Relaties
alle pijlers
keuze maken
woensdag 8 augustus 2007 om 21:27
Ik lees af en toe mee op de forums, als werk het me toelaat
ik zit nu echter zelf met een probleem en ik weet het gewoon even niet meer.
Ben 30 jaar, heb een 'relatie' met een man van 30 jaar. Op het moment is het nog een online relatie, door omstandigheden hebben we elkaar nog steeds niet ontmoet. Ik kan hem ook nog niet ontmoeten omdat hij het erg druk heeft en geen vrij kan krijgen van zijn werk, drukke tijd, de zomer.
We hebben elkaar niet op een datingsite leren kennen, we waren niet op zoek naar een relatie.
Het probleem is dat hij in het buitenland woont, ik kan niet zeggen waar ivm eventuele herkenning.
Nu kan ik een baan in het buitenland krijgen (uitgenodigd voor 2e gesprek en ze zijn erg enthousiast), wel in hetzelfde land, maar een heel eind weg.
Dit zal een hoop gaan kosten, geen goedkope vluchten. Ook geen directe vlucht naar nederland.
Deze baan is een unieke kans, het salaris is redelijk alhoewel het niet makkelijk zal zijn om te kunnen reizen naar hem en mijn ouders.
Het belangrijkste is dat ze me helpen met het vinden van woonruimte en eventuele inschrijvingen ivm verzekering.
Nu is mijn dilemma dus, zal ik voor deze baan gaan of niet. De kosten en het feit dat het best afgelegen ligt, houden me tegen. Maar dus ook de relatie met deze jongen.
Ik woon nu nog bij mijn ouders door omstandigheden, dus ik kan gaan waar ik wil.
Binnenkort zal ik een beslissing moeten maken of ik die baan neem of niet en ik zal hem dan nog niet ontmoet hebben.
Ik wil heel graag weg bij mijn ouders, maar wil geen geld (waar ik heel hard voor heb moeten vechten) verspillen door weer te moeten verhuizen of het allemaal uit moeten geven aan vluchten om hem en mijn familie te zien.
Misschien is het voor jullie wel heel duidelijk, gewoon gaan voor die baan en zien hoe het loopt. Maar het beangstigt me, ik word er ook niet jonger op en ik heb (eindelijk) iemand gevonden met wie het klikt en waar het een gelijkwaardige relatie is. Ik kies liever voor een relatie dan voor een baan.
Oh ik weet het niet meer, ik wacht wel eventuele reacties af, misschien dat dat me wat inzicht kan geven.
Sorry voor het lange verhaal, als je eenmaal begint met typen, houdt het gewoon niet op.
ik zit nu echter zelf met een probleem en ik weet het gewoon even niet meer.
Ben 30 jaar, heb een 'relatie' met een man van 30 jaar. Op het moment is het nog een online relatie, door omstandigheden hebben we elkaar nog steeds niet ontmoet. Ik kan hem ook nog niet ontmoeten omdat hij het erg druk heeft en geen vrij kan krijgen van zijn werk, drukke tijd, de zomer.
We hebben elkaar niet op een datingsite leren kennen, we waren niet op zoek naar een relatie.
Het probleem is dat hij in het buitenland woont, ik kan niet zeggen waar ivm eventuele herkenning.
Nu kan ik een baan in het buitenland krijgen (uitgenodigd voor 2e gesprek en ze zijn erg enthousiast), wel in hetzelfde land, maar een heel eind weg.
Dit zal een hoop gaan kosten, geen goedkope vluchten. Ook geen directe vlucht naar nederland.
Deze baan is een unieke kans, het salaris is redelijk alhoewel het niet makkelijk zal zijn om te kunnen reizen naar hem en mijn ouders.
Het belangrijkste is dat ze me helpen met het vinden van woonruimte en eventuele inschrijvingen ivm verzekering.
Nu is mijn dilemma dus, zal ik voor deze baan gaan of niet. De kosten en het feit dat het best afgelegen ligt, houden me tegen. Maar dus ook de relatie met deze jongen.
Ik woon nu nog bij mijn ouders door omstandigheden, dus ik kan gaan waar ik wil.
Binnenkort zal ik een beslissing moeten maken of ik die baan neem of niet en ik zal hem dan nog niet ontmoet hebben.
