Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
woensdag 18 maart 2009 om 21:41
Hoi daar! Goed van je, meteen de daad bij het woord gevoegd.
Baal alleen wel dat ik de laatste reacties niet heb kunnen lezen.. maar goed, wie weet zien Vrouwtje en Bosz dit topic en kunnen ze de reacties alsnog plaatsen.
Alles ok Knipoogjes? Hier weer helemaal op de top van de achtbaan... dankzij vanmiddag. Kan niet teveel uitweiden, maar het is zo goed... Toch kijk ik ook uit naar mn nieuwe baan. Zal verschrikkelijk wennen zijn, maar ook een stukje rust geven, hoop ik.
lfs. P
Baal alleen wel dat ik de laatste reacties niet heb kunnen lezen.. maar goed, wie weet zien Vrouwtje en Bosz dit topic en kunnen ze de reacties alsnog plaatsen.
Alles ok Knipoogjes? Hier weer helemaal op de top van de achtbaan... dankzij vanmiddag. Kan niet teveel uitweiden, maar het is zo goed... Toch kijk ik ook uit naar mn nieuwe baan. Zal verschrikkelijk wennen zijn, maar ook een stukje rust geven, hoop ik.
lfs. P
woensdag 18 maart 2009 om 21:53
Ik denk het ook, maar toch is daar soms (nu niet hoor na vanmiddag ) ook die twijfel van wat als de uitdrukking "uit het oog uit het hart" ineens een rol gaat spelen... Ik moet er niet aan denken! Gelukkig blijven we wel bij t zelfde bedrijf hoor, en gaan we elkaar ook nog wel tegenkomen op t werk, maar alleen niet meer iedere dag.
x P.
x P.
donderdag 19 maart 2009 om 09:39
Knipoogjes schreef op 12 maart 2009 @ 20:49:
Hier gaat alles eigenlijk wel lekker, thuis met het gezin, nr. 1 die aanhankelijker is, ik zit lekker in mijn vel. Bij mijn nr. 2 is dat even anders, hij maakt voor zijn werk heel heel erg veel uren, zijn relatie met zijn nr. 1 loopt niet zo lekker... Hij wil investeren in zijn relatie met nr. 1. Ik heb daar echt alle begrip voor, stimuleer hem daar ook in. Aan de andere kant vind ik het heel moeilijk, wil ik nu niet teveel de aandacht op mezelf vestigen door hem te overladen met mailtjes enz. Eigenlijk wil ik een beetje op de achtergrond zijn nu, dat maakt het voor hem ook iets makkelijker om meer voor en met nr. 1 te doen.
Nog steeds staat onze afspraak, we willen onze relaties niet opgeven voor elkaar, maar verder met onze beide nrs. 1.
Toch, en dat is niet zo gek denk ik, zit ik nu wel te denken, wat als...., zou ik dan.... Ik wil er eigenlijk niet aandenken, dus hoop zo dat hij de crisis in zijn relatie te boven komt, dan wij gewoon elkaars nr. 2 blijven.
Wat heerlijk dat je hem weer gezien hebt! Echt super!
En wij hebben echt wel dezelfde nr. 2. Het verhaal lijkt wel zo verschrikkelijk veel op dat van mijn nr. 2, is gewoon eng. Jij bent wel beter in het op afstand blijven dan ik, moet ik zeggen, ik heb daar toch wel moeite mee.
Hier gaat alles eigenlijk wel lekker, thuis met het gezin, nr. 1 die aanhankelijker is, ik zit lekker in mijn vel. Bij mijn nr. 2 is dat even anders, hij maakt voor zijn werk heel heel erg veel uren, zijn relatie met zijn nr. 1 loopt niet zo lekker... Hij wil investeren in zijn relatie met nr. 1. Ik heb daar echt alle begrip voor, stimuleer hem daar ook in. Aan de andere kant vind ik het heel moeilijk, wil ik nu niet teveel de aandacht op mezelf vestigen door hem te overladen met mailtjes enz. Eigenlijk wil ik een beetje op de achtergrond zijn nu, dat maakt het voor hem ook iets makkelijker om meer voor en met nr. 1 te doen.
Nog steeds staat onze afspraak, we willen onze relaties niet opgeven voor elkaar, maar verder met onze beide nrs. 1.
