Breakup.

Ik zal proberen het kort te samenvatten..

Ik heb een relatie van bijna 5 jaar gehad. We hadden een fijne relatie en daarnaast ook beste vrienden.

Ik had in onze relatie fases met persoonlijke problemen, ik projecteerde mijn onzekerheid of negativiteit soms op haar en daar werkte ik hard aan. Ze was gek op me, ging voor me door het vuur en had veel geduld met me.

In november is ze voor het eerst na 6 jaar weer terug naar haar familie in Colombia gegaan, ik kon helaas niet mee ivm werk. De laatste weken voordat ze vertrok hadden we het nog erg fijn samen. Ook de dag dat de vertrok was het voor ons even emotioneel, want ze ging voor anderhalve maand.

Toen, in de eerste week daar begonnen er wat kleine irritaties. Ze ging iedere nacht tot in de vroege ochtend opstap en veel dronken. Ik voelde me er onzeker door, aangezien ik weet hoe de mannen daar ook kunnenn zijn. Eerste instantie reageerde ik er geirriteerd op. Later heb ik haar uitgelegd dat ik er onzeker over voelde.

Voor het eerst in onze hele relatie had ik een onderbuik gevoel dat er iets niet klopte. Onze relatie was altijd heel goed, we lieten elkaar vrij en vertrouwden elkaar altijd. Maar nu voelde ik dat er iets niet klopte.

Via haar laptop die nog thuis lag, zag ik dat ze op haar instagram contact had gezocht met haar ex. De gesprekken verliepen direct heel flirterig en sexueel. Dit raakte me zo erg, ook omdat het letterlijk een paar uren later was gebeurd nadat ik haar mijn zorgen had gedeeld.

Ik werd boos en verdrietig en heb haar er mee confronteert. Onze relatie is toen verbroken. Ze gaf aan dat ze haar anders voelde en niet door had dat ze bepaalde gemis in onze relatie had. Ze heeft toen haar ex gezien, ze heeft me alles wel eerlijk verteld. Eerste instantie wou ze hem zien, puur om bij te praten (zei ze) maar de eerste avond hebben ze direct gezoend en de vonk sloeg over. In die paar weken hebben ze intense contact gehad, sex gehad en zijn ze gaan daten.

Toen m’n ex weer terug kwam, ging ze direct hij haar moeder in het appartement, want we woonde samen. Ik wou graag nog een drankje met haar doen, om er in het echt nog eens over te hebben. Maar dat kon ook niet meer, want ze had alles soort relatie regels met hem en deelden elkaars locaties. En hij wou niet dat ze mij nog zou zien.

Uiteindelijk, afgelopen 4 maanden hebben we elkaar nog een aantal keren gezien en ze heeft een aantal keer gehuild, want ze hield ook nog echt van mij en had ook gevoelens voor hem. Ze merkte op dat ze veel had gemist in onze relatie en dat ik haar ook veel pijn had gedaan.

Toch gaf ze aan dat me ook zag veranderen en daar werk ik hard aan. Want ik wil voor mezelf ook een beter persoon worden.

Uiteindelijk hadden we het contact verbroken nadat al haar spullen uit ons huis was. En toen kwam ik haar per toeval 2 weken geleden tegen tijdens uitgaan. Ze was duidelijk aangeschoten en ze vloog me huilend om de nek, dat ze me miste en dat ze echt van me hield. Dat de liefde die ze voor mij had, echt diep was etc. Ik zei dat ze dronken was en dat ze nu met hem aan het daten was.

De volgende dag werd ik door haar gebeld, ze wou bevestigen dat ze alles meende wat ze die nacht had gezegd en ze was bereid om met hem te stoppen om ons een kans te geven. Ik stond open voor een gesprek en we zouden de volgende dag afspreken.


Dezelfde avond krabbelde ze opeens terug, ze had er de heledag over nagedacht en ze wist niet zeker of ze wel echt terug wou etc. Toen was voor mij de maat vol en voelde ik me weer op mijn ziel getrapt en had ik haar 2 weken geblokkeerd.

Daarna heb ik haar nog gesproken. Ze was opeens heel hard en koud met me en ik had haar teveel pijn gedaan in onze relatie etc. Ze was compleet omgedraaid.

Ik weet ook dat ik haar pijn heb gedaan in onze relatie.. ik heb daar ook spijt van. Maar we hadden ook een hele fijne relatie. Het was absoluut niet een slechte relatie, alleen liep ik met persoonlijke onzekerheden en wonden, waar ik nog steeds hard aan werk.

Momenteel is ze terug naar Colombia voor een maand, voor die jongen. Ik zag dat ze op de dag van haar vlucht, alleen maar liefdesverdriet liedjes aan het luisteren was, die gingen over een verbroken relatie.

