Baby bevlieging?
dinsdag 22 september 2009 om 14:38
Help!
Nu loop ik 3 jaar te roepen dat ik géén kind meer wil (heb er 1 van 6). Vol zekerheid en overtuiging er gewoon klaar meer zijn enzo, het was voor mij best. Weer helemaal opnieuw beginnen. Nu net financieel lekker op de rit, AriMeisje beetje zelfstandig nu, lekker hoor. Een baby zal weer vanalles op de kop zetten...he bah.
Nu betrap ik me de laatste 2 weken dat ik weleens naar de kinderpijler afdwaal, kijken wie er moet bevallen en lees ik de spannende perikelen van de vrouwen waarvoor het ieder moment zo ver kan zijn. En dan denk ik aan...daar komt het: EEN BABY.
Wát? Nee?! ik wil helemaal geen kind meer, écht niet....toch?
Mijn vriend zou ik er wel blij mee maken, mijn dochter is uit een eerdere relatie, samen hebben wij geen kinderen en soms heeft ie het er wel over dat ie het wel jammer vind maar maakt er verder geen punt van.
Dusseh, wat moet ik nou hiermee? Zijn dit dan toch weer mijn rammelende eierstokken? zit het in de lucht? of tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering?
Wanneer is een bevlieging een bevlieging en kom ik hier weer ervan af?
Wil me ff iemand zeggen dat ik gewoon even weer normaal moet doen aub? haha
Nu loop ik 3 jaar te roepen dat ik géén kind meer wil (heb er 1 van 6). Vol zekerheid en overtuiging er gewoon klaar meer zijn enzo, het was voor mij best. Weer helemaal opnieuw beginnen. Nu net financieel lekker op de rit, AriMeisje beetje zelfstandig nu, lekker hoor. Een baby zal weer vanalles op de kop zetten...he bah.
Nu betrap ik me de laatste 2 weken dat ik weleens naar de kinderpijler afdwaal, kijken wie er moet bevallen en lees ik de spannende perikelen van de vrouwen waarvoor het ieder moment zo ver kan zijn. En dan denk ik aan...daar komt het: EEN BABY.
Wát? Nee?! ik wil helemaal geen kind meer, écht niet....toch?
Mijn vriend zou ik er wel blij mee maken, mijn dochter is uit een eerdere relatie, samen hebben wij geen kinderen en soms heeft ie het er wel over dat ie het wel jammer vind maar maakt er verder geen punt van.
Dusseh, wat moet ik nou hiermee? Zijn dit dan toch weer mijn rammelende eierstokken? zit het in de lucht? of tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering?
Wanneer is een bevlieging een bevlieging en kom ik hier weer ervan af?
Wil me ff iemand zeggen dat ik gewoon even weer normaal moet doen aub? haha
dinsdag 22 september 2009 om 14:50
ik zou ook niet meer willen hoor.
Mijn kinderen zitten al lekker op de basisschool en een nieuwe baby betekent echt wel een boel stappen terug in vrijheid.
Ik vind het nu juist zo heerlijk dat ze redelijk zelfstandig (buiten) kunnen spelen, dat ze je niet meer voor elk dingetje nodig hebben etc.
Bij ons speelt dan ook dat we met een extra kind erbij een kamer tekort komen. Vorige maand hadden we een kindje van 1 te logeren. Heel gezellig, maar het sterkte mij in de overtuiging dat we echt niet meer hoeven.
Mijn kinderen zitten al lekker op de basisschool en een nieuwe baby betekent echt wel een boel stappen terug in vrijheid.
Ik vind het nu juist zo heerlijk dat ze redelijk zelfstandig (buiten) kunnen spelen, dat ze je niet meer voor elk dingetje nodig hebben etc.
Bij ons speelt dan ook dat we met een extra kind erbij een kamer tekort komen. Vorige maand hadden we een kindje van 1 te logeren. Heel gezellig, maar het sterkte mij in de overtuiging dat we echt niet meer hoeven.
dinsdag 22 september 2009 om 14:58
Hoe herkenbaar... en ik word ook gek van mezelf.
