Relaties
alle pijlers
Mijn god!
zaterdag 19 september 2009 om 04:22
Mijn god, wat heeft mijn moeder me weer eens pijn gedaan zeg...
Vanavond zaten we gezellig met vrienden bij mijn moeder thuis. Allemaal erg gezellig. Totdat de vrienden weg gingen en mijn moeder en ik nog even wat na zaten te praten. Opeens kwam ze met haar angsten en zei ze mij, dat ze bang is dat ik net als haar vader( volgens haar) , een psychopaat zou kunnen worden.....
Het was net alsof ze een mes in mijn hart stak. Ik ben na lang janken, nu helemaal woest!!!!! Hoe durft ze verdomme!!!!! Ik pik het niet meer!!!!!
Mijn moeder drinkt vaak én véél en komt dan soms met de de meest pijnlijke dingen/verwijten uit de hoek. Meestal probeer ik haar te ontlopen als ze weer eens flink heeft gedronken maar nu was het eerst wél gezellig waardoor ik toch gebleven ben. Opnieuw heeft ze me ontzettend veel pijn gedaan!
Wanneer ga ik verdomme eens leren dat ik zonder haar verder moet? Dat ik NIET kan rekenen op haar onvoorwaardelijke liefde??? Dat de drank belangrijker is dan ik???? Dat ze op zo'n moment kan zeggen wat ze wil??
Wie kent dit? Wie kent dat je moeder of vader de drank belangrijker vind dan haar of zijn kind? En wanneer maak je je helemaal los, ondanks dat je veel van haar/hem houdt?
Hoe in hemelsnaam doe je dat?
Sjemig wat ben ik kwaad!!!!!
Vanavond zaten we gezellig met vrienden bij mijn moeder thuis. Allemaal erg gezellig. Totdat de vrienden weg gingen en mijn moeder en ik nog even wat na zaten te praten. Opeens kwam ze met haar angsten en zei ze mij, dat ze bang is dat ik net als haar vader( volgens haar) , een psychopaat zou kunnen worden.....
Het was net alsof ze een mes in mijn hart stak. Ik ben na lang janken, nu helemaal woest!!!!! Hoe durft ze verdomme!!!!! Ik pik het niet meer!!!!!
Mijn moeder drinkt vaak én véél en komt dan soms met de de meest pijnlijke dingen/verwijten uit de hoek. Meestal probeer ik haar te ontlopen als ze weer eens flink heeft gedronken maar nu was het eerst wél gezellig waardoor ik toch gebleven ben. Opnieuw heeft ze me ontzettend veel pijn gedaan!
Wanneer ga ik verdomme eens leren dat ik zonder haar verder moet? Dat ik NIET kan rekenen op haar onvoorwaardelijke liefde??? Dat de drank belangrijker is dan ik???? Dat ze op zo'n moment kan zeggen wat ze wil??
Wie kent dit? Wie kent dat je moeder of vader de drank belangrijker vind dan haar of zijn kind? En wanneer maak je je helemaal los, ondanks dat je veel van haar/hem houdt?
Hoe in hemelsnaam doe je dat?
Sjemig wat ben ik kwaad!!!!!
zaterdag 19 september 2009 om 07:55
Ik ken het gevoel wel... van lang terug. Mijn pa vond drank belangrijker dan zijn kinderen. Dat deed pijn idd. Ik heb er bijna 10 mee gewacht het contact te verbreken. En ben nu weer 2 jaar bezig het contact weer op te bouwen. Gaat heel moeizaam; veel oud zeer, onbegrip en verwijten over en weer. (Hij is nu wel afgekickt)
Het is kut. Ouders horen er voor jou te zijn. Horen de sterksten te zijn enzo.
Sterkte!
Het is kut. Ouders horen er voor jou te zijn. Horen de sterksten te zijn enzo.
Sterkte!
Ik geloof niet meer in sprookjes.
zaterdag 19 september 2009 om 07:55
Net als EV geen dergelijke ervaring door drank, maar ken het gevoel. Moeilijk ook om advies te geven want elke moeder-dochter relatie waar dit soort aspecten om de hoek kijken, zijn zo persoonlijk. Door wie de moeder is, hoe dat komt, maar ook door wie de dochter is en hoe dat komt.