Maar nu zit ze daar en we hebben geen contact meer. Ik kom maar niet over haar heen.. ik heb al 4 maanden verdriet en een zenuwachtig gevoel.. ook een gevoel van spijt, voor wat ik anders had moeten doen in onze relatie..

Maar onze liefde was toen erg groot, ook van mijn kant.. ze was heel geduldig, loyaal en lief voor me en ik weet dat ze ontzettend van me hield. Maar opeens is het heel snel voor haar ongeslagen en dat lukt me niet om te verwerken..

Moet ik er voor vechten of loslaten..? Daarnaast doet het me ook pijn dat ze sex heeft gehad met haar ex en dat ze zo snel is geswitched van “relatie/liefde”..

Mabel schreef: ↑

28-03-2026 07:54

Hou op met je eigen controlerende gedrag goedpraten met 'ja maar het is uit onzekerheid'. Zorg dat je je eigen issues onder controle krijgt in plaats van je vriendin. En laat haar met rust.

Ik praat het zeker niet goed.. ik ben me er van bewust dat het een patroon is wat m’n hele leven al meesleep en ik ga er ook voor in therapie.. Want in ben oprecht beu om zo te zijn & ik wil zo ook niet zijn..

Ik hield en hou nog steeds erg van haar. Het heeft me erg pijn gedaan dat ik er achter moest komen dat ze contact met haar ex had opgezocht en hoe dat gesprek ging, toen we nog in de relatie zaten. Maar ik ben er ook zeker van bewust dat ik het een bepaalde kant heb opgeduwd door mijn gedrag de afgelopen jaren en dat ze eindelijk het gevoel ervaarde die ze miste..

Ik heb spijt van dat ik haar niet altijd gezien liet voelen en haar soms onzeker maakte door mijn onzekerheid die ik op haar projecteerde.


Ze hield echt heel diep van me & heeft zeker ook veel geduld voor me gehad. Ik wou dat ik het kon terug draaien en een betere partner voor haar kon zijn.


Ik weet dat ik die kans waarschijnlijk nooit weer krijg.. Zal het moeten accepteren

WaterGirl schreef: ↑

28-03-2026 08:32

Loslaten, leer eerst van jezelf te houden. Werk aan je onzekerheden.

Geldt waarschijnlijk ook voor je ex.

Jullie halen niet het beste in elkaar naar boven. Maar een afhankelijkheid en beloftes dat het echt allemaal beter gaat worden wanneer je aan jezelf werkt.

Dat laatste is heel goed, alleen niet samen in deze relatie.

Ja dat zegt ze ook, ze voelt dat ze haarzelf altijd op de 2e plaats zette en mij boven haarzelf zette.

Ik zal ook moeten leren om van mezelf te houden en zelfverzekerder als persoon door het leven te kunnen gaan, want dat had onze relatie een heel stuk beter gedaan.

DingDong schreef: ↑

28-03-2026 11:51

Ik ken heel veel mannen die roepen dat ze het niet snappen als ze eenmaal aan de kant zijn gezet, dat zijn dezelfde mannen die dachten dat het niet zo'n vaart zou lopen als ze consequent de behoeftes van hun partner negeren.

Je hebt 5 jaar lang je eigen frustraties op haar afgereageerd (en toch waren jullie gelukkig?) en nu ben je verbaasd dat een ander, die haar op handen draagt, haar voorkeur heeft.

Je hebt in jullie relatie je partner gebruikt als je therapeut en stootkussen en dat vanaf het begin af aan,ik vind het knap dat ze het zolang heeft volgehouden.

Ja ze heeft veel geduld met me gehad & ik zie zeker mijn fouten in… Ook heeft ze vaak haar cultuur gemist & ze voelde haar tijdens haar vakantie ook weer heel gelukkig om terug in haar cultuur te zijn.

Dat liet haar ook een ander mens voelen

tyche schreef: ↑

28-03-2026 13:33

Je komt er wel overheen, het duurt alleen langer dan je wilt. Een verbroken relatie doet pijn, daar kun je niet omheen. Het duurt wel langer om er overheen te komen als je in de wond blijft wrijven: door te hopen op dat het goedkomt, haar te volgen, jezelf een geromantiseerd verhaal over jullie relatie te vertellen. Die dingen doe je om de pijn te sussen, maar ze helpen je niet.

De spijt over wat je verkeerd hebt gedaan kun je nog steeds gebruiken. Niet met haar, dat is voorbij. Maar als je in de toekomst een fijne partner wilt zijn kan alles wat je hebt geleerd in deze relatie je helpen.

Dat klopt! En ik moet het ook loslaten. Wat me ook pijn doet is dat we naast partners ook beste maatjes waren en dat mis ik ook.

Ik zou wel willen dat we ooit wel weer vrienden konden zijn, ik accepteer de consequenties van mijn fouten..