Hoe erg is een bevalling?
vrijdag 13 november 2009 om 14:24
Aangezien er aardig wat ervaringsdeskundigen op dit forum aanwezig zijn, zou ik weleens willen weten hoe erg een bevalling is. Het enige wat je vaak hoort, is dat je de pijn vergeet als je het kindje ziet. Maar bijna niemand vertelt over het inknippen en allerlei andere nare dingen. Ik snap ook wel dat je daar niet meteen alle details over gaat vertellen, het is toch een beetje privé!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
vrijdag 13 november 2009 om 14:53
quote:meds schreef op 13 november 2009 @ 14:51:
HEEL HEEL HEEL ERG.
Ik had een scheur van hier tot tokyo, het hechten was nog erger dan die hele bevalling. Omdat ik een snelle bevalling had heb ik nog twee dagen last gehad van naweeen. Mijn hechtingen gingen ontsteken, weken heb ik in de biotex gezeten, weken lang kwamen er stolsels ter grote van een tennisbal naar buiten. Mijn baby was wel leuk hoor. Maar laten we eerlijk zijn zo'n kind ziet er niet uit. Ik hoefde gelukkig niet te schijten tijdens de bevalling.
Het voelt alsof je uit elkaar getrokken wordt door 4 paarden, en de schade achteraf is ook om te huilen. Je buik is dan niet meer rond en hard, maar slap en blubberig, als je opstaat uit je stoel ligt je buik nog in de stoel.
Je borsten, je weet niet wat je ziet, aanvankelijk ben je nog onder de indruk van die joekels, maar op een dag zijn ze zo groot dat je alleen maar bestaat uit tiet, zelfs die ontstoken flamoezen vergeet je dan, alles doet pijn en dan moet die baby er ook nog aanhangen, verschrikkelijk. En na een jaar is er helemaal niks meer van over. Twee leeggelopen boterhamzakken zijn het. Ja, zo gaat het ongeveer....
HEEL HEEL HEEL ERG.
Ik had een scheur van hier tot tokyo, het hechten was nog erger dan die hele bevalling. Omdat ik een snelle bevalling had heb ik nog twee dagen last gehad van naweeen. Mijn hechtingen gingen ontsteken, weken heb ik in de biotex gezeten, weken lang kwamen er stolsels ter grote van een tennisbal naar buiten. Mijn baby was wel leuk hoor. Maar laten we eerlijk zijn zo'n kind ziet er niet uit. Ik hoefde gelukkig niet te schijten tijdens de bevalling.
Het voelt alsof je uit elkaar getrokken wordt door 4 paarden, en de schade achteraf is ook om te huilen. Je buik is dan niet meer rond en hard, maar slap en blubberig, als je opstaat uit je stoel ligt je buik nog in de stoel.
Je borsten, je weet niet wat je ziet, aanvankelijk ben je nog onder de indruk van die joekels, maar op een dag zijn ze zo groot dat je alleen maar bestaat uit tiet, zelfs die ontstoken flamoezen vergeet je dan, alles doet pijn en dan moet die baby er ook nog aanhangen, verschrikkelijk. En na een jaar is er helemaal niks meer van over. Twee leeggelopen boterhamzakken zijn het. Ja, zo gaat het ongeveer....
...
vrijdag 13 november 2009 om 14:56
Ik zou zo nog een keer willen bevallen. Ja, het doet pijn, heel erg veel pijn. Maar op de een of andere manier is het te dragen. Je lichaam kan het aan. Want op het moment dat je denkt dat je het echt echt echt niet meer kan handelen, dat je het gevoel hebt, dat je tussen een bankschroef gedraaid wordt, neemt de wee weer af en is alles weer weg, totdat je hem weer voelt opkomen. Dat is hel ja. En ik zou het zo nog een keer doen. Wat is het mooi! Zo'n baby dat uit jou komt, zo'n warm lijfje wat je tegen je aan houdt en alle pijn is direct weg. Kon het zelfs niet meer oproepen hoe het nou ook alweer voelde zo'n wee.
Hechtingen ook niet gevoeld. Werd goed verdoofd. Het scheuren zelf voelde ik ook niet, een wee doet meer pijn dan een scheur...