Toch, en dat is niet zo gek denk ik, zit ik nu wel te denken, wat als...., zou ik dan.... Ik wil er eigenlijk niet aandenken, dus hoop zo dat hij de crisis in zijn relatie te boven komt, dan wij gewoon elkaars nr. 2 blijven.
Wat heerlijk dat je hem weer gezien hebt! Echt super!
En wij hebben echt wel dezelfde nr. 2. Het verhaal lijkt wel zo verschrikkelijk veel op dat van mijn nr. 2, is gewoon eng. Jij bent wel beter in het op afstand blijven dan ik, moet ik zeggen, ik heb daar toch wel moeite mee.
maandag 23 maart 2009 om 10:33
Vrouwtje, wauw, dat is lekker. Een excuus om daar binnen te vallen! Ik kan me je rose wolk goed voorstellen, zeker met dit mooie weer en al die lentekriebels.
Hier is alles erg stil, maar wel lekker stil. Tussen mijn nr. 1 en mij is het echt waanzinnig goed. Ik heb mijn nr. 2 nog wel gesproken, maar ik had er even geen energie voor.
Dat vind ik wel moeilijk aan het hebben van een nr.2. Het kost verschrikkelijk veel energie en soms ook moeite om om te schakelen van de één naar de ander. Ik wil absoluut niet dat mijn nr.1 er op wat voor manier dan ook last van heeft.
Hier is alles erg stil, maar wel lekker stil. Tussen mijn nr. 1 en mij is het echt waanzinnig goed. Ik heb mijn nr. 2 nog wel gesproken, maar ik had er even geen energie voor.
Dat vind ik wel moeilijk aan het hebben van een nr.2. Het kost verschrikkelijk veel energie en soms ook moeite om om te schakelen van de één naar de ander. Ik wil absoluut niet dat mijn nr.1 er op wat voor manier dan ook last van heeft.
maandag 23 maart 2009 om 10:50
Goedemorgen allemaal,
Vrouwtje leuk dat je hem weer gezien hebt.
Bosz wat jij zegt herken ik helemaal, bij mij gaat het nu ook goed thuis en merk soms dat als ik teveel contact heb ik dan ga lopen afreageren thuis of lelijker doen of dat het soms lastig te scheiden is. Blijft soms lastig, maar ja helaas dan weer niet lastig genoeg om ermee te stoppen, of eigenlijk is dat het niet, maar is de liefde voor nummer 2 te groot om ermee te stoppen.
En ik ben heel blij, want ik heb een heel leuk weekend achter de rug.. Ondanks beetje twijfel, toch afgesproken en was echt supergaaf!!! Was echt weer bevestiging van alles wat ik eigenlijk al wist, maar dan toch erg gaaf om dat weer samen mee te maken.
Zijn wel 5 uur samen geweest, waarvan 3 uur op een hele leuke ongestoorde plek. Was echt heel gaaf!!! Kortom zit weer helemaal op de roze wolk! Ben er erg vrolijk van geworden, en ben nog heerlijk aan het nagenieten, wel heel gaaf om samen je gevoel te kunnen delen van dichtbij.
Groetjes van een happy twijfelaartje
Vrouwtje leuk dat je hem weer gezien hebt.
Bosz wat jij zegt herken ik helemaal, bij mij gaat het nu ook goed thuis en merk soms dat als ik teveel contact heb ik dan ga lopen afreageren thuis of lelijker doen of dat het soms lastig te scheiden is. Blijft soms lastig, maar ja helaas dan weer niet lastig genoeg om ermee te stoppen, of eigenlijk is dat het niet, maar is de liefde voor nummer 2 te groot om ermee te stoppen.
En ik ben heel blij, want ik heb een heel leuk weekend achter de rug.. Ondanks beetje twijfel, toch afgesproken en was echt supergaaf!!! Was echt weer bevestiging van alles wat ik eigenlijk al wist, maar dan toch erg gaaf om dat weer samen mee te maken.
Zijn wel 5 uur samen geweest, waarvan 3 uur op een hele leuke ongestoorde plek. Was echt heel gaaf!!! Kortom zit weer helemaal op de roze wolk! Ben er erg vrolijk van geworden, en ben nog heerlijk aan het nagenieten, wel heel gaaf om samen je gevoel te kunnen delen van dichtbij.
Groetjes van een happy twijfelaartje
maandag 23 maart 2009 om 19:53
Hoi Vrouwtje, ja idd in een hotel, bij ons kan dat ook bijna nooit. Dit was een kans met hoofdletter K, alles viel precies op de goede manier samen, waardoor het dit keer wel mogelijk was, maar dat lukt hooguit 1 a 2x per jaar volgens mij.
