Relaties
alle pijlers
Ervaringen en tips voor officieel uit elkaar gaan
dinsdag 11 augustus 2026 om 22:49
Hallo allemaal,
Ik ben op zoek naar ervaringen en/of tips voor mijn situatie. Ik ben een jonge vrouw en heb een relatie met mijn jeugdliefde, we hebben samen een kindje. Mijn vriend is altijd wel een flierefluiter geweest. Ik vond daar nooit echt wat van, maar nu we een gezin hebben is het wel heel extreem. Hij is nooit vreemdgegaan, maar verder leeft hij eigenlijk gewoon als vrijgezel. Het voelt voor mij al een tijd niet meer alsof ik een partner heb.
We zijn niet getrouwd, geen samenlevingscontract. Ook daarin wil vriend niet veel binding. Hij gaat bijna elke week meerdere keren weg en dit wordt dan plotseling medegedeeld zonder overleg. Het gaat zelfs zo ver dat er weekenden weg met andere mensen worden gepland zonder overleg.
Hij is lief voor ons kind als ze elkaar zien, maar hij neemt gewoon geen enkele verantwoordelijkheid. Hij komt afspraken niet na en neemt nauwelijks zorgtaken op zich. Ook financieel draagt hij weinig bij. Het huishouden en andere verantwoordelijkheden doe ik vrijwel alleen. Ik heb het idee dat niks van dit voortkomt uit kwade bedoelingen, maar dat hij het niet kan.
Ik heb altijd gedacht dat ik dit wel vol zou houden. En ergens ook dat ik geen andere keuze had. Ik ben heel zelfstandig, ik ben dol op mijn kind en mijn kind en ik redden ons goed met z'n tweeën. Maar het besef komt nu dat dit gedrag niet oke is. Ik wil voor ons gewoon stabiliteit. En ik denk er zelfs soms over na dat het me fijn zou lijken om ooit een relatie te hebben waarin ik me goed voel.
Maar goed, hoeveel stabiliteit brengt het voor mijn kind als vriend en ik geen liefdesrelatie meer hebben? Wat als hij ineens mijn kind veel vaker bij zich wil hebben, terwijl ik weet dat hij de zorg, veiligheid en stabiliteit nooit geboden heeft en niet kan bieden? Dan is ergens de logica ook weer dat ik beter kan blijven. Maar wil ik mijn kind dan leren dat dit is hoe je als vader met je gezin omgaat? En hoe je als moeder over je grenzen laat gaan?
Misschien heeft iemand in een soortgelijke situatie gezeten. Alvast bedankt voor je reactie!
Ik ben op zoek naar ervaringen en/of tips voor mijn situatie. Ik ben een jonge vrouw en heb een relatie met mijn jeugdliefde, we hebben samen een kindje. Mijn vriend is altijd wel een flierefluiter geweest. Ik vond daar nooit echt wat van, maar nu we een gezin hebben is het wel heel extreem. Hij is nooit vreemdgegaan, maar verder leeft hij eigenlijk gewoon als vrijgezel. Het voelt voor mij al een tijd niet meer alsof ik een partner heb.
We zijn niet getrouwd, geen samenlevingscontract. Ook daarin wil vriend niet veel binding. Hij gaat bijna elke week meerdere keren weg en dit wordt dan plotseling medegedeeld zonder overleg. Het gaat zelfs zo ver dat er weekenden weg met andere mensen worden gepland zonder overleg.
Hij is lief voor ons kind als ze elkaar zien, maar hij neemt gewoon geen enkele verantwoordelijkheid. Hij komt afspraken niet na en neemt nauwelijks zorgtaken op zich. Ook financieel draagt hij weinig bij. Het huishouden en andere verantwoordelijkheden doe ik vrijwel alleen. Ik heb het idee dat niks van dit voortkomt uit kwade bedoelingen, maar dat hij het niet kan.
Ik heb altijd gedacht dat ik dit wel vol zou houden. En ergens ook dat ik geen andere keuze had. Ik ben heel zelfstandig, ik ben dol op mijn kind en mijn kind en ik redden ons goed met z'n tweeën. Maar het besef komt nu dat dit gedrag niet oke is. Ik wil voor ons gewoon stabiliteit. En ik denk er zelfs soms over na dat het me fijn zou lijken om ooit een relatie te hebben waarin ik me goed voel.
