Relaties
alle pijlers
Misbruik: niet geloofd worden
zaterdag 29 augustus 2026 om 22:31
Het gaat om mijn dochter (twintiger) die korte tijd heeft samengewoond met een man (ook twintiger) die haar geestelijk en fysiek mishandelde. Gelukkig is ze relatief snel bij hem weggegaan, maar de nasleep is zwaar: ze is getraumatiseerd, twijfelt vaak aan zichzelf (en haar ervaringen), ís afwisselend boos en verdrietig, krijgt geen goede hulp van politie en hulpverlening, dus het voelt alsof zij gek is. Dat is ook meteen haar grootste angst: voor gek verklaard worden.
Daar komt bij dat sommige vriendinnen haar niet (willen?) geloven. Ik vind dat zó erg. Nogal overbodig om te zeggen dat vrouwen misbruik niet verzinnen, waarom zouden ze, maar blijkbaar zijn er toch echt nog steeds vrouwen/vriendinnen die zich van je afkeren als zoiets traumatisch je overkomt. Mijn dochter is er heel verdrietig over, logisch. Ze snapt het niet. Ik wil haar graag helpen en proberen het leed wat te verzachten, maar wat zeg of doe je in zo’n geval?
Daar komt bij dat sommige vriendinnen haar niet (willen?) geloven. Ik vind dat zó erg. Nogal overbodig om te zeggen dat vrouwen misbruik niet verzinnen, waarom zouden ze, maar blijkbaar zijn er toch echt nog steeds vrouwen/vriendinnen die zich van je afkeren als zoiets traumatisch je overkomt. Mijn dochter is er heel verdrietig over, logisch. Ze snapt het niet. Ik wil haar graag helpen en proberen het leed wat te verzachten, maar wat zeg of doe je in zo’n geval?
zondag 30 augustus 2026 om 09:48
Er zijn heel veel situaties waarin je mensen echt leert kennen. Zijn ze er voor je als je ernstig ziek bent? Bij een overlijden? Bij een scheiding? Bij huiselijk geweld? Veel nemen afstand omdat ze er zelf niet mee om kunnen gaan.
Helaas ondervind je dochter dit nu bij haar vriendin. (En een rare agent)
De focus op de mensen die er wel zijn is belangrijk. Traumahulp ook. Blijven bevestigen dat dit niet haar schuld is . Afleiding om even uit het trauma te komen. Een dikke knuffel geven.
Helaas ondervind je dochter dit nu bij haar vriendin. (En een rare agent)
De focus op de mensen die er wel zijn is belangrijk. Traumahulp ook. Blijven bevestigen dat dit niet haar schuld is . Afleiding om even uit het trauma te komen. Een dikke knuffel geven.
zondag 30 augustus 2026 om 10:10
Wat was het doel van die opmerking? Ik kan hem interpreteren als victim-blaming maar ook als een (duidelijk mislukte) poging om dochter te doordringen van het feit dat het gedrag van haar vriend niet normaal was.Claire45 schreef: ↑30-08-2026 00:13Pffff, ja, ik realiseer me nu pas dat de nasleep bijna heftiger is dan het eigenlijke misbruik. De meningen, de goedbedoelde opmerkingen (“denk gewoon terug aan de momenten die wél mooi waren”), het gebrek aan kennis, de keiharde victim blaming (de vrouwelijke politieagent die zei: “Wat gek dat jouw vriend X, Y, Z bij jou deed, want míjn man doet dat allemaal niet bij mij, hoor.”)
Ze heeft inmiddels contact gezocht met een goede traumatherapeut die ook EMDR doet. Daar heb ik zeker vertrouwen in!
Bij mij vroeg een agent bijvoorbeeld wat ik aan had. Omdat ze tijdens het gesprek verder heel aardig was, ging ik er niet van uit dat dat vervelend bedoeld was en vroeg ik waarom dat relevant was. Ze legde uit de verdachte zou kunnen beweren dat hij niet mij wilde aanraken maar mijn sjaal, bijvoorbeeld, en dat een accurate beschrijving van de kleding helpt om zo'n bewering goed te beoordelen. (En hij probeerde dat inderdaad te beweren. Rechter vond dat onzin).
