Gezondheid
alle pijlers
Kanker met uitzaaiing
donderdag 17 september 2009 om 18:31
Sinds een paar weken weet ik dat ik melanoomkanker heb (huidkanker) met uitzaaiingen in mijn lymfeklieren.
Eind Juli zijn alle lymfeklieren in mijn linkerlies weggehaald. In 3 van de 11 klieren zaten uitzaaiingen, waarvan de grootste 1.3 cm was (groter dan 0.2 mm wordt al als "groot" gezien). Die uitzaaiing was ook naar het nabijgelegen vetweefsel uitgezaaid.
Bij melanoomkanker (of in ieder geval bij mijn uitzaaiingen) werkt chemo en bestraling niet, verder zijn er ook geen andere medicijnen die de tumorcellen doden.
Dinsdag 22 September ga ik beginnen met een experiment van een medicijn dat zijn 3e fase ingaat. Het medicijn heeft in eerdere experimenten al redelijke resultaten laten zien, maar ook vervelende bijwerkingen (mensen die blijvende darm-problemen hebben, als geperforeerde darmen ed).
De helft van de patienten krijgt het medicijn, de andere helft een placebo. Ook de arts weet niet wat je krijgt. Dit experiment zal 3 jaar duren (of korter als de kanker eerder terugkomt).
Volgens de specialist heb ik 50% kans dat ik over 5 jaar nog leef. Ik ben nu 36 jaar oud met een 2,5 jarig zoontje.
Een 2e kindje zullen we nooit krijgen, want hormonen hebben invloed op melanomen. Daarnaast kunnen uitzaaiingen via de placenta worden doorgegeven.
In het algemeen ben ik positief, maar af en toe is het toch wel moeilijk. In plaats van te denken of ik ooit oma wordt, moet ik denken of ik mijn zoon naar de basisschool kan brengen!
Deze week heb ik het moeilijk. Ik weet niet of het komt doordat de trial (experiment) nu snel dichterbij komt, of omdat je overal kanker tegenkomt, of omdat mijn zoon momenteel met Opa en Oma op vakantie is en ik dus tijd voor mezelf heb.
Wat dat aangaat zal ik blij zijn als ik volgende week kan beginnen, dan doe ik tenminsten iets anders dan alleen maar wachten.
Eind Juli zijn alle lymfeklieren in mijn linkerlies weggehaald. In 3 van de 11 klieren zaten uitzaaiingen, waarvan de grootste 1.3 cm was (groter dan 0.2 mm wordt al als "groot" gezien). Die uitzaaiing was ook naar het nabijgelegen vetweefsel uitgezaaid.
Bij melanoomkanker (of in ieder geval bij mijn uitzaaiingen) werkt chemo en bestraling niet, verder zijn er ook geen andere medicijnen die de tumorcellen doden.
Dinsdag 22 September ga ik beginnen met een experiment van een medicijn dat zijn 3e fase ingaat. Het medicijn heeft in eerdere experimenten al redelijke resultaten laten zien, maar ook vervelende bijwerkingen (mensen die blijvende darm-problemen hebben, als geperforeerde darmen ed).
De helft van de patienten krijgt het medicijn, de andere helft een placebo. Ook de arts weet niet wat je krijgt. Dit experiment zal 3 jaar duren (of korter als de kanker eerder terugkomt).
Volgens de specialist heb ik 50% kans dat ik over 5 jaar nog leef. Ik ben nu 36 jaar oud met een 2,5 jarig zoontje.
Een 2e kindje zullen we nooit krijgen, want hormonen hebben invloed op melanomen. Daarnaast kunnen uitzaaiingen via de placenta worden doorgegeven.
In het algemeen ben ik positief, maar af en toe is het toch wel moeilijk. In plaats van te denken of ik ooit oma wordt, moet ik denken of ik mijn zoon naar de basisschool kan brengen!
Deze week heb ik het moeilijk. Ik weet niet of het komt doordat de trial (experiment) nu snel dichterbij komt, of omdat je overal kanker tegenkomt, of omdat mijn zoon momenteel met Opa en Oma op vakantie is en ik dus tijd voor mezelf heb.
