Ongepland zwanger
dinsdag 30 juni 2009 om 00:31
Ja, ik weet het anno 2009 kan dat eigenlijk niet meer, maar toch gebeurd... zwanger na een one night stand.
En nee, ik ben geen 16, maar 34, goed opgeleid, drukke baan en een kind van 11 en nu zwanger. Mijn one night stand (38 jaar) vond dat het niet mijn probleem was, maar ons probleem en wilde mij helpen en steunen. We moesten heel gauw het probleem oplossen.
Toen ik vertelde daar goed over na te willen denken, heb ik niets meer van hem vernomen. Op mijn mail en telefoontje reageerde hij niet meer. Dus heb ik de twee weken daarna goed nagedacht en besloten het kindje te houden.
En ik vind dat hij dat moet weten, maar om hem nou een sms te sturen vind ik ook niet ok, dus zijn voicemail ingesproken of hij mij terug wil bellen, maar geen reactie.
Ondanks dat ik begrip heb dat dit voor hem ook emotioneel heftig is en hij met zijn eigen gevoelens zit, kan ik ook boos worden om zijn ( in mijn ogen) onvolwassen gedrag. Hij is 38 en geen 16 meer en wegvluchten en je handen voor je oren houden als een kind, 'ik hoor het niet dus gaat het vanzelf over' vind ik behoorlijk kinderachtig.
We zijn toch twee volwassen personen die hierover kunnen praten en eventueel afspraken moeten kunnen maken? Hij weet niet eens wat mijn beslissing is.
Ik voel me er heel naar over, alsof we ruzie hebben en ik ga conflicten altijd aan met praten en oplossingen. Ik weet dat hij waarschijnlijk denkt dat ik zijn leven verwoest en uit een emotie zo waarschijnlijk doet... maar toch!
Graag zou ik hierover advies/feedback willen ontvangen van andere Viva-lezers/lezeressen.
Alvast bedankt, Glittervisje
En nee, ik ben geen 16, maar 34, goed opgeleid, drukke baan en een kind van 11 en nu zwanger. Mijn one night stand (38 jaar) vond dat het niet mijn probleem was, maar ons probleem en wilde mij helpen en steunen. We moesten heel gauw het probleem oplossen.
Toen ik vertelde daar goed over na te willen denken, heb ik niets meer van hem vernomen. Op mijn mail en telefoontje reageerde hij niet meer. Dus heb ik de twee weken daarna goed nagedacht en besloten het kindje te houden.
En ik vind dat hij dat moet weten, maar om hem nou een sms te sturen vind ik ook niet ok, dus zijn voicemail ingesproken of hij mij terug wil bellen, maar geen reactie.
Ondanks dat ik begrip heb dat dit voor hem ook emotioneel heftig is en hij met zijn eigen gevoelens zit, kan ik ook boos worden om zijn ( in mijn ogen) onvolwassen gedrag. Hij is 38 en geen 16 meer en wegvluchten en je handen voor je oren houden als een kind, 'ik hoor het niet dus gaat het vanzelf over' vind ik behoorlijk kinderachtig.
We zijn toch twee volwassen personen die hierover kunnen praten en eventueel afspraken moeten kunnen maken? Hij weet niet eens wat mijn beslissing is.
Ik voel me er heel naar over, alsof we ruzie hebben en ik ga conflicten altijd aan met praten en oplossingen. Ik weet dat hij waarschijnlijk denkt dat ik zijn leven verwoest en uit een emotie zo waarschijnlijk doet... maar toch!
Graag zou ik hierover advies/feedback willen ontvangen van andere Viva-lezers/lezeressen.
Alvast bedankt, Glittervisje
vrijdag 6 november 2009 om 08:06
Ik weet niet of het makkelijk is hoor Barbie.
En bovendien, makkelijk is het zeker niet gegaan!
Glitter heeft geprobeerd de verwekker (besluit hem geen vader meer te noemen) te betrekken in alles maar hij is degene die met advocaat brieven is gaan strooien.
Ik denk dat het voor Glitter een hele moeilijke beslissing is geweest om de verwekker dus te laten voor wat het is.
Ze kiest voor zichzelf en voor Guppie ipv een maanden lang getouwtrek tussen haar en de verwekker dus JA dat is stoer.
financien zeggen niet alles hoor....
En bovendien, makkelijk is het zeker niet gegaan!
Glitter heeft geprobeerd de verwekker (besluit hem geen vader meer te noemen) te betrekken in alles maar hij is degene die met advocaat brieven is gaan strooien.
