Psyche
alle pijlers
misofonie
maandag 7 september 2026 om 23:37
Ik heb misofonie en ik weet niet hoe ik ermee moet om gaan in een bepaalde situatie.
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
dinsdag 8 september 2026 om 12:01
Ik heb zelf ook misofonie, hoewel wel in veel mindere mate. Ik zou nooit verwachten van anderen dat ze zich aanpassen (hoewel ik wel aan mijn vriend heb gevraagd geen chips te eten als we film kijken), maar het helpt voor mij wel als er bijvoorbeeld muziek opstaat zodat ik daar mijn aandacht op kan richten. Ik vind het ook moeilijk om met collega's te eten, dus dan luister ik vaak muziek met mijn koptelefoon (ik werk in een boekenwinkel en heb gelukkig collega's die in de pauze lekker een boek willen lezen). Ik ben ook heel dankbaar dat er bij ons in de stad een bioscoop is waar ze geen krakende snacks verkopen.
dinsdag 8 september 2026 om 12:02
dinsdag 8 september 2026 om 12:06
Misofonie is geen ziekte, maar een aandoening. En er zijn inderdaad behandelmanieren voor waar to misschien iets aan kan hebben.
dinsdag 8 september 2026 om 12:06
Tuurlijk. Ik neem sowieso nooit bullion of tonijn mee naar het werk, omdat de geur lang blijft hangen. Dat eet ik dan thuis wel.Jiske schreef: ↑08-09-2026 12:02Sisis, of als iemand last heeft van wat jij eet? Dus bijvoorbeeld jij eet altijd boterhammen met tonijnsalade of je drinkt altijd bouillon op je werk. En je krijgt een nieuwe collega die dat vreselijk vindt stinken en echt over haar nek gaat, eet je dan wat anders in het vervolg?
dinsdag 8 september 2026 om 12:06
Dan moet je daar dus niet meer gaan eten als je weet dat je er boos van kunt worden.Sisi schreef: ↑08-09-2026 11:02Ik eet altijd alleen en ik ga ook nooit uit eten. Dit is het enige moment dat ik samen met anderen eet. Voordat mijn neefjes en nichtjes er waren had ik daar plezier van, af en toe weleens een trigger maar veel minder dan nu. Dat vind ik jammer.
Het uit de slof schieten is meer het gevolg van de ziekte, ik krijg sterke gevoelens van walging en boosheid van onbehoorlijke tafelmanieren.
Arme neefjes en nichtjes…
dinsdag 8 september 2026 om 12:07
Ik vermoed dat de mensen om je heen al een stuk meer rekening met je houden dan jij denkt, door te accepteren dat jij uit je slof schiet en klaagt over eetgewoontes. Ik snap dat het voor jou heel naar is, maar dat is het ook voor de mensen om je heen. Dikke kans dat die etentjes ook voor hun verpest worden.Sisi schreef: ↑08-09-2026 11:38Je kunt de één niet vergelijken met de ander. Dat doen we ook niet bij andere ziektes. Bij misofonie is dat opeens anders, dan mag je voor van alles uitgemaakt worden en niets van een ander verwachten. Terwijl ik eten in gezelschap al erg heb beperkt om mijn misofonie niet te triggeren.
Heb je bijvoorbeeld weleens tegen je zus gezegd, dat je zo baalt van je ziekte, omdat je daardoor niet fijn samen kan eten en je dat zo mist, en gevraagd hoe dat voor haar is?
dinsdag 8 september 2026 om 12:08
Ik denk niet dat dit soort voorbeelden bij to tot inzicht gaan leiden.Jiske schreef: ↑08-09-2026 12:02Sisis, of als iemand last heeft van wat jij eet? Dus bijvoorbeeld jij eet altijd boterhammen met tonijnsalade of je drinkt altijd bouillon op je werk. En je krijgt een nieuwe collega die dat vreselijk vindt stinken en echt over haar nek gaat, eet je dan wat anders in het vervolg?
Ik heb wat geur betreft geen gevoeligheden, maar dat je vis in de kantine eet en niet aan je bureau, vind ik normale etiquette, geen absurde aanpassing.
Als iemand mij vraagt mijn kinderen te berispen voor normaal kindergedrag, omdat ze anders agressief wordt, vind ik van een andere orde.
Dat is op zoveel vlakken ongezond gedrag.
dinsdag 8 september 2026 om 12:09
Ik had er zelf niet eens meer willen eten met m’n kinderen.Dropdrop schreef: ↑08-09-2026 12:08Ik denk niet dat dit soort voorbeelden bij to tot inzicht gaan leiden.
Ik heb wat geur betreft geen gevoeligheden, maar dat je vis in de kantine eet en niet aan je bureau, vind ik normale etiquette, geen absurde aanpassing.
