Kinderen
alle pijlers
36 en kinderloos
donderdag 9 april 2026 om 06:37
Eerst en vooral: nooit gedacht dat ik in deze rubriek een topic zou openen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
vrijdag 10 april 2026 om 09:16
vrijdag 10 april 2026 om 09:17
Wie denk jij dat je bent trouwens? Hoezo denk jij het beter te weten dan TO haar eigen behandelaar?
Deze TO is verdrietig genoeg depressief, heeft een verleden van psychische problematiek, is meermaals opgenomen geweest, heeft een eetstoornis, is twee maanden geleden compleet opgebrand en zit in een toxische relatie én psychische aandoeningen komen voor in haar familie.
Kortom; deze TO heeft het ontzettend zwaar en heeft veel op haar bordje liggen. Ongelooflijk oneerlijk, heel verdrietig en veel te veel voor een persoon. En dáárom vond die arts haar ongeschikt als moeder.
Dat wil niet zeggen dat ze geen goede moeder kán zijn, maar wél dat de randvoorwaarden en omstandigheden haar ongeschikt maken als moeder.
Jij hebt werkelijk geen idee hoe schadelijk zoiets kan zijn voor een kind.
vrijdag 10 april 2026 om 09:19
vrijdag 10 april 2026 om 09:20
vrijdag 10 april 2026 om 09:26
Eens.jorchugh_jor schreef: ↑10-04-2026 08:13Ik weet niet waar je dat vandaan haalt. Tot nu toe ging het erover of een arts het iemand mag afraden. En ik vind dat dat mag. Dat is iets anders dan bepalen.
Ik vind wel dat je trots mag zijn als je zelf de keuze maakt om bepaalde dingen niet door te geven aan een volgende generatie. Dat mag je ook zien als goed en zorgzaam.
En mooi gezegd.
vrijdag 10 april 2026 om 09:30
Ja goed idee! En dan in één moeite door alle kankerpatiënten genezen en zorgen dat mensen met Alzheimer thuis kunnen blijven wonen. En het eigen risico van de zorgverzekering omlaag, vanzelfsprekend.
vrijdag 10 april 2026 om 09:34
Jij hebt duidelijk geen idee hoe dit soort opmerkingen juist op die psychische problemen invloed heeft, terwijl je het zo duidelijk hier kunt lezen. Heel verdrietig dat hulpverleners zo denken en dat anderen het dan nog gaan goedpraten met 'hoe het bedoeld is'. Het is duidelijk niet zo overgekomen dus dan moet je bedenken dat het geen goed idee is om het zo te zeggen, en niet excuses gaan bedenken voor de schadelijke opmerkingen van de arts.dweedledee schreef: ↑10-04-2026 09:17Wie denk jij dat je bent trouwens? Hoezo denk jij het beter te weten dan TO haar eigen behandelaar?
Deze TO is verdrietig genoeg depressief, heeft een verleden van psychische problematiek, is meermaals opgenomen geweest, heeft een eetstoornis, is twee maanden geleden compleet opgebrand en zit in een toxische relatie én psychische aandoeningen komen voor in haar familie.
Kortom; deze TO heeft het ontzettend zwaar en heeft veel op haar bordje liggen. Ongelooflijk oneerlijk, heel verdrietig en veel te veel voor een persoon. En dáárom vond die arts haar ongeschikt als moeder.
Dat wil niet zeggen dat ze geen goede moeder kán zijn, maar wél dat de randvoorwaarden en omstandigheden haar ongeschikt maken als moeder.
Jij hebt werkelijk geen idee hoe schadelijk zoiets kan zijn voor een kind.
vrijdag 10 april 2026 om 09:36
Nee hoor, deze arts hoeft alleen maar geen opmerkingen te maken die de psychische problemen erger maken.jorchugh_jor schreef: ↑10-04-2026 09:30Ja goed idee! En dan in één moeite door alle kankerpatiënten genezen en zorgen dat mensen met Alzheimer thuis kunnen blijven wonen. En het eigen risico van de zorgverzekering omlaag, vanzelfsprekend.
vrijdag 10 april 2026 om 09:59
Bedoelde dat ik denk dat dat een heel ander type is. Iemand die helemaal happy is met een goede carrière, mooie reizen maakt en creatief bezig is is heel wat anders dan iets waarvan je zo droomt en over fantaseert opgeeft omdat het voor jezelf en een kind beter is van niet.jorchugh_jor schreef: ↑10-04-2026 09:19Doelgroep? Moet je iets verkopen?
