Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
dinsdag 5 januari 2010 om 16:01
Cate, ja, mijn man weet van mijn nr 2 en hij heeft er doorgaans ook geen enkele moeite mee. Wat het overigens niet heel veel minder egoistisch maakt, want ik heb geen relatie met de goede man om een ander tevreden te stellen dan mezelf.
Ik zal de laatste zijn om te bestrijden dat het vervelend is als je denkt een monogame relatie te hebben en je lief houdt er een ander op na. Dat zal iedereen hier met je eens zijn.
En toch doen we het.
Waarom? daar heeft ieder haar eigen redenen voor en soms weten we het ook niet. We steunen elkaar omdat we min of meer in hetzelfde schuitje zitten. Je hoeft ons niet uit te leggen dat we het zelf doen en dat we het zelf veroorzaken en dat het schadelijk is. Dat snappen we wel.
Je kan het vergelijken met op het afvaltopic posten dat de dames toch echt zelf zo dik zijn geworden, dat elk pondje door het mondje gaat, dat je van de lucht echt niet dik wordt, en dat als chips eet je natuurlijk niet afvalt blablabla etcetera. Dat weten ze namelijk best, en toch kost het ze moeite om zich er aan te houden. Dat jij (of ik) misschien NOOIT zo zwaar zou worden, doet er niets aan af.
Vergelijk die extra man maar met die zak met chips of de chocola. Of met die sigaret. (En ja, ook daar hebben anderen last van, maar misschien op een andere manier.)
Wat wij doen voegt niets toe of doet niets af aan jouw verdriet over het bedrog van je man of je vriend. Wij kunnen het niet goed maken, wij kunnen het niet wegnemen. We zijn niet zielig, we vragen niet om begrip van bedrogen echtgenotes en we snappen echt wel dat je er niets van wil weten.
Sterkte.
Ik zal de laatste zijn om te bestrijden dat het vervelend is als je denkt een monogame relatie te hebben en je lief houdt er een ander op na. Dat zal iedereen hier met je eens zijn.
En toch doen we het.
Waarom? daar heeft ieder haar eigen redenen voor en soms weten we het ook niet. We steunen elkaar omdat we min of meer in hetzelfde schuitje zitten. Je hoeft ons niet uit te leggen dat we het zelf doen en dat we het zelf veroorzaken en dat het schadelijk is. Dat snappen we wel.
Je kan het vergelijken met op het afvaltopic posten dat de dames toch echt zelf zo dik zijn geworden, dat elk pondje door het mondje gaat, dat je van de lucht echt niet dik wordt, en dat als chips eet je natuurlijk niet afvalt blablabla etcetera. Dat weten ze namelijk best, en toch kost het ze moeite om zich er aan te houden. Dat jij (of ik) misschien NOOIT zo zwaar zou worden, doet er niets aan af.
Vergelijk die extra man maar met die zak met chips of de chocola. Of met die sigaret. (En ja, ook daar hebben anderen last van, maar misschien op een andere manier.)
Wat wij doen voegt niets toe of doet niets af aan jouw verdriet over het bedrog van je man of je vriend. Wij kunnen het niet goed maken, wij kunnen het niet wegnemen. We zijn niet zielig, we vragen niet om begrip van bedrogen echtgenotes en we snappen echt wel dat je er niets van wil weten.
Sterkte.
dinsdag 5 januari 2010 om 16:24
Mijn nr 1 weet het inderdaad ook niet ... en ik ben ook niet van plan het hem te vertellen. Ja, ik voel me daar schuldig over, maar ik kies toch voor mezelf! Egoistisch ben ik niet, maar op dit vlak wel. Wat bereik ik er mee het te vertellen? Nr 2 en ik hebben beiden besloten bij nr 1 te blijven. Gewoon, om veel ellende te voorkomen. En ik kan je vertellen dat het pijn doet, echt, want het liefst kozen wij wel voor elkaar! Nu zien we elkaar af en toe, praten veel en genieten van elkaar. Een hoteldate hebben we nog niet gehad en zal er waarschijnlijk ook niet komen (het is niet om de sex, het is echt een houden-van). Ooit .... zullen we samen zijn, maar wanneer en hoe weten we nog niet. Wij houden beiden ook teveel van onze nr 1 om ze het te vertellen, die pijn willen we ze niet doen.
