Hoofdstuk 629
dinsdag 29 september 2009 om 21:16
woensdag 30 september 2009 om 09:33
Ik vind de armband ook best leuk, al even kijken.
Zal even kijken voor waterschoenen, zit nu toch op zolder en alle schoenen liggen hier om de hoek. Ik heb ze liggen in maat 31, met aantrekkoordje op de hiel. GP zwom met gymschoentjes aan trouwens.
Ik wordt ook niet echt warm (of heet
) van Mac Dreamy trouwens. Wel van Sawyer uit Lost, we kijken nu 5e seizoen ofzo. Mén, die is zo woest aantrekkelijk! En zijn manier van kijken... spottend, jongensachtig, ondeugend. Mmm.
Zal even kijken voor waterschoenen, zit nu toch op zolder en alle schoenen liggen hier om de hoek. Ik heb ze liggen in maat 31, met aantrekkoordje op de hiel. GP zwom met gymschoentjes aan trouwens.
Ik wordt ook niet echt warm (of heet
woensdag 30 september 2009 om 09:41
Maar ik denk dan weer dat ik zo'n armband weinig draag... Dus toch maar niet.
Ik vond de ziekte en overlijden van mijn moeder echt het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Ik ben er zo lang van uit mijn doen geweest ook, 15 maanden dat ze ziek was, en zeker tot een jaar na haar dood. Ook nu, nu de bevalling nadert word ik bij vlagen weer overvallen door een heel groot gemis.
Mijn moeder had toen ook besloten geen chemo meer te doen, maar de drang naar (3 maanden!) levensverlenging was toch groter en toen is ze dus aan de chemo overleden. Die laatste week in het ziekenhuis heeft zeker ook zijn mooie momenten gehad. Maar zo zichtbaar zien dat alle organen zijn werk niet meer doen, je moeder in de luiers, met sondevoeding en vreselijk zwak is ook nergens-mee-te-vergelijken-verdrietig. Dat je opeens beseft dat je wel kan wíllen dat ze vecht, maar dat je eigenlijk ziet dat het niet meer gaat.
Ik vond de ziekte en overlijden van mijn moeder echt het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Ik ben er zo lang van uit mijn doen geweest ook, 15 maanden dat ze ziek was, en zeker tot een jaar na haar dood. Ook nu, nu de bevalling nadert word ik bij vlagen weer overvallen door een heel groot gemis.
Mijn moeder had toen ook besloten geen chemo meer te doen, maar de drang naar (3 maanden!) levensverlenging was toch groter en toen is ze dus aan de chemo overleden. Die laatste week in het ziekenhuis heeft zeker ook zijn mooie momenten gehad. Maar zo zichtbaar zien dat alle organen zijn werk niet meer doen, je moeder in de luiers, met sondevoeding en vreselijk zwak is ook nergens-mee-te-vergelijken-verdrietig. Dat je opeens beseft dat je wel kan wíllen dat ze vecht, maar dat je eigenlijk ziet dat het niet meer gaat.
woensdag 30 september 2009 om 10:03
Ik vind de armband ook leuk, maar heb al zoveel armbanden die ik niet draag (ook nog een van PR trouwens) dat ik het ook niet doe. En doneer ook maandelijks aan KWF dus voel me niet schuldig .
Pebbles krijg echt kippevel van je verhaal over je moeder. Ik vind het overlijden van mijn vader nog steeds het allerergste wat ik ooit heb meegemaakt, maar toch is je moeder verliezen volgens mij nog erger. Hoop dat het nog heel lang duurt voordat ik het meemaak...
Heb je mijn pakje trouwens al ontvangen? Sjaak heeft het donderdag op de bus gedaan.
Pebbles krijg echt kippevel van je verhaal over je moeder. Ik vind het overlijden van mijn vader nog steeds het allerergste wat ik ooit heb meegemaakt, maar toch is je moeder verliezen volgens mij nog erger. Hoop dat het nog heel lang duurt voordat ik het meemaak...
