Kinderen
alle pijlers
FRSSWND
woensdag 6 januari 2010 om 09:24
Wat is dat toch met tweedehands auto's dat ze het niet doen.... Blerk, auto staat bij garage en de garage weet nog niet wat het is en er is nu "geen storing die ze kunnen uitlezen" (sja) en dus rijden ze af en toe een rondje totdat de storing weer optreedt. "En het is heel druk mevrouw, dus wellicht wordt het volgende week". Grmbllll.... en nu moet ik dus lopend of op de fiets naar balletles met 3 koters op een tijdstip dat BNJMN eigenlijk in bed hoort te liggen. Ik zou anders alleen dochter even snel gedropt hebben, maar zonder auto ben ik dan weer te lang van huis... En een leenauto hebben ze niet. Nu ja, heb al verzonnen dat als Kiloknaller morgen niet met buurmeisje meekan naar zwemles dat we dan een keer overslaan. Want zwemles is nog aanzienlijk verder en einde van de dag en dat zie ik echt niet zitten met 3 kinderen op de fiets glibberend en na zwemles (moe) weer terug.
Tot zover klaagzang, verder heel tevreden. Verder geniet ik van vrije tijd. Gisteren (met auto Linoleum!) overdag bij vriendinnetje geweest die een tweeling heeft gekregen. Pfoe, dat is echt hard werken zeg, als ze alletwee nog zo piepklein zijn.
Tot zover klaagzang, verder heel tevreden. Verder geniet ik van vrije tijd. Gisteren (met auto Linoleum!) overdag bij vriendinnetje geweest die een tweeling heeft gekregen. Pfoe, dat is echt hard werken zeg, als ze alletwee nog zo piepklein zijn.
woensdag 6 januari 2010 om 10:02
Nah Lien wat balen! Echt belachelijk al die tweedehands auto's die er zo snel weer mee ophouden. Die van ons is vandaag (!) pas klaar. Sjaak was echt des duivels, dus de garagemeneer komt 'm nu brengen in plaats van dat hij hem moet gaan ophalen. Het duurde ook eeuwig voordat ze er achter waren wat het nou was, irritant gedoe.
Leuk dat het werken je zo goed bevalt Pebbles! En fijn dat Moshje het zo goed doet.
Spannend Morrie, je sollicitatie. Ben je er al uit wat je gaat doen als je het geworden bent?
Leuk dat het werken je zo goed bevalt Pebbles! En fijn dat Moshje het zo goed doet.
Spannend Morrie, je sollicitatie. Ben je er al uit wat je gaat doen als je het geworden bent?
woensdag 6 januari 2010 om 10:35
quote:lilalore schreef op 06 januari 2010 @ 10:02:
Spannend Morrie, je sollicitatie. Ben je er al uit wat je gaat doen als je het geworden bent?
Ik vind t lastig. Krijg ook schuldgevoelens richting het bedrijf.
Ze zijn heel enthousiast en ik heb vandaag gezegd dat ik minder uren wil draaien ipv 32. Gaan ze bespreken.
En als ik er dan aan denk dat ze misschien ja gaan zeggen krijg ik het alsnog benauwd.
Is dat nou gezonde twijfel cq koud water vrees oid, of is dat gewoon een teken dat ik t niet moet doen?
De functie is leuk, het bedrijf is leuk, daar is allemaal niets mis mee.
Spannend Morrie, je sollicitatie. Ben je er al uit wat je gaat doen als je het geworden bent?
Ik vind t lastig. Krijg ook schuldgevoelens richting het bedrijf.
Ze zijn heel enthousiast en ik heb vandaag gezegd dat ik minder uren wil draaien ipv 32. Gaan ze bespreken.
En als ik er dan aan denk dat ze misschien ja gaan zeggen krijg ik het alsnog benauwd.
Is dat nou gezonde twijfel cq koud water vrees oid, of is dat gewoon een teken dat ik t niet moet doen?
De functie is leuk, het bedrijf is leuk, daar is allemaal niets mis mee.
woensdag 6 januari 2010 om 10:53
Haha, nee. Misschien moet je gewoon nog even thuisblijven tot je weer écht zin krijgt om te werken. Of is dat profiteren van ww? Nouja, en dan nog...
Balen van auto Lien. Ik ben vanmorgen met Pebblo meegereden, Pebbeltjes zijn nog op 'vakantie' met schoonouders. Morgen moet ik dan met bakfiets naar de zaak want ook kinderen ophalen enzo en dat doe ik nog maar even niet met de gladheid. En als schoonouders zwemles niet doen morgen (wil het ze niet vragen nu ze al weer 3 dagen met jongens zijn weggeweest, al vinden ze dat juist heel leuk) dan slaan we een keertje over. Ik vind het ook gewoon gevaarlijk fietsen nu. Was ik alleen was het anders, maar met kinderen... nee. Schoonouders doen zwemles denk ik al een week of 10-12 trouwens.