Ik begrijp dat je als bedrogene dit verhaal niet begrijpt, het is ook voor mezelf erg moeilijk te begrijpen, houden van 2 mannen, maar het is echt, het is een feit en het is toch ook heerlijk!
Ik begrijp dat je als bedrogene dit verhaal niet begrijpt, het is ook voor mezelf erg moeilijk te begrijpen, houden van 2 mannen, maar het is echt, het is een feit en het is toch ook heerlijk!
woensdag 6 januari 2010 om 09:19
Hoi Allemaal,
Ik ben weer erg in de war van alles.
De feestdagen weer voorbij,mijn nr 2 verdrietig omdat we niet samen konden zijn,ik merk aan hem dat hij weer afstand zoekt omdat het allemaal zo moeilijk en emotioneel ligt.
Ik heb er ook goed over nagedacht en ik weet dat dit moet stoppen,we worden hier beide zo verdrietig van.
Voor de feestdagen vroeg mijn nr 1 hoe het tussen ons zat...ik durfde niet te zeggen dat ik echt niet meer met hem verder wilde,wel heb ik gezegd dat mijn gevoel nog steeds niet terug is voor hem,en dat ik niet weet hoe verder.
Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk allemaal..dan lees ik weer zo'n artikel dat scheiden slecht is voor de kids,en dat je als ouders beter voor hen bij elkaar kan blijven ook al houdt je niet meer van elkaar.
Moet ik voor mijn eigen geluk kiezen? ik weet dat dat bij nr 2 ligt.
Met nr 1 in huis gaat het wel,we leven wat langs elkaar heen en je voelt geen warmte.
Maar ach...een nieuw jaar en nieuwe kansen! wat ben ik benieuwd hoe 2010 eruit gaat zien voor mij.
Lieve Pinky en Anna alles goed bij jullie? hoe staan jullie erin op dit moment?
Knipoogje ben zo blij voor je dat je weet wat je wil..ik kan het echt niet van 2 mannen houden.
liefs Katara
Ik ben weer erg in de war van alles.
De feestdagen weer voorbij,mijn nr 2 verdrietig omdat we niet samen konden zijn,ik merk aan hem dat hij weer afstand zoekt omdat het allemaal zo moeilijk en emotioneel ligt.
Ik heb er ook goed over nagedacht en ik weet dat dit moet stoppen,we worden hier beide zo verdrietig van.
Voor de feestdagen vroeg mijn nr 1 hoe het tussen ons zat...ik durfde niet te zeggen dat ik echt niet meer met hem verder wilde,wel heb ik gezegd dat mijn gevoel nog steeds niet terug is voor hem,en dat ik niet weet hoe verder.
Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk allemaal..dan lees ik weer zo'n artikel dat scheiden slecht is voor de kids,en dat je als ouders beter voor hen bij elkaar kan blijven ook al houdt je niet meer van elkaar.
Moet ik voor mijn eigen geluk kiezen? ik weet dat dat bij nr 2 ligt.
Met nr 1 in huis gaat het wel,we leven wat langs elkaar heen en je voelt geen warmte.
Maar ach...een nieuw jaar en nieuwe kansen! wat ben ik benieuwd hoe 2010 eruit gaat zien voor mij.
Lieve Pinky en Anna alles goed bij jullie? hoe staan jullie erin op dit moment?
Knipoogje ben zo blij voor je dat je weet wat je wil..ik kan het echt niet van 2 mannen houden.
liefs Katara
woensdag 6 januari 2010 om 10:00
Hai dames,
Ik heb flink wat gelezen en het voelt alsof ik hier bij hoor.
Ik zal proberen in het kort mijn verhaal te vertellen... Begin vorig jaar kreeg ik gevoelens voor nr 2. Die werder steeds heftiger en we gingen als een speer. De situatie met nr 1 was niet slecht,maar we verloren elkaar uit het oog. Ik merkte bij nr 1 ook verandering en was bang dat hij vreemd ging met als gevolg ik me volledig heb gestort op de relatie met nr 2
Uiteindelijk draaide het uit op een plotselinge scheiding omdat mijn nr.1 ook iemand anders had
Er volgde een bizarre periode van verdriet,onmacht,jaloezie,acceptatie maar ook pieken die ik met mijn nr 2 beleefden want ook hij had zijn nr 1 verlaten.