Heb je mijn pakje trouwens al ontvangen? Sjaak heeft het donderdag op de bus gedaan.
woensdag 30 september 2009 om 10:32
Heb ik je niet gemaild? Of hier op forum geschreven? Sjonge, ik was er echt van overtuigd dat te hebben gedaan!
Maar ik heb het pakje gekregen! En de babypakjes vind ik heel erg leuk, je hebt een goede smaak.
Pebbeltjes vonden het ook helemaal leuk, lief is dat. En de babyzak ziet er ook helemaal cosy uit voor mijn kindje straks dus bedankt! Je moet alleen nog even doorgeven waar ik de 20,- en de verzendkosten naar kan overmaken.
Weetje LLL. Ik heb mijn hele leven nachtmerries gehad over dat mijn moeder zou doodgaan. Levensechte dromen waar ik helemaal overstuur uit wakker werd. Het is altijd een van mijn grootste angsten geweest.
En dan gebeurt het echt, en dan gaat je leven gewoon door. En je redt het ook. Ik voel me wel volwassener dan toen ik nog een moeder had, ik ben in een keer écht groot geworden. Ondanks dat ze concreet niet veel voor me deed, was ze wel mijn onvoorwaardelijke back-up op de achtergrond, zij was mijn moeder en ik haar kind. Ook toen ik al 36 was (toen ze overleed).
Maar ik vond het nog al een gewaarwording hoor, dat ik het alleen ook allemaal kan. En met overtuiging ook. En ook geruststellend, dat het goedkomt. Voor mij, maar ook voor al die anderen die hun moeder nog gaan verliezen.
Maar ik heb het pakje gekregen! En de babypakjes vind ik heel erg leuk, je hebt een goede smaak.
Weetje LLL. Ik heb mijn hele leven nachtmerries gehad over dat mijn moeder zou doodgaan. Levensechte dromen waar ik helemaal overstuur uit wakker werd. Het is altijd een van mijn grootste angsten geweest.
En dan gebeurt het echt, en dan gaat je leven gewoon door. En je redt het ook. Ik voel me wel volwassener dan toen ik nog een moeder had, ik ben in een keer écht groot geworden. Ondanks dat ze concreet niet veel voor me deed, was ze wel mijn onvoorwaardelijke back-up op de achtergrond, zij was mijn moeder en ik haar kind. Ook toen ik al 36 was (toen ze overleed).
Maar ik vond het nog al een gewaarwording hoor, dat ik het alleen ook allemaal kan. En met overtuiging ook. En ook geruststellend, dat het goedkomt. Voor mij, maar ook voor al die anderen die hun moeder nog gaan verliezen.
woensdag 30 september 2009 om 10:46
Oh gelukkig maar, nee geen mail gehad. Leuk dat je ze leuk vindt, met een lief klein babietje erin zijn ze nog veel leuker! .
Ik had die nachtmerries ook, over dat een van mijn ouders zou overlijden, en toen mijn vader overleed schrok ik ervan dat het in het echt nóg veel meer pijn deed dan ik me ooit had voor kunnen stellen. Maar dat kwam misschien ook wel omdat het zo heel plotseling was. Niemand had iets zien aankomen, dus het was zo moeilijk te bevatten. Met een lang ziekbed kun je je nog enigszins op de situatie voorbereiden. Mijn moeder zegt zelf altijd dat ze hoopt dat ze de kans krijgt om afscheid te nemen en dingen af te ronden. Maar ze is ook niet bang voor de dood. Mijn vader was dat wel en wilde juist altijd graag dat het snel zou gaan. Al denk ik dat hij dat graag op zijn 80ste gewild had, en niet op zijn 50ste . Maar ben in dat opzicht wel blij dat een langdurige ziekbed hem bespaard is gebleven.
Pff hefige berichten zo op mijn vrije ochtend .
