Relaties
alle pijlers
Brief aan mijn lief...
donderdag 29 oktober 2009 om 13:54
Herkenbaar?
"Hoi,
Ik loop een beetje met m´n ziel onder m´n arm.
De sfeer… mat, gespannen, afstandelijk, al zo´n tijd.
Aantrekken…. Afstoten…. Aantrekken…. Afstoten….. en.... weer overnieuw.
Het blijft zich herhalen. Ik zie geen permanent stijgende lijn. Want hij gaat tot nu toe altijd wel weer dalen.
Het kost me steeds meer energie om elke keer weer positief te blijven wanneer je je zo gedraagt.
Om opnieuw weer open te staan als jij weer uit je ´afstootperiode´ bent gekomen en ineens wel weer enthousiast en gezellig kunt doen. Het maakt me verdrietig, die afstand te voelen. Die desinteresse, dat hangen en in je eigen wereldje. Nauwelijks lichamelijk contact, geen warmte, geen passie, geen ´samen´, bijna alleen maar negatieve communicatie.
En als ik er zo over nadenk, over de afgelopen tijd dan zijn er ook zoveel MOOIE en gezellige momenten geweest. Maar het zijn momenten die me in de slechtere periodes niet overeind houden, maar me juist bedroefd maken, want het was zo fijn. Het gemis des te groter maken. Het machteloze besef weer dáár te zitten op dat zelfde pleintje.
Ik ben mij onbewust langzaam steeds verder aan het losmaken van je, in deze periodes. Om jouw afwijzing me niet te laten raken. En op de momenten dat je het allemaal wel weer ziet zitten, dan herstelt het zich niet meer. Ik blijf steeds meer op de oppervlakte merk ik. Veiliger.
Het is voor mij erg schrikken als jij ´ik hou van je meis´ zegt, en het doet pijn…?!
Dit ken ik niet van mezelf. Zoiets hoort geen pijn te doen. Zoiets hoor je met een fijn en geborgen gevoel te kunnen bevestigen. Maar ik kon het niet.
Er gaat veel om in mij, mijn lijf, mijn ziekte, mijn spiegelbeeld, de kinderen.
Ik praat er niet veel over, maar ik heb dagen dat ik me afvraag of ik deze neerwaartse spiraal wel kán stoppen. Of ik jouw aantrekken-afstoten wel kan blijven dragen zonder blijvende gevolgen. Wat nu eigenlijk al niet meer zonder gevolgen is...
Ik praat er ook niet over omdat ik het idee heb dat ik daarmee alleen maar meer druk op jouw ketel zet.
En dat is toch alleen maar mijn eigen glazen ingooien.
Ik loop op m´n tenen om dingen niet fout te doen, ik loop op eierschalen in die gespannen sfeer net als bij jou vroeger thuis.
Zelfs in het openbaar!
Het is onmogelijk om gezellig naar bed te gaan op hetzelfde tijdstip. Er MOET altijd wel iets negatiefs benoemd worden of gebeuren, de kleinste dingen soms.
Dus ga ik tegenwoordig maar gewoon alleen naar boven en vraag ik niks.
Veel rustiger, geen verwachtingen en ook geen stress of irritaties. En zo ga ik tenminste niet boos slapen.
Ik droom heel heftig, ben heel veel bezig met zoeken in grote en onbekende steden. Grote gebouwen, heel veel mensen om mij heen en toch eenzaam. Elke keer wéér de weg moeten vinden. En waar ik in die steden naartoe ga? Geen flauw idee. Alleen maar onzekerheid.
En dan heb ik dit verteld.
En dan wordt jij misschien weer even wakker. En dan ga je misschien weer even naar jezelf kijken. En misschien weer zeggen dat je het ook wel ziet en dat je je best echt wel doet en dat het wel weer goed komt. En misschien weer even een paar weken gezellig doen. En misschien weer toenadering zoeken. En misschien weer grapjes maken en lachen samen. En misschien weer ´sorry´ zeggen.
En dan? Wat komt er daarna???? Hetzelfde. Exact hetzelfde weer overnieuw.
En ook al zijn de ‘leuke’ periodes kwalitatief misschien beter dan vroeger, het is voor mij gebleken dat het de afstandelijke periodes niet kan overbruggen, draaglijk kan maken of dat het de negativiteit uitvlakt na afloop en alles weer koek en ei is.
Ik zit hier echt mee.
Weetje, het doet me zeer om je dit te moeten zeggen, maar ik vind jou gewoon niet leuk meer. Ondanks dat ik zoveel van je hou.
En ondanks dat er soms momenten zijn (in de ‘aantrekperiodes’) dat ik je even wél weer een leuke vent vind, is het alledaagse gevoel wat overheerst die van ´gelatenheid´ geworden over onze relatie.
En dat een ´ik hou van je´ of kortstondige intimiteit daar inmiddels niets meer aan verandert, dat vind ik echt HEEL erg.
Maar omdat samen praten ook niet meer gaat zonder toestanden/ontkenning/bagatellisering, schrijf ik het maar aan je.
Dan kan ik het in ieder geval kwijt en ben jij ervan op de hoogte.
Ik heb geen houvast meer in dit huwelijk. Juist wanneer ik me voorzichtig weer probeer te hechten, knal ik op een tijdje later wéér tegen die muur. Is het niet linksom, dan wel rechtsom. En ik ben die knal zo zat… Ik voel me al heel lang overgeleverd aan jouw buien. Doen wat goed is in jouw ogen en het is okee, dan ben je aardig. Anders niet. En dan zullen we het voelen ook.