Wat dat aangaat zal ik blij zijn als ik volgende week kan beginnen, dan doe ik tenminsten iets anders dan alleen maar wachten.
vrijdag 11 december 2009 om 11:46
Joepie, weer internet (zit op kantoor).
Vreemd zo'n paar dagen zonder. Ben blij dat mijn blackberry nog wel werkt, zo had in tenminsten nog wel mail.
De onderzoeken gingen goed, had woensdag middag wel wat last van mijn darmen, maar niet echt ernstig. Weet niet of het kwam door de contrastmiddelen van CT en MRI, of door het feit dat ik mijn steroiden veel later dan normaal nam.
Nu zenuwachtig voor dinsdag. Brr, wou dat ik de resultaten al had. Ben nog steeds vrij zeker dat het bultje een uitzaaiing is, maar wie weet valt het mee.
Heb zelf het idee dat mijn hoofd wel helemaal goed is. Kan zijn dat mijn hypofyse iets opgezet was, voordat ik met de steroiden begon, maar die is nu zeker afgenomen door de hormonen. Neem aan dat we dat wel gaan merken als ik de steroiden ga afbouwen.
Montenegro, hoe gaat het met jou?
Ik heb 2 weken 50% gewerkt, en daarna weer volledig. Hoewel ik erbij moet zeggen dat ik zowiezo 80% werk, waarvan meestal 1 thuis. Dus ongeveer 9 weken na de operatie zat ik 3 dagen per week op kantoor. Sinds mijn trial kan ik niet meer op maandag - woensdag werken, omdat ik dan te moe ben, dus werk ik nu maandag en dinsdag op kantoor, woensdag thuis en vrijdag weer op kantoor.
Ik heb gelukkig geen last van de steunkousen. Heb jij ze ook helemaal, dus gehele panties? Heel soms doet het daar boven pijn, als ik ze iets te hard optrek zeg maar. Of soms in mijn knieholtes als daar te veel stof zit.
Ja micro / macro is afhankelijk van de grootte van de uitzaaiing. Als je hem kunt voelen is hij zeker macro.
Het moeilijke met stege III is dat er eigenlijk geen oplossingen zijn. Je kunt wachten en controleren (wat jij dus doet), je kunt interferon vragen (kan vooral bij micouitzaaiingen helpen, maar heeft nare bijwerkingen), of je kunt kijken of je mee kunt doen aan een trial.
Ik ben ondanks de bijwerkingen blij dat ik meedoe aan de trial, want ik heb wel het idee dat ik nu beter gecontroleerd wordt. De artsen kennen me en ik ben meer dan een nummer zeg maar.
Ga jij eigenlijk naar een melanoomspecialist? Van wat ik gelezen heb zijn het Anthonie van Leeuwenhoek en het Daniel den Hoed wel de beste plaatsen om heen te gaan. Mocht je ergens ander heengaan, zou ik een second opinion in een van deze ziekenhuizen aanvragen. Zelfs als je alsnog besluit om te wachten en controleren, weer je dan zeker dat je de beste ondersteuning krijgt.
Zo, nu weer even aan het werk.
Vreemd zo'n paar dagen zonder. Ben blij dat mijn blackberry nog wel werkt, zo had in tenminsten nog wel mail.
De onderzoeken gingen goed, had woensdag middag wel wat last van mijn darmen, maar niet echt ernstig. Weet niet of het kwam door de contrastmiddelen van CT en MRI, of door het feit dat ik mijn steroiden veel later dan normaal nam.
Nu zenuwachtig voor dinsdag. Brr, wou dat ik de resultaten al had. Ben nog steeds vrij zeker dat het bultje een uitzaaiing is, maar wie weet valt het mee.
Heb zelf het idee dat mijn hoofd wel helemaal goed is. Kan zijn dat mijn hypofyse iets opgezet was, voordat ik met de steroiden begon, maar die is nu zeker afgenomen door de hormonen. Neem aan dat we dat wel gaan merken als ik de steroiden ga afbouwen.
Montenegro, hoe gaat het met jou?