Ik had die nachtmerries ook, over dat een van mijn ouders zou overlijden, en toen mijn vader overleed schrok ik ervan dat het in het echt nóg veel meer pijn deed dan ik me ooit had voor kunnen stellen. Maar dat kwam misschien ook wel omdat het zo heel plotseling was. Niemand had iets zien aankomen, dus het was zo moeilijk te bevatten. Met een lang ziekbed kun je je nog enigszins op de situatie voorbereiden. Mijn moeder zegt zelf altijd dat ze hoopt dat ze de kans krijgt om afscheid te nemen en dingen af te ronden. Maar ze is ook niet bang voor de dood. Mijn vader was dat wel en wilde juist altijd graag dat het snel zou gaan. Al denk ik dat hij dat graag op zijn 80ste gewild had, en niet op zijn 50ste . Maar ben in dat opzicht wel blij dat een langdurige ziekbed hem bespaard is gebleven.
Pff hefige berichten zo op mijn vrije ochtend .
woensdag 30 september 2009 om 10:55
De pijn in het echt was anders. maar inderdaad, wij waren er wel op voorbereid. Maar mama was met 62 ook nog best jong toch? 50 is echt jong, en ook zo onverwacht nog. Het gemis is uiteindelijk gelijk, maar de schok van overlijden wel veel heftiger en moeilijker te accepteren denk ik.
Mijn ouders wilden tot het laatst dat alles zo gewoon mogelijk bleef. Dus niet praten over ziekte en doodgaan, of juist nog dingen doen dei je altijd maar wilde. Maar gewoon, het leven leven zoals ze dat altijd deden en praten over van alles, maar niet over de dood. Tot die laatste week dan, mijn moeder maakte zich ook zorgen, juist omdat ik altijd die angst had niet zonder haar te kunnen. Toen heb ik haar gerustgesteld. Dat ze mocht gaan en dat ik het zou redden zonder haar. Dat heb ik min of meer beloofd en daar heb ik me aan gehouden.
Het is nog maar kort geleden eigenlijk, januari 2008. En best fijn om weer eens over te praten. Maar ook wel heftig. Word er best emotioneel van.
Ga nu even wat eten, en de hond uitlaten.
Mijn ouders wilden tot het laatst dat alles zo gewoon mogelijk bleef. Dus niet praten over ziekte en doodgaan, of juist nog dingen doen dei je altijd maar wilde. Maar gewoon, het leven leven zoals ze dat altijd deden en praten over van alles, maar niet over de dood. Tot die laatste week dan, mijn moeder maakte zich ook zorgen, juist omdat ik altijd die angst had niet zonder haar te kunnen. Toen heb ik haar gerustgesteld. Dat ze mocht gaan en dat ik het zou redden zonder haar. Dat heb ik min of meer beloofd en daar heb ik me aan gehouden.
Het is nog maar kort geleden eigenlijk, januari 2008. En best fijn om weer eens over te praten. Maar ook wel heftig. Word er best emotioneel van.
Ga nu even wat eten, en de hond uitlaten.
woensdag 30 september 2009 om 11:04
Ja 62 is veel te jong, mijn moeder is nu 63 en ik vind haar nog zo vlot en energiek. Ik vind eigenlijk alles onder de 80 te jong denk ik, dan heb je er pas echt een heel leven opzitten. Maar mijn zusje en ik hebben nu met mamma afgesproken dat ze 100 wordt, zodat mijn vader en zij gemiddeld 75 waren .
Ik word er ook emotioneel van, en het is al twaalf jaar geleden dat mijn vader is overleden. Gaat nooit meer over denk ik. En anderhaf jaar is echt heel kort. Vond jij het ook makkelijker worden na een jaar? Ik vond dat zoiets raars, ik ben echt een heel jaar helemaal stuk ervan geweest, en de dag nadat het precies een jaar geleden was dacht ik ineens: zo, nu is het klaar, nu moet je het loslaten en weer gewoon verder gaan met je leven. En niet dat het dan over is, of dat het gemis weg is, maar ik denk dat dat is wat mensen bedoelen met de vreselijke cliche-uitspraak 'het een plekje geven'. En het is niet zo dat ik een jaar op de bank gelegen heb ofzo, maar ik was er wel het hele jaar heel veel mee bezig.