Nr2 en ik hebben hele mooie maanden gehad,maar ergens in het sprookje werd hij bang en trok zijn keutel in. We hebben lang aangemodderd,maar k voelde aan mijn water wat er ging gebeuren; hij ging terug naar zijn nr 1
Inmiddels is mijn scheiding uitgesproken en woon ik met mijn kinderen in een nieuw huis en mis ik mijn gezinsleven en mijn nr 1 enorm!! Ik zou niets liever willen dan alles terug draaien. We hebben onze hoofden niet koel kunnen houden en daar dragen we nu de consequenties van... En die zijn erg heftig,dat kan je vertellen.
Ik heb het contact met nr 2 al meerdere keren op willen zeggen,maar hij blijft me op zoeken en contact houden.
Hij zegt dat hij thuis niet kan vinden wat hij zoekt,dat hij weer spijt heeft dat hij is terug gegaan en dus nu in een lastige positie zit.
Mijn nr 1 en ik groeien heel langzaam naar elkaar toe en ik hoop met heel mijn hart dat het goed komt. Toch kan ik nr2 niet uit mijn hoofd,sterker nog,uit mijn hele systeem krijgen...
Ik ken de achtbaan van onrust,spanning,roze wolk,geluk enz
Zo ik laat het even hierbij en lees rustig mee....
Ik heb flink wat gelezen en het voelt alsof ik hier bij hoor.
Ik zal proberen in het kort mijn verhaal te vertellen... Begin vorig jaar kreeg ik gevoelens voor nr 2. Die werder steeds heftiger en we gingen als een speer. De situatie met nr 1 was niet slecht,maar we verloren elkaar uit het oog. Ik merkte bij nr 1 ook verandering en was bang dat hij vreemd ging met als gevolg ik me volledig heb gestort op de relatie met nr 2
Uiteindelijk draaide het uit op een plotselinge scheiding omdat mijn nr.1 ook iemand anders had
Er volgde een bizarre periode van verdriet,onmacht,jaloezie,acceptatie maar ook pieken die ik met mijn nr 2 beleefden want ook hij had zijn nr 1 verlaten.
Nr2 en ik hebben hele mooie maanden gehad,maar ergens in het sprookje werd hij bang en trok zijn keutel in. We hebben lang aangemodderd,maar k voelde aan mijn water wat er ging gebeuren; hij ging terug naar zijn nr 1
Inmiddels is mijn scheiding uitgesproken en woon ik met mijn kinderen in een nieuw huis en mis ik mijn gezinsleven en mijn nr 1 enorm!! Ik zou niets liever willen dan alles terug draaien. We hebben onze hoofden niet koel kunnen houden en daar dragen we nu de consequenties van... En die zijn erg heftig,dat kan je vertellen.
Ik heb het contact met nr 2 al meerdere keren op willen zeggen,maar hij blijft me op zoeken en contact houden.
Hij zegt dat hij thuis niet kan vinden wat hij zoekt,dat hij weer spijt heeft dat hij is terug gegaan en dus nu in een lastige positie zit.
Mijn nr 1 en ik groeien heel langzaam naar elkaar toe en ik hoop met heel mijn hart dat het goed komt. Toch kan ik nr2 niet uit mijn hoofd,sterker nog,uit mijn hele systeem krijgen...
Ik ken de achtbaan van onrust,spanning,roze wolk,geluk enz
Zo ik laat het even hierbij en lees rustig mee....
woensdag 6 januari 2010 om 10:05
@ Katara
Ik ben erg terug gekomen van het hele scheidingsverhaal. Nu ik zie wat voor verdriet het aanricht bij je kinderen,jezelf en de mensen om je heen... Ongelofelijk!
Ook ik dacht dat ik verder zou gaan met mijn nr 2 en dus leek een scheiding een logisch gevolg,maar nr 2 werd na maanden erg bang met als gevolg dat hij lekker bij zijn gezin zit en ik nog steeds puin aan het ruimen ben. Mijn kinderen hebben nog elke dag verdriet van de scheiding en hebben het moeilijk. Ze hebben een terugval op school,slapen slecht,huilen veel en uiten zich af en toe in agressief gedrag.
Ik zal niet zeggen dat je niet voor je eigen geluk moet kiezen,dat dacht ik nm ook te doen,maar het kan raar lopen...
Ik wist zeker dat nr 2 en ik een toekomst houden. We hadden het over trouwen,kindjes etc... Toch liep het anders en werd ik uiteindelijk ruw wakker geschud en moet dagelijks dealen met de puinhoop in mijn leven.