En al dat hechten, ik vond het niet erg. Ik was bevallen, ik was er vanaf. Ik had het achter de rug. Ga je gang maar...
Hechtingen ook niet gevoeld. Werd goed verdoofd. Het scheuren zelf voelde ik ook niet, een wee doet meer pijn dan een scheur...
En al dat hechten, ik vond het niet erg. Ik was bevallen, ik was er vanaf. Ik had het achter de rug. Ga je gang maar...
vrijdag 13 november 2009 om 14:56
quote:meds schreef op 13 november 2009 @ 14:51:
HEEL HEEL HEEL ERG.
scheur van hier tot tokyo - ontsteken - stolsels ter grote van een tennisbal - schijten - alsof je uit elkaar getrokken wordt door 4 paarden - slap en blubberig - ontstoken flamoezen - verschrikkelijk - leeggelopen boterhamzakken
HEEL HEEL HEEL ERG.
scheur van hier tot tokyo - ontsteken - stolsels ter grote van een tennisbal - schijten - alsof je uit elkaar getrokken wordt door 4 paarden - slap en blubberig - ontstoken flamoezen - verschrikkelijk - leeggelopen boterhamzakken
Computer says nooooo
vrijdag 13 november 2009 om 14:57
vrijdag 13 november 2009 om 14:57
Ik vond mijn eerste bevalling vreselijk, pijnlijk en lang. Toch vond ik het ook mooi om mee te maken, en zeker niet onnatuurlijk.
Mijn tweede bevalling ging veel vlotter, ook al vond ik het wel weer erg pijn doen. Ik zou het graag nog een keer meemaken, vooral het moment dat de baby uit je glijdt, zo bijzonder.
Wat ik minder vond waren de hechtingen, vond ik beide keren heel vervelend trekken,maar ook die gaan eruit, en dan is dat ook weer voorbij.
Mijn tweede bevalling ging veel vlotter, ook al vond ik het wel weer erg pijn doen. Ik zou het graag nog een keer meemaken, vooral het moment dat de baby uit je glijdt, zo bijzonder.
Wat ik minder vond waren de hechtingen, vond ik beide keren heel vervelend trekken,maar ook die gaan eruit, en dan is dat ook weer voorbij.
vrijdag 13 november 2009 om 14:59
quote:Merit schreef op 13 november 2009 @ 14:24:
Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?! je snapt wel dat ik hierdoor echt van mijn stoel gleed van het lachen?? Zus kwam boven vragen waarom ik zo zat te lachen.....
Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?! je snapt wel dat ik hierdoor echt van mijn stoel gleed van het lachen?? Zus kwam boven vragen waarom ik zo zat te lachen.....
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
vrijdag 13 november 2009 om 15:01
quote:meds schreef op 13 november 2009 @ 14:51:
HEEL HEEL HEEL ERG.
Ik had een scheur van hier tot tokyo, het hechten was nog erger dan die hele bevalling. Omdat ik een snelle bevalling had heb ik nog twee dagen last gehad van naweeen. Mijn hechtingen gingen ontsteken, weken heb ik in de biotex gezeten, weken lang kwamen er stolsels ter grote van een tennisbal naar buiten. Mijn baby was wel leuk hoor. Maar laten we eerlijk zijn zo'n kind ziet er niet uit. Ik hoefde gelukkig niet te schijten tijdens de bevalling.
Het voelt alsof je uit elkaar getrokken wordt door 4 paarden, en de schade achteraf is ook om te huilen. Je buik is dan niet meer rond en hard, maar slap en blubberig, als je opstaat uit je stoel ligt je buik nog in de stoel.
Je borsten, je weet niet wat je ziet, aanvankelijk ben je nog onder de indruk van die joekels, maar op een dag zijn ze zo groot dat je alleen maar bestaat uit tiet, zelfs die ontstoken flamoezen vergeet je dan, alles doet pijn en dan moet die baby er ook nog aanhangen, verschrikkelijk. En na een jaar is er helemaal niks meer van over. Twee leeggelopen boterhamzakken zijn het.Whoehahahahahahaha heerlijk.
HEEL HEEL HEEL ERG.
