Psyche
alle pijlers
Tips voor uiten van boosheid
vrijdag 24 juli 2009 om 16:23
Ik voel dat ik heel veel boosheid in mij heb zitten, maar ik weet niet hoe ik deze moet uiten. Heeft iemand praktische en realistische tips hoe ik mijn boosheid op een gezonde manier kan uiten (in de categorie boksbal, sport, etc.)? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.
Tot nu toe uit de boosheid zich bij mij naar binnen, dwz: depressie, en dat wil ik niet meer.
Alle tips zijn welkom!
Tot nu toe uit de boosheid zich bij mij naar binnen, dwz: depressie, en dat wil ik niet meer.
Alle tips zijn welkom!
maandag 27 juli 2009 om 19:54
quote:kanarie79 schreef op 27 juli 2009 @ 19:25:
Zo, net weer een fijne bank-in-elkaar-sessie gehad, maar ik wordt er eerlijk gezegd vooral heel erg verdrietig van.
En dat verdriet zit dan dus waarschijnlijk onder die boosheid.
Kun je een beetje bij dat verdriet blijven dan... zonder het weer weg te stoppen?
En voelt dat verdriet eigenlijk niet veel beter/mooier dan depressie?
Zo, net weer een fijne bank-in-elkaar-sessie gehad, maar ik wordt er eerlijk gezegd vooral heel erg verdrietig van.
En dat verdriet zit dan dus waarschijnlijk onder die boosheid.
Kun je een beetje bij dat verdriet blijven dan... zonder het weer weg te stoppen?
En voelt dat verdriet eigenlijk niet veel beter/mooier dan depressie?
maandag 27 juli 2009 om 20:36
dinsdag 28 juli 2009 om 10:29
Hierom ben ik boos:
Mijn ouders mochten schelden, roepen, tieren, met borden gooien, drinken, deuren intrappen, weglopen en hun aggressie op elkaar uitleven. En ik moest sussen, luisteren, brokken rapen, troosten, volwassen zijn en vooral geen emoties tonen om de spanning niet nog hoger te laten oplopen. Vandaar.
Dat moest er even uit!
Mijn ouders mochten schelden, roepen, tieren, met borden gooien, drinken, deuren intrappen, weglopen en hun aggressie op elkaar uitleven. En ik moest sussen, luisteren, brokken rapen, troosten, volwassen zijn en vooral geen emoties tonen om de spanning niet nog hoger te laten oplopen. Vandaar.
Dat moest er even uit!
dinsdag 28 juli 2009 om 11:23
Ik ben ook boos. Mensen die geloven in hun eigen leugens en ze niet eens herkennen als leugens, je vanalles beloven en je nooooit zouden kwetsen cq nog liever zichzelf pijn doen, en die je dan laten barsten.
Wel, ik wilde met vanalles gooien maar godver, dat vind ik zonde. Dan maar met mijn hand hard tegen de muur slaan, dat doet zeer en dat lucht op.
En een partij schelden ook: vuileviezegorekankerlijdendetyfusmongool!
Sorry, maar ik heb een anger management probleempje (en da's al stukken verbeterd bij de weg!).
Wel, ik wilde met vanalles gooien maar godver, dat vind ik zonde. Dan maar met mijn hand hard tegen de muur slaan, dat doet zeer en dat lucht op.
En een partij schelden ook: vuileviezegorekankerlijdendetyfusmongool!
Sorry, maar ik heb een anger management probleempje (en da's al stukken verbeterd bij de weg!).
dinsdag 28 juli 2009 om 11:31
Potver. Het centrale boostopic? Komt als geroepen op dit moment.
Ik heb me voorbeeldig (bijna voorbeeldig) gedragen de afgelopen maanden, maar werd me toch een partij boos toen ik een stuk kastje zag nadat kindlief al geen zin had om gezellig mee op te ruimen. En nog wat etenswaren die door de kamer slingerden (een wrap als frisbee gebruikt :-0 ) hielpen me echt niet uit dat gevoel.
Kind klapt dicht (of blijft zo dicht als een oester), hulpverlening staat erbij en dat helpt dus ook niet zo veel. Al is het wel veel beter dan niks.
Schreeuwen moet het dus niet zijn. Alle gevoel als een preek eruit praten lucht ook niet op tegen een gesloten kind. Dat 'ie zelf inmiddels bijna huilde zag ik niet. Stom kuttemperament.
Ik heb me voorbeeldig (bijna voorbeeldig) gedragen de afgelopen maanden, maar werd me toch een partij boos toen ik een stuk kastje zag nadat kindlief al geen zin had om gezellig mee op te ruimen. En nog wat etenswaren die door de kamer slingerden (een wrap als frisbee gebruikt :-0 ) hielpen me echt niet uit dat gevoel.