En je ziet het zelf helemaal niet, dus voor jou is het er ook niet. Of zwaar overtrokken.
Het heeft dus ook geen zin om hierover te praten, het doet me alleen maar pijn om die extra trap na te krijgen dan.
Ik weet niet wat ik hiermee aanmoet, heb niet het idee dat ik er ook maar iets aan kan veranderen, anders was het wel anders.
Maar dat het niet lang meer kan duren zo, dat is wel zeker. Er is straks gewoon niets meer over.
X"
"Hoi,
Ik loop een beetje met m´n ziel onder m´n arm.
De sfeer… mat, gespannen, afstandelijk, al zo´n tijd.
Aantrekken…. Afstoten…. Aantrekken…. Afstoten….. en.... weer overnieuw.
Het blijft zich herhalen. Ik zie geen permanent stijgende lijn. Want hij gaat tot nu toe altijd wel weer dalen.
Het kost me steeds meer energie om elke keer weer positief te blijven wanneer je je zo gedraagt.
Om opnieuw weer open te staan als jij weer uit je ´afstootperiode´ bent gekomen en ineens wel weer enthousiast en gezellig kunt doen. Het maakt me verdrietig, die afstand te voelen. Die desinteresse, dat hangen en in je eigen wereldje. Nauwelijks lichamelijk contact, geen warmte, geen passie, geen ´samen´, bijna alleen maar negatieve communicatie.
En als ik er zo over nadenk, over de afgelopen tijd dan zijn er ook zoveel MOOIE en gezellige momenten geweest. Maar het zijn momenten die me in de slechtere periodes niet overeind houden, maar me juist bedroefd maken, want het was zo fijn. Het gemis des te groter maken. Het machteloze besef weer dáár te zitten op dat zelfde pleintje.
Ik ben mij onbewust langzaam steeds verder aan het losmaken van je, in deze periodes. Om jouw afwijzing me niet te laten raken. En op de momenten dat je het allemaal wel weer ziet zitten, dan herstelt het zich niet meer. Ik blijf steeds meer op de oppervlakte merk ik. Veiliger.
Het is voor mij erg schrikken als jij ´ik hou van je meis´ zegt, en het doet pijn…?!
Dit ken ik niet van mezelf. Zoiets hoort geen pijn te doen. Zoiets hoor je met een fijn en geborgen gevoel te kunnen bevestigen. Maar ik kon het niet.
Er gaat veel om in mij, mijn lijf, mijn ziekte, mijn spiegelbeeld, de kinderen.
Ik praat er niet veel over, maar ik heb dagen dat ik me afvraag of ik deze neerwaartse spiraal wel kán stoppen. Of ik jouw aantrekken-afstoten wel kan blijven dragen zonder blijvende gevolgen. Wat nu eigenlijk al niet meer zonder gevolgen is...
Ik praat er ook niet over omdat ik het idee heb dat ik daarmee alleen maar meer druk op jouw ketel zet.
En dat is toch alleen maar mijn eigen glazen ingooien.
Ik loop op m´n tenen om dingen niet fout te doen, ik loop op eierschalen in die gespannen sfeer net als bij jou vroeger thuis.
Zelfs in het openbaar!
Het is onmogelijk om gezellig naar bed te gaan op hetzelfde tijdstip. Er MOET altijd wel iets negatiefs benoemd worden of gebeuren, de kleinste dingen soms.
Dus ga ik tegenwoordig maar gewoon alleen naar boven en vraag ik niks.
Veel rustiger, geen verwachtingen en ook geen stress of irritaties. En zo ga ik tenminste niet boos slapen.
Ik droom heel heftig, ben heel veel bezig met zoeken in grote en onbekende steden. Grote gebouwen, heel veel mensen om mij heen en toch eenzaam. Elke keer wéér de weg moeten vinden. En waar ik in die steden naartoe ga? Geen flauw idee. Alleen maar onzekerheid.
En dan heb ik dit verteld.
En dan wordt jij misschien weer even wakker. En dan ga je misschien weer even naar jezelf kijken. En misschien weer zeggen dat je het ook wel ziet en dat je je best echt wel doet en dat het wel weer goed komt. En misschien weer even een paar weken gezellig doen. En misschien weer toenadering zoeken. En misschien weer grapjes maken en lachen samen. En misschien weer ´sorry´ zeggen.
En dan? Wat komt er daarna???? Hetzelfde. Exact hetzelfde weer overnieuw.
En ook al zijn de ‘leuke’ periodes kwalitatief misschien beter dan vroeger, het is voor mij gebleken dat het de afstandelijke periodes niet kan overbruggen, draaglijk kan maken of dat het de negativiteit uitvlakt na afloop en alles weer koek en ei is.
Ik zit hier echt mee.
Weetje, het doet me zeer om je dit te moeten zeggen, maar ik vind jou gewoon niet leuk meer. Ondanks dat ik zoveel van je hou.
En ondanks dat er soms momenten zijn (in de ‘aantrekperiodes’) dat ik je even wél weer een leuke vent vind, is het alledaagse gevoel wat overheerst die van ´gelatenheid´ geworden over onze relatie.
En dat een ´ik hou van je´ of kortstondige intimiteit daar inmiddels niets meer aan verandert, dat vind ik echt HEEL erg.
Maar omdat samen praten ook niet meer gaat zonder toestanden/ontkenning/bagatellisering, schrijf ik het maar aan je.
Dan kan ik het in ieder geval kwijt en ben jij ervan op de hoogte.