Goed, nu maar even wat doen!
Ik word er ook emotioneel van, en het is al twaalf jaar geleden dat mijn vader is overleden. Gaat nooit meer over denk ik. En anderhaf jaar is echt heel kort. Vond jij het ook makkelijker worden na een jaar? Ik vond dat zoiets raars, ik ben echt een heel jaar helemaal stuk ervan geweest, en de dag nadat het precies een jaar geleden was dacht ik ineens: zo, nu is het klaar, nu moet je het loslaten en weer gewoon verder gaan met je leven. En niet dat het dan over is, of dat het gemis weg is, maar ik denk dat dat is wat mensen bedoelen met de vreselijke cliche-uitspraak 'het een plekje geven'. En het is niet zo dat ik een jaar op de bank gelegen heb ofzo, maar ik was er wel het hele jaar heel veel mee bezig.
Goed, nu maar even wat doen!
woensdag 30 september 2009 om 11:14
Ik had dat precies zo. Ik keek er ook naar uit, wist gewoon dat het beter zou gaan als het eerste jaar voorbij was. En dat was ook zo. (en vrijwel direct daarna was ik dus zwanger met al mijn geestelijke labiliteit en somberheid erbij en dat ben ik dus ook zo zat. Ik heb begin dit jaar even mogen ervaren hoe het voelt om me weer goed, energiek en onbezorgd te voelen en daar verlang ik ook gewoon weer zo naar nu, de oude Peb van vóór oktober 2006 weer te zijn.)
woensdag 30 september 2009 om 14:24
Ja, doe mij de armband maar Morrie! Heb ik vast iets voor Sinterklaas voor Maxi, die is helemaal dol op dat soort dingen met veel frutsels eraan enz. Ik vind 'm zelf ook leuk, en toch draag ik het dan niet zo snel. Ik vind het vooral leuk bij anderen
Pebbles en LLL, ik herken sommige dingen wel, maar veel ook helemaal niet in jullie verhalen. Komt denk ik omdat bij mijn vader de omstandigheden heel anders waren. Ik heb niet echt een zorgende ouder verloren, en voor hem was het ook alleen maar beter op het laatst. Ik was mijjn vader eigenlijk al lang voor zijn overlijden kwijt
Pebbles en LLL, ik herken sommige dingen wel, maar veel ook helemaal niet in jullie verhalen. Komt denk ik omdat bij mijn vader de omstandigheden heel anders waren. Ik heb niet echt een zorgende ouder verloren, en voor hem was het ook alleen maar beter op het laatst. Ik was mijjn vader eigenlijk al lang voor zijn overlijden kwijt
woensdag 30 september 2009 om 16:10
Ik wist niet dat jouw vader ook is overleden Mille, al lang geleden?
Heerlijk zo'n vrij dagje tussendor. Gezellig geluncht met vriendin, lekker even geshopt (heerlijk vind ik dat, zonder kinderen en zonder het idee dat je snel weer naar huis moet). Niks gekocht, alleen een sjaal en een panty, maar toch leuk. En ook nog een ikeakastje dat al een halfjaar onder ons bed lag te wachten in elkaar gezet. Vind ik altijd leuk om te doen, ikeakastjes klussen. Suf he?
Heerlijk zo'n vrij dagje tussendor. Gezellig geluncht met vriendin, lekker even geshopt (heerlijk vind ik dat, zonder kinderen en zonder het idee dat je snel weer naar huis moet). Niks gekocht, alleen een sjaal en een panty, maar toch leuk. En ook nog een ikeakastje dat al een halfjaar onder ons bed lag te wachten in elkaar gezet. Vind ik altijd leuk om te doen, ikeakastjes klussen. Suf he?
woensdag 30 september 2009 om 16:49
Ik vind Ikea kastjes klussen ook leuk!
En eigenlijk is dat nog triester Mille, dat je je vader al ver voor zijn overlijden kwijt was...
Pebbeltjes zijn geknipt en daar achter gebleven, ik heb daar theegedronken en gekletst. Inmiddels alweer thuis, e.e.a. was weggewerkt en hond uitgelaten. Lekker dagje tot nog toe.
