Psyche
alle pijlers
Automatische piloot
dinsdag 14 april 2026 om 20:44
Ik ben mijn spark kwijt en ik ben bang steeds verder af te glijden.
Het enige wat ik lijk te kunnen is eten en balen van het feit dat ik aan blijf komen. (goh)
Ergens tussen een jaar geleden en nu heb ik mijn eigen zaak geopend. Een plek waar mijn passies, achtergronden en visies in samen konden komen. Het loopt, er is een al redelijk stabiele basis. Lang niet voldoende om ruim van te kunnen leven maar enorm grote zorgen zijn er niet. Ik heb vertrouwen dat het met wat tijd en voldoende input vanuit mij wel goed komt.
Maar ik doe niks. Ik krijg het niet gedaan, of zelfs maar uitgedacht.
Ik sta er alleen voor, in de zin van; eigen zaak. Geen medewerkers of mensen die met me meedenken/helpen. Geen relatie, wel een jonge hond die de nodige aandacht en tijd opeist. Huishouden...
Ik ken mezelf als iemand met een eindeloze energie en doorzettingsvermogen als ik ergens in geloof of ergens iets voor voel. Kan bergen werk verzetten in mijn eentje. Maar dat ben ik kwijt. Ik heb geen focus, wat vaker betrap ik me op chagrijnig en neerslachtig zijn. Soms voel ik me opgesloten in alles wat ik zou willen kunnen doen maar absoluut niet kan (door gebrek aan financiële ruimte) maar echt reden om te klagen heb ik niet.
Hier duidelijk krijgen wat ik nu precies wil, lukt me ook niet goed. Het enige wat er bovenuit springt is dat ik weer terug wil naar mijn optimistische en energieke ik. Ik geniet normaal van enorm van buiten zijn met de hond, maar als het op dagen zoals vandaag dan een keer lekker weer is, zit ik liever in mijn eigen sop gaar te koken....
Ik hoop dat jullie tips hebben of een aanzetje kunnen geven om hier weer uit te komen. Het leven weer overzichtelijk te krijgen. Of helpen uit te zoeken wat ik nu nodig heb.
Het enige wat ik lijk te kunnen is eten en balen van het feit dat ik aan blijf komen. (goh)
Ergens tussen een jaar geleden en nu heb ik mijn eigen zaak geopend. Een plek waar mijn passies, achtergronden en visies in samen konden komen. Het loopt, er is een al redelijk stabiele basis. Lang niet voldoende om ruim van te kunnen leven maar enorm grote zorgen zijn er niet. Ik heb vertrouwen dat het met wat tijd en voldoende input vanuit mij wel goed komt.
Maar ik doe niks. Ik krijg het niet gedaan, of zelfs maar uitgedacht.
Ik sta er alleen voor, in de zin van; eigen zaak. Geen medewerkers of mensen die met me meedenken/helpen. Geen relatie, wel een jonge hond die de nodige aandacht en tijd opeist. Huishouden...
Ik ken mezelf als iemand met een eindeloze energie en doorzettingsvermogen als ik ergens in geloof of ergens iets voor voel. Kan bergen werk verzetten in mijn eentje. Maar dat ben ik kwijt. Ik heb geen focus, wat vaker betrap ik me op chagrijnig en neerslachtig zijn. Soms voel ik me opgesloten in alles wat ik zou willen kunnen doen maar absoluut niet kan (door gebrek aan financiële ruimte) maar echt reden om te klagen heb ik niet.
Hier duidelijk krijgen wat ik nu precies wil, lukt me ook niet goed. Het enige wat er bovenuit springt is dat ik weer terug wil naar mijn optimistische en energieke ik. Ik geniet normaal van enorm van buiten zijn met de hond, maar als het op dagen zoals vandaag dan een keer lekker weer is, zit ik liever in mijn eigen sop gaar te koken....
Ik hoop dat jullie tips hebben of een aanzetje kunnen geven om hier weer uit te komen. Het leven weer overzichtelijk te krijgen. Of helpen uit te zoeken wat ik nu nodig heb.
dinsdag 14 april 2026 om 21:18
Dit klinkt als een depressie. (Of perimenopauze. Hoe oud ben je?)
Wat rot voor je dat je na al je harde werk er niet van kan genieten. Zelf heb ik werk dat ik helemaal alleen thuis zou kunnen doen. Maar ik kies ervoor om (deels) naar kantoor te gaan. Omdat ik weet dat ik heel zielig word als ik alleen maar altijd alleen ben.