Ik heb geen houvast meer in dit huwelijk. Juist wanneer ik me voorzichtig weer probeer te hechten, knal ik op een tijdje later wéér tegen die muur. Is het niet linksom, dan wel rechtsom. En ik ben die knal zo zat… Ik voel me al heel lang overgeleverd aan jouw buien. Doen wat goed is in jouw ogen en het is okee, dan ben je aardig. Anders niet. En dan zullen we het voelen ook.
En je ziet het zelf helemaal niet, dus voor jou is het er ook niet. Of zwaar overtrokken.
Het heeft dus ook geen zin om hierover te praten, het doet me alleen maar pijn om die extra trap na te krijgen dan.
Ik weet niet wat ik hiermee aanmoet, heb niet het idee dat ik er ook maar iets aan kan veranderen, anders was het wel anders.
Maar dat het niet lang meer kan duren zo, dat is wel zeker. Er is straks gewoon niets meer over.
X"
vrijdag 30 oktober 2009 om 10:56
Die is er idd ook niet maar zou toch wel fijn zijn als die er kwam? (vandaar het advies. als er al communicatie was hoefden we dat ook niet te adviseren)
Is ook heel belangrijk, maar ook dát is maar 1 kant van het verhaal. Om dan duidelijk te zijn kan je er ook van maken: 'ok dat is jouw kant van het verhaal, maar what about zijn kant van het verhaal. Heb je daar weleens naar gevraagd.' Ik snap best dat de andere kant van het verhaal belicht wordt. Maar de manier waarop is dan ook een invulling voor hoe die man het beleeft (en wij hebben geen idee hoe hij het allemaal beleeft). En dan wordt TO geschetst als een of ander irritant wijf dat woordspelletjes gaat doen in een chaos van verkeer.
Het enige dat dan eigenlijk gezegd hoeft te worden is: vraag hem hoe hij het beleeft. Wij zegen tegen TO dat ze geen eenzijdige verwijten moet maken. Waarom zouden wij dat dan wel naar haar doen (terwijl we niet eens weten wat haar te verwijten valt)?
Is ook heel belangrijk, maar ook dát is maar 1 kant van het verhaal. Om dan duidelijk te zijn kan je er ook van maken: 'ok dat is jouw kant van het verhaal, maar what about zijn kant van het verhaal. Heb je daar weleens naar gevraagd.' Ik snap best dat de andere kant van het verhaal belicht wordt. Maar de manier waarop is dan ook een invulling voor hoe die man het beleeft (en wij hebben geen idee hoe hij het allemaal beleeft). En dan wordt TO geschetst als een of ander irritant wijf dat woordspelletjes gaat doen in een chaos van verkeer.
Het enige dat dan eigenlijk gezegd hoeft te worden is: vraag hem hoe hij het beleeft. Wij zegen tegen TO dat ze geen eenzijdige verwijten moet maken. Waarom zouden wij dat dan wel naar haar doen (terwijl we niet eens weten wat haar te verwijten valt)?
vrijdag 30 oktober 2009 om 10:58
quote:rider schreef op 30 oktober 2009 @ 10:49:
[...]
Twee kanten? Het gaat dus nog steeds om "de waarheid", om gelijk. Je mag mij verwijten dat ik de zaken hard formuleer, maar dit is precies de reden. Ik weiger te doen alsof ik het een goed idee vind iemand te bevestigen in de misvatting dat het draait om de waarheid, om wie gelijk heeft, of zelfs hoe je iets ervaart. Wat je ervaart is aan jezelf, daar kan je partner niets aan doen. Het enige dat je kan doen, is je eigen gedrag beïnvloeden. En daaraan gaat de vraag vooraf of je dat wel wil. Dat heeft niets te maken met 2 kanten aan een verhaal, alsof de juistheid van welk verhaal dan ook er toe doet. Liever gelijk, dan geluk, blijft het verhaal waarin TO maar bevestigd wordt. En wie dat niet doet, die heeft de verkeerde toon.Nee Rider. De 2 belevingen leiden tot de conclusies: dit heb ik nodig om gelukkig te zijn met deze relatie en dit heb jij nodig om gelukkig te zijn in deze relatie. Komen we daar uit? FIjn! Komen we daar niet uit: dan scheiden hier onze wegen.
[...]
Twee kanten? Het gaat dus nog steeds om "de waarheid", om gelijk. Je mag mij verwijten dat ik de zaken hard formuleer, maar dit is precies de reden. Ik weiger te doen alsof ik het een goed idee vind iemand te bevestigen in de misvatting dat het draait om de waarheid, om wie gelijk heeft, of zelfs hoe je iets ervaart. Wat je ervaart is aan jezelf, daar kan je partner niets aan doen. Het enige dat je kan doen, is je eigen gedrag beïnvloeden. En daaraan gaat de vraag vooraf of je dat wel wil. Dat heeft niets te maken met 2 kanten aan een verhaal, alsof de juistheid van welk verhaal dan ook er toe doet. Liever gelijk, dan geluk, blijft het verhaal waarin TO maar bevestigd wordt. En wie dat niet doet, die heeft de verkeerde toon.Nee Rider. De 2 belevingen leiden tot de conclusies: dit heb ik nodig om gelukkig te zijn met deze relatie en dit heb jij nodig om gelukkig te zijn in deze relatie. Komen we daar uit? FIjn! Komen we daar niet uit: dan scheiden hier onze wegen.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:01
Phoebe, TO zet zelf toch die brief op een forum???
