
En dan kan het niet meer
maandag 30 november 2009 om 14:01
Een maand of 2 geleden opende ik een topic over het al dan niet contact zoeken met mijn vader. Voor degene die het topic niet gelezen hebben en het alsnog willen lezen: Zo in twijfel
Na lang zoeken heb ik dan ook contact gekregen met een broer van mijn vader en waren we langzaam bezig om een regelmatig contact te onderhouden, en om via hun langzaam contact met mijn vader te krijgen.
Tot ik gisteren bericht kreeg dat het niet meer kan, niet meer hoeft.. Mijn vader is afgelopen vrijdag doodgevonden in zijn woning. Waarschijnlijk lag hij daar al 3 dagen.
Ik ben nu op vakantie en dus druk bezig om eea te regelen om zsm naar huis toe te gaan.... hoe dan ook wil ik bij zijn afscheid zijn..
Ik voel me schuldig naar hem toe, dat ik niet eerder mijn best heb gedaan om contact te zoeken. Niet dat ik daarmee zijn dood zou hebben voorkomen, maar misschien had hij dan wel een stukje rust kunnen hebben...
Ik hoop dat hij daar waar hij nu dan ook is ( als er meer is tussen hemel en aarde) rust vindt.
Ik had ook niet verwacht dat het me zo zou raken... maar ik ben er stuk van... eten en slapen kan ik niet meer... ik ben in 16 uur tijd compleet leeg....
Ik moest het even van me afschrijven... bedankt voor het lezen
Na lang zoeken heb ik dan ook contact gekregen met een broer van mijn vader en waren we langzaam bezig om een regelmatig contact te onderhouden, en om via hun langzaam contact met mijn vader te krijgen.
Tot ik gisteren bericht kreeg dat het niet meer kan, niet meer hoeft.. Mijn vader is afgelopen vrijdag doodgevonden in zijn woning. Waarschijnlijk lag hij daar al 3 dagen.
Ik ben nu op vakantie en dus druk bezig om eea te regelen om zsm naar huis toe te gaan.... hoe dan ook wil ik bij zijn afscheid zijn..
Ik voel me schuldig naar hem toe, dat ik niet eerder mijn best heb gedaan om contact te zoeken. Niet dat ik daarmee zijn dood zou hebben voorkomen, maar misschien had hij dan wel een stukje rust kunnen hebben...
Ik hoop dat hij daar waar hij nu dan ook is ( als er meer is tussen hemel en aarde) rust vindt.
Ik had ook niet verwacht dat het me zo zou raken... maar ik ben er stuk van... eten en slapen kan ik niet meer... ik ben in 16 uur tijd compleet leeg....
Ik moest het even van me afschrijven... bedankt voor het lezen
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 30 november 2009 om 14:12
Jeetje, wat heftig allemaal.
Allereerst gecondoleerd. Misschien is het een troost om te weten dat je vader wellicht via zijn broer al wist dat je weer contact wilde. Ze zullen misschien contact daarover gehad hebben.
Wat er ook is gebeurd, jij bent altijd zijn dochter geweest en hij altijd je vader. Het is heel triest dat verder contact nu door de dood onmogelijk is, maar probeer je daar niet schuldig over te voelen. Je was al bezig met contact zoeken, je hebt het geprobeerd. Of je het eerder had moeten doen? Het leven loopt af en toe nu eenmaal zo. Dat kan je je zelf echt niet aanrekenen.
Ik was ook op vakantie in Zuid-Afrika toen mijn vader overleed. Had goede band met mijn vader, maar dan nog voel je je schuldig over dingen die gebeurd zijn. Op dat moment waren ze onschuldig (een keer niet meegeweest enz.), maar bij iemands dood krijgt alles extra lading.
Het is normaal dat je leeg bent. Je bent er heel veel mee bezig geweest en nu zijn overlijden.
Probeer toch wat te slapen (evt. met zenuwpilletje), anders val je straks om en er komen nog paar heftige dagen aan.
Is het misschien om brief te schrijven naar je vader en die in kist te leggen?
Heel veel sterkte in ieder geval!
Allereerst gecondoleerd. Misschien is het een troost om te weten dat je vader wellicht via zijn broer al wist dat je weer contact wilde. Ze zullen misschien contact daarover gehad hebben.
Wat er ook is gebeurd, jij bent altijd zijn dochter geweest en hij altijd je vader. Het is heel triest dat verder contact nu door de dood onmogelijk is, maar probeer je daar niet schuldig over te voelen. Je was al bezig met contact zoeken, je hebt het geprobeerd. Of je het eerder had moeten doen? Het leven loopt af en toe nu eenmaal zo. Dat kan je je zelf echt niet aanrekenen.
Ik was ook op vakantie in Zuid-Afrika toen mijn vader overleed. Had goede band met mijn vader, maar dan nog voel je je schuldig over dingen die gebeurd zijn. Op dat moment waren ze onschuldig (een keer niet meegeweest enz.), maar bij iemands dood krijgt alles extra lading.
Het is normaal dat je leeg bent. Je bent er heel veel mee bezig geweest en nu zijn overlijden.
Probeer toch wat te slapen (evt. met zenuwpilletje), anders val je straks om en er komen nog paar heftige dagen aan.
Is het misschien om brief te schrijven naar je vader en die in kist te leggen?
Heel veel sterkte in ieder geval!

maandag 30 november 2009 om 14:24
maandag 30 november 2009 om 20:43
bedankt voor alle lieve reacties..
Inmiddels zijn de tickets omgeboekt. KLM was erg behulpzaam en dus mochten we voor niks omboeken. Morgen vliegen we terug ipv over 2 wkn...
Bizar om vanaf hier een crematie te moeten regelen... allerlei vragen komen boven... wat had hij, waar is alles, wie heeft wat, wat moet er gebeuren... pffffff Ik heb er inmiddels hoofdpijn van.
Vlagen van misselijkheid komen op en gaan, alleen al aan de gedachte dat hij alleen is gestorven.. had hij pijn? Was hij bang?? dit gun je niemand... Alleen sterven vind ik zoiets naars.. alsof je nooit bestaan hebt, weg .....
Inmiddels zijn de tickets omgeboekt. KLM was erg behulpzaam en dus mochten we voor niks omboeken. Morgen vliegen we terug ipv over 2 wkn...
Bizar om vanaf hier een crematie te moeten regelen... allerlei vragen komen boven... wat had hij, waar is alles, wie heeft wat, wat moet er gebeuren... pffffff Ik heb er inmiddels hoofdpijn van.
Vlagen van misselijkheid komen op en gaan, alleen al aan de gedachte dat hij alleen is gestorven.. had hij pijn? Was hij bang?? dit gun je niemand... Alleen sterven vind ik zoiets naars.. alsof je nooit bestaan hebt, weg .....
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!