Kinderen
alle pijlers
Ingeleid worden...
dinsdag 3 november 2009 om 22:24
...bij ongeveer 20 weken. Je begrijpt, dit kindje zal dan niet levend ter wereld komen. Een vriendin van mij zal deze week worden ingeleid, omdat de laatste echo (20 wk) liet zien dat het niet goed ging. Een paar dagen later bleek het kindje dan ook niet meer te leven. Ik ben een nitwit op dit gebied, weet weinig tot niets van zwangerschappen en alles eromheen en wat er mis kan gaan. Ik wil haar even niet lastig vallen met vragen, ze zit natuurlijk samen met haar man vol emoties. Maar ik wil graag weten wat ze door gaat maken. Hoe groot is een kindje bij 20 wk, wat moet ik me daarbij voorstellen. Gaat ze echt een bevalling meemaken, of een soort van? Is het kindje dan groot genoeg om vast te houden, blijft het achter in het ziekenhuis? Wat gebeurt er daarna? Ik zit vol met vragen en mensen om me heen weten het ook allemaal niet zo goed. Ik wil me ook een piepklein beetje voorbereiden, zodat ik haar later gerichter vragen kan stellen en natuurlijk iets kan proberen te betekenen voor haar in deze rottijd.
dinsdag 3 november 2009 om 22:28
Op deze website staat redelijk duidelijk beschreven wat er gebeurt als je ingeleid wordt bij een kindje wat niet meer leeft. Hoop dat je er iets mee kan!
http://www.vancalster-van ... lies%20De%20bevalling.htm
http://www.vancalster-van ... lies%20De%20bevalling.htm
dinsdag 3 november 2009 om 22:32
Gatderderrie wat een rotnieuws zeg!
Ik weet niet hoe het precies gaat, maar ik heb gehoord dat je je kindje al kan laten begraven met 12 weken. Geloof dat dat bedrijf zelfs een prijs heeft gewonnen daarmee kort geleden?
Ik ben zelf nu 20 weken zwanger en dan doet zulk soort berichten je altijd nóg meer dan anders. Mijn kindje is nu 24cm. groot.
Het zal best kunnen dat je vriendin gewoon gaat bevallen en haar kindje zal ze vast kunnen houden en alles zal erop en eraan zitten, alleen zal het dan passen in haar handpalm.
Wens je vriendin in ieder geval heel veel sterkte toe de komende tijd!
Ik weet niet hoe het precies gaat, maar ik heb gehoord dat je je kindje al kan laten begraven met 12 weken. Geloof dat dat bedrijf zelfs een prijs heeft gewonnen daarmee kort geleden?
Ik ben zelf nu 20 weken zwanger en dan doet zulk soort berichten je altijd nóg meer dan anders. Mijn kindje is nu 24cm. groot.
Het zal best kunnen dat je vriendin gewoon gaat bevallen en haar kindje zal ze vast kunnen houden en alles zal erop en eraan zitten, alleen zal het dan passen in haar handpalm.
Wens je vriendin in ieder geval heel veel sterkte toe de komende tijd!
dinsdag 3 november 2009 om 22:39
Dank dames! Ben nu even aan het lezen bij die link. Het is inderdaad een hele nare en ook een beetje rare situatie. Het ene moment informeer je enthousiast naar de echo. "en, hoe was het, weten jullie wat het gaat worden!?" En dan ineens dat bericht, je probeert er wel rekening mee te houden, dat het ook anders kan zijn. Maar ja, op zulke dingen kun je je eigenlijk niet voorbereiden. En als vriendin loop ik nu wat te stuntelen, je wilt er zijn, maar nu kan ik even niets doen. Dit is de komende week in ieder geval helemaal iets tussen hen beiden. Gelukkig zijn ze naar buiten toe lief maar ook duidelijk in wat ze wel en niet willen. Dan weet je een beetje wat je moet doen op dit moment, maar aan de andere kant voel je je machteloos. Wat kun je doen als vriendin, wat kun je bijdragen of betekenen. Eigenlijk best weinig kom ik tot de ontdekking. Je wilt een lieve vriendin niet zo verdrietig zien, en de pijn kun je helaas niet in stukjes verdelen en een stukje op je nemen.
dinsdag 3 november 2009 om 22:46
Er voor haar zijn! Dat is echt het enige wat je kunt doen. Laten weten dat je er voor hen bent, dat je met ze meeleeft en hun kindje "erkent" als een echt kindje, want dat is het.