Dan is het toch logisch dat daar over geoordeeld word. Wat jij verwijten noemt.
In mijn geval, dat ik vertelde dat ik obsessief bezig was. Dan krijg ik daar ook oordelen over, maar als ik dat niet had gewild, dan had ik hier m'n verhaal niet moeten doen.
Dan is het toch logisch dat daar over geoordeeld word. Wat jij verwijten noemt.
In mijn geval, dat ik vertelde dat ik obsessief bezig was. Dan krijg ik daar ook oordelen over, maar als ik dat niet had gewild, dan had ik hier m'n verhaal niet moeten doen.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:01
quote:Phoebexx schreef op 30 oktober 2009 @ 10:58:
[...]
Nee Rider. De 2 belevingen leiden tot de conclusies: dit heb ik nodig om gelukkig te zijn met deze relatie en dit heb jij nodig om gelukkig te zijn in deze relatie. Komen we daar uit? FIjn! Komen we daar niet uit: dan scheiden hier onze wegen.
Rider ( Meds ook niet zo , als ik voor haar mag spreken ) en ik zijn niet zo van de " dan scheiden hier onze wegen " .
Dus dat is al een heel ander uitgangspunt dan jij hebt.
[...]
Nee Rider. De 2 belevingen leiden tot de conclusies: dit heb ik nodig om gelukkig te zijn met deze relatie en dit heb jij nodig om gelukkig te zijn in deze relatie. Komen we daar uit? FIjn! Komen we daar niet uit: dan scheiden hier onze wegen.
Rider ( Meds ook niet zo , als ik voor haar mag spreken ) en ik zijn niet zo van de " dan scheiden hier onze wegen " .
Dus dat is al een heel ander uitgangspunt dan jij hebt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:03
Er lopen m.i. nu 3 dingen door elkaar:
a. inhoudelijke reacties op TO's posting;
b. een discussie over wat een relatie inhoudt en of/hoe je jezelf en de ander beïnvloed daarin;
c. een discussie over of a. en b. TO zullen helpen of niet.
Wat betreft:
a. ben erg benieuwd of TO's man inmiddels al gereageerd heeft.
b. de opmerking over 1 + 1 = 1; zit ook wat in, maar blijf (vooralsnog) bij de mening dat je, behalve een nieuw geheel ook twee individuen aan de rechter kant van de = hebt, dus 3.
c. denk dat a. altijd kan helpen, mits TO ervoor open staat en b. wellicht over haar hoofd leek te gaan, maar ook de aspecten die hierin werden aangevoerd wel degelijk kunnen bijdragen aan hoe TO tegen haar/een relatie aan kijkt.
De kunst bij advisering is eerst zorgen dat je een dusdanige relatie hebt opgebouwd, zo dat de adviezen aankomen en vervolgens kunnen beklijven. Aangezien dat met direct confronterende reacties nog wel eens wil mislukken zou het zo kunnen zijn dat we TO zijn 'kwijtgeraakt'. De vraag is alleen of je moet willen dat een forum op een dergelijke manier functioneert.
a. inhoudelijke reacties op TO's posting;
b. een discussie over wat een relatie inhoudt en of/hoe je jezelf en de ander beïnvloed daarin;
c. een discussie over of a. en b. TO zullen helpen of niet.
Wat betreft:
a. ben erg benieuwd of TO's man inmiddels al gereageerd heeft.
b. de opmerking over 1 + 1 = 1; zit ook wat in, maar blijf (vooralsnog) bij de mening dat je, behalve een nieuw geheel ook twee individuen aan de rechter kant van de = hebt, dus 3.
c. denk dat a. altijd kan helpen, mits TO ervoor open staat en b. wellicht over haar hoofd leek te gaan, maar ook de aspecten die hierin werden aangevoerd wel degelijk kunnen bijdragen aan hoe TO tegen haar/een relatie aan kijkt.
De kunst bij advisering is eerst zorgen dat je een dusdanige relatie hebt opgebouwd, zo dat de adviezen aankomen en vervolgens kunnen beklijven. Aangezien dat met direct confronterende reacties nog wel eens wil mislukken zou het zo kunnen zijn dat we TO zijn 'kwijtgeraakt'. De vraag is alleen of je moet willen dat een forum op een dergelijke manier functioneert.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:07
quote:blijfgewoonbianca schreef op 30 oktober 2009 @ 11:01:
[...]
Rider ( Meds ook niet zo , als ik voor haar mag spreken ) en ik zijn niet zo van de " dan scheiden hier onze wegen " .
Dus dat is al een heel ander uitgangspunt dan jij hebt.Dat kan. Ik ben van mening dat als je er ondanks vele lijmpogingen niet uitkomt en je niet blijvend niet gelukkig bent in een relatie je het beste uit elkaar kunt gaan.
[...]
Rider ( Meds ook niet zo , als ik voor haar mag spreken ) en ik zijn niet zo van de " dan scheiden hier onze wegen " .
Dus dat is al een heel ander uitgangspunt dan jij hebt.Dat kan. Ik ben van mening dat als je er ondanks vele lijmpogingen niet uitkomt en je niet blijvend niet gelukkig bent in een relatie je het beste uit elkaar kunt gaan.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:11
quote:rider schreef op 30 oktober 2009 @ 10:49:
[...]