Ik heb 2 weken 50% gewerkt, en daarna weer volledig. Hoewel ik erbij moet zeggen dat ik zowiezo 80% werk, waarvan meestal 1 thuis. Dus ongeveer 9 weken na de operatie zat ik 3 dagen per week op kantoor. Sinds mijn trial kan ik niet meer op maandag - woensdag werken, omdat ik dan te moe ben, dus werk ik nu maandag en dinsdag op kantoor, woensdag thuis en vrijdag weer op kantoor.
Ik heb gelukkig geen last van de steunkousen. Heb jij ze ook helemaal, dus gehele panties? Heel soms doet het daar boven pijn, als ik ze iets te hard optrek zeg maar. Of soms in mijn knieholtes als daar te veel stof zit.
Ja micro / macro is afhankelijk van de grootte van de uitzaaiing. Als je hem kunt voelen is hij zeker macro.
Het moeilijke met stege III is dat er eigenlijk geen oplossingen zijn. Je kunt wachten en controleren (wat jij dus doet), je kunt interferon vragen (kan vooral bij micouitzaaiingen helpen, maar heeft nare bijwerkingen), of je kunt kijken of je mee kunt doen aan een trial.
Ik ben ondanks de bijwerkingen blij dat ik meedoe aan de trial, want ik heb wel het idee dat ik nu beter gecontroleerd wordt. De artsen kennen me en ik ben meer dan een nummer zeg maar.
Ga jij eigenlijk naar een melanoomspecialist? Van wat ik gelezen heb zijn het Anthonie van Leeuwenhoek en het Daniel den Hoed wel de beste plaatsen om heen te gaan. Mocht je ergens ander heengaan, zou ik een second opinion in een van deze ziekenhuizen aanvragen. Zelfs als je alsnog besluit om te wachten en controleren, weer je dan zeker dat je de beste ondersteuning krijgt.
Zo, nu weer even aan het werk.
zaterdag 12 december 2009 om 13:33
Zijn je darmen verder nog rustig gebleven?
Mijn darmen doen ook wat vreemd… bij mij is de doorstroming niet zo goed geweest al vanaf 3 november (operatiedag), ivm morfine e.d.
Ik ben nu de Tramadol aan het afbouwen, dus langzaamaan begint de boel weer op gang te komen. Ik hoop dat ik het red zonder de Tramadol, want het is straf spul, maar de pijn die nu schemert is ook niet fijn.. ik vind het moeilijk om ermee te stoppen…
Ik zit nu aan de diclofinac + maagbeschermer, paracetamol, Tramadol, Lyrica en als er dan nog steken doorkomen ook nog aan een lage dosering Oxynorm (is voor noodgevallen). Je begrijpt denk ik wel dat ik van het merendeel af zou willen, omdat zoveel medicijnen niet goed is om langere tijd in te nemen.
Maar het is moeilijk omdat ik ook meer ga doen (ook aankomende week eens wat uurtjes naar kantoor) en meer pijn heb, o.a. zenuwpijnen van zenuwen die langzaamaan weer mee gaan doen.
Ik ben ook zenuwachtig voor je voor dinsdag.. ben zeer benieuwd naar de uitslagen. Fijn dat het met je hoofd nog steeds beter gaat, misschien wel goed om na het afbouwen van de steroïden te kijken met de arts of er iets anders is om tegen de hoofdpijn in te nemen als deze weer zo heftig terugkomt. De pijn hoeft kennelijk niet iets constants te zijn.
Met mij gaat het wel aardig. Zoals ik al zei ben ik nu wat aan het worstelen met hoeveel ik kan doen en hoeveel medicatie ik in moet nemen. Ik lig de afgelopen avonden met tranen in mijn ogen in bed van frustratie en pijn in mijn onderrug. De pijn in mijn onderrug komt van spanning en een andere lichaamshouding (meer een holle onderrug en bekken naar achteren, terwijl ik altijd mijn bekken naar voren kantelde en mijn buikspieren gebruikte wanneer ik stond en bewoog, omdat mijn rug niet zo sterk is en dankzij het paardrijden deze houding ook in het staan en lopen hield. Nu, om mijn lies te ontlasten, neemt mijn lichaam een heel andere houding aan die nu ik meer ga doen zijn tol eist van mijn rug..