Ik had een scheur van hier tot tokyo, het hechten was nog erger dan die hele bevalling. Omdat ik een snelle bevalling had heb ik nog twee dagen last gehad van naweeen. Mijn hechtingen gingen ontsteken, weken heb ik in de biotex gezeten, weken lang kwamen er stolsels ter grote van een tennisbal naar buiten. Mijn baby was wel leuk hoor. Maar laten we eerlijk zijn zo'n kind ziet er niet uit. Ik hoefde gelukkig niet te schijten tijdens de bevalling.
Het voelt alsof je uit elkaar getrokken wordt door 4 paarden, en de schade achteraf is ook om te huilen. Je buik is dan niet meer rond en hard, maar slap en blubberig, als je opstaat uit je stoel ligt je buik nog in de stoel.
Je borsten, je weet niet wat je ziet, aanvankelijk ben je nog onder de indruk van die joekels, maar op een dag zijn ze zo groot dat je alleen maar bestaat uit tiet, zelfs die ontstoken flamoezen vergeet je dan, alles doet pijn en dan moet die baby er ook nog aanhangen, verschrikkelijk. En na een jaar is er helemaal niks meer van over. Twee leeggelopen boterhamzakken zijn het.Whoehahahahahahaha heerlijk.
vrijdag 13 november 2009 om 15:03
De 1e werd na 17 uur weeën (mèt ruggeprik en infuus) met een keizersnee gehaald. Het was een rotbevalling maar toen ik mijn dochter eenmaal in mijn armen had maakte dat alles goed.
Toen bij de 2e bevalling de weeën begonnen wist ik ineens weer dat ik dàt niet meer wilde, maar helaas er was geen ontkomen aan. Na een nacht weeën heb ik om een ruggeprik gevraagd en gekregen en mèn wat scheelde dat een hoop. Tijdens het persen mocht de ruggeprik ook gewoon aanblijven omdat ik de weeën nog wel voelde en ik vond het super! Die euforie die ik voelde toen ik zelf mijn dochter eruit had geperst, geweldig! Zou zo nog wel een bevalling willen doen.
Het is het zwaarste, pijnlijkste en tgelijkertijd mooiste moment in mijn leven.
Toen bij de 2e bevalling de weeën begonnen wist ik ineens weer dat ik dàt niet meer wilde, maar helaas er was geen ontkomen aan. Na een nacht weeën heb ik om een ruggeprik gevraagd en gekregen en mèn wat scheelde dat een hoop. Tijdens het persen mocht de ruggeprik ook gewoon aanblijven omdat ik de weeën nog wel voelde en ik vond het super! Die euforie die ik voelde toen ik zelf mijn dochter eruit had geperst, geweldig! Zou zo nog wel een bevalling willen doen.
Het is het zwaarste, pijnlijkste en tgelijkertijd mooiste moment in mijn leven.
vrijdag 13 november 2009 om 15:03
Merit, ik zou je vertellen ik ben na mijn zwangerschap flink gehecht van onder. Ik stond 2 dagen na de bevalling mijn huis te poetsen en zat na 5 dagen al weer op de fiets op weg naar de super. Ik hou niet van dat getrut en betuttel. Was dan ook blij dat zoonlief 5 dagen in het ziekenhuis moest liggen kreeg ik tenminste niet die zeikerds van kraamhulp over hoe ik om moest gaan met mn zoon!
Nee de bevalling ben je écht zó weer vergeten!!
Nee de bevalling ben je écht zó weer vergeten!!
vrijdag 13 november 2009 om 15:04
quote:Nundi schreef op 13 november 2009 @ 14:40:
Dieren, mensen in Afrika; ze doen het tussendoor. Wij maken er zo'n heisa van. Het kind op je buik; mooiste moment van je leven!Oh, wij maken er zo'n heisa van? Deden ze in ontwikkelingslanden maar eens wat 'moeilijker' over zwangerschap en bevallen, kan een half miljoen (!!!) dode vrouwen per jaar schelen.
http://www.goededoelenwer ... s-in-ontwikkelingslanden/
Het wordt toch hoog tijd om die mythe 'bevallen is een natuurlijke zaak en het komt altijd goed' overboord te zetten.
