Kinderen
alle pijlers
Hoe erg is een bevalling?
vrijdag 13 november 2009 om 14:24
Aangezien er aardig wat ervaringsdeskundigen op dit forum aanwezig zijn, zou ik weleens willen weten hoe erg een bevalling is. Het enige wat je vaak hoort, is dat je de pijn vergeet als je het kindje ziet. Maar bijna niemand vertelt over het inknippen en allerlei andere nare dingen. Ik snap ook wel dat je daar niet meteen alle details over gaat vertellen, het is toch een beetje privé!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
vrijdag 13 november 2009 om 15:45
vrijdag 13 november 2009 om 15:46
Klinkt geweldig "de pijn vergeet je zodra je kind op je buik ligt". Nou mooi niet altijd hoor
Hier ook echt véél (héél véél) pijn. Ik heb er 21.5 uur over gedaan (gerekend vanaf 3 cm) en de laatste 11 uur waren echt zwaar.
Ik heb gekotst van de pijn en ondanks mijn enorme naaldenfobie kon ik de anesthesist wel zoenen toen hij binnenkwam met z'n kar om de ruggenprik te zetten.
Daarna was het goed te doen, ik voelde de weeën wel maar ik ging niet meer door 't plafond.
Ik heb 2 knippen gehad maar daar voelde ik niets van dankzij de verdoving. Het hechten deed ze ook verdoofd en voelde ik niet.
De uitdrijving was ook niet zo'n succes (understatement) want het kind zat klem. Kind paste eigenlijk net niet (10 pond) maar moest er toch uit, ik heb de eerste tijd nachtmerries gehad van de bevalling.
Maar hij is het waard, en als ik nog zo'n kind mag krijgen ga ik vrijwillig weer door die hel.
(en dat geneuzel over Afrika: als ik onder een boom had moeten bevallen hadden kind & ik het niet overleefd, doe mij dan maar een ziekenhuisbedje in NL hoor!)
Hier ook echt véél (héél véél) pijn. Ik heb er 21.5 uur over gedaan (gerekend vanaf 3 cm) en de laatste 11 uur waren echt zwaar.
Ik heb gekotst van de pijn en ondanks mijn enorme naaldenfobie kon ik de anesthesist wel zoenen toen hij binnenkwam met z'n kar om de ruggenprik te zetten.
Daarna was het goed te doen, ik voelde de weeën wel maar ik ging niet meer door 't plafond.
Ik heb 2 knippen gehad maar daar voelde ik niets van dankzij de verdoving. Het hechten deed ze ook verdoofd en voelde ik niet.
De uitdrijving was ook niet zo'n succes (understatement) want het kind zat klem. Kind paste eigenlijk net niet (10 pond) maar moest er toch uit, ik heb de eerste tijd nachtmerries gehad van de bevalling.
Maar hij is het waard, en als ik nog zo'n kind mag krijgen ga ik vrijwillig weer door die hel.
(en dat geneuzel over Afrika: als ik onder een boom had moeten bevallen hadden kind & ik het niet overleefd, doe mij dan maar een ziekenhuisbedje in NL hoor!)
vrijdag 13 november 2009 om 15:48
vrijdag 13 november 2009 om 15:49
Toen ik dacht: nu gaat het echt beginnen, had ik verdorie al 9 centimeter ontsluiting -ik bleek achteraf de hele bevalling in mijn eentje te hebben gedaan, want ik dacht: ik maak kerel wel wakker als het ècht begint. Lekker handig. Toen ik hem wakker maakte was het hele feest alweer bijna voorbij. Na komst van de verloskundige zijn we naar het ziekenhuis gereden, aldaar heb ik wel vier hele persweeen gehad en daar was het spruitsel al. Beetje een desillusie allemaal.
Ik vond die hele bevalling een eitje, echt waar. Ik vond de weeen niet echt pijnlijk; pas aan het eind werden ze vervelender (en dan maar 10 seconden per wee, de rest van de wee voelde als slappe thee), maar toen was ik dus ook al bijna klaar. Van die persweeen heb ik al helemaal niks gevoeld, dat was een soort oerkracht. Ze overkwamen me en ik heb enthousiast meegeperst op aanraden van de verloskundige die geen zin had in lang wachten.