Niet om flauw te doen over jouw woordkeus. Maar ik vind het opvallend dat dit soort woorden een gesprek binnen sluipen. Wat zegt dat over onze samenleving?
Sorry, enorm zijspoor…
vrijdag 10 april 2026 om 10:15
Danae schreef: ↑10-04-2026 09:34Jij hebt duidelijk geen idee hoe dit soort opmerkingen juist op die psychische problemen invloed heeft, terwijl je het zo duidelijk hier kunt lezen. Heel verdrietig dat hulpverleners zo denken en dat anderen het dan nog gaan goedpraten met 'hoe het bedoeld is'. Het is duidelijk niet zo overgekomen dus dan moet je bedenken dat het geen goed idee is om het zo te zeggen, en niet excuses gaan bedenken voor de schadelijke opmerkingen van de arts.
Daar weet jij helemaal niets van. Of ik dat weet of niet. Maar al jouw reacties staan bol van de aannames, dus dat was te verwachten.
Ik vind jouw manier van communiceren dodelijk vermoeiend. Je zet je verhaal geen extra kracht bij door het tot vervelends toe te herhalen. Integendeel.
En ik vind dat je je eigen emoties veel te veel projecteert op een situatie van een ander.
vrijdag 10 april 2026 om 10:16
jorchugh_jor schreef: ↑10-04-2026 09:30Ja goed idee! En dan in één moeite door alle kankerpatiënten genezen en zorgen dat mensen met Alzheimer thuis kunnen blijven wonen. En het eigen risico van de zorgverzekering omlaag, vanzelfsprekend.
vrijdag 10 april 2026 om 10:18
Iedereen zegt dat de arts het op een rotmanier bracht. Dat dat anders had kunnen worden gezegd. Dat betekend alleen niet dat het niet waar is. Maar dat het de psychische problematiek van to zou verergeren? Nee ik denk dat de impact van het wel krijgen van een kind in de situatie van to ( toen en nu ) vele maler negatiever is dan een lompe opmerking van een arts. Als die opmerking de doorslag was voor to dat kinderen krijgen geen goed idee was en ze niet dat besef zelf had dat haar situatie geen stabiele basis is voor een compleet afhankelijk mensje. Dan hadden we het nu niet gehad over een katje dat ze even niet kan verzorgen maar over een kind dat even ergens anders moest wonen he..Danae schreef: ↑10-04-2026 09:34Jij hebt duidelijk geen idee hoe dit soort opmerkingen juist op die psychische problemen invloed heeft, terwijl je het zo duidelijk hier kunt lezen. Heel verdrietig dat hulpverleners zo denken en dat anderen het dan nog gaan goedpraten met 'hoe het bedoeld is'. Het is duidelijk niet zo overgekomen dus dan moet je bedenken dat het geen goed idee is om het zo te zeggen, en niet excuses gaan bedenken voor de schadelijke opmerkingen van de arts.
vrijdag 10 april 2026 om 10:24
vrijdag 10 april 2026 om 10:26
Nou, ik heb heel veel inlevingsvermogen maar ben wel realistisch. Ik ben zelf opgegroeid in een onveilige thuissituatie met een chronisch depressieve moeder en een drugsverslaafde agressieve vader. Ik weet dus hoe het is als kind om op te groeien bij ouders met een “rugzakje”.
Natuurlijk mag je verdrietig zijn om het idee dat je waarschijnlijk geen kinderen zult krijgen. Hopelijk kun je hier met de juiste hulp rust in vinden. Ik hoop dat je vooral goed voor jezelf gaat zorgen.
vrijdag 10 april 2026 om 10:29
Ik denk niet dat het aan ons is om hier een uitspraak over te doen. Daarnaast kunnen wij dat ook helemaal niet weten. Maar we weten inmiddels wél dat TO haar bord dusdanig vol ligt, dan haar focus naar haar eigen mentale en fysieke welzijn uit moet gaan. Daar heeft ze, verdrietig genoeg, haar handen vol aan.cognac schreef: ↑10-04-2026 10:24Maar vinden jullie het er in de situatie van TO dan zó dik bovenop liggen dat dit in het geval van het krijgen van een kind uit de hand zal gaan lopen, dat hoogstwaarschijnlijk jeugdzorg, professionele begeleiding, zelfs uithuisplaatsing et cetera een heel reëel scenario zal gaan zijn?
