Seks
alle pijlers
nog bijna maagd
maandag 28 september 2009 om 20:13
Hoi,
Ik zit met een probleem:
Ik ben 35 en heb nog nauwelijks sex of relaties gehad. Het is niet zo dat ik lelijk ben of dat ik niet geïnteresseerd ben. Of dat er niemand in mij geïnteresseerd is. Ik ben heel vaak verliefd geweest, maar meestal was het niet wederzijds. En een paar x een beginnende relatie, maar die duurde nooit zo lang. Ik heb 't gevoel dat ik negatieve op negatieve ervaring heb gestapeld. Heb ook veel psychische klachten gehad. Ik kan me moeilijk overgeven aan de ander, terwijl ik het wel graag wil. M'n laatste ervaring is een paar weken geleden: ik had iemand ontmoet via een datingsite. Het klikte wel, en we gingen al heel snel zoenen, knuffelen en belandden de volgende dag al in bed. Maar daar kon ik me niet laten gaan, ik kan gewoon niet ontspannen en niet genieten. Hij merkte dat natuurlijk en vroeg waarom niet. En ik vertelde wat dingen over m'n verleden en m'n gebrek aan ervaring. Maar blijkbaar schrok hij daar allemaal erg van, want ging heel snel weg, en zei twee dagen later dat 't allemaal "niet goed voelde" voor hem en hij er niet mee door wilde gaan. Nu voel ik me behoorlijk rot en afgewezen want heb me heel kwetsbaar opgesteld naar hem toe. Ik weet niet wat ik hier aan moet doen. Naar een sexuoloog? Heb al zoveel therapieën gehad, dat ik hiet niet zoveel zin in heb. Ik wou dat ik een keer iemand tegenkwam die de tijd met me nam en die ik zou kunnen gaan vertrouwen. Ik denk dat 't dan wel goed zou komen. Maar voel me behoorlijk klote want dit is de zoveelste domper.
Ik zit met een probleem:
Ik ben 35 en heb nog nauwelijks sex of relaties gehad. Het is niet zo dat ik lelijk ben of dat ik niet geïnteresseerd ben. Of dat er niemand in mij geïnteresseerd is. Ik ben heel vaak verliefd geweest, maar meestal was het niet wederzijds. En een paar x een beginnende relatie, maar die duurde nooit zo lang. Ik heb 't gevoel dat ik negatieve op negatieve ervaring heb gestapeld. Heb ook veel psychische klachten gehad. Ik kan me moeilijk overgeven aan de ander, terwijl ik het wel graag wil. M'n laatste ervaring is een paar weken geleden: ik had iemand ontmoet via een datingsite. Het klikte wel, en we gingen al heel snel zoenen, knuffelen en belandden de volgende dag al in bed. Maar daar kon ik me niet laten gaan, ik kan gewoon niet ontspannen en niet genieten. Hij merkte dat natuurlijk en vroeg waarom niet. En ik vertelde wat dingen over m'n verleden en m'n gebrek aan ervaring. Maar blijkbaar schrok hij daar allemaal erg van, want ging heel snel weg, en zei twee dagen later dat 't allemaal "niet goed voelde" voor hem en hij er niet mee door wilde gaan. Nu voel ik me behoorlijk rot en afgewezen want heb me heel kwetsbaar opgesteld naar hem toe. Ik weet niet wat ik hier aan moet doen. Naar een sexuoloog? Heb al zoveel therapieën gehad, dat ik hiet niet zoveel zin in heb. Ik wou dat ik een keer iemand tegenkwam die de tijd met me nam en die ik zou kunnen gaan vertrouwen. Ik denk dat 't dan wel goed zou komen. Maar voel me behoorlijk klote want dit is de zoveelste domper.
maandag 28 september 2009 om 20:16
maandag 28 september 2009 om 20:28
Volgens mij ben je maagd of niet; bijna maagd bestaat niet .
Huppelepup, ik ben geweest waar jij nu bent -en ik was toen al ouder dan jij (dus voel je niet bezwaard dat je nog maagd bent, ook niet tegenover anderen)- en weet dus waar je het over hebt. Zou je kunnen aangeven waar je het meest tegenop ziet? Of denk je dat de penetratie gewoon niet gaat lukken. Ik zelf heb lang het idee gehad dat mijn vagina "gesloten" was. Misschien dat het iets tussen mijn twee oren was, dat weet ik niet. Het is bij mij gelukt en goed gegaan; ik heb heel veel geluk gehad dat er iemand op mijn pad kwam, die veel geduld met mij had en mijn eerste keer tot een hele fijne ervaring heeft gemaakt. Dat kan ook voor jou weggelegd zijn. Toch denk ik dat je eerst bij jezelf ten rade moet gaan, waar je het meest tegenop ziet. Het is misschien een erg intieme vraag, negeer het rustig als je niet wilt antwoorden, maar voel je jezelf weleens?
Huppelepup, ik ben geweest waar jij nu bent -en ik was toen al ouder dan jij (dus voel je niet bezwaard dat je nog maagd bent, ook niet tegenover anderen)- en weet dus waar je het over hebt. Zou je kunnen aangeven waar je het meest tegenop ziet? Of denk je dat de penetratie gewoon niet gaat lukken. Ik zelf heb lang het idee gehad dat mijn vagina "gesloten" was. Misschien dat het iets tussen mijn twee oren was, dat weet ik niet. Het is bij mij gelukt en goed gegaan; ik heb heel veel geluk gehad dat er iemand op mijn pad kwam, die veel geduld met mij had en mijn eerste keer tot een hele fijne ervaring heeft gemaakt. Dat kan ook voor jou weggelegd zijn. Toch denk ik dat je eerst bij jezelf ten rade moet gaan, waar je het meest tegenop ziet. Het is misschien een erg intieme vraag, negeer het rustig als je niet wilt antwoorden, maar voel je jezelf weleens?
maandag 28 september 2009 om 20:29
Joh, je hebt gewoon een blauwtje gelopen. Dat zegt niets over jou als mens, dat je iets fout deed of fout bent. Welnee, dat gebeurt gewoon! Het doet pijn en het is klote, maar het gebeurt.