Ik kan alleen maar zeggen; bezint,eer ge begint....
Ik ben erg terug gekomen van het hele scheidingsverhaal. Nu ik zie wat voor verdriet het aanricht bij je kinderen,jezelf en de mensen om je heen... Ongelofelijk!
Ook ik dacht dat ik verder zou gaan met mijn nr 2 en dus leek een scheiding een logisch gevolg,maar nr 2 werd na maanden erg bang met als gevolg dat hij lekker bij zijn gezin zit en ik nog steeds puin aan het ruimen ben. Mijn kinderen hebben nog elke dag verdriet van de scheiding en hebben het moeilijk. Ze hebben een terugval op school,slapen slecht,huilen veel en uiten zich af en toe in agressief gedrag.
Ik zal niet zeggen dat je niet voor je eigen geluk moet kiezen,dat dacht ik nm ook te doen,maar het kan raar lopen...
Ik wist zeker dat nr 2 en ik een toekomst houden. We hadden het over trouwen,kindjes etc... Toch liep het anders en werd ik uiteindelijk ruw wakker geschud en moet dagelijks dealen met de puinhoop in mijn leven.
Ik kan alleen maar zeggen; bezint,eer ge begint....
woensdag 6 januari 2010 om 12:06
Dank je wel AmvdV, je verhaal hier neerzetten brengt mij weer een klein beetje met mijn voetjes op de vloer.
Ik weet dat het met nr2 geen rozegeur en maneschijn wordt,maar dat wordt het met nr1 ook niet,er spelen in mijn situatie meer dingen mee die ik jammer genoeg niet kan noemen.
Wat is er in je systeem zitten..tjeeeee.
Is alles werkelijk zo snel gegaan bij jou? ik zit nu al zo'n 3 jaar in deze situatie en kom er niet uit.
Afgelopen zomer heb ik nr1 verteld dat ik er mee wilde stoppen,maar door zijn grote verdriet en mijn medelijden ben ik toch weer door gegaan...het lijkt nergens op dat weten en voelen we beide.
Het geluk van mijn kids zijn heel belangrijk voor mij,maar ik weet ook dat ik mijn lieve nr2 niet nog eens zo'n 10 jaar kan laten wachten.
We zullen zien.
Ik weet dat het met nr2 geen rozegeur en maneschijn wordt,maar dat wordt het met nr1 ook niet,er spelen in mijn situatie meer dingen mee die ik jammer genoeg niet kan noemen.
Wat is er in je systeem zitten..tjeeeee.
Is alles werkelijk zo snel gegaan bij jou? ik zit nu al zo'n 3 jaar in deze situatie en kom er niet uit.
Afgelopen zomer heb ik nr1 verteld dat ik er mee wilde stoppen,maar door zijn grote verdriet en mijn medelijden ben ik toch weer door gegaan...het lijkt nergens op dat weten en voelen we beide.
Het geluk van mijn kids zijn heel belangrijk voor mij,maar ik weet ook dat ik mijn lieve nr2 niet nog eens zo'n 10 jaar kan laten wachten.
We zullen zien.
woensdag 6 januari 2010 om 16:58
@katara, bij mij net zo als bij jou....toevallig hoorde ik gister ook een verhaal van iemand die getrouwd was, en ook een nr 2 had. na heel lang wikken wegen gescheiden en daarna voelde ze de liefde voor haar nr 2 wegvloeien.. dus zo kan het ook gaan. als ik dat hoor ben ik zo bang om alleen te eindigen. en daarbij gaat het eigenlijk nu best goed tussen mijn nr 1 en mij.
dus ik hou me maar even rustig... ook voor de kids, die gaan zo lekker op t moment, dat wil ik niet verstoren met zo iets ingrijpends, alleen voor mijn eigen geluk. lfs P
dus ik hou me maar even rustig... ook voor de kids, die gaan zo lekker op t moment, dat wil ik niet verstoren met zo iets ingrijpends, alleen voor mijn eigen geluk. lfs P
woensdag 6 januari 2010 om 19:26
Ai... nu ga ik op ikkezelf lijken, 2 posts achter elkaar
knip... (smiley) zo zie je maar weer, een man kan 2 dingen achter elkaar doen maar nooit tegelijk. Daarom er ook geen 2 vrouwen, vaak met 2 stel kids, op na houden als het eens echt echt gaat worden. Het groener lijkende gras aan de overzijde blijkt dan in de praktijk snel te verdorren.