Kind klapt dicht (of blijft zo dicht als een oester), hulpverlening staat erbij en dat helpt dus ook niet zo veel. Al is het wel veel beter dan niks.
Schreeuwen moet het dus niet zijn. Alle gevoel als een preek eruit praten lucht ook niet op tegen een gesloten kind. Dat 'ie zelf inmiddels bijna huilde zag ik niet. Stom kuttemperament.
dinsdag 28 juli 2009 om 11:31
dinsdag 28 juli 2009 om 11:51
Bij mij ook Elmer. Men denkt dan 'wat een kutwijf zeg' maar ze zien mijn tranen niet en mijn wanhoop (en al die kapotte zooi, waaronder mijzelf ook nog 's). Daar ben ik te trots voor. Ik hou niet van Kelly Clarkson, maar dat liedje Behind these hazel eyes vond ik wel wat hebben: http://www.youtube.com/watch?v=VCEc1u3SIYM
*you won't get to see the tears I've cried, behind these hazel eyes*
En als film kan ik altijd Kill Bill aanraden, vooral deel 1, veel excessief geweld en WRAAK, een vrouw zonder empathie voor de cunts en fucks die haar geweld hebben aangedaan.
*word er spontaan blij van*
*you won't get to see the tears I've cried, behind these hazel eyes*
En als film kan ik altijd Kill Bill aanraden, vooral deel 1, veel excessief geweld en WRAAK, een vrouw zonder empathie voor de cunts en fucks die haar geweld hebben aangedaan.
*word er spontaan blij van*
dinsdag 28 juli 2009 om 13:26
Wat heeft het dan eigenlijk voor zin om boos te worden als je daarna toch weer door verdriet overmand wordt vraag ik me dan af.
@Elmer: fijn dat je je straks weer even kan laten gaan bij PMT, ook fijn dat je daar dan in begeleid wordt, dan hoef je er ook niet zo in te blijven hangen, stel ik me zo voor.
O ja, ik ben nog op zoek naar goede muziek voor bij mijn boosheid! (muziek waar ik verdrietig van wordt heb ik volop). Dus muziek die past bij boze buien.
@Elmer: fijn dat je je straks weer even kan laten gaan bij PMT, ook fijn dat je daar dan in begeleid wordt, dan hoef je er ook niet zo in te blijven hangen, stel ik me zo voor.
O ja, ik ben nog op zoek naar goede muziek voor bij mijn boosheid! (muziek waar ik verdrietig van wordt heb ik volop). Dus muziek die past bij boze buien.
dinsdag 28 juli 2009 om 15:21
quote:kanarie79 schreef op 28 juli 2009 @ 10:29:
Hierom ben ik boos:
Mijn ouders mochten schelden, roepen, tieren, met borden gooien, drinken, deuren intrappen, weglopen en hun aggressie op elkaar uitleven. En ik moest sussen, luisteren, brokken rapen, troosten, volwassen zijn en vooral geen emoties tonen om de spanning niet nog hoger te laten oplopen. Vandaar.
Dat moest er even uit!
Nu mag je er zijn Kanarie. Jij mag ook boos zijn, en verdrietig, en schoppen en slaan en met borden gooien (niet je mooiste servies, das zonde)
En als je om deze reden boos bent op je ouders is dat terecht. Je hebt geen kind kunnen zijn zoals je dat had mogen zijn.
Ik kan alleen muziek bedenken die slaat op verbroken liefdes. Verder komt Rammstein in me op. Geen idee of dat is wat je zoekt.
Hierom ben ik boos:
Mijn ouders mochten schelden, roepen, tieren, met borden gooien, drinken, deuren intrappen, weglopen en hun aggressie op elkaar uitleven. En ik moest sussen, luisteren, brokken rapen, troosten, volwassen zijn en vooral geen emoties tonen om de spanning niet nog hoger te laten oplopen. Vandaar.
Dat moest er even uit!
Nu mag je er zijn Kanarie. Jij mag ook boos zijn, en verdrietig, en schoppen en slaan en met borden gooien (niet je mooiste servies, das zonde)
En als je om deze reden boos bent op je ouders is dat terecht. Je hebt geen kind kunnen zijn zoals je dat had mogen zijn.
Ik kan alleen muziek bedenken die slaat op verbroken liefdes. Verder komt Rammstein in me op. Geen idee of dat is wat je zoekt.
dinsdag 28 juli 2009 om 18:44
Geen slaan of schoppen vandaag bij pmt, maar wel een begin met me uitspreken tegen (zgn.) mijn vader. En dat gaf al een boel emotie, en verwarring in mijn hoofd, en dat alles liep allemaal door elkaar. Ik begrijp nu wel dat het gaat om mezelf serieus nemen. Het gaat er niet om of de therapeute, of desnoods mijn partner of familie, mij geloven - het gaat erom dat ik dat wat ik voel serieus neem.