Frustratie omdat ik nu ik meer kan doen, meer wil doen maar nog niet kan.. toen ik nog zo ‘hulpeloos’ in het ziekenhuis lag en daarna 3 weken bij mijn ouders begin aan te sterken had ik geen behoefte aan meer, omdat alles zo vermoeiend was en ik ook echte bijna niks kon. Nu ik langzaamaan sterker word en meer zelf kan, wil ik gelijk weer alles natuurlijk. Aan de ene kant fijn, dat ik verlang naar het gewone leven, maar het gaat nog niet, dus frustratie..
Ik ga maandagmiddag langs op kantoor, nadat ik in het ziekenhuis ben geweest.
Na een paar uurtjes ga ik dan weer naar huis en kijken hoe ik er vanaf gekomen ben. Daarop baseer ik dan maar de rest van de aankomende week, werksgewijs gezien.
Het is natuurlijk niet echt te vergelijken, onze situaties, omdat jij de trial erbij hebt die ook veel energie kost. Maar ik kan een beetje mikken op aankomende week een beetje werken, paar uurtjes per dag, en dan na 2 weken vrij langzaam uitbouwen naar een werkweek. Ik probeer het wel gewoon.. het is zo moeilijk vooruit te kijken hiermee, omdat de ene dag de andere niet is. Je kunt soms met sprongen vooruit gaan en dan ineens een dag stilstaan of het zelfs nog slechter hebben…
We zullen zien straks
Mijn steunkous (ik heb er 2, om af te wisselen en te wassen) past precies, dus ik heb gelukkig geen last van ophoping van stof in mijn knieholte.
Het is een kous zonder tenen, tot in mijn lies en dan een lap over de heup met een ´riem´met klitteband voor om mijn middel. De riem, die ik omsla om mijn broekrand, is wel met zachte randjes afgewerkt, maar de rand bovenaan, bij de lies en dus de rand achterop het bovenbeen vlak onder de bil, is met een scherper randje afgewerkt. Daar vouw ik dan die genaaide kussentjes maar tussen. Misschien als mijn zenuwen wat tot rust komen dat de gevoeligheid vd huis daar ook wat minder wordt, want dat kan het ook zijn.
Ik kon zelf de uitzaaiing voelen, er kwamen klachten van waardoor ik in de molen terecht kwam met de echo enzo. Maar ik weet het formaat niet. De klier was 3,4 cm terwijl deze normaal een formaat van 1,5 cm heeft. Maar of de gehele vulling uitzaaiingscellen waren vd melanoom? Dat weet ik niet.
Interferon heeft mijn arts het niet over gehad, maar wat ik lees aan ervaringen zijn die weinig positief… sommigen zeggen dat het maar bij 3/10% effect heeft en dat de bijwerkingen een verschrikking zijn. Een trial zal ik eens naar vragen, of er iets loopt in NL. Dan kan ik in elk geval mijn opties in kaart brengen, want afwachten en controleren is passief, maar ik weet niet of er een andere optie is in NL .
De arts waar ik onder behandeling ben gaat wel erg goed en professioneel om met mij en met wat ik heb, naar mijn idee. Maar wellicht ga ik, na de nabehandeling van de wond, over naar het AvL, just in case. Het ziekenhuis waar ik nu ben staat wel in nauw contact en overleg met oncologen uit het AvL, maar het AvL zelf zit er denk ik meer echt bovenop.
Vanmiddag ga ik sinterkerst vieren. dat doe ik elk jaar met 'de meiden van de manege'. Een dobbelspel met hoofdzakelijk flutcadeautjes en een hoop plezier wat velen van jullie denk ik wel kennen.
Het is spannend voor mij, want het wordt een drukke boel en dat heb ik sinds de operatie vermeden.. ben benieuwd hoe ik erdoorheen kom. De opdrachten van het spel zijn wel aangepast zodat ik niet hoef op te staan en van plek hoef te wisselen met iemand. het zijn toch lieverds, de vriendinnen..
Mijn darmen doen ook wat vreemd… bij mij is de doorstroming niet zo goed geweest al vanaf 3 november (operatiedag), ivm morfine e.d.