Ik vond het erg fijn dat er bossen bloemen thuis bezorgd werden, dat ik kaartjes kreeg....gewoon de aandacht die je ook kan negeren als je er geen zin in hebt maar die er wel is.
Lief van je dat je hier zo over nadenkt!
Ik vond het erg fijn dat er bossen bloemen thuis bezorgd werden, dat ik kaartjes kreeg....gewoon de aandacht die je ook kan negeren als je er geen zin in hebt maar die er wel is.
Lief van je dat je hier zo over nadenkt!
dinsdag 3 november 2009 om 22:52
Oh ja, vwb je andere vragen....ja, ze zal zeker een gewone bevalling meemaken, ook al is het kindje een stuk kleiner dan een voldragen kindje.
Ze kunnen er zelf voor kiezen het kindje aan te geven en te begraven of cremeren. Dit is echter vanaf 24 weken pas verplicht om te doen.
Ik heb er nooit over na willen denken wat er met je kindje gebeurt als je hem of haar niet laat begraven of cremeren.
Ze kunnen er zelf voor kiezen het kindje aan te geven en te begraven of cremeren. Dit is echter vanaf 24 weken pas verplicht om te doen.
Ik heb er nooit over na willen denken wat er met je kindje gebeurt als je hem of haar niet laat begraven of cremeren.
dinsdag 3 november 2009 om 22:53
Dat bosje bloemen heb ik al geregeld, dat gaat bezorgd worden. Voelde een beetje lullig ergens, wat moet je nou met bloemen. Maar het is toch bedoeld als gebaar, als laten weten dat je aan ze denkt ook al willen ze dit even alleen doormaken, anderen leven mee en hebben ook een soort van verdriet erom. Ik had iets gekocht voor de baby voor na de 20 wk echo, jemig dan ben ik toch geen softie hoor, maar stond er vandaag wel even mee in mijn handen met een traantje. Kan je nagaan hoe het voelt als je het zelf moet door maken.
@Riz, jij hebt het ook meegemaakt? Wat erg voor je! Hopelijk is je verdriet een beetje gesleten.
@Riz, jij hebt het ook meegemaakt? Wat erg voor je! Hopelijk is je verdriet een beetje gesleten.
dinsdag 3 november 2009 om 23:04
Kan ik me voorstellen dat t lullig voelt voor jou, ik heb het echt als fijn ervaren....maar goed, dat zal voor iedereen anders zijn misschien. Het is gewoon heel moeilijk omdat er geen protocol voor zulke dingen is....je weet nooit wat iemand fijn vind en wat niet.
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt, alleen was ons dochtertje 39 weken.
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt, alleen was ons dochtertje 39 weken.
woensdag 4 november 2009 om 06:07
Wat een rot nieuws. Ik heb dit ook van heel dichtbij meegemaakt. Ik ben toen na de bevalling naar het ziekenhuis gegaan en heb het kindje bekeken en bewonderd. Ik dacht dat het heel eng zou zijn, maar dat was het absoluut niet, maar goed, dit moet wel passen in jullie vriendschap.
En wat al gezegd is, stuur of breng een bloemetje, een kaartje, informeer naar haar, bel haar, praat over het kindje, noem de naam en besteed ook aandacht aan de eigenlijke uitgerekende datum, want dat wordt ook weer een moeilijke tijd.
Kindjes bij deze zwangerschapduur kan je eigenlijk niet mee naar huis nemen na de bevalling, omdat ze zo teer zijn, meestal worden ze in het ziekenhuis gelaten en vandaar uit kan je dan zelf een begrafenis of crematie regelen, maar het ziekenhuis kan dit ook voor je doen.
Sterkte, het is gewoon zo'n rot verdriet dit soort situaties, in de eerste plaats voor de ouders natuurlijk, maar ook voor de omgeving.
