Ervaringen Jenaplan school

Geen moeder, maar wel een jena-leerling en ik ben erg enthousiast! Ik heb ook een jena-middelbare school gehad en die is zo mogelijk nog beter bevallen. Het in groepjes werken, met verschillende leeftijden/ niveaus en veel aandacht voor wereldorientatie, kunst&cultuur maakte het voor mij een perfecte school. Ik denk wel (nouja, dat lijkt me wel zeker eigenlijk) dat niet ieder kind dit prettig vind / zich in een jena-school thuis voelt.

Heb zelf op een Jenaplanschool gezeten. Was erg leuk. Werkten met weektaken. Behalve mn broer, die kreeg dagtaken want die kon een weektaak niet aan.

Elke maandag was er weekopening en elke vrijdag weeksluiting. Elk jaar gingen we op werkweek, vanaf de eerste klas (groep drie dus) en ik heb dat altijd verschrikkelijk gevonden.

onze zoon gaat volgend schooljaar naar een jenaplan school. (let op, weet niet waar je woont maar op dit soort scholen is vaak een lange wachtlijst, je moet je kind dus vroeg inschrijven)

wij hebben op 2 jenaplanscholen gekeken, en de ene school had 3 'klassen' in 1 groep. (dit is ook volgens de officiele jenaplan 'regels') maar in de praktijk bleek 3 klassen les te geven niet echt haalbaar, en die school had nu steeds een groep bijles omdat ze achter raakten met de lesstof.

De andere jenaplan school stuitte ook op dit probleem en heeft daarom gekozen voor 2 'klassen' in een groep. Daar gaat mijn zoon ook heen uiteindelijk. 3 klassen lijkt me ook best veel namelijk.

misschien iets waarop je kunt letten

verder zijn wij ook erg enthousiast over de manier van lesgeven, de kinderen worden erg zelfstandig, wat ook weer een voordeel is op de middelbare school.

Mijn dochter zit sinds 2,5 jaar op een goedgeorganiseerde Jenaplanschool (nu net groep 3) en ik ben er heel enthousiast over. Het samenwerken met de (nu nog oudere) leerlingen zorgt voor een leuke en veilige saamhorigheid op school. Mijn dochter vindt het erg leuk om met de maandthema's te werken, en de structuur van werk, spel, kring en viering wordt goed in relatie gebracht met de wereld om hun heen.



Nu zit mijn dochter op een kleine school (120 leerlingen) die midden in de wijk staat. Het gebouw en het plein hebben ook een wijkfunctie, waardoor school en maatschappij met elkaar worden verweven.

quote:leesbril schreef op 27 augustus 2009 @ 20:21:

Jena leerlingen. Nog beter!

Fijn om te horen dat jullie het positief ervaren hebben.



De opmerking van Hanneke zet me aan het denken.

Wanneer is een kind "geschikt" voor een jenaplan school?

Is het niet zo dat ieder kind moet wennen aan een school en dat het dan niet uitmaakt of het jenaplan is of niet?



Er zijn een aantal dingen;

-In Jena werk je altijd met weektaken. (uiteraard naast reguliere lessen, maar je krijgt dus ook een soort 'huiswerk' dat je in bepaalde uren zélf moet indelen en maken). Niet elk kind kan en wil dit.

- Je werkt met stam- en instructie-groepen. In de stamgroep zit je in onderbouw (groep 1 en 2)/middenbouw (groep 3-4-5)/ bovenbouw (groep 6-7-8-) samen en krijg je samen les. In de instructie groep zit je wel met je eigen jaargang en neem je met die groep ook stof door (meer taal en rekenen). Tijdens de dag 'wissel' je van groep. Je begint de dag in de stamgroep, dan ga je naar je instuctiegroep -met je laadje onder de arm - en halverwege de middag 'wissel' je weer terug naar je stamgroep.

- Je werkt in groepjes. Jena is erg gericht op groepswerk en dit moet je kind ook willen en kunnen. Vooral in de stamgroep: in een tafelgroepje zit een 6e jaars, een 7e jaars en een 8ste jaars, de 6e jaars krijgt hulp van de 7e en 8e jaars. Je moet dus zowel hulp vragen als hulp geven.



Mijn Jena (en ik meen dat dit gangbaar is) was ook erg actief op cultureel gebied, dus elke week weeksluitingen met muziek, dans, theater. Daarnaast ook veel 'beeldende' (tekenen/handvaardigheid) uren. Een kind moet hier uiteraard wel interesse in hebben.