Ik wil heel graag weg bij mijn ouders, maar wil geen geld (waar ik heel hard voor heb moeten vechten) verspillen door weer te moeten verhuizen of het allemaal uit moeten geven aan vluchten om hem en mijn familie te zien.
Misschien is het voor jullie wel heel duidelijk, gewoon gaan voor die baan en zien hoe het loopt. Maar het beangstigt me, ik word er ook niet jonger op en ik heb (eindelijk) iemand gevonden met wie het klikt en waar het een gelijkwaardige relatie is. Ik kies liever voor een relatie dan voor een baan.
Oh ik weet het niet meer, ik wacht wel eventuele reacties af, misschien dat dat me wat inzicht kan geven.
Sorry voor het lange verhaal, als je eenmaal begint met typen, houdt het gewoon niet op.
woensdag 8 augustus 2007 om 21:50
Hoi,
tjee, ik denk dat je nog niet van een relatie moet spreken zolang je hem nog nooit ontmoet hebt. LAat je toekomstplannen dus zeker nog niet van hem afhangen! Is t niet mogelijk eerst eens hem te ontmoeten en eens te kijken of hij in het echt net zo leuk is als hij online lijkt? En dan pas een keuze maken over je baan.
tjee, ik denk dat je nog niet van een relatie moet spreken zolang je hem nog nooit ontmoet hebt. LAat je toekomstplannen dus zeker nog niet van hem afhangen! Is t niet mogelijk eerst eens hem te ontmoeten en eens te kijken of hij in het echt net zo leuk is als hij online lijkt? En dan pas een keuze maken over je baan.
woensdag 8 augustus 2007 om 22:35
Zou je ook hebben gesolliciteerd op die baan, als je die jongen nooit ontmoet had? (nou ja, virtueel dan)
Zo nee, dan lijkt me dat wel een hele grote gok! Als hij echt zwaar meeweegt in jouw beslissing, kan hij dan niet ergens tijd voor je vrij maken? Dat je een paar dagen langsgaat. Of dat hij naar Nederland komt.
Zo nee, dan lijkt me dat wel een hele grote gok! Als hij echt zwaar meeweegt in jouw beslissing, kan hij dan niet ergens tijd voor je vrij maken? Dat je een paar dagen langsgaat. Of dat hij naar Nederland komt.
woensdag 8 augustus 2007 om 22:46
quote:Hupsje schreef op 08 augustus 2007 @ 21:27:
Ben 30 jaar, heb een 'relatie' met een man van 30 jaar.
ik heb (eindelijk) iemand gevonden met wie het klikt en waar het een gelijkwaardige relatie is. Ik kies liever voor een relatie dan voor een baan.
Ik vind dit eerlijk gezegd nogal eng klinken. Kan me heel goed voorstellen dat je graag een relatie wilt, maar spreken van een relatie als je elkaar nooit ontmoet hebt??
Contact via internet kan heel intens zijn, maar de werkelijkheid blijft toch heel anders dan online.
Ben 30 jaar, heb een 'relatie' met een man van 30 jaar.
ik heb (eindelijk) iemand gevonden met wie het klikt en waar het een gelijkwaardige relatie is. Ik kies liever voor een relatie dan voor een baan.
Ik vind dit eerlijk gezegd nogal eng klinken. Kan me heel goed voorstellen dat je graag een relatie wilt, maar spreken van een relatie als je elkaar nooit ontmoet hebt??
Contact via internet kan heel intens zijn, maar de werkelijkheid blijft toch heel anders dan online.
woensdag 8 augustus 2007 om 23:16
Ook ik moet zeggen dat ik "flabbergasted" was toen ik las dat je contact met iemand via het inernet als een relatie ziet.
Lieveranoniem schrijft het heel juist : 'contact via internet kan heel intiem zijn, maar de werkelijkheid blijft toch heel anders dan online'
Om van een relatie te spreken heb je veel meer nodig dan internet, al kan internet heel goed een beeld geven van iemand, het is nooit het totaal plaatje zoals je dat in real live wel kan krijgen, wat juist bij een relatie zo belangrijk is.
Daanaast is de grens tussen realiteit en lulkoek een stúk kleiner dan in real live.
Zelfs als goede mensenkenner, vergis je je sneller over iemand dan irl.