Twee kanten? Het gaat dus nog steeds om "de waarheid", om gelijk. Je mag mij verwijten dat ik de zaken hard formuleer, maar dit is precies de reden. Ik weiger te doen alsof ik het een goed idee vind iemand te bevestigen in de misvatting dat het draait om de waarheid, om wie gelijk heeft, of zelfs hoe je iets ervaart. Wat je ervaart is aan jezelf, daar kan je partner niets aan doen. Het enige dat je kan doen, is je eigen gedrag beïnvloeden. En daaraan gaat de vraag vooraf of je dat wel wil. Dat heeft niets te maken met 2 kanten aan een verhaal, alsof de juistheid van welk verhaal dan ook er toe doet. Liever gelijk, dan geluk, blijft het verhaal waarin TO maar bevestigd wordt. En wie dat niet doet, die heeft de verkeerde toon.
Ik blijf maar gewoon vragen, net zolang tot ik het begrijp
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander?
Mijn opvatting is altijd; als 1 van beide een situatie/aspect in de relatie als problematisch ervaart is er per definitie een probleem van beide.
Stap 1 is dan inzicht krijgen in de structurele oorzaak (eerst voor jezelf en vervolgens van elkaar). Stap 2 is vervolgens wat hebben we allebei nodig om de situatie/het aspect niet meer als problematisch te ervaren?
Dat wegen scheiden is voor mij ook niet gauw een optie inderdaad, dat ben ik erg met BGB eens. Daarvoor ben je niet getrouwd.
[...]
Twee kanten? Het gaat dus nog steeds om "de waarheid", om gelijk. Je mag mij verwijten dat ik de zaken hard formuleer, maar dit is precies de reden. Ik weiger te doen alsof ik het een goed idee vind iemand te bevestigen in de misvatting dat het draait om de waarheid, om wie gelijk heeft, of zelfs hoe je iets ervaart. Wat je ervaart is aan jezelf, daar kan je partner niets aan doen. Het enige dat je kan doen, is je eigen gedrag beïnvloeden. En daaraan gaat de vraag vooraf of je dat wel wil. Dat heeft niets te maken met 2 kanten aan een verhaal, alsof de juistheid van welk verhaal dan ook er toe doet. Liever gelijk, dan geluk, blijft het verhaal waarin TO maar bevestigd wordt. En wie dat niet doet, die heeft de verkeerde toon.
Ik blijf maar gewoon vragen, net zolang tot ik het begrijp
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander?
Mijn opvatting is altijd; als 1 van beide een situatie/aspect in de relatie als problematisch ervaart is er per definitie een probleem van beide.
Stap 1 is dan inzicht krijgen in de structurele oorzaak (eerst voor jezelf en vervolgens van elkaar). Stap 2 is vervolgens wat hebben we allebei nodig om de situatie/het aspect niet meer als problematisch te ervaren?
Dat wegen scheiden is voor mij ook niet gauw een optie inderdaad, dat ben ik erg met BGB eens. Daarvoor ben je niet getrouwd.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:14
quote:Phoebexx schreef op 30 oktober 2009 @ 10:58:
[...]
Nee Rider. De 2 belevingen leiden tot de conclusies: dit heb ik nodig om gelukkig te zijn met deze relatie en dit heb jij nodig om gelukkig te zijn in deze relatie. Komen we daar uit? FIjn! Komen we daar niet uit: dan scheiden hier onze wegen.DAN zijn we het eens. (behalve dan inderdaad dat ik dat scheiden geen optie vind, maar that's me)
[...]
Nee Rider. De 2 belevingen leiden tot de conclusies: dit heb ik nodig om gelukkig te zijn met deze relatie en dit heb jij nodig om gelukkig te zijn in deze relatie. Komen we daar uit? FIjn! Komen we daar niet uit: dan scheiden hier onze wegen.DAN zijn we het eens. (behalve dan inderdaad dat ik dat scheiden geen optie vind, maar that's me)
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:16
quote:Phoebexx schreef op 30 oktober 2009 @ 11:09:
Ik denk overigens dat ondanks confronterende reacties TO toch echt wel wat uit deze discussie kan halen. Zou echt zonde zijn als zij hier haar voordeel niet uithaalt!Ik heb de indruk, uit haar reacties, dat TO verstandig genoeg is om het nuttige te scheiden van dat wat ze niet nuttig vindt. Dus dat komt wel goed, lijkt me.
Ik denk overigens dat ondanks confronterende reacties TO toch echt wel wat uit deze discussie kan halen. Zou echt zonde zijn als zij hier haar voordeel niet uithaalt!Ik heb de indruk, uit haar reacties, dat TO verstandig genoeg is om het nuttige te scheiden van dat wat ze niet nuttig vindt. Dus dat komt wel goed, lijkt me.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:16
quote:nieuwsgierigmeisje schreef op 30 oktober 2009 @ 11:11:
[...]
Ik blijf maar gewoon vragen, net zolang tot ik het begrijp
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander? ja!
Mijn opvatting is altijd; als 1 van beide een situatie/aspect in de relatie als problematisch ervaart is er per definitie een probleem van beide.
Stap 1 is dan inzicht krijgen in de structurele oorzaak (eerst voor jezelf en vervolgens van elkaar). Stap 2 is vervolgens wat hebben we allebei nodig om de situatie/het aspect niet meer als problematisch te ervaren? precies
Dat wegen scheiden is voor mij ook niet gauw een optie inderdaad, dat ben ik erg met BGB eens. Daarvoor ben je niet getrouwd. ook als je blijvend ongelukkig bent en er gewoon niet uitkomt? Ik geloof dat situaties soms zo slepend zijn geworden dat het gewoon kapot is. En al helemaal als een van de twee de situatie blijft bagatelliseren en niet wil meewerken aan een compromis/oplossing/gesprek..
