Kinderen
alle pijlers
de strijd der strijden
woensdag 16 september 2009 om 08:58
Ik denk dat alle moeders het wel herkennen: de opmerking ohh doet die dat van jou nog niet? Gut gut gut, nou die van mij deed dat al toen hij/zij al zoveel maanden was, maar maak je niet druk hoor, binnenkort zal die van jou het ook wel doen.
Let wel, het gaat hier niet om iets wezenlijks als eten of drinken waarbij je denkt, goh ja, waarom doet hij dat niet. Maar gewoon om de simpele dingen als staan,lopen, kruipen etc.
2 wkn later: Heeey, en hoe is het nou? Doet die van jou het ook al? Nee??? Goh, en wat zeggen ze bij het consultatiebureau? Wat zeg je, heb je het nog niet gevraagd??? Waarom niet? Misschien is het met 1 keertje fysiotherapie wel verholpen! Kan die van jou het ook!!
Kan jouw kind daarentegen iets wat het andere kind nog niet kan, dan wordt dat stiekem getest als je niet kijkt of in de buurt bent. Onder de woorden: Mama zegt dat jij dat en dat kan.. laat dat maar eens zien dan!
Wat is het toch dat sommige vrouwen ineens de strijd van hun leven aan gaan voor wat betreft de ontwikkeling van hun kind ten opzichte van andere kindjes? Iedere nieuwe “kunst” wordt beschreven alsof het de ontvangst van de nobelprijs voor de vrede is, en aandikken bij mensen die je niet of nauwelijks ziet is ook een goede 2e!
Waarom moet een kindje in alles haantje de voorste zijn? En wat zegt het nou helemaal als je kindje vroeg de eerste stapjes zet, of eerder dan een ander kindje kruipt of juist veel later?
Zijn alle moeders zo? Ik ben volgens mij zelf niet zo`n mama. Mijn zoontje is bijna 10 maanden. Kruipt niet, staat niet, hij zet sinds een paar weken eindelijk zijn voetjes neer als je hem op je schoot wil laten staan, maar tot die tijd heeft hij altijd direct zijn beentjes op getrokken, meneer zat liever dan dat hij ging staan. En ik? Ik vind het allemaal prima.
Als hij op de grond zit is hij gelukkig. Hij vouwt zichzelf dubbel als hij iets wil hebben zodat hij er net net bij kan, en als hij er niet bij kan nou dan pakt hij gewoon iets anders! En zolang hij daar gelukkig mee is, ben ik ook gelukkig!
Maar die strijd he... oohh ik word er gek van!! Ik wil het niet meer horen. Ik vind het prima als jouw kindje met 10 maanden een marathon loopt. Ik vind het ook prima als hij met 19 maanden nog plat op zijn kont blijft zitten en verder niets doet... Het maakt mij allemaal niets uit! Maar alsjeblieft! Hou het leuk voor jezelf!!
Zo, mijn epistel. Wat vinden jullie ervan? En denken jullie dat er diep van binnen in iedere moeder zo iets zit? Of zijn dit een paar draken, en valt de rest van de wereld wel mee?
Let wel, het gaat hier niet om iets wezenlijks als eten of drinken waarbij je denkt, goh ja, waarom doet hij dat niet. Maar gewoon om de simpele dingen als staan,lopen, kruipen etc.
2 wkn later: Heeey, en hoe is het nou? Doet die van jou het ook al? Nee??? Goh, en wat zeggen ze bij het consultatiebureau? Wat zeg je, heb je het nog niet gevraagd??? Waarom niet? Misschien is het met 1 keertje fysiotherapie wel verholpen! Kan die van jou het ook!!
Kan jouw kind daarentegen iets wat het andere kind nog niet kan, dan wordt dat stiekem getest als je niet kijkt of in de buurt bent. Onder de woorden: Mama zegt dat jij dat en dat kan.. laat dat maar eens zien dan!
Wat is het toch dat sommige vrouwen ineens de strijd van hun leven aan gaan voor wat betreft de ontwikkeling van hun kind ten opzichte van andere kindjes? Iedere nieuwe “kunst” wordt beschreven alsof het de ontvangst van de nobelprijs voor de vrede is, en aandikken bij mensen die je niet of nauwelijks ziet is ook een goede 2e!
Waarom moet een kindje in alles haantje de voorste zijn? En wat zegt het nou helemaal als je kindje vroeg de eerste stapjes zet, of eerder dan een ander kindje kruipt of juist veel later?