Maar stel dat ... Denken de dames dat de nr. 2 die zelf kindjes heeft of er bewust (nog) geen heeft echt zit te wachten om echt samen te gaan leven met zijn nog geheime liefje en haar kiddies? Ik hou van kinderen, zonder meer ook ontzettend veel van de mijne, maar zou toch niet zitten te wachten op dagelijks samenleven met een liefje met kids. Niet om die kids want het zullen ook best schatjes zijn. Maar de berg schuldgevoel waar je als man dagelijks tegen op zult lopen omdat jij nu " vadert" over andermans kinderen en er voor hen wel bent terwijl die van jou je stukken minder meer mee mogen maken met jou als echte vader dan voorheen.
Verder voor knip,
geen idee hoe het werkt en ik zoek het ook niet uit, maar als jij eens via mail met mij van wat gedachten zou willen wisselen dan denk ik dat je zoiets als een privebericht zou kunnen sturen via viva
knip... (smiley) zo zie je maar weer, een man kan 2 dingen achter elkaar doen maar nooit tegelijk. Daarom er ook geen 2 vrouwen, vaak met 2 stel kids, op na houden als het eens echt echt gaat worden. Het groener lijkende gras aan de overzijde blijkt dan in de praktijk snel te verdorren.
Maar stel dat ... Denken de dames dat de nr. 2 die zelf kindjes heeft of er bewust (nog) geen heeft echt zit te wachten om echt samen te gaan leven met zijn nog geheime liefje en haar kiddies? Ik hou van kinderen, zonder meer ook ontzettend veel van de mijne, maar zou toch niet zitten te wachten op dagelijks samenleven met een liefje met kids. Niet om die kids want het zullen ook best schatjes zijn. Maar de berg schuldgevoel waar je als man dagelijks tegen op zult lopen omdat jij nu " vadert" over andermans kinderen en er voor hen wel bent terwijl die van jou je stukken minder meer mee mogen maken met jou als echte vader dan voorheen.
Verder voor knip,
geen idee hoe het werkt en ik zoek het ook niet uit, maar als jij eens via mail met mij van wat gedachten zou willen wisselen dan denk ik dat je zoiets als een privebericht zou kunnen sturen via viva
woensdag 6 januari 2010 om 19:34
o ja bericht 2 moet ik nog even doen want 1 heb ik juist klaar dus het mag
Houden van 2 mannen .... ik heb toch het idee dat het een soort vorm van aandacht zoeken is, geliefd willen voelen, (onbezorgd ..... nou mijn dochter ...) meisje van 16 willen zijn naast nu mam en echtgenote met alles wat daarbij komt kijken, een inhaalslag ??
je mag van tal van mensen heel openlijk houden en je partner zal zoiets normaal als waarde hoog inschatten en ook daarom van jou houden. Maar er mee van bil (willen) gaan dat is weer even wat anders. Verwar je houden van dan niet ? Is het niet een soort smoesje? Ik hou van dus mag ik ook met hem ...
Houden van 2 mannen .... ik heb toch het idee dat het een soort vorm van aandacht zoeken is, geliefd willen voelen, (onbezorgd ..... nou mijn dochter ...) meisje van 16 willen zijn naast nu mam en echtgenote met alles wat daarbij komt kijken, een inhaalslag ??
je mag van tal van mensen heel openlijk houden en je partner zal zoiets normaal als waarde hoog inschatten en ook daarom van jou houden. Maar er mee van bil (willen) gaan dat is weer even wat anders. Verwar je houden van dan niet ? Is het niet een soort smoesje? Ik hou van dus mag ik ook met hem ...
vrijdag 8 januari 2010 om 22:07
Nog even een reactie, ik kan het mij idd niet voorstellen. Dat je van twee personen kunt houden, dit zelf nooit meegemaakt. Ik hoop alleen dat jullie wel in je achterhoofd houden dat je de andere partij hiermee kunt kwetsen. Maar goed dat is waarschijnlijk iets waar jullie dagelijks mee rondlopen. Ik hoop dat er uiteindelijk een overblijft, want hier word je volgens mij niet gelukkiger van. Het schuldgevoel wat steeds parten speelt. Als alle partijen ermee instemmen natuurlijk niet, zoals een open relatie.
zondag 10 januari 2010 om 15:12
@leefjepassie, pff wat zul jij t moeilijk hebben zeg!! vooral omdat je hem dagelijks bijna ziet en ook contact hebt met zn vrouw en kids. ben blij dat ik dat niet heb, trouwens mijn nr 2 is vrijgezel en wij zagen elkaar wel dagelijks op t werk, maar ik ben mede daardoor van baan veranderd waardoor we elkaar een stuk minder zien en hierdoor kan ik het allemaal wel beter handelen.
maar nog steeds zijn onze gevoelens zeer intens.... kan er niet teveel over uitweiden hier.
