Relaties
alle pijlers
Scheiden
zaterdag 13 juni 2026 om 10:37
Mijn man heeft mij gisteren verteld dat hij van mij wilt scheiden. Wij zijn sinds okt 2023 samen. Hebbeb een zoontje van net 1 en zijn getrouwd in maart 2025. Sinds afgelopen donderdag gaf hij aan minder gevoel te hebben, twee dagen later vertrok hij naar zijn moeder. Nu hebben we gisteren gepraat, want dat vond ik tijd. Hij zegt dat hij dus wil scheiden, want hij voelt nu helemaal niets meer. Ook zegt hij dat voor zijn gevoel er iets aan doen nog bijv therapie geen zin heeft, want zijn gevoel verandert toch niet. Ook zegt hij geen spijt gevoelens te krijgen, want die ervaart hij niet. We hebben een koopwoning en dat moeten we allemaal zien te regelen.
Mijn man is 25 en ik 33. Hij was altijd enthousiast en liefdevol, van minder gevoel voor mij heb ik niets van meegekregen. Het komt dan ook als een bom inslag bij mij in. Ik slaap niet, ik eet niet. Ik ben kapot en hij gaat gewoon door met zijn leven. Ik begrijp er zo niets van. Ik probeer met hem te praten zodat hij het alsnog een kans geeft, maar hij word boos en zegt dat hij niet wil praten.
Voor de duidelijkheid hij heeft ADHD, zijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en heeft een pest verleden. Kijk ik weet natuurlijk niet of het hier mee te maken heeft.
Ook zegt hij absoluut geen ander te hebben en daar geloof ik hem in.
Maar goed, dan nog is dit voor mij niet te verklaren. Het enige wat hij zegt gevoel is weg en niet wil vechten want zijn gevoel komt toch niet terug.
Wat moet ik? Ik ben echt kapot. Moe. En het enige waar ik aan denk is dat ik hem moet missen. Mijn leven zonder hem.. ik voel zoveel pijn. Hoe kan iemand dit zo maar doen en zeggen ook nog geen spijt te krijgen terwijl we zo liefdevol waren.
Mijn man is 25 en ik 33. Hij was altijd enthousiast en liefdevol, van minder gevoel voor mij heb ik niets van meegekregen. Het komt dan ook als een bom inslag bij mij in. Ik slaap niet, ik eet niet. Ik ben kapot en hij gaat gewoon door met zijn leven. Ik begrijp er zo niets van. Ik probeer met hem te praten zodat hij het alsnog een kans geeft, maar hij word boos en zegt dat hij niet wil praten.
Voor de duidelijkheid hij heeft ADHD, zijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en heeft een pest verleden. Kijk ik weet natuurlijk niet of het hier mee te maken heeft.
Ook zegt hij absoluut geen ander te hebben en daar geloof ik hem in.
Maar goed, dan nog is dit voor mij niet te verklaren. Het enige wat hij zegt gevoel is weg en niet wil vechten want zijn gevoel komt toch niet terug.
Wat moet ik? Ik ben echt kapot. Moe. En het enige waar ik aan denk is dat ik hem moet missen. Mijn leven zonder hem.. ik voel zoveel pijn. Hoe kan iemand dit zo maar doen en zeggen ook nog geen spijt te krijgen terwijl we zo liefdevol waren.
zaterdag 13 juni 2026 om 15:57
Adhd zakt niet af, heb je je weleens verdiept in adhd en wat dit werkelijk inhoudt?
Smoorverliefd zijn en dat op een amper volwassen man met adhd is natuurlijk geen stabiele basis om dan maar aan kinderen te beginnen, ondanks hij zegt op vroege leeftijd kinderen te willen. Als volwassen vrouw zou je toch best beter moeten weten, althans, hierover wat volwassener kunnen nadenken. En nee, dit is niet bot bedoeld, maar zie nu de ellende die het heeft veroorzaakt terwijl jullie zoontje pas 1 jaar oud is?!
Ga kijken hoe je eea zo goed mogelijk voor jullie kind kunt regelen. Hoe sta je er financieel voor, heb je voldoende inkomen om in het huis te blijven wonen etc. Denk dat je van hem niet zoveel kunt verwachten, dus neem het het heft in eigen handen.
