Kinderen
alle pijlers
36 en kinderloos
donderdag 9 april 2026 om 06:37
Eerst en vooral: nooit gedacht dat ik in deze rubriek een topic zou openen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
donderdag 9 april 2026 om 20:54
Hope22 schreef: ↑09-04-2026 17:54Hmm neen, als iemand zoiets tegen je zegt, dan blijft dat woord voor woord hangen.
En het doet me twijfelen aan mezelf.
Vooral deze ochtend had ik het er plots weer moeilijk mee, het is terug gezakt nu. Allicht inderdaad de confrontatie...
Ik besef ook dat de situatie niet ideaal is. En gelùkkig is er vooralsnog geen enorme kinderwens, ik zie er inderdaad ook wel de voordelen van in.
Maar het is nog een groot verschil als het voor jezelf al dan niet voelen óf dat een derde dit zo cru tegen jou uitspreekt.
Enkel of vooral door die uitspraak twijfel je aan jezelf/het idee of kinderen krijgen voor jou/een toekomst kind een goed idee is? Is dat echt zo? Of raakt het toch aan wat je zelf ook vindt en vind je dat gewoon moeilijk te accepteren (wat hartstikke begrijpelijk zou zijn)?
Of vind je je situatie echt gewoon hartstikke prima om een kind aan bloot te stellen en zou je daar totaal niet aan twijfelen als die arts het niet gezegd had? Terwijl je o.a. samenwoont met je vriend die ontzettend ziekelijk en agressief gedrag vertoont in de relatie en gewoon het bed in elkaar trimt? Met alle andere problemen die je verder ook genoemd hebt?
donderdag 9 april 2026 om 21:38
Ja, die controlfreak, ja.PickingUpThePieces schreef: ↑09-04-2026 20:54Ja juist… die controlfreak die het bed in 2 stukken ramde.
Jezus, jullie voelden zich in mijn vorig topic al sterk achter jullie scherm. En blijkbaar nog steeds.
Doet mijn inziens niet terzake bij mijn huidige vraag/topic.
Sommige mensen hebben nul inlevingsvermogen. Live your life.
donderdag 9 april 2026 om 21:45
Nee, los van mijn relatie: het deed en doet me nog steeds erg twijfelen aan mezelf, als persoon.S-Groot schreef: ↑09-04-2026 20:54Enkel of vooral door die uitspraak twijfel je aan jezelf/het idee of kinderen krijgen voor jou/een toekomst kind een goed idee is? Is dat echt zo? Of raakt het toch aan wat je zelf ook vindt en vind je dat gewoon moeilijk te accepteren (wat hartstikke begrijpelijk zou zijn)?
Of vind je je situatie echt gewoon hartstikke prima om een kind aan bloot te stellen en zou je daar totaal niet aan twijfelen als die arts het niet gezegd had? Terwijl je o.a. samenwoont met je vriend die ontzettend ziekelijk en agressief gedrag vertoont in de relatie en gewoon het bed in elkaar trimt? Met alle andere problemen die je verder ook genoemd hebt?
Of ik wel een goed mens ben, of ik wel zorgzaam genoeg ben.
Het werd toen precies voor mij bevestigd dat ik "niet goed genoeg ben" en "niet voldoe aan de normen". En dat doet gewoon pijn voor een mens.
Ik vind mijn situatie zelf inderdaad ook niet prima, hoor. Maar het is gewoon de gedachte die vanmorgen (opnieuw) in mijn gedachten kwam. Zeker hoe meer ik richting eind de 30 ga. Ik sta hier nu iets meer bij stil dan 10 jaar geleden.
Sommige mensen gaan me hier nu "pakken" op mijn relatie die met serieuze ups en downs gaat, maar daar gaat het voor mij zelfs helemaal niet om. Enkel het (confronterend) feit dat ik allicht geen kinderen zal krijgen en wat dat misschien (?) ooit met mij zal doen.
donderdag 9 april 2026 om 21:45
Nee, los van mijn relatie: het deed en doet me nog steeds erg twijfelen aan mezelf, als persoon.S-Groot schreef: ↑09-04-2026 20:54Enkel of vooral door die uitspraak twijfel je aan jezelf/het idee of kinderen krijgen voor jou/een toekomst kind een goed idee is? Is dat echt zo? Of raakt het toch aan wat je zelf ook vindt en vind je dat gewoon moeilijk te accepteren (wat hartstikke begrijpelijk zou zijn)?