Is er budget voor het huren van een werkruimte op een locatie waar andere zzp'ers werken? Al is het maar twee dagdelen? Dan heb je in elk geval mensen om je heen die tegen dezelfde dingen oplopen. (Btw-aangifte. Gruwel!)
Wat rot voor je dat je na al je harde werk er niet van kan genieten. Zelf heb ik werk dat ik helemaal alleen thuis zou kunnen doen. Maar ik kies ervoor om (deels) naar kantoor te gaan. Omdat ik weet dat ik heel zielig word als ik alleen maar altijd alleen ben.
Is er budget voor het huren van een werkruimte op een locatie waar andere zzp'ers werken? Al is het maar twee dagdelen? Dan heb je in elk geval mensen om je heen die tegen dezelfde dingen oplopen. (Btw-aangifte. Gruwel!)
dinsdag 14 april 2026 om 21:26
Ik dacht al, waar blijft die perimenopauze.
Maargoed. Ik ga iets zeggen wat je misschien niet wil horen. En het kan zijn dat ik er helemaal naast zit hoor. Maar het leven is niet altijd leuk. Soms zijn er periodes dat het echt minder lekker loopt, dat je minder lekker in je vel zit en dat je 's morgens bij het opstaan al denkt "why?"
Het hoeft niet gelijk een depressie of een andere diagnose te zijn. Het kan ook zijn dat je gewoon moet accepteren dat je je spark even kwijt bent, dat je in een wat mindere periode zit en dat jij de enige bent die jezelf een schop onder de kont kan geven. Praat erover met vrienden, met je zus, met je vader of wie dan ook. Wie weet kunnen zij je een ander perspectief laten zien, iets waar je zelf nog niet aan gedacht had. Naar een psycholoog rennen kan altijd nog.
Maargoed. Ik ga iets zeggen wat je misschien niet wil horen. En het kan zijn dat ik er helemaal naast zit hoor. Maar het leven is niet altijd leuk. Soms zijn er periodes dat het echt minder lekker loopt, dat je minder lekker in je vel zit en dat je 's morgens bij het opstaan al denkt "why?"
Het hoeft niet gelijk een depressie of een andere diagnose te zijn. Het kan ook zijn dat je gewoon moet accepteren dat je je spark even kwijt bent, dat je in een wat mindere periode zit en dat jij de enige bent die jezelf een schop onder de kont kan geven. Praat erover met vrienden, met je zus, met je vader of wie dan ook. Wie weet kunnen zij je een ander perspectief laten zien, iets waar je zelf nog niet aan gedacht had. Naar een psycholoog rennen kan altijd nog.
Delulu
dinsdag 14 april 2026 om 21:34
Je leest alsof je redelijk OK was / bent met jezelf. Tof dat je je eigen zaak opgezet hebt en je passie volgt!
Kan het een ‘been there, done that’ zijn? Dat je opstarten leuk vindt, maar de winkel draaiende houden niet?
Mss een paar sessies met een business coach die je helpt de juiste focus te leggen? Want mss is die nu weg?
Hoe zijn de buren van je businessadres (denk dat je een winkel hebt)? Van hetzelfde kaliber en leuk om mee te connecten? Andere ondernemers in de stad of een lokaal netwerk?
Kan het een ‘been there, done that’ zijn? Dat je opstarten leuk vindt, maar de winkel draaiende houden niet?
Mss een paar sessies met een business coach die je helpt de juiste focus te leggen? Want mss is die nu weg?
Hoe zijn de buren van je businessadres (denk dat je een winkel hebt)? Van hetzelfde kaliber en leuk om mee te connecten? Andere ondernemers in de stad of een lokaal netwerk?
dinsdag 14 april 2026 om 22:07
Dit.Fantasy schreef: ↑14-04-2026 21:26Ik dacht al, waar blijft die perimenopauze.
Maargoed. Ik ga iets zeggen wat je misschien niet wil horen. En het kan zijn dat ik er helemaal naast zit hoor. Maar het leven is niet altijd leuk. Soms zijn er periodes dat het echt minder lekker loopt, dat je minder lekker in je vel zit en dat je 's morgens bij het opstaan al denkt "why?"
Het hoeft niet gelijk een depressie of een andere diagnose te zijn. Het kan ook zijn dat je gewoon moet accepteren dat je je spark even kwijt bent, dat je in een wat mindere periode zit en dat jij de enige bent die jezelf een schop onder de kont kan geven. Praat erover met vrienden, met je zus, met je vader of wie dan ook. Wie weet kunnen zij je een ander perspectief laten zien, iets waar je zelf nog niet aan gedacht had. Naar een psycholoog rennen kan altijd nog.