Wil je wel veel sterkte toewensen. wat ik ook erg herkenbaar van je vind is dat als je een bepaald lied hoor je dit met een periode in je leven associeert. dat hebben wij beiden ook zo sterk, en dat is ook zo fijn. door muziek kan ik mezelf troosten. en door hier te lezen dat ik niet de enige ben, dat is ook heel fijn om te weten.
wens je veel sterkte! , ook voor jullie katara en knipoogje!
lfs P.
maar nog steeds zijn onze gevoelens zeer intens.... kan er niet teveel over uitweiden hier.
Wil je wel veel sterkte toewensen. wat ik ook erg herkenbaar van je vind is dat als je een bepaald lied hoor je dit met een periode in je leven associeert. dat hebben wij beiden ook zo sterk, en dat is ook zo fijn. door muziek kan ik mezelf troosten. en door hier te lezen dat ik niet de enige ben, dat is ook heel fijn om te weten.
wens je veel sterkte! , ook voor jullie katara en knipoogje!
lfs P.
zondag 10 januari 2010 om 16:35
Ja leef je passie, wat zul jij het moeilijk hebben, en aan wie heb je dat nou helemaal te danken?
Dit is geen ECHTE liefde en dit is ook geen sprookje, dit gaat uitlopen op een regelrecht drama.
Hoe doe jij dat, vriendschappelijk omgaan met een vrouw die aardig tegen jou is en jou vertrouwt, intussen zelfs waar zij bij is haar man opgeilen, achter haar rug om met hem naar bed gaan en plannen voor een gezamenlijke toekomst maken?
Wat moet jij een egoistisch, respectloos en achterbaks monster zijn.
Hier al veel geks gelezen maar dit slaat wel alles.
Dit is geen ECHTE liefde en dit is ook geen sprookje, dit gaat uitlopen op een regelrecht drama.
Hoe doe jij dat, vriendschappelijk omgaan met een vrouw die aardig tegen jou is en jou vertrouwt, intussen zelfs waar zij bij is haar man opgeilen, achter haar rug om met hem naar bed gaan en plannen voor een gezamenlijke toekomst maken?
Wat moet jij een egoistisch, respectloos en achterbaks monster zijn.
Hier al veel geks gelezen maar dit slaat wel alles.
zondag 10 januari 2010 om 21:42
Leef je passie, het lijkt wel of de boel bij jullie elk moment kan ontploffen...jullie levens zijn allemaal zo in elkaar verweven.
Mijn hoofd heeft het nu al moeilijk om hier mee om te kunnen gaan.
Heb je af en toe wel tijd om op adem te komen en eens rustig over alles na te denken?
Ik moet zeggen dat het in mijn geval veel rustiger verloopt...nr2 en ik wonen niet bij elkaar in de buurt,en ook mijn nr 2is vrijgezel net als Pinky"s(ha,ha,ha pinky...zouden we nou toch dezelfde hebben?)
Ik heb genoeg tijd en rust om over alles wat ik doe na te denken...
Leef je passie,neem geen overhaaste beslissingen, ik maak me wel zorgen om je.
Probeer toch alles even op STOP te zetten en tijd voor jezelf te vinden,ik begrijp dat het heel moeilijk is...de liefde is sterk en je raakt eraan verslaafd.
Ik hebweer niet veel tijd...tot snel...
Mijn hoofd heeft het nu al moeilijk om hier mee om te kunnen gaan.
Heb je af en toe wel tijd om op adem te komen en eens rustig over alles na te denken?
Ik moet zeggen dat het in mijn geval veel rustiger verloopt...nr2 en ik wonen niet bij elkaar in de buurt,en ook mijn nr 2is vrijgezel net als Pinky"s(ha,ha,ha pinky...zouden we nou toch dezelfde hebben?)
Ik heb genoeg tijd en rust om over alles wat ik doe na te denken...