Dieren, mensen in Afrika; ze doen het tussendoor. Wij maken er zo'n heisa van. Het kind op je buik; mooiste moment van je leven!Oh, wij maken er zo'n heisa van? Deden ze in ontwikkelingslanden maar eens wat 'moeilijker' over zwangerschap en bevallen, kan een half miljoen (!!!) dode vrouwen per jaar schelen.
http://www.goededoelenwer ... s-in-ontwikkelingslanden/
Het wordt toch hoog tijd om die mythe 'bevallen is een natuurlijke zaak en het komt altijd goed' overboord te zetten.
vrijdag 13 november 2009 om 15:07
Wat een reacties!! Heel veel verschillende verhalen ook zeg! Ik ben er nog niet uit hoor!
Sommige mensen vinden het volgens mij heel raar dat ik deze vraag stel... Maar zo gek is dat toch niet? Je hoort nooit echt alles van iemand, tenminste, ik niet! Ik wist eerst bijvoorbeeld niet eens dat de knip zo ver gezet werd!
Ik zie een paar keer terug dat mensen niet snappen dat ik het onnatuurlijk noem. Ik vind het wel natuurlijk hoor, zwanger zijn etc. maar hoe een kind dan geboren moet worden, dat vind ik onnatuurlijk! Als ik soms buiken zie... of net geboren kinderen... dan denk ik: dat kan er toch helemaal niet uit!!
Wel een raadsel overigens, wat iemand ook noemde, dat mensen soms uitscheuren van een 6 ponder, terwijl iemand anders zonder inknippen etc. een 9 ponder op de wereld zet!
Sommige mensen vinden het volgens mij heel raar dat ik deze vraag stel... Maar zo gek is dat toch niet? Je hoort nooit echt alles van iemand, tenminste, ik niet! Ik wist eerst bijvoorbeeld niet eens dat de knip zo ver gezet werd!
Ik zie een paar keer terug dat mensen niet snappen dat ik het onnatuurlijk noem. Ik vind het wel natuurlijk hoor, zwanger zijn etc. maar hoe een kind dan geboren moet worden, dat vind ik onnatuurlijk! Als ik soms buiken zie... of net geboren kinderen... dan denk ik: dat kan er toch helemaal niet uit!!
Wel een raadsel overigens, wat iemand ook noemde, dat mensen soms uitscheuren van een 6 ponder, terwijl iemand anders zonder inknippen etc. een 9 ponder op de wereld zet!
vrijdag 13 november 2009 om 15:08
Twee weken geleden bevallen, van mijn 2de.
Tot anderhalf uur voor de bevalling was ik nog gezellig aan het kletsen, ben ingeleid.
Maar toen de echte weeen begonnen had ik het niet meer,
Ik heb gesmeekt om pijnstilling, maar die eerst zo lieve aardige verpleegkundigen en gyn weigerden...de bitches!
Althans dat dacht ik op dat moment, want het waren echt schatten.
Ik zat mezelf tijdens de bevalling te vervloeken dat ik het in mijn hoofd haalde om nogmaals zwanger te worden.
Mijn schatje was net als haar grote broer erg snel en is binnen een paar minuten geboren.
Het ene moment verging ik van de pijn want het voelde alsof er een enorme voetbal door mijn plassertje naar buiten wilde komen.
het andere moment glibberde ze naar buiten, lag ze op mijn borst en was ik alles vergeten.
De placenta daarna geen last van gehad en was wederom ietsie ingescheurd ( ik wist wel dat dat hoofdje niet door die kleine opening kon) dus moest worden gehecht.
Heb het 2 keer meegemaakt, het was 2 keer op mijn tanden bijten en alles en iedereen vervloeken.
Maar heb het voor geen goud willen missen.
Tot anderhalf uur voor de bevalling was ik nog gezellig aan het kletsen, ben ingeleid.
Maar toen de echte weeen begonnen had ik het niet meer,
Ik heb gesmeekt om pijnstilling, maar die eerst zo lieve aardige verpleegkundigen en gyn weigerden...de bitches!
Althans dat dacht ik op dat moment, want het waren echt schatten.
Ik zat mezelf tijdens de bevalling te vervloeken dat ik het in mijn hoofd haalde om nogmaals zwanger te worden.
Mijn schatje was net als haar grote broer erg snel en is binnen een paar minuten geboren.
