Relaties
alle pijlers
eind goed al goed...?
maandag 14 september 2009 om 22:52
Mijn leven staat op het moment behoorlijk op z'n kop. Ben aan het scheiden, moet binnenkort verhuizen, ga beginnen aan een co-ouderschap, moet afscheid nemen van wat was en ben op weg naar whatever er komt. Ben nu 39, heb drie kinderen en ben op zich best een positivo.
Wat ik nu erg fijn zou vinden is om van anderen te horen dat het allemaal helemaal goed kan komen in de toekomst. Wie had bijvoorbeeld nooit durven dromen wat er allemaal nog in het verschiet bleek te liggen? Ik heb echt even behoefte aan feelgood verhalen van anderen. Een doorkijkje naar wat zou kunnen komen. Iets om een beetje bij weg te dromen in de chaotische toestand waar we nu in leven.
Zoiets. En dat door anderen behaalde resultaten geen garantie bieden voor mijn toekomst, daar ben ik me wel van bewust hoor!
Iemand???
Wat ik nu erg fijn zou vinden is om van anderen te horen dat het allemaal helemaal goed kan komen in de toekomst. Wie had bijvoorbeeld nooit durven dromen wat er allemaal nog in het verschiet bleek te liggen? Ik heb echt even behoefte aan feelgood verhalen van anderen. Een doorkijkje naar wat zou kunnen komen. Iets om een beetje bij weg te dromen in de chaotische toestand waar we nu in leven.
Zoiets. En dat door anderen behaalde resultaten geen garantie bieden voor mijn toekomst, daar ben ik me wel van bewust hoor!
Iemand???
maandag 14 september 2009 om 23:22
"Als je in de goot ligt en je kijkt omhoog, zie je de sterren"
zei (meen ik) Janis Joplin ooit.
Mooie spreuk . En ja,
deze is voor jou!
http://www.youtube.com/watch?v=bNZ0ClNhOyg
zei (meen ik) Janis Joplin ooit.
Mooie spreuk . En ja,
deze is voor jou!
http://www.youtube.com/watch?v=bNZ0ClNhOyg
maandag 14 september 2009 om 23:22
Het is niet helemaal vergelijkbaar, want ik heb geen kinderen, maar na een jarenlange moeilijke relatie heb ik het roer totaal omgegooid qua werk (ik ben geswitched naar de dierenwereld) en dat zou ik echt nooit gedaan hebben als ik in die relatie was blijven zitten. Nu zit ik een stuk beter in mijn vel en ben ik blij dat ik opgestapt ben.
Hopelijk gaat dit voor jou ook op en staat jouw vrolijke verhaal hier straks ook bij (op pagina 12 ofzo ).
Hopelijk gaat dit voor jou ook op en staat jouw vrolijke verhaal hier straks ook bij (op pagina 12 ofzo ).
maandag 14 september 2009 om 23:25
Hoi Tuuterdetuut. Ik ben ook 39 heb 3 kinderen maar daar houdt de vergelijking voor nu even op. Ik kan dus niet uit ervaring spreken.
Ik heb wel veel scheidingen in mijn omgeving, op het moment en ik zie dat achter elke scheiding een aantal persoonlijke dramaas schuilgaan. De ex partners, de kinderen, de ouders van ex partners enz.
Ik kan me voorstellen dat het heftig voor je is. Van het getrouwde leven naar het single leven. Alleen in een huis met je kids, alles zelf moeten regelen.
Aftasten of je nog welkom bent bij de vrienden van vroeger, over een tijdje alleen op vakantie, wellicht een nieuwe liefde...ooit.
Dat zal allemaal wel op je af komen, kan ik zo bedenken.
Er zitten hier vast lotgenoten die je voor zijn gegaan.
Ik wens je alvast heel veel succes!
Vandaag is het begin van de rest van je leven!!
Ik heb wel veel scheidingen in mijn omgeving, op het moment en ik zie dat achter elke scheiding een aantal persoonlijke dramaas schuilgaan. De ex partners, de kinderen, de ouders van ex partners enz.
Ik kan me voorstellen dat het heftig voor je is. Van het getrouwde leven naar het single leven. Alleen in een huis met je kids, alles zelf moeten regelen.
Aftasten of je nog welkom bent bij de vrienden van vroeger, over een tijdje alleen op vakantie, wellicht een nieuwe liefde...ooit.