Leef je passie,neem geen overhaaste beslissingen, ik maak me wel zorgen om je.
Probeer toch alles even op STOP te zetten en tijd voor jezelf te vinden,ik begrijp dat het heel moeilijk is...de liefde is sterk en je raakt eraan verslaafd.
Ik hebweer niet veel tijd...tot snel...
zondag 10 januari 2010 om 23:07
Ooohoohoohooo wat is het toch moehoehoeilijk want ik ben zo verliehiehiehiefd, leefjepassie je bent gewoon een eersterangs dramaqueen. Aansteller.
Ik zal het je even uitleggen want er is niks moeilijks aan.
Je bent moeder van 3 nog heel jonge kinderen. Die heb je zelf geheel en al vrijwillig op de wereld geschopt.
Die geile gozerd van jou heeft er ook nog eens een paar rondlopen.
Dus jullie hebben een verantwoordelijkheid te dragen. Anders had je maar geen kinderen moeten nemen. Jullie zouden allebei moeten proberen om aan jullie eigen relatie te werken. Als je daar alles aan gedaan hebt en het werkt niet, kan gebeuren, maak dan op een nette en eerlijke manier een einde aan dat huwelijk. Dan kun je jezelf in de ogen blijven kijken, en je kinderen, later.
Werken aan je relatie is praten, in therapie gaan, dingen ondernemen samen. Werken aan je relatie is in ieder geval niet het aanleggen met een ander. Dat is je relatie ondermijnen.
En heel veel mensen heel veel verdriet aandoen.
Ik zal het je even uitleggen want er is niks moeilijks aan.
Je bent moeder van 3 nog heel jonge kinderen. Die heb je zelf geheel en al vrijwillig op de wereld geschopt.
Die geile gozerd van jou heeft er ook nog eens een paar rondlopen.
Dus jullie hebben een verantwoordelijkheid te dragen. Anders had je maar geen kinderen moeten nemen. Jullie zouden allebei moeten proberen om aan jullie eigen relatie te werken. Als je daar alles aan gedaan hebt en het werkt niet, kan gebeuren, maak dan op een nette en eerlijke manier een einde aan dat huwelijk. Dan kun je jezelf in de ogen blijven kijken, en je kinderen, later.
Werken aan je relatie is praten, in therapie gaan, dingen ondernemen samen. Werken aan je relatie is in ieder geval niet het aanleggen met een ander. Dat is je relatie ondermijnen.
En heel veel mensen heel veel verdriet aandoen.
maandag 11 januari 2010 om 07:17
@leefjepassie: jullie hebben jezelf aardig klem gemanouvreerd. Hier is bijna geen uitweg meer, omdat de kans klein is dat je sterk genoeg zal zijn om je hier van los te worstelen.
Onderschat niet de liefde van jou nr 2 voor zijn gezin. Hij is niet voor niets terug gegaan naar hen.
Eigenlijk heeft hij twee liefdes en jij op dit moment maar één.
Het grote verschil is dat iemand die twee liefdes heeft het wel prima vindt zo. Hij heeft jullie allebei en dat is geweldig leuk, lekker, spannend, etc.
Jij wil alleen maar hem. Of in ieder geval voelt het nu zo.
Jouw relatie met je man komt nooit meer goed zo lang hij in de weg zit. Een aantal van ons kunnen jou uit ervaring vertellen dat het vinden van een evenwicht met een man en een minnaar echt niet makkelijk is als je huwelijk gewoon goed is. Werken aan je huwelijk en een minnaar hebben werkt nooit als je huwelijk al niet lekker loopt.
Zoals ik het zie heb je eigenlijk maar een paar opties:
Voor jezelf kiezen en weg gaan bij je man. Houd er ernstig rekening mee dat je nr 2 niet zal volgen.
Kies voor je huwelijk en verbreek alle banden met je nr 2. Bijna een onmogelijke opgave gezien de positie waarin je je bevindt.
Of accepteer dat het huwelijk met je man is zoals het is. Maak er het beste van, houd het gezellig thuis en accepteer dat je niet meer van hem houdt maar dat je toch blijft. Je zal denk ik toch nooit helemaal samen zijn met je nr 2. Misschien ontstaat er wel weer een soort van wederzijdse waardering tussen je man en jou als de druk een beetje van de ketel is.
Onderschat niet de liefde van jou nr 2 voor zijn gezin. Hij is niet voor niets terug gegaan naar hen.