Ik noem dit allemaal omdat soms dingen die heel hard kunnen binnenkomen toch niet bedoeld zijn als ongeloof of oordeel.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zondag 30 augustus 2026 om 10:34
Nee, ik was erbij en ik had niet het idee dat ze onbevooroordeeld was. Ze zei steeds: “Ik wil gewoon even checken of ik goed begrijp wat je zegt. Hij deed dus dit en dat? Tja, mijn man doet dat soort dingen niet bij mij, hoor.”tyche schreef: ↑30-08-2026 10:10Wat was het doel van die opmerking? Ik kan hem interpreteren als victim-blaming maar ook als een (duidelijk mislukte) poging om dochter te doordringen van het feit dat het gedrag van haar vriend niet normaal was.
Bij mij vroeg een agent bijvoorbeeld wat ik aan had. Omdat ze tijdens het gesprek verder heel aardig was, ging ik er niet van uit dat dat vervelend bedoeld was en vroeg ik waarom dat relevant was. Ze legde uit de verdachte zou kunnen beweren dat hij niet mij wilde aanraken maar mijn sjaal, bijvoorbeeld, en dat een accurate beschrijving van de kleding helpt om zo'n bewering goed te beoordelen. (En hij probeerde dat inderdaad te beweren. Rechter vond dat onzin).
Ik noem dit allemaal omdat soms dingen die heel hard kunnen binnenkomen toch niet bedoeld zijn als ongeloof of oordeel.
Zeker achteraf was deze agente gewoon fout. Ze heeft een stop-gesprek gevoerd met de ex. Niet eens vanwege de mishandeling (mijn dochter was al bij hem weg) maar omdat hij haar ook hackt: nog steeds zijn al haar - nieuwe, met nieuw Apple ID etcetera - apparaten gehackt. Hij is software engineer. Na dat stop-gesprek belde de agent mijn dochter om te zeggen dat hij een ontzettend aardige, beleefde man was die veel verdriet had van de breuk, en dat haar niets verdachts aan hem was opgevallen. Ook wist ze via de ex dat mijn dochter erg labiel was en mentale problemen had. Ze besloot met de woorden: “Ik denk niet dat het zinvol is om aangifte te doen en adviseer je om in te zetten op goede psychische hulp.”
Ik haat die vrouw. Maar een klacht indienen kost weer veel energie dus dat komt ooit misschien nog wel. Overigens begrijp ik jouw voorbeeld, hoor. Soms moeten agenten doorvragen, maar in dit geval was de agent gewoon fout.
zondag 30 augustus 2026 om 10:46
Ja, misschien vinden sommige mensen het inderdaad moeilijk om te beseffen dat zoiets iedereen kan overkomen. Ik kan me dat niet voorstellen, maar oké. Het bizarre met de vriendin van mijn dochter is dat zij is afgestudeerd op vrouwenrechten en femicide; ze maakt zich altijd hard voor gelijkheid en presenteert zich als een feminist. Nu maakt ze (voor het eerst?) mee hoe mishandeling er in de realiteit uitziet en gelooft ze het niet.MEFunny schreef: ↑30-08-2026 09:48Er zijn heel veel situaties waarin je mensen echt leert kennen. Zijn ze er voor je als je ernstig ziek bent? Bij een overlijden? Bij een scheiding? Bij huiselijk geweld? Veel nemen afstand omdat ze er zelf niet mee om kunnen gaan.
Helaas ondervind je dochter dit nu bij haar vriendin. (En een rare agent)
De focus op de mensen die er wel zijn is belangrijk. Traumahulp ook. Blijven bevestigen dat dit niet haar schuld is . Afleiding om even uit het trauma te komen. Een dikke knuffel geven.
Mijn dochter zei - terecht - dat deze vriendin er júist ook voor haar had moeten zijn als ze het misbruik allemaal had verzonnen, omdat er dan blijkbaar mentaal iets helemaal niet goed zat bij haar en ze haar hulp en steun nodig had gehad. Linksom of rechtsom help je elkaar toch in moeilijke tijden?