Maar goed, hoeveel stabiliteit brengt het voor mijn kind als vriend en ik geen liefdesrelatie meer hebben? Wat als hij ineens mijn kind veel vaker bij zich wil hebben, terwijl ik weet dat hij de zorg, veiligheid en stabiliteit nooit geboden heeft en niet kan bieden? Dan is ergens de logica ook weer dat ik beter kan blijven. Maar wil ik mijn kind dan leren dat dit is hoe je als vader met je gezin omgaat? En hoe je als moeder over je grenzen laat gaan?
Misschien heeft iemand in een soortgelijke situatie gezeten. Alvast bedankt voor je reactie!
dinsdag 11 augustus 2026 om 22:59
Als de interesse naar kind er nu niet echt is, waarom verwacht je dat dat dan wel naar boven komt?
Jij regelt nu alles, en zal dat straks waarschijnlijk ook doen.
Hoe oud is je kindje?
Bij echte kleintjes is iemand die geen verantwoording neemt gevaarlijk.
Heb je dit al met partner besproken, dat je het idee hebt dat jij alles regelt en dat hij weinig bijdraagt? Ik denk dat dat het begin is.
Misschien gaat hij er anders over denken, maar t kan ook zijn dat hij denkt, prima, ik vind dit toch allemaal lastig. Een keer in de 2 weken een dagje met kind is voor mij voldoende...
Jij regelt nu alles, en zal dat straks waarschijnlijk ook doen.
Hoe oud is je kindje?
Bij echte kleintjes is iemand die geen verantwoording neemt gevaarlijk.
Heb je dit al met partner besproken, dat je het idee hebt dat jij alles regelt en dat hij weinig bijdraagt? Ik denk dat dat het begin is.
Misschien gaat hij er anders over denken, maar t kan ook zijn dat hij denkt, prima, ik vind dit toch allemaal lastig. Een keer in de 2 weken een dagje met kind is voor mij voldoende...
dinsdag 11 augustus 2026 om 23:02
dinsdag 11 augustus 2026 om 23:03
Dit klinkt wel extreem inderdaad, ik snap dat je niet je leven zo door wilt. Hoe zou hij dit rechtbreien in zijn hoofd, dat jij er altijd wel bent voor jullie kind en hij gewoon zijn hele eigen planning er op na kan houden? Heb jij er denk je ook een aandeel in dat deze rolverdeling zo ontstaan is?
Het klinkt wel als iets wat zou kunnen veranderen. Wat is de reden dat je niet overweegt om hier bijvoorbeeld onder begeleiding van een relatietherapeut oid aan te werken samen?
Het klinkt wel als iets wat zou kunnen veranderen. Wat is de reden dat je niet overweegt om hier bijvoorbeeld onder begeleiding van een relatietherapeut oid aan te werken samen?
dinsdag 11 augustus 2026 om 23:13
Het valt me op dat je mijn kind schrijft terwijl het natuurlijk jullie kind is. Om een patroon als dit te laten ontstaan gebeurt er aan beiden zijden wat. Hij neemt geen verantwoordelijkheid en jij neemt het blijkbaar over en komt ook niet voor jezelf en je kind op?
Het begint in elk geval met een goed gesprek waarbij je alle kaarten op tafel gooit, en dan kun je afhankeliik van wat hij wil verder plan bepalen. Wil hij relatie therapie dan is de vraag of jij dat nog wilt proberen. Gaan jullie echt scheiden wat wil hij dan qua omgang en wil jij dat ook. Schakel een mediator in voor een goed plan op papier
Het begint in elk geval met een goed gesprek waarbij je alle kaarten op tafel gooit, en dan kun je afhankeliik van wat hij wil verder plan bepalen. Wil hij relatie therapie dan is de vraag of jij dat nog wilt proberen. Gaan jullie echt scheiden wat wil hij dan qua omgang en wil jij dat ook. Schakel een mediator in voor een goed plan op papier
where ever you go, go with your heart
dinsdag 11 augustus 2026 om 23:34
Hij weet hoe ik er in sta, er zijn vele gesprekken gevoerd maar er is nooit iets veranderd. Daarom denk ik ook dat hij het niet kan, ook al zou hij willen. Ik heb ook therapie voorgesteld, hier staat hij niet voor open. Als hij zijn wensen uitspreekt komt het er eigenlijk op neer dat hij het zo wel prima vindt. Zelf heb ik wel hulp gehad voor de onrust die het voor mij brengt en om mijn eigen aandeel onder de loep te nemen, namelijk waarom ik dit in zekere zin heb geaccepteerd. Vandaar dat ik nu stappen overweeg, voornamelijk voor ons kind maar ook voor mezelf.
