Relaties
alle pijlers
Schoonzus
donderdag 30 juli 2026 om 07:17
Ik ben 39 jaar en 2 kinderen. Ik heb 1 broer en een zus die in het buitenland woont. Wij zijn jong onze ouders verloren en ik heb daarna jaren voor mijn broer gezorgd omdat ik al jong op mezelf woonde. Mijn broer heeft 7 jaar geleden zijn huidige vrouw leren kennen. Zij en ik klikte vanaf het begin erg goed, mijn broer was destijds militair en was dus veel van huis. Schoonzus ( laat ik haar Mira noemen) kwam heel vaak bij ons, ook bij mijn vriendinnen over de vloer. Zij had destijds een hele kleine kring. Ik vond het erg leuk om haar goed te leren kennen en kon niet wachten om tante te worden ( voor het eerst). Haar band met haar ouders was destijds ook niet goed waardoor ze zich een beetje aan me vast klampte. Na een jaar is mijn broer uit het leger gestapt om met haar te settelen. Samen hebben ze een vrienden groep opgebouwd en werden ze zwanger. De band met haar ouders herstelde. Ik kon ook goed met haar ouders overweg al vond ik het wel hele aparte mensen ( hier in de omgeving werd dat al aangegeven) maar ik wilde ze een eerlijke kans geven. We konden allemaal incl mijn kinderen goed overweg. Uit het niks merkte ik kleine veranderingen vanuit Mira en ouders, in het begin denk je nog: slechte dag denk ik vandaag. Maar het contact werd minder, ook naar mijn kinderen. Ik vroeg haar of het wel goed met haar ging, of ik misschien iets verkeerds gedaan had oid al kon ik niks bedenken. “ nee hoor, ik ga gewoon met andere mensen om nu”. Geen probleem zei ik maar de keren dat ik je zie merk ik dat je afstandelijker doet. Maar nee er was niks gaf ze aan. Zal wel loslopen dacht ik. Een aantal maanden later kregen ze een zoon. Ik ben regelmatig bij hun geweest om te ondersteunen ( gewoon even eten brengen, laten weten dat ze me konden bellen als ik in moest springen etc) en ben echt een trotse tante. Veel hulp aangeboden, interesse getoond etc. Maar er kwam weinig vanuit haar. Beetje afstand genomen want; kraamweken etc. Lang verhaal kort: ik zag haar nauwelijks. Ze wonen om de hoek maar alle bezoekjes met mijn neefje waren bij haar ouders. Er werden spullen aangeschaft voor daar, een autostoel etc. Mijn broer hield mij wel op de hoogte van veel dingen maar als een man zei hij ook vaak; dat weet ik niet hoor moet je even aan Mira vragen. In het begin nog gedaan maar mee gestopt omdat er nooit wat van haar kwam. Paar keer gezegd dat we het leuk zouden vinden om een keer mee te gaan naar een binnen speeltuin, maar dat deed ze allemaal met moeder. Ik kan tot op de dag van vandaag mijn vinger er niet op leggen wat er nou aan de hand is. Zeker ook bij mezelf nagegaan. Mijn broer weet het ook niet. Neefje is inmiddels 3 en zie hem nauwelijks. Ik voel me als tante echt buitengesloten en heb hier heel veel last van. Mijn broer is geen prater, die wimpelt alles af ( 2 keer geprobeerd aan te kaarten) dus heb me er bij neergelegd en geniet van de momenten dat ik hem wel zie. Ergens maakt me dit ook erg boos omdat ze weet hoe graag ik tante wou worden en betrokken wil zijn. Mira heeft geen broers en zussen. Ik haal neefje ook op om dingen te gaan doen terwijl dat met de rest samen word gedaan. Wij hebben helemaal geen contact met elkaar, mijn kinderen vroegen ook vaak waarom ze haar niet meer zien. Ik ben op een punt beland dat dat voor mij ook niet meer hoeft. Ik begrijp gewoon niet dat je je zo afzijdig kan houden van familie terwijl er echt niks is gebeurd. Ook de komende feestdagen zullen apart gevierd worden. Ik voel dat ik heel erg mijn best moet doen om neefje te blijven zien terwijl dat voor mijn gevoel makkelijker moet lopen, ik had hier ook van alles aangeschaft voor als hij hier is maar ben daar mee gestopt omdat hij toch nauwelijks komt. Als ik overleg om even met hem weg te gaan is ze altijd bij haar moeder of heeft ze al plannen zegt broer. Ik voel dat ik echt moet trekken aan een “dood paard” en dat het totaal niet gewaardeerd word of dat wij er niet toe doen. Ik wil dit los gaan laten maar vind het echt heel erg lastig.