Ik denk dat jij Moshje gewoon bij Mille gaat zien volgende week, Lien. Kom je gewoon nog eens 'gewoon' langs ipv kraambezoek. Kind is ook alweer bijna 2 maanden.
Ik vind hem zó mooi, mijn Moshje. En zo vrolijk, als ik hem 's morgens uit zijn wiegje pak krijg ik gelijk zo'n brede lach van hem! Ik ben heel vaak ontroerd als ik naar hem kijk en dan denk ik "daar ben je toch maar, mijn derde kind dat ik altijd zo graag wilde". Ik vind kinderen echt wel het grootste geluk en kan me een kinderloos bestaan niet voorstellen. Zo, genoeg overlopend moedergeluk weer op de woensdagochtend.
Balen van auto Lien. Ik ben vanmorgen met Pebblo meegereden, Pebbeltjes zijn nog op 'vakantie' met schoonouders. Morgen moet ik dan met bakfiets naar de zaak want ook kinderen ophalen enzo en dat doe ik nog maar even niet met de gladheid. En als schoonouders zwemles niet doen morgen (wil het ze niet vragen nu ze al weer 3 dagen met jongens zijn weggeweest, al vinden ze dat juist heel leuk) dan slaan we een keertje over. Ik vind het ook gewoon gevaarlijk fietsen nu. Was ik alleen was het anders, maar met kinderen... nee. Schoonouders doen zwemles denk ik al een week of 10-12 trouwens.
Ik denk dat jij Moshje gewoon bij Mille gaat zien volgende week, Lien. Kom je gewoon nog eens 'gewoon' langs ipv kraambezoek. Kind is ook alweer bijna 2 maanden.
Ik vind hem zó mooi, mijn Moshje. En zo vrolijk, als ik hem 's morgens uit zijn wiegje pak krijg ik gelijk zo'n brede lach van hem! Ik ben heel vaak ontroerd als ik naar hem kijk en dan denk ik "daar ben je toch maar, mijn derde kind dat ik altijd zo graag wilde". Ik vind kinderen echt wel het grootste geluk en kan me een kinderloos bestaan niet voorstellen. Zo, genoeg overlopend moedergeluk weer op de woensdagochtend.
woensdag 6 januari 2010 om 11:01
Ik denk ook dat je deze kans moet grijpen om uit te zoeken wat je nu echt wil Morrie. Dat is dan misschien wel 'profiteren' van WW, maar als je nu aan iets begint waar je weer niet echt gelukkig van wordt kom je straks nog in de ziektewet ofzo (ik roep ook maar wat hoor).
En Pebb ik zou ook niet gaan fietsen hoor, met dit weer. Ik ben maandag onderuit gegaan met bakfiets, en was gelukkig op de stoep en daardoor vooral lachwekkend, maar op straat met auto's enzo een stuk minder grappig. En bovendien heb ik er al twee dagen spierpijn van, ook niet grappig.
En je moedergeluk is heerlijk om te lezen! Ik heb dat met Poppetje ook nog steeds. Inderdaad dat ze mijn zo gewenste derde is (waar Sjaak in eerste instantie niet aan wilde), en ook dat ze een meisje is, dat blijf ik maar bijzonder vinden in dat jongensgezin van mij .
En Pebb ik zou ook niet gaan fietsen hoor, met dit weer. Ik ben maandag onderuit gegaan met bakfiets, en was gelukkig op de stoep en daardoor vooral lachwekkend, maar op straat met auto's enzo een stuk minder grappig. En bovendien heb ik er al twee dagen spierpijn van, ook niet grappig.
En je moedergeluk is heerlijk om te lezen! Ik heb dat met Poppetje ook nog steeds. Inderdaad dat ze mijn zo gewenste derde is (waar Sjaak in eerste instantie niet aan wilde), en ook dat ze een meisje is, dat blijf ik maar bijzonder vinden in dat jongensgezin van mij .
woensdag 6 januari 2010 om 11:06
Ik weet dat ik meer op mijn gevoel moet vertrouwen. En mijn gevoel zegt: niet doen. Ik moest er alleen gewoon een beetje van huilen bijna net (ik heb ook echt slecht geslapen vannacht door spokend Knorrietje). Het is toch stom? Ik kan een baan krijgen die leuk is en bij een leuk bedrijf, ik vraag of ik minder mag werken en dat willen ze bespreken (ze zeggen niet gelijk nee), ze zijn enorm enthousiast over me, het is niet te dichtbij en niet te verweg. En ik wil het niet? Menigeen zou een gat in de lucht springen in deze tijden dat ze na een paar weken alweer een baan hebben.