Misschien ligt het ook een beetje aan je leeftijd? Misschien loop je al tegen de 40 en dan schijnt het ook vaker voor te komen: laatste kans voor een baby, laatste kaaaans!
Ik ben 39 en ik heb 1 dochter en ben gelukkig zo. En mn vriend ook, maar als ik erover begin zou hij nog wel graag een 2e willen. Maar ja ik zie zo op tegen de zwangerschap en de bevalling... en daarna ook, hij doet niet zo heel veel ( lees niets)
En als ik mn eisprong heb dan denk ik ook, Jaaaaaaa!
En de dagen voor mn NOD denk ik Heeeelp!
En als ik dan niet zwanger blijk denk ik soms, Phew, en soms, Jmmr.
Dus eh... hier nog zo een!
Misschien ligt het ook een beetje aan je leeftijd? Misschien loop je al tegen de 40 en dan schijnt het ook vaker voor te komen: laatste kans voor een baby, laatste kaaaans!
Ik ben 39 en ik heb 1 dochter en ben gelukkig zo. En mn vriend ook, maar als ik erover begin zou hij nog wel graag een 2e willen. Maar ja ik zie zo op tegen de zwangerschap en de bevalling... en daarna ook, hij doet niet zo heel veel ( lees niets)
En als ik mn eisprong heb dan denk ik ook, Jaaaaaaa!
En de dagen voor mn NOD denk ik Heeeelp!
En als ik dan niet zwanger blijk denk ik soms, Phew, en soms, Jmmr.
Dus eh... hier nog zo een!
dinsdag 22 september 2009 om 15:12
dinsdag 22 september 2009 om 15:38
Nou nou dames even wat minder enthousiast haha !
Mijn beren op de weg (hebben jullie effe? )
- Het verschil met mijn dochter begint nu wel wat groot te worden
- Financieel is het weer inleveren
- Ik heb zelf een jaarcontract dus zwanger worden is misschien niet heel handig baantechnisch gezien...ook erna niet, met als vooruitzicht dat de kans erin zit met een pasgeborene wederom te moeten gaan solliciteren
- Wederom de nachtvoedingen, extra zorg en aandacht (dus ook tijd) die je erin moet stoppen. Het eerste jaar is toch behoorlijk aanpassen, weet niet of ik dat wel weer wil. AriMeisje zit nu in groep 3 en is nu redelijk zelfstandig, heerlijk.
- Regel en vliegwerk waar ik eigenlijk niet zo'n zin in heb (creche, school, bso, etc)
- Ik heb zelf ondertussen overgewicht dus lichamelijk niet in beste conditie
- Met mijn braakfobie de gedachte dat ik zwangerschapsmisselijkheid zou kunnen krijgen...pffjoew krijg ik het nu alweer benauwd van
- De vorige bevalling was niet echt lekker (lees na 36 uur waarin eigenlijk niets vanzelf ging een keizersnee gekregen waarbij ze in eerste instantie zonder volledig verdoofd te zijn al begonnen te snijden)
- De eerste 10 maanden na de bevalling zat ik psychisch toch in een behoorlijke dip, niet fijn.
Dus....Maar ja het is toch een kindje he *zwijmel*
Oh trouwens ik heb de spiraal al n jaar of 4 dus ik zou het écht niet weten in welke stadium ik van mijn cyclus zit, ben al die tijd ook niet ongesteld geweest. Leeftijd...hmmm denk het niet, ik ben "pas" 29 dus eigenlijk tijd zat.
Mén, heb vorig jaar alle spullen weggeven onder het motto: "die heb ik toch niet meer nodig "
Mijn beren op de weg (hebben jullie effe? )
- Het verschil met mijn dochter begint nu wel wat groot te worden
- Financieel is het weer inleveren
- Ik heb zelf een jaarcontract dus zwanger worden is misschien niet heel handig baantechnisch gezien...ook erna niet, met als vooruitzicht dat de kans erin zit met een pasgeborene wederom te moeten gaan solliciteren
- Wederom de nachtvoedingen, extra zorg en aandacht (dus ook tijd) die je erin moet stoppen. Het eerste jaar is toch behoorlijk aanpassen, weet niet of ik dat wel weer wil. AriMeisje zit nu in groep 3 en is nu redelijk zelfstandig, heerlijk.