Sterkte!
Live Life to the fullest
zaterdag 13 juni 2026 om 16:39
Genoeg mensen met adhd die een stabiele relatie hebben inclusief kinderen, dus daar zou ik het niet op gooien.
Zijn leeftijd kan wel een factor zijn, ook typisch dat hij direct weer op zijn kinderkamer bij zijn moeder gaat zitten, zodra hij even niets “voelt”. Komt op mij nog erg kinderlijk over.
Voor mij zou dat nu het belangrijkste zijn, jullie kunnen uit elkaar, maar hij blijft vader van een 1-jarige, begin gelijk met het verdelen van de zorg.
Het zou niet zo moeten zijn dat hij nu weg is en jij ineens alles alleen moet gaan doen en oplossen voor jullie kind. Juist in deze situatie heb je tijd en rust nodig om alles voor jezelf op een rijtje te zetten.
Zijn leeftijd kan wel een factor zijn, ook typisch dat hij direct weer op zijn kinderkamer bij zijn moeder gaat zitten, zodra hij even niets “voelt”. Komt op mij nog erg kinderlijk over.
Voor mij zou dat nu het belangrijkste zijn, jullie kunnen uit elkaar, maar hij blijft vader van een 1-jarige, begin gelijk met het verdelen van de zorg.
Het zou niet zo moeten zijn dat hij nu weg is en jij ineens alles alleen moet gaan doen en oplossen voor jullie kind. Juist in deze situatie heb je tijd en rust nodig om alles voor jezelf op een rijtje te zetten.
zaterdag 13 juni 2026 om 17:01
Hij is jong, in notime een kind, een koophuis en een echtgenote. Dat is nogal wat, zeker op die leeftijd. Op die leeftijd lopen veel relaties stuk na een jaar of twee, drie,omdat het toch niet goed zit. Ik denk dat je hem moet geloven wanneer hij zegt geen ander te hebben. Waarschijnlijk is hij de situatie zat, is het niet wat hij ervan verwachtte, voelt zich opgesloten en is hij uitgekeken op jou. Vergeet niet dat jij in een hele andere levensfase zit dan hij.
Jullie hebben een kind samen, het beste dat je nu kan doen is alles zo goed mogelijk regelen voor jullie zoontje. Ik snap dat je het moeilijk hebt en dat het niet is wat je had gehoopt maar het is wat het is. Maak duidelijke afspraken, behandel elkaar met respect en ga niet wanhopig proberen hem terug te lokken. Daar bereik je vaak het omgekeerde mee en dat is niet wat je wil voor jullie kind. Neem zelf rustig de tijd om het een plek te geven.
Verder, stop met het zoeken van excuses. ADHD is geen aandoening die zomaar afzakt en elk persoon met ADHD is anders.
Jullie hebben een kind samen, het beste dat je nu kan doen is alles zo goed mogelijk regelen voor jullie zoontje. Ik snap dat je het moeilijk hebt en dat het niet is wat je had gehoopt maar het is wat het is. Maak duidelijke afspraken, behandel elkaar met respect en ga niet wanhopig proberen hem terug te lokken. Daar bereik je vaak het omgekeerde mee en dat is niet wat je wil voor jullie kind. Neem zelf rustig de tijd om het een plek te geven.
Verder, stop met het zoeken van excuses. ADHD is geen aandoening die zomaar afzakt en elk persoon met ADHD is anders.
zaterdag 13 juni 2026 om 17:06
Dit is ook wel weer wat overdreven, komt echt veel voor 25 en 33 jaar, alleen is dan vaak de vrouw jonger en dan hoor je er niemand over.piripiri2026 schreef: ↑13-06-2026 17:01Hij is jong, in notime een kind, een koophuis en een echtgenote. Dat is nogal wat, zeker op die leeftijd. Op die leeftijd lopen veel relaties stuk na een jaar of twee, drie,omdat het toch niet goed zit. Ik denk dat je hem moet geloven wanneer hij zegt geen ander te hebben. Waarschijnlijk is hij de situatie zat, is het niet wat hij ervan verwachtte, voelt zich opgesloten en is hij uitgekeken op jou. Vergeet niet dat jij in een hele andere levensfase zit dan hij.
