
Hij twijfelt na 5,5 jaar!! Tips....
vrijdag 27 november 2009 om 15:32
Hallo..
Een lang verhaal... maar wil graag reacties...
Ik ben 23 jaar en heb al 5,5 jaar een relatie met een jongen van 24. We hebben nooit een periode gehad dat het even wat minder ging en ook vrij weinig 'ruzie'. We zijn zelfs een paar maanden geleden begonnen met onze huizenjacht.. Ik ben klaar met mijn opleiding en we leken er echt klaar voor de te zijn. Vier weken geleden hebben we samen servies gekocht en keukens gekeken.. Tot bijna 2 weken geleden hij op zondag ineens aangaf dat het niet goed met hem ging. Ik vroeg hem wat er was en hij moest huilen en gaf aan dat hij niet weet of hij nog net zo gek op mij is als in het begin. Hij zei op het moment geen antwoord te kunnen geven op mijn vragen. Na een beetje een emotioneel 'gesprek' ben ik naar huis gegaan, heb hem gevraagd of ik wegging als zijn vriendin waarop hij antwoordde 'ja' en hij voegde er nog aan toe te hopen dat het allemaal goed komt. Vervolgens kreeg ik 's avonds een smsje van m waarin hij zijn excuses aanbod voor de choas... Ik heb een smsje terug gestuurd.. Maandagavond kreeg ik weer een smsje, dat hij van plan was me altijd gelukkig te maken, maar dat hij nu bang was dat 'm dat niet ging lukken.... Maar aan het einde stond, hou van je, superveel! Ik heb gereageerd dat het heel veel waard is als je zoveel van elkaar houd en dat ik 'm de tijd en ruimte geef die hij nodig heeft. Toen heb ik niks meer gehoord en laten horen tot afgelopen zondag. Hij vroeg zich af hoe het met me ging en zei dat hij er niet goed uitkwam! Ben gisteren bij hem wezen praten.. Het was heel fijn 'm weer te zien en we knuffelden ook gewoon enzo.. maar nog steeds is het niet echt duidelijk wat er nu gebeuren gaat. Ik vroeg hem of hij nog kansen voor ons zag en hij reageerde met natuurlijk, anders had ik het allang uitgemaakt... maar dat kan ik niet! Daarna nog met hem en zijn ouders meegegeten, die aten iets wat ik niet lekker vond en hij stelde voor een hamburger met liefde voor me te bakken........... Maar hij is dus niet meer zo verliefd, en hij merkt verschil aan zichzelf vergeleken met een paar weken geleden... WAT MOET IK NU!???
Een lang verhaal... maar wil graag reacties...
Ik ben 23 jaar en heb al 5,5 jaar een relatie met een jongen van 24. We hebben nooit een periode gehad dat het even wat minder ging en ook vrij weinig 'ruzie'. We zijn zelfs een paar maanden geleden begonnen met onze huizenjacht.. Ik ben klaar met mijn opleiding en we leken er echt klaar voor de te zijn. Vier weken geleden hebben we samen servies gekocht en keukens gekeken.. Tot bijna 2 weken geleden hij op zondag ineens aangaf dat het niet goed met hem ging. Ik vroeg hem wat er was en hij moest huilen en gaf aan dat hij niet weet of hij nog net zo gek op mij is als in het begin. Hij zei op het moment geen antwoord te kunnen geven op mijn vragen. Na een beetje een emotioneel 'gesprek' ben ik naar huis gegaan, heb hem gevraagd of ik wegging als zijn vriendin waarop hij antwoordde 'ja' en hij voegde er nog aan toe te hopen dat het allemaal goed komt. Vervolgens kreeg ik 's avonds een smsje van m waarin hij zijn excuses aanbod voor de choas... Ik heb een smsje terug gestuurd.. Maandagavond kreeg ik weer een smsje, dat hij van plan was me altijd gelukkig te maken, maar dat hij nu bang was dat 'm dat niet ging lukken.... Maar aan het einde stond, hou van je, superveel! Ik heb gereageerd dat het heel veel waard is als je zoveel van elkaar houd en dat ik 'm de tijd en ruimte geef die hij nodig heeft. Toen heb ik niks meer gehoord en laten horen tot afgelopen zondag. Hij vroeg zich af hoe het met me ging en zei dat hij er niet goed uitkwam! Ben gisteren bij hem wezen praten.. Het was heel fijn 'm weer te zien en we knuffelden ook gewoon enzo.. maar nog steeds is het niet echt duidelijk wat er nu gebeuren gaat. Ik vroeg hem of hij nog kansen voor ons zag en hij reageerde met natuurlijk, anders had ik het allang uitgemaakt... maar dat kan ik niet! Daarna nog met hem en zijn ouders meegegeten, die aten iets wat ik niet lekker vond en hij stelde voor een hamburger met liefde voor me te bakken........... Maar hij is dus niet meer zo verliefd, en hij merkt verschil aan zichzelf vergeleken met een paar weken geleden... WAT MOET IK NU!???