Daarom deze kans ook maar gegrepen, want weet dat ik er spijt van had gekregen als ik dat niet had gedaan, en was ook zeker de moeite waard!!
Wat je zegt over gevoelens die door de war zijn herken ik helemaal, ik loop meestal verschillende fases door die varieren van rustig aan, tot wat vaker contact tot hoog boven op de roze wolk, alleen is dat niet altijd heel lang vol te houden, omdat vaak weer ten koste gaat van de sfeer thuis en dat niet lang vol te houden is. Wat meestal weer leidt tot een wat rustigere periode die daarna vaak weer door een of andere reden leidt tot een piek. En die pieken zijn geweldig, maar die kunnen helaas niet continue doorgaan. Maar twijfel je nu ook over je gevoelens over nummer 1? Ik heb dat niet echt, ja soms, als het slecht gaat, en vaak gaat het slecht als ik lang in een piek zit, omdat ik dan toch ook wat afweziger thuis ben. Maar eigenlijk ben ik ook heel gelukkig in mijn thuissituatie, hoe dubbel het ook klinkt. Zeker de laatste tijd gaat het erg goed. Daarom twijfelde ik klein beetje of ik het wel moest doen, maar ja omdat dit echt zo'n goede mogelijkheid was die zelden voorkomt heb ik het toch maar gedaan en geen spijt van. De liefde die ik voor nummer 2 voel (en die gelukkig geheel wederzijds is) is ook een liefde die nooit overgaat. Ik heb het de afgelopen jaren vaak geprobeerd om hier een einde aan te maken, maar dat lukt gewoon niet. Maar helaas word je er ook vaak onrustig van. Maar blijf ook aan jezelf denken he. Als je er te onrustig van wordt, is het misschien beter om af en toe een soort van rustpauze in te bouwen. Dat kan je natuurlijk het beste zelf beoordelen, maar belangrijkste is dat je wel een beetje op jezelf blijft passen.
Groetjes en succes met de onrust, hoop dat het snel wat rustiger wordt in je hoofd.
Daarom deze kans ook maar gegrepen, want weet dat ik er spijt van had gekregen als ik dat niet had gedaan, en was ook zeker de moeite waard!!
Wat je zegt over gevoelens die door de war zijn herken ik helemaal, ik loop meestal verschillende fases door die varieren van rustig aan, tot wat vaker contact tot hoog boven op de roze wolk, alleen is dat niet altijd heel lang vol te houden, omdat vaak weer ten koste gaat van de sfeer thuis en dat niet lang vol te houden is. Wat meestal weer leidt tot een wat rustigere periode die daarna vaak weer door een of andere reden leidt tot een piek. En die pieken zijn geweldig, maar die kunnen helaas niet continue doorgaan. Maar twijfel je nu ook over je gevoelens over nummer 1? Ik heb dat niet echt, ja soms, als het slecht gaat, en vaak gaat het slecht als ik lang in een piek zit, omdat ik dan toch ook wat afweziger thuis ben. Maar eigenlijk ben ik ook heel gelukkig in mijn thuissituatie, hoe dubbel het ook klinkt. Zeker de laatste tijd gaat het erg goed. Daarom twijfelde ik klein beetje of ik het wel moest doen, maar ja omdat dit echt zo'n goede mogelijkheid was die zelden voorkomt heb ik het toch maar gedaan en geen spijt van. De liefde die ik voor nummer 2 voel (en die gelukkig geheel wederzijds is) is ook een liefde die nooit overgaat. Ik heb het de afgelopen jaren vaak geprobeerd om hier een einde aan te maken, maar dat lukt gewoon niet. Maar helaas word je er ook vaak onrustig van. Maar blijf ook aan jezelf denken he. Als je er te onrustig van wordt, is het misschien beter om af en toe een soort van rustpauze in te bouwen. Dat kan je natuurlijk het beste zelf beoordelen, maar belangrijkste is dat je wel een beetje op jezelf blijft passen.