Eigenlijk heeft hij twee liefdes en jij op dit moment maar één.
Het grote verschil is dat iemand die twee liefdes heeft het wel prima vindt zo. Hij heeft jullie allebei en dat is geweldig leuk, lekker, spannend, etc.
Jij wil alleen maar hem. Of in ieder geval voelt het nu zo.
Jouw relatie met je man komt nooit meer goed zo lang hij in de weg zit. Een aantal van ons kunnen jou uit ervaring vertellen dat het vinden van een evenwicht met een man en een minnaar echt niet makkelijk is als je huwelijk gewoon goed is. Werken aan je huwelijk en een minnaar hebben werkt nooit als je huwelijk al niet lekker loopt.
Zoals ik het zie heb je eigenlijk maar een paar opties:
Voor jezelf kiezen en weg gaan bij je man. Houd er ernstig rekening mee dat je nr 2 niet zal volgen.
Kies voor je huwelijk en verbreek alle banden met je nr 2. Bijna een onmogelijke opgave gezien de positie waarin je je bevindt.
Of accepteer dat het huwelijk met je man is zoals het is. Maak er het beste van, houd het gezellig thuis en accepteer dat je niet meer van hem houdt maar dat je toch blijft. Je zal denk ik toch nooit helemaal samen zijn met je nr 2. Misschien ontstaat er wel weer een soort van wederzijdse waardering tussen je man en jou als de druk een beetje van de ketel is.
maandag 11 januari 2010 om 09:25
Ach Doriane, maak je niet zo druk.
Dit soort mensen straft zichzelf, daar hoeven wij ons moraalridderpak niet voor aan te trekken. Als je doet wat deze mevrouw doet, en je hebt vervolgens alleen oog voor je eigen zieligheid, dan zit er emotioneel duidelijk een flinke steek los.
Over een jaar zit ze gewoon in haar eentje driehoog-achter op een flatje omdat haar man haar eruit heeft getrapt. Haar minnaar wil haar dan nooit meer zien want die heeft toch ook liever een betrouwbare partner, alle betrokken kinderen zijn doodongelukkig en haar vriendinnen kijken haar niet meer aan, want voor je het weet ligt ze met je man te vozen. En de hele buurt smult mee, want dit soort dingen hou je niet stil.
Je moet er wat voor over hebben hè, voor echte liefde.
Dit soort mensen straft zichzelf, daar hoeven wij ons moraalridderpak niet voor aan te trekken. Als je doet wat deze mevrouw doet, en je hebt vervolgens alleen oog voor je eigen zieligheid, dan zit er emotioneel duidelijk een flinke steek los.
Over een jaar zit ze gewoon in haar eentje driehoog-achter op een flatje omdat haar man haar eruit heeft getrapt. Haar minnaar wil haar dan nooit meer zien want die heeft toch ook liever een betrouwbare partner, alle betrokken kinderen zijn doodongelukkig en haar vriendinnen kijken haar niet meer aan, want voor je het weet ligt ze met je man te vozen. En de hele buurt smult mee, want dit soort dingen hou je niet stil.
Je moet er wat voor over hebben hè, voor echte liefde.
maandag 11 januari 2010 om 16:15
Leefjepassie: pff, je hebt het inderdaad erg zwaar! Zoals Bosz al schrijft heb je een paar opties, maar je zal zelf je keuze moeten maken (life is hard!). Trek je vooral niks aan van de zgn "moraalridders", ze gillen het hardst, maar ondertussen ..
Ik heb zelf ook altijd geroepen dat 2 liefdes onmogelijk is, maar inmiddels weet ik wel beter . Gelukkig zit ik niet in z'n "puinhoop" als jij, maar ook in mijn hoofd maalt het erg vaak en erg lang. De relatie met mijn nr 1 gaat goed, weet van niets en dat hou ik ook zo. Maar ook ik zit regelmatig in een achtbaan ....
Sterkte!
Ik heb zelf ook altijd geroepen dat 2 liefdes onmogelijk is, maar inmiddels weet ik wel beter . Gelukkig zit ik niet in z'n "puinhoop" als jij, maar ook in mijn hoofd maalt het erg vaak en erg lang. De relatie met mijn nr 1 gaat goed, weet van niets en dat hou ik ook zo. Maar ook ik zit regelmatig in een achtbaan ....
Sterkte!
maandag 11 januari 2010 om 19:04