Dan graai je jezelf weer bij elkaar, knikt jezelf toe in de spiegel en gaat weer verder. That's life...
Dan graai je jezelf weer bij elkaar, knikt jezelf toe in de spiegel en gaat weer verder. That's life...
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 28 september 2009 om 20:40
Dank voor jullie reacties, ik reageer alvast even terug:
Zo simpel als dat ik een blauwtje heb gelopen, is het helaas niet voor mij. Het is iets waar ik erg last van heb en ik zal op je vragen reageren Paloma:
Fijn om te horen dat ik niet de enige ben.. Soms kun je je een behoorlijke sukkel voelen, dit soort opgestapelde negatieve ervaringen zijn niet zo goed voor je zelfvertrouwen.
Als het bijna tot "de daad" komt, heb ik het gevoel dat ik er maar zo'n beetje passief bij lig, dat er vanalles daaronder gebeurt waar ik geen vat op heb en ook niet van kan genieten. Ik heb inderdaad ook het gevoel dat ik gesloten ben, maar misschien is dat ook vooral een idee. Hoewel, nee, als iemand me wil penetreren dan doet het echt zeer en zeg ik stop. En verder komen we dan niet. Ik heb geen moeite met masturberen, dat doe ik regelmatig, en met plezier. Maar met een ander lukt het niet. Ik klap dicht, in alle opzichten. En waarschijnlijk zou het inderdaad ook beter lukken met iemand die de tijd voor me neemt. Maar die ben ik nog niet tegengekomen.
Zo simpel als dat ik een blauwtje heb gelopen, is het helaas niet voor mij. Het is iets waar ik erg last van heb en ik zal op je vragen reageren Paloma:
Fijn om te horen dat ik niet de enige ben.. Soms kun je je een behoorlijke sukkel voelen, dit soort opgestapelde negatieve ervaringen zijn niet zo goed voor je zelfvertrouwen.
Als het bijna tot "de daad" komt, heb ik het gevoel dat ik er maar zo'n beetje passief bij lig, dat er vanalles daaronder gebeurt waar ik geen vat op heb en ook niet van kan genieten. Ik heb inderdaad ook het gevoel dat ik gesloten ben, maar misschien is dat ook vooral een idee. Hoewel, nee, als iemand me wil penetreren dan doet het echt zeer en zeg ik stop. En verder komen we dan niet. Ik heb geen moeite met masturberen, dat doe ik regelmatig, en met plezier. Maar met een ander lukt het niet. Ik klap dicht, in alle opzichten. En waarschijnlijk zou het inderdaad ook beter lukken met iemand die de tijd voor me neemt. Maar die ben ik nog niet tegengekomen.
maandag 28 september 2009 om 20:43
Misschien niet te snel met iemand het bed in duiken.De tijd nemen om elkaar te leren kennen,dan voel je ook of je over bepaalde dingen die je hebt meegemaakt kan praten of niet.
Het klikt niet altijd met iedereen, je hoeft je niet afwezen te voelen hoor, het hoort een beetje bij de sport denk ik.
Maar probeer jezelf niet tijdens de eerste ontmoeting kwetsbaar op te stellen,nogmaals neem rustig de tijd.
Het klikt niet altijd met iedereen, je hoeft je niet afwezen te voelen hoor, het hoort een beetje bij de sport denk ik.
Maar probeer jezelf niet tijdens de eerste ontmoeting kwetsbaar op te stellen,nogmaals neem rustig de tijd.
maandag 28 september 2009 om 20:45
quote:Nynke_viva schreef op 28 september 2009 @ 20:16:
Beste huppelepup,
Wat een lastige situatie voor je.
Ik lees dat je al de volgende dag in bed bent beland.
Misschien is het een idee om elkaar rustig te leren kennen. Als je je meer vertrouwd voelt bij die persoon, dan zul je je in bed ook makkelijker kunnen laten gaan.Ben het hiermee eens! Gelijk met iemand naar bed gaan is niets mis mee maar werkt voor jou niet. Dus zou het voor jou handiger zijn als je elkaar eerst leert kennen, dan raak je de spanningen kwijt en zul je uiteindelijk als je dan in bed beland ook een stuk relaxter zijn. Waardoor de sex dan ook makkelijker gaat en je er wel van geniet.
Beste huppelepup,
Wat een lastige situatie voor je.
Ik lees dat je al de volgende dag in bed bent beland.
Misschien is het een idee om elkaar rustig te leren kennen. Als je je meer vertrouwd voelt bij die persoon, dan zul je je in bed ook makkelijker kunnen laten gaan.Ben het hiermee eens! Gelijk met iemand naar bed gaan is niets mis mee maar werkt voor jou niet. Dus zou het voor jou handiger zijn als je elkaar eerst leert kennen, dan raak je de spanningen kwijt en zul je uiteindelijk als je dan in bed beland ook een stuk relaxter zijn. Waardoor de sex dan ook makkelijker gaat en je er wel van geniet.
maandag 28 september 2009 om 21:00
Weet je, de weg van 'een kusje' tot 'volledig vrijen met alles erop en eraan' kan heel snel gaan, maar er is niks mis mee om deze weg heeeeeel langzaam te bewandelen, rustig van alle uitzichtpunten te genieten, af en toe op een bankje uit te rusten en een keer een zijpaadje te nemen.
