Relaties
alle pijlers
Steeds meer moeite met ex partner.
maandag 23 maart 2026 om 14:30
Mijn ex en ik zijn 10 jaar gescheiden en hebben co-ouderschap. Sinds een paar maanden zit mijn ex zonder werk, omdat hij voor een flink bedrag is uitgekocht en een concurrentiebeding heeft getekend.
Nu is het zo dat mijn ex mij constant benadert met de vraag of de kinderen extra bij mij kunnen zijn, omdat hij met zijn nieuwe vriendin op vakantie wil. Het is elke keer wel iets. Ik krijg dan opmerkingen als: “Gun mij ook wat” en “ik moet toch iets met mijn vrije tijd.”
Ik heb al geopperd om vrijwilligerswerk te gaan doen of wat meer met vrienden af te spreken.
Ik merk dat ik hier steeds meer moeite mee krijg. Ik ben iemand die houdt van afspraken en regelmaat, en ik ben ook gesteld op mijn eigen tijd — mede omdat ik net uit een burn-out kom.
Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig. Ik heb er niet voor gekozen dat hij nu zonder werk zit en alle vrijheid heeft om te doen wat hij wil. Ik vind dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen; hij is tenslotte vader.
Af en toe wil ik best flexibel zijn. Bijvoorbeeld door de kinderen een paar extra dagen te nemen (zoals maandag en dinsdag), zodat hij een week weg kan. Maar gisteren hoorde ik van mijn dochter dat hij en zijn vriendin plannen maken om volgende maand 2,5 week naar Aruba te gaan.
Ik merk dat ik hier een beetje moedeloos van word. Hoe staan jullie hierin? Wat zouden jullie redelijk of schappelijk vinden?
Ik gun hem echt wel ruimte en af en toe een reis, maar sinds hij zonder werk zit gaat het eigenlijk non-stop door. Het voelt alsof hij in een sneltrein zit.
Nu is het zo dat mijn ex mij constant benadert met de vraag of de kinderen extra bij mij kunnen zijn, omdat hij met zijn nieuwe vriendin op vakantie wil. Het is elke keer wel iets. Ik krijg dan opmerkingen als: “Gun mij ook wat” en “ik moet toch iets met mijn vrije tijd.”
Ik heb al geopperd om vrijwilligerswerk te gaan doen of wat meer met vrienden af te spreken.
Ik merk dat ik hier steeds meer moeite mee krijg. Ik ben iemand die houdt van afspraken en regelmaat, en ik ben ook gesteld op mijn eigen tijd — mede omdat ik net uit een burn-out kom.
Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig. Ik heb er niet voor gekozen dat hij nu zonder werk zit en alle vrijheid heeft om te doen wat hij wil. Ik vind dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen; hij is tenslotte vader.
Af en toe wil ik best flexibel zijn. Bijvoorbeeld door de kinderen een paar extra dagen te nemen (zoals maandag en dinsdag), zodat hij een week weg kan. Maar gisteren hoorde ik van mijn dochter dat hij en zijn vriendin plannen maken om volgende maand 2,5 week naar Aruba te gaan.
Ik merk dat ik hier een beetje moedeloos van word. Hoe staan jullie hierin? Wat zouden jullie redelijk of schappelijk vinden?
Ik gun hem echt wel ruimte en af en toe een reis, maar sinds hij zonder werk zit gaat het eigenlijk non-stop door. Het voelt alsof hij in een sneltrein zit.
snauter82 wijzigde dit bericht op 23-03-2026 14:40
0.06% gewijzigd
maandag 23 maart 2026 om 14:38
Als jullie al 15 jaar uit elkaar zijn, hoe oud zijn de kinderen dan? Moeten die altijd per se bij een ouder zijn?
Verder is het zijn probleem en dat hoeft niet jouw probleem te worden. Een keer inspringen is natuurlijk prima, consequent de regeling wijzigen niet. Ik zou hem duidelijk maken dat hij, voordat hij vakanties boekt, wel even zorgt voor opvang van de kinderen (of dat ze alleen thuis blijven) maar dat jij niet beschikbaar bent.
Verder is het zijn probleem en dat hoeft niet jouw probleem te worden. Een keer inspringen is natuurlijk prima, consequent de regeling wijzigen niet. Ik zou hem duidelijk maken dat hij, voordat hij vakanties boekt, wel even zorgt voor opvang van de kinderen (of dat ze alleen thuis blijven) maar dat jij niet beschikbaar bent.
maandag 23 maart 2026 om 14:39
Ik zou proberen te bedenken wat jij echt oké vindt voor jezelf. Bijvoorbeeld: per maand twee dagen extra. En daarnaast alleen ruilen, dus extra dagen voor jou dan ook extra dagen voor hem (meteen inplannen en binnen vier weken).