Overigens had deze vriendin steeds contact met de ex van mijn dochter toen ze net halsoverkop bij hem weg was gegaan. Ook belachelijk; zo goed kenden zij elkaar niet. Dus waarschijnlijk is ze meegegaan in zijn verhaal. Dat mijn dochter de schuldige was.
zondag 30 augustus 2026 om 11:09
Jemig wat onprofessioneel zeg. En naar voor dochter.Claire45 schreef: ↑30-08-2026 10:34Nee, ik was erbij en ik had niet het idee dat ze onbevooroordeeld was. Ze zei steeds: “Ik wil gewoon even checken of ik goed begrijp wat je zegt. Hij deed dus dit en dat? Tja, mijn man doet dat soort dingen niet bij mij, hoor.”
Zeker achteraf was deze agente gewoon fout. Ze heeft een stop-gesprek gevoerd met de ex. Niet eens vanwege de mishandeling (mijn dochter was al bij hem weg) maar omdat hij haar ook hackt: nog steeds zijn al haar - nieuwe, met nieuw Apple ID etcetera - apparaten gehackt. Hij is software engineer. Na dat stop-gesprek belde de agent mijn dochter om te zeggen dat hij een ontzettend aardige, beleefde man was die veel verdriet had van de breuk, en dat haar niets verdachts aan hem was opgevallen. Ook wist ze via de ex dat mijn dochter erg labiel was en mentale problemen had. Ze besloot met de woorden: “Ik denk niet dat het zinvol is om aangifte te doen en adviseer je om in te zetten op goede psychische hulp.”
Ik haat die vrouw. Maar een klacht indienen kost weer veel energie dus dat komt ooit misschien nog wel. Overigens begrijp ik jouw voorbeeld, hoor. Soms moeten agenten doorvragen, maar in dit geval was de agent gewoon fout.
Agenten adviseren vaker om geen aangifte te doen als ze inschatten dat er niet genoeg bewijs is; heel schadelijk als ze daarbij niet duidelijk maken dat dat niet is omdat ze je niet geloven, en dat je dat recht om aangifte te doen alsnog wel hebt.
Met wat je schrijft over vriendin die contact heeft met ex: dat is wel klaar dan toch. Heel verdrietig voor dochter. Fijn dat ze vetrouwen durft te geven aan gespecialiseerde hulp en dat er vrienden zijn die haar wel geloven. Die zijn het waard om om je heen te hebben.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zondag 30 augustus 2026 om 11:12
Dat is echt bizar inderdaad..Claire45 schreef: ↑30-08-2026 10:46Het bizarre met de vriendin van mijn dochter is dat zij is afgestudeerd op vrouwenrechten en femicide; ze maakt zich altijd hard voor gelijkheid en presenteert zich als een feminist. Nu maakt ze (voor het eerst?) mee hoe mishandeling er in de realiteit uitziet en gelooft ze het niet.
Wellicht zo overtuigd van haar eigen expertise dat een meer sneaky en sluipende manier, door een voor de buitenwereld aardig persoon, niet voor te stellen is.
Er zijn heel veel vrouwen (en nog meer mannen) die een heel eenzijdige visie op mishandeling en verkrachting hebben.
Er is in Nederland nog heel weinig bekend over dwangmatige controle en psychische mishandeling.
Heel treurig dat je zo je vriendin moet verliezen.
zondag 30 augustus 2026 om 11:26
Ik had ook een vriendin. Strafrechtadvocaat, enorm bezig met vrouwenrechten en femicide. Nog steeds. Toen ik fysiek mishandeld werd en het uiteindelijk durfde te vertellen en overal tegen muren aan liep omdat het "niet erg genoeg" zou zijn voor aangifte of een blijf van mijn lijf huis en ik de financiële middelen niet had om in een hotel of camping te gaan zitten was ik "te negatief" en "lag zij iedere nacht wakker van mijn problemen" dus moest ik er maar over ophouden. Liet me vallen als een baksteen.
zondag 30 augustus 2026 om 11:27
Beter kwijt dan rijk.Maris_90 schreef: ↑30-08-2026 11:26Ik had ook een vriendin. Strafrechtadvocaat, enorm bezig met vrouwenrechten en femicide. Nog steeds. Toen ik fysiek mishandeld werd en het uiteindelijk durfde te vertellen en overal tegen muren aan liep omdat het "niet erg genoeg" zou zijn voor aangifte of een blijf van mijn lijf huis en ik de financiële middelen niet had om in een hotel of camping te gaan zitten was ik "te negatief" en "lag zij iedere nacht wakker van mijn problemen" dus moest ik er maar over ophouden. Liet me vallen als een baksteen.