Dat zal allemaal wel op je af komen, kan ik zo bedenken.
Er zitten hier vast lotgenoten die je voor zijn gegaan.
Ik wens je alvast heel veel succes!
Vandaag is het begin van de rest van je leven!!
maandag 14 september 2009 om 23:31
Ja Bronny dat is inderdaad lief en het youtube filmpje..ook.
Weet je ik weet heus wel dat het allemaal goed komt maar dat vertel ik mezelf dus dat wordt een beetje saai soms. Ik vraag het ook wel aan vriendinnen: "komt het goed? Wordt het weer leuk ooit". En dan moeten ze gewoon vol overtuiging "JA!" zeggen en dat helpt.
Lijkt me zo lekker om wat succes verhalen te lezen...
Weet je ik weet heus wel dat het allemaal goed komt maar dat vertel ik mezelf dus dat wordt een beetje saai soms. Ik vraag het ook wel aan vriendinnen: "komt het goed? Wordt het weer leuk ooit". En dan moeten ze gewoon vol overtuiging "JA!" zeggen en dat helpt.
Lijkt me zo lekker om wat succes verhalen te lezen...
maandag 14 september 2009 om 23:32
dinsdag 15 september 2009 om 07:40
10 jaar geleden zat ik in dezelfde positie als jij nu. Je hele wereld staat dan op zijn kop. Maar als je dan alleen bent is er ook de opluchting, lekker zelf alles kunnen bepalen. Ik weet nog goed dat ik een wasmachine moest kopen. Ik had er een gezien in een folder die me beviel, ben naar de winkel gegaan en heb hem gekocht. Heerlijk gevoel was dat, wasmachine gewoon kunnen kopen zonder eerst 10 jaargangen consumentengidsen doorworstelen welke de beste is! Dat soort kleine dingetjes zijn heerlijk en geven je het gevoel weer dat je er goed aan hebt gedaan. En op een gegeven moment zagen zelfs mijn kinderen dat het goed was. En ze begrepen ook waarom, ondanks dat ze gek op hun vader waren.
Sterkte met alles en weet dat alles goed komt. Geniet van je kinderen en de dingen waar je je nu niet meer aan hoeft te ergeren.
Sterkte met alles en weet dat alles goed komt. Geniet van je kinderen en de dingen waar je je nu niet meer aan hoeft te ergeren.
dinsdag 15 september 2009 om 08:04
Ik ben ook enige jaren gescheiden, goh wat was dat eerst een ellende, maar dat gevoel ging snel weg !
Wat was ik blij na een paar weken, en wat voelde ik me sterk dat ik het alleen kon, ik ben trots op mezelf dat ik het toen door heb gezet.
En als ik nu zie hoe ons (met kind) leven is geworden, en hoe het is nu dan denk ik dat ik dat toch mooi even geflikt hebt.
Je zal door een diep dal gaan, maar je komt er echt sterker uit.
Wat was ik blij na een paar weken, en wat voelde ik me sterk dat ik het alleen kon, ik ben trots op mezelf dat ik het toen door heb gezet.
En als ik nu zie hoe ons (met kind) leven is geworden, en hoe het is nu dan denk ik dat ik dat toch mooi even geflikt hebt.
Je zal door een diep dal gaan, maar je komt er echt sterker uit.
dinsdag 15 september 2009 om 09:40
Nog maar een liedje dan, dit nummer heb ik grijs gedraaid.
En deze ook.
Ben niet zo'n verhalen-typer maar ik ben nu drie jaar alleen en voel me best stoer dat ik het red.
Niet altijd natuurlijk maar dat lijkt me logisch.
Heb nog lange tijd gedacht dat ik weer een man moest om me weer compleet te voelen maar ben er achter dat ik me alleen ook goed voel en dat ik het best aankan allemaal.
Succes en veel plezier met je nieuwe leven!
En deze ook.
Ben niet zo'n verhalen-typer maar ik ben nu drie jaar alleen en voel me best stoer dat ik het red.
Niet altijd natuurlijk maar dat lijkt me logisch.
Heb nog lange tijd gedacht dat ik weer een man moest om me weer compleet te voelen maar ben er achter dat ik me alleen ook goed voel en dat ik het best aankan allemaal.
