Kinderen
alle pijlers
Bloedend hart
zondag 17 januari 2010 om 23:11
Beste dames,
Mijn man en ik zijn als twee jaar bezig om kinderen te krijgen. Na tientallen ziekenhuisbezoekjes is de conclusie van onze Gynaecoloog.... geen. We zijn allebei kerngezond en er is geen oorzaak te vinden. Het enige wat ze nu nog kunnen doen is de eileiders doorspuiten. "Maar dat is een vrij pijlijke en zware ingreep", zei onze dokter. Mmmm, nu is mijn vraag, is dit de moeite waard of moeten we gewoon hopen op een wonder?
Mijn man en ik zijn als twee jaar bezig om kinderen te krijgen. Na tientallen ziekenhuisbezoekjes is de conclusie van onze Gynaecoloog.... geen. We zijn allebei kerngezond en er is geen oorzaak te vinden. Het enige wat ze nu nog kunnen doen is de eileiders doorspuiten. "Maar dat is een vrij pijlijke en zware ingreep", zei onze dokter. Mmmm, nu is mijn vraag, is dit de moeite waard of moeten we gewoon hopen op een wonder?
zondag 17 januari 2010 om 23:24
Hopen op een wonder kan natuurlijk nooit kwaad en aan jou de vraag natuurlijk of je het lot een handje wilt helpen. Wij kunnen dat niet voor je beslissen, misschien kom je op dit forum nog mensen tegen die ook hun eileiders hebben doorgespoten en hun ervaringen kunnen vertellen.
Ik kan alleen zeggen dat vele ingrijpen zeer doen en bevallen ook, maar ja dat is ook voor een goed doel.
Ik kan alleen zeggen dat vele ingrijpen zeer doen en bevallen ook, maar ja dat is ook voor een goed doel.
zondag 17 januari 2010 om 23:30
zondag 17 januari 2010 om 23:33
Bedankt. Ik weet het... moeilijke beslissing. Aan de ene kant wil ik me er bij neerleggen. Oké we kunnen gewoon geen kinderen krijgen op de natuurlijke manier. We stoppen met de ziekenhuis bezoekjes. Aan de andere kant blijft het maar aan je knagen. Wat als ik met behulp van deze (pijnlijke) ingreep wellicht een kans heb om zwanger te raken. Ik word er niet jonger op en elke maand dat ik weer wacht (uitstelgedrag) kom ik weer dichterbij nog een jaartje ouder..
zondag 17 januari 2010 om 23:35
zondag 17 januari 2010 om 23:48
zondag 17 januari 2010 om 23:50
quote:debbie79 schreef op 17 januari 2010 @ 23:48:
Wat ik vooral moeilijk vind.. denk ik, is wat als dat ook niet werkt, wat dan? Mijn man is geen grote voorstander van kunstmatige inseminatie. Ik zelf wil ook heel graag dat het op een natuurlijke manier verloopt maar ik word dit jaar 31 jaar. PfffNou nou zo oud ben je nog niet. Ik las je stukje hierboven en dacht dat je al tegen de veertig liep hihihi.
Wat ik vooral moeilijk vind.. denk ik, is wat als dat ook niet werkt, wat dan? Mijn man is geen grote voorstander van kunstmatige inseminatie. Ik zelf wil ook heel graag dat het op een natuurlijke manier verloopt maar ik word dit jaar 31 jaar. PfffNou nou zo oud ben je nog niet. Ik las je stukje hierboven en dacht dat je al tegen de veertig liep hihihi.
maandag 18 januari 2010 om 00:10
Als je arts de eileiders nog niet heeft doorgespoten kan hij helemaal niet concluderen dat er niets aan de hand is, aangezien dus niet duidelijk is of je eileiders doorgankelijk zijn. Het is een diagnostische handeling die als bijkomend, zeer positief effect heeft, dat je daarna gedurende ongeveer 6 maanden een licht verhoogde kans hebt om zwanger te worden.