En wat al gezegd is, stuur of breng een bloemetje, een kaartje, informeer naar haar, bel haar, praat over het kindje, noem de naam en besteed ook aandacht aan de eigenlijke uitgerekende datum, want dat wordt ook weer een moeilijke tijd.
Kindjes bij deze zwangerschapduur kan je eigenlijk niet mee naar huis nemen na de bevalling, omdat ze zo teer zijn, meestal worden ze in het ziekenhuis gelaten en vandaar uit kan je dan zelf een begrafenis of crematie regelen, maar het ziekenhuis kan dit ook voor je doen.
Sterkte, het is gewoon zo'n rot verdriet dit soort situaties, in de eerste plaats voor de ouders natuurlijk, maar ook voor de omgeving.
woensdag 4 november 2009 om 09:47
quote:mama1982 schreef op 04 november 2009 @ 06:48:
In mijn omgeving is het recentelijk ook voorgekomen. Volgens mij bij 22 weken ingeleid, maar dit kindje is wel thuis geweest.kindje uit mijn voorbeeld was 19 weken en had een groeiachterstand, dus was nog eens extra klein, dus dat zal inderdaad een groot verschil uit maken. En dan ligt het ook aan wat de ouders willen natuurlijk.
In mijn omgeving is het recentelijk ook voorgekomen. Volgens mij bij 22 weken ingeleid, maar dit kindje is wel thuis geweest.kindje uit mijn voorbeeld was 19 weken en had een groeiachterstand, dus was nog eens extra klein, dus dat zal inderdaad een groot verschil uit maken. En dan ligt het ook aan wat de ouders willen natuurlijk.
woensdag 4 november 2009 om 10:39
quote:arwen173 schreef op 04 november 2009 @ 06:07:
Wat een rot nieuws. Ik heb dit ook van heel dichtbij meegemaakt. Ik ben toen na de bevalling naar het ziekenhuis gegaan en heb het kindje bekeken en bewonderd. Ik dacht dat het heel eng zou zijn, maar dat was het absoluut niet, maar goed, dit moet wel passen in jullie vriendschap.
En wat al gezegd is, stuur of breng een bloemetje, een kaartje, informeer naar haar, bel haar, praat over het kindje, noem de naam en besteed ook aandacht aan de eigenlijke uitgerekende datum, want dat wordt ook weer een moeilijke tijd.
Kindjes bij deze zwangerschapduur kan je eigenlijk niet mee naar huis nemen na de bevalling, omdat ze zo teer zijn, meestal worden ze in het ziekenhuis gelaten en vandaar uit kan je dan zelf een begrafenis of crematie regelen, maar het ziekenhuis kan dit ook voor je doen.
Sterkte, het is gewoon zo'n rot verdriet dit soort situaties, in de eerste plaats voor de ouders natuurlijk, maar ook voor de omgeving.Het bloemetje had ik gister geregeld, juist omdat ze even niet gebeld willen worden. Ze willen ook in het ziekenhuis alleen zijn, er is niemand anders bij dan hun twee. Iedereen respecteert die wens uiteraard. Ik zal eens nadenken en later eens polsen wat te doen met de uitgerekende datum.
Wat een rot nieuws. Ik heb dit ook van heel dichtbij meegemaakt. Ik ben toen na de bevalling naar het ziekenhuis gegaan en heb het kindje bekeken en bewonderd. Ik dacht dat het heel eng zou zijn, maar dat was het absoluut niet, maar goed, dit moet wel passen in jullie vriendschap.
En wat al gezegd is, stuur of breng een bloemetje, een kaartje, informeer naar haar, bel haar, praat over het kindje, noem de naam en besteed ook aandacht aan de eigenlijke uitgerekende datum, want dat wordt ook weer een moeilijke tijd.
Kindjes bij deze zwangerschapduur kan je eigenlijk niet mee naar huis nemen na de bevalling, omdat ze zo teer zijn, meestal worden ze in het ziekenhuis gelaten en vandaar uit kan je dan zelf een begrafenis of crematie regelen, maar het ziekenhuis kan dit ook voor je doen.