Daar voel ik me dus rot over. En het voelt ook een beetje zonde, dat je gewoon een aangeboden baan gaat weigeren.
(nog afgezien van wat het UWV daar van gaat vinden...., maar dat boeit me dan weer minder)
Daar voel ik me dus rot over. En het voelt ook een beetje zonde, dat je gewoon een aangeboden baan gaat weigeren.
(nog afgezien van wat het UWV daar van gaat vinden...., maar dat boeit me dan weer minder)
woensdag 6 januari 2010 om 14:35
Zo, dochter weer gehaald. Glimmend van tevredenheid omdat balletles heel leuk was. Helemaal goed dus. Gelukkig geen voetbal meer vanmiddag, dus nu klaar. Nu verzinnen wat we de rest van de middag gaan doen, want BNJMN is high maintenance.
Heb link in SG gezet van lingerie web shop die live is. Voortaan dus BH's bij Linoleum bestellen dames . Hoewel ik deze serie niet zo mooi vind, 2010 en vooral de badmode wel leuker. En er komen ook nog andere merken-shops, dus binnenkort voor elk wat wils (en ik zal maar niet zeggen dat mijn BH;s van de Hema komen ).
Heb link in SG gezet van lingerie web shop die live is. Voortaan dus BH's bij Linoleum bestellen dames . Hoewel ik deze serie niet zo mooi vind, 2010 en vooral de badmode wel leuker. En er komen ook nog andere merken-shops, dus binnenkort voor elk wat wils (en ik zal maar niet zeggen dat mijn BH;s van de Hema komen ).
woensdag 6 januari 2010 om 16:02
Ik ging ook even kijken maar bedacht me toen dat die halfnaakte vrouw op mijn beeldscherm er toch wel een beetje raar uit zou zien als er iemand binnen kwam . Dus maar weer weggeklikt.
Mijn verbaal incontinente collega is er weer vandaag, en ze houdt op zich aardig haar mond maar zit nu de hele tijd luid snurkend haar neus op te halen.
Mijn verbaal incontinente collega is er weer vandaag, en ze houdt op zich aardig haar mond maar zit nu de hele tijd luid snurkend haar neus op te halen.
woensdag 6 januari 2010 om 19:44
Wat een collega, LLL. Irritante is dat je op steeds meer dingen gaat letten/of op gaan vallen waardoor ze alleen maar meer onuitstaanbaar wordt. Been there...
Morrie, ik zou de baan afslaan. De baan accepteren omdat je anders van de WW zou profiteren vind ik hier niet van toepassing. Je hebt nu de ruimte en mogelijkheid om je te oriënteren op je toekomst(mogelijkheden) in plaats van te vluchten in een baan met kans dat je over een x periode opgebrand bent omdat het het toch niet is wat je zocht. Maar dan durf je geen knopen door te hakken omdat de mensen zo aardig zijn, het bedrijf leuk etc.
Nu ben je op een punt om door te halen. Zijn je plannen realistisch? Ben je met iemand in gesprek om je plannen vorm te geven? Kijk, als de conclusie is dat je gewoon liever thuis bent bij je gezin dan is dat ook een uitkomst. Dan kun je je weer anders oriënteren (bijvoorbeeld 15 uur per week achter de kassa aan de overkant ofzo). Oh, en tegen het bedrijf zou ik eerlijk zijn. Dat je midden in een oriëntatiefase zit en je dit een leuke vacature leek, maar dat je bang bent dat het je op de lange termijn niet voldoende voldoening geeft. Ik ben wel voor de eerlijke versie.
Succes!