Mensen reageren raar.
zondag 30 augustus 2026 om 12:07
Wat heb je dat mooi opgeschreven. Ik denk/vrees dat het punt voor punt waar is. Te triest voor woorden.Dropdrop schreef: ↑29-08-2026 22:44Er zijn allerlei redenen waarom mensen iets niet willen of kunnen geloven en ze gaan allemaal over hen zelf. Niet over je dochter.
Sommigen kunnen het niet als misbruik bestempelen, omdat ze dan moeten toegeven zelf ook misbruikt te zijn. Of zodat ze zich kunnen inbeelden dat hen dat nooit zou kunnen overkomen.
Soms hebben ze te weinig inlevingsvermogen om te kunnen geloven dat iemand in de relatie blijft na het eerste misbruik.
En de maatschappij is helaas nog erg gefocust op de schuld geven aan het slachtoffer, zodat we niet hoeven te focussen op het echte probleem: de daders.
En jouw dochter loopt hier nu keihard tegenaan.
Dat zij het nu ziet en zij weet dat het waar is, is het enige wat ertoe doet, dus probeer haar daar te ondersteunen. Niet twijfelen aan jezelf, je hebt het juist gezien, juist gehandeld.
Helaas moet de maatschappij, de politie en het rechtsysteem nog veel stappen zetten om recht te doen aan de realiteit van vrouwen.
TO je doet nu al wat je kan. Jouw dochter onvoorwaardelijk steunen. Als ik jouw dochter was zou ik nog eens kritisch naar die "vriendinnen" kijken. Heel cliché maar met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig.
We are in a bit of a pickle here . . .
zondag 30 augustus 2026 om 12:46
Dat bij het politiebureau zo lomp met dit soort situaties wordt omgegaan is helaas herkenbaar, maar dat haar vriendinnen haar nu laten vallen is écht een nekslag voor je dochter. Wat ontzettend zuur en zwaar. Je zou verwachten dat (jarenlange) vriendschap betekent dat de loyaliteit bij haar ligt.
Ook al kennen die vriendinnen zijn duistere kant niet en vonden ze hem nog zo aardig, je steunt je vriendin. Het is ronduit pijnlijk om te zien hoe snel mensen wegkijken zodra een situatie complex of ongemakkelijk wordt. Zelfs binnen families zie je helaas soms dat het niet (volledig) geloofd wordt, wat de eenzaamheid en het trauma alleen maar groter maakt.
Hoe erg dit ook steekt, het is in ieder geval een enorme troost dat ze aan jou een rots in de branding heeft en dat jij haar wel onvoorwaardelijk gelooft en steunt. Heel veel sterkte voor jullie beiden!
Ook al kennen die vriendinnen zijn duistere kant niet en vonden ze hem nog zo aardig, je steunt je vriendin. Het is ronduit pijnlijk om te zien hoe snel mensen wegkijken zodra een situatie complex of ongemakkelijk wordt. Zelfs binnen families zie je helaas soms dat het niet (volledig) geloofd wordt, wat de eenzaamheid en het trauma alleen maar groter maakt.
Hoe erg dit ook steekt, het is in ieder geval een enorme troost dat ze aan jou een rots in de branding heeft en dat jij haar wel onvoorwaardelijk gelooft en steunt. Heel veel sterkte voor jullie beiden!
zondag 30 augustus 2026 om 12:49
Claire45 schreef: ↑30-08-2026 10:46Ja, misschien vinden sommige mensen het inderdaad moeilijk om te beseffen dat zoiets iedereen kan overkomen. Ik kan me dat niet voorstellen, maar oké. Het bizarre met de vriendin van mijn dochter is dat zij is afgestudeerd op vrouwenrechten en femicide; ze maakt zich altijd hard voor gelijkheid en presenteert zich als een feminist. Nu maakt ze (voor het eerst?) mee hoe mishandeling er in de realiteit uitziet en gelooft ze het niet.