zaterdag 13 juni 2026 om 17:11
Sorry maar iemand van 33 is vaak veel meer toe aan een rustig leven, een gezin, heeft zijn of haar wilde tijd gehad etc. Iemand van 25 (23/24 toen hij trouwde en een kind kreeg) heeft vaak nog veel meer wilde haren en is nog niet toe aan al die vastigheid. Zo raar is het niet dat hij bijvoorbeeld het gevoel heeft opgesloten te zitten in een situatie waar hij gevoelsmatig nog niet aan toe is.
zaterdag 13 juni 2026 om 17:57
Kan best zo zijn, maar dan moet je geen onveilige seks hebben als je daar nog niet aan toe bent.piripiri2026 schreef: ↑13-06-2026 17:11Sorry maar iemand van 33 is vaak veel meer toe aan een rustig leven, een gezin, heeft zijn of haar wilde tijd gehad etc. Iemand van 25 (23/24 toen hij trouwde en een kind kreeg) heeft vaak nog veel meer wilde haren en is nog niet toe aan al die vastigheid. Zo raar is het niet dat hij bijvoorbeeld het gevoel heeft opgesloten te zitten in een situatie waar hij gevoelsmatig nog niet aan toe is.
Hij heeft nu een kind, dus scheiden gaat hem niet helpen om geen vastigheid meer te hebben, zijn verantwoordelijkheid blijft en wordt zelfs nog een flink stuk groter als hij gaat scheiden.
zaterdag 13 juni 2026 om 18:51
Dus:
Op 1.5 jaar tijd hebben jullie én een huis gekocht, én ben je zwanger geraakt én zijn jullie getrouwd.
Terwijl hij bij dit alles 22 à 24 was en meespeelt dat hij ADHD heeft.
En nu zit hij al een jaar vast aan een huis, kind en vrouw.
En stelt hij vast dat dat toch niet helemaal de bedoeling was en / of veel te snel is gegaan.
Heel leuk "dat hij geen gevoel meer heeft" en wil scheiden.
Daar kan je weinig aan veranderen, behalve als je nog jaren wil trekken aan een dood paard.
Waar je wel wat aan kan doen is hem vragen hoe hij die scheiding ziet.
Wat doen jullie met het huis? Hoe ziet hij de toekomst van zijn kind?
Wil hij co-ouderschap? Of als hij verwacht dat jij wel alle kinderlast op jou neemt is er geld zodat hij kinder-alimentatie kan betalen?
Ik zou hem duidelijk maken dat jullie wel uit elkaar kunnen, maar dat hij bepaalde volwassen stappen heeft gezet de afgelopen 2.5 jaar waar hij niet zomaar onderuit kan.
Jij gaat dus niet de hele huisverkoop - of alle regelingen daarrond - alleen doen. En je gaat ook niet instant ja en amen zeggen en kind volledig alleen opvoeden.
Als hij dan toch terug bij zijn moeder intrekt en zich gedraagt als een puber ... Hoe is jouw band met haar?
Want ik acht hem in staat kind gewoon bij haar te parkeren op "zijn momenten".
Als je met hem bepaalde afspraken niet rond krijgt zou ik - mits een beetje degelijke band - ook gewoon met haar in gesprek gaan.
Op 1.5 jaar tijd hebben jullie én een huis gekocht, én ben je zwanger geraakt én zijn jullie getrouwd.
Terwijl hij bij dit alles 22 à 24 was en meespeelt dat hij ADHD heeft.
En nu zit hij al een jaar vast aan een huis, kind en vrouw.
En stelt hij vast dat dat toch niet helemaal de bedoeling was en / of veel te snel is gegaan.
Heel leuk "dat hij geen gevoel meer heeft" en wil scheiden.
Daar kan je weinig aan veranderen, behalve als je nog jaren wil trekken aan een dood paard.
Waar je wel wat aan kan doen is hem vragen hoe hij die scheiding ziet.
Wat doen jullie met het huis? Hoe ziet hij de toekomst van zijn kind?