Groetjes en succes met de onrust, hoop dat het snel wat rustiger wordt in je hoofd.
dinsdag 24 maart 2009 om 22:49
Ik herken helemaal wat Twijfelaar zegt. De onrust wordt me soms echt te veel en dan lukt het niet om een balans te vinden. Mijn nr. 2 lijkt daar minder moeite mee te hebben, al denk ik dat hij het gewoon beter verbergt. De rose wolken geven me bergen energie, maar die verdwijnt vervolgens met de groeiende onrust die volgt op de onvermijdelijke stilte die erop volgt. Je kan niet eeuwig op een rose wolk rondzweven denk ik.
Knipoogjes, ook dat is herkenbaar. Zoals ik al zei, wij hebben dezelfde. Hij heeft een nogal ongebruikelijk beroep.
Knipoogjes, ook dat is herkenbaar. Zoals ik al zei, wij hebben dezelfde. Hij heeft een nogal ongebruikelijk beroep.
woensdag 25 maart 2009 om 08:55
Hallo allemaal, leuk dat er weer wat reacties zijn.
Bosz wat jij zegt van die roze wolk dat die niet altijd kan blijven klopt helemaal.
Ik ben aan de ene kant nog wel aan het nagenieten maar aan de andere kant ook enorm last van schuldgevoel. Heel vaak krijg ik weer van die gedachten in m’n hoofd, zoals, waarom doe ik dit eigenlijk, nr 1 is superlief en zorgzaam voor me. Wat als het uitkomt, wil helemaal niet dat ons gezinnetje verstoord wordt om al niet te denken aan de pijn die ik nr 2 daarmee zou aan doen.. Maar gelukkig ben ik heel goed om die gedachten weer weg te stoppen, maar het knaagt wel een beetje aan me. Maar de liefde die ik voor nummer 2 voel, is ook niet verzonnen en dat voelt ook heel erg goed. Heel dubbel allemaal, daarom ben ik ook zo blij met dit forum, dat ik af en toe mijn hart kan luchten bij lotgenoten die het zo goed begrijpen en hetzelfde meemaken. Ik heb trouwens niet echt schuldgevoel over mijn gevoelens voor hem, maar wel als we gezoend hebben enzo.
Vrouwtje, hoop dat je snel weer wat rust vindt, maar herken het wel hoor, denk dat mijn nummer 2 ook best een andere ik ziet dan mijn nummer 1, terwijl beide kanten bij mij horen, alleen komt er bij de één een andere kant van me naar voren dan bij de ander. Terwijl ik beiden ben denk ik. Doe me bij geen van de twee anders voor dan ik ben.
Lekker hoor knipoogjes, even eruit met je gezinnetje. Je klinkt alsof je wel redelijk de balans kunt bewaren. Ik herken wel wat je zegt, heb ook altijd wel de bevestiging nodig van nummer 2 dat het gevoel er nog is om happy te zijn. Dat maakt het ook best dubbel.
Bosz, wat jij zegt herken ik ook. Heb ook altijd het idee dat mijn nr 2 er beter mee omgaat, maar volgens mij is dat ook beetje man eigen. Het lijkt erop of hij het altijd beter kan afsluiten dan ik. En daarnaast heb je ook nog het man/vrouw verschil in het aantal woorden dat we nodig hebben. Heb weleens gehoord dat een vrouw 20.000 woorden per dag gebruikt en een man 7.000. En dat klopt bij ons aardig haha. Denk dat vrouwen ook meer de behoefte hebben om het te delen en mannen het meer voor zich zelf houden.
Jammer he dat die roze wolken weer verdwijnen..Zou wel leuk zijn als je je kon aflsuiten van de rest van de wereld, of de rest van de wereld even kon stil laten staan om dan zomaar samen met je nummer 2 even op de roze wolk te blijven zweven.
Nou heb weer lekker van me afgeschreven, dus ga me weer even proberen concentreren op het werk. Sterkte allemaal!
Bosz wat jij zegt van die roze wolk dat die niet altijd kan blijven klopt helemaal.
Ik ben aan de ene kant nog wel aan het nagenieten maar aan de andere kant ook enorm last van schuldgevoel. Heel vaak krijg ik weer van die gedachten in m’n hoofd, zoals, waarom doe ik dit eigenlijk, nr 1 is superlief en zorgzaam voor me. Wat als het uitkomt, wil helemaal niet dat ons gezinnetje verstoord wordt om al niet te denken aan de pijn die ik nr 2 daarmee zou aan doen.. Maar gelukkig ben ik heel goed om die gedachten weer weg te stoppen, maar het knaagt wel een beetje aan me. Maar de liefde die ik voor nummer 2 voel, is ook niet verzonnen en dat voelt ook heel erg goed. Heel dubbel allemaal, daarom ben ik ook zo blij met dit forum, dat ik af en toe mijn hart kan luchten bij lotgenoten die het zo goed begrijpen en hetzelfde meemaken. Ik heb trouwens niet echt schuldgevoel over mijn gevoelens voor hem, maar wel als we gezoend hebben enzo.