Wat ik héérlijk vond waren de thema's. Een hele week bijvoorbeeld 'winkel', waarin elke stamgroep een 'winkel' werd. (wij waren een 'reisbureau', ik weet het nog!) Samen met de klas zorgde je voor een logo, een naam, aanbod, de 'inrichting', waren om te verkopen (in ons geval hebben we heeeeel veel folders met vakantie bestemmingen gemaakt --> dus 'onderzoek' doen naar landen en culturen) en op de afsluit-avond kwamen de ouders bij ons kopen. In tafelgroepjes hadden we regio's en moesten we zoveel mogelijk reizen 'verkopen'. Goh, ik word weer enthousiast als ik er aan denk



Er is trouwens een Jena-tijdschrift 'Mensenkinderen'. Misschien kan je hier ook meer informatie in vinden?

Hier ook een Jenaplan-leerling en ik vond het fantastisch. Wat Hanneke al zegt, het is veel breder dan de meeste gewone scholen. Wel moet het kind zelf een bepaalde discipline hebben, denk ik, want je krijgt veel vrijheid. En ik moest daarna erg wennen aan het systeem van de middelbare school (geen jena) met klassikaal onderwijs, cijfers, etc.

Ohja (sorry, er komt opeens van alles terug) wat voor mij als kind ook erg prettig was, was de manier van 'cijfers' geven. Ik ben "begonnen" op een reguliere school, maar door een verhuizing kwam in op een jena terecht. Ik was als kind héél erg faalangstig en de cijfers op die reguliere school hielpen niet echt mee. ('Wat heb jij? Ik heb een 8' etc) Op de Jena kreeg je een rapport met achter elk vak / onderdeel 5 bolletjes. Het linker bolletjes stond voor 'slecht' en het meest rechter bolletje voor 'uitstekend'. Zo werden al die bolletjes ingekleurd en werd -bij mij- de druk om een goed cijfer te halen sterk verminderd. Je kreeg namelijk gewoon geen cijfer, maar een 'bolletje'.

Mijn kinderen zitten/zaten/zitten bijna ook op een Jenaplan school. Een redelijk grote ( ruim 600 leerlingen). Mijn oudste is nét van school af, die zit nu op een stedelijk gymnasium, mijn middelste is net naar de middenbouw vertrokken ( groep 4 en 5 ) en mijn jongste gaat over een half jaartje naar groep 1.



Ik denk dat het gemiddelde kind niet bestaat en mocht die al bestaan het dan naar alle waarschijnlijkheid het niet gaat redden op een jenaplan school. Iets minder begaafde kinderen zouden wel eens ondergeschoven kúnnen worden, hoewel er ruimte voor het individuele kind is, blijft het mijn ervaring dat kinderen die meer potentie hebben eerder binnen dit soort onderwijs zelfstandig hun weg vinden. Bij ons is de school waar mijn kinderen heen gaan toch wel een soortemet van elitaire witte school. Ik geef eerlijk toe dat dat een mede reden is geweest om mijn kinderen daar heen te brengen. Ze gaan zich er toch vormen en worden er deels opgevoed en gaan er vriendschappen sluiten. Er zitten veel kinderen op uit omliggende wijken, het is hier dus beslist geen buurtschool. Of er wachtlijsten zijn weet ik zo niet. De school is wel in korte tijd verdrievoudigd dat wel.