Zo Pebbeltjes weer halen. Zijn dus eigenlijk bij vriendje van Groot Pebbeltje, maar Klein Pebbeltje speelt daar ook vaak mee. Vriendje heeft nog een jonger zusje en broertje.
En eigenlijk is dat nog triester Mille, dat je je vader al ver voor zijn overlijden kwijt was...
Pebbeltjes zijn geknipt en daar achter gebleven, ik heb daar theegedronken en gekletst. Inmiddels alweer thuis, e.e.a. was weggewerkt en hond uitgelaten. Lekker dagje tot nog toe.
Zo Pebbeltjes weer halen. Zijn dus eigenlijk bij vriendje van Groot Pebbeltje, maar Klein Pebbeltje speelt daar ook vaak mee. Vriendje heeft nog een jonger zusje en broertje.
woensdag 30 september 2009 om 17:25
Vind ik ook leuk, Ikeadingen in elkaar zetten. Instant resultaat, en ik begrijp niet dat er vaak zo over geklaagd wordt, want ik ben nog nooit een lastige puzzel tegengekomen. Snap het altijd prima.
LLL, dan heb je niet goed op SG gelezen Ik had het gemeld op het voorsteltopic ter jouwer ere
En zeker na de afgelopen dagen met ziek hangaapje lijkt het me héérlijk, zo'n dagje zonder kinderen!
LLL, dan heb je niet goed op SG gelezen Ik had het gemeld op het voorsteltopic ter jouwer ere
En zeker na de afgelopen dagen met ziek hangaapje lijkt het me héérlijk, zo'n dagje zonder kinderen!
woensdag 30 september 2009 om 17:56
woensdag 30 september 2009 om 20:03
Ik heb inmiddels waterschoenen, ook met aantrekkoordje, in maat 31. Volgens mij zijn ze superlastig aan te trekken maar het was het enige wat er nog was dus die heb ik maar gekocht.
Ik was van plan om de armband bij de Etos te halen, maar daar was hij ook al uitverkocht (op Internet ook). Irritant. Paar maanden terug vroeg een vriendin of ik er 1 wilde hebben en toen heb ik niet gereageerd. Heb ik nu wel spijt van. Half oktober komen ze weer. Mille, ik bestel er voor jou ook 1, is nog ruim op tijd voor Sinterklaas . Ik wacht nog even met bestellen tot ik weet of Nath, Lien en Wind er ook 1 willen. Overigens, het zijn 7 armbandjes die je ook los of in andere combi's kunt draagen.
Pebbles, Schorrie had vandaag het overhemd-met-de-zwarte-streepjes aan van KP en kreeg van de juf en bij de fysio complimenten dat hij er zo leuk uitzag .
Ik vind IKEA kastjes in elkaar zetten ook leuk! Maar ik vind Lego'en dus ook leuk en ik vind dat altijd met elkaar te vergelijken. Gewoon de plaatjes volgen en doen wat er staat, en zo zie je langzaamaan iets leuks ontstaan.
Ik was vandaag een beetje chagerijnig door het weer. De eerste vrije dag in weeeeeken dat het geen mooi weer was en ik wist gewoon even niet zo goed hoe ik die dan moest besteden. Heb dus vanochtend ook niet veel gedaan behalve ATWT gekeken, gewassen en genikst. Vanmiddag met Schorrie naar fysio geweest en naar zwemles (hij heeft eindelijk weer een lintje, de kanjer!).
Mooie gesprekken over de dood van jullie ouders. Ik kan er gelukkig niet over meepraten, mijn ouders leven nog en gaan echt nog lang niet dood ~is er ook een fingers crosst smiley?~.
Pebbles, 62 is enorm jong. Mijn moeder wordt over een half jaar 62 en is echt nog een fit, actief, energiek persoon. Geen oude vrouw.
