Letters omdraaien...

Heeft mijn jongste ook en wordt ook boos als ik er iets van zeg want zij hoort het in haar hoofd goed.

Ik versta het altijd verkeerd volgens haar...

Ik ga ervanuit dat het vanzelf overgaat en anders even aan een logopedist voorleggen?

Denk dat het niks is om je zorgen over te maken. Ik heb een collega van 24 die dat ook doet, heel irritant... Volgens mij is het gewoon beetje luiheid.

quote:Noni schreef op 01 november 2009 @ 19:18:

Zoals de titel doet vermoeden; Mijn zoontje draait letters(/woorden?) om.



Hij is ruim 4 en was een late (en luie ) prater.



Het is mij en anderen opgevallen dat het sinds kort weer wat slechter gaat, ik kon er nooit echt de vinger op leggen wat er nou precies slechter ging.

Gisteren viel het me ineens op, hij draait woorden/letters om!



We waren in de stad ik moest naar Scapino, 'kijk mama, daar is ascpino' zei hij. Daarna nog even naar de 'A&C' . De bomen aan de rand van het centrum bleef hij trouw 'moben' noemen. De mooie tegels waren ' getels'. De bso waar een vriendinnetje van hem heen gaat is de 'osb'. De computer was vanochtend de 'pucomter'



Vreemd, en nu ik er op let hoor ik dat hij het echt ontzettend vaak doet.

Ik heb niet het idee dat hij het bewust doet eigenlijk. Als ik hem verbeter dan is hij erg boos, want 'hij zegt het toch al zoohoo...' om vervolgens weer bv. 'acspino' te zeggen.



Vreemd toch? Iemand ideeën wat dit kan zijn, of in elk geval wat ik er aan kan doen om hem te helpen?



Wat zegt de juf/meester?



Meisje-Klein spreekt ook heel vaak woorden verkeerd uit. Ik heb haar stem een keertje opgenomen, en toen ze hoorde wat ze zei had ze opeens door dat ze het anders moest zeggen. Gaat nu best aardig met haar uitspraak.

Deed mijn dochter vroeger ook rond die leeftijd: kip werd pik en Zutphen werd Zupten,..net alsof ze al kon lezen, hoe anders zo goed die letters omdraaien ?



Maar het is allemaal erg goed gekomen.

Mijn broertje had dat vroeger ook (en nog steeds). Bleek bij hem dyslexie te zijn. Ik zou een keer met de juffrouw of meester op school overleggen of het hen opvalt.... en eventueel kunnen zij misschien wel een testje doen... Mocht het dyslexie zijn, dan is goede begeleiding (hoe jong ze ook zijn) belangrijk.

Met gesproken woorden heb ik het nog niet meegemaakt, ik merk wel dat mijn zesjarige nog veel moeite heeft met de lettervolgorde tijdens het schrijven.

Volgens mijn moeder, kleuterleidster vroeger, is er iets in de ontwikkeling van alle kinderen, dat ze wat ze het laatste horen als eerste beschouwen, en dan dus eigenlijk voor ons gevoel achteruit redeneren. Vergelijk ook als jonge kinderen een verhaal vertellen van hun dag, dan beginnen ze ook met wat het laatst gebeurd is, en dan pas bij aandringen gaan ze verder terug het verhaal in.

De meeste kinderen maken de omslag ergens binnen hun kleutertijd.

Of dat voor jouw kindje ook zal gelden, weet ik niet, Noni. Hou inderdaad voor ogen dat je kind dyslexie zou kunnen hebben. Lees je er voor de lol eens op in, Ton Braams heeft een handzaam boekje geschreven 'Kinderen met dyslexie', al begint het verhaal pas bij de basisschoolleeftijd. Het lijkt onzin om daar nu al over te beginnen, maar is dit niet. Dyslexie is ook een onvermogen om gesproken informatie adequaat te verwerken. Bij mijn tienjarige (niet gediagnosticeerd) uit zich dat bijvoorbeeld in slecht alle informatie uit een telefoongesprek in zich opnemen.

quote:josje37 schreef op 01 november 2009 @ 19:43:

Mijn broertje had dat vroeger ook (en nog steeds). Bleek bij hem dyslexie te zijn. Ik zou een keer met de juffrouw of meester op school overleggen of het hen opvalt.... en eventueel kunnen zij misschien wel een testje doen... Mocht het dyslexie zijn, dan is goede begeleiding (hoe jong ze ook zijn) belangrijk.



Hier een juf.

Ik zou me nog niet al te druk maken. Wel zou ik, als je dat nog niet gedaan hebt, de leerkracht op de hoogte stellen van je zorgen. Ook het feit dat hij een late prater was, is relevante informatie voor een school. Misschien is het omdraaien van letters bij het praten de leerkracht zelf al opgevallen, misschien nog niet. Maar als een ouder zoiets bij mij zou komen, zou ik het kind zeker extra in de gaten houden.



Over dyslexie: Ik denk dat het een beetje vroeg is om al met zo'n diagnose aan te komen. Een dyslexieverklaring mag immer pas op z'n vroegst in groep 4 worden afgegeven door een daarvoor bevoegde psycholoog. Niet zomaar een testje op school dus. Wel zal de school werken met het zogenaamde protocol dyslexie, waarmee lees- en spellingsproblemen op tijd kunnen worden gesignaleerd en extra hulp aan een kind kan worden geboden.

Dyslexie is helaas erfelijk!

Mijn neefje deed dat ook van kleins af aan.

Nu is hij 15 en een slimme jongen die ondanks dat hij lui (want vreselijk in de puberteit en dat schijnt er bij te horen) is de Havo doet....maar wel moeite met lezen van boeken en ook een lichte vorm van dyslexie.