Jammer alleen van die totaal ruptuur. Maar goed, ook daar moet ik van zeggen: niks van gemerkt. Ook van het hechten niet, maar met een ruggeprik in je mik merk je sowieso niet zoveel meer. Daarna ook geen pijn gehad. Ik moet zeggen: ik had er meer van verwacht. Het is dat ik die totaal ruptuur nogal eng vind in de toekomst (er wordt nog gekeken of ik ooit nog normaal mag baren), maar anders zou ik zeggen: morgen weer.
Ik vond die hele bevalling een eitje, echt waar. Ik vond de weeen niet echt pijnlijk; pas aan het eind werden ze vervelender (en dan maar 10 seconden per wee, de rest van de wee voelde als slappe thee), maar toen was ik dus ook al bijna klaar. Van die persweeen heb ik al helemaal niks gevoeld, dat was een soort oerkracht. Ze overkwamen me en ik heb enthousiast meegeperst op aanraden van de verloskundige die geen zin had in lang wachten.
Jammer alleen van die totaal ruptuur. Maar goed, ook daar moet ik van zeggen: niks van gemerkt. Ook van het hechten niet, maar met een ruggeprik in je mik merk je sowieso niet zoveel meer. Daarna ook geen pijn gehad. Ik moet zeggen: ik had er meer van verwacht. Het is dat ik die totaal ruptuur nogal eng vind in de toekomst (er wordt nog gekeken of ik ooit nog normaal mag baren), maar anders zou ik zeggen: morgen weer.
vrijdag 13 november 2009 om 15:49
quote:Nundi schreef op 13 november 2009 @ 14:40:
..Dieren, mensen in Afrika; ze doen het tussendoor. Wij maken er zo'n heisa van...tuurlijk, mensen in Afrika bevallen gewoon tijdens het landbewerken of het kokosnoot plukken..
..Dieren, mensen in Afrika; ze doen het tussendoor. Wij maken er zo'n heisa van...tuurlijk, mensen in Afrika bevallen gewoon tijdens het landbewerken of het kokosnoot plukken..
We ask ourselves, 'Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous?' Actually,who are you not to be?
vrijdag 13 november 2009 om 15:49
quote:luna2006 schreef op 13 november 2009 @ 15:45:
Wat ik me nou toch wel afvraag. Die dames van Oranje...moeten die nou ook via de normale manier bevallen of krijgen hun bij voorbaat een keizersnee?Ah, sorry hoor Luna, vraag je je dat oprecht af? Ik geloof niet dat een keizersnede gelijk staat aan 'mijn bevalling is een feestje'. Daar kleven volgens verschillende artsen zware risico's aan. Dus ik denk niet, dat 'hun' bij voorbaat al een keizersnede krijgen.
Wat ik me nou toch wel afvraag. Die dames van Oranje...moeten die nou ook via de normale manier bevallen of krijgen hun bij voorbaat een keizersnee?Ah, sorry hoor Luna, vraag je je dat oprecht af? Ik geloof niet dat een keizersnede gelijk staat aan 'mijn bevalling is een feestje'. Daar kleven volgens verschillende artsen zware risico's aan. Dus ik denk niet, dat 'hun' bij voorbaat al een keizersnede krijgen.
vrijdag 13 november 2009 om 15:49
quote:mars 74 schreef op 13 november 2009 @ 15:33:
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.
Wat een nachtmerrie zeg! Naar als je dat mee moet maken. De artsen hadden veel eerder in moeten grijpen. Ook de houding van het personeel heeft de zaak alleen nog maar verergerd waardoor het nog pijnlijker werd. Fijn dat je aan het eind nog een lieve verloskundige had.
In dit soort gevallen, traumatische 1e bevalling, zou je eigenlijk bij 2e zwangerschap van te voren een keizersnede moeten kunnen afspreken, maar kan me ook heel goed voorstellen dat je geen 2e meer wilt
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.
Wat een nachtmerrie zeg! Naar als je dat mee moet maken. De artsen hadden veel eerder in moeten grijpen. Ook de houding van het personeel heeft de zaak alleen nog maar verergerd waardoor het nog pijnlijker werd. Fijn dat je aan het eind nog een lieve verloskundige had.