Mijn vriend was 30 en nog maagd en we hebben er geloof ik een maand of 3 over gedaan. Voor ons allebei een heerlijke ontspanningstocht zonder stress of haast of een 'moeten' voor wie dan ook.
Misschien een groot verschil was, dat we allebei heel zeker in de relatie stonden en echt dachten 'als we toch altijd bij elkaar blijven, waarom zouden we dan haast maken? Vrijen kan ons hele leven nog!'
Ik weet niet of je hier wat aan hebt, maar het zou fijn voor je ijn (denk ik) als het niet meer zo'n Zwaar Probleem voor je was.
Mijn vriend was 30 en nog maagd en we hebben er geloof ik een maand of 3 over gedaan. Voor ons allebei een heerlijke ontspanningstocht zonder stress of haast of een 'moeten' voor wie dan ook.
Misschien een groot verschil was, dat we allebei heel zeker in de relatie stonden en echt dachten 'als we toch altijd bij elkaar blijven, waarom zouden we dan haast maken? Vrijen kan ons hele leven nog!'
Ik weet niet of je hier wat aan hebt, maar het zou fijn voor je ijn (denk ik) als het niet meer zo'n Zwaar Probleem voor je was.
maandag 28 september 2009 om 21:07
quote:huppelepup schreef op 28 september 2009 @ 20:40:
Paloma:
Fijn om te horen dat ik niet de enige ben.. Soms kun je je een behoorlijke sukkel voelen, dit soort opgestapelde negatieve ervaringen zijn niet zo goed voor je zelfvertrouwen.
Om je te zeggen dat je je geen sukkel hoeft te voelen, zou wel heel erg makkelijk zijn. Je voelt zoals je je voelt. Ik heb mij nooit een sukkel gevoeld, ik ben er ook nooit zo mee bezig geweest tot misschien een jaar ofzo geleden. Tot het moment dat ik iemand tegenkwam. Ik heb geen relatie met deze persoon, en het was ook nooit in de planning om samen iets op te bouwen maar we hebben het gewoon leuk samen. Vlak voor onze afspraakje, waarin het wel duidelijk was wat er zou gebeuren, heb ik het hem verteld (ik wilde hem nog wel de kans geven om van gedachte te veranderen). Hij vond het geen probleem en pas vanaf dat moment begon ik mezelf als een of andere freak te zien. Volslagen onzin natuurlijk. Maar ja, je voelt zoals je je voelt en het belangrijkste is dat je accepteert zoals je bent.
Als ik jouw verhaal zo lees, dan ben ik met de anderen eens die het advies geven om eerst iemand te leren kennen en het langzaam op te bouwen. Ik heb ook een soortgelijke ervaring zoals jij, en eindigde ik al binnen 5 minuten heel snel met iemand in bed. Ik heb hem verteld niet te verwachten dat ik veel ervaring had, en meer ook niet. En ook dat was een hele fijne ervaring en heb de man in kwestie nooit meer gezien. En dat is prima voor mij. Ik duik niet zomaar met Jan en Alleman in bed (ongeacht mijn verhaal hierboven ) maar als ik zin heb en het voelt goed, dan ga ik het niet uit de weg. Ik ben blij dat ik de drempel over ben. Het heeft heel lang geduurd, maar ik moest eerst de demonen uit mijn verleden kwijt en de vervelende ervaring een plekje zien te geven.
Dus, misschien verder gaan met de datingsite en zien wat daar nog uitkomt. Maar, rustig aan, stap voor stap.
Paloma:
Fijn om te horen dat ik niet de enige ben.. Soms kun je je een behoorlijke sukkel voelen, dit soort opgestapelde negatieve ervaringen zijn niet zo goed voor je zelfvertrouwen.
Om je te zeggen dat je je geen sukkel hoeft te voelen, zou wel heel erg makkelijk zijn. Je voelt zoals je je voelt. Ik heb mij nooit een sukkel gevoeld, ik ben er ook nooit zo mee bezig geweest tot misschien een jaar ofzo geleden. Tot het moment dat ik iemand tegenkwam. Ik heb geen relatie met deze persoon, en het was ook nooit in de planning om samen iets op te bouwen maar we hebben het gewoon leuk samen. Vlak voor onze afspraakje, waarin het wel duidelijk was wat er zou gebeuren, heb ik het hem verteld (ik wilde hem nog wel de kans geven om van gedachte te veranderen). Hij vond het geen probleem en pas vanaf dat moment begon ik mezelf als een of andere freak te zien. Volslagen onzin natuurlijk. Maar ja, je voelt zoals je je voelt en het belangrijkste is dat je accepteert zoals je bent.
Als ik jouw verhaal zo lees, dan ben ik met de anderen eens die het advies geven om eerst iemand te leren kennen en het langzaam op te bouwen. Ik heb ook een soortgelijke ervaring zoals jij, en eindigde ik al binnen 5 minuten heel snel met iemand in bed. Ik heb hem verteld niet te verwachten dat ik veel ervaring had, en meer ook niet. En ook dat was een hele fijne ervaring en heb de man in kwestie nooit meer gezien. En dat is prima voor mij. Ik duik niet zomaar met Jan en Alleman in bed (ongeacht mijn verhaal hierboven ) maar als ik zin heb en het voelt goed, dan ga ik het niet uit de weg. Ik ben blij dat ik de drempel over ben. Het heeft heel lang geduurd, maar ik moest eerst de demonen uit mijn verleden kwijt en de vervelende ervaring een plekje zien te geven.