Het doorspuiten van je eileiders kan pijnlijk zijn. Bij mij deed het wel flink zeer. Het is te vergelijken met een flinke menstruatiekramp die wel lang aanhoudt. Zo was het bij mij althans.
Ik zou het wel doen. Gewoon omdat je dan duidelijk hebt of je eileiders wel of niet doorgankelijk zijn. Het is fijn om te weten of er iets aan de hand is.
Overigens hoeft het niets te zeggen. Mijn man en ik hebben alle onderzoeken gehad en zijn kerngezond. Echter nu, vijf jaar later, is er van een biologisch kind of zwangerschap nog steeds geen sprake.
Het doorspuiten van je eileiders kan pijnlijk zijn. Bij mij deed het wel flink zeer. Het is te vergelijken met een flinke menstruatiekramp die wel lang aanhoudt. Zo was het bij mij althans.
Ik zou het wel doen. Gewoon omdat je dan duidelijk hebt of je eileiders wel of niet doorgankelijk zijn. Het is fijn om te weten of er iets aan de hand is.
Overigens hoeft het niets te zeggen. Mijn man en ik hebben alle onderzoeken gehad en zijn kerngezond. Echter nu, vijf jaar later, is er van een biologisch kind of zwangerschap nog steeds geen sprake.
maandag 18 januari 2010 om 00:13
quote:debbie79 schreef op 17 januari 2010 @ 23:48:
Wat ik vooral moeilijk vind.. denk ik, is wat als dat ook niet werkt, wat dan? Mijn man is geen grote voorstander van kunstmatige inseminatie. Ik zelf wil ook heel graag dat het op een natuurlijke manier verloopt maar ik word dit jaar 31 jaar. Pfff
Mijn ervaring is dat naarmate het langer duurt je er meer over gaat praten samen. Je gaat samen ontdekken waar jullie grenzen liggen. Soms verschuiven die en soms merk je dat het je juist houvast geeft om voet bij stuk te houden. Mijn advies is ga het gesprek met elkaar aan, heb het er vaak over en verken in jullie gesprekken alle mogelijkheden en probeer vooral duidelijk te krijgen waarom je iets wel of niet wilt.
Sterkte!
Wat ik vooral moeilijk vind.. denk ik, is wat als dat ook niet werkt, wat dan? Mijn man is geen grote voorstander van kunstmatige inseminatie. Ik zelf wil ook heel graag dat het op een natuurlijke manier verloopt maar ik word dit jaar 31 jaar. Pfff
Mijn ervaring is dat naarmate het langer duurt je er meer over gaat praten samen. Je gaat samen ontdekken waar jullie grenzen liggen. Soms verschuiven die en soms merk je dat het je juist houvast geeft om voet bij stuk te houden. Mijn advies is ga het gesprek met elkaar aan, heb het er vaak over en verken in jullie gesprekken alle mogelijkheden en probeer vooral duidelijk te krijgen waarom je iets wel of niet wilt.
Sterkte!
maandag 18 januari 2010 om 00:44
Hoi Debbie. Bij ons heeft het bij de eerste ook bijna drie jaar geduurd voordat we zwanger werden. Daarna leek mijn lijf te weten hoe het moest en kwam er snel een tweede
Gewoon, een berichtje om je even te laten weten dat het soms blijkbaar gewoon zo lang kan duren.
Verder alles wat wzk zegt.
@wzk, wel verdrietig te lezen dat het bij jullie na 5 jaar nog niet gelukt is....
Gewoon, een berichtje om je even te laten weten dat het soms blijkbaar gewoon zo lang kan duren.
Verder alles wat wzk zegt.
@wzk, wel verdrietig te lezen dat het bij jullie na 5 jaar nog niet gelukt is....
maandag 18 januari 2010 om 08:47
quote:Solomio schreef op 17 januari 2010 @ 23:35:
Maar als er geen oorzaak gevonden is, hebben ze neem ik aan ook gekeken of je eileiders doorgankelijk zijn? Hoezo nu dan je eileiders doorspuiten?Volgens mij kunnen ze alleen kijken of je eileiders doorgankelijk zijn door ze door te spuiten. Ik heb zelf een kijkoperatie gehad waarbij mijn eileiders ook werden doorgespoten en ik ben onder algehele narcose geholpen, dus van dat doorspuiten heb ik niks gevoeld.