Ik ben nu de Tramadol aan het afbouwen, dus langzaamaan begint de boel weer op gang te komen. Ik hoop dat ik het red zonder de Tramadol, want het is straf spul, maar de pijn die nu schemert is ook niet fijn.. ik vind het moeilijk om ermee te stoppen…
Ik zit nu aan de diclofinac + maagbeschermer, paracetamol, Tramadol, Lyrica en als er dan nog steken doorkomen ook nog aan een lage dosering Oxynorm (is voor noodgevallen). Je begrijpt denk ik wel dat ik van het merendeel af zou willen, omdat zoveel medicijnen niet goed is om langere tijd in te nemen.
Maar het is moeilijk omdat ik ook meer ga doen (ook aankomende week eens wat uurtjes naar kantoor) en meer pijn heb, o.a. zenuwpijnen van zenuwen die langzaamaan weer mee gaan doen.
Ik ben ook zenuwachtig voor je voor dinsdag.. ben zeer benieuwd naar de uitslagen. Fijn dat het met je hoofd nog steeds beter gaat, misschien wel goed om na het afbouwen van de steroïden te kijken met de arts of er iets anders is om tegen de hoofdpijn in te nemen als deze weer zo heftig terugkomt. De pijn hoeft kennelijk niet iets constants te zijn.
Met mij gaat het wel aardig. Zoals ik al zei ben ik nu wat aan het worstelen met hoeveel ik kan doen en hoeveel medicatie ik in moet nemen. Ik lig de afgelopen avonden met tranen in mijn ogen in bed van frustratie en pijn in mijn onderrug. De pijn in mijn onderrug komt van spanning en een andere lichaamshouding (meer een holle onderrug en bekken naar achteren, terwijl ik altijd mijn bekken naar voren kantelde en mijn buikspieren gebruikte wanneer ik stond en bewoog, omdat mijn rug niet zo sterk is en dankzij het paardrijden deze houding ook in het staan en lopen hield. Nu, om mijn lies te ontlasten, neemt mijn lichaam een heel andere houding aan die nu ik meer ga doen zijn tol eist van mijn rug..
Frustratie omdat ik nu ik meer kan doen, meer wil doen maar nog niet kan.. toen ik nog zo ‘hulpeloos’ in het ziekenhuis lag en daarna 3 weken bij mijn ouders begin aan te sterken had ik geen behoefte aan meer, omdat alles zo vermoeiend was en ik ook echte bijna niks kon. Nu ik langzaamaan sterker word en meer zelf kan, wil ik gelijk weer alles natuurlijk. Aan de ene kant fijn, dat ik verlang naar het gewone leven, maar het gaat nog niet, dus frustratie..
Ik ga maandagmiddag langs op kantoor, nadat ik in het ziekenhuis ben geweest.
Na een paar uurtjes ga ik dan weer naar huis en kijken hoe ik er vanaf gekomen ben. Daarop baseer ik dan maar de rest van de aankomende week, werksgewijs gezien.
Het is natuurlijk niet echt te vergelijken, onze situaties, omdat jij de trial erbij hebt die ook veel energie kost. Maar ik kan een beetje mikken op aankomende week een beetje werken, paar uurtjes per dag, en dan na 2 weken vrij langzaam uitbouwen naar een werkweek. Ik probeer het wel gewoon.. het is zo moeilijk vooruit te kijken hiermee, omdat de ene dag de andere niet is. Je kunt soms met sprongen vooruit gaan en dan ineens een dag stilstaan of het zelfs nog slechter hebben…
We zullen zien straks
Mijn steunkous (ik heb er 2, om af te wisselen en te wassen) past precies, dus ik heb gelukkig geen last van ophoping van stof in mijn knieholte.
Het is een kous zonder tenen, tot in mijn lies en dan een lap over de heup met een ´riem´met klitteband voor om mijn middel. De riem, die ik omsla om mijn broekrand, is wel met zachte randjes afgewerkt, maar de rand bovenaan, bij de lies en dus de rand achterop het bovenbeen vlak onder de bil, is met een scherper randje afgewerkt. Daar vouw ik dan die genaaide kussentjes maar tussen. Misschien als mijn zenuwen wat tot rust komen dat de gevoeligheid vd huis daar ook wat minder wordt, want dat kan het ook zijn.