En dan komt er me toch een berg verwarring en mist..
En dan komt er me toch een berg verwarring en mist..
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 28 juli 2009 om 19:22
Lastig is dat die verwarring. Het zou zo fijn zijn als alles eenduidig was, dat je je boosheid en verdriet makkelijk kon 'verklaren' . In plaats daarvan een soep van verwarrende emoties. Ik snap je wens dat je wil dat andere mensen je verhaal geloven, maar waarschijnlijk zullen zij toch nooit zo op je reageren als je wilt, omdat alleen JIJ die pijn voelt.
Gaat het nu wel goed? De verwarring een beetje weggetrokken?
Ik heb vandaag kunnen spuien bij de therapeut, ook fijn
Bij mij nu vooral het verdriet dat ik mijn therapeut een maand niet kan zien wegens vakantie Ik hoop dat ik het trek.
Gaat het nu wel goed? De verwarring een beetje weggetrokken?
Ik heb vandaag kunnen spuien bij de therapeut, ook fijn
Bij mij nu vooral het verdriet dat ik mijn therapeut een maand niet kan zien wegens vakantie Ik hoop dat ik het trek.
dinsdag 28 juli 2009 om 20:48
Het gaat nu wel goed hoor (nou ja, op woordenwisseling net met EM na, net), want zij zorgt er wel voor dat ik goed wegga. Ze kijkt echt wel of ik wel helemaal in het hier en nu terug ben. Zo hoort het natuurlijk ook.
Fijn dat je ook kon spuien vandaag. Mijn andere therapeute (ik heb maandag nog een afspraak) gaat ook vier weken met vakantie. Laaaaaaang. En de pmt-therapeute gaat na volgende week drie weken weg.
Manlief vond net ineens dat hij toch wel weinig info had over hoe partners nu eigenlijk moesten omgaan met al die veranderingen van hun partner. Die puberfase van mij, zeg maar. Dat er voor hen niets is. Toen ik zei dat, als hij meer info nodig had dat alles wat ik hem vertel, hij zelf naar de therapeute kon bellen en dat zij vast wel bereid zou zijn om uitleg en tips te geven, werd hij boos. Volgens mij wist hij zelf niet goed wat hij nou eigenlijk wilde. Ik hoop dat zijn wandelingetje met de hond het allemaal wat heeft opgehelderd.
Fijn dat je ook kon spuien vandaag. Mijn andere therapeute (ik heb maandag nog een afspraak) gaat ook vier weken met vakantie. Laaaaaaang. En de pmt-therapeute gaat na volgende week drie weken weg.
Manlief vond net ineens dat hij toch wel weinig info had over hoe partners nu eigenlijk moesten omgaan met al die veranderingen van hun partner. Die puberfase van mij, zeg maar. Dat er voor hen niets is. Toen ik zei dat, als hij meer info nodig had dat alles wat ik hem vertel, hij zelf naar de therapeute kon bellen en dat zij vast wel bereid zou zijn om uitleg en tips te geven, werd hij boos. Volgens mij wist hij zelf niet goed wat hij nou eigenlijk wilde. Ik hoop dat zijn wandelingetje met de hond het allemaal wat heeft opgehelderd.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 29 juli 2009 om 21:47
Trek je het wel 3 a 4 weken zonder therapeut?
Ik kan me voorstellen dat het voor je man ook lastig is om jouw 'puberfase' mee te maken. Is hij nooit meegegaan naar de therapeut? Kun je erover praten met hem?
Voor mijn vriend is het soms ook heel lastig om al die emotionele stormen te moeten meemaken. Maar er is gelukkig wel steeds meer begrip gekomen.
Ik kan me voorstellen dat het voor je man ook lastig is om jouw 'puberfase' mee te maken. Is hij nooit meegegaan naar de therapeut? Kun je erover praten met hem?
Voor mijn vriend is het soms ook heel lastig om al die emotionele stormen te moeten meemaken. Maar er is gelukkig wel steeds meer begrip gekomen.
woensdag 26 augustus 2009 om 20:28
Oh Kanarie, sorry dat ik niet meer had geantwoord, ik zie (weet niet hoe het komt!) dit topic nu pas weer.
Het is nu de 3e week zonder therapeut; de vier weken vakantie samen hebben we overleefd. Mijn man begrijpt gelukkig intussen wel heel goed wat er aan de hand is en dat is maar goed ook, want zo in de vakantie, ineens zoveel tijd samen, dan kom ik weleens wat tegen zeg maar.