Jenaplan scholen verwachten veel van hun leerlingen; zelfstandigheid, eigenheid, initiatief, betrokkenheid, behulpzaamheid, leergierigheid, en volledige inzet, óók ná schooltijd. Hoewel er geen huiswerk wordt gegeven zijn er veel buitenschoolse activiteiten en wordt inmenging van de stamgroep ouders behoorlijk verwacht. Als ouder heb je op deze school een grotere rol dan op een andere school hoor ik wel eens. Er zijn ook geen zgn klassen maar stamgroepen. Je hebt een stamgroepleerkracht en vaak ook nog een klassenassistent met een jenaplanaantekening. Er worden extra lessen gegeven over omgangsvormen en sociale vaardigheden. Ook staat de natuur, kunst, de vieringen, weeksluiting en het kringgesprek op een grote plaats. Er zitten verschillende leeftijden door mekaar heen en er wordt onderling van klas gewisseld als een groep 4 uitleg krijgt klassiekaal over rekenen bijv. Voor de rest wordt er nagenoeg niet klassiekaal les gegeven. Men zit niet in groepjes of in rijtjes, maar kris kras door mekaar, de deur van de klas staat altijd open, er staat vaak ( klassieke) muziek aan tijdens het maken van de opdrachten, en veel dingen worden ook eerst in de praktijk geoefend. Zo gaan de kinderen veel naar buiten, naar musea, etc etc. ze werken eens in de zoveel tijd aan een thema, soms doet de hele school 1 thema en als het af is presenteren ze dit voor de ouders. Ze verdiepen zich bijv in het heelal ( dit heeft onze school vorig jaar gedaan) en gaan dan naar het planetron en verzamelen allerlei informatie en maken maquettes. En soms gaat het per klas. Dat kan een aanleiding geweest aangekaart door een van de kinderen ( bij mijn oudste in de klas was haar kanker een aanleiding voor een thema) of iets wat iemand gelezen heeft in de krant ( eens een keer ging het over dikke kinderen en toen hebben ze een soort mcdonalds gemaakt maar dat heette dan 'Supermac gezonde snack' en dan gingen ze bij de presentatie in de klas voor de ouders een soort klassiekale spreekbeurt geven en eten koken voor ons en restaurantje spelen etc. Dit soort dingen extra doen typeert de manier van onderwijs en maakt het alles behalve een leerfabriek met toch heel goede eindresultaten. Waarna ik kom op de manier van rapporteren. Er worden standaard geen cijfers gegeven, maar het rapport is een soort van persoonlijk geschreven brief waarna de leerling nog ruimte krijgt voor de zgn zelfrapportage, waarin het laat zien wat het heeft geleerd. Het is allemaal heel open en 'gezellig' maar er heersen desalniettemin meer regeltjes dan je zou denken. Maar door deze speels toe te passen, voelen ze veel minder schools om het zo maar te stellen.

Ook mogen leerlingen echt een eigen mening hebben, gráág zelfs, en wordt die ook serieus genomen. Zo mag je het oneens met je leerkracht zijn en krijg je die ruimte ook, zolang je je mening maar goed weet te onderbouwen. Er heerst op onze Jenaplan school minder dictatuur dan op mijn basisschool bijv, deze school is vrij en open en worden de leerkrachten nog aangesproken met hun voornamen. Dit is overigens geheel wat ze zelf willen en waar ze zich zelf fijn bij voelen, het draagt in dit geval bij tot de open sfeer die zo typerend is voor het jenaplan onderwijs. Op het gym waar mijn oudste nu heengaat is het veel afstandelijker en worden de leerkrachten gewoon met Meneer en Mevrouw aangesproken. Wat binnen de kaders van die school ook weer veel beter op hun plek is. Gelukkig weten kinderen dit onderscheid heel prima te maken zelf.

De bovenbouw zit allemaal bij mekaar en door mekaar heen. Hier bij ons zit groep 6, 7 en 8 bij elkaar in. Dit gaat altijd prima. En gaat ook al jaren zo. Alles is duidelijk, werkt en functioneerd naar behoeve. Er wordt nauwelijks gepest er hangt een gemoedelijke en toegankelijke intieme sfeer en er heerst veel vrijheid en orde binnen de chaos die het soms op eerste gezicht kán lijken. Het niveau is hoog bij ons, de citoscores zijn landelijk een van de hoogste, en kinderen van een jenaplan school hebben op het voortgezet onderwijs veel profijt omdat ze al een voorsprong hebben voor wat betreft hun zelftandigheid.



Google anders eens op Jenaplan, Freinet, Dalton, Montessori en Steiner, heel veel dingen komen nml overeen.



Onze ervaring is heel goed, maar nogmaals wij hebben gemakkelijk lerende en simpel zich aan kunnen passende kinderen. Mocht je kind minder eenvoudig zelfstandig kunnen werken, dan is een gewone openbare basisschool waar wél klassiekaal les wordt gegeven wellicht een betere optie?

Wat ik heb geleerd is dat kinderen die jenaplan hebben gehad niet om kunnen gaan met de wereld omdat ze niet zijn gewent aan de werkelijke wereld..... en het heel moeilijk vinden om met mensen om te gaan die met standen en rangen werken.... discipline komt er niet aan te pas, dus ze gaan ertegen in.... dat is een hard gelag....vooral voor de kids. hoe graag we ook zouden willen dat de wereld één standaardt heeft .... dat werkt niet...

volgens mij is het een drama om te wennen aan het werkelijke systeem....

quote:ladylion schreef op 27 augustus 2009 @ 20:52:

Wat ik heb geleerd is dat kinderen die jenaplan hebben gehad niet om kunnen gaan met de wereld omdat ze niet zijn gewent aan de werkelijke wereld..... en het heel moeilijk vinden om met mensen om te gaan die met standen en rangen werken.... discipline komt er niet aan te pas, dus ze gaan ertegen in.... dat is een hard gelag....vooral voor de kids. hoe graag we ook zouden willen dat de wereld één standaardt heeft .... dat werkt niet...