Als iemand mij vraagt mijn kinderen te berispen voor normaal kindergedrag, omdat ze anders agressief wordt, vind ik van een andere orde.
Dat is op zoveel vlakken ongezond gedrag.
dinsdag 8 september 2026 om 12:11
En dan eet je wat anders of drink je wat anders waar een andere collega weer last van heeft.
Nou ja, je snapt wat ik wil zeggen. Dit zijn natuurlijk gewoon voorbeelden.
Hou jij rekening met iedereen?
dinsdag 8 september 2026 om 12:20
Dat is een totaal andere situatie waarin je niet iedereen tevreden kunt stellen. Mijn zus doet de moeite niet eens om haar kinderen tafelmanieren bij te brengen. De volwassenen maken ook af en toe een raar geluid en dat is ook vervelend maar dat kan ik nog managen. De kinderen maken het veel te bont.
dinsdag 8 september 2026 om 12:24
Ook al is iets een gevolg van een ziekte betekent niet dat je een vrijbrief hebt en dat iedereen zich maar aan jou moet aanpassen. Je klinkt alsof je er zelf nul verantwoordelijkheid voor wil nemen, en dat alles je maar overkomt.Sisi schreef: ↑08-09-2026 11:02Ik eet altijd alleen en ik ga ook nooit uit eten. Dit is het enige moment dat ik samen met anderen eet. Voordat mijn neefjes en nichtjes er waren had ik daar plezier van, af en toe weleens een trigger maar veel minder dan nu. Dat vind ik jammer.
Het uit de slof schieten is meer het gevolg van de ziekte, ik krijg sterke gevoelens van walging en boosheid van onbehoorlijke tafelmanieren.
Ik heb zelf last van misofonie. Ik weet hoe het voelt als de woede en afkeer opborrelt. Als mijn man bv iets gaat eten tussendoor in mijn bijzijn weet ik hoe laat het is. Zijn luide ademen triggert me ook. Is het dan redelijk als ik uit mijn slof schiet? Nee. Moet mijn man maar stoppen met ademen? Alsjeblieft niet. Als het nodig is zet ik een koptelefoon op.
Ik heb daarbij ook ass en adhd. Ik erger me dagelijks aan anderen. Maar ik verwacht niet dat mijn hele omgeving zich aanpast. Ik moet zelf manieren vinden om ermee om te gaan. En die zijn er heus wel, je moet alleen wilen.
dinsdag 8 september 2026 om 12:40
Hier zit denk ik de crux. Jij hebt veel moeten inleveren vanwege je misofonie en je wilt dat laatste restje niet ook nog kwijt.Sisi schreef: ↑08-09-2026 11:38Je kunt de één niet vergelijken met de ander. Dat doen we ook niet bij andere ziektes. Bij misofonie is dat opeens anders, dan mag je voor van alles uitgemaakt worden en niets van een ander verwachten. Terwijl ik eten in gezelschap al erg heb beperkt om mijn misofonie niet te triggeren.
Maar de vraag is hoe redelijk jouw verwachtingen zijn.
Je ziet dat hier de algemene mening toch is dat jij teveel verwacht.
En als je dit topic echt geopend heb voor advies, luister daar dan ook naar.
An apple a day keeps anyone away... if you throw it really hard.
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 8 september 2026 om 12:41
Sisi schreef: ↑08-09-2026 12:20Dat is een totaal andere situatie waarin je niet iedereen tevreden kunt stellen. Mijn zus doet de moeite niet eens om haar kinderen tafelmanieren bij te brengen. De volwassenen maken ook af en toe een raar geluid en dat is ook vervelend maar dat kan ik nog managen. De kinderen maken het veel te bont.
Het is geen andere situatie, want jij weet niet hoe veel last een ander van jou heeft, je kunt niet in iemands hoofd kijken.
Dus waarom is het een andere situatie? Waarom moeten die kinderen wel rekening houden met jou, maar als iemand last heeft van jou, is het opeens een andere situatie?
dinsdag 8 september 2026 om 12:44
dinsdag 8 september 2026 om 12:46
Wat doen die kinderen dan precies? En hoe oud zijn ze?Sisi schreef: ↑08-09-2026 12:20Dat is een totaal andere situatie waarin je niet iedereen tevreden kunt stellen. Mijn zus doet de moeite niet eens om haar kinderen tafelmanieren bij te brengen. De volwassenen maken ook af en toe een raar geluid en dat is ook vervelend maar dat kan ik nog managen. De kinderen maken het veel te bont.