Dus, misschien verder gaan met de datingsite en zien wat daar nog uitkomt. Maar, rustig aan, stap voor stap.
maandag 28 september 2009 om 21:12
Wat mij opvalt is dat je je date nadat hij wat stress merkte in bed, gelijk verteld hebt over 'dingen' uit het verleden. Dit is nooit zo handig in de eerste fase van een mogelijke relatie. Daar zou ik ook van wegrennen.
Het is gewoon niet handig om gelijk met je problemen op de proppen te komen. En inderdaad, rustiger aan doen. Elkaar eerst leren kennen, dat voelt het, wanneer jullie dan eindelijk tussen te lakens belanden, veel minder beladen aan omdat jullie dan een basis hebben; nl jullie vinden elkaar echt leuk en willen samen een serieuze poging doen.
Het is gewoon niet handig om gelijk met je problemen op de proppen te komen. En inderdaad, rustiger aan doen. Elkaar eerst leren kennen, dat voelt het, wanneer jullie dan eindelijk tussen te lakens belanden, veel minder beladen aan omdat jullie dan een basis hebben; nl jullie vinden elkaar echt leuk en willen samen een serieuze poging doen.
maandag 28 september 2009 om 21:19
TheEmpress:
Je hebt gelijk, dat is misschien ook niet handig. Maar ik had het gevoel dat ik uitleg moest geven over mijn gedrag. Ik heb hem niet een waslijst van problemen opgesomd, maar wel over mijn sex/relatieverleden. Ik voel me gauw verplicht om te antwoorden als mensen dingen vragen. En hij ging er op zo'n manier mee om dat ik me steeds stommer ging voelen en steeds meer in m'n schulp ging kruipen. "O, dus dan heb je ook nog nooit dit gedaan, en nog nooit dat? Nou, daar sta ik echt van te kijken". Tja, dat mag natuurlijk, maar ik voelde me daardoor niet beter op m'n gemak. En misschien heeft ie gelijk dat ie wegrent en verwacht ik teveel begrip van de ander. Ik leer hier wel het een en ander van en zal 't de volgende keer wat rustiger aanpakken....
Je hebt gelijk, dat is misschien ook niet handig. Maar ik had het gevoel dat ik uitleg moest geven over mijn gedrag. Ik heb hem niet een waslijst van problemen opgesomd, maar wel over mijn sex/relatieverleden. Ik voel me gauw verplicht om te antwoorden als mensen dingen vragen. En hij ging er op zo'n manier mee om dat ik me steeds stommer ging voelen en steeds meer in m'n schulp ging kruipen. "O, dus dan heb je ook nog nooit dit gedaan, en nog nooit dat? Nou, daar sta ik echt van te kijken". Tja, dat mag natuurlijk, maar ik voelde me daardoor niet beter op m'n gemak. En misschien heeft ie gelijk dat ie wegrent en verwacht ik teveel begrip van de ander. Ik leer hier wel het een en ander van en zal 't de volgende keer wat rustiger aanpakken....
maandag 28 september 2009 om 21:25
dit is ook mijn grote angst. 32 jaar en zo groen als gras en een paar weken geleden ook bij het huisvuil gezet nadat ik had bekend geen ervaring te hebben. Ik denk dit nog veel mee te maken.
ik voel me een sukkel, raar, vreemd en vies.
Maar goed, het verleden is het verleden en ik kan er niets meer aan veranderen, de toekomst heb ik nog in de hand, maar het wil niet zo vlotten...
ik voel me een sukkel, raar, vreemd en vies.
Maar goed, het verleden is het verleden en ik kan er niets meer aan veranderen, de toekomst heb ik nog in de hand, maar het wil niet zo vlotten...
maandag 28 september 2009 om 21:28
quote:huppelepup schreef op 28 september 2009 @ 21:19:
TheEmpress:
Je hebt gelijk, dat is misschien ook niet handig. Maar ik had het gevoel dat ik uitleg moest geven over mijn gedrag. Ik heb hem niet een waslijst van problemen opgesomd, maar wel over mijn sex/relatieverleden. Ik voel me gauw verplicht om te antwoorden als mensen dingen vragen. En hij ging er op zo'n manier mee om dat ik me steeds stommer ging voelen en steeds meer in m'n schulp ging kruipen. "O, dus dan heb je ook nog nooit dit gedaan, en nog nooit dat? Nou, daar sta ik echt van te kijken". Tja, dat mag natuurlijk, maar ik voelde me daardoor niet beter op m'n gemak. En misschien heeft ie gelijk dat ie wegrent en verwacht ik teveel begrip van de ander. Ik leer hier wel het een en ander van en zal 't de volgende keer wat rustiger aanpakken....
Ik heb het gevoel dat je nu de reacties misschien verkeerd interpreteert. Je mag namelijk absoluut wel begrip verwachten! Ik denk echter dat als JULLIE rustiger aan doen, de betreffende potentiële 'ontmaagder' (haha, sorry, dit schoot me ineens te binnen en moest ik even opschrijven) dat begrip vanzelf krijgt en graag de weg (waar ik het eerder over had) met jou wil bewandelen. Dan is het niet iets van jou alleen, maar van jullie samen, begrijp je?
En die weg is ook niet alleen maar lichamelijke intimiteit, maar behelst van alles wat je ove elkaar kunt leren en ontdekken. Voor mij vrij essentieel om goede sex te hebben!