Mijn dochter zei - terecht - dat deze vriendin er júist ook voor haar had moeten zijn als ze het misbruik allemaal had verzonnen, omdat er dan blijkbaar mentaal iets helemaal niet goed zat bij haar en ze haar hulp en steun nodig had gehad. Linksom of rechtsom help je elkaar toch in moeilijke tijden?
Overigens had deze vriendin steeds contact met de ex van mijn dochter toen ze net halsoverkop bij hem weg was gegaan. Ook belachelijk; zo goed kenden zij elkaar niet. Dus waarschijnlijk is ze meegegaan in zijn verhaal. Dat mijn dochter de schuldige was.
Ik denk dat dit het is. En ook daders kunnen vreselijk aardig en overtuigend zijn, dat bijna niemand aan zo'n dader twijfelt.
Vreselik om mee te maken.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
zondag 30 augustus 2026 om 13:11
Ja, en ik snap het nog ook, want ik had dit ook nooit achter hem gezocht. Aardige, beetje stille en bescheiden man, saai ook wel, zo iemand die waarschijnlijk bewust op de achtergrond blijft. Om thuis achter gesloten deuren een totaal ander gezicht te laten zien. Maar goed, volgens mij weten de meeste mensen wel dat dit soort mannen niet allemaal zwaar getatoeëerd zijn en rondlopen in leren motorpakken - beetje dom cliché, maar blijkbaar denken sommigen nog steeds dat je een gevaarlijke man aan de buitenkant herkent.
zondag 30 augustus 2026 om 13:16
Shocking. Raar, toch? Wat je schrijft over het wakker liggen van je vriendin herken ik ook. Mijn vriendin - moeder van de bewuste vriendin van mijn dochter - vertelde dat haar dochter niet meer sliep en erg moest huilen omdat het zo slecht ging (mentaal, denk ik) met mijn dochter. Ze hadden er uren over gebeld. Maar een telefoontje naar mijn dochter kon er niet vanafMaris_90 schreef: ↑30-08-2026 11:26Ik had ook een vriendin. Strafrechtadvocaat, enorm bezig met vrouwenrechten en femicide. Nog steeds. Toen ik fysiek mishandeld werd en het uiteindelijk durfde te vertellen en overal tegen muren aan liep omdat het "niet erg genoeg" zou zijn voor aangifte of een blijf van mijn lijf huis en ik de financiële middelen niet had om in een hotel of camping te gaan zitten was ik "te negatief" en "lag zij iedere nacht wakker van mijn problemen" dus moest ik er maar over ophouden. Liet me vallen als een baksteen.
zondag 30 augustus 2026 om 13:43
Ik denk dat het angst, schaamte en minderwaardigheid is wat hem bescheiden laat lijken en zijn partner moet dat bezuren en alles over haar heen krijgen wat hij onderdrukt.Claire45 schreef: ↑30-08-2026 13:11Ja, en ik snap het nog ook, want ik had dit ook nooit achter hem gezocht. Aardige, beetje stille en bescheiden man, saai ook wel, zo iemand die waarschijnlijk bewust op de achtergrond blijft. Om thuis achter gesloten deuren een totaal ander gezicht te laten zien. Maar goed, volgens mij weten de meeste mensen wel dat dit soort mannen niet allemaal zwaar getatoeëerd zijn en rondlopen in leren motorpakken - beetje dom cliché, maar blijkbaar denken sommigen nog steeds dat je een gevaarlijke man aan de buitenkant herkent.
Dat soort mannen kijken enorm op tegen slimme leuke vrouwen en uiteindelijk neemt hij haar al haar positieve eigenschappen kwalijk en moet ze weten dat hij haar bezit.
zondag 30 augustus 2026 om 14:17
Ja, eens. Hij heeft volgens mijn dochter een traumatische jeugd gehad maar hij is als enige van de familie ontsnapt uit het verstikkende milieu; hij deed tot verbazing van zijn ouders gymnasium en ging daarna studeren en kreeg een topbaan en topsalaris. Werd thuis vervolgens op handen gedragen. Ik heb echt wel mededogen met hem, en met wat hij blijkbaar heeft meegemaakt aan vreselijke dingen (die ik hier niet zal noemen) maar ik vind dus wel dat zo iemand verknipt en gevaarlijk is en behandeld moet worden. En dus veroordeeld, als het even kan. Er komt ongetwijfeld een volgende vrouw die hem zo aardig en bescheiden vindt.Dropdrop schreef: ↑30-08-2026 13:43Ik denk dat het angst, schaamte en minderwaardigheid is wat hem bescheiden laat lijken en zijn partner moet dat bezuren en alles over haar heen krijgen wat hij onderdrukt.