Ik kon zelf de uitzaaiing voelen, er kwamen klachten van waardoor ik in de molen terecht kwam met de echo enzo. Maar ik weet het formaat niet. De klier was 3,4 cm terwijl deze normaal een formaat van 1,5 cm heeft. Maar of de gehele vulling uitzaaiingscellen waren vd melanoom? Dat weet ik niet.
Interferon heeft mijn arts het niet over gehad, maar wat ik lees aan ervaringen zijn die weinig positief… sommigen zeggen dat het maar bij 3/10% effect heeft en dat de bijwerkingen een verschrikking zijn. Een trial zal ik eens naar vragen, of er iets loopt in NL. Dan kan ik in elk geval mijn opties in kaart brengen, want afwachten en controleren is passief, maar ik weet niet of er een andere optie is in NL .
De arts waar ik onder behandeling ben gaat wel erg goed en professioneel om met mij en met wat ik heb, naar mijn idee. Maar wellicht ga ik, na de nabehandeling van de wond, over naar het AvL, just in case. Het ziekenhuis waar ik nu ben staat wel in nauw contact en overleg met oncologen uit het AvL, maar het AvL zelf zit er denk ik meer echt bovenop.
Vanmiddag ga ik sinterkerst vieren. dat doe ik elk jaar met 'de meiden van de manege'. Een dobbelspel met hoofdzakelijk flutcadeautjes en een hoop plezier wat velen van jullie denk ik wel kennen.
Het is spannend voor mij, want het wordt een drukke boel en dat heb ik sinds de operatie vermeden.. ben benieuwd hoe ik erdoorheen kom. De opdrachten van het spel zijn wel aangepast zodat ik niet hoef op te staan en van plek hoef te wisselen met iemand. het zijn toch lieverds, de vriendinnen..
zaterdag 12 december 2009 om 17:33
Veel plezier vanavond Montenegro! Het is vast juist heel erg leuk. Ik had enorme behoefte om onder de mensen te zijn na de operatie, en dan niet alleen bij familie.
Pff, jij hebt zo te horen veel meer pijn van de wond dan ik. Ik heb nog steeds weinig gevoel in mijn been, waardoor ik dus ook weinig pijn heb. Voor de trial slikte ik ook niks.
Met een macrometastase ben je net als ik stage IIIB.
Ik kan je alleen maar aanbevelen om toch met een specialist te spreken. Of erop aandringen dat je huidige arts aangeeft wat de opties zijn.
Bij mij hadden ze precies aangegeven wat de opties zijn: chemo, heeft geen zin, melanoomcellen reageren bijna niet; bestraling, kan, maar verhoogt het risico op lymfoedeem (niet leuk) en bij regionale terugkomst wordt opereren moeilijker.
Interferon, werkt idd vaak niet en heeft erg vervelende bijwerkingen of een trial. Je zou kunnen vragen of mijn trial ook in NL wordt aangeboden.
Het grootste voordeel van een trial vindt ik dat je de 3 maandelijkse scans hebt.
Aan de andere kant zijn er veel mensen die afwachten en de lang gezond blijven zonder iets. Je kunt ook proberen de juiste vitaminen en mineralen te nemen en goed te eten. Ik weet niet of het helpt. Ik neem nu wel verschillende vitamines, baat het niet ...
Vervelend van je rug. Ik had altijd al een holle rug en heb mijn houding niet aangepast, da's blijkbaar een voordeel voor mij.
Heel veel sterkte met alles, ik leef met je mee.
Mijn darmen zijn gelukkig weer ok.
Ben vandaag minder nerveus, gelukkig maar. Weet eigenlijk gewoon zeker dat het niet goed is, dat geeft ook geestelijke rust. Hoop alleen dat het enige dat bultje in mijn lies is, daar is nog overheen te komen. Beetje irritante timing, want ik weet niet wanneer ik dan geopereerd zou moeten worden. Nou ja, nog een wachten.
Pff, jij hebt zo te horen veel meer pijn van de wond dan ik. Ik heb nog steeds weinig gevoel in mijn been, waardoor ik dus ook weinig pijn heb. Voor de trial slikte ik ook niks.
Met een macrometastase ben je net als ik stage IIIB.