TheEmpress:
Je hebt gelijk, dat is misschien ook niet handig. Maar ik had het gevoel dat ik uitleg moest geven over mijn gedrag. Ik heb hem niet een waslijst van problemen opgesomd, maar wel over mijn sex/relatieverleden. Ik voel me gauw verplicht om te antwoorden als mensen dingen vragen. En hij ging er op zo'n manier mee om dat ik me steeds stommer ging voelen en steeds meer in m'n schulp ging kruipen. "O, dus dan heb je ook nog nooit dit gedaan, en nog nooit dat? Nou, daar sta ik echt van te kijken". Tja, dat mag natuurlijk, maar ik voelde me daardoor niet beter op m'n gemak. En misschien heeft ie gelijk dat ie wegrent en verwacht ik teveel begrip van de ander. Ik leer hier wel het een en ander van en zal 't de volgende keer wat rustiger aanpakken....
Ik heb het gevoel dat je nu de reacties misschien verkeerd interpreteert. Je mag namelijk absoluut wel begrip verwachten! Ik denk echter dat als JULLIE rustiger aan doen, de betreffende potentiële 'ontmaagder' (haha, sorry, dit schoot me ineens te binnen en moest ik even opschrijven) dat begrip vanzelf krijgt en graag de weg (waar ik het eerder over had) met jou wil bewandelen. Dan is het niet iets van jou alleen, maar van jullie samen, begrijp je?
En die weg is ook niet alleen maar lichamelijke intimiteit, maar behelst van alles wat je ove elkaar kunt leren en ontdekken. Voor mij vrij essentieel om goede sex te hebben!
maandag 28 september 2009 om 21:29
Nu bn ik getrouwd dus is het voor mij niet meer van toepassing, maar mijn stelregel is altijd: Niks over je sex/relatieverleden vertellen aan je nieuwe mogelijke vlam. Dat levert niks op, dan gezeur.
En uitleg geven over je gedrag: Je bent hem niks verschuldigd hoor. Je kunt volstaan met "ik voel me (nog) niet zo op mijn gemak". Dat is voldoende en dan is aan hem de keus of hij jou de moeite waard vindt om je op je gemak te stellen, door te wachten, elkaar eerst beter leren kennen, niet pushen ed.
Die vragen die hij stelde zijn mijns inzien erg ongepast, dit zou een beetje fatsoenlijk man nooit doen. Aan de andere kant: Jij gaf hem die opening door veel te veel te vertellen in zo`n pril stadium.
En uitleg geven over je gedrag: Je bent hem niks verschuldigd hoor. Je kunt volstaan met "ik voel me (nog) niet zo op mijn gemak". Dat is voldoende en dan is aan hem de keus of hij jou de moeite waard vindt om je op je gemak te stellen, door te wachten, elkaar eerst beter leren kennen, niet pushen ed.
Die vragen die hij stelde zijn mijns inzien erg ongepast, dit zou een beetje fatsoenlijk man nooit doen. Aan de andere kant: Jij gaf hem die opening door veel te veel te vertellen in zo`n pril stadium.
maandag 28 september 2009 om 21:30
quote:huppelepup schreef op 28 september 2009 @ 21:19:
En misschien heeft ie gelijk dat ie wegrent en verwacht ik teveel begrip van de ander. Ik leer hier wel het een en ander van en zal 't de volgende keer wat rustiger aanpakken....
Rustiger aanpakken is tot daar nog aan toe maar in een dergelijke situatie mag je gerust een gezonde dosis begrip verwachten. Hij reageerde gewoon bot door ook nog eens stomme vragen te stellen en naar de bekende weg te vragen. Dat hij niet je eerste wilt zijn of geduld wil of kan opbrengen, is prima maar dat kan nog altijd op een beschaafde manier gezegd worden. Zoals ik al zei, heb ik het verteld voor de eerste keer en vlak voor het moment suprême zei hij dat hij mij niet geloofde. Ik kon wel janken! Maar meteen ging er een knopje om in mijn hoofd en ik vatte het op zoals hij bedoelde, luchtig en met humor. En we hebben er samen om gelachen, op een plezierige manier. Probeer jezelf niet al te serieus te nemen, wellicht is de kans dan groter dat de man zijn best zal doen om het een fijne ervaring voor je te maken. Door een beladen sfeer, kan de mood omslaan.
Ga geen excuses voor een man bedenken, je bent niet ondergeschikt aan hun. Ook zij (generaliserend gezegd) kunnen een probleempje in de slaapkamer hebben, en ook daar zou jou begrip voor oprrengen.
En misschien heeft ie gelijk dat ie wegrent en verwacht ik teveel begrip van de ander. Ik leer hier wel het een en ander van en zal 't de volgende keer wat rustiger aanpakken....
Rustiger aanpakken is tot daar nog aan toe maar in een dergelijke situatie mag je gerust een gezonde dosis begrip verwachten. Hij reageerde gewoon bot door ook nog eens stomme vragen te stellen en naar de bekende weg te vragen. Dat hij niet je eerste wilt zijn of geduld wil of kan opbrengen, is prima maar dat kan nog altijd op een beschaafde manier gezegd worden. Zoals ik al zei, heb ik het verteld voor de eerste keer en vlak voor het moment suprême zei hij dat hij mij niet geloofde. Ik kon wel janken! Maar meteen ging er een knopje om in mijn hoofd en ik vatte het op zoals hij bedoelde, luchtig en met humor. En we hebben er samen om gelachen, op een plezierige manier. Probeer jezelf niet al te serieus te nemen, wellicht is de kans dan groter dat de man zijn best zal doen om het een fijne ervaring voor je te maken. Door een beladen sfeer, kan de mood omslaan.