Mijn probleem is dat ik theoretisch weet wanneer het beter is dat ik even niks zeg.
Maar dan hoor ik mezelf al praten.
Maar dan hoor ik mezelf al praten.
dinsdag 14 april 2026 om 22:10
Ik mag hopen dat de perimenopauze nog even op zich laat wachten 
ik ben begin 30..
Het is mijn eerste jaar, idd winkel, dus elke maand is weer een soort gok. Een grote verwachte dip bleef uit in jan/feb, maar groei in de weken daarna ook. Dat heeft me wel onzeker gemaakt en veel vraagtekens doen laten ontstaan. Tegelijkertijd houdt het me ook scherp om weer door te ontwikkelen.
Maar misschien ben ik gewoon even moe van het steeds weer dingen bedenken, verbeteren optimaliseren etc en zou ik gewoon eens een weekendje weg willen, of eens zonder allerlei geregel met familie/vrienden voor een auto zodat ik met de hond naar het bos kan.
Het feit dat ik zelfs zoiets kleins als een beschikbare auto zoeken teveel gevraagd vind, is iets waar ik me een beetje ‘zorgen’ om maak.
Ik ben altijd heel erg op mezelf geweest en had niet verwacht dat ik het nu zo zou missen om met iemand te kunnen sparren, of gewoon klanten voor wie ik écht iets kan betekenen ipv gewoon hun spullen komen kopen.
Een plek waar andere zzp’ers/ondernemers etc komen is wel een goede om eens naar te kijken denk ik.
Ik vond het de afgelopen jaren heerlijk om paar x per week naar de sportschool te gaan maar ik kan me er niet meer toe zetten en ga met grote tegenzin. Ook als ik er ben heb ik geen motivatie.
ik ben begin 30..Het is mijn eerste jaar, idd winkel, dus elke maand is weer een soort gok. Een grote verwachte dip bleef uit in jan/feb, maar groei in de weken daarna ook. Dat heeft me wel onzeker gemaakt en veel vraagtekens doen laten ontstaan. Tegelijkertijd houdt het me ook scherp om weer door te ontwikkelen.
Maar misschien ben ik gewoon even moe van het steeds weer dingen bedenken, verbeteren optimaliseren etc en zou ik gewoon eens een weekendje weg willen, of eens zonder allerlei geregel met familie/vrienden voor een auto zodat ik met de hond naar het bos kan.
Het feit dat ik zelfs zoiets kleins als een beschikbare auto zoeken teveel gevraagd vind, is iets waar ik me een beetje ‘zorgen’ om maak.
Ik ben altijd heel erg op mezelf geweest en had niet verwacht dat ik het nu zo zou missen om met iemand te kunnen sparren, of gewoon klanten voor wie ik écht iets kan betekenen ipv gewoon hun spullen komen kopen.
Een plek waar andere zzp’ers/ondernemers etc komen is wel een goede om eens naar te kijken denk ik.
Ik vond het de afgelopen jaren heerlijk om paar x per week naar de sportschool te gaan maar ik kan me er niet meer toe zetten en ga met grote tegenzin. Ook als ik er ben heb ik geen motivatie.
dinsdag 14 april 2026 om 22:11
Geeft je eigen zaak je wel dat waar je echt gelukkig van word? Sommige mensen hebben gewoon collega's nodig, al is het maar iemand om 's ochtends mee op te starten of even mee te kletsen bij de koffieautomaat.
Of het omgekeerde: ben je in de sleur van werken-werken-werken je eigen zaak beland? Dan zou ik -als dat financieel en praktisch uit kan - een week de boel op slot doen, ergens een huisje huren (strand, bos) en wandelen met je hond tot je je energie terug hebt
Of het omgekeerde: ben je in de sleur van werken-werken-werken je eigen zaak beland? Dan zou ik -als dat financieel en praktisch uit kan - een week de boel op slot doen, ergens een huisje huren (strand, bos) en wandelen met je hond tot je je energie terug hebt
dinsdag 14 april 2026 om 22:14
Het hoeft ook niet direct een depressie of fancy diagnose te zijn. Ook prima om een periode niet mn beste zelf te zijn, thats life.Fantasy schreef: ↑14-04-2026 21:26Ik dacht al, waar blijft die perimenopauze.
Maargoed. Ik ga iets zeggen wat je misschien niet wil horen. En het kan zijn dat ik er helemaal naast zit hoor. Maar het leven is niet altijd leuk. Soms zijn er periodes dat het echt minder lekker loopt, dat je minder lekker in je vel zit en dat je 's morgens bij het opstaan al denkt "why?"