Minder leuk en dan zou ik gewoon met mijn therapeute willen praten, maar die is er dan niet.....
Ik ben wel heel blij met zijn begrip, al voel ik me wel heel erg schuldig!!
Na deze week nog één week zonder therapie, en dan maandag is ze er weer.
Hoe is het met jou, lees je nog hier?
Het is nu de 3e week zonder therapeut; de vier weken vakantie samen hebben we overleefd. Mijn man begrijpt gelukkig intussen wel heel goed wat er aan de hand is en dat is maar goed ook, want zo in de vakantie, ineens zoveel tijd samen, dan kom ik weleens wat tegen zeg maar.
Minder leuk en dan zou ik gewoon met mijn therapeute willen praten, maar die is er dan niet.....
Ik ben wel heel blij met zijn begrip, al voel ik me wel heel erg schuldig!!
Na deze week nog één week zonder therapie, en dan maandag is ze er weer.
Hoe is het met jou, lees je nog hier?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 27 augustus 2009 om 21:24
Hallo, hier ben ik weer! Ik was eventjes met vakantie en dat heeft me heel veel goed gedaan en toen ik terug kwam dacht ik dat ik de hele wereld weer aan kon. En toen was ik zo stom om een paar dagen te stoppen met antidepressiva en toen storte ik meteen 2 dagen nadat ik weer terug was van vakantie weer in een diep gat. Leegte, gemis, etc. Wat een teleurstelling. En mijn therapeut was er ook niet, die kon ik een maand niet zien, dus het was vorige week zeker geen feest!
vrijdag 28 augustus 2009 om 11:16
@ Elmervrouw:
Eigenlijk nog niks. Ik had in hun opleidingenboek een leuke cursus gezien. Echt iets wat bij mij past, waardoor ik voor het eerst weer zin kreeg in school / studeren.
Na wat navraag op het forum bleek al dat NCOI niet altijd aan de verwachtingen voldoet (rommelige organisatie).
En twee weken geleden was 'mijn' cursus van de site verdwenen. Bij navraag bleek dat de cursus niet meer gegeven wordt.
En das jammer, want het had voor mij een leuke invulling kunnen zijn van 'mijn nieuwe leven'.
Maar gelukkig nog geen geld ingestoken enzo.
Eigenlijk nog niks. Ik had in hun opleidingenboek een leuke cursus gezien. Echt iets wat bij mij past, waardoor ik voor het eerst weer zin kreeg in school / studeren.
Na wat navraag op het forum bleek al dat NCOI niet altijd aan de verwachtingen voldoet (rommelige organisatie).
En twee weken geleden was 'mijn' cursus van de site verdwenen. Bij navraag bleek dat de cursus niet meer gegeven wordt.
En das jammer, want het had voor mij een leuke invulling kunnen zijn van 'mijn nieuwe leven'.
Maar gelukkig nog geen geld ingestoken enzo.
vrijdag 28 augustus 2009 om 17:31
quote:Elmervrouw schreef op 26 augustus 2009 @ 20:28:
Het is nu de 3e week zonder therapeut; de vier weken vakantie samen hebben we overleefd. Mijn man begrijpt gelukkig intussen wel heel goed wat er aan de hand is en dat is maar goed ook, want zo in de vakantie, ineens zoveel tijd samen, dan kom ik weleens wat tegen zeg maar.
Minder leuk en dan zou ik gewoon met mijn therapeute willen praten, maar die is er dan niet.....
Na deze week nog één week zonder therapie, en dan maandag is ze er weer.
Dag Elmervrouw, hou je het nog een beetje vol zonder therapie? Zo'n lange tijd is lastig he! Fijn dat je man begrip toont en ik begrijp dat je ook mensen van het forum hebt gezien, dat moet ook wel een heel goed gevoel geven.
Het is nu de 3e week zonder therapeut; de vier weken vakantie samen hebben we overleefd. Mijn man begrijpt gelukkig intussen wel heel goed wat er aan de hand is en dat is maar goed ook, want zo in de vakantie, ineens zoveel tijd samen, dan kom ik weleens wat tegen zeg maar.
Minder leuk en dan zou ik gewoon met mijn therapeute willen praten, maar die is er dan niet.....
Na deze week nog één week zonder therapie, en dan maandag is ze er weer.
Dag Elmervrouw, hou je het nog een beetje vol zonder therapie? Zo'n lange tijd is lastig he! Fijn dat je man begrip toont en ik begrijp dat je ook mensen van het forum hebt gezien, dat moet ook wel een heel goed gevoel geven.