- Regel en vliegwerk waar ik eigenlijk niet zo'n zin in heb (creche, school, bso, etc)
- Ik heb zelf ondertussen overgewicht dus lichamelijk niet in beste conditie
- Met mijn braakfobie de gedachte dat ik zwangerschapsmisselijkheid zou kunnen krijgen...pffjoew krijg ik het nu alweer benauwd van
- De vorige bevalling was niet echt lekker (lees na 36 uur waarin eigenlijk niets vanzelf ging een keizersnee gekregen waarbij ze in eerste instantie zonder volledig verdoofd te zijn al begonnen te snijden)
- De eerste 10 maanden na de bevalling zat ik psychisch toch in een behoorlijke dip, niet fijn.
Dus....Maar ja het is toch een kindje he *zwijmel*
Oh trouwens ik heb de spiraal al n jaar of 4 dus ik zou het écht niet weten in welke stadium ik van mijn cyclus zit, ben al die tijd ook niet ongesteld geweest. Leeftijd...hmmm denk het niet, ik ben "pas" 29 dus eigenlijk tijd zat.
Mén, heb vorig jaar alle spullen weggeven onder het motto: "die heb ik toch niet meer nodig "
dinsdag 22 september 2009 om 15:40
Qua bevalling was hij ook gezellig, ik lag al met 17 uur weeen en hij zei dat hij moe was en wilde slapen. En dat deed hij dus ook gewoon op 2 meter van mij! ( ooo ik schilder hem wel erg negatief af he... het is een schat en ik ben gek op hem, alleen hij is zo strontverwend dat hij met huishouden en baby's geen poot uitsteekt)
En ik vind het heel moeilijk om daarom niét voor baby 2 te gaan, maar ook weer wél moeilijk omdat ik het dan toch zou moeten doen. Echt, ik word er zelf ook al doodmoe van hoor, en het blijft spoken in mn hoofd. En ik vind 39 toch echt al over mijn grens...
Ben zo benieuwd wat Arima haar afwegingen zijn.
dinsdag 22 september 2009 om 15:42
Arima, jouw beren lijken heel akelig veel op die van mij! En volgens mij is jouw meisje even oud als die van mij. Is ze ook 4?
Ik ben net begonnen met lijnen om de 10 kilo eraf te krijgen en mijn keizersnee heb ik overleefd, maar had zoveel bloed verloren... na goed ik bespaar de drama's.
Laat ik zo zeggen, ik herken erg veel. *handschud*
Ik ben net begonnen met lijnen om de 10 kilo eraf te krijgen en mijn keizersnee heb ik overleefd, maar had zoveel bloed verloren... na goed ik bespaar de drama's.
Laat ik zo zeggen, ik herken erg veel. *handschud*
dinsdag 22 september 2009 om 15:44
quote:AriMa schreef op 22 september 2009 @ 15:38:
Nou nou dames even wat minder enthousiast haha !
Mijn beren op de weg (hebben jullie effe? )
- Het verschil met mijn dochter begint nu wel wat groot te worden
- Financieel is het weer inleveren
- Ik heb zelf een jaarcontract dus zwanger worden is misschien niet heel handig baantechnisch gezien...ook erna niet, met als vooruitzicht dat de kans erin zit met een pasgeborene wederom te moeten gaan solliciteren
- Wederom de nachtvoedingen, extra zorg en aandacht (dus ook tijd) die je erin moet stoppen. Het eerste jaar is toch behoorlijk aanpassen, weet niet of ik dat wel weer wil. AriMeisje zit nu in groep 3 en is nu redelijk zelfstandig, heerlijk.