Wil hij co-ouderschap? Of als hij verwacht dat jij wel alle kinderlast op jou neemt is er geld zodat hij kinder-alimentatie kan betalen?
Ik zou hem duidelijk maken dat jullie wel uit elkaar kunnen, maar dat hij bepaalde volwassen stappen heeft gezet de afgelopen 2.5 jaar waar hij niet zomaar onderuit kan.
Jij gaat dus niet de hele huisverkoop - of alle regelingen daarrond - alleen doen. En je gaat ook niet instant ja en amen zeggen en kind volledig alleen opvoeden.
Als hij dan toch terug bij zijn moeder intrekt en zich gedraagt als een puber ... Hoe is jouw band met haar?
Want ik acht hem in staat kind gewoon bij haar te parkeren op "zijn momenten".
Als je met hem bepaalde afspraken niet rond krijgt zou ik - mits een beetje degelijke band - ook gewoon met haar in gesprek gaan.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
maandag 15 juni 2026 om 13:00
Mogelijk is er een ander in het spel.
Of dat nou wel zo is of niet zo is , je kan er niks aan veranderen.
Probeer je houding te veranderen, naar hem.
Word koeler, zakelijker. Voor zo ver je kan, laat ook geen emoties meer zien.
Mogelijk doet hem dat schrikken en verandert er nog wat.
Huil maar als ie weg is en praat met ons, hopelijk kunnen wij je er een beetje door heen slepen.
Maar laat hem je niet langer zwak zien.
Ik heb me een keer door en expartner laten vertellen dat zodra er kinderen in het spel zijn, ze hun vriendin opeens niet meer als vriendin zien... maar als een soort moeder of moeke. Je begrijpt wat ik bedoel.
Hoe fout en onethisch ik dit ook vind, (want dat is het!),
geld dit voor sommige mannen ook echt.
Moet zeggen dat die ex vooral een sportschoolgastje was die heel erg veel om zijn/ haar uiterlijk gaf.
Ik kende daar destijds zat van. Het gezinsleven viel hen zwaar en ze vonden het belangrijk dat de vrouw er altijd tip top uitzag,
iets wat voor een jongemoeder natuurlijk heel onrealistisch is.
Mogelijk geld dit ook voor die jongeman van jou, het hoeft niet te liggen aan jou, zeker niet! Maar het gezinsleven is hem mogelijk vies tegen gevallen. Heb het zovaak gezien
Daarnaast nog een zeer onethisch advies van mijn kant:
Laat hem zien wat hij mist. Dof je weer een beetje op , geen huilende moeke meer.
Ik zeg dit alleen omdat ik stiekem voor jou hoop dat hij toch nog terugkrabbelt, want ook dat zie je vaak genoeg.
Laat hem maar lekker even bij die moeder van hem bivakkeren.
Hou je sterk en toon geen zwakte meer voor nu. Hij weet wel dat jij het nog een kans wil geven.
Zorg goed voor jezelf!
Probeer een rol aan te nemen en probeer daar enigszins plezier in te hebben.
Weet dat , zoals je ook eerder mee hebt gemaakt, er ook weer een nieuwe deur opent wanneer deze straks is gesloten.
Je bent nog jong. Hou jezelf bij. Verwerk het en ga straks verder, mocht het niet meer goedkomen.
Sterkte meisje en hou ons up to date.
Of dat nou wel zo is of niet zo is , je kan er niks aan veranderen.
Probeer je houding te veranderen, naar hem.
Word koeler, zakelijker. Voor zo ver je kan, laat ook geen emoties meer zien.
Mogelijk doet hem dat schrikken en verandert er nog wat.
Huil maar als ie weg is en praat met ons, hopelijk kunnen wij je er een beetje door heen slepen.
Maar laat hem je niet langer zwak zien.
Ik heb me een keer door en expartner laten vertellen dat zodra er kinderen in het spel zijn, ze hun vriendin opeens niet meer als vriendin zien... maar als een soort moeder of moeke. Je begrijpt wat ik bedoel.
Hoe fout en onethisch ik dit ook vind, (want dat is het!),
geld dit voor sommige mannen ook echt.
Moet zeggen dat die ex vooral een sportschoolgastje was die heel erg veel om zijn/ haar uiterlijk gaf.