Maar als er geen oorzaak gevonden is, hebben ze neem ik aan ook gekeken of je eileiders doorgankelijk zijn? Hoezo nu dan je eileiders doorspuiten?Volgens mij kunnen ze alleen kijken of je eileiders doorgankelijk zijn door ze door te spuiten. Ik heb zelf een kijkoperatie gehad waarbij mijn eileiders ook werden doorgespoten en ik ben onder algehele narcose geholpen, dus van dat doorspuiten heb ik niks gevoeld.
maandag 18 januari 2010 om 08:48
Hoi Debbie ik heb van de zomer uit waanhoopsdaad van de gyn ook eilleider door laten spuiten.
Het is even tanden op elkaar, maar er zijn meer dingen in het leven die pijn doen.
Overigens ben ik in jou ogen wel een oude taart word in mei namelijk 40 jaar.
Wij hebben al wel een wonder gekregen in 2005, en op een of andere wazige manier wil het nu niet meer.
Dus ik zou zeggen 10 min tanden op elkaar, het vald vond ik best mee. Het schijnt dat je na het doorspuiten verhoogde kans hebt om zwanger te worden. En ze kunnen gelijk zien of alles goed doorgankelijk is. En dat is wat je wilt weten.
Dus alle kansen gewoon aangrijpen, en stel zelf je grensen tot hoe ver je wilt gaan. Want ik had ook niet gedacht dat we zo ver zouden gaan.
Overigens blijkt achteraf nadat ik het helemaal niet meer zag zitten met mijn verzoek om zaad van mijn man na te laten kijken. Dat het zaad zoals de gyn zei; dramatisch slecht van kwaliteit is.
Voor ons was de grens ivf, uit omgeving gezien wat ivf met je doet. En we hebben immers al een gezonde meid, maar het heeft heel wat piekeren en ziekenhuisbezoekjes gekost.
En dat is niets bij jou 10x.
Sterkte en ga er gewoon voor.
Ana
Het is even tanden op elkaar, maar er zijn meer dingen in het leven die pijn doen.
Overigens ben ik in jou ogen wel een oude taart word in mei namelijk 40 jaar.
Wij hebben al wel een wonder gekregen in 2005, en op een of andere wazige manier wil het nu niet meer.
Dus ik zou zeggen 10 min tanden op elkaar, het vald vond ik best mee. Het schijnt dat je na het doorspuiten verhoogde kans hebt om zwanger te worden. En ze kunnen gelijk zien of alles goed doorgankelijk is. En dat is wat je wilt weten.
Dus alle kansen gewoon aangrijpen, en stel zelf je grensen tot hoe ver je wilt gaan. Want ik had ook niet gedacht dat we zo ver zouden gaan.
Overigens blijkt achteraf nadat ik het helemaal niet meer zag zitten met mijn verzoek om zaad van mijn man na te laten kijken. Dat het zaad zoals de gyn zei; dramatisch slecht van kwaliteit is.
Voor ons was de grens ivf, uit omgeving gezien wat ivf met je doet. En we hebben immers al een gezonde meid, maar het heeft heel wat piekeren en ziekenhuisbezoekjes gekost.
En dat is niets bij jou 10x.
Sterkte en ga er gewoon voor.
Ana
maandag 18 januari 2010 om 09:48
Tuurlijk: doen! Ook gehad, en nee, niet leuk. Maar inderdaad 10 minuten tanden op elkaar en daarna ben je een stuk wijzer én volgens de medici even wat vruchtbaarder (als er geen problemen gevonden zijn uiteraard)! Een ander punt ter overweging: vaak moet je eerst dit doorspuiten ondergaan en de vruchtbaardere maanden daarna afwachten voordat artsen over eventuele vervolgstappen (IUI/IVF etc) willen nadenken. In ons geval was dat een halfjaar wachten na die foto, en in dat halfjaar word je er óók al niet jonger op! Misschien een reden om er toch niet al te lang mee te wachten dan.