Het hoeft niet gelijk een depressie of een andere diagnose te zijn. Het kan ook zijn dat je gewoon moet accepteren dat je je spark even kwijt bent, dat je in een wat mindere periode zit en dat jij de enige bent die jezelf een schop onder de kont kan geven. Praat erover met vrienden, met je zus, met je vader of wie dan ook. Wie weet kunnen zij je een ander perspectief laten zien, iets waar je zelf nog niet aan gedacht had. Naar een psycholoog rennen kan altijd nog.
Maar betekent dat dan automatisch dat je maar moet afwachten tot het beter gaat?
Is mezelf een schop onder mn kont geven niet precies wat ik probeer te doen maar alleen maar averechts lijkt te werken?
dinsdag 14 april 2026 om 22:18
Tuurlijk hoef je niet in de afwachtstand. Juist niet. Daarom lijkt het me goed om daar anderen bij te betrekken, die je (al dan niet met gepast geweld) uit huis sleuren om iets leuks te gaan doen. En waar je je verhaal kwijt kunt. Die je raad kunnen geven, mee kunnen denken.Paradijsvogel schreef: ↑14-04-2026 22:14Het hoeft ook niet direct een depressie of fancy diagnose te zijn. Ook prima om een periode niet mn beste zelf te zijn, thats life.
Maar betekent dat dan automatisch dat je maar moet afwachten tot het beter gaat?
Is mezelf een schop onder mn kont geven niet precies wat ik probeer te doen maar alleen maar averechts lijkt te werken?
De tip die hier gegeven wordt om je zakelijke netwerk uit te breiden, is ook een hele goeie.
Delulu
dinsdag 14 april 2026 om 22:20
Ik vind het vooral klinken alsof je je leven op dit moment vooral heel erg saai vindt. Misschien hangt het samen met het openen van je eigen zaak. Dat is iets waar je wellicht naar uitkeek en wat nu "voltooid" is, wat gewoon moet lopen. Geen collega of duo-partner of medewerkers zo te lezen voor wat leven in de brouwerij. Hoe zit je in je sociale leven?
dinsdag 14 april 2026 om 22:25
Nee als je weinig energie hebt, is harder doorduwen niet perse de oplossing.Paradijsvogel schreef: ↑14-04-2026 22:14Maar betekent dat dan automatisch dat je maar moet afwachten tot het beter gaat?
Is mezelf een schop onder mn kont geven niet precies wat ik probeer te doen maar alleen maar averechts lijkt te werken?
Wat als je jezelf een week meer rust probeert te geven? Je draait wel je zaak, maar met de franse slag. Geen verbeterplannen, nergens over nadenken, alleen routineklusjes. En om 6 uur (of wanneer je dan ook dicht gaat) draai je de echte of spreekwoordelijke sleutel achter je dicht, en plof je op de bank. Wel met de hond wandelen, verder eten douchen slapen niks.
dinsdag 14 april 2026 om 22:27
Het klinkt of dat je nooit een realistisch bedrijfsplan heb gemaakt. Misschien wel leuke ideeën en en veel energie en veel potentie.
Alleen de werkelijkheid is soms toch echt anders. Het is vaak de eerste jaren bikkelen wanneer je je eigen bedrijf start.
Heb je ooit een plan gemaakt waarin je beschrijft
- aantal uren dat je werkt
- waaraan ga je deze uren besteden, dus denk ook aan zaken als financiën, schoonmaak, adverteren, klanten krijgen, inkoop, verkoop, etc
- financiën op een rijtje krijgen, wat zijn de maandelijkse kosten, hoeveel heb je nodig na betaling van alle kosten om van te leven, etc
- inplannen van vrije tijd. Wanneer ga je sporten, vakantie, tijd met familie/vrienden, avondje weg, hobby, etc
Een waanzinnig goed idee hebben en veel enthousiasme klinkt alsof dit genoeg is. Maar meestal niet genoeg om een goedlopend bedrijf te krijgen. Niet voor niets stoppen veel zelfstandig ondernemers binnen een paar jaar.
Eigen zaak beginnen klinkt altijd leuk, maar het is gewoon een baan een manier om je geld te verdienen. Met leuke kanten maar ook veel minder leuke kanten.
Er zijn organisaties die jonge starters begeleiden met het opstarten van een bedrijf. Maak gebruik van hun kennis en kunde.
Alleen de werkelijkheid is soms toch echt anders. Het is vaak de eerste jaren bikkelen wanneer je je eigen bedrijf start.