Ik kan je alleen maar aanbevelen om toch met een specialist te spreken. Of erop aandringen dat je huidige arts aangeeft wat de opties zijn.
Bij mij hadden ze precies aangegeven wat de opties zijn: chemo, heeft geen zin, melanoomcellen reageren bijna niet; bestraling, kan, maar verhoogt het risico op lymfoedeem (niet leuk) en bij regionale terugkomst wordt opereren moeilijker.
Interferon, werkt idd vaak niet en heeft erg vervelende bijwerkingen of een trial. Je zou kunnen vragen of mijn trial ook in NL wordt aangeboden.
Het grootste voordeel van een trial vindt ik dat je de 3 maandelijkse scans hebt.
Aan de andere kant zijn er veel mensen die afwachten en de lang gezond blijven zonder iets. Je kunt ook proberen de juiste vitaminen en mineralen te nemen en goed te eten. Ik weet niet of het helpt. Ik neem nu wel verschillende vitamines, baat het niet ...
Vervelend van je rug. Ik had altijd al een holle rug en heb mijn houding niet aangepast, da's blijkbaar een voordeel voor mij.
Heel veel sterkte met alles, ik leef met je mee.
Mijn darmen zijn gelukkig weer ok.
Ben vandaag minder nerveus, gelukkig maar. Weet eigenlijk gewoon zeker dat het niet goed is, dat geeft ook geestelijke rust. Hoop alleen dat het enige dat bultje in mijn lies is, daar is nog overheen te komen. Beetje irritante timing, want ik weet niet wanneer ik dan geopereerd zou moeten worden. Nou ja, nog een wachten.
zondag 13 december 2009 om 10:12
Dank je wel Max. Ik ben blij dat ik morgen een aantal afspraken heb op kantoor, zo heb ik tenminste iets minder tijd om na te denken.
Nu zijn we druk bezig met alles voor het nieuwe huis uitzoeken. Precieze indeling keuken, apparatuur, juiste vloeren, details in de badkamer. Superleuk allemaal.
Ze zijn afgelopen week begonnen, en nu al een heel eind. Schiet lekker op. We hebben een Duitse opzichter en hij had een aantal Duitse mensen ingehuurd voor het afbreken. Die hadden er echt zin in, want ze hebben thuis weinig werk. Wij blij, want de Zwitsers hebben absoluut geen tijd, en zouden ons minstens het dubbele kosten.
Nu zijn we druk bezig met alles voor het nieuwe huis uitzoeken. Precieze indeling keuken, apparatuur, juiste vloeren, details in de badkamer. Superleuk allemaal.
Ze zijn afgelopen week begonnen, en nu al een heel eind. Schiet lekker op. We hebben een Duitse opzichter en hij had een aantal Duitse mensen ingehuurd voor het afbreken. Die hadden er echt zin in, want ze hebben thuis weinig werk. Wij blij, want de Zwitsers hebben absoluut geen tijd, en zouden ons minstens het dubbele kosten.
zondag 13 december 2009 om 17:55
Swissie, alvast (en nogmaals) veel succes en sterkte voor komende dinsdag! Ik denk aan je!
Dinsdag zal ik pas aan het eind van de middag kunnen kijken of je al iets hebt gepost. Een vriendin komt namelijk mijn huis in kerstsfeer brengen. Hier heb ik veel zin in!
Hoe is kerst eigenlijk in Zwitserland? Is dit anders dan in Nederland, zijn er andere gebruiken en tradities?
Dat is wel leuk zeg, om allerlei spullen voor het nieuwe huis uit te zoeken! Ik verheug me er ook op als ik straks weer mobiel genoeg ben, om nog wat meer spulletjes voor mijn nieuwe huis te kopen!
Dinsdag zal ik pas aan het eind van de middag kunnen kijken of je al iets hebt gepost. Een vriendin komt namelijk mijn huis in kerstsfeer brengen. Hier heb ik veel zin in!
Hoe is kerst eigenlijk in Zwitserland? Is dit anders dan in Nederland, zijn er andere gebruiken en tradities?