Beste advies: zoek hulp voor jezelf. Je moeder verander je niet. Kijk hoe jij er mee om kunt en wilt gaan in de toekomst. Dat dat met een professional, alleen al om het feit dat jij dan waarschijnlijk voor het eerst het recht krijgt om over jezelf te mogen en kunnen praten, in plaats van je te moeten schikken naar je moeder steeds. Dat 'mogen' heeft in mijn geval heel erg mijn ogen geopend.
Sterkte.
Beste advies: zoek hulp voor jezelf. Je moeder verander je niet. Kijk hoe jij er mee om kunt en wilt gaan in de toekomst. Dat dat met een professional, alleen al om het feit dat jij dan waarschijnlijk voor het eerst het recht krijgt om over jezelf te mogen en kunnen praten, in plaats van je te moeten schikken naar je moeder steeds. Dat 'mogen' heeft in mijn geval heel erg mijn ogen geopend.
Sterkte.
zaterdag 19 september 2009 om 08:09
Mijn vader vond zijn nieuwe vriendin belangrijker dan zijn kinderen.
En inderdaad: je leert er mee leven.
Ik zag in dat het contact met hem en alle spanningen die daarbij kwamen kijken moeilijker waren dan geen contact hebben.
Dus ik heb voor het laatste gekozen. Het was in het begin moeilijk, maar nu weet ik niet beter.
(ps: het scheelt wel dat ik gelukkig wel veel aan mijn moeder heb.)
En inderdaad: je leert er mee leven.
Ik zag in dat het contact met hem en alle spanningen die daarbij kwamen kijken moeilijker waren dan geen contact hebben.
Dus ik heb voor het laatste gekozen. Het was in het begin moeilijk, maar nu weet ik niet beter.
(ps: het scheelt wel dat ik gelukkig wel veel aan mijn moeder heb.)
zaterdag 19 september 2009 om 08:50
Ook hier een schoonvader die de drank belangrijker vind dan zijn kinderen. Twee keer op het randje gelegen, twee keer beterschap beloofd, twee keer dezelfde middag na ontslag ziekenhuis aangetroffen op het terras onder het genot van bier.
Ik heb niets met hem, moet zeggen dat de man mij bar weinig interesseert, maar het is zeer kwetsend voor zijn kinderen. Want, elke keer is er toch weer hoop als je vader zoiets beloofd. Uiteraard is deze situatie van de afgelopen jaren dat ik samen ben met mijn man. Wat daarvoor allemaal heeft plaatsgevonden daar weet ik alleen van: mishandeling schoonmoeder, ongelukken veroorzaken met drank op achter het stuur, ontslagen worden, en ontzettend veel schulden. Dit schijnt ook al zo lang aan de gang te zijn sinds er kinderen zijn. Snap uberhaupt niet dat mijn schoonmoeder het nog zo lang heeft uit kunnen houden. Hij heeft van alle kanten hulp aangeboden gekregen, zelfs van zijn baas, want schijnbaar was hij wel een goede werknemer. Zijn baas wilde hem in het buitenland laten opnemen en alles vergoeden. Hij wil gewoon niet en vind het prima zo.
Ik heb niets met hem, moet zeggen dat de man mij bar weinig interesseert, maar het is zeer kwetsend voor zijn kinderen. Want, elke keer is er toch weer hoop als je vader zoiets beloofd. Uiteraard is deze situatie van de afgelopen jaren dat ik samen ben met mijn man. Wat daarvoor allemaal heeft plaatsgevonden daar weet ik alleen van: mishandeling schoonmoeder, ongelukken veroorzaken met drank op achter het stuur, ontslagen worden, en ontzettend veel schulden. Dit schijnt ook al zo lang aan de gang te zijn sinds er kinderen zijn. Snap uberhaupt niet dat mijn schoonmoeder het nog zo lang heeft uit kunnen houden. Hij heeft van alle kanten hulp aangeboden gekregen, zelfs van zijn baas, want schijnbaar was hij wel een goede werknemer. Zijn baas wilde hem in het buitenland laten opnemen en alles vergoeden. Hij wil gewoon niet en vind het prima zo.
zaterdag 19 september 2009 om 09:08
Wat een herkenning..