Of vind je je situatie echt gewoon hartstikke prima om een kind aan bloot te stellen en zou je daar totaal niet aan twijfelen als die arts het niet gezegd had? Terwijl je o.a. samenwoont met je vriend die ontzettend ziekelijk en agressief gedrag vertoont in de relatie en gewoon het bed in elkaar trimt? Met alle andere problemen die je verder ook genoemd hebt?
Of ik wel een goed mens ben, of ik wel zorgzaam genoeg ben.
Het werd toen precies voor mij bevestigd dat ik "niet goed genoeg ben" en "niet voldoe aan de normen". En dat doet gewoon pijn voor een mens.
Ik vind mijn situatie zelf inderdaad ook niet prima, hoor. Maar het is gewoon de gedachte die vanmorgen (opnieuw) in mijn gedachten kwam. Zeker hoe meer ik richting eind de 30 ga. Ik sta hier nu iets meer bij stil dan 10 jaar geleden.
Sommige mensen gaan me hier nu "pakken" op mijn relatie die met serieuze ups en downs gaat, maar daar gaat het voor mij zelfs helemaal niet om. Enkel het (confronterend) feit dat ik allicht geen kinderen zal krijgen en wat dat misschien (?) ooit met mij zal doen.
donderdag 9 april 2026 om 22:29
is een hond of ander huisdier niet een goede toevoeging aan je leven? Je hebt dan iets om voor te zorgen, maar ook om liefde en gezelschap van te ontvangen (afhankelijk van het dier uiteraard). En je komt buiten de deur en het geeft je een doel en ritme.
Ik heb zelf een heel mooie en liefdevolle band gehad met mijn eerste hond. Het was ook echt mijn hond, en niet die van een eventuele partner, en ging er een wereld voor me open.
Qua problematiek zou ik echt niet voor een kind gaan. Je hebt al genoeg aan jezelf, maar ook kan problematiek verergeren. Maar daar mag je best ook even bij stil staan en om rouwen.
Graag niet quoten wegens herkenbaarheid.
Ik heb zelf een heel mooie en liefdevolle band gehad met mijn eerste hond. Het was ook echt mijn hond, en niet die van een eventuele partner, en ging er een wereld voor me open.
Qua problematiek zou ik echt niet voor een kind gaan. Je hebt al genoeg aan jezelf, maar ook kan problematiek verergeren. Maar daar mag je best ook even bij stil staan en om rouwen.
Graag niet quoten wegens herkenbaarheid.
juneberry wijzigde dit bericht op 11-04-2026 15:35
3.09% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 22:46
Ja, ik heb wel een katje en daar ben ik echt stapelgek op! 
Maar ik woon sinds kort terug bij mijn ouders en mijn "vriend" zorgt nog steeds voor de poes. Dus die mis ik wel immens.
Als de omstandigheden mij het ooit toelaten, zou ik misschien nog wel een hondje uit het asiel willen halen: om voor te zorgen, te koesteren,...
Deze week waren mijn broer en zijn compagnon hier aan de slag voor de garage.
Compagnon bracht telkens zijn Duitse Herder mee: god, die oogjes,... Die kop die hij plots op mijn knieën legde...
Maar ik woon sinds kort terug bij mijn ouders en mijn "vriend" zorgt nog steeds voor de poes. Dus die mis ik wel immens.
Als de omstandigheden mij het ooit toelaten, zou ik misschien nog wel een hondje uit het asiel willen halen: om voor te zorgen, te koesteren,...
Deze week waren mijn broer en zijn compagnon hier aan de slag voor de garage.
Compagnon bracht telkens zijn Duitse Herder mee: god, die oogjes,... Die kop die hij plots op mijn knieën legde...
donderdag 9 april 2026 om 22:48
Kinderen krijgen heeft niets met een goed persoon zijn te maken. Jij koppelt die 2 aan elkaar. Jouw arts had geen tact maar lees je eens in wat een kopp kind is en wat dit met kinderen kan doen. En niemand pakt je.... ze wijzen je gewoon op de feiten. Wil je echt een gezin stichten met een man die de meubels niet eens heel kan laten in een boze bui? Waarom ben je weer terug bij deze parel?Hope22 schreef: ↑09-04-2026 21:45Nee, los van mijn relatie: het deed en doet me nog steeds erg twijfelen aan mezelf, als persoon.
Of ik wel een goed mens ben, of ik wel zorgzaam genoeg ben.
Het werd toen precies voor mij bevestigd dat ik "niet goed genoeg ben" en "niet voldoe aan de normen". En dat doet gewoon pijn voor een mens.