Overigens vind ik de omschrijving 'pijnlijke, zware ingreep' niet passen. Het is pijnlijk, maar 'zwaar' of een 'ingreep'... nee. Het is een behandeling die absoluut niet prettig is, maar meer is het niet.
Er zijn trouwens meerdere topics over moeilijk zwanger worden, als je zin hebt om mee te kletsen (oa over zulke behandelingen) ben je welkom, bv bij 'Na 11 maanden nog niet zwanger'!
Succes met je beslissing!
Overigens vind ik de omschrijving 'pijnlijke, zware ingreep' niet passen. Het is pijnlijk, maar 'zwaar' of een 'ingreep'... nee. Het is een behandeling die absoluut niet prettig is, maar meer is het niet.
Er zijn trouwens meerdere topics over moeilijk zwanger worden, als je zin hebt om mee te kletsen (oa over zulke behandelingen) ben je welkom, bv bij 'Na 11 maanden nog niet zwanger'!
Succes met je beslissing!
maandag 18 januari 2010 om 09:58
Ik heb zelf het onderzoek niet laten doen, maar heb begrepen dat het bij een deel van de vrouwen die het laat doen, matig tot behoorlijk pijnlijk is (vanwege een verstopping?) en bij een ander deel vrijwel geen pijn doet.
Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar als het bij ons zover was gekomen, had ik er enorm tegenop gezien maar het wel laten doen.
Maar als je 30 bent (wat in mijn ogen niet vreselijk oud is, je kans op zwangerschap neemt wel af maar het is nog niet zo drastisch als op je 40e), zou je ook kunnen overwegen nog een jaar te wachten en het op de natuurlijke manier te blijven proberen. Bij een regelmatige cyclus heb je tenslotte nu zo'n 24 kansen gehad, het is niet gezegd dat het nooit lukt.
Wat ik me wel afvraag, als je tientallen keren naar het ziekenhuis bent geweest, wat hebben ze dan allemaal onderzocht? Of is het normaal dat je zó vaak er naartoe moet als er geen oorzaak te vinden is?
Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar als het bij ons zover was gekomen, had ik er enorm tegenop gezien maar het wel laten doen.
Maar als je 30 bent (wat in mijn ogen niet vreselijk oud is, je kans op zwangerschap neemt wel af maar het is nog niet zo drastisch als op je 40e), zou je ook kunnen overwegen nog een jaar te wachten en het op de natuurlijke manier te blijven proberen. Bij een regelmatige cyclus heb je tenslotte nu zo'n 24 kansen gehad, het is niet gezegd dat het nooit lukt.
Wat ik me wel afvraag, als je tientallen keren naar het ziekenhuis bent geweest, wat hebben ze dan allemaal onderzocht? Of is het normaal dat je zó vaak er naartoe moet als er geen oorzaak te vinden is?
maandag 18 januari 2010 om 09:58
Ik denk dat de arts een HSG bedoelt? Dit onderzoek hoeft helemaal niet zo pijnlijk te zijn hoor. Het kan wel pijnlijk zijn, m.n. als een van de eileiders daadwerkelijk slecht doorgankelijk is. Bij mij viel dit onderzoek me alles mee, nee het was geen pretje en het deed ook echt wel even pijn maar deze pijn ebte ook wel weer snel weg. Uiteindelijk is het ook fijn om te weten waar je aan toe bent. Dan kun je keuzes maken obv de feiten.
Heeft de arts IUI al overwogen? Dit is eigenlijk de meest "eenvoudige" behandeling, zeker als je eigen cyclus regelmatig is en je zelf geen medicatie hoeft te gebruiken. het is nooit leuk natuurlijk, je wilt op een natuurlijke manier zwanger worden maar van alle vruchtbaarheidsbehandelingen is IUI toch best goed te doen (ik spreek uit ervaring).