Succes en veel plezier met je nieuwe leven!
dinsdag 15 september 2009 om 09:57
Niet vergelijkbaar, maar toch even een feel good verhaal:
Na een relatie van een paar jaar, maakte mijn vriend het uit. We hadden vaak ruzie, samen zijn voelde als een verplichting. Ik voelde me niet meer geliefd en hij was niet meer verliefd. Ik was er kapot van toen het uitging, heb me een week opgesloten in mijn kamer om te huilen. Hierna heb ik al zijn spullen verscheurd en kapot gemaakt, waardoor ik me iets beter ging voelen. Het verdriet bleef en ik kon niet meer sjansen met andere mannen.
Totdat ik een heel leuk iemand ontmoette via een vriendin. We gingen met z'n allen op stap en de klik was er meteen. Ik voelde me (na ruim een jaar) nog steeds kut over mijn vorige relatie, en stond niet geheel achter het feit een andere relatie te beginnen. De 'nieuwe' man heeft heel veel geduld met me gehad en me gesteund waar het kon, zodat ik langzaam maar zeker over mijn ex heen kwam. Hierna kon ik me volledig op hem storten, en hebben we nu ruim een halfjaar een relatie. hij laat me dingen voelen die ik nog nooit eerder heb gevoeld en ik voel me intens gelukkig met hem!
Happy ending
Voor jou: Heel veel sterkte met de situatie! & onthoud: alles komt weer goed!
Na een relatie van een paar jaar, maakte mijn vriend het uit. We hadden vaak ruzie, samen zijn voelde als een verplichting. Ik voelde me niet meer geliefd en hij was niet meer verliefd. Ik was er kapot van toen het uitging, heb me een week opgesloten in mijn kamer om te huilen. Hierna heb ik al zijn spullen verscheurd en kapot gemaakt, waardoor ik me iets beter ging voelen. Het verdriet bleef en ik kon niet meer sjansen met andere mannen.
Totdat ik een heel leuk iemand ontmoette via een vriendin. We gingen met z'n allen op stap en de klik was er meteen. Ik voelde me (na ruim een jaar) nog steeds kut over mijn vorige relatie, en stond niet geheel achter het feit een andere relatie te beginnen. De 'nieuwe' man heeft heel veel geduld met me gehad en me gesteund waar het kon, zodat ik langzaam maar zeker over mijn ex heen kwam. Hierna kon ik me volledig op hem storten, en hebben we nu ruim een halfjaar een relatie. hij laat me dingen voelen die ik nog nooit eerder heb gevoeld en ik voel me intens gelukkig met hem!
Happy ending
Voor jou: Heel veel sterkte met de situatie! & onthoud: alles komt weer goed!
dinsdag 15 september 2009 om 10:01
Oooh wat heerlijk om gewoon even te horen dat het weer goed is gekomen bij jullie. Gek he, maar dat scheelt. Echt.
Ik voel heel soms even een glimps opluchting maar dat wordt echt wel overschaduwd door alle andere gevoelens: schuld, verdriet, angst, woede en zo nog een paar.
Ik verheug me zo op de dag dat ik weer om me heen kan kijken en kan genieten van de lucht en de zon!
Laat maar komen hoor de verhalen al zijn ze nog zo kort, ze helpen echt!
Ik voel heel soms even een glimps opluchting maar dat wordt echt wel overschaduwd door alle andere gevoelens: schuld, verdriet, angst, woede en zo nog een paar.
Ik verheug me zo op de dag dat ik weer om me heen kan kijken en kan genieten van de lucht en de zon!
Laat maar komen hoor de verhalen al zijn ze nog zo kort, ze helpen echt!
dinsdag 15 september 2009 om 12:56
Ik had al een topic geopend genaamd count your blessings en daar even heel globaal wat punten genoemd wat niet zo lekker gaat in mijn leven.
waaronder ook het beeindigen van mijn relatie met mijn ex. Heb hier veel verdriet van gehad, maar ik krabbel er zo langzamerhand ook wel weer bovenop. Het deed heel veel pijn om een relatie te beeindigen met iemand waar je eigenlijk nog wel van houdt, maar je weet ook dat het zo ook niet langer kan. En het gevoel dat ik echt voor mezelf heb gekozen, maakt dat ik ook supertrots op mezelf ben en dat geeft me ook het vertrouwen dat het wel goed komt. Ik heb geleerd, weet nu wat ik wel wil in een relatie en ik zie wel wanneer ik iemand weer tegenkom waar ik enorm gelukkig mee zal worden en tot die tijd vermaak ik me ook prima alleen. En er is ook zoveel waar je je kracht uit kunt halen. Ik kijk niet naar wat ik niet heb (bijvoorbeeld geen vriend), maar naar wat ik wel heb.