Hier vandaag een kutdag. Vanmorgen ging goed... lekker kaarten gedaan, BRS puzzelen naast me en toen naar het winkelcentrum om een pakket geboortekaarten naar Dubai (Fantasie-rijk gaat internationaal . Nu ook een opdracht in Taiwan en Brazilie!) weg te brengen. Daarna boodschappen. Hier niet veel sneeuwval, maar opgevroren ijs op de straat dus spekglad. Ik kon niet eens normaal bij de auto komen! BRS kon ik geen hand geven dus is drie keer gevallen en kon ik vervolgens niet eens oprapen
Zelf 2 bijna onderuit gegaan en toen zaten we in de auto. Postkantoor ging nog prima maar bij AH was het echt drama. Mensen kijken niet waar ze met die kar lopen. Abnormaal. Bij de kassa begon de caissière meteen te scannen (en er stond niemand achter me) dus gevraagd of ze misschien even wilde wachten totdat alles (weekboodschappen) op de band stond zodat het niet allemaal (beschuit met muisjes o.a.) geplet werd door rollende band. Kreeg me daar een chagerijnig gezicht als antwoord. Oké... toen als een gek alle boodschappen proberen in te pakken (wat een stress aan zo'n kassa) en toen de caissière klaar was met scannen (en ik nog lang niet ingepakt was) en vroeg om zegels, bonus en de hele reutemeteut viel BRS onder zijn minikar en moest heel hard huilen. Zag meteen een gigabult op zijn oog dus eerst naar mijn kind, maar dat vond de caissière en de mensen achter me niet zo tof. Dus toen maar snel en vloekend afgerekend. Er kwam nog een moeder van school langs die vroeg of het ging. Eh, nee! En of ze kon helpen, maar... waarmee? Mijn boodschappen inpakken. Nee, dus toch zelf gedaan.
Echt het zweet stond in mijn bilnaad.
Voor de rest van de dag helemaal uitgeschakeld. Onrustige baby, pijn mijn buik en moe. Kon wel janken.
Nu rustig avondje op de bank.
Morrie, ik zou de baan afslaan. De baan accepteren omdat je anders van de WW zou profiteren vind ik hier niet van toepassing. Je hebt nu de ruimte en mogelijkheid om je te oriënteren op je toekomst(mogelijkheden) in plaats van te vluchten in een baan met kans dat je over een x periode opgebrand bent omdat het het toch niet is wat je zocht. Maar dan durf je geen knopen door te hakken omdat de mensen zo aardig zijn, het bedrijf leuk etc.
Nu ben je op een punt om door te halen. Zijn je plannen realistisch? Ben je met iemand in gesprek om je plannen vorm te geven? Kijk, als de conclusie is dat je gewoon liever thuis bent bij je gezin dan is dat ook een uitkomst. Dan kun je je weer anders oriënteren (bijvoorbeeld 15 uur per week achter de kassa aan de overkant ofzo). Oh, en tegen het bedrijf zou ik eerlijk zijn. Dat je midden in een oriëntatiefase zit en je dit een leuke vacature leek, maar dat je bang bent dat het je op de lange termijn niet voldoende voldoening geeft. Ik ben wel voor de eerlijke versie.
Succes!
Hier vandaag een kutdag. Vanmorgen ging goed... lekker kaarten gedaan, BRS puzzelen naast me en toen naar het winkelcentrum om een pakket geboortekaarten naar Dubai (Fantasie-rijk gaat internationaal . Nu ook een opdracht in Taiwan en Brazilie!) weg te brengen. Daarna boodschappen. Hier niet veel sneeuwval, maar opgevroren ijs op de straat dus spekglad. Ik kon niet eens normaal bij de auto komen! BRS kon ik geen hand geven dus is drie keer gevallen en kon ik vervolgens niet eens oprapen
Zelf 2 bijna onderuit gegaan en toen zaten we in de auto. Postkantoor ging nog prima maar bij AH was het echt drama. Mensen kijken niet waar ze met die kar lopen. Abnormaal. Bij de kassa begon de caissière meteen te scannen (en er stond niemand achter me) dus gevraagd of ze misschien even wilde wachten totdat alles (weekboodschappen) op de band stond zodat het niet allemaal (beschuit met muisjes o.a.) geplet werd door rollende band. Kreeg me daar een chagerijnig gezicht als antwoord. Oké... toen als een gek alle boodschappen proberen in te pakken (wat een stress aan zo'n kassa) en toen de caissière klaar was met scannen (en ik nog lang niet ingepakt was) en vroeg om zegels, bonus en de hele reutemeteut viel BRS onder zijn minikar en moest heel hard huilen. Zag meteen een gigabult op zijn oog dus eerst naar mijn kind, maar dat vond de caissière en de mensen achter me niet zo tof. Dus toen maar snel en vloekend afgerekend. Er kwam nog een moeder van school langs die vroeg of het ging. Eh, nee! En of ze kon helpen, maar... waarmee? Mijn boodschappen inpakken. Nee, dus toch zelf gedaan.
Echt het zweet stond in mijn bilnaad.
Voor de rest van de dag helemaal uitgeschakeld. Onrustige baby, pijn mijn buik en moe. Kon wel janken.