Vrouwtje, hoop dat je snel weer wat rust vindt, maar herken het wel hoor, denk dat mijn nummer 2 ook best een andere ik ziet dan mijn nummer 1, terwijl beide kanten bij mij horen, alleen komt er bij de één een andere kant van me naar voren dan bij de ander. Terwijl ik beiden ben denk ik. Doe me bij geen van de twee anders voor dan ik ben.
Lekker hoor knipoogjes, even eruit met je gezinnetje. Je klinkt alsof je wel redelijk de balans kunt bewaren. Ik herken wel wat je zegt, heb ook altijd wel de bevestiging nodig van nummer 2 dat het gevoel er nog is om happy te zijn. Dat maakt het ook best dubbel.
Bosz, wat jij zegt herken ik ook. Heb ook altijd het idee dat mijn nr 2 er beter mee omgaat, maar volgens mij is dat ook beetje man eigen. Het lijkt erop of hij het altijd beter kan afsluiten dan ik. En daarnaast heb je ook nog het man/vrouw verschil in het aantal woorden dat we nodig hebben. Heb weleens gehoord dat een vrouw 20.000 woorden per dag gebruikt en een man 7.000. En dat klopt bij ons aardig haha. Denk dat vrouwen ook meer de behoefte hebben om het te delen en mannen het meer voor zich zelf houden.
Jammer he dat die roze wolken weer verdwijnen..Zou wel leuk zijn als je je kon aflsuiten van de rest van de wereld, of de rest van de wereld even kon stil laten staan om dan zomaar samen met je nummer 2 even op de roze wolk te blijven zweven.
Nou heb weer lekker van me afgeschreven, dus ga me weer even proberen concentreren op het werk. Sterkte allemaal!
woensdag 25 maart 2009 om 16:09
Vrouwtje, ik heb zo vaak geprobeerd om er een punt achter te zetten. Dat kwam vooral toen mijn nr. 2 (net als die van Knipoogjes een paar jaar geleden trouwens, de gelijkenis is griezelig) plotseling tijdelijk volledig de stekker eruit trok. Hij wist het niet meer, kon er even niet meer tegen, etc etc. Op zich wel te begrijpen, maar het vervelende was dat hij in eerste instantie verzuimde om dat even mede te delen.
Ik was eigenlijk verschrikkelijk boos, maar nog steeds genoeg met hem verbonden om toch af te wachten. Maar weet je, er is telkens wel weer een andere reden om voor enige tijd uit elkaars leven te verdwijnen, en dat wil ik niet meer. De achtbaan kost mij onnodige energie die ik nodig heb om er te zijn voor mijn nr.1 en mijn gezin. Ik weet wel hoe het zit, en ik begrijp het ook wel (hij heeft echt een mega drukke baan met mega mega mega lange dagen en onregelmatigheid), maar toch.
En zo word ik dus heen en weer geslingerd tussen ver weg en dichtbij. Wel en niet. Rose wolken en af en toe een zwart gat.
Zomaar ineens, een week of wat geleden, was mijn geduld op. Ik ga mijn energie stoppen in mijn gezin en in mijn nr.1 en ik mis hem tot op heden wel, maar niet zo verschrikkelijk als ik had verwacht.
Ik was eigenlijk verschrikkelijk boos, maar nog steeds genoeg met hem verbonden om toch af te wachten. Maar weet je, er is telkens wel weer een andere reden om voor enige tijd uit elkaars leven te verdwijnen, en dat wil ik niet meer. De achtbaan kost mij onnodige energie die ik nodig heb om er te zijn voor mijn nr.1 en mijn gezin. Ik weet wel hoe het zit, en ik begrijp het ook wel (hij heeft echt een mega drukke baan met mega mega mega lange dagen en onregelmatigheid), maar toch.
En zo word ik dus heen en weer geslingerd tussen ver weg en dichtbij. Wel en niet. Rose wolken en af en toe een zwart gat.