Ga geen excuses voor een man bedenken, je bent niet ondergeschikt aan hun. Ook zij (generaliserend gezegd) kunnen een probleempje in de slaapkamer hebben, en ook daar zou jou begrip voor oprrengen.
maandag 28 september 2009 om 21:31
Ik was zelf 31 toen ik mijn lief (nu ex-lief) leerde kennen. Nog maagd. Het was er nog niet van gekomen. Gelukkig, want ik had niemand liever als mijn eerste gehad dan hem.
In onze date-fase durfde ik het niet zo goed bespreekbaar te maken, dus maakte er een grapje over. Dat hij maar moslim moest worden zodat hij 7 maagden zou krijgen. Zijn reactie: alsjeblieft zeg, wat moet ik met een maagd. Die moet je alles nog leren. Later zei hij dat hij zijn tong wel had kunnen afbijten op dat moment, maar je snapt dat de moed me toen in de schoenen. Toen puntje bij paaltje kwam, heeft hij mij alle tijd en rust gegeven en kon alles op mijn tempo gebeuren. Dat heeft veel rust gegeven.
In onze date-fase durfde ik het niet zo goed bespreekbaar te maken, dus maakte er een grapje over. Dat hij maar moslim moest worden zodat hij 7 maagden zou krijgen. Zijn reactie: alsjeblieft zeg, wat moet ik met een maagd. Die moet je alles nog leren. Later zei hij dat hij zijn tong wel had kunnen afbijten op dat moment, maar je snapt dat de moed me toen in de schoenen. Toen puntje bij paaltje kwam, heeft hij mij alle tijd en rust gegeven en kon alles op mijn tempo gebeuren. Dat heeft veel rust gegeven.
maandag 28 september 2009 om 21:37
quote:witteorchidee schreef op 28 september 2009 @ 21:25:
dit is ook mijn grote angst. 32 jaar en zo groen als gras en een paar weken geleden ook bij het huisvuil gezet nadat ik had bekend geen ervaring te hebben. Ik denk dit nog veel mee te maken.
ik voel me een sukkel, raar, vreemd en vies.
Maar goed, het verleden is het verleden en ik kan er niets meer aan veranderen, de toekomst heb ik nog in de hand, maar het wil niet zo vlotten...
Ik kan mij jouw topic nog herinneren en je had toen nog min of meer contact met die man. Het spijt mij dat het niet goed is afgelopen. Wil je vertellen wat er is gebeurd?
Je bent geen sukkel, je bent niet raar en zeker niet vreemd en vies. Als je je zo voelt, dan moet je eerst iets met deze gevoelens en gedachten gaan doen. Want als jij jezelf niet de moeite waard vindt, hoe moet iemand anders dit dan doen?
Je bent 32, ik was bijna 10 jaar ouder dan jij. Ik zeg je dit niet om je beter over jezelf te laten voelen, maar alleen om het te relativeren. Je bent niet alleen die hiermee door het leven moet en ik weet dat het moeilijk kan zijn. Heb alsjeblieft vertrouwen, ook in jezelf.
dit is ook mijn grote angst. 32 jaar en zo groen als gras en een paar weken geleden ook bij het huisvuil gezet nadat ik had bekend geen ervaring te hebben. Ik denk dit nog veel mee te maken.
ik voel me een sukkel, raar, vreemd en vies.
Maar goed, het verleden is het verleden en ik kan er niets meer aan veranderen, de toekomst heb ik nog in de hand, maar het wil niet zo vlotten...
Ik kan mij jouw topic nog herinneren en je had toen nog min of meer contact met die man. Het spijt mij dat het niet goed is afgelopen. Wil je vertellen wat er is gebeurd?
Je bent geen sukkel, je bent niet raar en zeker niet vreemd en vies. Als je je zo voelt, dan moet je eerst iets met deze gevoelens en gedachten gaan doen. Want als jij jezelf niet de moeite waard vindt, hoe moet iemand anders dit dan doen?
Je bent 32, ik was bijna 10 jaar ouder dan jij. Ik zeg je dit niet om je beter over jezelf te laten voelen, maar alleen om het te relativeren. Je bent niet alleen die hiermee door het leven moet en ik weet dat het moeilijk kan zijn. Heb alsjeblieft vertrouwen, ook in jezelf.
maandag 28 september 2009 om 21:53
haai paloma, dus, ik had hem een mailtje gestuurd om hem uit te leggen dat mijn ontwijkend en vreemd gedrag is te wijten aan mijn beperkte ervaring op liefdesgebied.
Na een dikke week ( normaal mailden we meermails per dag) kreeg ik een mail terug dat hij het druk had en dat we zeker nog eens zouden afspreken.
ik heb niets meer van hem gehoord.
en tja, ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik zou zo graag kinderen willen. Dan is 42 toch echt op het randje om er aan te beginnen . Ook is een relatie voor mij belangrijker dan de sex op zich, want voor zover ik weet heb je geen relatie met de man die je heeft ingewijd in de liefde. Anders kan ik even goed een gigolo bellen.
ik voel me echt een sukkel, ja, en abnormaal en diep ongelukkig met deze situatie.... Het is nu eenmaal niet normaal om na je dertigste nog nooit gezoend te hebben en nog maagd te zijn. Ik val ver uit de statistieken. Vorige week weer een preek gekregen van mijn moeder wanneer ik nu eindelijk eens een man mee naar huis zal nemen... tja.
het wordt een beetje onleefbaar. Ik voel me compleet gefaald. Het enige wat al heel mijn leven echt voor me telt - een gezin- is het enige wat ik niet heb. Ik denk niet dat ik ooit gelukkig zal zijn zonder een gezin en kinderen.