Mijn moeder drinkt erg veel en elke avond. Ik heb regelmatig een poging gedaan om een normaal gesprek met haar te voeren, heb zelfs professionele hulp hierbij ingeschakeld voor tips.
Om deze reden ben ik uit huis gegaan op de dag dat ik 18 werd.
Ik moet er wel bij vertellen dat mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was en het hierna is begonnen. Ik heb een jonger zusje en daar kon ik voor zorgen. Het was al met al een rotjeugd.
Ik heb om deze reden ook gebroken met mijn moeder.
inmiddels heb ik zelf een gezin en ik steek mijn moeite liever hierin dan in het contact met mijn moeder. Soms raakt het me, als ik mijn kinderen met hun andere oma zie bijv. Maar het heeft me ook zo enorm veel rust gegeven. Ik hoef me niet meer druk te maken of alles goed gaat, waar ze is, en of ik moet helpen.
Heel veel sterkte, het is niet makkelijk.
Mijn moeder drinkt erg veel en elke avond. Ik heb regelmatig een poging gedaan om een normaal gesprek met haar te voeren, heb zelfs professionele hulp hierbij ingeschakeld voor tips.
Om deze reden ben ik uit huis gegaan op de dag dat ik 18 werd.
Ik moet er wel bij vertellen dat mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was en het hierna is begonnen. Ik heb een jonger zusje en daar kon ik voor zorgen. Het was al met al een rotjeugd.
Ik heb om deze reden ook gebroken met mijn moeder.
inmiddels heb ik zelf een gezin en ik steek mijn moeite liever hierin dan in het contact met mijn moeder. Soms raakt het me, als ik mijn kinderen met hun andere oma zie bijv. Maar het heeft me ook zo enorm veel rust gegeven. Ik hoef me niet meer druk te maken of alles goed gaat, waar ze is, en of ik moet helpen.
Heel veel sterkte, het is niet makkelijk.
zaterdag 19 september 2009 om 09:39
Mijn moeder is ook enorm kwetsend. Om een voorbeeld te noemen, toen ik al diep in de twintig was en ik met mijn vorige vriend daar een keer was en mijn vriend en ik (zonder goedkeuring van mijnmoeder te vragen!) besloten even naar het winkelcentrum te gaan (we meldden dit wel we waren heus niet zomaar weg) om even een paar kaarten te halen voor wat familie is mijn moeder helemaal door het lint gegaan. Dit is de oorzaak geweest van vele jaren spanningen binnen het gezin (Mijn ex zou gestoord zijn, hij had tegen mij moeten zeggen dit kunnen we niet maken zomaar weggaan, en ik had hem ook moeten corrigeren enz.)
Kan je nagaan
Kan je nagaan
zaterdag 19 september 2009 om 09:44
Vreselijk voor je Intens, wat moet dat een pijn doen. Elke keer weer haar boze drankpraat moeten aanhoren.
Bescherm jezelf.
Ga weg voordat ze wartaal uit gaat slaan.
Probeer er aan te wennen dat als ze dronken is, jij geen leuke moeder aan haar hebt. Ga niet zitten wachten tot ze uithaalt, verwijder jezelf, keer haar de rug toe. Accepteer haar gedrag niet en nooit, niet van binnen en niet van buiten.
Dat zij aan de drank verslingerd wil zijn is haar keuze, daar kun jij helaas niks aan doen. Wat jij daarvan accepteert is aan jou, kies voor jezelf en voor je zelfbehoud en stap op voordat ze niet meer weet wat ze zegt.
Mocht dat betekenen dat jij er met kerst niet bent, niet met haar samen een verjaardag viert of een etentje helemaal uit zit, dan is dat te wijten aan háár gedrag.
Stop met haar slachtoffer te zijn, díe keuze heb jíj namelijk.
Heel veel sterkte.
Bescherm jezelf.
Ga weg voordat ze wartaal uit gaat slaan.