In dit soort gevallen, traumatische 1e bevalling, zou je eigenlijk bij 2e zwangerschap van te voren een keizersnede moeten kunnen afspreken, maar kan me ook heel goed voorstellen dat je geen 2e meer wilt
vrijdag 13 november 2009 om 15:52
... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit
Lees het nog eens terug, er is toch eigenlijk weinig meer puur dat dit?
Oke, doet wellicht zeer, maar misschien ook niet! Niet alleen maar horror zoeken want die vind je zat op het i-net maar de mooie verhalen lees je niet zo snel.
Het is heel bijzonder. Houdt dat in je achterhoofd.
Als iemand een wasmachine koopt en tevreden is dan zet ie dat niet op internet maar als het stuk is dan cc-en ze de consumentenbond mee:-)
Lees het nog eens terug, er is toch eigenlijk weinig meer puur dat dit?
Oke, doet wellicht zeer, maar misschien ook niet! Niet alleen maar horror zoeken want die vind je zat op het i-net maar de mooie verhalen lees je niet zo snel.
Het is heel bijzonder. Houdt dat in je achterhoofd.
Als iemand een wasmachine koopt en tevreden is dan zet ie dat niet op internet maar als het stuk is dan cc-en ze de consumentenbond mee:-)
vrijdag 13 november 2009 om 15:52
Die angst bij mijn man en bij de artsen die zal ik ook nooit vergeten, komt me bekend voor Sylvester en Mars.
En elke keer als ik over m'n bevalling schrijf denk ik weer aan die paniek, ik hoor mezelf gillen, ik zie mijn slappe kind waar de arts mee weg rent, brrrr, ik moet dan altijd snel naar een foto van nu kijken om weer in het hier en nu te komen. En toch slijt het gelukkig, ik hoef er niet meer bij te huilen en Goddank hij leeft en is gezond.
En elke keer als ik over m'n bevalling schrijf denk ik weer aan die paniek, ik hoor mezelf gillen, ik zie mijn slappe kind waar de arts mee weg rent, brrrr, ik moet dan altijd snel naar een foto van nu kijken om weer in het hier en nu te komen. En toch slijt het gelukkig, ik hoef er niet meer bij te huilen en Goddank hij leeft en is gezond.
vrijdag 13 november 2009 om 15:52
quote:mars 74 schreef op 13 november 2009 @ 15:43:
[...]
Na 4 jaar heb ik het er nog wel moeilijk mee als je anderen over hun relatief goede bevalling hoort. Of iemand die tijdens hun bevalling iets liefs zei. De eerste 2 jaar heb ik het woord bevalling niet eens kunnen horen zonder te huilen.
Maar goed, het is 4 jaar geleden, ik vergeet het nooit, het slijt langzaam.
Mijn huisarts heeft een klacht ingediend, maar ik heb daar nooit aan willen meewerken, ik kon het gewoon niet aan.Heftig. Weet even niet wat te schrijven.
[...]
Na 4 jaar heb ik het er nog wel moeilijk mee als je anderen over hun relatief goede bevalling hoort. Of iemand die tijdens hun bevalling iets liefs zei. De eerste 2 jaar heb ik het woord bevalling niet eens kunnen horen zonder te huilen.
Maar goed, het is 4 jaar geleden, ik vergeet het nooit, het slijt langzaam.
Mijn huisarts heeft een klacht ingediend, maar ik heb daar nooit aan willen meewerken, ik kon het gewoon niet aan.Heftig. Weet even niet wat te schrijven.
vrijdag 13 november 2009 om 15:56
Ik ben (ook) in verwachting, maar voor geen goud dat ik de verhalen hier ga lezen. Wil er niets over horen 
. Ik eet gezond, ik sport nog en hoop dat lang te doen, ik weet van de praktische zaken zoals een klysma vooraf en soorten weeën en zo, en dan zie ik het tzt wel.
Ik laat het strakjes allemaal op me afkomen. Lijkt me het beste.
Maar bang voor de bevalling ben ik niet. Er zijn me al miljarden vrouwen voorgegaan, dus...
