Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
maandag 28 september 2009 om 22:13
donderdag 1 oktober 2009 om 17:22
het is een jongen 
vrijdag 2 oktober 2009 om 12:57
Dank, dank, dank meiden. Ik ben ook verschrikkelijk blij dat alles goed is. En een jongen, heb het steeds gezegd, vreemd eigenlijk maar goed. DD wilde graag weten wat het is maar de rest wil het nog niet weten. Ik vind het goed hoor, kan dat nog wel voor me houden. En nu gaan nadenken over een naam he...pffffffff meiden naam had ik al maar jongens.....zo moeilijk. Nou ja heb gelukkig nog even.
Ook ex gemaild met uitslag, hoewel hij het kindje eigenlijk niet wil vind ik toch dat hij het moet weten dat alles goed is. Kreeg mailtje terug dat hij blij is dat alles goed is, en dat hij hoopt dat, nu ik er toch voor heb gekozen het te houden, alles goed blijft gaan. Moet zeggen valt me alles mee.
meiden
Ook ex gemaild met uitslag, hoewel hij het kindje eigenlijk niet wil vind ik toch dat hij het moet weten dat alles goed is. Kreeg mailtje terug dat hij blij is dat alles goed is, en dat hij hoopt dat, nu ik er toch voor heb gekozen het te houden, alles goed blijft gaan. Moet zeggen valt me alles mee.
meiden
vrijdag 2 oktober 2009 om 21:41
Gek word ik ervan. Kinderen zijn uurtje geleden opgehaald door ex, en elke keer weer, zo gauw ze weg zijn, ben ik heel erg verdrietig. Maar ook (en hier word ik dus gek van) zo vol haat. Naar hem en naar die doos, ik wil dit helemaal niet maar mens wat ben ik kwaad. Zo vol van wraak gevoelens, zou die twee pijn willen doen zoals ze mij pijn doen. Ik weet dat ik dit moet loslaten, ik weet dat ik alleen mezelf hiermee heb en ik weet 100% zeker dat ik dit helemaal niet wil. Ik wil niet verbitterd en vol wrok blijven. Ik krijg die gedachten maar niet uit mijn hoofd. Ik vecht er tegen, heb ook al leuke dingen gepland voor morgen om maar vooral bezig te blijven. Hoe kom ik hiervan af, ik wil het niet. IK WIL DIT NIET !!
En ondertussen tranen op mijn toetsenbord. Waarom voelen die dalen toch als ravijnen terwijl de toppen voelen als heuveltjes ?
meiden
En ondertussen tranen op mijn toetsenbord. Waarom voelen die dalen toch als ravijnen terwijl de toppen voelen als heuveltjes ?
meiden
vrijdag 2 oktober 2009 om 21:47
Er komt een tijd dat de toppen als bergen gaan voelen en de dalen als heuvels (al is niets zeker in het leven tuurlijk) Maar echt lieve Sanne die tijd komt ook voor jou.
Ik ben enorm blij voor je, maar dat had je al gemerkt. Wat heerlijk een zoon erbij. En gelukkig dat je nog even de tijd hebt om over na te denken. Trouwens, misschien willen/ weten je kids wat leuke namen? Uiteindelijk kies jij tuurlijk, maar misschien weten ze jou op een spoor te brengen? Zeg je tegen ze kom maar met lijstje van jongens en meisjes namen. Zodat ze nog niet weten of ze een broertje of zusje gaan krijgen. En anders, neem er lekker de tijd voor. Zoveel prachtige namen (en zovelen ook lelijke namen) maar dat is zo iets persoonlijks.
Ik ben enorm blij voor je, maar dat had je al gemerkt. Wat heerlijk een zoon erbij. En gelukkig dat je nog even de tijd hebt om over na te denken. Trouwens, misschien willen/ weten je kids wat leuke namen? Uiteindelijk kies jij tuurlijk, maar misschien weten ze jou op een spoor te brengen? Zeg je tegen ze kom maar met lijstje van jongens en meisjes namen. Zodat ze nog niet weten of ze een broertje of zusje gaan krijgen. En anders, neem er lekker de tijd voor. Zoveel prachtige namen (en zovelen ook lelijke namen) maar dat is zo iets persoonlijks.
vrijdag 2 oktober 2009 om 21:58
Ja dat had ik al gemerkt Vind het ook heel erg lief. Wel een goed idee zo'n lijstje laten maken. Had daar nog niet aan gedacht, wel aan namen maar niet hoe de kinderen erbij te betrekken terwijl ik dat wel graag wil. Goed plan dushi, denk ook dat dat leuke discussies gaan worden
Ik hoop echt dat het beter gaat voelen, want hier word ik niet alleen gek van maar ook zo verschrikkelijk moe. Dank voor je constante steun (geld natuurlijk net zo goed voor alle anderen he )
meiden
Ik hoop echt dat het beter gaat voelen, want hier word ik niet alleen gek van maar ook zo verschrikkelijk moe. Dank voor je constante steun (geld natuurlijk net zo goed voor alle anderen he )
meiden
vrijdag 2 oktober 2009 om 22:07
Nou ja het is een ideetje om de kids erbij te betrekken. Ik denk dat ik dat als ik nog een kleine zou krijgen zou doen. Maar het is aan jou lieve Sanne. Wil je niet voorschrijven wat je wel of niet moet doen he. Want zoals ik al zei: een naam voor een kind kiezen is zo persoonlijk.