Wat betreft of je wel of niet gaat verhuizen naar een ander land, kan je beter niet af laten hangen van het contact met deze man.
Wanneer je deze baan wilt en dit land ziet zitten zou ik zeggen; gaan! doen!
Wanneer je alleen daarheen wilt i.v.m deze man, zou ik zeggen; zorg eerst dat jullie elkaar ontmoeten en ook vaker ontmoeten.
Wanneer er telkens geen tijd voor is, misschien is het dan beter om het contact als vriendschap aan te houden, hoe moeilijk dat ook misschien zou zijn.
Lieveranoniem schrijft het heel juist : 'contact via internet kan heel intiem zijn, maar de werkelijkheid blijft toch heel anders dan online'
Om van een relatie te spreken heb je veel meer nodig dan internet, al kan internet heel goed een beeld geven van iemand, het is nooit het totaal plaatje zoals je dat in real live wel kan krijgen, wat juist bij een relatie zo belangrijk is.
Daanaast is de grens tussen realiteit en lulkoek een stúk kleiner dan in real live.
Zelfs als goede mensenkenner, vergis je je sneller over iemand dan irl.
Wat betreft of je wel of niet gaat verhuizen naar een ander land, kan je beter niet af laten hangen van het contact met deze man.
Wanneer je deze baan wilt en dit land ziet zitten zou ik zeggen; gaan! doen!
Wanneer je alleen daarheen wilt i.v.m deze man, zou ik zeggen; zorg eerst dat jullie elkaar ontmoeten en ook vaker ontmoeten.
Wanneer er telkens geen tijd voor is, misschien is het dan beter om het contact als vriendschap aan te houden, hoe moeilijk dat ook misschien zou zijn.
donderdag 9 augustus 2007 om 10:22
"Maar het beangstigt me, ik word er ook niet jonger op en ik heb (eindelijk) iemand gevonden met wie het klikt en waar het een gelijkwaardige relatie is. Ik kies liever voor een relatie dan voor een baan."
Wat bedoel je met gelijkwaardige relatie, als die alleen digitaal is? Bij gelijkwaardig denk ik aan dagelijkse dingen in real life. Jullie kennen elkaar alleen van teksten. En geloof me, niets is wat het lijkt op internet. Ik heb ooit met 2 mannen gemaild en ge-msn'd. De ene vond ik veel beter bij me passen, schreef waanzinnige teksten, hij was grappig. De ander, daar kreeg ik moeilijk hoogte van, z'n teksten waren kort en ik dacht dat hij niks voor mij zou zijn. Je voelt 'm al, man nummer 1 was in werkelijkheid helemaal niks voor me, ik walste zo over hem heen. Nummer 2 is alweer bijna een jaar de liefde van mijn leven. Zo gek kan het lopen, staar je niet blind op zijn mailtjes. Ontmoet hem eerst (en meerdere malen) voordat je zo'n radicale beslissing neemt, tenzij die baan gewoon je droombaan is en dat los van hem staat. Maar ergens denk ik dat niet.
Wat bedoel je met gelijkwaardige relatie, als die alleen digitaal is? Bij gelijkwaardig denk ik aan dagelijkse dingen in real life. Jullie kennen elkaar alleen van teksten. En geloof me, niets is wat het lijkt op internet. Ik heb ooit met 2 mannen gemaild en ge-msn'd. De ene vond ik veel beter bij me passen, schreef waanzinnige teksten, hij was grappig. De ander, daar kreeg ik moeilijk hoogte van, z'n teksten waren kort en ik dacht dat hij niks voor mij zou zijn. Je voelt 'm al, man nummer 1 was in werkelijkheid helemaal niks voor me, ik walste zo over hem heen. Nummer 2 is alweer bijna een jaar de liefde van mijn leven. Zo gek kan het lopen, staar je niet blind op zijn mailtjes. Ontmoet hem eerst (en meerdere malen) voordat je zo'n radicale beslissing neemt, tenzij die baan gewoon je droombaan is en dat los van hem staat. Maar ergens denk ik dat niet.
.
donderdag 9 augustus 2007 om 10:54
Net als de overige poststers kan ik me niet voorstellen dat je werkelijk een internetcontact als een relatie ziet. je weet dat je leuk met hem kunt praten, maar je weet niet hoe hij er echt uitziet, hoe hij aanvoelt en ruikt. Allenmaal dingen die voor mij wel heel belangrijk zouden zijn. Ik zou zeker mijn toekomst niet laten afhangen van iemad die ik nog nooit ontmoet heb ( misschien issie wel haske getrouwd, iemand die steeds excuses verzint waarom ie je niet kan ontmoeten, dat vind ik vrij verdacht).