Laat je niet manipuleren, zijn kinderen zijn ook zijn verantwoordelijkheid.
Wat ik me wel afvraag: hoeveel krijgen de kinderen hiervan mee? Voorkomen dat zij zich ongewenst voelen zou mijn aller hoogste prio hebben
Laat je niet manipuleren, zijn kinderen zijn ook zijn verantwoordelijkheid.
Wat ik me wel afvraag: hoeveel krijgen de kinderen hiervan mee? Voorkomen dat zij zich ongewenst voelen zou mijn aller hoogste prio hebben
Het is zoals het is
maandag 23 maart 2026 om 14:39
maandag 23 maart 2026 om 14:41
maandag 23 maart 2026 om 14:43
Hij laat ze gerust alleen en legt dan de verantwoordelijkheid neer bij de oudste. Ik vind dat niet oke.Eidde schreef: ↑23-03-2026 14:38Als jullie al 15 jaar uit elkaar zijn, hoe oud zijn de kinderen dan? Moeten die altijd per se bij een ouder zijn?
Verder is het zijn probleem en dat hoeft niet jouw probleem te worden. Een keer inspringen is natuurlijk prima, consequent de regeling wijzigen niet. Ik zou hem duidelijk maken dat hij, voordat hij vakanties boekt, wel even zorgt voor opvang van de kinderen (of dat ze alleen thuis blijven) maar dat jij niet beschikbaar bent.
maandag 23 maart 2026 om 14:45
Ik zou met hem in gesprek gaan. Aangegeven dat je best wilt helpen maar niet continu. En alleen als jijzelf geen plannen hebt.
Wat ik mij wel afvraag is hoe oud die kinderen zijn. Jullie zijn al 15 jaar uit elkaar. Dan denk ik dat het gaat om oudere tieners die geen oppas meer nodig hebben. En bijvoorbeeld prima een weekend alleen kunnen zijn. Met eventuele achtervang vanuit jou of anderen uit zijn netwerk. Natuurlijk geen 2 weken! Ik ging met 16 ook alleen op vakantie. En mijn buurkinderen van die leeftijd zijn ook wel eens een paar dagen alleen als hun ouder voor het werk weg is. Ze kunnen oma of mij dan vragen bij problemen. Gaat het wel om kinderen waarbij geen speciale zorgbehoefte is. Maar daar lees ik niets van bij jou.
Wat ik mij wel afvraag is hoe oud die kinderen zijn. Jullie zijn al 15 jaar uit elkaar. Dan denk ik dat het gaat om oudere tieners die geen oppas meer nodig hebben. En bijvoorbeeld prima een weekend alleen kunnen zijn. Met eventuele achtervang vanuit jou of anderen uit zijn netwerk. Natuurlijk geen 2 weken! Ik ging met 16 ook alleen op vakantie. En mijn buurkinderen van die leeftijd zijn ook wel eens een paar dagen alleen als hun ouder voor het werk weg is. Ze kunnen oma of mij dan vragen bij problemen. Gaat het wel om kinderen waarbij geen speciale zorgbehoefte is. Maar daar lees ik niets van bij jou.
maandag 23 maart 2026 om 14:45
Ik zou hem mailen/appen:
Je vraagt regelmatig of de kinderen extra bij kunnen blijven vanwege jouw plannen. Dat voelt voor mij niet meer in balans.
Los van mijn eigen planning vind ik het ook belangrijk dat de kinderen gewoon tijd met jou hebben. Co-ouderschap betekent dat we die verantwoordelijkheid allebei dragen. Ik heb bovendien zelf ook behoefte aan rust en aan mijn eigen tijd.
Af en toe meedenken is prima, maar ik wil dat we ons in principe aan de afspraken houden. Die zijn er om onze belangen te behartigen en in het belang van de kinderen.
Je kunt ook nog iets afspreken, dat je niet meer reageert op ad hoc vragen bijvoorbeeld. Dat hij je een bepaald aantal dagen (bijvoorbeeld minimaal een week) moet geven oid. Lastige situatie!