. Ik eet gezond, ik sport nog en hoop dat lang te doen, ik weet van de praktische zaken zoals een klysma vooraf en soorten weeën en zo, en dan zie ik het tzt wel.Ik laat het strakjes allemaal op me afkomen. Lijkt me het beste.
Maar bang voor de bevalling ben ik niet. Er zijn me al miljarden vrouwen voorgegaan, dus...
vrijdag 13 november 2009 om 15:56
quote:Katherina schreef op 13 november 2009 @ 15:49:
[...]
Ah, sorry hoor Luna, vraag je je dat oprecht af? Ik geloof niet dat een keizersnede gelijk staat aan 'mijn bevalling is een feestje'. Daar kleven volgens verschillende artsen zware risico's aan. Dus ik denk niet, dat 'hun' bij voorbaat al een keizersnede krijgen.Volgens mij krijgen ze meestal wel een keizersnede, niet omdat dat een feestje is maar vanuit de gedachte 'de troonopvolger gaat voor'. Om het risico dat er tijdens de bevalling iets met het kind gebeurt, wordt er een keizersnede gedaan. Zo was het volgens mij in ieder geval bij Maxima en bij de Belgische prinses Mathilde. Ik heb geloof ik eens gelezen dat dit de standaardbenadering is. Ik dacht dat kind 2 en/of 3 van Maxima wel op natuurlijke wijze geboren zijn.
[...]
Ah, sorry hoor Luna, vraag je je dat oprecht af? Ik geloof niet dat een keizersnede gelijk staat aan 'mijn bevalling is een feestje'. Daar kleven volgens verschillende artsen zware risico's aan. Dus ik denk niet, dat 'hun' bij voorbaat al een keizersnede krijgen.Volgens mij krijgen ze meestal wel een keizersnede, niet omdat dat een feestje is maar vanuit de gedachte 'de troonopvolger gaat voor'. Om het risico dat er tijdens de bevalling iets met het kind gebeurt, wordt er een keizersnede gedaan. Zo was het volgens mij in ieder geval bij Maxima en bij de Belgische prinses Mathilde. Ik heb geloof ik eens gelezen dat dit de standaardbenadering is. Ik dacht dat kind 2 en/of 3 van Maxima wel op natuurlijke wijze geboren zijn.
mahna mahna tuduuuudududu
vrijdag 13 november 2009 om 15:58
quote:mars 74 schreef op 13 november 2009 @ 15:33:
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.Pooh wat heftig!!! Dat geloof ik maar al te graag dta je die pijn nooit meer vergeet!
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.Pooh wat heftig!!! Dat geloof ik maar al te graag dta je die pijn nooit meer vergeet!
vrijdag 13 november 2009 om 15:58
quote:luna2006 schreef op 13 november 2009 @ 15:45:
Wat ik me nou toch wel afvraag. Die dames van Oranje...moeten die nou ook via de normale manier bevallen of krijgen hun bij voorbaat een keizersnee?
Volgens mij zijn de meesten via natuurlijk weg bevallen, maar ik denk niet dat Maxima heeft hoeven gillen en smeken om een ruggeprik.
De anesthesist stond waarschijnlijk al klaar dat ze binnen kwam...)
Wat ik me nou toch wel afvraag. Die dames van Oranje...moeten die nou ook via de normale manier bevallen of krijgen hun bij voorbaat een keizersnee?
Volgens mij zijn de meesten via natuurlijk weg bevallen, maar ik denk niet dat Maxima heeft hoeven gillen en smeken om een ruggeprik.
De anesthesist stond waarschijnlijk al klaar dat ze binnen kwam...
)
vrijdag 13 november 2009 om 15:59
quote:muppetgirl schreef op 13 november 2009 @ 15:52:
Die angst bij mijn man en bij de artsen die zal ik ook nooit vergeten, komt me bekend voor Sylvester en Mars.
En elke keer als ik over m'n bevalling schrijf denk ik weer aan die paniek, ik hoor mezelf gillen, ik zie mijn slappe kind waar de arts mee weg rent, brrrr, ik moet dan altijd snel naar een foto van nu kijken om weer in het hier en nu te komen. En toch slijt het gelukkig, ik hoef er niet meer bij te huilen en Goddank hij leeft en is gezond.Oeh herkenning. Ik heb ook nog heel lang moeten huilen als ik die eerste foto's uit de couveuse zag. Gelukkig is alles goed gekomen maar ik zal het nooit vergeten.