Na een dikke week ( normaal mailden we meermails per dag) kreeg ik een mail terug dat hij het druk had en dat we zeker nog eens zouden afspreken.
ik heb niets meer van hem gehoord.
en tja, ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik zou zo graag kinderen willen. Dan is 42 toch echt op het randje om er aan te beginnen . Ook is een relatie voor mij belangrijker dan de sex op zich, want voor zover ik weet heb je geen relatie met de man die je heeft ingewijd in de liefde. Anders kan ik even goed een gigolo bellen.
ik voel me echt een sukkel, ja, en abnormaal en diep ongelukkig met deze situatie.... Het is nu eenmaal niet normaal om na je dertigste nog nooit gezoend te hebben en nog maagd te zijn. Ik val ver uit de statistieken. Vorige week weer een preek gekregen van mijn moeder wanneer ik nu eindelijk eens een man mee naar huis zal nemen... tja.
het wordt een beetje onleefbaar. Ik voel me compleet gefaald. Het enige wat al heel mijn leven echt voor me telt - een gezin- is het enige wat ik niet heb. Ik denk niet dat ik ooit gelukkig zal zijn zonder een gezin en kinderen.
maandag 28 september 2009 om 22:02
Witteorchidee, het valt niet mee. Het is wel degelijk een taboe-onderwerp. Dit is ook niet iets wat ik makkelijk aansnijd met vriendinnen. Dus dit forum biedt wel uitkomst. Het heeft in mijn geval, maar ook zeker in jouw geval denk ik veel te maken met zelfrespect, liefde en begrip voor jezelf. Tot nu toe ben ik nog geen leuke en begripvolle partner tegengekomen, maar vooral lomperikken die vooral met zichzelf en hun eigen behoeftebevrediging bezig waren. Meer zelfwaardering- en respect opbouwen, dat is al een hele klus op zich. Volgens mij begint het daarmee. Maar dat valt niet mee als je weinig positieve ervaringen hebt om op terug te vallen.
maandag 28 september 2009 om 22:16
quote:witteorchidee schreef op 28 september 2009 @ 21:53:
haai paloma, dus, ik had hem een mailtje gestuurd om hem uit te leggen dat mijn ontwijkend en vreemd gedrag is te wijten aan mijn beperkte ervaring op liefdesgebied.
Na een dikke week ( normaal mailden we meermails per dag) kreeg ik een mail terug dat hij het druk had en dat we zeker nog eens zouden afspreken.
ik heb niets meer van hem gehoord.
en tja, ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik zou zo graag kinderen willen. Dan is 42 toch echt op het randje om er aan te beginnen . Ook is een relatie voor mij belangrijker dan de sex op zich, want voor zover ik weet heb je geen relatie met de man die je heeft ingewijd in de liefde. Anders kan ik even goed een gigolo bellen.
ik voel me echt een sukkel, ja, en abnormaal en diep ongelukkig met deze situatie.... Het is nu eenmaal niet normaal om na je dertigste nog nooit gezoend te hebben en nog maagd te zijn. Ik val ver uit de statistieken. Vorige week weer een preek gekregen van mijn moeder wanneer ik nu eindelijk eens een man mee naar huis zal nemen... tja.
het wordt een beetje onleefbaar. Ik voel me compleet gefaald. Het enige wat al heel mijn leven echt voor me telt - een gezin- is het enige wat ik niet heb. Ik denk niet dat ik ooit gelukkig zal zijn zonder een gezin en kinderen.
Wat een sukkel. Nou ja, schralende troostwoorden maar zo iemand ben je ook liever kwijt dan rijk.
Er bestaat een uitdrukking, be careful what you wish for - you might get it. Ik wil zelf geen kinderen, ik bedoel als ik zwanger raak of ik vind er een op mijn deurmat (bij wijze van), dan zal ik een goede moeder proberen te zijn. Maar ik heb geen bewuste kinderwens. Een vaste relatie lijkt mij fijn, maar ik ben nog niet zover dat ik er ook daadwerkelijk iets aan ga doen om het te krijgen. Een datingsite of bureau lijkt mij niets, niet omdat ik het niets vind maar ik denk dat ik gewoon nog niet zo heel erg graag wil. Mijn voorkeur gaat uit om iemand spontaan te ontmoeten. Net zoals ik de man heb ontmoet met wie voor de 1e keer het bed heb gedeeld.
Ik probeer je gevoelens niet te bagatelliseren. Echt niet. Ik snap hoe je je voelt en hoeveel liefde je in je hebt maar alleen niemand om het aan te geven. Je wanhopig voelen omdat je maar niet kunt begrijpen waarom niemand je ziet staan, de moeite waard vindt, terwijl in het dagelijkse leven "iedereen" je zo leuk, aardig en spontaan vindt. Maar niet genoeg om iets mee te beginnen.
Geef de datingsite niet op. Blijf doorgaan. Misschien een bemiddelingsbureau. Ga zelf ook op zoek naar profielen die jou aanspreken. Haal diep adem en zoek contact. En de volgende keer vertel je helemaal niets. Want de volgende keer ga je het eerst rustig opbouwen met een man. Komt tijd, komt raad. Bedenk of jij hem leuk vindt en wees wat minder bezig met hoe jij op hem overkomt.
Je bent 32, echt nog genoeg tijd om een gezin te stichten. Jezelf opjagen met allerlei deadlines, heeft geen zin. Leef nu.
haai paloma, dus, ik had hem een mailtje gestuurd om hem uit te leggen dat mijn ontwijkend en vreemd gedrag is te wijten aan mijn beperkte ervaring op liefdesgebied.