Heb je ooit een plan gemaakt waarin je beschrijft
- aantal uren dat je werkt
- waaraan ga je deze uren besteden, dus denk ook aan zaken als financiën, schoonmaak, adverteren, klanten krijgen, inkoop, verkoop, etc
- financiën op een rijtje krijgen, wat zijn de maandelijkse kosten, hoeveel heb je nodig na betaling van alle kosten om van te leven, etc
- inplannen van vrije tijd. Wanneer ga je sporten, vakantie, tijd met familie/vrienden, avondje weg, hobby, etc
Een waanzinnig goed idee hebben en veel enthousiasme klinkt alsof dit genoeg is. Maar meestal niet genoeg om een goedlopend bedrijf te krijgen. Niet voor niets stoppen veel zelfstandig ondernemers binnen een paar jaar.
Eigen zaak beginnen klinkt altijd leuk, maar het is gewoon een baan een manier om je geld te verdienen. Met leuke kanten maar ook veel minder leuke kanten.
Er zijn organisaties die jonge starters begeleiden met het opstarten van een bedrijf. Maak gebruik van hun kennis en kunde.
woensdag 15 april 2026 om 07:43
Kan het zijn dat je gewoon moe bent? Het is nogal wat, wat je in je eentje voor elkaar hebt gekregen en waar je de verantwoordelijkheid voor draagt.
Als je moe bent, dan is doorduwen en opnieuw veranderingen zoeken niet de beste oplossing. Gewoon afwachten tot het wat warmer wordt en intussen goed voor jezelf zorgen.
Als je moe bent, dan is doorduwen en opnieuw veranderingen zoeken niet de beste oplossing. Gewoon afwachten tot het wat warmer wordt en intussen goed voor jezelf zorgen.
woensdag 15 april 2026 om 09:16
Tenzij ze het leven momenteel als te saai / eentonig / als beperkend ervaart. Volledige projectie, maar ik zou me echt gevangen voelen als ik mijn leven zo zou inrichten. Een winkel waar je op vaste tijden aanwezig moet zijn en je vooralsnog niemand kan inschakelen om een keer in te vallen. En dan nog nog een jonge hond; die super leuk zijn maar ook enorme handenbinders. Helemaal als single.framboise-t schreef: ↑14-04-2026 22:25Nee als je weinig energie hebt, is harder doorduwen niet perse de oplossing.
Wat als je jezelf een week meer rust probeert te geven? Je draait wel je zaak, maar met de franse slag. Geen verbeterplannen, nergens over nadenken, alleen routineklusjes. En om 6 uur (of wanneer je dan ook dicht gaat) draai je de echte of spreekwoordelijke sleutel achter je dicht, en plof je op de bank. Wel met de hond wandelen, verder eten douchen slapen niks.
Als ik me “gevangen” voel in het leven, als er te weinig ruimte is voor variatie / “avontuur” (meerdere malen meegemaakt door werk en zorgen thuis), dan komt er ook weinig uit mij. Terwijl als ik wat lucht en vrijheid voel, ik juist ontplof van de ideeen en acties.
TO; ik ben het er mee eens dat je dit soort gevoelens niet moet overproblematiseren (en dat doe je niet). Maar dat het wel goed is om te ontdekken waar deze signalen vandaan komen. Idd praten met vrienden, boeken lezen, podcast luisteren, wat ook maar bij je past. Want als je weet waar het door komt, kan je ook kijken wat je er aan kan doen. Of je komt tot het inzicht dat het gewoon even op je tanden bijten is, maar dat er daarna weer perspectief komt.
Wel eens gehoord van de dertigersdip trouwens?
woensdag 15 april 2026 om 15:59
Ja dat schreef ik een paar posts eerder ook, het kan ook eenzaamheid/eentonigheid zijn. Ik weet ook niet welke van de twee het is._horizon_ schreef: ↑15-04-2026 09:16Tenzij ze het leven momenteel als te saai / eentonig / als beperkend ervaart. Volledige projectie, maar ik zou me echt gevangen voelen als ik mijn leven zo zou inrichten. Een winkel waar je op vaste tijden aanwezig moet zijn en je vooralsnog niemand kan inschakelen om een keer in te vallen. En dan nog nog een jonge hond; die super leuk zijn maar ook enorme handenbinders. Helemaal als single.
woensdag 15 april 2026 om 19:08
Zeg je dit vanuit ervaring als zelfstandig ondernemer? Ik kan me namelijk voorstellen dat je in een winkel staan eentonig vindt, maar dat is echt wat anders dan het runnen van een eigen zaak.
Ik heb het werk als zelfstandige nog nooit saai gevonden. Wel ingewikkeld, uitdagend, onzeker of eenzaam, maar nooit saai.
woensdag 15 april 2026 om 19:19
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