Ik weet dat broer het erg vind dat het nu zo loopt maar hij is een conflictvermijder en laat het gewoon zo. Ik wil er zelf niet meer over beginnen uit angst dat hun ruzie krijgen en ik het risico loop dat ik hem ook niet meer zie.
Ik weet dat broer het erg vind dat het nu zo loopt maar hij is een conflictvermijder en laat het gewoon zo. Ik wil er zelf niet meer over beginnen uit angst dat hun ruzie krijgen en ik het risico loop dat ik hem ook niet meer zie.
donderdag 30 juli 2026 om 12:13
Je beef is met je broer. Waarom kan die niet alleen met kind bij jou langskomen? Ik zou eens flink kwaad op hem worden, eigenlijk. Maar: alleen als de onderlinge relatie wel goed is.
En als je broer een slappe zak blijft, zou ik gewoon toch afstand nemen. En dat zeg ik, als iemand die dat zelf ook gedaan heeft. Uit zelfbescherming. Heel verdrietig. Maar dan is het hun keuze. En dan heb je zelf veel meer rust als je ze gewoon naast je neerlegt.
En als je broer een slappe zak blijft, zou ik gewoon toch afstand nemen. En dat zeg ik, als iemand die dat zelf ook gedaan heeft. Uit zelfbescherming. Heel verdrietig. Maar dan is het hun keuze. En dan heb je zelf veel meer rust als je ze gewoon naast je neerlegt.
donderdag 30 juli 2026 om 12:15
donderdag 30 juli 2026 om 12:26
Ja dacht ik ook, door dit soort zinnen:
'Ze wonen om de hoek maar alle bezoekjes met mijn neefje waren bij haar ouders. Er werden spullen aangeschaft voor daar, een autostoel etc.'
Normaal toch dat opa en oma dat doen?
En dan ook deze:
'ik had hier ook van alles aangeschaft voor als hij hier is'
'
donderdag 30 juli 2026 om 12:34
Ik denk ook dat je wat te aanwezig bent. Qua positie zit je eerder in de vriendinnenhoek, terwijl je jezelf meer in de grootouderpositie plaatst lijkt het wel. Zoals allerlei spulletjes kopen voor als je neefje bij jou zou zijn. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit gehoord van een tante die dat doet, enkel soms de grootouders.
En dat je met haar ouders overweg kan ook al vind je ze apart, wtf? Het is de schoonfamilie van je broer, normaliter zie je die mensen een paar keer per jaar of zo op de verjaardagen van het gezin van je broer. Als ze eerst heel slecht contact met haar ouders had is het toch heel normaal dat ze nu juist geniet van dingen met haar zoontje en haar moeder doen, ik zie daar echt niets vreemds aan. Ik denk dat ze meer haar eigen kringetje heeft (vriendinnen, haar moeder) en dat jij voor haar gezien meer voelt als haar schoonzus dan als haar vriendin. Ik zou een paar stappen terug doen en het initiatief meer uit hen laten komen.
En dat je met haar ouders overweg kan ook al vind je ze apart, wtf? Het is de schoonfamilie van je broer, normaliter zie je die mensen een paar keer per jaar of zo op de verjaardagen van het gezin van je broer. Als ze eerst heel slecht contact met haar ouders had is het toch heel normaal dat ze nu juist geniet van dingen met haar zoontje en haar moeder doen, ik zie daar echt niets vreemds aan. Ik denk dat ze meer haar eigen kringetje heeft (vriendinnen, haar moeder) en dat jij voor haar gezien meer voelt als haar schoonzus dan als haar vriendin. Ik zou een paar stappen terug doen en het initiatief meer uit hen laten komen.