dinsdag 11 augustus 2026 om 23:38
Zo ik het lees is hij gewoon altijd al wie hij is, alleen probeer jij hem nu naar jouw maatstaven te veranderen. Je had dat beter kunnen proberen voor je zwanger werd en dan tot de conclusie kunnen komen dat je beter een andere man als gezinsman had kunnen zoeken.Babyblue schreef: ↑11-08-2026 23:34Hij weet hoe ik er in sta, er zijn vele gesprekken gevoerd maar er is nooit iets veranderd. Daarom denk ik ook dat hij het niet kan, ook al zou hij willen. Ik heb ook therapie voorgesteld, hier staat hij niet voor open. Als hij zijn wensen uitspreekt komt het er eigenlijk op neer dat hij het zo wel prima vindt. Zelf heb ik wel hulp gehad voor de onrust die het voor mij brengt en om mijn eigen aandeel onder de loep te nemen, namelijk waarom ik dit in zekere zin heb geaccepteerd. Vandaar dat ik nu stappen overweeg, voornamelijk voor ons kind maar ook voor mezelf.
dinsdag 11 augustus 2026 om 23:52
Echt fijne empatische reactie van je. Daar schiet TO echt wat mee opOhMellie schreef: ↑11-08-2026 23:38Zo ik het lees is hij gewoon altijd al wie hij is, alleen probeer jij hem nu naar jouw maatstaven te veranderen. Je had dat beter kunnen proberen voor je zwanger werd en dan tot de conclusie kunnen komen dat je beter een andere man als gezinsman had kunnen zoeken.
woensdag 12 augustus 2026 om 01:50
Hoezo eigenlijk? Man en ik waren beiden flierefluiters, en pakten beiden onze verantwoordelijkheid toen we kind kregen.
Stiekem briljant. Maar vooral stiekem.
woensdag 12 augustus 2026 om 03:32
Omdat gedrag in het verleden soms wel een garantie is voor gedrag in de toekomst. Het kan goed aflopen, maar het is nogal een gok als het om zoiets groots als een kind krijgen gaat.Hiddenhysteria schreef: ↑12-08-2026 01:50Hoezo eigenlijk? Man en ik waren beiden flierefluiters, en pakten beiden onze verantwoordelijkheid toen we kind kregen.
woensdag 12 augustus 2026 om 07:08
Ik kan me heel moeilijk voorstellen dat jullie ooit over kinderen gesproken hebben en hij dan zei: laat ons er aan beginnen, ik zou graag vader worden.
Hij gedraagt zich als: jij wou een kind, je hebt er nu een, trek er je plan mee.
Vrees dat je ofwel met hoe hij is zal moeten leren leven of weg gaan. Hij zal niet veranderen.
Hij gedraagt zich als: jij wou een kind, je hebt er nu een, trek er je plan mee.
Vrees dat je ofwel met hoe hij is zal moeten leren leven of weg gaan. Hij zal niet veranderen.
woensdag 12 augustus 2026 om 08:16
Hm ja lastig dat hij nergens voor open lijkt te staan. En als jij aangeeft dat je (waarschijnlijk) uit elkaar wil, hoe reageert hij dan? Lijkt hij het dan ook prima te vinden dat jullie kind grotendeels bij jou blijft of roept hij wel meteen iets over co ouderschap?Babyblue schreef: ↑11-08-2026 23:34Hij weet hoe ik er in sta, er zijn vele gesprekken gevoerd maar er is nooit iets veranderd. Daarom denk ik ook dat hij het niet kan, ook al zou hij willen. Ik heb ook therapie voorgesteld, hier staat hij niet voor open. Als hij zijn wensen uitspreekt komt het er eigenlijk op neer dat hij het zo wel prima vindt. Zelf heb ik wel hulp gehad voor de onrust die het voor mij brengt en om mijn eigen aandeel onder de loep te nemen, namelijk waarom ik dit in zekere zin heb geaccepteerd. Vandaar dat ik nu stappen overweeg, voornamelijk voor ons kind maar ook voor mezelf.