Nu rustig avondje op de bank.
woensdag 6 januari 2010 om 20:02
quote:Morrie schreef op 06 januari 2010 @ 10:35:
[...]
Ik vind t lastig. Krijg ook schuldgevoelens richting het bedrijf.
Ze zijn heel enthousiast en ik heb vandaag gezegd dat ik minder uren wil draaien ipv 32. Gaan ze bespreken.
En als ik er dan aan denk dat ze misschien ja gaan zeggen krijg ik het alsnog benauwd.
Is dat nou gezonde twijfel cq koud water vrees oid, of is dat gewoon een teken dat ik t niet moet doen?
De functie is leuk, het bedrijf is leuk, daar is allemaal niets mis mee.
Maar als het een leuke functie en een leuk bedrijf is, waarom zegt je gevoel dan dat je het niet moet doen? (sorry trouwens dat ik me er als buuf mee bemoei, maar het deed me heel erg denken aan hoe ik me voelde toen ik mijn huidige baan aangeboden kreeg).
Bij mij was het duidelijk wel koudwatervrees, achteraf gezien.
Ik ging af bellen omdat het bedrijf graag wilde dat ik 4x6 uur kwam werken ipv 3x8, en ik kreeg de opvang niet rond, toen wilden ze weten voor hoeveel dagen ik dan wel opvang had, nou, voor 2 dagen dus maar, dus daarom ging ik afzeggen. Wilden ze me alsnog ook voor 2 dagen hebben Toen durfde ik ook min of meer geen nee meer te zeggen. Bij mij kwam er nog bij dat ik ook al heel lang werkloos was hoor, dus het werd wel weer eens tijd voor een baan. Maar wat ik dus wilde zeggen, ondanks mijn gevoel dat ik eigenlijk geen keuze meer had, en mijn twijfel of ik het wel echt wilde, is het heel goed uitgepakt. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Zelfs 4x6 uur werken ipv 3x8 uur bevalt uiteindelijk heel erg goed. De moraal van het verhaal, die is er niet want ik heb geen idee waarom je twijfelt en als je net een paar weken werkloos bent moet je ook niet zomaar de eerste de beste baan aannemen natuurlijk. En een baan aannemen omdat je je schuldig voelt is geen goede reden natuurlijk. Maar aangezien je zegt, leuke baan, leuk bedrijf, vroeg ik me af waar het hem dan in zit.
[...]
Ik vind t lastig. Krijg ook schuldgevoelens richting het bedrijf.
Ze zijn heel enthousiast en ik heb vandaag gezegd dat ik minder uren wil draaien ipv 32. Gaan ze bespreken.
En als ik er dan aan denk dat ze misschien ja gaan zeggen krijg ik het alsnog benauwd.
Is dat nou gezonde twijfel cq koud water vrees oid, of is dat gewoon een teken dat ik t niet moet doen?
De functie is leuk, het bedrijf is leuk, daar is allemaal niets mis mee.
Maar als het een leuke functie en een leuk bedrijf is, waarom zegt je gevoel dan dat je het niet moet doen? (sorry trouwens dat ik me er als buuf mee bemoei, maar het deed me heel erg denken aan hoe ik me voelde toen ik mijn huidige baan aangeboden kreeg).
Bij mij was het duidelijk wel koudwatervrees, achteraf gezien.
Ik ging af bellen omdat het bedrijf graag wilde dat ik 4x6 uur kwam werken ipv 3x8, en ik kreeg de opvang niet rond, toen wilden ze weten voor hoeveel dagen ik dan wel opvang had, nou, voor 2 dagen dus maar, dus daarom ging ik afzeggen. Wilden ze me alsnog ook voor 2 dagen hebben Toen durfde ik ook min of meer geen nee meer te zeggen. Bij mij kwam er nog bij dat ik ook al heel lang werkloos was hoor, dus het werd wel weer eens tijd voor een baan. Maar wat ik dus wilde zeggen, ondanks mijn gevoel dat ik eigenlijk geen keuze meer had, en mijn twijfel of ik het wel echt wilde, is het heel goed uitgepakt. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Zelfs 4x6 uur werken ipv 3x8 uur bevalt uiteindelijk heel erg goed. De moraal van het verhaal, die is er niet want ik heb geen idee waarom je twijfelt en als je net een paar weken werkloos bent moet je ook niet zomaar de eerste de beste baan aannemen natuurlijk. En een baan aannemen omdat je je schuldig voelt is geen goede reden natuurlijk. Maar aangezien je zegt, leuke baan, leuk bedrijf, vroeg ik me af waar het hem dan in zit.