Dus als jij graag een baan in dat land wilt omdat je graag in dat land wilt wonen, ook als hij er niet gewoond zou hebben, dan zou ik zeggen ga voor die baan. als je voordat je deze man kende nooit de ambitie had om in het buitenland te gaan wonen, zou ik hier lekker een baan en een woning zokenen en eers eens een keer op vakantie naar hem toegaan.
Dus als jij graag een baan in dat land wilt omdat je graag in dat land wilt wonen, ook als hij er niet gewoond zou hebben, dan zou ik zeggen ga voor die baan. als je voordat je deze man kende nooit de ambitie had om in het buitenland te gaan wonen, zou ik hier lekker een baan en een woning zokenen en eers eens een keer op vakantie naar hem toegaan.
vrijdag 10 augustus 2007 om 08:18
heel erg bedankt voor jullie reacties
Ik heb besloten niet voor de baan te gaan, meer omdat de locatie voor mij gewoon niet ideaal is. Niet zozeer vanwege hem, maar ook vanwege mijn familie.
Ik heb een aantal vrienden in dat land wonen en ze hebben me ook verteld dat het er erg deprimerend kan zijn in de winter, zeker als je er in je eentje zit en ergens al twijfelt of het wel een goed idee was.
Ik wilde al naar dat land verhuizen voordat het contact met hem serieus werd, dus ik zou niet gaan voor hem maar voor mezelf.
Aangezien ik niet echt een bepaalde regio op het oog heb, lijkt het me gewoon een goeie oplossing om iets wat meer bij hem in de buurt te vinden. Dan kan ik daar mijn eigen leven opbouwen en hem ook beter leren kennen.
De baan die ik nu heb afgezegd was een baan in een redelijk afgelegen gebied en ik zag mezelf daar gewoon niet zitten. Naar een ander land gaan in je eentje is al een avontuur op zich, dus ik zit liever ergens waar ik weet dat ik zonder al te veel kosten weer terug naar nederland kan wanneer ik wil.
toen ik het topic opende, zag ik het gewoon allemaal even niet zitten en moest ik het gewoon even van mij af schrijven.
Jullie hebben gelijk dat ik het nog niet echt een relatie kan noemen, ik had het niet voor niets 'relatie' genoemd.
wel weet ik dat hij serieus is. Ik heb namenlijk ook contact met zijn vader en heb het er ook met hem over gehad. Ik ken zijn vader goed genoeg om te weten dat hij zich er wel buiten had gehouden als zijn zoon het niet serieus zou nemen.
Ik ga nu weer rustig verder solliciteren (wat meer in de buurt van hem) zonder dat ik de druk heb dat ik een keuze moet maken omdat ik hem nog niet ontmoet heb.
ps: hij werkt momenteel 6/7 dagen per week en het is lichamelijk werk dus ik begrijp wel dat hij er niet echt veel behoefte aan heeft om iemand te ontmoeten als hij uitgeput uit zijn werk komt.
Ik heb besloten niet voor de baan te gaan, meer omdat de locatie voor mij gewoon niet ideaal is. Niet zozeer vanwege hem, maar ook vanwege mijn familie.
Ik heb een aantal vrienden in dat land wonen en ze hebben me ook verteld dat het er erg deprimerend kan zijn in de winter, zeker als je er in je eentje zit en ergens al twijfelt of het wel een goed idee was.
Ik wilde al naar dat land verhuizen voordat het contact met hem serieus werd, dus ik zou niet gaan voor hem maar voor mezelf.
Aangezien ik niet echt een bepaalde regio op het oog heb, lijkt het me gewoon een goeie oplossing om iets wat meer bij hem in de buurt te vinden. Dan kan ik daar mijn eigen leven opbouwen en hem ook beter leren kennen.
De baan die ik nu heb afgezegd was een baan in een redelijk afgelegen gebied en ik zag mezelf daar gewoon niet zitten. Naar een ander land gaan in je eentje is al een avontuur op zich, dus ik zit liever ergens waar ik weet dat ik zonder al te veel kosten weer terug naar nederland kan wanneer ik wil.
toen ik het topic opende, zag ik het gewoon allemaal even niet zitten en moest ik het gewoon even van mij af schrijven.