- Regel en vliegwerk waar ik eigenlijk niet zo'n zin in heb (creche, school, bso, etc)
- Ik heb zelf ondertussen overgewicht dus lichamelijk niet in beste conditie
- Met mijn braakfobie de gedachte dat ik zwangerschapsmisselijkheid zou kunnen krijgen...pffjoew krijg ik het nu alweer benauwd van
- De vorige bevalling was niet echt lekker (lees na 36 uur waarin eigenlijk niets vanzelf ging een keizersnee gekregen waarbij ze in eerste instantie zonder volledig verdoofd te zijn al begonnen te snijden)
- De eerste 10 maanden na de bevalling zat ik psychisch toch in een behoorlijke dip, niet fijn.
Mén, heb vorig jaar alle spullen weggeven onder het motto: "die heb ik toch niet meer nodig "Alles wat vetgedrukt is, geldt dus ook voor ons.
Nou nou dames even wat minder enthousiast haha !
Mijn beren op de weg (hebben jullie effe? )
- Het verschil met mijn dochter begint nu wel wat groot te worden
- Financieel is het weer inleveren
- Ik heb zelf een jaarcontract dus zwanger worden is misschien niet heel handig baantechnisch gezien...ook erna niet, met als vooruitzicht dat de kans erin zit met een pasgeborene wederom te moeten gaan solliciteren
- Wederom de nachtvoedingen, extra zorg en aandacht (dus ook tijd) die je erin moet stoppen. Het eerste jaar is toch behoorlijk aanpassen, weet niet of ik dat wel weer wil. AriMeisje zit nu in groep 3 en is nu redelijk zelfstandig, heerlijk.
- Regel en vliegwerk waar ik eigenlijk niet zo'n zin in heb (creche, school, bso, etc)
- Ik heb zelf ondertussen overgewicht dus lichamelijk niet in beste conditie
- Met mijn braakfobie de gedachte dat ik zwangerschapsmisselijkheid zou kunnen krijgen...pffjoew krijg ik het nu alweer benauwd van
- De vorige bevalling was niet echt lekker (lees na 36 uur waarin eigenlijk niets vanzelf ging een keizersnee gekregen waarbij ze in eerste instantie zonder volledig verdoofd te zijn al begonnen te snijden)
- De eerste 10 maanden na de bevalling zat ik psychisch toch in een behoorlijke dip, niet fijn.
Mén, heb vorig jaar alle spullen weggeven onder het motto: "die heb ik toch niet meer nodig "Alles wat vetgedrukt is, geldt dus ook voor ons.
dinsdag 22 september 2009 om 15:44
dinsdag 22 september 2009 om 15:53
Neej die van mij is wat dat betreft een lot uit de loterij, laten we het erop houden dat zijn idee van netjes en geregeld afwijkt van de mijne haha. En dan ben ik beetje de "man"-kant.
Ik denk dat als ik zeg: schat, misschien toch een tweede? Ik de komende maanden mijn bed amper uitkom
Alhoewel ik dat niet zeker weet hoor, we hebben het er al tijden niet meer over gehad, denk dat ie zich erbij had neergelegd dat er geen kleine meer in huis kwam, bovendien zit zijn carriere nu best in een lift en daar stopt ie ook veel energie en tijd in. Dus als puntje bij paaltje komt weet ik niet of hij het ook nog wil.
Aankaarten durf ik eigenlijk niet zo goed haha, bang voor het eerstgenoemde....aarrhhh kan het niet gewoon 'n keer simpel zijn?
Die van mij is nu 6, Lente, dus ze doet en wil ook echt dingen zelf doen...van mij mag ze
Het is best moeilijk om het helder te krijgen zeg.
Ik denk dat als ik zeg: schat, misschien toch een tweede? Ik de komende maanden mijn bed amper uitkom
Alhoewel ik dat niet zeker weet hoor, we hebben het er al tijden niet meer over gehad, denk dat ie zich erbij had neergelegd dat er geen kleine meer in huis kwam, bovendien zit zijn carriere nu best in een lift en daar stopt ie ook veel energie en tijd in. Dus als puntje bij paaltje komt weet ik niet of hij het ook nog wil.
Aankaarten durf ik eigenlijk niet zo goed haha, bang voor het eerstgenoemde....aarrhhh kan het niet gewoon 'n keer simpel zijn?