Die angst bij mijn man en bij de artsen die zal ik ook nooit vergeten, komt me bekend voor Sylvester en Mars.
En elke keer als ik over m'n bevalling schrijf denk ik weer aan die paniek, ik hoor mezelf gillen, ik zie mijn slappe kind waar de arts mee weg rent, brrrr, ik moet dan altijd snel naar een foto van nu kijken om weer in het hier en nu te komen. En toch slijt het gelukkig, ik hoef er niet meer bij te huilen en Goddank hij leeft en is gezond.Oeh herkenning. Ik heb ook nog heel lang moeten huilen als ik die eerste foto's uit de couveuse zag. Gelukkig is alles goed gekomen maar ik zal het nooit vergeten.
mahna mahna tuduuuudududu
vrijdag 13 november 2009 om 16:00
Voor ons is het idd (als je in de categorie: zeer heftige bevalling zit) al geen pretje. En je onthoudt elk detail en ik kan t nu na 4 jaar ook nog van a tot z voor me halen en bijna voelen. Maar je zit wel in een roes op dat moment. Als man sta je erbij en kijkt erna. Je kan niets doen, je vrouw gaat halfdood, je liefste bezit en je kan niet anders doen dan toekijken/hand vasthouden. Als ze dan, in mijn geval, gelijk naar de ok gereden wordt en je je verse baby in je handen geduwd krijgt en 2 uur alleen wordt gelaten en je je zo zorgen maakt om je vrouw.
Pffff, ik kan echt niet zeggen dat t voor mij als lijdend voorwerp erger was dan voor man. Ik denk voor beiden even hevig.
Man is echt wel wat gewend en kan vrij goed praten, maar die heeft er heel lang over gedaan om over die tijd te kunnen praten.
Pffff, ik kan echt niet zeggen dat t voor mij als lijdend voorwerp erger was dan voor man. Ik denk voor beiden even hevig.
Man is echt wel wat gewend en kan vrij goed praten, maar die heeft er heel lang over gedaan om over die tijd te kunnen praten.
koffie, zwart graag...
vrijdag 13 november 2009 om 16:01
quote:Feesie schreef op 13 november 2009 @ 15:56:
[...]
Volgens mij krijgen ze meestal wel een keizersnede, niet omdat dat een feestje is maar vanuit de gedachte 'de troonopvolger gaat voor'. Om het risico dat er tijdens de bevalling iets met het kind gebeurt, wordt er een keizersnede gedaan. Zo was het volgens mij in ieder geval bij Maxima en bij de Belgische prinses Mathilde. Ik heb geloof ik eens gelezen dat dit de standaardbenadering is. Ik dacht dat kind 2 en/of 3 van Maxima wel op natuurlijke wijze geboren zijn.Ze zijn alledrie op natuurlijke wijze ter wereld gekomen! Dat werd toen best bijzonder gevonden.
[...]
Volgens mij krijgen ze meestal wel een keizersnede, niet omdat dat een feestje is maar vanuit de gedachte 'de troonopvolger gaat voor'. Om het risico dat er tijdens de bevalling iets met het kind gebeurt, wordt er een keizersnede gedaan. Zo was het volgens mij in ieder geval bij Maxima en bij de Belgische prinses Mathilde. Ik heb geloof ik eens gelezen dat dit de standaardbenadering is. Ik dacht dat kind 2 en/of 3 van Maxima wel op natuurlijke wijze geboren zijn.Ze zijn alledrie op natuurlijke wijze ter wereld gekomen! Dat werd toen best bijzonder gevonden.
vrijdag 13 november 2009 om 16:02
Ik ga je niks over mijn bevalling vertellen, daar heb ik al veel te vaak over verhaald op dit forum.
Wat ik voor je hoop is dat je het 'Gouden Uur' mee mag maken. Dat is niet iedereen gegeven maar dat is het eerste uur na de bevalling waarin de kraamvrouw net een prestatie van wereldformaat heeft neergezet, de baby in haar armen ligt en ze nog vol zit van zelfaangemaakte pijnstillers en adrenaline, in combinatie met trots en onvoorstelbare vreugde.