Zijn alle moeders zo? Ik ben volgens mij zelf niet zo`n mama. Mijn zoontje is bijna 10 maanden. Kruipt niet, staat niet, hij zet sinds een paar weken eindelijk zijn voetjes neer als je hem op je schoot wil laten staan, maar tot die tijd heeft hij altijd direct zijn beentjes op getrokken, meneer zat liever dan dat hij ging staan. En ik? Ik vind het allemaal prima.
Als hij op de grond zit is hij gelukkig. Hij vouwt zichzelf dubbel als hij iets wil hebben zodat hij er net net bij kan, en als hij er niet bij kan nou dan pakt hij gewoon iets anders! En zolang hij daar gelukkig mee is, ben ik ook gelukkig!
Maar die strijd he... oohh ik word er gek van!! Ik wil het niet meer horen. Ik vind het prima als jouw kindje met 10 maanden een marathon loopt. Ik vind het ook prima als hij met 19 maanden nog plat op zijn kont blijft zitten en verder niets doet... Het maakt mij allemaal niets uit! Maar alsjeblieft! Hou het leuk voor jezelf!!
Zo, mijn epistel. Wat vinden jullie ervan? En denken jullie dat er diep van binnen in iedere moeder zo iets zit? Of zijn dit een paar draken, en valt de rest van de wereld wel mee?
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 16 september 2009 om 13:19
woensdag 16 september 2009 om 13:32
quote:Supersmollie1 schreef op 16 september 2009 @ 13:19:
Is het niet gewoon onzekerheid van de betreffende opschepmoeders. "Goh, kan die van jou dat nog niet?" En dan stiekum in hun eigen hoofd: "He gelukkig, de mijne is helemaal normaal, want die kan dat wel!" Of zoiets...
Onzekerheid zeker weten, anders hebben ze het niet nodig. Maar ik denk wel dat ze weten bij wie ze het doen. Zodra ze kunnen inschatten dat hun kind iets beter kan.... En stront jaloers als het kind ingehaald wordt.
Sneu ook. Zo jong en nu al perfect moeten zijn. Over een boodschap meegeven gesproken.
Is het niet gewoon onzekerheid van de betreffende opschepmoeders. "Goh, kan die van jou dat nog niet?" En dan stiekum in hun eigen hoofd: "He gelukkig, de mijne is helemaal normaal, want die kan dat wel!" Of zoiets...
Onzekerheid zeker weten, anders hebben ze het niet nodig. Maar ik denk wel dat ze weten bij wie ze het doen. Zodra ze kunnen inschatten dat hun kind iets beter kan.... En stront jaloers als het kind ingehaald wordt.
Sneu ook. Zo jong en nu al perfect moeten zijn. Over een boodschap meegeven gesproken.
woensdag 16 september 2009 om 13:37
Best herkenbaar allemaal
Voorbeeldje wat ik irritant vond.Zoon was zindelijk toen hij 3,5 was, tenminste ook s.nachts dan.
Toen was hij 4 en ging naar school en een week later kreeg hij een halfbroertje. dat was een beetje veel voor hem emotioneel gezien en hij ging dus weer s'nachts in bed plassen.
Tja kan en niks aan te doen.
Ik heb hem gewoon weer een luier om gedaan.
Om wat info /ervaringen te krijgen het eens aangekaart op het schoolplein.
Pfffff wat had ik daar spijt van!!!
Kreeg geen enkele tip alleen allemaal ervaringen over hoe snel hun kind wel niet was en hoe goed en s'nachts alleen de wc kan vinden enz enz.......
GEWELDIG, echt, maar de mijne doet dat nu ff niet en daarom is hij niet minder!!!
Ook direkt de laatste keer dat ik tips gevraagt heb op het schoolplein...
En ik ben ook regelmatig zeer trots op hem. Soms gewoon zonder dat hij nou iets heel bijzonders doet. En soms omdat hij net als Fien ook een prematuurtje was en ik zo blij en dankbaar en trots ben dat hij gemiddeld is!~
En daar bedoel ik mee dat ik dankbaar ben dat hij er niks aan over heeft gehouden. Niet dat hij beter is dan een kind die wel een achterstand oid heeft.
Ik ben trots op hem omdat hij mijn zoon is en omdat ij is wie hij is.! Soms leuk, gezellig, grappig, bijdehand en slim, soms rete irritant, bijdehand te slim, te uitdagend en bloed onder mijn nagels aan het halen.......
Voorbeeldje wat ik irritant vond.Zoon was zindelijk toen hij 3,5 was, tenminste ook s.nachts dan.
Toen was hij 4 en ging naar school en een week later kreeg hij een halfbroertje. dat was een beetje veel voor hem emotioneel gezien en hij ging dus weer s'nachts in bed plassen.