Ken je dat liedje van heather nova- virus of the mind? Een geweldig nummer en ik wordt er altijd weer heel blij van, want ik ben gelukkig met mezelf en ben daar niemand van buitenaf voor nodig
waaronder ook het beeindigen van mijn relatie met mijn ex. Heb hier veel verdriet van gehad, maar ik krabbel er zo langzamerhand ook wel weer bovenop. Het deed heel veel pijn om een relatie te beeindigen met iemand waar je eigenlijk nog wel van houdt, maar je weet ook dat het zo ook niet langer kan. En het gevoel dat ik echt voor mezelf heb gekozen, maakt dat ik ook supertrots op mezelf ben en dat geeft me ook het vertrouwen dat het wel goed komt. Ik heb geleerd, weet nu wat ik wel wil in een relatie en ik zie wel wanneer ik iemand weer tegenkom waar ik enorm gelukkig mee zal worden en tot die tijd vermaak ik me ook prima alleen. En er is ook zoveel waar je je kracht uit kunt halen. Ik kijk niet naar wat ik niet heb (bijvoorbeeld geen vriend), maar naar wat ik wel heb.
Ken je dat liedje van heather nova- virus of the mind? Een geweldig nummer en ik wordt er altijd weer heel blij van, want ik ben gelukkig met mezelf en ben daar niemand van buitenaf voor nodig
dinsdag 15 september 2009 om 13:01
Een scheiding is niet makkelijk. Maar je gaat niet voor niets scheiden. En als het stof dat opdwarrelt na zo'n scheiding weer gaat liggen zul je merken dat je gelukkig bent dan ooit. Dat je trots op jezelf wordt dat je het toch maar mooi even red in je nieuwe leven. Ben je blij met je zelfstandigheid. Blij met je vrienden die je zijn blijven steunen, die met je meegehuild en gelachen hebben en nu supertrots op jou zijn wat je bereikt hebt.
dinsdag 15 september 2009 om 13:13
Hallo Tuuterdetuut,
10 mnd geleden is mijn man bij me weggegaan. Was toen zwanger van onze 3e. Wat een diep dal ben ik daarna doorgegaan. Nu zijn we nog bezig met de scheiding regelen. Het is echt een superheftige tijd geweest en nog steeds, maar die ellende wordt minder. De gevoelens van opluchting voel je steeds vaker, er zijn steeds meer momenten dat je je best weer een beetje happy voelt en de dipjes blijven, maar worden minder en duren korter. Inderdaad je leven zelf regelen, geen ruzie meer, dingen zelf kunnen regelen, dat is erg fijn! En vooral ook zien dat de kinderen het goed doen en gelukkig zijn (zijn nog heel jong hoor), daar voel ik me ook beter door. Iedereen zei aanvankelijk tegen mij dat je je echt wel beter gaat voelen na verloop van tijd en ik kan nu zeggen dat dat echt zo is! veel sterkte!!
10 mnd geleden is mijn man bij me weggegaan. Was toen zwanger van onze 3e. Wat een diep dal ben ik daarna doorgegaan. Nu zijn we nog bezig met de scheiding regelen. Het is echt een superheftige tijd geweest en nog steeds, maar die ellende wordt minder. De gevoelens van opluchting voel je steeds vaker, er zijn steeds meer momenten dat je je best weer een beetje happy voelt en de dipjes blijven, maar worden minder en duren korter. Inderdaad je leven zelf regelen, geen ruzie meer, dingen zelf kunnen regelen, dat is erg fijn! En vooral ook zien dat de kinderen het goed doen en gelukkig zijn (zijn nog heel jong hoor), daar voel ik me ook beter door. Iedereen zei aanvankelijk tegen mij dat je je echt wel beter gaat voelen na verloop van tijd en ik kan nu zeggen dat dat echt zo is! veel sterkte!!
dinsdag 15 september 2009 om 13:17
Mijn verhaal:
Vijf jaar geleden huis gekocht met mijn ex. Helemaal in de zevende hemel, eindelijk samenwonen. Dacht ik.... Een dag nadat we de sleutel kregen vertelde hij me dat hij er alleen ging wonen. Mijn wereld stortte in...