Je vraagt regelmatig of de kinderen extra bij kunnen blijven vanwege jouw plannen. Dat voelt voor mij niet meer in balans.
Los van mijn eigen planning vind ik het ook belangrijk dat de kinderen gewoon tijd met jou hebben. Co-ouderschap betekent dat we die verantwoordelijkheid allebei dragen. Ik heb bovendien zelf ook behoefte aan rust en aan mijn eigen tijd.
Af en toe meedenken is prima, maar ik wil dat we ons in principe aan de afspraken houden. Die zijn er om onze belangen te behartigen en in het belang van de kinderen.
Je kunt ook nog iets afspreken, dat je niet meer reageert op ad hoc vragen bijvoorbeeld. Dat hij je een bepaald aantal dagen (bijvoorbeeld minimaal een week) moet geven oid. Lastige situatie!
maandag 23 maart 2026 om 14:49
Dat begrijp ik, zou ik ook niet vinden. Maar ik vrees wel dat je dat niet kunt controleren.
Ik had niet goed gelezen over het aantal jaar gescheiden en ik had jongere kinderen in mijn hoofd.
Op deze leeftijd kun je er weinig tegen doen als hij ze alleen laat. Dan kun je zeggen dat je dan liever hebt dat ze bij jou zijn. Proberen hem te dwingen zijn taak als vader goed in te vullen gaat niet werken vrees ik
Het is zoals het is
maandag 23 maart 2026 om 14:55
Bij 15 en zeker 18 zou oppas niet meer nodig hoeven zijn. Achtervang nog wel. Maar op die leeftijd kan een weekend weg of een nacht weg prima hoor. Ze gaan hun eigen gang. Ook met adhd.
Kind van 13 zou voor mij wat anders zijn. Je zou ook kunnen overwegen dat jongste bij jou slaapt bijvoorbeeld. Of dat ze in de avond allemaal langskomen voor het eten maar verder bij vader verblijven. Natuurlijk afhankelijk van hoe het onderling gaat zonder toezicht. Bij continu enorme ruzies gaat zoiets natuurlijk niet.
Kind van 13 zou voor mij wat anders zijn. Je zou ook kunnen overwegen dat jongste bij jou slaapt bijvoorbeeld. Of dat ze in de avond allemaal langskomen voor het eten maar verder bij vader verblijven. Natuurlijk afhankelijk van hoe het onderling gaat zonder toezicht. Bij continu enorme ruzies gaat zoiets natuurlijk niet.
maandag 23 maart 2026 om 15:06
een 18 jarige kan prima een weekend alleen thuis zijn. Maar een 18jarige laat je niet een weekend met de verantwoordelijkheid van twee jongere kinderen.evelien2010 schreef: ↑23-03-2026 14:55Bij 15 en zeker 18 zou oppas niet meer nodig hoeven zijn. Achtervang nog wel. Maar op die leeftijd kan een weekend weg of een nacht weg prima hoor. Ze gaan hun eigen gang. Ook met adhd.
Kind van 13 zou voor mij wat anders zijn. Je zou ook kunnen overwegen dat jongste bij jou slaapt bijvoorbeeld. Of dat ze in de avond allemaal langskomen voor het eten maar verder bij vader verblijven. Natuurlijk afhankelijk van hoe het onderling gaat zonder toezicht. Bij continu enorme ruzies gaat zoiets natuurlijk niet.
maandag 23 maart 2026 om 15:10
Ben heel benieuwd hoe je je ex, die amper rekening houdt met zijn kinderen, denkt te vertellen hoe hij zijn vakantie moet invullen
maandag 23 maart 2026 om 15:11
Je ex is van jou gescheiden, maar van je kinderen kan je nooit scheiden. En als je kinderen hebt dan betekent dat dat bepaalde dingen (zoals onbeperkt reizen buiten schoolvakanties of onbeperkt reizen zonder kinderen) een periode niet kunnen of in ieder geval lastiger zijn. Dat is de consequentie. Tenminste als je je verantwoordelijk voelt voor je kinderen.
maandag 23 maart 2026 om 15:13
Inderdaad.Lila-Linda schreef: ↑23-03-2026 15:10Ben heel benieuwd hoe je je ex, die amper rekening houdt met zijn kinderen, denkt te vertellen hoe hij zijn vakantie moet invullen
En de kinderen moeten waarschijnlijk gewoon naar school
Het is zoals het is
maandag 23 maart 2026 om 15:14
Maar die voelt hij dus niet. Erg genoeg maar je doet er weinig aanEdda schreef: ↑23-03-2026 15:11Je ex is van jou gescheiden, maar van je kinderen kan je nooit scheiden. En als je kinderen hebt dan betekent dat dat bepaalde dingen (zoals onbeperkt reizen buiten schoolvakanties of onbeperkt reizen zonder kinderen) een periode niet kunnen of in ieder geval lastiger zijn. Dat is de consequentie. Tenminste als je je verantwoordelijk voelt voor je kinderen.