Tja kan en niks aan te doen.
Ik heb hem gewoon weer een luier om gedaan.
Om wat info /ervaringen te krijgen het eens aangekaart op het schoolplein.
Pfffff wat had ik daar spijt van!!!
Kreeg geen enkele tip alleen allemaal ervaringen over hoe snel hun kind wel niet was en hoe goed en s'nachts alleen de wc kan vinden enz enz.......
GEWELDIG, echt, maar de mijne doet dat nu ff niet en daarom is hij niet minder!!!
Ook direkt de laatste keer dat ik tips gevraagt heb op het schoolplein...
En ik ben ook regelmatig zeer trots op hem. Soms gewoon zonder dat hij nou iets heel bijzonders doet. En soms omdat hij net als Fien ook een prematuurtje was en ik zo blij en dankbaar en trots ben dat hij gemiddeld is!~
En daar bedoel ik mee dat ik dankbaar ben dat hij er niks aan over heeft gehouden. Niet dat hij beter is dan een kind die wel een achterstand oid heeft.
Ik ben trots op hem omdat hij mijn zoon is en omdat ij is wie hij is.! Soms leuk, gezellig, grappig, bijdehand en slim, soms rete irritant, bijdehand te slim, te uitdagend en bloed onder mijn nagels aan het halen.......
woensdag 16 september 2009 om 13:58
Het zegt ook allemaal niets, hè? Mijn oudste zus was 4 toen ze ging praten en toen ze eenmaal ging praten, hield ze haar mond niet meer dicht. Ik scheen zelf thuis de vroegste prater te zijn, maar ik was het stilst........ Ik zie het ook aan mijn twee kinderen, waren geen vlotte praters, maar toen ze eenmaal gingen praten, pfffffffff........... Ik was zelf 9 maanden toen ik kon lopen, maar ik ben geen atleet geworden
Mijn jongste dochter kan goed tekenen, wat heel bijzonder is, want eigenlijk is haar schrijfmotoriek op het randje, ze is 13, heeft nog een tijd schrijffysio gehad vanwege een slecht leesbaar handschrift, maar ze tekent zo mooi.
Ik heb ze ook wel gezien, die moeders op het schoolplein die maar zaten op te bieden over hun kinderen, nooit aan meegedaan.
Mijn jongste dochter kan goed tekenen, wat heel bijzonder is, want eigenlijk is haar schrijfmotoriek op het randje, ze is 13, heeft nog een tijd schrijffysio gehad vanwege een slecht leesbaar handschrift, maar ze tekent zo mooi.
Ik heb ze ook wel gezien, die moeders op het schoolplein die maar zaten op te bieden over hun kinderen, nooit aan meegedaan.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
woensdag 16 september 2009 om 14:55
Ik heb nooit zo'n last gehad van het moedervenijn maar mijn dochter is dan ook heeeeel snel met alles
Nee, serieus, volgens mij is dat echt iets van de eerste twee jaar.
Daarna houdt het geloof ik een beetje op.
Ik hoor iig nooit meer rare dingen om me heen van andere moeders met vierjarigen.
En wij zijn oprecht trots op onze eigen kinderen en kijken met bewondering naar de andere kinderen die bepaalde dingen wel kunnen die onze eigen kinderen niet doen.
Ik ben supertrots dat :
Mijn kind al een zwemdiploma heeft, zonder zijwielen fietst, zindelijk was voor haar tweede verjaardag,best goed kan rekenen, heel goed is in taal en een geweldige fantasie en humor heeft.
Het interesseert me geen reet dat:
Ze het concentratievermogen van een doperwt heeft, nog niet kan schrijven, nog een flesje water wil als ze heel moe is en niet kan slapen, nog niet met een computer heeft leren omgaan, nog geen hele lange afstanden kan lopen terwijl vriendinnetjes al de avondvierdaagse doen etc.
Ze is namelijk toch de leukste en de liefste die er is!
Net als die van jullie dat zijn.......................
Nee, serieus, volgens mij is dat echt iets van de eerste twee jaar.
Daarna houdt het geloof ik een beetje op.
Ik hoor iig nooit meer rare dingen om me heen van andere moeders met vierjarigen.
En wij zijn oprecht trots op onze eigen kinderen en kijken met bewondering naar de andere kinderen die bepaalde dingen wel kunnen die onze eigen kinderen niet doen.
Ik ben supertrots dat :
Mijn kind al een zwemdiploma heeft, zonder zijwielen fietst, zindelijk was voor haar tweede verjaardag,best goed kan rekenen, heel goed is in taal en een geweldige fantasie en humor heeft.