Ik denk dat het voor Glitter een hele moeilijke beslissing is geweest om de verwekker dus te laten voor wat het is.
Ze kiest voor zichzelf en voor Guppie ipv een maanden lang getouwtrek tussen haar en de verwekker dus JA dat is stoer.
financien zeggen niet alles hoor....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 6 november 2009 om 08:06
Ik weet niet of het makkelijk is hoor Barbie.
En bovendien, makkelijk is het zeker niet gegaan!
Glitter heeft geprobeerd de verwekker (besluit hem geen vader meer te noemen) te betrekken in alles maar hij is degene die met advocaat brieven is gaan strooien.
Ik denk dat het voor Glitter een hele moeilijke beslissing is geweest om de verwekker dus te laten voor wat het is.
Ze kiest voor zichzelf en voor Guppie ipv een maanden lang getouwtrek tussen haar en de verwekker dus JA dat is stoer.
financien zeggen niet alles hoor....
En bovendien, makkelijk is het zeker niet gegaan!
Glitter heeft geprobeerd de verwekker (besluit hem geen vader meer te noemen) te betrekken in alles maar hij is degene die met advocaat brieven is gaan strooien.
Ik denk dat het voor Glitter een hele moeilijke beslissing is geweest om de verwekker dus te laten voor wat het is.
Ze kiest voor zichzelf en voor Guppie ipv een maanden lang getouwtrek tussen haar en de verwekker dus JA dat is stoer.
financien zeggen niet alles hoor....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 6 november 2009 om 09:10
quote:Barbie71 schreef op 06 november 2009 @ 00:03:
[...]
Omdat het voor haar makkelijk is qua finaciën, etc. Dan kun je makkelijk zeggen ik vraag geen geld van de vader en dat vind iedereen stoer van haar. Ben gewoon nieuwsgierig hoe ze het gedaan had als ze bijvoorbeeld een uitkering had gehad bijvoorbeeld.
De financiële kwestie heeft niks te maken met stoer. Ze is stoer, omdat ze ervoor kiest zich niet mee te laten slepen in negativiteit. Ze is stoer dat ze welbewust en zelfstandig de keuze maakt om de gevolgen van de one nightstand op een volwassen manier te dragen.
Ze kiest er niet voor om rancuneus te zijn naar de vader toe, ze kiest er niet voor om zichzelf nu heel zielig te vinden, ze kiest er niet voor om door de situatie zich uit het veld te laten slaan. Dit alles maakt haar stoer, is mijn mening.
Zonder dat je het weet, Glittervisje, heeft jouw topic mij een andere blik gegeven op een persoonlijke situatie. Een aantal jaar geleden heb ik wel gekozen voor een abortus. Niet omdat het financieel niet mogelijk was, maar omdat we/ik op dat moment niet voldoende stabiliteit konden geven. Met de beslissing heb ik het heel lang moeilijk gehad. Nu ik het op een andere manier bekijk, ben ik inderdaad van overtuigd dat het de juiste beslissing is geweest (vooral in het kader van wat toentertijd onze/mijn mogelijkheden waren op emotioneel gebied, aangezien ik in een depressie zat).
[...]
Omdat het voor haar makkelijk is qua finaciën, etc. Dan kun je makkelijk zeggen ik vraag geen geld van de vader en dat vind iedereen stoer van haar. Ben gewoon nieuwsgierig hoe ze het gedaan had als ze bijvoorbeeld een uitkering had gehad bijvoorbeeld.
De financiële kwestie heeft niks te maken met stoer. Ze is stoer, omdat ze ervoor kiest zich niet mee te laten slepen in negativiteit. Ze is stoer dat ze welbewust en zelfstandig de keuze maakt om de gevolgen van de one nightstand op een volwassen manier te dragen.
Ze kiest er niet voor om rancuneus te zijn naar de vader toe, ze kiest er niet voor om zichzelf nu heel zielig te vinden, ze kiest er niet voor om door de situatie zich uit het veld te laten slaan. Dit alles maakt haar stoer, is mijn mening.