Het is zoals het is
maandag 23 maart 2026 om 15:18
Als ik zo tussen de regels doorlees krijg ik het idee dat jij in jullie huwelijk zijn bedje spreidde en hij er alleen maar in hoefde te gaan liggen. En deze houding trek je 10 jaar na de scheiding gewoon nog door. Jij oppert vrijwilligerswerk? Waarom? Hij is volwassen toch?Snauter82 schreef: ↑23-03-2026 14:30Nu is het zo dat mijn ex mij constant benadert met de vraag of de kinderen extra bij mij kunnen zijn, omdat hij met zijn nieuwe vriendin op vakantie wil. Het is elke keer wel iets. Ik krijg dan opmerkingen als: “Gun mij ook wat” en “ik moet toch iets met mijn vrije tijd.”
Ik heb al geopperd om vrijwilligerswerk te gaan doen of wat meer met vrienden af te spreken.
Jij springt steeds in de houding als hij oppas nodig heeft voor zijn eigen kinderen, waarom? Ook hierin geldt dat hij volwassen is en zijn eigen zaakjes mag regelen. Jij mag heel veel beter je grenzen aan gaan geven.
Zelfs als hij ze alleen laat hoef jij dit niet op te lossen, de kinderen zullen dit met hun vader moeten bolwerken. Als oudste geen zin heeft in oppassen dan mag hij of zij dat met vader regelen. Het wordt echt tijd dat je er tussenuit gaat stappen en dit staat los van allerlei diagnoses van je kinderen en jouzelf.
Wat jij in stand houdt gaat niet veranderen.
maandag 23 maart 2026 om 15:24
Ik heb al geopperd om vrijwilligerswerk te gaan doen of wat meer met vrienden af te spreken.
Nu is het zo dat mijn ex mij constant benadert met de vraag of de kinderen extra bij mij kunnen zijn, omdat hij met zijn nieuwe vriendin op vakantie wil.
Ik vind dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen; hij is tenslotte vader.
Ik merk dat ik hier steeds meer moeite mee krijg. Ik ben iemand die houdt van afspraken en regelmaat, en ik ben ook gesteld op mijn eigen tijd — mede omdat ik net uit een burn-out kom.
De kinderen zijn 13, 15 en 18 jaar. Hij laat ze gerust alleen en legt dan de verantwoordelijkheid neer bij de oudste. Ik vind dat niet oke.
Jouw probleem is vooral dat je teveel controle wil houden (dat heeft je waarschijnlijk ook je burn-out opgeleverd?). Je hebt niets te zeggen over hoe vader de zorg voor zijn kinderen invult, hoe lastig dat ook is (omdat je met name je middelste wil beschermen?). Of hoe hij zijn vrije tijd invult, stop met dat te willen sturen.
Aan jou de schone taak om keuzes te maken: laat ik zijn verantwoordelijkheid daadwerkelijk bij hem (met als gevolg dat het niet gaat zoals jij het het liefste ziet voor de kinderen) of pak ik alle verantwoordelijkheid/controle die ik pakken kan en ga dus een gevecht aan om hoe het volgens mij allemaal zou moeten?
Dus: leer van je burn out en laat het bij hem zou ik zeggen. Ik zou daarbij wél openstaan voor wat de kinderen jou aangeven en dan afwegen waar je voor kiest (maar daar dus geen gevecht van gaan maken met je ex, het is dan namelijk gewoon echt jouw eigen keuze).
maandag 23 maart 2026 om 15:28
Theoretisch gezien heb je gelijk, maar ik zou de kinderen dat niet zelf met hem laten oplossen als dat niet lukt. Dan zou ik ze eerder gewoon bij mij laten zijn en ophouden daar gedoe over te maken.Sebedeüs schreef: ↑23-03-2026 15:18Als ik zo tussen de regels doorlees krijg ik het idee dat jij in jullie huwelijk zijn bedje spreidde en hij er alleen maar in hoefde te gaan liggen. En deze houding trek je 10 jaar na de scheiding gewoon nog door. Jij oppert vrijwilligerswerk? Waarom? Hij is volwassen toch?