Ik weet niet of je het "Fertiforum" kent maar daar kun je ook veel lezen over behandelingen etc. Een leuk en informatief forum ik kan het je aanbevelen.
Succes met je keus en ook sterkte!
Heeft de arts IUI al overwogen? Dit is eigenlijk de meest "eenvoudige" behandeling, zeker als je eigen cyclus regelmatig is en je zelf geen medicatie hoeft te gebruiken. het is nooit leuk natuurlijk, je wilt op een natuurlijke manier zwanger worden maar van alle vruchtbaarheidsbehandelingen is IUI toch best goed te doen (ik spreek uit ervaring).
Ik weet niet of je het "Fertiforum" kent maar daar kun je ook veel lezen over behandelingen etc. Een leuk en informatief forum ik kan het je aanbevelen.
Succes met je keus en ook sterkte!
maandag 18 januari 2010 om 11:30
Tientallen ziekenhuisbezoekjes? Een zware en pijnlijke ingreep? Je houdt geloof ik wel van overdrijven hè? Hoe sneu ik het ook vind dat het met de kinderwens niet zo wil vlotten....die vruchtbaarheidsonderzoeken kosten geen 'tientallen' bezoekjes, met een beetje pech zit je nu op 10. En die HSG is niet fijn, maar aboluut geen 'zware ingreep', het is 10 minuten afzien en daarna nog een paar uurtjes een gammel gevoel. maar als je een voetwrat laat bevriezen ga je ook ff door de grond en loop je zelfs een paar DAGEN wat moeilijk. Sorry hoor, maar om een HSG een zware ingreep te noemen, vind ik een beetje sneu. Als je het echt zo ervaart, is het misschien geen slecht plan om eens te vragen naar wat geestelijke begeleiding bij de onderzoeken. Dat is helemaal niet vreemd, een onvervulde kinderwens is op zijn zachtst gezegd geen feestje en het helpt je hopelijk om een en ander weer in het juiste perspectief te plaatsen.
maandag 18 januari 2010 om 13:15
quote:krissie16 schreef op 18 januari 2010 @ 11:30:
Tientallen ziekenhuisbezoekjes? Een zware en pijnlijke ingreep? Je houdt geloof ik wel van overdrijven hè? Hoe sneu ik het ook vind dat het met de kinderwens niet zo wil vlotten....die vruchtbaarheidsonderzoeken kosten geen 'tientallen' bezoekjes, met een beetje pech zit je nu op 10. En die HSG is niet fijn, maar aboluut geen 'zware ingreep', het is 10 minuten afzien en daarna nog een paar uurtjes een gammel gevoel. maar als je een voetwrat laat bevriezen ga je ook ff door de grond en loop je zelfs een paar DAGEN wat moeilijk. Sorry hoor, maar om een HSG een zware ingreep te noemen, vind ik een beetje sneu. Als je het echt zo ervaart, is het misschien geen slecht plan om eens te vragen naar wat geestelijke begeleiding bij de onderzoeken. Dat is helemaal niet vreemd, een onvervulde kinderwens is op zijn zachtst gezegd geen feestje en het helpt je hopelijk om een en ander weer in het juiste perspectief te plaatsen.
Het kan wel hoor die tientallen bezoekjes.
Ik moest op een bepaald moment tijdens mijn (zeer onregelmatige) cyclus, om de andere dag naar het ziekenhuis. Waar ze d.m.v een inwendige echo gingen kijken of ik een eisprong had. En dat ging dan om ongeveer 7 x. Geloof me, dan zit je na een paar maanden (met de andere onderzoeken erbij) echt op tientallen ziekenhuisbezoekjes hoor.
@TO, Ik ken 3 mensen die het onderzoek hebben laten doen. Twee vonden het redelijk tot behoorlijk pijnlijk. Eén van de meiden zei dat ze het heel erg mee vond vallen.