Sterkte, het is gewoon zo'n rot verdriet dit soort situaties, in de eerste plaats voor de ouders natuurlijk, maar ook voor de omgeving.Het bloemetje had ik gister geregeld, juist omdat ze even niet gebeld willen worden. Ze willen ook in het ziekenhuis alleen zijn, er is niemand anders bij dan hun twee. Iedereen respecteert die wens uiteraard. Ik zal eens nadenken en later eens polsen wat te doen met de uitgerekende datum.
woensdag 4 november 2009 om 19:21
quote:Lilith75 schreef op 04 november 2009 @ 09:12:
Wat vreselijk veel sterkte!!
Riz met 39 weken? meis wat erg, was er al iets niet goed wat jullie wisten of was dit "onverwachts"? als je er niet over praten wil snap ik het hoor!Nee, dit was volledig onverwachts....ons dochtertje was kerngezond, alleen mijn placenta heeft het af laten weten. Als je het verhaal wilt lezen, even op mn loepje klikken. Ik heb een eigen topic, en wil deze niet "vervuilen".
Wat vreselijk veel sterkte!!
Riz met 39 weken? meis wat erg, was er al iets niet goed wat jullie wisten of was dit "onverwachts"? als je er niet over praten wil snap ik het hoor!Nee, dit was volledig onverwachts....ons dochtertje was kerngezond, alleen mijn placenta heeft het af laten weten. Als je het verhaal wilt lezen, even op mn loepje klikken. Ik heb een eigen topic, en wil deze niet "vervuilen".
vrijdag 6 november 2009 om 13:22
Igoneh, wat een lieve vriendin ben jij!
Mijn dochter overleed na ruim 25 weken zwangerschap, (zie ook loepje onder mijn naam net als bij Riz, voor mijn eigen topic), en wat ik zelf erg prettig vond waren de mensen die ook na de eerste we(e)k(en), nog bleven bellen, kaartjes sturen etc. Juist als al het 'geregel' klaar is, begint de moeilijke tijd pas echt.
Al de vragen die je nu hebt: stel ze straks aan je vriendin als zij daar aan toe is. Zij is trots op haar kindje en zal je er graag over vertellen hoe alles verloopt/verlopen is.
Voor nu: laat je vriendin weten dat je het kindje zou willen zien als dat kan en mag. Als het nog zo klein is kan het er 'anders' uitzien (nog niet zo'n dik velletje, dus nog vrij doorzichtig en teer). Het is fijn als ze later kunnen praten met mensen die hem/haar ook in het echt gezien hebben (en niet alleen op de vele foto's die ze hopelijk maken). Als jij daar deel van uit mag maken is dat naast misschien een beetje eng (wat het voor hen ook is), ook heel erg speciaal.
Het belangrijkste dat je ze mee kunt geven is om voor 100% achter de keuzes te staan die ze nu maken. Je kunt dit maar 1x doen en het is fijn als ze er met een zo goed mogelijk gevoel op kunnen terugkijken.
Liefs en sterkte
Woei
Mijn dochter overleed na ruim 25 weken zwangerschap, (zie ook loepje onder mijn naam net als bij Riz, voor mijn eigen topic), en wat ik zelf erg prettig vond waren de mensen die ook na de eerste we(e)k(en), nog bleven bellen, kaartjes sturen etc. Juist als al het 'geregel' klaar is, begint de moeilijke tijd pas echt.
Al de vragen die je nu hebt: stel ze straks aan je vriendin als zij daar aan toe is. Zij is trots op haar kindje en zal je er graag over vertellen hoe alles verloopt/verlopen is.
Voor nu: laat je vriendin weten dat je het kindje zou willen zien als dat kan en mag. Als het nog zo klein is kan het er 'anders' uitzien (nog niet zo'n dik velletje, dus nog vrij doorzichtig en teer). Het is fijn als ze later kunnen praten met mensen die hem/haar ook in het echt gezien hebben (en niet alleen op de vele foto's die ze hopelijk maken). Als jij daar deel van uit mag maken is dat naast misschien een beetje eng (wat het voor hen ook is), ook heel erg speciaal.
Het belangrijkste dat je ze mee kunt geven is om voor 100% achter de keuzes te staan die ze nu maken. Je kunt dit maar 1x doen en het is fijn als ze er met een zo goed mogelijk gevoel op kunnen terugkijken.
Liefs en sterkte
Woei
vrijdag 6 november 2009 om 13:27