Jij springt steeds in de houding als hij oppas nodig heeft voor zijn eigen kinderen, waarom? Ook hierin geldt dat hij volwassen is en zijn eigen zaakjes mag regelen. Jij mag heel veel beter je grenzen aan gaan geven.
Zelfs als hij ze alleen laat hoef jij dit niet op te lossen, de kinderen zullen dit met hun vader moeten bolwerken. Als oudste geen zin heeft in oppassen dan mag hij of zij dat met vader regelen. Het wordt echt tijd dat je er tussenuit gaat stappen en dit staat los van allerlei diagnoses van je kinderen en jouzelf.
Wat jij in stand houdt gaat niet veranderen.
Het is zoals het is
maandag 23 maart 2026 om 15:30
Sebedeüs schreef: ↑23-03-2026 15:18Als ik zo tussen de regels doorlees krijg ik het idee dat jij in jullie huwelijk zijn bedje spreidde en hij er alleen maar in hoefde te gaan liggen. En deze houding trek je 10 jaar na de scheiding gewoon nog door. Jij oppert vrijwilligerswerk? Waarom? Hij is volwassen toch?
Jij springt steeds in de houding als hij oppas nodig heeft voor zijn eigen kinderen, waarom? Ook hierin geldt dat hij volwassen is en zijn eigen zaakjes mag regelen. Jij mag heel veel beter je grenzen aan gaan geven.
Zelfs als hij ze alleen laat hoef jij dit niet op te lossen, de kinderen zullen dit met hun vader moeten bolwerken. Als oudste geen zin heeft in oppassen dan mag hij of zij dat met vader regelen. Het wordt echt tijd dat je er tussenuit gaat stappen en dit staat los van allerlei diagnoses van je kinderen en jouzelf.
Wat jij in stand houdt gaat niet veranderen.
Omdat TO de controle wil houden. Niet omdat ze zo graag iets voor hem wil oplossen, maar omdat TO wil bepalen hoe ex voor zijn kinderen zorgt. Als hij vrijwilligerswerk zou hebben heeft hij misschien minder tijd of behoefte om op vakantie te gaan. Het opperen dat hij meer met vrienden zou kunnen gaan doen is vast ook niet bedoeld als idee dat ie lekker met vrienden op vakantie gaat maar dat ie meer aan huis gebonden is.
Verder geheel eens dat TO er tussenuit moet gaan stappen (en dus de controle los moet gaan laten). Wél de kinderen daarin begeleiden, maar niet het gaan overnemen en bepalen hoe iedereen het moet doen.
maandag 23 maart 2026 om 15:31
Ik kan mij best voorstellen dat je je ex in deze situatie eens een keer een extra vakantie gunt. Maar zo te lezen heeft hij die inmiddels al wel gehad. Hij zal vast een WW-uitkering hebben aangevraagd en van het UWV mag je ook niet ongelimiteerd op vakantie dus na zijn Bali avontuur en dat weekendje zou het voor mij wel een keer klaar zijn en hem dat ook zeggen.
En hij heeft dus denk ik niet de vrijheid om onbeperkt op vakantie te gaan. 4 weken per jaar is het en ik mag hopen dat hij er ook nog wat met zijn kinderen gaat besteden. Poot stijf dus.
En hij heeft dus denk ik niet de vrijheid om onbeperkt op vakantie te gaan. 4 weken per jaar is het en ik mag hopen dat hij er ook nog wat met zijn kinderen gaat besteden. Poot stijf dus.
maandag 23 maart 2026 om 15:33
Ik denk dat het heel goed is om wel eerst de kinderen het met hem te laten bespreken, ze begeleiden in hoe ze dat kunnen aanpakken. Dat ze aangeven waar ze moeite mee hebben, waarom en hoe ze het liever zouden hebben. Misschien komen ze er samen uit (en dat gaat dan niet om de uitkomst die TO als ideaal ziet, maar om een uitkomst die de kinderen zelf fijn of goed genoeg vinden). Zoniet dan kun je altijd nog besluiten de kinderen wél bij je te laten als ze dat liever willen en dan inderdaad precies wat jij zegt: er niet over gaan zitten zeuren of gedoe over gaan maken. Want dat put jezelf uit en niemand heeft daar iets aan. Neem dan de verantwoordelijkheid voor je eigen keuze.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