Na een dikke week ( normaal mailden we meermails per dag) kreeg ik een mail terug dat hij het druk had en dat we zeker nog eens zouden afspreken.
ik heb niets meer van hem gehoord.
en tja, ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik zou zo graag kinderen willen. Dan is 42 toch echt op het randje om er aan te beginnen . Ook is een relatie voor mij belangrijker dan de sex op zich, want voor zover ik weet heb je geen relatie met de man die je heeft ingewijd in de liefde. Anders kan ik even goed een gigolo bellen.
ik voel me echt een sukkel, ja, en abnormaal en diep ongelukkig met deze situatie.... Het is nu eenmaal niet normaal om na je dertigste nog nooit gezoend te hebben en nog maagd te zijn. Ik val ver uit de statistieken. Vorige week weer een preek gekregen van mijn moeder wanneer ik nu eindelijk eens een man mee naar huis zal nemen... tja.
het wordt een beetje onleefbaar. Ik voel me compleet gefaald. Het enige wat al heel mijn leven echt voor me telt - een gezin- is het enige wat ik niet heb. Ik denk niet dat ik ooit gelukkig zal zijn zonder een gezin en kinderen.
Wat een sukkel. Nou ja, schralende troostwoorden maar zo iemand ben je ook liever kwijt dan rijk.
Er bestaat een uitdrukking, be careful what you wish for - you might get it. Ik wil zelf geen kinderen, ik bedoel als ik zwanger raak of ik vind er een op mijn deurmat (bij wijze van), dan zal ik een goede moeder proberen te zijn. Maar ik heb geen bewuste kinderwens. Een vaste relatie lijkt mij fijn, maar ik ben nog niet zover dat ik er ook daadwerkelijk iets aan ga doen om het te krijgen. Een datingsite of bureau lijkt mij niets, niet omdat ik het niets vind maar ik denk dat ik gewoon nog niet zo heel erg graag wil. Mijn voorkeur gaat uit om iemand spontaan te ontmoeten. Net zoals ik de man heb ontmoet met wie voor de 1e keer het bed heb gedeeld.
Ik probeer je gevoelens niet te bagatelliseren. Echt niet. Ik snap hoe je je voelt en hoeveel liefde je in je hebt maar alleen niemand om het aan te geven. Je wanhopig voelen omdat je maar niet kunt begrijpen waarom niemand je ziet staan, de moeite waard vindt, terwijl in het dagelijkse leven "iedereen" je zo leuk, aardig en spontaan vindt. Maar niet genoeg om iets mee te beginnen.
Geef de datingsite niet op. Blijf doorgaan. Misschien een bemiddelingsbureau. Ga zelf ook op zoek naar profielen die jou aanspreken. Haal diep adem en zoek contact. En de volgende keer vertel je helemaal niets. Want de volgende keer ga je het eerst rustig opbouwen met een man. Komt tijd, komt raad. Bedenk of jij hem leuk vindt en wees wat minder bezig met hoe jij op hem overkomt.
Je bent 32, echt nog genoeg tijd om een gezin te stichten. Jezelf opjagen met allerlei deadlines, heeft geen zin. Leef nu.
maandag 28 september 2009 om 22:22
quote:TheEmpress schreef op 28 september 2009 @ 21:31:
En als hij je niet de moeite waard vindt om je op het gemak te stellen, te wachten ed, dan weet je natuurlijk ook al genoeg.
Kortom: Je mag de lat eigenlijk wel hoger leggen, maar hou jezelf ook aan de etiketten van het daten.Goed geschreven. En vergeet niet, al heb je ervaring. Dan nog is het op dat moment de eerste keer dat je met die persoon naar bed gaat. En de een zal nerveus zijn de ander is er te geil voor om nerveus te worden. En alles er tussenin. Maar een ding blijft staan: heb je die persoon nog niet tussen de lakens gehad is en blijft het met die persoon een eerste keer. Want sex met de een is niet hetzelfde als sex met de ander. Elk persoon reageert anders in bed, voelt anders aan in bed en vind soms ook andere dingen lekker in bed.
En als hij je niet de moeite waard vindt om je op het gemak te stellen, te wachten ed, dan weet je natuurlijk ook al genoeg.
Kortom: Je mag de lat eigenlijk wel hoger leggen, maar hou jezelf ook aan de etiketten van het daten.Goed geschreven. En vergeet niet, al heb je ervaring. Dan nog is het op dat moment de eerste keer dat je met die persoon naar bed gaat. En de een zal nerveus zijn de ander is er te geil voor om nerveus te worden. En alles er tussenin. Maar een ding blijft staan: heb je die persoon nog niet tussen de lakens gehad is en blijft het met die persoon een eerste keer. Want sex met de een is niet hetzelfde als sex met de ander. Elk persoon reageert anders in bed, voelt anders aan in bed en vind soms ook andere dingen lekker in bed.
maandag 28 september 2009 om 22:28
Ik heb twee keer toe een maagd tussen de lakens mogen treffen. Beiden waren een ONS (nou ja die ene is een MONS geworden/ geweest) Ik vond het een eer om ze te ontmaagden. Rustig de tijd genomen en ze dingen laten ontdekken, vertellen, aanwijzen/ helpen. En beiden keren waren erg leuk. Zoals ik al schreef een enorme eer en ik heb er zelf ook nog veel plezier in gehad/ aan beleeft.
Een eerste keer is echt niet iets om je voor te schamen. Allemaal maken we een eerste keer mee, de een iets eerder dan de ander. Maar die eerste keer komt een keer.
Een eerste keer is echt niet iets om je voor te schamen. Allemaal maken we een eerste keer mee, de een iets eerder dan de ander. Maar die eerste keer komt een keer.