Dat is wel leuk zeg, om allerlei spullen voor het nieuwe huis uit te zoeken! Ik verheug me er ook op als ik straks weer mobiel genoeg ben, om nog wat meer spulletjes voor mijn nieuwe huis te kopen!
zondag 13 december 2009 om 18:58
Verana, ik denk dat ik dinsdag zo wie zo pas laat ga posten. We gaan denk ik meteen door om het een en ander uit te zoeken.
We gaan met kerst lekker naar NL. Gemakkelijk wat mijn ouders en schoonouders zorgen nu overal voor. Ik hoef alleen maar cadeautjes te kopen en zelf erheen te rijden. We willen de 24 ste rijden. Tenzij de resultaten niet goed zijn en ik geen zin heb, dan kan het zijn dat ik eerder zoon en auto pak en naar NL kom. Maar daar ga ik nog niet vanuit.
Heb eigenlijk toch een heerlijk weekend gehad en de zenuwen vallen nog steeds enorm mee. Heb me gewoon al een tijdje op het ergste ingesteld, dan kan het alleen maar meevallen.
We hebben eigenlijk niet veel gedaan, maar zijn lekker wel een stuk verder met de planning.
Man heeft een mooi tekenprogramma, waar hij nu alles in aan het intekenen is. Da's wel erg handig, want soms lijkt een ruimte toch groter of kleiner dan je denkt.
We gaan met kerst lekker naar NL. Gemakkelijk wat mijn ouders en schoonouders zorgen nu overal voor. Ik hoef alleen maar cadeautjes te kopen en zelf erheen te rijden. We willen de 24 ste rijden. Tenzij de resultaten niet goed zijn en ik geen zin heb, dan kan het zijn dat ik eerder zoon en auto pak en naar NL kom. Maar daar ga ik nog niet vanuit.
Heb eigenlijk toch een heerlijk weekend gehad en de zenuwen vallen nog steeds enorm mee. Heb me gewoon al een tijdje op het ergste ingesteld, dan kan het alleen maar meevallen.
We hebben eigenlijk niet veel gedaan, maar zijn lekker wel een stuk verder met de planning.
Man heeft een mooi tekenprogramma, waar hij nu alles in aan het intekenen is. Da's wel erg handig, want soms lijkt een ruimte toch groter of kleiner dan je denkt.
maandag 14 december 2009 om 19:59
Ben eigenlijk helemaal niet meer zenuwachtig. Heb me geestelijk echt neergelegd bij het feit dat ik een nieuwe uitzaaiing heb.
Mocht het niet zo zijn is het super, de bubbels staan al klaar.
Mocht het wel zo zijn, heb ik weer een bewijs dat ik mijn gevoel moet vertrouwen. En hoop ik dat de artsen het eindelijk ook eens gaan inzien.
Het zou ook geen absolute ramp zijn, ik zou van stage IIIB in Stage IIIC veranderen. Maar het is nog steeds een regionale uitzaaiing. We zien het wel.
Ik kom morgen wel een keer posten.
Mocht het niet zo zijn is het super, de bubbels staan al klaar.
Mocht het wel zo zijn, heb ik weer een bewijs dat ik mijn gevoel moet vertrouwen. En hoop ik dat de artsen het eindelijk ook eens gaan inzien.
Het zou ook geen absolute ramp zijn, ik zou van stage IIIB in Stage IIIC veranderen. Maar het is nog steeds een regionale uitzaaiing. We zien het wel.
Ik kom morgen wel een keer posten.
dinsdag 15 december 2009 om 11:55
dinsdag 15 december 2009 om 12:34
quote:swissie schreef op 15 december 2009 @ 11:09:
Joepie, ik heb het kerstkado van mijn leven gehad!
Alles ziet er helemaal goed uit. Ben compleet gezond.
Op 2 maart komen de volgende testen, en 9 maart de volgende shot. Joepie, joepie, joepie!
GEWELDIG!!!!Geniet van dit heerlijke nieuws! Jullie gaan een prachtige kerst tegemoet!
Joepie, ik heb het kerstkado van mijn leven gehad!
Alles ziet er helemaal goed uit. Ben compleet gezond.
Op 2 maart komen de volgende testen, en 9 maart de volgende shot. Joepie, joepie, joepie!
GEWELDIG!!!!Geniet van dit heerlijke nieuws! Jullie gaan een prachtige kerst tegemoet!