Dat soort mannen kijken enorm op tegen slimme leuke vrouwen en uiteindelijk neemt hij haar al haar positieve eigenschappen kwalijk en moet ze weten dat hij haar bezit.
zondag 30 augustus 2026 om 14:33
Wat enorm heftig en verdrietig
Ik voel je boosheid door het onrecht wat haar is aangedaan. De vriendinnen en professionals die het zo hard laten afweten.
Dat is pijn op pijn.
Ik kan me ook voorstellen dat zij tijdens de ‘relatie’, in een overlevingsstand zat.
Maar nu ze niet meer in die onveilige situatie zit, alles gaat voelen, met terugwerkende kracht.
Gelukkig heeft ze goede hulp, heeft ze jou en goede vriendinnen die er wél voor haar zijn. Ik denk dat het fijn kan zijn als ze zich daarop richt. En dat meer uitlicht.
Dat ze op zoek gaat naar dingen waar ze blij van wordt, energie van krijgt.
Wat haar is overkomen is verschrikkelijk. Maar als op dit moment de emotie vooral gaat naar: je niet gehoord voelen, mensen die het laten afweten, angst om voor gek uitgemaakt te worden.
Dan kan dat een copingstrategie zijn om weg te gaan van het werkelijke trauma.
Maar misschien zit ik er helemaal naast hoor.
Veel sterkte!
Ik voel je boosheid door het onrecht wat haar is aangedaan. De vriendinnen en professionals die het zo hard laten afweten.
Dat is pijn op pijn.
Ik kan me ook voorstellen dat zij tijdens de ‘relatie’, in een overlevingsstand zat.
Maar nu ze niet meer in die onveilige situatie zit, alles gaat voelen, met terugwerkende kracht.
Gelukkig heeft ze goede hulp, heeft ze jou en goede vriendinnen die er wél voor haar zijn. Ik denk dat het fijn kan zijn als ze zich daarop richt. En dat meer uitlicht.
Dat ze op zoek gaat naar dingen waar ze blij van wordt, energie van krijgt.
Wat haar is overkomen is verschrikkelijk. Maar als op dit moment de emotie vooral gaat naar: je niet gehoord voelen, mensen die het laten afweten, angst om voor gek uitgemaakt te worden.
Dan kan dat een copingstrategie zijn om weg te gaan van het werkelijke trauma.
Maar misschien zit ik er helemaal naast hoor.
Veel sterkte!
zondag 30 augustus 2026 om 15:43
Nee, je zit er niet naast. Ik moest je laatste regels een paar keer lezen voordat ik snapte wat je bedoelt, maar het is heel herkenbaar. Vier maanden geleden begon het allemaal, mijn dochter kwam thuis en vertelde dat ze geestelijk werd mishandeld en gehackt door haar vriend. Pas een paar dagen later vertelde ze desgevraagd aan de telefoon (met Veilig Thuis, geloof ik) dat ze ook lichamelijk was mishandeld. Ik wist dat toen ook nog niet. Ze schaamde zich dat dit haar was overkomen.
[knip]
Ik weet niet waarom ik dit allemaal opschrijf, ik haal het straks sowieso weg, maar je post raakte me. Soms zijn dingen te groot en te onbevattelijk om er iets mee te kunnen en dan ga je je druk maken om randzaken. Tja.
[knip]
Ik weet niet waarom ik dit allemaal opschrijf, ik haal het straks sowieso weg, maar je post raakte me. Soms zijn dingen te groot en te onbevattelijk om er iets mee te kunnen en dan ga je je druk maken om randzaken. Tja.
claire45 wijzigde dit bericht op 30-08-2026 16:10
69.25% gewijzigd
zondag 30 augustus 2026 om 16:08
zondag 30 augustus 2026 om 16:12
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in