schrijft: daarmee zou je tenminste een duidelijke reden hebben om iemand in elkaar te mogen slaan (als je dan tenminste niet helemaal bevriest)
@subrosa Mijn ex-vriend was daar indertijd ook mee bezig en was daar heel positief over. Ik durf dat niet echt aan, ben bang dat er dan teveel los komt en ik weet niet of je daarbij dan wel goed begeleid wordt dat je niet ergens in blijft hangen ofzo.
zondag 26 juli 2009 om 13:26
Mijn ervaringen met ELW zijn zo goed en als ik je verhaal zo lees dan verwacht ik echt dat je er een hoop aan kunt hebben. De begeleiding is top; in ieder geval bij de mevrouw waar wij zijn. We kunnen altijd bij ze terecht, maar tja, ze lossen niets voor je op, je moet het zelf doen! Als je goed op verhalen van anderen afgaat en er op let dat de cursuleiders aan alle eisen voldoen zou het goed moeten gaan. In ieder geval kan ik je Hiske Wolthuis aanraden ( hoek Groningen, Drenthe, Friesland ). Reken maar dat je er sterker uitkomt!
zondag 26 juli 2009 om 20:33
maandag 27 juli 2009 om 19:27
Oh, ik had dit gisteren niet gezien.
Wat een creatieve oplossing, Kanarie. De zee is vanaf hier helaas wel een tweetal uur rijden, dus niet zo geschikt als instant-oplossing (en ik ben ook niet zo'n zwemster..).
Misschien helpt het om te vertellen wat je zo verdrietig maakt? Als je wilt.
Wat een creatieve oplossing, Kanarie. De zee is vanaf hier helaas wel een tweetal uur rijden, dus niet zo geschikt als instant-oplossing (en ik ben ook niet zo'n zwemster..).
Misschien helpt het om te vertellen wat je zo verdrietig maakt? Als je wilt.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