Gelukkig kon ik de opzegging van mijn appartementje terugdraaien. Heel wat tranen vergoten daar. Ik snapte er niets van. Na half jaar weer vooruit gaan kijken. In mijn eentje een appartement gekocht en dat helemaal naar mijn zin gemaakt. Nieuwe baan, nieuwe vriendinnetjes, nieuw sociaal leven, af en toe een leuke man. Blij met mezelf en mezelf voorgenomen dit nooit meer op te geven.
Totdat ik anderhalf jaar geleden bij een vriendin een hele leuke man tegenkwam. Na een week woonden we zo'n beetje samen bij mij. Eind vorig jaar ben ik bij hem ingetrokken. Twee maanden geleden mijn appartement verkocht en inmiddels hastikke zwanger. Altijd van gedroomd, maar ik durfde niet te hopen dat het mij nog zou overkomen.
Iets ander verhaal dan dat van jou, geen kinderen in het spel. Maar ook voor jou gaat het zonnetje weer schijnen. Bergen lijken nu onbereikbaar hoog, maar op een dag merk je: he, ik sta boven!
The future belongs to those, who believe in the beauty of their dreams. Blijf dromen, tuuterdetuut. Ze komen uit vroeger of later.
Vijf jaar geleden huis gekocht met mijn ex. Helemaal in de zevende hemel, eindelijk samenwonen. Dacht ik.... Een dag nadat we de sleutel kregen vertelde hij me dat hij er alleen ging wonen. Mijn wereld stortte in...
Gelukkig kon ik de opzegging van mijn appartementje terugdraaien. Heel wat tranen vergoten daar. Ik snapte er niets van. Na half jaar weer vooruit gaan kijken. In mijn eentje een appartement gekocht en dat helemaal naar mijn zin gemaakt. Nieuwe baan, nieuwe vriendinnetjes, nieuw sociaal leven, af en toe een leuke man. Blij met mezelf en mezelf voorgenomen dit nooit meer op te geven.
Totdat ik anderhalf jaar geleden bij een vriendin een hele leuke man tegenkwam. Na een week woonden we zo'n beetje samen bij mij. Eind vorig jaar ben ik bij hem ingetrokken. Twee maanden geleden mijn appartement verkocht en inmiddels hastikke zwanger. Altijd van gedroomd, maar ik durfde niet te hopen dat het mij nog zou overkomen.
Iets ander verhaal dan dat van jou, geen kinderen in het spel. Maar ook voor jou gaat het zonnetje weer schijnen. Bergen lijken nu onbereikbaar hoog, maar op een dag merk je: he, ik sta boven!
The future belongs to those, who believe in the beauty of their dreams. Blijf dromen, tuuterdetuut. Ze komen uit vroeger of later.
dinsdag 15 september 2009 om 13:17
Tuuterdetuut, je topic is echt iets voor mij.
Ik ben gescheiden toen ik 44 was. Mijn hele leven lag toen in puin. Al mijn illusies waren vervlogen en ik geloofde niet meer in de liefde. Ik had het afgelopen jaar de bodem van een hele diepe put bereikt en hoopte, door te scheiden, dat ik wat minder ongelukkig zou worden. (Op geluk hoopte ik helemaal niet meer en ik wilde nooooooooit meer een relatie!) .
Een paar maanden na mijn scheiding ontmoette ik mijn huidige man en toen, echt op 1 dag tijd, sloeg mijn leven helemaal om. De liefde die ik van hem kreeg, de manier waarop hij met met omging, was voor mij een openbaring. De eerste jaren was ik totaal euforisch, ik zweefde gewoon op een roze wolk. Het is nu ruim tien jaar later, en hoewel ik het nu al redelijk 'gewend' ben om gelukkig te zijn, heb ik heel geregeld nog momenten van ontzettende dankbaarheid. Ik had nooit gedacht dat je in een huwelijk zo gelukkig kunt zijn.