[...]
Ik blijf maar gewoon vragen, net zolang tot ik het begrijp
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander? ja!
Mijn opvatting is altijd; als 1 van beide een situatie/aspect in de relatie als problematisch ervaart is er per definitie een probleem van beide.
Stap 1 is dan inzicht krijgen in de structurele oorzaak (eerst voor jezelf en vervolgens van elkaar). Stap 2 is vervolgens wat hebben we allebei nodig om de situatie/het aspect niet meer als problematisch te ervaren? precies
Dat wegen scheiden is voor mij ook niet gauw een optie inderdaad, dat ben ik erg met BGB eens. Daarvoor ben je niet getrouwd. ook als je blijvend ongelukkig bent en er gewoon niet uitkomt? Ik geloof dat situaties soms zo slepend zijn geworden dat het gewoon kapot is. En al helemaal als een van de twee de situatie blijft bagatelliseren en niet wil meewerken aan een compromis/oplossing/gesprek..
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:18
quote:nieuwsgierigmeisje schreef op 30 oktober 2009 @ 11:11:
[...]
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander?
Beperkt. Ik snap niet waarom mijn vrouw van rauwkostsalades zonder dressing houdt, maar ik weet dat het zo is. Dus als ik kook staat er vaak zoiets op tafel. Zij geniet er van, ik blijf er af en snap er niets van. Konijnenvoer, brrr.
[...]
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander?
Beperkt. Ik snap niet waarom mijn vrouw van rauwkostsalades zonder dressing houdt, maar ik weet dat het zo is. Dus als ik kook staat er vaak zoiets op tafel. Zij geniet er van, ik blijf er af en snap er niets van. Konijnenvoer, brrr.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:19
quote:rider schreef op 30 oktober 2009 @ 11:18:
[...]
Beperkt. Ik snap niet waarom mijn vrouw van rauwkostsalades zonder dressing houdt, maar ik weet dat het zo is. Dus als ik kook staat er vaak zoiets op tafel. Zij geniet er van, ik blijf er af en snap er niets van. Konijnenvoer, brrr.ja dat klinkt ook erg problematisch
[...]
Beperkt. Ik snap niet waarom mijn vrouw van rauwkostsalades zonder dressing houdt, maar ik weet dat het zo is. Dus als ik kook staat er vaak zoiets op tafel. Zij geniet er van, ik blijf er af en snap er niets van. Konijnenvoer, brrr.ja dat klinkt ook erg problematisch
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:37
quote:nieuwsgierigmeisje schreef op 30 oktober 2009 @ 11:11:
[...]
Ik blijf maar gewoon vragen, net zolang tot ik het begrijp
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander?
Ten dele, mijn man valt in slaap tijdens conflicten. Ik begrijp daar helemaal niks van. het valt ook niet te begrijpen. Het is de realiteit dat hij dat doet. Ik doe weer andere dingen als ik boos ben, en daar begrijpt hij niks van. Wat heeft het voor zin om elkaar dingen duidelijk te maken die je niet van elkaar kan begrijpen? Waar het om gaat is dat je voelt dat je met elkaar verbonden bent, en daar heb je geen woord voor nodig.
Mijn opvatting is altijd; als 1 van beide een situatie/aspect in de relatie als problematisch ervaart is er per definitie een probleem van beide.
Natuurlijk niet. Als ik het een probleem vind dat mijn man in slaap valt, dan heb ik een probleem, mijn man niet, want die ligt lekker te slapen Als ik er vervolgens een conflict over ga starten, dan maak ik mijn man wakker en ga tegen hem tekeer, over dat hij zo'n ongevoelige lamzak is. Voor hem is dan het probleem dat hij wordt gestoord in zijn slaap door een schreeuwende vrouw. Dus dan gaat het conflict zo rond:
Lul jij valt in slaap terwijl we ruzie hadden.
Jezus jij schreeuwt me wakker!
Jij respecteert me niet omdat je in slaap valt.
Jij respecteert me niet omdat je me wakker tettert.
Je zou ook kunnen denken: goh hij zal wel moe zijn en nu ligt hij lekker te slapen. Nou dan gaan we morgen wel verder met de ruzie (dikke kans dat die morgen geen enkele nut meer heeft.)
Stap 1 is dan inzicht krijgen in de structurele oorzaak (eerst voor jezelf en vervolgens van elkaar). Stap 2 is vervolgens wat hebben we allebei nodig om de situatie/het aspect niet meer als problematisch te ervaren?
Dat wegen scheiden is voor mij ook niet gauw een optie inderdaad, dat ben ik erg met BGB eens. Daarvoor ben je niet getrouwd.
[...]
Ik blijf maar gewoon vragen, net zolang tot ik het begrijp
De juistheid doet er idd niet toe, maar toch wel dat je inzicht krijgt in de ervaring/beleving van de ander?
Ten dele, mijn man valt in slaap tijdens conflicten. Ik begrijp daar helemaal niks van. het valt ook niet te begrijpen. Het is de realiteit dat hij dat doet. Ik doe weer andere dingen als ik boos ben, en daar begrijpt hij niks van. Wat heeft het voor zin om elkaar dingen duidelijk te maken die je niet van elkaar kan begrijpen? Waar het om gaat is dat je voelt dat je met elkaar verbonden bent, en daar heb je geen woord voor nodig.
Mijn opvatting is altijd; als 1 van beide een situatie/aspect in de relatie als problematisch ervaart is er per definitie een probleem van beide.