Ik kende daar destijds zat van. Het gezinsleven viel hen zwaar en ze vonden het belangrijk dat de vrouw er altijd tip top uitzag,
iets wat voor een jongemoeder natuurlijk heel onrealistisch is.
Mogelijk geld dit ook voor die jongeman van jou, het hoeft niet te liggen aan jou, zeker niet! Maar het gezinsleven is hem mogelijk vies tegen gevallen. Heb het zovaak gezien
Daarnaast nog een zeer onethisch advies van mijn kant:
Laat hem zien wat hij mist. Dof je weer een beetje op , geen huilende moeke meer.
Ik zeg dit alleen omdat ik stiekem voor jou hoop dat hij toch nog terugkrabbelt, want ook dat zie je vaak genoeg.
Laat hem maar lekker even bij die moeder van hem bivakkeren.
Hou je sterk en toon geen zwakte meer voor nu. Hij weet wel dat jij het nog een kans wil geven.
Zorg goed voor jezelf!
Probeer een rol aan te nemen en probeer daar enigszins plezier in te hebben.
Weet dat , zoals je ook eerder mee hebt gemaakt, er ook weer een nieuwe deur opent wanneer deze straks is gesloten.
Je bent nog jong. Hou jezelf bij. Verwerk het en ga straks verder, mocht het niet meer goedkomen.
Sterkte meisje en hou ons up to date.
veronica98 wijzigde dit bericht op 15-06-2026 13:08
Reden: Korter
Reden: Korter
7.53% gewijzigd
maandag 15 juni 2026 om 13:03
Nogmaals, ik vermoed dat sommige dames me gaan aanvallen hiervoor.
Maar ik heb het helaas maar vaak genoeg gezien.
Jong gezinnetje, alles is niet meer zo leuk en vrijblijvend en hup ze nemen de benen.
Er vandoor met een jongere vrouw..
F**k hem, denk ik ook eigenlijk. Het is om kwaad van te worden, maar vooral heel verdrietig.
Maar ik heb het helaas maar vaak genoeg gezien.
Jong gezinnetje, alles is niet meer zo leuk en vrijblijvend en hup ze nemen de benen.
Er vandoor met een jongere vrouw..
F**k hem, denk ik ook eigenlijk. Het is om kwaad van te worden, maar vooral heel verdrietig.
maandag 15 juni 2026 om 13:07
Als het zo oppervlakkig is, dan wil je toch niet eens dat hij terugkrabbelt? Dan ben je veel beter af zonder. Ik zie dat niet als liefde in ieder geval als iemand je behandelt als een soort wegwerpproduct.Daarnaast nog een zeer onethisch advies van mijn kant:
Laat hem zien wat hij mist. Dof je weer een beetje op , geen huilende moeke meer.
Ik zeg dit alleen omdat ik stiekem voor jou hoop dat hij toch nog terugkrabbelt, want ook dat zie je vaak genoeg.
maandag 15 juni 2026 om 13:12
Daar heb je een goed punt. Maar ze heeft nou eenmaal een kind van hem.
Mij is altijd ingepeperd dat mannen heel visueel ingesteld zijn.
Verschrikkelijk en het maakt me boos, maar waar.
Mogelijk kan ze iets meer vertellen over deze 25 jarige gozer, naast zijn adhd, wat voor type is het?
Ik vind het rot om te lezen, want na een koophuis, huwelijk en man die ervoor zegt te willen gaan (het ouderschap)
verwacht je toch anders. Dit bevestigt voor mij weer dat ik dit alles niet aandurf met een man.
Daarnaast ben ik ook geen type voor kids. Maar dat het van de een op andere week bij iedereen zo mis kan gaan,
vind ik een harde waarheid. Naar.
maandag 15 juni 2026 om 16:56
Hij was altijd heel liefdevol. Werkte toen wij bij elkaar kwamen in de kinderopvang, was goed met kinderen. Hij wilde jong vader worden, ook zei zijn moeder dit. Hij heeft hier geen spijt van, dat heb ik hem gevraagd.Veronica98 schreef: ↑15-06-2026 13:12Daar heb je een goed punt. Maar ze heeft nou eenmaal een kind van hem.