vrijdag 27 november 2009 om 15:41
vrijdag 27 november 2009 om 15:45
geef hem vooral de rust die hij nodig heeft om na te denken. Als hij twijfelt aan zijn gevoelens voor jou, dan kan je wel tot in het oneindige gaan analyseren en met hem alles bespreken, maar hij moet er toch echt zelf uitkomen. Gevoelens zijn nou eenmaal niet rationeel.
Gatver Leeuw, dit is echt heel erg k*t, heel veel sterkte en wijsheid toegewenst
Gatver Leeuw, dit is echt heel erg k*t, heel veel sterkte en wijsheid toegewenst
vrijdag 27 november 2009 om 15:51
Gun hem op dit moment ook even de ruimte om te ontdekken wat zijn gevoelens precies zijn.
Maar......evenzo belangrijk: vergeet daarbij ook jezelf niet. Laat je niet eindeloos aan het lijntje houden, daar kun jezelf voor waken.
Spreek gewoon af wanneer en hoe je zekerheid van hem wilt hebben, want daar heb je recht op!
Ga ondertussen ook goed bij jezelf na of JIJ nog met hem verder wilt, want hij laat blijkbaar zijn twijfels merken, maar jij bent ook mens en verdient uiteindelijk wel iemand die 100% voor je wil gaan!
Sterkte
Maar......evenzo belangrijk: vergeet daarbij ook jezelf niet. Laat je niet eindeloos aan het lijntje houden, daar kun jezelf voor waken.
Spreek gewoon af wanneer en hoe je zekerheid van hem wilt hebben, want daar heb je recht op!
Ga ondertussen ook goed bij jezelf na of JIJ nog met hem verder wilt, want hij laat blijkbaar zijn twijfels merken, maar jij bent ook mens en verdient uiteindelijk wel iemand die 100% voor je wil gaan!
Sterkte

vrijdag 27 november 2009 om 15:51
vrijdag 27 november 2009 om 16:16
Het is allemaal wel heel dichtbij gekomen he,Servies kopen, keukens kijken.
Tot nu toe was het allemaal wel gezellig, nu wordt t veel "echter"of serieuzer , net hoe je het noemen wilt.
Ik ben hier al meer topics tegengekomen van mensen die gaan twijfelen als het huisje, boompje beestje (of beebje) allemaal eng dichtbij komt.
Ben ik er klaar voor
Weet ik zeker dat ik niet op n ander verliefd ga worden
Had ik niet eerst nog wat andere (vriend(inn)en moeten hebben voordat ik echt met deze in zee ga.
Maar ik denk dat jij heel weinig moet of kunt helaas, alleen afwachten wat er gebeurt.
Of je moet zelf met de relatie willen stoppen maar uit jouw post maak ik dat niet op.
Dus sterkte met wachten
Tot nu toe was het allemaal wel gezellig, nu wordt t veel "echter"of serieuzer , net hoe je het noemen wilt.
Ik ben hier al meer topics tegengekomen van mensen die gaan twijfelen als het huisje, boompje beestje (of beebje) allemaal eng dichtbij komt.
Ben ik er klaar voor
Weet ik zeker dat ik niet op n ander verliefd ga worden
Had ik niet eerst nog wat andere (vriend(inn)en moeten hebben voordat ik echt met deze in zee ga.
Maar ik denk dat jij heel weinig moet of kunt helaas, alleen afwachten wat er gebeurt.
Of je moet zelf met de relatie willen stoppen maar uit jouw post maak ik dat niet op.
Dus sterkte met wachten
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert

vrijdag 27 november 2009 om 16:24
Heel herkenbaar, alsof ik mijn eigen situatie van "toen" lees.
Geef hem de ruimte, maar laat je inderdaad niet aan het lijntje houden!
Ook mijn ex gaf aan nog superveel van me te houden blablabla, maar was ondertussen met iemand anders bezig! Hij nam dus al een tijdje "afscheid", terwijl het voor mij als een donderslag bij heldere hemel kwam.
Dat lees ik in jouw verhaal ook, jij had dit niet verwacht door de keuken- en huizenjacht. Ik wil je echt op het hart drukken óók je eigen ruimte te nemen, vraag na een paar dagen duidelijkheid! Hoeveel je ook van iemand houdt, hij moet jou met liefde duidelijkheid kunnen verschaffen!
veel sterkte!