Ik vind mijn situatie zelf inderdaad ook niet prima, hoor. Maar het is gewoon de gedachte die vanmorgen (opnieuw) in mijn gedachten kwam. Zeker hoe meer ik richting eind de 30 ga. Ik sta hier nu iets meer bij stil dan 10 jaar geleden.
Sommige mensen gaan me hier nu "pakken" op mijn relatie die met serieuze ups en downs gaat, maar daar gaat het voor mij zelfs helemaal niet om. Enkel het (confronterend) feit dat ik allicht geen kinderen zal krijgen en wat dat misschien (?) ooit met mij zal doen.
donderdag 9 april 2026 om 22:58
Je woont thuis en kan op dit moment nog niet zorgen voor je eigen huisdier maar bent bang dat je spijt krijgt als je niet nu snel zwanger raakt.. ik zou me echt gaan focussen op zelf stabiel worden.Hope22 schreef: ↑09-04-2026 22:46Ja, ik heb wel een katje en daar ben ik echt stapelgek op!
Maar ik woon sinds kort terug bij mijn ouders en mijn "vriend" zorgt nog steeds voor de poes. Dus die mis ik wel immens.
Als de omstandigheden mij het ooit toelaten, zou ik misschien nog wel een hondje uit het asiel willen halen: om voor te zorgen, te koesteren,...
Deze week waren mijn broer en zijn compagnon hier aan de slag voor de garage.
Compagnon bracht telkens zijn Duitse Herder mee: god, die oogjes,... Die kop die hij plots op mijn knieën legde...
donderdag 9 april 2026 om 23:06
Correctie: mijn kat woont hier niet omdat mijn ouders geen dieren in huis willen.
Ik kan perfect voor de kat zorgen, hoor...
En daarnaast wees ik helemaal niet op mijn huidige "relatie".
Enkel op het feit dat het plots wat tot me doordrong dat ik allicht kinderloos zal blijven, dat dat af en toe terug opspeelt, enz.
Het wordt hier precies groter gemaakt dan het zelfs is.
Ik kan perfect voor de kat zorgen, hoor...
En daarnaast wees ik helemaal niet op mijn huidige "relatie".
Enkel op het feit dat het plots wat tot me doordrong dat ik allicht kinderloos zal blijven, dat dat af en toe terug opspeelt, enz.
Het wordt hier precies groter gemaakt dan het zelfs is.
donderdag 9 april 2026 om 23:13
Er is al veel gezegd, maar... ook in een leven vol problemen mag je gewoon rouwen om een levenspad die door de biologische klok wordt afgesloten, natuurlijk. En ook mensen met problemen mogen gewoon twijfelen over hun levenskeuzes en andere nieuwe wegen inslaan. Het is nog niet te laat om kneiterhard aan het werk te gaan voor een stabieler leven en misschien haal je veel voldoening uit verbeteren van je leven ter voorbereiding op een kind. Het is net zo goed oké als dat niet jouw weg is.
Ik verkoop een boek The Baby Decision - How to make the most important decision of your life, Merle Bombardieri
Mocht TO of iemand anders interesse hebben, stuur maar pb.
Ik heb er veel aan gehad in elk geval.
Ik verkoop een boek The Baby Decision - How to make the most important decision of your life, Merle Bombardieri
Mocht TO of iemand anders interesse hebben, stuur maar pb.
Ik heb er veel aan gehad in elk geval.
yasminmax wijzigde dit bericht op 09-04-2026 23:19
48.95% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 23:16
Ik snap het verdriet wel hoor. Overal om je heen zie je mensen met kinderen en dan is er zo’n arts die maar even botweg zegt dat jij dat niet aankunt. Dat is niet leuk om te horen en doet pijn.
Maar als je die botte arts even parkeert: het klinkt ook weer niet alsof je er zelf van overtuigd bent dat een kind een verrijking van je leven zou zijn in jouw situatie. En de verantwoordelijkheid is wel heel groot. Het hóeft allemaal niet en bepaalt niet jouw waarde als mens. En dat is heel fijn van deze tijd.
De gedachte mag er ook gewoon even zijn: goh, alweer 36, het gaat waarschijnlijk echt niet meer gebeuren he. Tis toch wat.
En morgen is er weer een nieuwe dag met alles wat het leven je wél biedt!
Maar als je die botte arts even parkeert: het klinkt ook weer niet alsof je er zelf van overtuigd bent dat een kind een verrijking van je leven zou zijn in jouw situatie. En de verantwoordelijkheid is wel heel groot. Het hóeft allemaal niet en bepaalt niet jouw waarde als mens. En dat is heel fijn van deze tijd.