Niet quoten ajb
dinsdag 8 september 2026 om 12:47
Niemand heeft last van mijn eetgedrag, omdat ik netjes eet. Mensen hebben niets over voor iemand met misofonie. Maar als het iemand is met een ziekte of aandoening die zij in hun ogen ‘ernstig’ vinden, is het ineens rennen en vliegen.Jiske schreef: ↑08-09-2026 12:41Het is geen andere situatie, want jij weet niet hoe veel last een ander van jou heeft, je kunt niet in iemands hoofd kijken.
Dus waarom is het een andere situatie? Waarom moeten die kinderen wel rekening houden met jou, maar als iemand last heeft van jou, is het opeens een andere situatie?
dinsdag 8 september 2026 om 12:49
Waarom voel je je zo tekortgedaan?
An apple a day keeps anyone away... if you throw it really hard.
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 8 september 2026 om 12:49
Sisi mijn man heeft misofonie en dan in een pittige vorm geen eet geluiden mogen maken zelfs gewoon kauwen is al te veel herrie. Snuiven ademhalen als je verkouden bent. Slikken eigenlijk elk geluid die je mond produceert is te veel. Daarbij hebben wij een tienjarige met autisme die ticks heeft waaronder snuiven slikken. En een zevenjarige die ontzettend goor kan eten. Want ja het is een kind van zeven. En papa gaat heel grappig boos kijken als die dat doet. Wat wij doen om het aan tafel gezellig te houden. Er staat altijd een radio aan op de achtergrond. We proberen wen gesprek opgang te houden tijdens de maaltijd. Zo blijft de focus daarop. Mijn man loopt rustig een keer tussen door naar de keuken met een leeg glas. Even voor de helft vullen en hij kan er weer tegen. Mijn jongste spreek ik wel aan maar wij hebben ook gemerkt hoe meer aandacht we leggen op het eten en hoe er gegeten word hoe erger de misofonie word.
Als wij bijvoorbeeld film gaan kijken willen de kids er chips bij. Zolang mijn man zelf eet gaat dat goed dus hij eet gewoon net wat meer chips als de kinderen. En voor de ademhalingsgeluiden werkt een stress bal heel goed. Dus je frustratie knijp je dan als het ware weg.
Die kinderen kunnen hier niets aan doen. Als die met elkaar if een groep zijn gaan ze stoer doen en uitsloven. Dat hoort bij kindergedrag. Het is een rot aandoening maar geen ziekte je zult alleen je weg hierin moeten vinden
Als wij bijvoorbeeld film gaan kijken willen de kids er chips bij. Zolang mijn man zelf eet gaat dat goed dus hij eet gewoon net wat meer chips als de kinderen. En voor de ademhalingsgeluiden werkt een stress bal heel goed. Dus je frustratie knijp je dan als het ware weg.
Die kinderen kunnen hier niets aan doen. Als die met elkaar if een groep zijn gaan ze stoer doen en uitsloven. Dat hoort bij kindergedrag. Het is een rot aandoening maar geen ziekte je zult alleen je weg hierin moeten vinden
dinsdag 8 september 2026 om 12:51
Er zit een hele wereld tussen met eten gooien en het bestek verkeerd neerleggen.
dinsdag 8 september 2026 om 12:54
Wat jij zelf hoort als je eet en wat een ander hoort zijn twee verschillende dingen hè .
Wie weet maak jij ook meer geluid dan je denkt .
dinsdag 8 september 2026 om 12:59
dinsdag 8 september 2026 om 12:59
Maar misschien wel van hetgeen dat jij eet. Van de geur. Of van het feit dat je met je nagels tikt op je bureau of van jouw parfumgeur of dat je neuriet, of weet ik veel wat. Of dat je te hard op je toetsenbord tikt. Je snapt heus wel wat ik bedoel. Er was laats iemand op tv die was bang voor bananen. eet jij dan geen banaan meer waar die persoon bij is? Mensen hebben de meest vreemd fobieën . Jij weet niet waar een ander last van heeft.
Dus nogmaals, hou jij rekening met iedereen?
Je snapt wel wat ik bedoel.
dinsdag 8 september 2026 om 13:08
Wat wil je hier van ons horen dan?Sisi schreef: ↑08-09-2026 11:38Je kunt de één niet vergelijken met de ander. Dat doen we ook niet bij andere ziektes. Bij misofonie is dat opeens anders, dan mag je voor van alles uitgemaakt worden en niets van een ander verwachten. Terwijl ik eten in gezelschap al erg heb beperkt om mijn misofonie niet te triggeren.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 8 september 2026 om 13:09
Je redeneert alleen vanuit jouw eigen straatje en wat jij "normaal" vindt. Snap je dat anderen misschien andere gewoonten afkeuren of juist goedkeuren dan jij? Er is niet een objectieve regel over wat "normaal" is bij eetgewoonten.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in