Mij is altijd ingepeperd dat mannen heel visueel ingesteld zijn.
Verschrikkelijk en het maakt me boos, maar waar.
Mogelijk kan ze iets meer vertellen over deze 25 jarige gozer, naast zijn adhd, wat voor type is het?
Ik vind het rot om te lezen, want na een koophuis, huwelijk en man die ervoor zegt te willen gaan (het ouderschap)
verwacht je toch anders. Dit bevestigt voor mij weer dat ik dit alles niet aandurf met een man.
Daarnaast ben ik ook geen type voor kids. Maar dat het van de een op andere week bij iedereen zo mis kan gaan,
vind ik een harde waarheid. Naar.
Hij deed genoeg in huis, zoals je ook wel eens ziet dat mannen dat niet doen.
Er was soms wat irritaties, maar goed dat hoort erbij.
Dat hij nu zo kil en afstandelijk doet, deed hij voorheen nooit. Al is hij er klaar mee, wij hebben wel een zoontje.
Er is nog geen afspraken gemaakt van hoe en wat, al heb ik hem dit natuurlijk wel gevraagd.
Ook zijn spullen liggen nog steeds in onze woning, wat zijn goed recht is. Ik heb hem aangeboden om thuis te slapen zodra hij onze zoontje heeft en dat ik dan weg ga en dat meer voor stabieliteit voor onze zoon, dat wilde hij niet. Hij neemt onze zoon mee naar zijn moeder om daar te slapen.
Hij is sinds de break up veel online, slaapt pas diep in de nacht. Terwijl hij toen met mij was op normale tijden naar bed ging, dus wel regelmaat in zijn leven.
Ik weet niet waarom dat is?
Vandaag heeft hij onze zoon opgehaald en doet alsof er niets aan de hand is. Gewoon normaal op een rustige manier. Niets gesproken over ons hoe nu verder dit aan te pakken.
Enige vraag die ik kreeg was of ik al had gegeten.
maandag 15 juni 2026 om 17:22
Ah. Niet zo vroeg blijkbaar.
Everything is possible for the one who believes.
maandag 15 juni 2026 om 17:34
Veronica98 schreef: ↑15-06-2026 13:12Daar heb je een goed punt. Maar ze heeft nou eenmaal een kind van hem.
Mij is altijd ingepeperd dat mannen heel visueel ingesteld zijn.
Verschrikkelijk en het maakt me boos, maar waar.
Ik vind het rot om te lezen, want na een koophuis, huwelijk en man die ervoor zegt te willen gaan (het ouderschap)
verwacht je toch anders. Dit bevestigt voor mij weer dat ik dit alles niet aandurf met een man.
Daarnaast ben ik ook geen type voor kids. Maar dat het van de een op andere week bij iedereen zo mis kan gaan,
vind ik een harde waarheid. Naar.
Zullen we stoppen met miljarden mensen zo eendimensionaal weg te zetten?
En vrouwen zijn na de bevalling niet ineens “moekes”, heb het idee dat je je eigen angsten en onzekerheden projecteert op vrouwen met een kind.
maandag 15 juni 2026 om 18:18
Zo en hoe gaat het met jou poppie, wil je ook ff je hartje luchten?.
maandag 15 juni 2026 om 18:31
Tja, zijn frontale kwab is nog niets eens volgroeid, dus bereid je maar voor op meer onvolwassen gedrag. Probeer het eea voor jezelf en jullie zoontje zo goed als mogelijk te regelen, want zo te lezen hoef je van hem op dit gebied niet veel te verwachten helaas.
Live Life to the fullest
dinsdag 16 juni 2026 om 05:55
Lysannnnn schreef: ↑15-06-2026 16:56Dat hij nu zo kil en afstandelijk doet, deed hij voorheen nooit. Al is hij er klaar mee, wij hebben wel een zoontje.
Er is nog geen afspraken gemaakt van hoe en wat, al heb ik hem dit natuurlijk wel gevraagd.