Die van mij is nu 6, Lente, dus ze doet en wil ook echt dingen zelf doen...van mij mag ze
Het is best moeilijk om het helder te krijgen zeg.
dinsdag 22 september 2009 om 16:16
En dat nog niet eens, Starshine het is echt iets van de laatste 2 weken ofzo haha.
Nou ja ok, de Ja's:
- Een kind van mijn huidige partner en mij geeft toch ook wel een extra "diepte" aan onze relatie. Niet alsof het nu niet goed is ofzo maar meer in de zin van extra ervaring voor ons 2en als koppel. Hij heeft me niet zwanger gezien of bevalling meegemaakt. We hebben mekaar ontmoet toen mijn dochter 2 jaar was dus hij heeft een hele periode toch gemist.
- Mijn dochter wil ook nog wel graag een broertje of zusje. Aangezien het verschil nu wel groot is zal ze er nu "niet veel aan hebben" maar later is het misschien toch wel fijn om sommige dingen met elkaar te kunnen delen.
- Het idee dat je een nieuw leven creeert vind ik nog steeds een machtig verschijnsel.
- Nog een kind is brengt ook weer meer leven en gezelligheid in de brouwerij. Klinkt cliché maar ook meer onvoorwaardelijke liefde. Van 2 kanten natuurlijk.
Nou ik heb er even op zitten broeden maar ik kom even niet op meer punten
Nou ja ok, de Ja's:
- Een kind van mijn huidige partner en mij geeft toch ook wel een extra "diepte" aan onze relatie. Niet alsof het nu niet goed is ofzo maar meer in de zin van extra ervaring voor ons 2en als koppel. Hij heeft me niet zwanger gezien of bevalling meegemaakt. We hebben mekaar ontmoet toen mijn dochter 2 jaar was dus hij heeft een hele periode toch gemist.
- Mijn dochter wil ook nog wel graag een broertje of zusje. Aangezien het verschil nu wel groot is zal ze er nu "niet veel aan hebben" maar later is het misschien toch wel fijn om sommige dingen met elkaar te kunnen delen.
- Het idee dat je een nieuw leven creeert vind ik nog steeds een machtig verschijnsel.
- Nog een kind is brengt ook weer meer leven en gezelligheid in de brouwerij. Klinkt cliché maar ook meer onvoorwaardelijke liefde. Van 2 kanten natuurlijk.
Nou ik heb er even op zitten broeden maar ik kom even niet op meer punten
dinsdag 22 september 2009 om 16:41
Ik zou zeggen, wacht het gewoon nog even af. Je bent pas 29 en hebt nog wel even de tijd om te twijfelen. Luister naar je gevoel en kijk dan welke kant het doorslaat. Als het een bevlieging is dan zal het minder worden. Wordt het meer dan weet je ook meer.
En een ouder kindje met een baby is juist ook leuk hoor. Dan kunnen ze bewust meehelpen en verzorgen enzo. Ik heb er twee met redelijk korte tijd ertussen. Ik heb echter nooit de ilusie gehad dat ze dan gezellig met elkaar kunnen spelen. Je weet nl nooit hoe dat gaat en of ze dat uberhaupt wel leuk vinden. Ik vind spelen dan toch meer voor met eigen vriendjes. Ik heb met mijn eigen zussen meer heibel gehad dan gezellig spelen (nu niet meer hoor). Ik zeg dus: gewoon nog even afwachten.
En een ouder kindje met een baby is juist ook leuk hoor. Dan kunnen ze bewust meehelpen en verzorgen enzo. Ik heb er twee met redelijk korte tijd ertussen. Ik heb echter nooit de ilusie gehad dat ze dan gezellig met elkaar kunnen spelen. Je weet nl nooit hoe dat gaat en of ze dat uberhaupt wel leuk vinden. Ik vind spelen dan toch meer voor met eigen vriendjes. Ik heb met mijn eigen zussen meer heibel gehad dan gezellig spelen (nu niet meer hoor). Ik zeg dus: gewoon nog even afwachten.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
dinsdag 22 september 2009 om 16:54