Natuurlijk niet. Als ik het een probleem vind dat mijn man in slaap valt, dan heb ik een probleem, mijn man niet, want die ligt lekker te slapen Als ik er vervolgens een conflict over ga starten, dan maak ik mijn man wakker en ga tegen hem tekeer, over dat hij zo'n ongevoelige lamzak is. Voor hem is dan het probleem dat hij wordt gestoord in zijn slaap door een schreeuwende vrouw. Dus dan gaat het conflict zo rond:
Lul jij valt in slaap terwijl we ruzie hadden.
Jezus jij schreeuwt me wakker!
Jij respecteert me niet omdat je in slaap valt.
Jij respecteert me niet omdat je me wakker tettert.
Je zou ook kunnen denken: goh hij zal wel moe zijn en nu ligt hij lekker te slapen. Nou dan gaan we morgen wel verder met de ruzie (dikke kans dat die morgen geen enkele nut meer heeft.)
Stap 1 is dan inzicht krijgen in de structurele oorzaak (eerst voor jezelf en vervolgens van elkaar). Stap 2 is vervolgens wat hebben we allebei nodig om de situatie/het aspect niet meer als problematisch te ervaren?
Dat wegen scheiden is voor mij ook niet gauw een optie inderdaad, dat ben ik erg met BGB eens. Daarvoor ben je niet getrouwd.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:40
quote:rider schreef op 30 oktober 2009 @ 11:18:
[...]
Beperkt. Ik snap niet waarom mijn vrouw van rauwkostsalades zonder dressing houdt, maar ik weet dat het zo is. Dus als ik kook staat er vaak zoiets op tafel. Zij geniet er van, ik blijf er af en snap er niets van. Konijnenvoer, brrr.
En stel dat jij (nog) niet wist dat zij rauwkostsalades zonder dressing zo lekker vond en jij dat dus niet op tafel zette als je kookt en zij zei tegen jullie kinderen, "kom we gaan even lekker een saladedressing maken, want dat hoort er toch zeker gewoon bij?"
Lijkt me dat het dan wel zinnig is om inzicht te krijgen in dat de een het prettig zou vinden als er rauwkostsalade zonder dressing (misschien omdat ze de smaak gewoon lekker vindt, of omdat ze het liefst zo weinig mogelijk calorieën extra eet, en omdat ze bang is dat jij denkt dat ze beter geen dressing kan eten en het daarom zonder dressing neemt) op tafel zou staan en dat de ander het niet prettig vindt dat de communicatie via de kinderen gespeeld wordt.
Of niet?
[...]
Beperkt. Ik snap niet waarom mijn vrouw van rauwkostsalades zonder dressing houdt, maar ik weet dat het zo is. Dus als ik kook staat er vaak zoiets op tafel. Zij geniet er van, ik blijf er af en snap er niets van. Konijnenvoer, brrr.
En stel dat jij (nog) niet wist dat zij rauwkostsalades zonder dressing zo lekker vond en jij dat dus niet op tafel zette als je kookt en zij zei tegen jullie kinderen, "kom we gaan even lekker een saladedressing maken, want dat hoort er toch zeker gewoon bij?"
Lijkt me dat het dan wel zinnig is om inzicht te krijgen in dat de een het prettig zou vinden als er rauwkostsalade zonder dressing (misschien omdat ze de smaak gewoon lekker vindt, of omdat ze het liefst zo weinig mogelijk calorieën extra eet, en omdat ze bang is dat jij denkt dat ze beter geen dressing kan eten en het daarom zonder dressing neemt) op tafel zou staan en dat de ander het niet prettig vindt dat de communicatie via de kinderen gespeeld wordt.
Of niet?
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:40
quote:kikkerkwaak schreef op 30 oktober 2009 @ 11:20:
Rider, wanneer zou voor jou scheiden van wegen wel een optie zijn?in geval van fysiek of verbaal geweld, en in geval van verslaving. In die gevallen is er geen sprake van gelijkwaardigheid of betrouwbaarheid. Dan is het voor de kinderen ook beter om te scheiden. Maar onderzoek heeft laten zien dat het voor de kinderen in alle andere gevallen beter is om je huwelijk te lijmen. Ook een liefdeloos huwelijk is voor de kinderen beter dan een scheiding. En nou gaan er weer mensen roepen dat dat voor hun persoonlijke situatie niet geldt. Maar daar heb ik het ook niet over. Het zijn objectieve onderzoeken en er zullen heus uitzonderingen zijn.
Rider, wanneer zou voor jou scheiden van wegen wel een optie zijn?in geval van fysiek of verbaal geweld, en in geval van verslaving. In die gevallen is er geen sprake van gelijkwaardigheid of betrouwbaarheid. Dan is het voor de kinderen ook beter om te scheiden. Maar onderzoek heeft laten zien dat het voor de kinderen in alle andere gevallen beter is om je huwelijk te lijmen. Ook een liefdeloos huwelijk is voor de kinderen beter dan een scheiding. En nou gaan er weer mensen roepen dat dat voor hun persoonlijke situatie niet geldt. Maar daar heb ik het ook niet over. Het zijn objectieve onderzoeken en er zullen heus uitzonderingen zijn.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:41
quote:nieuwsgierigmeisje schreef op 30 oktober 2009 @ 11:40:
[...]
En stel dat jij (nog) niet wist dat zij rauwkostsalades zonder dressing zo lekker vond en jij dat dus niet op tafel zette als je kookt en zij zei tegen jullie kinderen, "kom we gaan even lekker een saladedressing maken, want dat hoort er toch zeker gewoon bij?"