Ook zijn spullen liggen nog steeds in onze woning, wat zijn goed recht is. Ik heb hem aangeboden om thuis te slapen zodra hij onze zoontje heeft en dat ik dan weg ga en dat meer voor stabieliteit voor onze zoon, dat wilde hij niet. Hij neemt onze zoon mee naar zijn moeder om daar te slapen.
Hij is afstand aan het creëren tussen jullie. Dat is heel normaal als je uit elkaar gaat. Het is logisch dat het voor jou moeilijk is, want voor jou is dit heel plotseling, maar ik denk dat je er vanuit mag gaan dat hij hier al langer voor zichzelf mee bezig is.
Het is nu belangrijk dat jij de eerste schok verwerkt, zodat je dingen goed kunt gaan regelen voor jullie kind, echtscheiding en gezamenlijke woning. Bijvoorbeeld voorlopige voorzieningen dat jij in de gezamenlijke woning verblijft en hoe jullie de komende periode de kosten gaan verdelen.
Lysannnnn schreef: ↑15-06-2026 16:56Hij is sinds de break up veel online, slaapt pas diep in de nacht. Terwijl hij toen met mij was op normale tijden naar bed ging, dus wel regelmaat in zijn leven.
Ik weet niet waarom dat is?
Vandaag heeft hij onze zoon opgehaald en doet alsof er niets aan de hand is. Gewoon normaal op een rustige manier. Niets gesproken over ons hoe nu verder dit aan te pakken.
Enige vraag die ik kreeg was of ik al had gegeten.
Jullie gaan uit elkaar, dus hij mag zelf bepalen wat hij doet. Hoezo houd jij in de gaten dat hij ‘s avonds laat online is? Dat is zijn beslissing.
Wat vaak zo naar is aan uit elkaar gaan, is dat degene die de stap zet er vaak al langer over heeft nagedacht en voor zichzelf al veel verder is in de verwerking. Jij denkt nog in “samen”, hij niet meer.
Het komt dan misschien kil over, maar het is denk ik eerder een teken dat hij echt uit elkaar wil. Terwijl het voor jou als (ex-)partner een verrassing is en je vooral nog wilt begrijpen waarom dit gebeurt.
Het is heel verdrietig, maar hoe sneller jij de situatie kunt accepteren en je richt op jezelf en je kind, hoe eerder jij ook kunt beginnen met verwerken.
dinsdag 16 juni 2026 om 07:05
Een kind kan omstaan zijn door onvoorzichtigheid, maar de zwangerschap is bewust voortgezet. Een kind een “ongelukje” noemen doet niet alleen af aan ouders, maar vooral ook aan het kind. Ook al kwam het kind misschien wat onverwacht, zijn beide ouders houden van hem.
En verdiep je eens in de statistieken. Er worden nog steeds heel veel kinderen geboren nadat er iets misging met anticonceptie (of bij gebrek daaraan). Mensen nemen nu eenmaal weleens een risico of zijn onvoorzichtig.
dinsdag 16 juni 2026 om 07:06
Die volgroeid bij sommige mensen helaas nooit…GeweldigWeer schreef: ↑15-06-2026 18:31Tja, zijn frontale kwab is nog niets eens volgroeid, dus bereid je maar voor op meer onvolwassen gedrag. Probeer het eea voor jezelf en jullie zoontje zo goed als mogelijk te regelen, want zo te lezen hoef je van hem op dit gebied niet veel te verwachten helaas.
Ja het is heel oneerlijk als je partner wil scheiden en voor jou het als donderslag bij hemel komt. Maar idd, diegene is al veel verder in het proces. Kijk uit dat je geen knipperlicht relatie gaat krijgen of dat hij je toch terug wilt straks. Uit is uit. Neem ook afstand en de tijd heelt alles. Het kan zelfs zijn dat hij al iemand anders op het oog heeft. Bereid je voor op alles. En regel alles heel goed en zakelijk. Je moet nu alles heel goed vastleggen en regelen voor jezelf. Daarna komt de verwerking.
Voor iedereen een groene tuin
dinsdag 16 juni 2026 om 07:08
Nou idd. Mijn ex was ook zo wispelturig, en ik ben zo blij dat ik er vanaf ben. Er bestaan leukere exemplaren, echt waar
Voor iedereen een groene tuin
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