Sorry??



Op Jena wordt JUIST geleerd om met de wereld om te gaan. Wereldoriëntatie is voor Jena zo'n beetje hét belangrijkste vak dat gegeven wordt. Met je stamgroep ga je veel naar buiten en door de sociale interactie binnen een groep wordt je juíst getraind in je sociale vaardigheden. Door je weektaak word je geacht al van jongs af aan een discipline te ontwikkelen.



Mijn ervaringen staan echt haaks op hetgeen jij hier boven benoemd. 'Ondanks' mijn jena basisschool en middelbare school sta ik met beide benen in de maatschappij en heb ik geen enkel probleem met de 'werkelijke wereld'.

Djeez het is geen vrije school of een of andere sekte waar een schizofrene goeroe de scepter zwaait. Mén, as if!

Mijn zoon heeft het nog steeds moeilijk.... gelukkig hebben wij goed contact en kan ik hem leren hoe de machtsverhoudingen liggen..........

quote:Zoyla schreef op 27 augustus 2009 @ 20:48:

Ik denk dat het gemiddelde kind niet bestaat en mocht die al bestaan het dan naar alle waarschijnlijkheid het niet gaat redden op een jenaplan school. Iets minder begaafde kinderen zouden wel eens ondergeschoven kúnnen worden, hoewel er ruimte voor het individuele kind is, blijft het mijn ervaring dat kinderen die meer potentie hebben eerder binnen dit soort onderwijs zelfstandig hun weg vinden. Grappig dat je dit zo noemt. Als kind was ik erg gemiddeld, ik neigde eerder naar 'zwak' en juist door de jena-opbouw heb ik mij kunnen optrekken aan sterkere leerlingen. Ik kan me zo voorstellen dat jou kinderen juist erg de zwakkere leerlingen helpen. Voor hun een extra uitdaging, voor leerlingen als ik de mogelijkheid voor extra 'hulp'/stimulans/prikkels. Voor mij is dat echt een pluspunt geweest. Ik moet wel zeggen dat ik een echte streber was (en ben), misschien dat dat ook verschil maakt. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jou kinderen dit (hebben) ervaren.

Ze hebben idd vaak de 'helpende' functie, maar omdat ze van meet af aan niet anders gewend zijn, is dit een gegeven. Welliswaar eentje die ze heel leuk vinden hoor, want het is toch wel een fijn gevoel als je iemand kan helpen. Zo helpen de groepers 5 nu de groepers 4 met sommige dingen en dat geeft een heel lekker gevoel wel, en zelf leer je daar ook weer van. Zo heeft iedereen eens de helpende functie gehad alswel ervaren hoe het is om gehólpen te wórden.



Ik vind het fijn te lezen dat het je zoveel goeds heeft opgeleverd om op een jenaplan school te zitten. Leuk.



Wat doe je nu eigenlijk en hoe verging het je op het vervolgonderwijs?

quote:leesbril schreef op 27 augustus 2009 @ 21:08:

Ahh...machtsverhoudingen.....heb niet op een jena school gezeten maar ben zwaar allergisch voor machtsverhoudingen...kan ik ook niets mee en doe ik niets mee.Hoe bedoel je dit?

Nee dat mag natuurlijk nooit gebeuren, negatief gezien dan. Zijn eigen werk gaan altijd vóór. Het moet niet zo zijn dat het helpende kind hierdoor in de knoei raakt. Maar de tijd hiervoor wordt netjes ingecalculeerd, óók dat niet ieder kind hier even bedreven in is. Er wordt goed gekeken naar welk kind wie helpt en andersom. Ik weet geen cijfertjes maar het lijkt me nogal wiedes dat het helpen van iemand die bijv een groep lager zit, positief bijdraagd in je eigen resultaten, omdat van uitleggen je zelf ook een boel leert en je eigen geleerde stof nogmaals herhaalt zodat het uiteindelijk beter beklijft.

quote:leesbril schreef op 27 augustus 2009 @ 21:16:

Ik reageerde op de reactie van ladylion.



Machtsverhouding klinkt voor mij negatief. Voor mij is iedereen gelijk. Tuurlijk kom je in je leven personen tegen die leiding aan je geven maar zodra dit "macht' wordt, gaat er iets niet goed.



Begrijp je nu wat ik bedoel? Ben in praten iets beter dan schrijven...., me too, en ja ik snap het nu, ik dacht nml eerst dat je refereerde naar iets van mijn posting, vandaar.