De gedachte mag er ook gewoon even zijn: goh, alweer 36, het gaat waarschijnlijk echt niet meer gebeuren he. Tis toch wat.
En morgen is er weer een nieuwe dag met alles wat het leven je wél biedt!
donderdag 9 april 2026 om 23:25
Ik kan me wel voorstellen dat een opmerkingen over ‘niet geschikt als moeder’ bij jou binnenkomt als ‘niet goed genoeg’ of ‘niet zorgzaam genoeg’, maar dat is feitelijk onterecht. Als je een situatie hebt waarin het heel onveilig opgroeien zou zijn, is de beslissing om níet aan kinderen te beginnen juist een hele dappere en zorgzame keuze.
Ik heb een naaste die door bepaalde problematiek ook zelf vind dat hij beter niet aan kinderen kan beginnen. Ik denk dat hij gelijk heeft, omdat hij door zijn problemen door de dingen die een kind met zich meebrengen totaal ontregeld zou raken. Hij is super slim, handig, sociaal. Hartstikke leuk met mijn kind en anderen uit de omgeving, past ook prima op. Maar dat is allemaal wat anders dan de volle verantwoordelijkheid en dagelijkse zorg dragen (plus in geval van vrouwen de hormonen van een zwangerschap). Hij functioneert vooral goed zoals hij zijn leven nu ingericht heeft. En dat is dus zonder kinderen. Maar er is echt niks ‘minder’ of ‘niet goed genoeg’ aan hem.
En dat je er bij vlagen toch verdrietig om bent, of het een plek moet geven, dat is ook helemaal prima. Iets kan een verstandig besluit zijn, je kunt er helemaal achter staan, en het toch jammer vinden dat het zo loopt. Dat lijkt me zelfs best normaal.
Ik heb een naaste die door bepaalde problematiek ook zelf vind dat hij beter niet aan kinderen kan beginnen. Ik denk dat hij gelijk heeft, omdat hij door zijn problemen door de dingen die een kind met zich meebrengen totaal ontregeld zou raken. Hij is super slim, handig, sociaal. Hartstikke leuk met mijn kind en anderen uit de omgeving, past ook prima op. Maar dat is allemaal wat anders dan de volle verantwoordelijkheid en dagelijkse zorg dragen (plus in geval van vrouwen de hormonen van een zwangerschap). Hij functioneert vooral goed zoals hij zijn leven nu ingericht heeft. En dat is dus zonder kinderen. Maar er is echt niks ‘minder’ of ‘niet goed genoeg’ aan hem.
En dat je er bij vlagen toch verdrietig om bent, of het een plek moet geven, dat is ook helemaal prima. Iets kan een verstandig besluit zijn, je kunt er helemaal achter staan, en het toch jammer vinden dat het zo loopt. Dat lijkt me zelfs best normaal.
donderdag 9 april 2026 om 23:59
Werd het maar vaker gezegd.
Sommige mensen zijn niet geschikt als ouder, vraag dat maar aan zorgprofessionals in de jeugdzorg.
vrijdag 10 april 2026 om 05:44
vrijdag 10 april 2026 om 05:49
Hier ben ik het wel mee eens. Vanwege mijn werk zie ik dagelijks de gevolgen van dit soort keuzes. Heel schrijnend.ladadieladieda schreef: ↑09-04-2026 23:59Werd het maar vaker gezegd.
Sommige mensen zijn niet geschikt als ouder, vraag dat maar aan zorgprofessionals in de jeugdzorg.
vrijdag 10 april 2026 om 07:54
Veel van jullie vinden blijkbaar dat je voor een ander haar levenskeuzes mag bepalen omdat die ander psychische of andersoortige problemen heeft. Tot iemand anders iets van jou vind en daarom wil bepalen wat jij wel of niet mag doen natuurlijk. Dan mag het vast niet. Zoals wanneer ik vind dat mensen die het beslissingsrecht van patienten over hun eigen leven niet respecteren niet in de gezondheidszorg zouden mogen werken.
vrijdag 10 april 2026 om 07:57
Heel eerlijk? Het gaat niet alleen erom of jij een goede moeder kunt zijn.
Maar ook om wat je doorgeeft.
Zou je die depressies voor je kind willen? Wat zou het jou als moeder doen om je kind zo te zien?
Heel hard, maar ik vind ook dat iedereen maar kinderen krijgt die vervolgens door de staat opgevoed en gefinancieerd moeten worden.
Ik werk o.a. in de gesloten jeugdzorg. Niet fijn. Voor niemand.
Je mag het zeker zelf bepalen, maar realiseer je wel wat je jezelf en je kind voorschotelt.