Probeer er aan te wennen dat als ze dronken is, jij geen leuke moeder aan haar hebt. Ga niet zitten wachten tot ze uithaalt, verwijder jezelf, keer haar de rug toe. Accepteer haar gedrag niet en nooit, niet van binnen en niet van buiten.
Dat zij aan de drank verslingerd wil zijn is haar keuze, daar kun jij helaas niks aan doen. Wat jij daarvan accepteert is aan jou, kies voor jezelf en voor je zelfbehoud en stap op voordat ze niet meer weet wat ze zegt.
Mocht dat betekenen dat jij er met kerst niet bent, niet met haar samen een verjaardag viert of een etentje helemaal uit zit, dan is dat te wijten aan háár gedrag.
Stop met haar slachtoffer te zijn, díe keuze heb jíj namelijk.
Heel veel sterkte.
zaterdag 19 september 2009 om 09:45
quote:intens schreef op 19 september 2009 @ 06:26:
Lieve EV, ik heb nu een andere nick...ik zal je nog wel vertellen wie ik ben.
Ik heb een andere nick genomen want ik schaam me dood. Ik dacht dat het niet zo erg was...
ik wil het eigenlijk nog steeds niet inzien.....Drank maakt meer kapot dan je lief is. Vind het vreselijk dat je zo behandeld wordt. Want je verdient beter. Geen advies of herkenning maar wil ik je wel geven. Je zou denken dat ouders onvoorwaardelijk van je houden, dat die je niet opzettelijk pijn doen en kwetsen. Maar helaas is het dus anders. En dan komen woorden en gedrag extra hard aan.
Lieve EV, ik heb nu een andere nick...ik zal je nog wel vertellen wie ik ben.
Ik heb een andere nick genomen want ik schaam me dood. Ik dacht dat het niet zo erg was...
ik wil het eigenlijk nog steeds niet inzien.....Drank maakt meer kapot dan je lief is. Vind het vreselijk dat je zo behandeld wordt. Want je verdient beter. Geen advies of herkenning maar wil ik je wel geven. Je zou denken dat ouders onvoorwaardelijk van je houden, dat die je niet opzettelijk pijn doen en kwetsen. Maar helaas is het dus anders. En dan komen woorden en gedrag extra hard aan.
zaterdag 19 september 2009 om 09:52
quote:Dushi74 schreef op 19 september 2009 @ 09:46:
In mijn ogen hebben mensen met een kwade dronk over zich een drankprobleem. En daar win je het niet van, tenzij die mensen zelf inzien dat drank geen oplossingen bieden maar problemen.
Helemaal waar Dushi en daarom is het enige wat je kunt doen er voor kiezen om niet het slachtoffer te zijn van die kwade dronk.
Dat is een hele zware keuze maar wel een manier om niet zelf ten onder te gaan aan de drankzucht van een ander.
In mijn ogen hebben mensen met een kwade dronk over zich een drankprobleem. En daar win je het niet van, tenzij die mensen zelf inzien dat drank geen oplossingen bieden maar problemen.
Helemaal waar Dushi en daarom is het enige wat je kunt doen er voor kiezen om niet het slachtoffer te zijn van die kwade dronk.
Dat is een hele zware keuze maar wel een manier om niet zelf ten onder te gaan aan de drankzucht van een ander.
zaterdag 19 september 2009 om 09:58
Eens met jou Leo. Soms is een keuze maken niet gemakkelijk, maar op de langere termijn wordt jij er wel sterker van. Als je jezelf niet beschermt tegen dit soort mensen wie moet het dan doen? Je zou denken: ouders/ geliefden horen dit soort gedrag niet te hebben. Onvoorwaardelijk van je te houden. Maar ook zij maken fouten, en enige wat je dan kunt doen is uit liefde voor jezelf ook kiezen voor jezelf. Want pijn, verdriet leveren geen energie op maar vreten energie.
zaterdag 19 september 2009 om 09:59
Hoi Intens,
Ik begrijp precies wat je bedoeld... jammer genoeg.
Ik heb een vader die de drank niet kan laten staan. Hij was erg dominant en agressief. Alle problemen lagen altijd aan een ander en niet aan hem. Jammer genoeg voor hem was dat niet zo.