Jullie hebben gelijk dat ik het nog niet echt een relatie kan noemen, ik had het niet voor niets 'relatie' genoemd.
wel weet ik dat hij serieus is. Ik heb namenlijk ook contact met zijn vader en heb het er ook met hem over gehad. Ik ken zijn vader goed genoeg om te weten dat hij zich er wel buiten had gehouden als zijn zoon het niet serieus zou nemen.
Ik ga nu weer rustig verder solliciteren (wat meer in de buurt van hem) zonder dat ik de druk heb dat ik een keuze moet maken omdat ik hem nog niet ontmoet heb.
ps: hij werkt momenteel 6/7 dagen per week en het is lichamelijk werk dus ik begrijp wel dat hij er niet echt veel behoefte aan heeft om iemand te ontmoeten als hij uitgeput uit zijn werk komt.
zondag 12 augustus 2007 om 23:26
quote:Hupsje schreef op 10 augustus 2007 @ 08:18:
ps: hij werkt momenteel 6/7 dagen per week en het is lichamelijk werk dus ik begrijp wel dat hij er niet echt veel behoefte aan heeft om iemand te ontmoeten als hij uitgeput uit zijn werk komt.
Hier kan ik me echt niets bij voorstellen.
Als je een relatie wilt, of hebt, of als je iemand leuk vindt, of als je iemand heel graag wilt ontmoeten. Dan maak je tijd! Kwestie van prioriteiten stellen.
Al is het na je werk, of op die ene vrije dag. Als iemand het echt belangrijk vindt maakt dat niet uit.
En hoe zit dat dan in de toekomst? Als het ook bij een echte ontmoeting blijkt te klikken? Dan wil je elkaar toch ook vaker zien? Of heeft hij dan ook geen behoefte je te zien omdat hij uitgeput is van zijn werk?
ps: hij werkt momenteel 6/7 dagen per week en het is lichamelijk werk dus ik begrijp wel dat hij er niet echt veel behoefte aan heeft om iemand te ontmoeten als hij uitgeput uit zijn werk komt.
Hier kan ik me echt niets bij voorstellen.
Als je een relatie wilt, of hebt, of als je iemand leuk vindt, of als je iemand heel graag wilt ontmoeten. Dan maak je tijd! Kwestie van prioriteiten stellen.
Al is het na je werk, of op die ene vrije dag. Als iemand het echt belangrijk vindt maakt dat niet uit.
En hoe zit dat dan in de toekomst? Als het ook bij een echte ontmoeting blijkt te klikken? Dan wil je elkaar toch ook vaker zien? Of heeft hij dan ook geen behoefte je te zien omdat hij uitgeput is van zijn werk?
maandag 31 juli 2017 om 13:56
zo grappig om dit weer terug te lezen 
in januari het jaar erna heb ik een baan gevonden in dat land, hier heb ik het 3 weken uitgehouden en kwam erachter dat ik op de vlucht was voor mezelf en het dus niet oploste door in een vreemd land in mijn eentje opnieuw te beginnen zonder een echt plan.
ik ben dus weer teruggekomen en in september van dat jaar heb ik weer een man uit datzelfde land ontmoet (die ik al jaren online kenden en we altijd al een beetje flirtten met elkaar), hij kwam een weekje hier om elkaar beter te leren kennen. Binnen een half jaar woonde hij hier in nederland en is nooit meer weggegaan.
Hoe kan het leven toch lopen!
in januari het jaar erna heb ik een baan gevonden in dat land, hier heb ik het 3 weken uitgehouden en kwam erachter dat ik op de vlucht was voor mezelf en het dus niet oploste door in een vreemd land in mijn eentje opnieuw te beginnen zonder een echt plan.
ik ben dus weer teruggekomen en in september van dat jaar heb ik weer een man uit datzelfde land ontmoet (die ik al jaren online kenden en we altijd al een beetje flirtten met elkaar), hij kwam een weekje hier om elkaar beter te leren kennen. Binnen een half jaar woonde hij hier in nederland en is nooit meer weggegaan.
Hoe kan het leven toch lopen!