Geef hem de ruimte, maar laat je inderdaad niet aan het lijntje houden!
Ook mijn ex gaf aan nog superveel van me te houden blablabla, maar was ondertussen met iemand anders bezig! Hij nam dus al een tijdje "afscheid", terwijl het voor mij als een donderslag bij heldere hemel kwam.
Dat lees ik in jouw verhaal ook, jij had dit niet verwacht door de keuken- en huizenjacht. Ik wil je echt op het hart drukken óók je eigen ruimte te nemen, vraag na een paar dagen duidelijkheid! Hoeveel je ook van iemand houdt, hij moet jou met liefde duidelijkheid kunnen verschaffen!
veel sterkte!

vrijdag 27 november 2009 om 17:59
Als het allemaal heel 'echt' wordt, dus met huizen en servies, dan kan de twijfel toeslaan.
Samenwonen is een hele stap en de verliefdheidsvlinders gaan liggen na verloop van tijd, dat is normaal.
Hij weet niet of wat daarvoor in de plaats is gekomen voldoende is om door te gaan met de relatie die jullie hebben. Heel eerlijk van hem maar wel erg pijnlijk.
Het pijnlijkste is wel dat je er niks aan kunt doen. Het is niet dat het aan jou ligt, dat er iets mis is met je, met jullie, hij weet alleen niet of hij voldoende fundament voelt voor een relatie waarbij jullie samen in een huis gaan wonen en meer.....
Houden van, zelfs veel houden van, is niet altijd genoeg. Vreselijk he? Toch is het zo en dat is waar je vriend nu doorheen gaat.
Heel naar voor je. Weinig aan te doen maar heel vervelend. Ik hoop dat je niet 'anders' gaat doen. Om weer bij hem in de smaak te vallen. Dat hou je niet vol. Blijf wel jezelf en realiseer je dat als het misgaat dat dan beter nu kan gebeuren dan wanneer je samenwoont. Een héle schrale troost maar geloof me, uit elkaar gaan terwijl er een koophuis in het spel is, is de hel, daar kunnen velen op het forum hier over meepraten. Dat blijft je dan tenminste bespaard.
Arme jij, er is zo weinig troost voor je.
Kom maar fijn hier je hart luchten.....
Samenwonen is een hele stap en de verliefdheidsvlinders gaan liggen na verloop van tijd, dat is normaal.
Hij weet niet of wat daarvoor in de plaats is gekomen voldoende is om door te gaan met de relatie die jullie hebben. Heel eerlijk van hem maar wel erg pijnlijk.
Het pijnlijkste is wel dat je er niks aan kunt doen. Het is niet dat het aan jou ligt, dat er iets mis is met je, met jullie, hij weet alleen niet of hij voldoende fundament voelt voor een relatie waarbij jullie samen in een huis gaan wonen en meer.....
Houden van, zelfs veel houden van, is niet altijd genoeg. Vreselijk he? Toch is het zo en dat is waar je vriend nu doorheen gaat.
Heel naar voor je. Weinig aan te doen maar heel vervelend. Ik hoop dat je niet 'anders' gaat doen. Om weer bij hem in de smaak te vallen. Dat hou je niet vol. Blijf wel jezelf en realiseer je dat als het misgaat dat dan beter nu kan gebeuren dan wanneer je samenwoont. Een héle schrale troost maar geloof me, uit elkaar gaan terwijl er een koophuis in het spel is, is de hel, daar kunnen velen op het forum hier over meepraten. Dat blijft je dan tenminste bespaard.
Arme jij, er is zo weinig troost voor je.
Kom maar fijn hier je hart luchten.....
vrijdag 27 november 2009 om 18:29
Misschien dat het probleem hem deels zit in jullie 'huizenjacht'? Misschien gaat hem dit allemaal wat snel, dit is bij een vriendin van me gebeurd. Alles ging goed, super goed zelfs, tot er serieuze stappen werden ondernomen. Toen werd haar vriend ineens onzeker en wist niet meer wat hij wilde.
Geef hem een tijdje rust en ruimte om voor zichzelf op een rij te zetten wat hij nou voelt voor je en wat hij in de toekomst wilt.
Zorg er wel voor dat hij je niet aan het lijntje houdt, maar dat is geloof ik ook niet wat hij doet.
Succes ermee en ik hoop dat het gauw wat beter gaat!
Geef hem een tijdje rust en ruimte om voor zichzelf op een rij te zetten wat hij nou voelt voor je en wat hij in de toekomst wilt.
Zorg er wel voor dat hij je niet aan het lijntje houdt, maar dat is geloof ik ook niet wat hij doet.
Succes ermee en ik hoop dat het gauw wat beter gaat!