Na de zoveelste rotstreek en het vreselijk afzeiken van mijn man ( waar ik heel veel van hou en gewoon een goede man voor mij is),
Heb ik ruim 15 jaar geleden met hem gebroken. En ik moet zeggen het is zo heerlijk rustig! Ik hoef me niet meer druk te maken over de zoveelste rotopmerking of rotstreek.
Hij heeft nog wel een paar keer geprobeert contact te zoeken maar hij komt iedere keer voor een dichte deur te staan. Ik heb mijn eigen leven op de rit, mijn gezin draait heerlijk en daar is geen plek voor hem! Je moet gewoon aan je zelf denken en je iedere keer laten kwetsen is voor mij in ieder geval geen optie.
Veel sterkte
Ik begrijp precies wat je bedoeld... jammer genoeg.
Ik heb een vader die de drank niet kan laten staan. Hij was erg dominant en agressief. Alle problemen lagen altijd aan een ander en niet aan hem. Jammer genoeg voor hem was dat niet zo.
Na de zoveelste rotstreek en het vreselijk afzeiken van mijn man ( waar ik heel veel van hou en gewoon een goede man voor mij is),
Heb ik ruim 15 jaar geleden met hem gebroken. En ik moet zeggen het is zo heerlijk rustig! Ik hoef me niet meer druk te maken over de zoveelste rotopmerking of rotstreek.
Hij heeft nog wel een paar keer geprobeert contact te zoeken maar hij komt iedere keer voor een dichte deur te staan. Ik heb mijn eigen leven op de rit, mijn gezin draait heerlijk en daar is geen plek voor hem! Je moet gewoon aan je zelf denken en je iedere keer laten kwetsen is voor mij in ieder geval geen optie.
Veel sterkte
zondag 20 september 2009 om 16:00
Bedankt voor jullie reacties.
Ik ben op dit moment zo ontzettend verdrietig maar ook nog steeds boos. Veel dingen van vroeger komen nu weer voorbij in mijn gedachten.
Drank maakt meer kapot dan je lief, dat blijkt wel uit mijn maar ook uit jullie verhalen.
Het rotte is ook dat ik geen contact meer heb met mijn vader.
Pffff Ik voel me erg alleen.
Ik ben op dit moment zo ontzettend verdrietig maar ook nog steeds boos. Veel dingen van vroeger komen nu weer voorbij in mijn gedachten.
Drank maakt meer kapot dan je lief, dat blijkt wel uit mijn maar ook uit jullie verhalen.
Het rotte is ook dat ik geen contact meer heb met mijn vader.
Pffff Ik voel me erg alleen.
zondag 20 september 2009 om 16:03
quote:eleonora schreef op 19 september 2009 @ 09:52:
[...]
Helemaal waar Dushi en daarom is het enige wat je kunt doen er voor kiezen om niet het slachtoffer te zijn van die kwade dronk.
Dat is een hele zware keuze maar wel een manier om niet zelf ten onder te gaan aan de drankzucht van een ander.
Dit klopt natuurlijk helemaal. Ik weet alleen nog niet hoe ( of wanneer) ik dit ga doen. Voorlopig hoef ik haar even niet te zien en daarna zien we wel.....
Tranen met tuiten hier.....klotenzooi!
[...]
Helemaal waar Dushi en daarom is het enige wat je kunt doen er voor kiezen om niet het slachtoffer te zijn van die kwade dronk.
Dat is een hele zware keuze maar wel een manier om niet zelf ten onder te gaan aan de drankzucht van een ander.
Dit klopt natuurlijk helemaal. Ik weet alleen nog niet hoe ( of wanneer) ik dit ga doen. Voorlopig hoef ik haar even niet te zien en daarna zien we wel.....
Tranen met tuiten hier.....klotenzooi!
zondag 20 september 2009 om 16:41
Weet je Intens? Je kunt je beter alleen voelen omdat je letterlijk alleen bent, dan dat je mensen heb in je omgeving van wie je geen steun, liefde of iets anders positiefs kunt verwachten. In het eerste geval is alleen zijn dan geen ramp. In het tweede geval is het alleen zijn in mijn ogen alleen maar nog pijnlijker.