vrijdag 10 april 2026 om 10:29
Jij hebt natuurlijk ook geen idee van waar ik verstand van heb of niet en welke emoties ik zou hebben. We doen het allemaal met wat we hier lezen en de reactie van TO op de woorden van de arts is heel duidelijk te lezen. De enige die aannames doet over hoe zij het zou moeten opnemen en wat de arts bedoelde (maar niet zei) ben jij.dweedledee schreef: ↑10-04-2026 10:15Daar weet jij helemaal niets van. Of ik dat weet of niet. Maar al jouw reacties staan bol van de aannames, dus dat was te verwachten.
Ik vind jouw manier van communiceren dodelijk vermoeiend. Je zet je verhaal geen extra kracht bij door het tot vervelends toe te herhalen. Integendeel.
En ik vind dat je je eigen emoties veel te veel projecteert op een situatie van een ander.
vrijdag 10 april 2026 om 10:32
Danae schreef: ↑10-04-2026 10:29Jij hebt natuurlijk ook geen idee van waar ik verstand van heb of niet en welke emoties ik zou hebben. We doen het allemaal met wat we hier lezen en de reactie van TO op de woorden van de arts is heel duidelijk te lezen. De enige die aannames doet over hoe zij het zou moeten opnemen en wat de arts bedoelde (maar niet zei) ben jij.
Wat een warrig verhaal. Niet te volgen dit.
Ik ben wel klaar met jou
vrijdag 10 april 2026 om 10:36
Het gaat er niet om of de opmerking van de arts ervoor zorgt dat ze nu geen kinderen krijgt, maar dat het to nog meer aan zichzelf heeft doen twijfelen en duidelijk bijgedragen heeft aan haar worsteling met dit onderwerp. Natuurlijk heeft dat impact op iemand met psychische problemen. Artsen moeten zich bewust zijn dat dit niet zomaar een 'lompe' opmerking is.Moestuintje schreef: ↑10-04-2026 10:18Iedereen zegt dat de arts het op een rotmanier bracht. Dat dat anders had kunnen worden gezegd. Dat betekend alleen niet dat het niet waar is. Maar dat het de psychische problematiek van to zou verergeren? Nee ik denk dat de impact van het wel krijgen van een kind in de situatie van to ( toen en nu ) vele maler negatiever is dan een lompe opmerking van een arts. Als die opmerking de doorslag was voor to dat kinderen krijgen geen goed idee was en ze niet dat besef zelf had dat haar situatie geen stabiele basis is voor een compleet afhankelijk mensje. Dan hadden we het nu niet gehad over een katje dat ze even niet kan verzorgen maar over een kind dat even ergens anders moest wonen he..
vrijdag 10 april 2026 om 10:40
Jammer dat het moeilijk voor je is om te begrijpen dat je in de reacties van TO duidelijk kunt lezen wat de opmerking met haar heeft gedaan.dweedledee schreef: ↑10-04-2026 10:32Wat een warrig verhaal. Niet te volgen dit.
Ik ben wel klaar met jou
vrijdag 10 april 2026 om 10:42
vrijdag 10 april 2026 om 10:42
vrijdag 10 april 2026 om 10:47
Danae schreef: ↑10-04-2026 07:54Veel van jullie vinden blijkbaar dat je voor een ander haar levenskeuzes mag bepalen omdat die ander psychische of andersoortige problemen heeft. Tot iemand anders iets van jou vind en daarom wil bepalen wat jij wel of niet mag doen natuurlijk. Dan mag het vast niet. Zoals wanneer ik vind dat mensen die het beslissingsrecht van patienten over hun eigen leven niet respecteren niet in de gezondheidszorg zouden mogen werken.
Niemand bepaalt dat. Een vrouw kan zich op elk moment laten bevruchten, niemand die haar tegen kan houden.
Wel vind ik dat het heel goed is om realiteitszin toe te voegen als iemand daar minder zicht op heeft en in het belang van een kind wat al dan niet gemaakt gaat worden uit te leggen wat de situatie allemaal met dat kind gaat doen. Naast wat het met de moeder zal doen uiteraard.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