Ik was van plan om de armband bij de Etos te halen, maar daar was hij ook al uitverkocht (op Internet ook). Irritant. Paar maanden terug vroeg een vriendin of ik er 1 wilde hebben en toen heb ik niet gereageerd. Heb ik nu wel spijt van. Half oktober komen ze weer. Mille, ik bestel er voor jou ook 1, is nog ruim op tijd voor Sinterklaas . Ik wacht nog even met bestellen tot ik weet of Nath, Lien en Wind er ook 1 willen. Overigens, het zijn 7 armbandjes die je ook los of in andere combi's kunt draagen.
Pebbles, Schorrie had vandaag het overhemd-met-de-zwarte-streepjes aan van KP en kreeg van de juf en bij de fysio complimenten dat hij er zo leuk uitzag .
Ik vind IKEA kastjes in elkaar zetten ook leuk! Maar ik vind Lego'en dus ook leuk en ik vind dat altijd met elkaar te vergelijken. Gewoon de plaatjes volgen en doen wat er staat, en zo zie je langzaamaan iets leuks ontstaan.
Ik was vandaag een beetje chagerijnig door het weer. De eerste vrije dag in weeeeeken dat het geen mooi weer was en ik wist gewoon even niet zo goed hoe ik die dan moest besteden. Heb dus vanochtend ook niet veel gedaan behalve ATWT gekeken, gewassen en genikst. Vanmiddag met Schorrie naar fysio geweest en naar zwemles (hij heeft eindelijk weer een lintje, de kanjer!).
Mooie gesprekken over de dood van jullie ouders. Ik kan er gelukkig niet over meepraten, mijn ouders leven nog en gaan echt nog lang niet dood ~is er ook een fingers crosst smiley?~.
Pebbles, 62 is enorm jong. Mijn moeder wordt over een half jaar 62 en is echt nog een fit, actief, energiek persoon. Geen oude vrouw.
woensdag 30 september 2009 om 20:24
Da's leuk Morrie, van het overhemd. Ik weet nog dat ik het in de uitverkoop bij HEMA heb gekocht, in zo'n rek met spullen die ze niet kwijtraakten ofzo en echt geen drol kostte. Lekker belangrijk, maar ik heb al vaker gehad dat juist die dingen complimenten opleveren en duurgekocht spul niet en dat vind ik dan weer grappig.
Ben ook bezig Pebbeltjes beetje te voorzien van winterspul. Winterjassen hebben ze, en ook leuke schoenen. Beetje klassiekere of in ieder geval niet zo schreeuwerige schoenen, van Diggers:
en voor Groot Pebbeltje deze:
En verder gekozen voor m'n gemak en vandaag 4 broeken bij Wehkamp besteld. Ben benieuwd.
Ga nu nog even wat kniestukken opstrijken en dan niks doen.
Ben ook bezig Pebbeltjes beetje te voorzien van winterspul. Winterjassen hebben ze, en ook leuke schoenen. Beetje klassiekere of in ieder geval niet zo schreeuwerige schoenen, van Diggers:
en voor Groot Pebbeltje deze:
En verder gekozen voor m'n gemak en vandaag 4 broeken bij Wehkamp besteld. Ben benieuwd.
Ga nu nog even wat kniestukken opstrijken en dan niks doen.
woensdag 30 september 2009 om 20:37
quote:Morrie schreef op 30 september 2009 @ 20:03:Mooie gesprekken over de dood van jullie ouders.
Pebbles, 62 is enorm jong. Mijn moeder wordt over een half jaar 62 en is echt nog een fit, actief, energiek persoon. Geen oude vrouw.
Dat wilde ik vanmiddag ook nog zeggen inderdaad, dat het een mooi gesprek was. Fijn dat je dat dan zo kunt delen hier!
En inderdaad, 62 is heel erg jong. Mijn moeder is dit jaar 65 geworden en die vind ik ook nog gewoon jong. Niet zoals mijn Nederlandse oma vroeger, die op mijn babyfoto's al zo'n echte omasoepjurk aanhad en een grijze knot enz.