Ik ben een oud-gediende die haar wachtwoord kwijt is... en aangezien m'n e-mailadres niet meer bestaat heb ik nu een nieuwe nick.
donderdag 30 juli 2026 om 13:01
Ik denk dat je het te persoonlijk maakt. Zoals ik het lees had Mira het zwaar toen je broer in het leger zat. Het settelen is gelukt toen hij terug was, inclusief het aanhalen van het contact met haar ouders. Dat is toch juist mooi? En het zijn haar ouders, hè? Ook als ze vreemd zijn. Ik vind het apart dat je het hebt over dat je die mensen een kans wilde geven - ehm..? Jij bent daarin geen partij. Ik vind het ook bijzonder en beklemmend klinken dat je bevestiging lijkt te halen uit geroddel over die mensen in jullie omgeving.
Ik begrijp dat het pijnlijk voor je is dat het contact zo veranderd is. Maar soms gaat dat zo en ik denk dat je dat ook de ruimte moet geven. Je lijkt Mira ondankbaar te vinden en je beledigd/gekwetst te voelen, wellicht merkt ze dat en bouwt ze daarom wat afstand in. Misschien dat het mettertijd weer wat bijtrekt. Je hebt haar trouwens toch niet nodig om met je broer en je neefje af te spreken? Vindt je broer het bijv niet leuk om met z'n drieën een uitje te doen naar een kinderboerderij of zo?
Ik begrijp dat het pijnlijk voor je is dat het contact zo veranderd is. Maar soms gaat dat zo en ik denk dat je dat ook de ruimte moet geven. Je lijkt Mira ondankbaar te vinden en je beledigd/gekwetst te voelen, wellicht merkt ze dat en bouwt ze daarom wat afstand in. Misschien dat het mettertijd weer wat bijtrekt. Je hebt haar trouwens toch niet nodig om met je broer en je neefje af te spreken? Vindt je broer het bijv niet leuk om met z'n drieën een uitje te doen naar een kinderboerderij of zo?
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
donderdag 30 juli 2026 om 13:09
Ligt aan de spulletjes denk ik? Is het wat speelgoed, zodat hij bij jullie ook met wat knuffels of auto's kan spelen, of is het een kinderkameruitzet?canis-felis schreef: ↑30-07-2026 13:03Spulletjes kopen voor als neefje bij haar komt zie ik het probleem niet zo van in. Het probleem zit 'm volgens mij vooral in verwachtingen en emotionele lading.
Wat eten we vanavond?
donderdag 30 juli 2026 om 13:23
Als ik het zo lees kan ik me voorstellen dat jouw behoefte aan betrokkenheid en nabijheid wat te veel kan zijn voor haar. Dat baseer ik o.a. op hoe je je in eerste instantie opstelde in de kraamtijd: " Ik ben regelmatig bij hun geweest om te ondersteunen ( gewoon even eten brengen, laten weten dat ze me konden bellen als ik in moest springen etc) en ben echt een trotse tante. Veel hulp aangeboden, interesse getoond etc. Maar er kwam weinig vanuit haar."
Ongetwijfeld wel heel lief bedoeld en goed dat je daarna wat afstand nam denk ik. Maar ik vrees dat je je 'tante-zijn' wat te groot maakt voor haar.
Wel heel jammer dat je broer zo'n gemakkelijke houding aan neemt, hij zou inderdaad zeker hierin iets kunnen betekenen door met neefje iets met jou te gaan doen, wat eerder al werd geschreven.
Ongetwijfeld wel heel lief bedoeld en goed dat je daarna wat afstand nam denk ik. Maar ik vrees dat je je 'tante-zijn' wat te groot maakt voor haar.