Het interesseert me geen reet dat:
Ze het concentratievermogen van een doperwt heeft, nog niet kan schrijven, nog een flesje water wil als ze heel moe is en niet kan slapen, nog niet met een computer heeft leren omgaan, nog geen hele lange afstanden kan lopen terwijl vriendinnetjes al de avondvierdaagse doen etc.
Ze is namelijk toch de leukste en de liefste die er is!
Net als die van jullie dat zijn.......................
woensdag 16 september 2009 om 21:09
Ach, soms denk ik weleens dat ik voor dat soort commentaar ook wel een beetje overgevoelig ben. Ik bedoel... het gaat toch om je kind. Ik merk ook weleens dat ik zo trots ben dat ik onbewust toch een beetje op loop te scheppen. Dat is moeders eigen hoor. Maar uiteindelijk maakt het toch helemaal niets uit wanneer ze lopen of hun eerste woordje zeggen. Ik weet nog niet eens meer hoe oud ik toen zelf was!
woensdag 16 september 2009 om 21:13
quote:Xaloy schreef op 16 september 2009 @ 13:13:
Eleonora: het gaat gezondheidstechnisch en gelukstechnisch gezien goed met hem. Hij is happy en blij, gezond en extreem lief. Hij krijgt binnenkort wel logopedische en hopelijk ook fysio-hulp om hem met zijn achterlopende taaltechniek en fijne motoriek te helpen.
En dan nu de officiele versie:
Hij is fan-tas-tisch. Hij kan al tot 100 tellen, praat de twee talen waarmee hij opgevoedt wordt al bijna vloeiend, zelfs vervoegingen gaan in beide talen erg goed. En dat past niet bij een kind van zijn leeftijd! Verder kan hij supergoed tekenen, waaruit blijkt dat zijn fijne motoriek erg goed ontwikkeld is. Hij wordt vast kunstenaar later!
Nou jij leert snel. Als je hiermee tegenover een wedstrijdmoeder komt te staan dan gaat ze KO, gegarandeerd!
Fijn dat het zo goed met je jongen gaat, gezondheidsgewijs, hij heeft hard strijd geleverd.
Eleonora: het gaat gezondheidstechnisch en gelukstechnisch gezien goed met hem. Hij is happy en blij, gezond en extreem lief. Hij krijgt binnenkort wel logopedische en hopelijk ook fysio-hulp om hem met zijn achterlopende taaltechniek en fijne motoriek te helpen.
En dan nu de officiele versie:
Hij is fan-tas-tisch. Hij kan al tot 100 tellen, praat de twee talen waarmee hij opgevoedt wordt al bijna vloeiend, zelfs vervoegingen gaan in beide talen erg goed. En dat past niet bij een kind van zijn leeftijd! Verder kan hij supergoed tekenen, waaruit blijkt dat zijn fijne motoriek erg goed ontwikkeld is. Hij wordt vast kunstenaar later!
Nou jij leert snel. Als je hiermee tegenover een wedstrijdmoeder komt te staan dan gaat ze KO, gegarandeerd!
Fijn dat het zo goed met je jongen gaat, gezondheidsgewijs, hij heeft hard strijd geleverd.
donderdag 17 september 2009 om 10:59
Oe, heel herkenbaar.......
Dochterlief (nu bijna 4) was nogal laat met lopen en had "tegen" zich dat er in onze vriendengroep nog 2 andere kindjes rond dezelfde tijd waren geboren, waarvan één heel snel was. Die van mij liep pas met 22 mnd ong, en steevast was ging t gesprek over lopen... tjee, ze is wel een beetje een slome he... alsof ik ja zou zeggen.... goh, loopt ze nou nog niet? Op een gegeven moment was ik t zo zat dat mijn antwoord was: Lopen? Nee, dat hebben we liever niet. Maar ze leest wel al, avi9, maar nog niet hardop.... T was toen wel gauw over met t gezeik. De boodschap was over gekomen..
Dochterlief (nu bijna 4) was nogal laat met lopen en had "tegen" zich dat er in onze vriendengroep nog 2 andere kindjes rond dezelfde tijd waren geboren, waarvan één heel snel was. Die van mij liep pas met 22 mnd ong, en steevast was ging t gesprek over lopen... tjee, ze is wel een beetje een slome he... alsof ik ja zou zeggen.... goh, loopt ze nou nog niet? Op een gegeven moment was ik t zo zat dat mijn antwoord was: Lopen? Nee, dat hebben we liever niet. Maar ze leest wel al, avi9, maar nog niet hardop.... T was toen wel gauw over met t gezeik. De boodschap was over gekomen..