Het ene moment verging ik van de pijn want het voelde alsof er een enorme voetbal door mijn plassertje naar buiten wilde komen.
het andere moment glibberde ze naar buiten, lag ze op mijn borst en was ik alles vergeten.
De placenta daarna geen last van gehad en was wederom ietsie ingescheurd ( ik wist wel dat dat hoofdje niet door die kleine opening kon) dus moest worden gehecht.
Heb het 2 keer meegemaakt, het was 2 keer op mijn tanden bijten en alles en iedereen vervloeken.
Maar heb het voor geen goud willen missen.
vrijdag 13 november 2009 om 15:08
quote:Merit schreef op 13 november 2009 @ 15:07:
Wat een reacties!! Heel veel verschillende verhalen ook zeg! Ik ben er nog niet uit hoor!
Sommige mensen vinden het volgens mij heel raar dat ik deze vraag stel... Maar zo gek is dat toch niet? Je hoort nooit echt alles van iemand, tenminste, ik niet! Ik wist eerst bijvoorbeeld niet eens dat de knip zo ver gezet werd!
Ik zie een paar keer terug dat mensen niet snappen dat ik het onnatuurlijk noem. Ik vind het wel natuurlijk hoor, zwanger zijn etc. maar hoe een kind dan geboren moet worden, dat vind ik onnatuurlijk! Als ik soms buiken zie... of net geboren kinderen... dan denk ik: dat kan er toch helemaal niet uit!!
Wel een raadsel overigens, wat iemand ook noemde, dat mensen soms uitscheuren van een 6 ponder, terwijl iemand anders zonder inknippen etc. een 9 ponder op de wereld zet!En dat is maar goed ook! Anders lig je al met angst in je kraambed!
Wat een reacties!! Heel veel verschillende verhalen ook zeg! Ik ben er nog niet uit hoor!
Sommige mensen vinden het volgens mij heel raar dat ik deze vraag stel... Maar zo gek is dat toch niet? Je hoort nooit echt alles van iemand, tenminste, ik niet! Ik wist eerst bijvoorbeeld niet eens dat de knip zo ver gezet werd!
Ik zie een paar keer terug dat mensen niet snappen dat ik het onnatuurlijk noem. Ik vind het wel natuurlijk hoor, zwanger zijn etc. maar hoe een kind dan geboren moet worden, dat vind ik onnatuurlijk! Als ik soms buiken zie... of net geboren kinderen... dan denk ik: dat kan er toch helemaal niet uit!!
Wel een raadsel overigens, wat iemand ook noemde, dat mensen soms uitscheuren van een 6 ponder, terwijl iemand anders zonder inknippen etc. een 9 ponder op de wereld zet!En dat is maar goed ook! Anders lig je al met angst in je kraambed!
vrijdag 13 november 2009 om 15:08
vrijdag 13 november 2009 om 15:09
Owwww kotsen ja! Emmers vol bij de eerste, elke keer na een flinke wee.
Bij de tweede alleen toen ik op mijn zij moest liggen. Want dan daalde hij beter in. HEL was dat! Ik weet nog dat ik riep: KOTSBAK!! NU!
En ja, als ze indalen, maken ze een bepaalde weg langs je darm waardoor ze alles naar buiten drukken. Erg leuk bij de tweede,...
Gelukkig liet de vlos niks blijken en halen ze het weg, zonder dat jij het in de gaten hebt. Hup, schoon zeiltje onder je kont voor de volgende lading.. erg charmant. En scheten laten, owww heel erg!
Riep elke keer sorry... Gelukkig konden ze erom lachen.
Bij de tweede alleen toen ik op mijn zij moest liggen. Want dan daalde hij beter in. HEL was dat! Ik weet nog dat ik riep: KOTSBAK!! NU!
En ja, als ze indalen, maken ze een bepaalde weg langs je darm waardoor ze alles naar buiten drukken. Erg leuk bij de tweede,...
Gelukkig liet de vlos niks blijken en halen ze het weg, zonder dat jij het in de gaten hebt. Hup, schoon zeiltje onder je kont voor de volgende lading.. erg charmant. En scheten laten, owww heel erg!
Riep elke keer sorry... Gelukkig konden ze erom lachen.