Wel heel jammer dat je broer zo'n gemakkelijke houding aan neemt, hij zou inderdaad zeker hierin iets kunnen betekenen door met neefje iets met jou te gaan doen, wat eerder al werd geschreven.
donderdag 30 juli 2026 om 14:30
Dat je schoonzus erg naar haar ouders trekt nu die band weer goed is begrijp ik wel, zeker nu er een kleinkind is. Je neefje heeft hen ook nog als enige opa en oma nu jouw ouders niet meer leven. Ik krijg uit jouw verhaal het gevoel dat jij een soort oma-rol wil invullen in het leven van je neefje. Hoewel ik dat best begrijpelijk vind is dat niet iets wat je kan afdwingen. Kennelijk vindt schoonzus het wel prima zo. Je broer kan je wel meer betrekken natuurlijk. Stop met hem negatief aanspreken op zijn rol, maar haal de banden met hem aan en regel dat jullie samen iets met neefje kunnen doen.
donderdag 30 juli 2026 om 14:51
Als zij niet zo'n extravert persoon is, zou het goed kunnen dat ze met 1 afspraak per weekend wel aan haar max zit. En die ene afspraak besteed ze liever aan haar ouders, of misschien een andere vriendin, dan aan haar schoonzus. Dat is misschien zuur voor jou omdat jij gewend was degene te zijn waar die aandacht naartoe ging, maar de situatie is veranderd.
En als ze jouw hoge verwachtingen en teleurstelling voelt elke keer als jullie elkaar zien, of het idee heeft dat ze voor jouw hulp moet terugbetalen in de vorm van bezoekjes en uitjes, dan snap ik ook dat ze afstand houdt. Omdat het contact energie kost en niet vrijblijvend is.
Ik had in het verleden ook een schoonzus die graag besties wilde zijn, en ik vond dat best wel lastig. Want ik had daar geen behoefte aan, ik hoef geen grote vriendenkring en zij was aardig, maar hoorde niet bij de paar mensen bij wie ik me echt mezelf kan voelen. Maar tegelijkertijd kon ik ook niet echt direct naar haar zijn over dat ik er geen zin in was, want tja het is wel je schoonzus dus je komt haar nog vaak tegen. Dus ik was ook wel een beetje zo halfslachtig aan het afhouden.
Je mag het rottig vinden, dat zeker. Dat snap ik ook wel. Maar ik denk niet dat je in verwijten moet vallen, dat helpt niemand.
En als ze jouw hoge verwachtingen en teleurstelling voelt elke keer als jullie elkaar zien, of het idee heeft dat ze voor jouw hulp moet terugbetalen in de vorm van bezoekjes en uitjes, dan snap ik ook dat ze afstand houdt. Omdat het contact energie kost en niet vrijblijvend is.
Ik had in het verleden ook een schoonzus die graag besties wilde zijn, en ik vond dat best wel lastig. Want ik had daar geen behoefte aan, ik hoef geen grote vriendenkring en zij was aardig, maar hoorde niet bij de paar mensen bij wie ik me echt mezelf kan voelen. Maar tegelijkertijd kon ik ook niet echt direct naar haar zijn over dat ik er geen zin in was, want tja het is wel je schoonzus dus je komt haar nog vaak tegen. Dus ik was ook wel een beetje zo halfslachtig aan het afhouden.
Je mag het rottig vinden, dat zeker. Dat snap ik ook wel. Maar ik denk niet dat je in verwijten moet vallen, dat helpt niemand.
donderdag 30 juli 2026 om 16:27
Misschien doe je dingen die anderen niet leuk vinden, en misschien doe je die onbewust, zonder dat je het beseft. Plagen, een onbeleefde toon, ongepast taalgebruik, opdringerig zijn, bazig zijn. Als dit je stoort, probeer het dan rustig aan te kaarten bij je schoondochter, zonder excuses te maken of haar de schuld te geven, maar om echt de reden te achterhalen.
Of misschien moet je het gewoon loslaten en verdergaan met je leven.
Of misschien moet je het gewoon loslaten en verdergaan met je leven.
donderdag 30 juli 2026 om 17:43
Ik denk dat je er veel te veel bovenop zit en te graag wilt.