woensdag 12 augustus 2026 om 08:36
Hij ontvlucht het gezinsleven nu al, dus denk niet dat hij een heel weekend alleen voor het kind wil zorgen, laat staan 50/50. Als je een weekendregeling afdwingt grote kans dat hij kind bij zijn ouders dumpt en alsnog de hort op gaat.happyapple schreef: ↑12-08-2026 08:16Hm ja lastig dat hij nergens voor open lijkt te staan. En als jij aangeeft dat je (waarschijnlijk) uit elkaar wil, hoe reageert hij dan? Lijkt hij het dan ook prima te vinden dat jullie kind grotendeels bij jou blijft of roept hij wel meteen iets over co ouderschap?
woensdag 12 augustus 2026 om 08:38
Kijk, dit is nog eens een constructieve reactie!OhMellie schreef: ↑11-08-2026 23:38Zo ik het lees is hij gewoon altijd al wie hij is, alleen probeer jij hem nu naar jouw maatstaven te veranderen. Je had dat beter kunnen proberen voor je zwanger werd en dan tot de conclusie kunnen komen dat je beter een andere man als gezinsman had kunnen zoeken.
En zo’n kind, moet dat dan nu bij het GFT- of het restafval?
@TO, wat een lastige situatie. Dat moet zwaar zijn voor je. Ik heb nu even geen tips. Trek je vooral niks aan van mensen die gaan reageren dat je beter had moeten weten, want daar heb je natuurlijk precies helemaal niks aan nu
woensdag 12 augustus 2026 om 08:55
To, klinkt allemaal lastig, maar ik heb het idee dat deze relatie nogal eenzijdig is. Jij hebt een relatie, maar hij is soort van vrijgezel. Is dit echt wat je jullie kind wil voorleven?
Ik zou mij gaan inspannen voor het ontvlechten van jullie levens. Dus een eigen huis, financiën uit elkaar halen enz. Want je doet het nu ook al alleen.
Ik zou mij gaan inspannen voor het ontvlechten van jullie levens. Dus een eigen huis, financiën uit elkaar halen enz. Want je doet het nu ook al alleen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 12 augustus 2026 om 09:03
Nee natuurlijk niet. Het klinkt alsof TO het prima alleen af kan met haar kind, maar ze gunt haar kind ook een betrokken vader. Maar gezien het karakter van de vriend in kwestie had ze dat misschien van te voren kunnen zien aankomen dat dat er bij hem niet in zat.
woensdag 12 augustus 2026 om 09:17
Ik verwacht dat in dit geval ook niet meteen, maar ik ken ook wel een situatie waarin de man het in de relatie ook wel makkelijk vond dat vrouw het meeste voor de kinderen zorgde, maar hij het na de scheiding ineens toch wel de helft vd tijd bleek te kunnen. En ja af en toe gaan de kinderen dan idd naar opa en oma.
woensdag 12 augustus 2026 om 09:26
woensdag 12 augustus 2026 om 09:55
Snap ik, maar het is sowieso een gok hoe je als ouder zal zijn.Vivalafete25 schreef: ↑12-08-2026 03:32Omdat gedrag in het verleden soms wel een garantie is voor gedrag in de toekomst. Het kan goed aflopen, maar het is nogal een gok als het om zoiets groots als een kind krijgen gaat.
Ik vind het gewoon een zak hooi
Stiekem briljant. Maar vooral stiekem.
woensdag 12 augustus 2026 om 11:16
Dus eigenlijk ben je gewoon zijn huishoudster, nanny en misschien hebben jullie af en toe als hij per ongeluk thuis is nog seks?
Wat zegt hij zelf over uit elkaar gaan en kindverdeling op dat moment?
Hij heeft zelf waarschijnlijk ook perfect door dat co-ouderschap hooggegrepen is voor hem.
Alleen zou het voor mij wel klaar en duidelijk zijn dat hij kinder-alimentatie gaat betalen. Flierefluiten oké, maar dat gaat dan geld kosten ... Desnoods via de rechtbank en officiële instanties.
Wat zegt hij zelf over uit elkaar gaan en kindverdeling op dat moment?
Hij heeft zelf waarschijnlijk ook perfect door dat co-ouderschap hooggegrepen is voor hem.
Alleen zou het voor mij wel klaar en duidelijk zijn dat hij kinder-alimentatie gaat betalen. Flierefluiten oké, maar dat gaat dan geld kosten ... Desnoods via de rechtbank en officiële instanties.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in