Qua verbouwing was het even een tegenvaller dat vandaag bleek dat de nieuwe vloer in de aanbouw nog 6-8 weken moet drogen voor de houten vloer erop kan (tegelen zou wel eerder kunnen), dus ons plan in om de herfstvakantie de vloer te leggen kunnen we vergeten.
Meevaller is dan wel weer dat ze nu echt praktisch klaar zijn en dat het echt supermooi wordt. Wat een verschil tussen een keuken van 3.5 bij 1.7, zoals het was, en de 3.5 bij 5 die we nu hebben!
Pebbles, 62 is enorm jong. Mijn moeder wordt over een half jaar 62 en is echt nog een fit, actief, energiek persoon. Geen oude vrouw.
Dat wilde ik vanmiddag ook nog zeggen inderdaad, dat het een mooi gesprek was. Fijn dat je dat dan zo kunt delen hier!
En inderdaad, 62 is heel erg jong. Mijn moeder is dit jaar 65 geworden en die vind ik ook nog gewoon jong. Niet zoals mijn Nederlandse oma vroeger, die op mijn babyfoto's al zo'n echte omasoepjurk aanhad en een grijze knot enz.
Qua verbouwing was het even een tegenvaller dat vandaag bleek dat de nieuwe vloer in de aanbouw nog 6-8 weken moet drogen voor de houten vloer erop kan (tegelen zou wel eerder kunnen), dus ons plan in om de herfstvakantie de vloer te leggen kunnen we vergeten.
Meevaller is dan wel weer dat ze nu echt praktisch klaar zijn en dat het echt supermooi wordt. Wat een verschil tussen een keuken van 3.5 bij 1.7, zoals het was, en de 3.5 bij 5 die we nu hebben!
woensdag 30 september 2009 om 20:41
Ik heb je ik-alinea's bij het quoten weggelaten voor de leesbaarheid Morrie. Niet omdat ze niet interessant zijn
Hoe lang zit Schorrie nu op zwemles en hoe ver is hij? Mini had vorige week kijkles en het was heel grappig om te zien hoe ze heel subtiel zo weinig mogelijk meedoet met bepaalde dingen zonder dat de juf het goed doorheeft. Een ring van de bodem pakken met haar voet ipv handen bv., en dan wel even snel haar haar natmaken. Of met spetterspelletjes op het oog enthousiast meedoen, maar wel steeds zo ver naar achter staan dat ze zelf niet nat wordt gespet.
En dat terwijl ze met dansles, waar ze sinds kort ook op zit, juist razend enthousiast meedoet!
Hoe lang zit Schorrie nu op zwemles en hoe ver is hij? Mini had vorige week kijkles en het was heel grappig om te zien hoe ze heel subtiel zo weinig mogelijk meedoet met bepaalde dingen zonder dat de juf het goed doorheeft. Een ring van de bodem pakken met haar voet ipv handen bv., en dan wel even snel haar haar natmaken. Of met spetterspelletjes op het oog enthousiast meedoen, maar wel steeds zo ver naar achter staan dat ze zelf niet nat wordt gespet.
En dat terwijl ze met dansles, waar ze sinds kort ook op zit, juist razend enthousiast meedoet!
woensdag 30 september 2009 om 20:54
Ga je dan een eetkeuken maken Mille? En je zithoek naar de voorkant verhuizen? En doe maar wachten hoor, met je vloer. Want een kromgetrokken vloer wil je echt niet. Als je hem laat leggen hebben ze wel een hydrometer(?) waar ze mee kunnen meten hoeveel vocht er nog in het beton zit en dan misschien een weekje eerder al leggen.
Klein Pebbeltje schiet geen reet op met zwemles. Maar heeft nu een meester ipv een juf en dat lijkt na een aantal weken drama met wegbrengen nu beter te gaan. De juf was nogal gevoelig voor zijn blauwe ogen...
Klein Pebbeltje schiet geen reet op met zwemles. Maar heeft nu een meester ipv een juf en dat lijkt na een aantal weken drama met wegbrengen nu beter te gaan. De juf was nogal gevoelig voor zijn blauwe ogen...