Zomaar ineens, een week of wat geleden, was mijn geduld op. Ik ga mijn energie stoppen in mijn gezin en in mijn nr.1 en ik mis hem tot op heden wel, maar niet zo verschrikkelijk als ik had verwacht.
donderdag 26 maart 2009 om 21:07
Twijfelaar4ever schrijft: Jammer he dat die roze wolken weer verdwijnen..Zou wel leuk zijn als je je kon aflsuiten van de rest van de wereld, of de rest van de wereld even kon stil laten staan om dan zomaar samen met je nummer 2 even op de roze wolk te blijven zweven."
Daarom heb ik nu zo'n enorme zwak voor het liedje "stop de tijd" van Marco Borsato.
Het is alweer lang geleden maar bij dit liedje komen vele mooie herinneringen zo weer boven.
Hoe vaak ik niet de klok stil heb willen zetten als ik met mijn nr 2 samen was!
Daarom heb ik nu zo'n enorme zwak voor het liedje "stop de tijd" van Marco Borsato.
Het is alweer lang geleden maar bij dit liedje komen vele mooie herinneringen zo weer boven.
Hoe vaak ik niet de klok stil heb willen zetten als ik met mijn nr 2 samen was!
vrijdag 27 maart 2009 om 08:47
Inderdaad marla,vreselijk zo snel als de tijd gaat als ik samen met mijn nr2 ben,ik durf ook heel lang niet naar de tijd te kijken en als ik dan eindelijk kijk is het al weer tijd om te gaan.
Als we elkaar gezien hebben ben ik altijd heel blij maar ook verdrietig, heel dubbel.
Toch kunnen we beide geen afstand doen van de schaarse momenten dat we elkaar kunnen zien,daarna voelen we allebei de pijn van het gemis.
ik duik mijn drukke afleidende gezinsleven weer in en hij doet z`n werk en afleiding van zijn gezellige vriendenkring.
We hebben het er moeilijk mee en zeggen vaak "waar zijn we aan begonnen?" maar het is niet meer te stoppen, ook als ik nu zou besluiten toch voor mijn nr1 te gaan zou ik hem nooit meer kunnen vergeten.
Als we elkaar gezien hebben ben ik altijd heel blij maar ook verdrietig, heel dubbel.
Toch kunnen we beide geen afstand doen van de schaarse momenten dat we elkaar kunnen zien,daarna voelen we allebei de pijn van het gemis.
ik duik mijn drukke afleidende gezinsleven weer in en hij doet z`n werk en afleiding van zijn gezellige vriendenkring.
We hebben het er moeilijk mee en zeggen vaak "waar zijn we aan begonnen?" maar het is niet meer te stoppen, ook als ik nu zou besluiten toch voor mijn nr1 te gaan zou ik hem nooit meer kunnen vergeten.
vrijdag 27 maart 2009 om 11:10
Vrouwtje,
Onze 'relatie' duurt nu ruim 4 jaar, en we kennen elkaar al 12 jaar, eerst jaren om elkaar heen gedraaid, want het kon en mocht gewoon niet, 3x geprobeerd te stoppen, en alle 3 de keren omdat het afscheid nemen steeds zeerder ging doen, we wilden in het openbaar bij elkaar zijn, alle keren kwam het omdat mijn nr2 dat wilde, de eerste keer was ik nergens, de tweede keer ging het wat beter, de derde keer duurde nog geen dag, want nr2 nam de volgende dag alweer contact op dat hij niet meer zonder mij kon, maar nog steeds gaan onze gezinnen voor, en we genieten van de momenten die we krijgen, de achtbaan blijft, gevoelens kunnen we niet uitzetten, sterkte allemaal groetjes Anna
Onze 'relatie' duurt nu ruim 4 jaar, en we kennen elkaar al 12 jaar, eerst jaren om elkaar heen gedraaid, want het kon en mocht gewoon niet, 3x geprobeerd te stoppen, en alle 3 de keren omdat het afscheid nemen steeds zeerder ging doen, we wilden in het openbaar bij elkaar zijn, alle keren kwam het omdat mijn nr2 dat wilde, de eerste keer was ik nergens, de tweede keer ging het wat beter, de derde keer duurde nog geen dag, want nr2 nam de volgende dag alweer contact op dat hij niet meer zonder mij kon, maar nog steeds gaan onze gezinnen voor, en we genieten van de momenten die we krijgen, de achtbaan blijft, gevoelens kunnen we niet uitzetten, sterkte allemaal groetjes Anna