Ik vind het niet gek dat je zo moe bent. Al die boosheid/ verdriet/ellende vreet energie. En dan ben je ook nog eens zwanger. Dubbel zo zwaar dus. En mijn steun heb je. Al is het dan op afstand, al is het "maar" internet. Mijn steun heb je altijd
Ik vind het niet gek dat je zo moe bent. Al die boosheid/ verdriet/ellende vreet energie. En dan ben je ook nog eens zwanger. Dubbel zo zwaar dus. En mijn steun heb je. Al is het dan op afstand, al is het "maar" internet. Mijn steun heb je altijd
vrijdag 2 oktober 2009 om 22:15
Ik vind het gewoon een geweldig idee en natuurlijk beslis ik maar denk dat het wel heel leuk gaat worden op deze manier. En nooit, nooit denk ik dat jij me wel even zal vertellen hoe of wat. Dat zit niet in je maar ook niet in mij. Suggesties en ideeën zijn altijd welkom en dit is toevallig een geweldig idee.
En ehmm nou laat je me weer 'snotteren' hoor, maar dan op de goede manier. Al is het 'maar' internet je steun is een grote hulp. Dank je wel
En ehmm nou laat je me weer 'snotteren' hoor, maar dan op de goede manier. Al is het 'maar' internet je steun is een grote hulp. Dank je wel
vrijdag 2 oktober 2009 om 22:20
Het is eigenlijk jammer dat je geen oud servies hebt of iets dergelijks. Dat lekker kapot gooien lucht op en zorgt ervoor dat je een stukje van die boosheid kwijtraakt. Of anders een boksbal ofzo. Maar dat vind ik weer iets lastigers, want weet niet of dat kwaad kan ivm de kleine (bal kan terugkaatsen en tegen je buik komen of zie ik spoken)
vrijdag 2 oktober 2009 om 22:22
vrijdag 2 oktober 2009 om 23:16
Het is nog zo vers, het is nog zo kort geleden en er zijn zoveel beloftes kapot gemaakt. Je kunt amper wennen aan het uit elkaar gaan, aan de omgangsregeling en dan staat er al een mevrouw van de overkant tussen jullie in. Zitten je kinderen daar met hem en haar, ik word daar al giftig van, laat staan jij.
Ik denk dat je door moet gaan, zoals je nu bezig bent. Dan zullen, zoals NW zegt, de momenten van geluk steeds wat langer gaan duren. En ooit zullen de goede momenten langer, veel langer duren dan de slechte momenten. Meer zinnigs kan ik er niet over zeggen, je zit in een moeilijke fase, misschien wel de moeilijkste van je leven. Dat is een emotionele achtbaan. Niemand heeft gevraagd of je daarin wilde, je wist niet eens dat je in de rij stond voor die achtbaan. Je krijgt ineens een duwtje en hoppa plots zit je erin en rijdt dat ding in volle vaart weg, dan mag je het zelf uitzoeken. Geen idee hoe je er doorheen moet, schrijf hier, blijf leuke dingen doen, geniet van je kleine mannetje in de maak, huil heel hard, ga onderuit en sta weer op. Dat is het beste wat ik je kan zeggen, ik zou het tegen mijn beste vriendin zo zeggen en ik zou het tegen mezelf zeggen.
Fijn weekend!
Ik denk dat je door moet gaan, zoals je nu bezig bent. Dan zullen, zoals NW zegt, de momenten van geluk steeds wat langer gaan duren. En ooit zullen de goede momenten langer, veel langer duren dan de slechte momenten. Meer zinnigs kan ik er niet over zeggen, je zit in een moeilijke fase, misschien wel de moeilijkste van je leven. Dat is een emotionele achtbaan. Niemand heeft gevraagd of je daarin wilde, je wist niet eens dat je in de rij stond voor die achtbaan. Je krijgt ineens een duwtje en hoppa plots zit je erin en rijdt dat ding in volle vaart weg, dan mag je het zelf uitzoeken. Geen idee hoe je er doorheen moet, schrijf hier, blijf leuke dingen doen, geniet van je kleine mannetje in de maak, huil heel hard, ga onderuit en sta weer op. Dat is het beste wat ik je kan zeggen, ik zou het tegen mijn beste vriendin zo zeggen en ik zou het tegen mezelf zeggen.
Fijn weekend!
vrijdag 2 oktober 2009 om 23:20
quote:Dushi74 schreef op 02 oktober 2009 @ 22:20:
Het is eigenlijk jammer dat je geen oud servies hebt of iets dergelijks.
Gaat ook prima met een nieuw servies hoor
En dan de scherven in een doos aan je ex en de doos geven, inboedel moet verdeeld he!? En het is zo toepasselijk, de scherven en de doos. Heel symbolisch.
ps: Dushi=lief!
Het is eigenlijk jammer dat je geen oud servies hebt of iets dergelijks.
Gaat ook prima met een nieuw servies hoor
En dan de scherven in een doos aan je ex en de doos geven, inboedel moet verdeeld he!? En het is zo toepasselijk, de scherven en de doos. Heel symbolisch.
ps: Dushi=lief!