Dat wens ik je toe en verder is bij een bevalling één ding zeker; het kind wordt hoe dan ook geboren. Voor de rest merk je het allemaal vanzelf.
Wat ik voor je hoop is dat je het 'Gouden Uur' mee mag maken. Dat is niet iedereen gegeven maar dat is het eerste uur na de bevalling waarin de kraamvrouw net een prestatie van wereldformaat heeft neergezet, de baby in haar armen ligt en ze nog vol zit van zelfaangemaakte pijnstillers en adrenaline, in combinatie met trots en onvoorstelbare vreugde.
Dat wens ik je toe en verder is bij een bevalling één ding zeker; het kind wordt hoe dan ook geboren. Voor de rest merk je het allemaal vanzelf.
vrijdag 13 november 2009 om 16:05
Overigens moet ik wel zeggen: ondanks het feit dat ik geen noemenswaardige pijn heb geleden, vond ik het geen prettige bevalling. Het ging allemaal zo snel, voor mijn gevoel is het nauwelijks gebeurd.
Ik vond de hele tijd dat ik me niet aan moest stellen, omdat het nog veel erger zou worden. Daardoor heb ik de hele nacht in mijn eentje weeen weggepuft (nouja, ik had de Viva, die met die carrierevrouwen. Vreselijk stomme uitgave), en achteraf vind ik dat het heel eenzaam is geweest.
En door datzelfde idee dat ik me niet aan moest stellen, heb ik na wee drie ook daadwerkelijk door de pijn heen geperst, zoals mijn gehaaste verloskundige zei. En mezelf een totaal ruptuur bezorgd omdat van enig beleid geen sprake was. Ik dacht: ik moet me niet aanstellen en gewoon persen. En baf, daar heb je dan de rest van je leven last van. Omdat verloskundige geen zin had om langer te wachten en omdat ik maar weer vond dat ik door moest bijten.
Ik heb er enorm om gehuild, om mijn eenzame bevalling, waarin ik veel te veel aan anderen heb gedacht en niet aan mezelf. Nooit weer zo. Maar wel graag nog een keer, want ik heb nu niet eens het gevoel dat ik weet wat een bevalling is.
Ik vond de hele tijd dat ik me niet aan moest stellen, omdat het nog veel erger zou worden. Daardoor heb ik de hele nacht in mijn eentje weeen weggepuft (nouja, ik had de Viva, die met die carrierevrouwen. Vreselijk stomme uitgave), en achteraf vind ik dat het heel eenzaam is geweest.
En door datzelfde idee dat ik me niet aan moest stellen, heb ik na wee drie ook daadwerkelijk door de pijn heen geperst, zoals mijn gehaaste verloskundige zei. En mezelf een totaal ruptuur bezorgd omdat van enig beleid geen sprake was. Ik dacht: ik moet me niet aanstellen en gewoon persen. En baf, daar heb je dan de rest van je leven last van. Omdat verloskundige geen zin had om langer te wachten en omdat ik maar weer vond dat ik door moest bijten.
Ik heb er enorm om gehuild, om mijn eenzame bevalling, waarin ik veel te veel aan anderen heb gedacht en niet aan mezelf. Nooit weer zo. Maar wel graag nog een keer, want ik heb nu niet eens het gevoel dat ik weet wat een bevalling is.
vrijdag 13 november 2009 om 16:07
quote:eleonora schreef op 13 november 2009 @ 16:02:Wat ik voor je hoop is dat je het 'Gouden Uur' mee mag maken. Dat is niet iedereen gegeven maar dat is het eerste uur na de bevalling waarin de kraamvrouw net een prestatie van wereldformaat heeft neergezet, de baby in haar armen ligt en ze nog vol zit van zelfaangemaakte pijnstillers en adrenaline, in combinatie met trots en onvoorstelbare vreugde.Wat lijkt me dat mooi en bijzonder, dat is het scenario waar ik vooraf over fantaseerde. Dat gun ik ook iedereen van harte!
vrijdag 13 november 2009 om 16:07