Zonder dat je het weet, Glittervisje, heeft jouw topic mij een andere blik gegeven op een persoonlijke situatie. Een aantal jaar geleden heb ik wel gekozen voor een abortus. Niet omdat het financieel niet mogelijk was, maar omdat we/ik op dat moment niet voldoende stabiliteit konden geven. Met de beslissing heb ik het heel lang moeilijk gehad. Nu ik het op een andere manier bekijk, ben ik inderdaad van overtuigd dat het de juiste beslissing is geweest (vooral in het kader van wat toentertijd onze/mijn mogelijkheden waren op emotioneel gebied, aangezien ik in een depressie zat).
vrijdag 6 november 2009 om 09:15
Met dat andere topic over de bio-vader en de rechtbank ben ik wel gaan nadenken over jouw situatie Glittervisje. Hij heeft nu best een aantal lompe acties gedaan. Als hij nou over een paar jaar op de stoep staat met wroeging, hoe ga je daar dan mee om? Lijkt me heel moeilijk na die brief van de zus-advocaat enzo. Is geen aanval hoor, en als je geen zin hebt om erover te praten, dan is het ook oke!
Stressed is just desserts spelled backwards
zaterdag 7 november 2009 om 12:27
quote:Pompiedoe schreef op 06 november 2009 @ 09:10:
[...]
Zonder dat je het weet, Glittervisje, heeft jouw topic mij een andere blik gegeven op een persoonlijke situatie. Een aantal jaar geleden heb ik wel gekozen voor een abortus. Niet omdat het financieel niet mogelijk was, maar omdat we/ik op dat moment niet voldoende stabiliteit konden geven. Met de beslissing heb ik het heel lang moeilijk gehad. Nu ik het op een andere manier bekijk, ben ik inderdaad van overtuigd dat het de juiste beslissing is geweest (vooral in het kader van wat toentertijd onze/mijn mogelijkheden waren op emotioneel gebied, aangezien ik in een depressie zat).
Fijn om te horen. Zo'n beslissing is altijd moeilijk en dan is het fijn om nog steeds achter je beslissing te staan. Emotioneel meewegen is ook zo belangrijk, en op vraag van Barbie terug te komen, niet alleen het financiële weegt mee, ook het emotionele.
Als ik zoals Pompiedoe destijds ook niet genoeg stabiliteit had gehad, had ik een anders keus gemaakt. Ik heb een abortus ook overwogen. Alleen gezien mijn situatie nu, heb ik een ander keuze gemaakt. Ik kan nu wel stabiliteit bieden, en daarbij is mijn financiele onafhankelijkheid een prettige bijeenkomst ja. Het zijn allemaal zaken die je in overweging neemt. Je kan het ook financieel goed hebben, maar emotioneel nog niet aankunnen, dus een keuze is niet gebasseerd op een onderdeel.
Knuffel voor jou Pompiedoe!
[...]
Zonder dat je het weet, Glittervisje, heeft jouw topic mij een andere blik gegeven op een persoonlijke situatie. Een aantal jaar geleden heb ik wel gekozen voor een abortus. Niet omdat het financieel niet mogelijk was, maar omdat we/ik op dat moment niet voldoende stabiliteit konden geven. Met de beslissing heb ik het heel lang moeilijk gehad. Nu ik het op een andere manier bekijk, ben ik inderdaad van overtuigd dat het de juiste beslissing is geweest (vooral in het kader van wat toentertijd onze/mijn mogelijkheden waren op emotioneel gebied, aangezien ik in een depressie zat).
Fijn om te horen. Zo'n beslissing is altijd moeilijk en dan is het fijn om nog steeds achter je beslissing te staan. Emotioneel meewegen is ook zo belangrijk, en op vraag van Barbie terug te komen, niet alleen het financiële weegt mee, ook het emotionele.
Als ik zoals Pompiedoe destijds ook niet genoeg stabiliteit had gehad, had ik een anders keus gemaakt. Ik heb een abortus ook overwogen. Alleen gezien mijn situatie nu, heb ik een ander keuze gemaakt. Ik kan nu wel stabiliteit bieden, en daarbij is mijn financiele onafhankelijkheid een prettige bijeenkomst ja. Het zijn allemaal zaken die je in overweging neemt. Je kan het ook financieel goed hebben, maar emotioneel nog niet aankunnen, dus een keuze is niet gebasseerd op een onderdeel.
Knuffel voor jou Pompiedoe!
zaterdag 7 november 2009 om 12:35
quote:Maleficent schreef op 06 november 2009 @ 09:15:
Met dat andere topic over de bio-vader en de rechtbank ben ik wel gaan nadenken over jouw situatie Glittervisje. Hij heeft nu best een aantal lompe acties gedaan. Als hij nou over een paar jaar op de stoep staat met wroeging, hoe ga je daar dan mee om? Lijkt me heel moeilijk na die brief van de zus-advocaat enzo. Is geen aanval hoor, en als je geen zin hebt om erover te praten, dan is het ook oke!