De vraag is eigenlijk: waarom betrek jij het zo op jezelf en waarom heb je hier zo'n moeite mee? Ben je vaker afgewezen? Ben je nogal dominant en waarom wil jij zo graag vriendjes met haar zijn, terwijl allang duidelijk is dat zij dat niet wil.
Het komt best dwingend over. Ik zou persoonlijk best schrikken en iemand afhouden. Vriendschap kan je niet afdwingen.
De vraag is eigenlijk: waarom betrek jij het zo op jezelf en waarom heb je hier zo'n moeite mee? Ben je vaker afgewezen? Ben je nogal dominant en waarom wil jij zo graag vriendjes met haar zijn, terwijl allang duidelijk is dat zij dat niet wil.
Het komt best dwingend over. Ik zou persoonlijk best schrikken en iemand afhouden. Vriendschap kan je niet afdwingen.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
donderdag 30 juli 2026 om 18:30
Je boosheid is het gevolg van je eigen verwachtingen.
Je hebt geen recht op betrokkenheid in het leven van je neefje. Je broer en schoonzus zijn niet verplicht om met jou kerst te vieren, met jouw gezin naar Walibi te gaan, je uit te nodigen voor afzwemmen/veterstrikdiplomaviering/opvoering van schoolmusical van je neefje.
Zie je je neefje drie keer per jaar? Dat is precies even vaak als ik vroeger mijn tante zag.
Durf te antwoorden: één van de leukste topics op het forum!
donderdag 30 juli 2026 om 19:01
Zo zit mijn broer liever bij zijn inmiddels ex schoonfamilie.
Ik heb een aantal pogingen gedaan, ging af en toe langs, maar alles komt van 1 kant sinds hij getrouwd en kinderen heeft.
Ik ben ermee gestopt (al 16 jaar).
Ik lees belangrijke gebeurtenissen wel op Facebook of niet.
Ik heb een aantal pogingen gedaan, ging af en toe langs, maar alles komt van 1 kant sinds hij getrouwd en kinderen heeft.
Ik ben ermee gestopt (al 16 jaar).
Ik lees belangrijke gebeurtenissen wel op Facebook of niet.
There's nothing fair in this world,there's nothing sure in this world,there is nothing pure,so you better look for something left in this world.
donderdag 30 juli 2026 om 20:11
Ik lees heel veel dat jij wil maar helemaal niet van haar kan verwachten. Dat jij zo graag een betrokken tante wou zijn is niet haar probleem. Zij vieren kerst waar zij willen. Hoezo heb jij spullen gekocht voor als neefje bij jou zou komen? Was dat afgesproken?
Helemaal in het begin schreef je dat ze zei dat ze andere mensen ontmoette. Dat was eigenlijk al een duidelijke hint dat ze afstand nam. Ik denk dat je jezelf te veel hebt opgedrongen in je enthousiasme.
Helemaal in het begin schreef je dat ze zei dat ze andere mensen ontmoette. Dat was eigenlijk al een duidelijke hint dat ze afstand nam. Ik denk dat je jezelf te veel hebt opgedrongen in je enthousiasme.
donderdag 30 juli 2026 om 22:34
Ik denk ook dat het haar enorm is gaan benauwen. En omdat je bedoelingen goed zijn, willen ze er natuurlijk ook geen gedoe om maken. En ik denk ook dat je de hints niet goed hebt opgepakt: zij wilde duidelijk meer afstand, zegt dat ze ook andere mensen wil zien. Ik denk dat hoe meer afstand zij nam, hoe meer jij je best bent gaan doen.
Ik snap wel dat dat een teleurstelling voor je is, je had het gewoon graag anders gezien. Maar laat het los, je hebt geen recht op de rol die jij graag wilde innemen. Al bedoel je het vast hartstikke lief en betrokken.
Ik snap wel dat dat een teleurstelling voor je is, je had het gewoon graag anders gezien. Maar laat het los, je hebt geen recht op de rol die jij graag wilde innemen. Al bedoel je het vast hartstikke lief en betrokken.
Beter een half motto....
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in