Ik moet eerlijk zeggen, ik zou het onderzoek ook krijgen en zag er wel tegenop. Uiteindelijk was het niet nodig.
Ik heb trouwens wel veel over gehad voor mijn kinderwens. Ben er bijv. voor afgevallen. Ik wilde persé niet dat ik over 15 jaar ofzo spijt zou hebben dat ik niet alles geprobeerd zou hebben.
Hmmm, een beetje een kromme zin, maar je snapt vast wel wat ik bedoel.
Succes !
Tientallen ziekenhuisbezoekjes? Een zware en pijnlijke ingreep? Je houdt geloof ik wel van overdrijven hè? Hoe sneu ik het ook vind dat het met de kinderwens niet zo wil vlotten....die vruchtbaarheidsonderzoeken kosten geen 'tientallen' bezoekjes, met een beetje pech zit je nu op 10. En die HSG is niet fijn, maar aboluut geen 'zware ingreep', het is 10 minuten afzien en daarna nog een paar uurtjes een gammel gevoel. maar als je een voetwrat laat bevriezen ga je ook ff door de grond en loop je zelfs een paar DAGEN wat moeilijk. Sorry hoor, maar om een HSG een zware ingreep te noemen, vind ik een beetje sneu. Als je het echt zo ervaart, is het misschien geen slecht plan om eens te vragen naar wat geestelijke begeleiding bij de onderzoeken. Dat is helemaal niet vreemd, een onvervulde kinderwens is op zijn zachtst gezegd geen feestje en het helpt je hopelijk om een en ander weer in het juiste perspectief te plaatsen.
Het kan wel hoor die tientallen bezoekjes.
Ik moest op een bepaald moment tijdens mijn (zeer onregelmatige) cyclus, om de andere dag naar het ziekenhuis. Waar ze d.m.v een inwendige echo gingen kijken of ik een eisprong had. En dat ging dan om ongeveer 7 x. Geloof me, dan zit je na een paar maanden (met de andere onderzoeken erbij) echt op tientallen ziekenhuisbezoekjes hoor.
@TO, Ik ken 3 mensen die het onderzoek hebben laten doen. Twee vonden het redelijk tot behoorlijk pijnlijk. Eén van de meiden zei dat ze het heel erg mee vond vallen.
Ik moet eerlijk zeggen, ik zou het onderzoek ook krijgen en zag er wel tegenop. Uiteindelijk was het niet nodig.
Ik heb trouwens wel veel over gehad voor mijn kinderwens. Ben er bijv. voor afgevallen. Ik wilde persé niet dat ik over 15 jaar ofzo spijt zou hebben dat ik niet alles geprobeerd zou hebben.
Hmmm, een beetje een kromme zin, maar je snapt vast wel wat ik bedoel.
Succes !
maandag 18 januari 2010 om 13:26
Nounou Krissie, kan het nog iets botter?!
Als TO het over tientallen bezoekjes heeft, zal zij heus wel weten waar zij over praat. En dat het een zware en pijnlijke ingreep zou zijn, zijn de woorden van haar gynaecoloog, ze citeert hem. Dus een beetje nuance mag je wel aanbrengen in je reactie hoor...
@ TO: hier geen ervaring met deze ingreep, maar ik wens je succes met je keuze (en evt. keuzes die daarna nog komen gaan) en hoop dat je wens alsnog in vervulling gaat.
Als TO het over tientallen bezoekjes heeft, zal zij heus wel weten waar zij over praat. En dat het een zware en pijnlijke ingreep zou zijn, zijn de woorden van haar gynaecoloog, ze citeert hem. Dus een beetje nuance mag je wel aanbrengen in je reactie hoor...
@ TO: hier geen ervaring met deze ingreep, maar ik wens je succes met je keuze (en evt. keuzes die daarna nog komen gaan) en hoop dat je wens alsnog in vervulling gaat.