Daar denk ik ook over na. Je weet nooit hoe een ander reageert, daar ben ik inmiddels achtergekomen! Ik zou het moeilijk vinden, maar toch belangen van mijn kind vooropstellen. Als ik omgang zou weigeren zou ik dat vanuit mijn eigen gekwetste ego doen en dan stel ik mijn belang voorop en dat kan niet.
Het zijn natuurlijk emotionele en vestandelijke aspecten die dan gaan spelen, maar mijn kind heeft recht op zijn vader, dus antwoord is ondanks dat hij zich nu meer dan belachelijk opstelt, ik hierin de verstandige zou zijn en meewerken.
Een goed gesprek onderling, indien mogelijk zou ik wel op mijn wensenlijst hebben staan!
Ik zou nooit een band tussen mijn kind en zijn vader in de weg staan. Ik wil dat mijn kind trots op mij is en van mij leert je juiste beslissingen te nemen in moeilijke sitiaties. De wereld is nou eenmaal geen rozegeur en manenschijn. Zijn vader is diegene die heel wat uit te leggen heeft, niet ik en dan prijs ik mijzelf dat ik niet in zijn schoenen sta als hij wroeging krijgt!
Met dat andere topic over de bio-vader en de rechtbank ben ik wel gaan nadenken over jouw situatie Glittervisje. Hij heeft nu best een aantal lompe acties gedaan. Als hij nou over een paar jaar op de stoep staat met wroeging, hoe ga je daar dan mee om? Lijkt me heel moeilijk na die brief van de zus-advocaat enzo. Is geen aanval hoor, en als je geen zin hebt om erover te praten, dan is het ook oke!
Daar denk ik ook over na. Je weet nooit hoe een ander reageert, daar ben ik inmiddels achtergekomen! Ik zou het moeilijk vinden, maar toch belangen van mijn kind vooropstellen. Als ik omgang zou weigeren zou ik dat vanuit mijn eigen gekwetste ego doen en dan stel ik mijn belang voorop en dat kan niet.
Het zijn natuurlijk emotionele en vestandelijke aspecten die dan gaan spelen, maar mijn kind heeft recht op zijn vader, dus antwoord is ondanks dat hij zich nu meer dan belachelijk opstelt, ik hierin de verstandige zou zijn en meewerken.
Een goed gesprek onderling, indien mogelijk zou ik wel op mijn wensenlijst hebben staan!
Ik zou nooit een band tussen mijn kind en zijn vader in de weg staan. Ik wil dat mijn kind trots op mij is en van mij leert je juiste beslissingen te nemen in moeilijke sitiaties. De wereld is nou eenmaal geen rozegeur en manenschijn. Zijn vader is diegene die heel wat uit te leggen heeft, niet ik en dan prijs ik mijzelf dat ik niet in zijn schoenen sta als hij wroeging krijgt!
maandag 28 december 2009 om 21:38
Hoi Glittervis,
Ik heb alleen je eerste bericht en de berichten op deze pagina gelezen. Wellicht heb je de tip al gekregen, maar....leg meteen na de geboorte de omgangsregeling juridisch vast! Leg ook vast wie er verantwoordelijk is voor wat enz. Het klinkt misschien overdreven, maar ik ken iemand die in dezelfde situatie zat. De vader keek in het begin niet naar zijn kind om. Hij kreeg na een paar jaar een vriendin en toen wilde hij wel het kind zien. De moeder gunde het het kind. Maar het ging van kwaad tot erger..nu wil hij volledige voogdij!
Afijn, leg alles vast. Ga je hem gezag geven? Of wil je zelf het gezag alleen hebben?
Sterkte!
Ik heb alleen je eerste bericht en de berichten op deze pagina gelezen. Wellicht heb je de tip al gekregen, maar....leg meteen na de geboorte de omgangsregeling juridisch vast! Leg ook vast wie er verantwoordelijk is voor wat enz. Het klinkt misschien overdreven, maar ik ken iemand die in dezelfde situatie zat. De vader keek in het begin niet naar zijn kind om. Hij kreeg na een paar jaar een vriendin en toen wilde hij wel het kind zien. De moeder gunde het het kind. Maar het ging van kwaad tot erger..nu wil hij volledige voogdij!
Afijn, leg alles vast. Ga je hem gezag geven? Of wil je zelf het gezag alleen hebben?
Sterkte!
dinsdag 29 december 2009 om 13:03
zaterdag 23 januari 2010 om 16:22
woensdag 24 februari 2010 om 14:52