Maar ook om wat je doorgeeft.
Zou je die depressies voor je kind willen? Wat zou het jou als moeder doen om je kind zo te zien?
Heel hard, maar ik vind ook dat iedereen maar kinderen krijgt die vervolgens door de staat opgevoed en gefinancieerd moeten worden.
Ik werk o.a. in de gesloten jeugdzorg. Niet fijn. Voor niemand.
Je mag het zeker zelf bepalen, maar realiseer je wel wat je jezelf en je kind voorschotelt.
de wereld wacht om ontdekt te worden
vrijdag 10 april 2026 om 08:13
Ik weet niet waar je dat vandaan haalt. Tot nu toe ging het erover of een arts het iemand mag afraden. En ik vind dat dat mag. Dat is iets anders dan bepalen.
Ik vind wel dat je trots mag zijn als je zelf de keuze maakt om bepaalde dingen niet door te geven aan een volgende generatie. Dat mag je ook zien als goed en zorgzaam.
vrijdag 10 april 2026 om 08:34
Danae schreef: ↑10-04-2026 07:54Veel van jullie vinden blijkbaar dat je voor een ander haar levenskeuzes mag bepalen omdat die ander psychische of andersoortige problemen heeft. Tot iemand anders iets van jou vind en daarom wil bepalen wat jij wel of niet mag doen natuurlijk. Dan mag het vast niet. Zoals wanneer ik vind dat mensen die het beslissingsrecht van patienten over hun eigen leven niet respecteren niet in de gezondheidszorg zouden mogen werken.
Je bent net een plaat die blijft hangen. Je punt is wel duidelijk, zonder die herhaling.
vrijdag 10 april 2026 om 08:50
Er komen steeds meer vrouwen die kinderloos blijven dus je bent echt niet de enige.
Even van het internet geplukt: Vrijwillig kinderloze vrouwen scoren gemiddeld soms hoger op levensgeluk dan moeders. Onderzoek laat zien dat deze vrouwen vaak een sterke eigen identiteit hebben en bewust kiezen voor andere levensdoelen (carrière, reizen, relaties, creativiteit).
vrijdag 10 april 2026 om 08:56
Een arts die zegt dat je niet geschikt bent als moeder is niet 'het afraden' hoor. Artsen zouden veel meer hun verantwoordelijkheid moeten beseffen bij kwetsbare mensen. Je kunt hier al zien wat het met to doet.jorchugh_jor schreef: ↑10-04-2026 08:13Ik weet niet waar je dat vandaan haalt. Tot nu toe ging het erover of een arts het iemand mag afraden. En ik vind dat dat mag. Dat is iets anders dan bepalen.
Ik vind wel dat je trots mag zijn als je zelf de keuze maakt om bepaalde dingen niet door te geven aan een volgende generatie. Dat mag je ook zien als goed en zorgzaam.
vrijdag 10 april 2026 om 09:00
Precies, ze werd behandeld voor aanhoudende depressies dus dan zou een arts zich daar op moeten focussen en niet op het maken van al dan niet onverstandige levenskeuzes waar hij niets mee te maken heeft. Als de arts het echt zo bot heeft gezegd als TO doet voorkomen that is.
vrijdag 10 april 2026 om 09:03
Het is alleen de vraag of, wanneer TO er toch voor zou kiezen om geen kinderen te gaan krijgen, dit valt onder de categorie "vrijwillig kinderloze vrouwen". Of dat het dan een weloverwogen keuze is geweest die uiteindelijk geresulteerd heeft in: laat ik er voor kiezen deze droom toch maar aan mij voorbij te laten gaan, teveel risico voor mijzelf en het kind.Pioen00 schreef: ↑10-04-2026 08:50Er komen steeds meer vrouwen die kinderloos blijven dus je bent echt niet de enige.
Even van het internet geplukt: Vrijwillig kinderloze vrouwen scoren gemiddeld soms hoger op levensgeluk dan moeders. Onderzoek laat zien dat deze vrouwen vaak een sterke eigen identiteit hebben en bewust kiezen voor andere levensdoelen (carrière, reizen, relaties, creativiteit).
Als andere levensdoelen sowieso al een belangrijke plaats innemen (degene die jij hierboven ook noemt) is dat een heel andere overweging dan wat ik bij TO lees. Wat overigens ook een hele sterke keuze zou zijn, daar niet van. Maar ik denk wel dat dit een andere doelgroep is.
vrijdag 10 april 2026 om 09:07
Beter dat het wat doet met TO dan met een onschuldig kind.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