Lijkt me dat het dan wel zinnig is om inzicht te krijgen in dat de een het prettig zou vinden als er rauwkostsalade zonder dressing (misschien omdat ze de smaak gewoon lekker vindt, of omdat ze het liefst zo weinig mogelijk calorieën extra eet, en omdat ze bang is dat jij denkt dat ze beter geen dressing kan eten en het daarom zonder dressing neemt) op tafel zou staan en dat de ander het niet prettig vindt dat de communicatie via de kinderen gespeeld wordt.
Of niet?Rider bedoelt niet dat er helemaal niet met elkaar gesproken wordt.
[...]
En stel dat jij (nog) niet wist dat zij rauwkostsalades zonder dressing zo lekker vond en jij dat dus niet op tafel zette als je kookt en zij zei tegen jullie kinderen, "kom we gaan even lekker een saladedressing maken, want dat hoort er toch zeker gewoon bij?"
Lijkt me dat het dan wel zinnig is om inzicht te krijgen in dat de een het prettig zou vinden als er rauwkostsalade zonder dressing (misschien omdat ze de smaak gewoon lekker vindt, of omdat ze het liefst zo weinig mogelijk calorieën extra eet, en omdat ze bang is dat jij denkt dat ze beter geen dressing kan eten en het daarom zonder dressing neemt) op tafel zou staan en dat de ander het niet prettig vindt dat de communicatie via de kinderen gespeeld wordt.
Of niet?Rider bedoelt niet dat er helemaal niet met elkaar gesproken wordt.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:45
quote:meds schreef op 30 oktober 2009 @ 11:40:
[...]
in geval van fysiek of verbaal geweld, en in geval van verslaving. In die gevallen is er geen sprake van gelijkwaardigheid of betrouwbaarheid. Dan is het voor de kinderen ook beter om te scheiden. Maar onderzoek heeft laten zien dat het voor de kinderen in alle andere gevallen beter is om je huwelijk te lijmen. Ook een liefdeloos huwelijk is voor de kinderen beter dan een scheiding. En nou gaan er weer mensen roepen dat dat voor hun persoonlijke situatie niet geldt. Maar daar heb ik het ook niet over. Het zijn objectieve onderzoeken en er zullen heus uitzonderingen zijn.Misschien moet je je stokpaardje eens in de kast laten staan als de vraag niet eens aan jou gericht was.
[...]
in geval van fysiek of verbaal geweld, en in geval van verslaving. In die gevallen is er geen sprake van gelijkwaardigheid of betrouwbaarheid. Dan is het voor de kinderen ook beter om te scheiden. Maar onderzoek heeft laten zien dat het voor de kinderen in alle andere gevallen beter is om je huwelijk te lijmen. Ook een liefdeloos huwelijk is voor de kinderen beter dan een scheiding. En nou gaan er weer mensen roepen dat dat voor hun persoonlijke situatie niet geldt. Maar daar heb ik het ook niet over. Het zijn objectieve onderzoeken en er zullen heus uitzonderingen zijn.Misschien moet je je stokpaardje eens in de kast laten staan als de vraag niet eens aan jou gericht was.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:47
quote:meds schreef op 30 oktober 2009 @ 11:41:
[...]
Rider bedoelt niet dat er helemaal niet met elkaar gesproken wordt.
Ten eerste; hoe weet jij nou wat Rider wel of niet bedoelt?
Ten tweede; in geval van TO, want daar hebben we het uiteindelijk toch ook nog steeds over als het goed is, is er dan blijkbaar al een poosje sprake van niet of te weinig met elkaar praten, want de situatie is vergelijkbaar met de rauwkostsalade zoals ik die net schetste.
[...]
Rider bedoelt niet dat er helemaal niet met elkaar gesproken wordt.
Ten eerste; hoe weet jij nou wat Rider wel of niet bedoelt?
Ten tweede; in geval van TO, want daar hebben we het uiteindelijk toch ook nog steeds over als het goed is, is er dan blijkbaar al een poosje sprake van niet of te weinig met elkaar praten, want de situatie is vergelijkbaar met de rauwkostsalade zoals ik die net schetste.
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:47
quote:nieuwsgierigmeisje schreef op 30 oktober 2009 @ 11:43:
Meds, (los van dat het de volgende ochtend vaak al niet meer nodig is, soms is het dat wel)
hoe los je dan in godsnaam wél een conflict op? sterker nog.. als je de redenering doortrekt, bestaan er dus per definitie geen conflicten??wat is een conflict in jou ogen dan?
Meds, (los van dat het de volgende ochtend vaak al niet meer nodig is, soms is het dat wel)
hoe los je dan in godsnaam wél een conflict op? sterker nog.. als je de redenering doortrekt, bestaan er dus per definitie geen conflicten??wat is een conflict in jou ogen dan?
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:48
quote:domnaiefmutsje schreef op 30 oktober 2009 @ 11:46:
Agree to disagree soms en andere keren grenzen stellen.
Anders is het oorlogje voeren met als doel winnen. Dan verlies je allebei.Maar een grens kan dan toch zijn dat je écht niet wilt dat hij in slaap valt als je probeert een conflict op te lossen?
Agree to disagree soms en andere keren grenzen stellen.
Anders is het oorlogje voeren met als doel winnen. Dan verlies je allebei.Maar een grens kan dan toch zijn dat je écht niet wilt dat hij in slaap valt als je probeert een conflict op te lossen?