Het klinkt allemaal wellicht supersentimenteel, maar zo voel ik het gewoon.
Ik hoop dat mijn verhaal je wat moed geeft! Liefde bestaat echt.
En uiteraard zijn er nog andere manieren om gelukkig te worden, dan de manier waarop dat met mij gebeurd is.
Ik ben gescheiden toen ik 44 was. Mijn hele leven lag toen in puin. Al mijn illusies waren vervlogen en ik geloofde niet meer in de liefde. Ik had het afgelopen jaar de bodem van een hele diepe put bereikt en hoopte, door te scheiden, dat ik wat minder ongelukkig zou worden. (Op geluk hoopte ik helemaal niet meer en ik wilde nooooooooit meer een relatie!) .
Een paar maanden na mijn scheiding ontmoette ik mijn huidige man en toen, echt op 1 dag tijd, sloeg mijn leven helemaal om. De liefde die ik van hem kreeg, de manier waarop hij met met omging, was voor mij een openbaring. De eerste jaren was ik totaal euforisch, ik zweefde gewoon op een roze wolk. Het is nu ruim tien jaar later, en hoewel ik het nu al redelijk 'gewend' ben om gelukkig te zijn, heb ik heel geregeld nog momenten van ontzettende dankbaarheid. Ik had nooit gedacht dat je in een huwelijk zo gelukkig kunt zijn.
Het klinkt allemaal wellicht supersentimenteel, maar zo voel ik het gewoon.
Ik hoop dat mijn verhaal je wat moed geeft! Liefde bestaat echt.
En uiteraard zijn er nog andere manieren om gelukkig te worden, dan de manier waarop dat met mij gebeurd is.
dinsdag 15 september 2009 om 13:52
Hi, ik ben net ook uit een lang huwelijk gestapt. Heb geen kinderen, dus dat maakt het een stuk minder gecompliceerd. Wat mij helpt, ondanks alle ellende die erbij komt kijken, is me verheugen op een een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Een nieuw huis wat ik helemaal naar mijn zin ga inrichten, creatief omgaan met een beperkter budget, ik heb inmiddels een leuke andere baan gevonden. Kortom, ik probeer er wat van te maken. Wat ik aan mezelf merkte was dat ik het liefst het ene hoofdstuk (huwelijk) wilde aflsuiten en dat ik asp een nieuw leven (alleen) wilde beginnen. Maar, zo werkt het niet. Ik doe nu kleinere stapjes in een versnelling lager en dat geeft ook weer rust. Ik wens je succes met je nieuwe leven.
dinsdag 15 september 2009 om 16:27
Hoi tuuterdetuut,
Oh wat herken ik die gevoelens.
Ik ben 7 jaar geleden gescheiden (op mijn initiatief)
Schuldgevoelens (ik was immers de "dader") maar ook angst (doe ik hier goed aan).
Mijn angst en schuldgevoel zat hem vooral in de kinderen, ik heb er twee. Ik was erg bang dat ze enorm beschadigd zouden raken.
Nu, 7 jaar later, is er van die schuldgevoelens en angsten weinig over.
Met de kinderen gaat het prima, ik heb ook co-ouderschap.
En ik ben gelukkiger dan ik ooit had gedacht met mijn (nieuwe) man.
Oh wat herken ik die gevoelens.
Ik ben 7 jaar geleden gescheiden (op mijn initiatief)
Schuldgevoelens (ik was immers de "dader") maar ook angst (doe ik hier goed aan).
Mijn angst en schuldgevoel zat hem vooral in de kinderen, ik heb er twee. Ik was erg bang dat ze enorm beschadigd zouden raken.
Nu, 7 jaar later, is er van die schuldgevoelens en angsten weinig over.
Met de kinderen gaat het prima, ik heb ook co-ouderschap.
En ik ben gelukkiger dan ik ooit had gedacht met mijn (nieuwe) man.
dinsdag 15 september 2009 om 17:33
Wat een toptopic dit. Ik voel helemaal een soort opluchting in mijn buik van het lezen van jullie belevenissen. Ik ga ook op mijn eigen initiatief en dat maakt het schuldgevoel lastig. Niet zozeer meer naar hem maar wel naar de kinderen. En hij is geen monster, gelukkig, maar dat maakt het ook moeilijker.
Meer meer meer!!!!
Meer meer meer!!!!
