Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
vrijdag 22 januari 2010 om 12:45
Hey Ladies,
Ik heb ook (net zoals Levin) het idee dat iedereen met (kleine)stappen vooruit gaat
Ik mag me hier ook bij aansluiten. Sinds 2010 voel ik me al echt beter. Heb nu wel ff een dipje, zag net mijn huisgenootje naar huis gaan en dat herinnerde mij aan mijn ex, bepakt ging hij er vandoor.. Ik heb al een week niet gehuild en dat ga ik zo houden. Ik ben heel hard voor mezelf maar ik mag er niet meer aan denken, hoe minder ik er aan denk, hoe makkelijker ik het maak voor mezelf.
Diep in mijn hart hoop ik dat hij weer contact gaat zoeken en voor me gaat vechten. En dat terwijl ik weet dat het beter zo is.. Heb hem al bijna 3 weken niet meer gesproken en een beetje een raar idee maar misschien spreek ik hem wel nooit meer.. Ik zit niet op zijn mailtje te wachten hoe gelukkig hij daar is.. En in mijn ogen heeft een vriendschap geen zin omdat je elkaar nooit meer zult zien..
Ik geloof erin dat als je bij elkaar hoort, je elkaar vind.. En dat blijft ik zeggen. Getsie, ik wil helemaal niet verdrietig zijn!! Nou, ik ga maar iets doen waar ik vrolijk van wordt!!
Ik heb ook (net zoals Levin) het idee dat iedereen met (kleine)stappen vooruit gaat
Ik mag me hier ook bij aansluiten. Sinds 2010 voel ik me al echt beter. Heb nu wel ff een dipje, zag net mijn huisgenootje naar huis gaan en dat herinnerde mij aan mijn ex, bepakt ging hij er vandoor.. Ik heb al een week niet gehuild en dat ga ik zo houden. Ik ben heel hard voor mezelf maar ik mag er niet meer aan denken, hoe minder ik er aan denk, hoe makkelijker ik het maak voor mezelf.
Diep in mijn hart hoop ik dat hij weer contact gaat zoeken en voor me gaat vechten. En dat terwijl ik weet dat het beter zo is.. Heb hem al bijna 3 weken niet meer gesproken en een beetje een raar idee maar misschien spreek ik hem wel nooit meer.. Ik zit niet op zijn mailtje te wachten hoe gelukkig hij daar is.. En in mijn ogen heeft een vriendschap geen zin omdat je elkaar nooit meer zult zien..
Ik geloof erin dat als je bij elkaar hoort, je elkaar vind.. En dat blijft ik zeggen. Getsie, ik wil helemaal niet verdrietig zijn!! Nou, ik ga maar iets doen waar ik vrolijk van wordt!!
vrijdag 22 januari 2010 om 13:29
vrijdag 22 januari 2010 om 14:22
Hey meiden,
Opeens weer en vlaag van verdriet over me heen. Mijn weekend is begonnen, maar heb er echt geen zin in. Weer een weekend zonder hem!
Vanavond moet ik iemand ophalen in het dorp waar hij woont, hoop maar dat ik me in kan houden en niet langs zijn huis ga. Vanmorgen ook weer 2 uur voor mijn wekker wakker en alleen maar liggen malen.
Hij heeft een goede vriendin en nou ja in de tijd dat hij met mij ging heb ik hem gevraagd niet meer met haar af te spreken omdat hij daar in het begin zijn mond over heeft gehouden en ik hem dus nooit kon vertrouwen daarin dat hij niet weer met haar af zou spreken, ook al is het vriendschappelijk. Ik denk nu de hele tijd van ja hij zal nu wel weer met haar af gaan spreken nu ik zijn vriendin niet meer ben. Wordt er gek van!
Geloof dat dit gedichtje ook erg van toepassing is op het moment:
Ik mis de manier hoe je met me knuffelde.
En hoe we toch maar elke keer weer bij elkaar terug kwamen.
Ik mis het samen lachen, samen eten en onze geheimen delen.
Elke nacht word ik wakker.
Ik mis je naast me in me bed.
En ik haat het feit dat we eigenlijk geen contact moeten hebben!
En ik weet dat ik je los moest laten want dat was het beste voor beide.
Het enigste wat ik hoop is dat je me een plekje in je hart heb gegeven.
Want dat heb ik namelijk ook bij jou gedaan.
Jij en al onze herinneringen.
Aan alles komt een einde.
Liefs verdrietige prinsesje
Opeens weer en vlaag van verdriet over me heen. Mijn weekend is begonnen, maar heb er echt geen zin in. Weer een weekend zonder hem!
Vanavond moet ik iemand ophalen in het dorp waar hij woont, hoop maar dat ik me in kan houden en niet langs zijn huis ga. Vanmorgen ook weer 2 uur voor mijn wekker wakker en alleen maar liggen malen.Hij heeft een goede vriendin en nou ja in de tijd dat hij met mij ging heb ik hem gevraagd niet meer met haar af te spreken omdat hij daar in het begin zijn mond over heeft gehouden en ik hem dus nooit kon vertrouwen daarin dat hij niet weer met haar af zou spreken, ook al is het vriendschappelijk. Ik denk nu de hele tijd van ja hij zal nu wel weer met haar af gaan spreken nu ik zijn vriendin niet meer ben. Wordt er gek van!
Geloof dat dit gedichtje ook erg van toepassing is op het moment:
Ik mis de manier hoe je met me knuffelde.
En hoe we toch maar elke keer weer bij elkaar terug kwamen.
Ik mis het samen lachen, samen eten en onze geheimen delen.
Elke nacht word ik wakker.
Ik mis je naast me in me bed.
En ik haat het feit dat we eigenlijk geen contact moeten hebben!
En ik weet dat ik je los moest laten want dat was het beste voor beide.
Het enigste wat ik hoop is dat je me een plekje in je hart heb gegeven.
Want dat heb ik namelijk ook bij jou gedaan.
Jij en al onze herinneringen.
Aan alles komt een einde.
Liefs verdrietige prinsesje
vrijdag 22 januari 2010 om 15:27
Hoi Levin5 ik las net je eerste berichtje van november waarin je vertelde dat het net uit was, je gevecht daar zit ik nu middenin! sinds 2 weken is het over na een relatie van anderhalf jaar, ook samengewoond. Gelukkig had ik mijn eigen huisje nog.. maar ik ga net als jij toen werkelijk door een hel.. zo moeilijk, rationeel weet je het allemaal wel maar emotioneel word je zo voor de gek gehouden! Ik ben even doorgescrold naar je laatste pagina en lees dat het volgens mij veel beter gaat, ik zal vanavond nog even de andere pagina's lezen. Als je dus nog tips hebt voor iemand die er midden in zit?! en die zich af en toe nog laat verleiden tot contact zoeken terwijl ex er duidelijk niet zo zwaar mee zit als ik..
groetjes, Sanne
groetjes, Sanne
vrijdag 22 januari 2010 om 16:08
Sanne,
De tip die je hier van iedereen zal horen, welke ik zelf ook niet direct aan wou nemen, maar wel ooowh zo waar is! Is geen contact!
Daarmee maak je het voor jezelf zo veel makkelijker. De eerste dagen is het echt moeilijk, maar al snel (op de kleine dipjes na) begin je te leren dat je hem eigenlijk helemaal nergens voor nodig hebt, al voelt dat nu nog niet zo het is echt waar!
Hier schrijven helpt je misschien ook wel, ik heb hier ook mega veel geschreven. En toen het weer wat beter ging merkte ik persoonlijk dat ik veel minder de drang had om hier te schrijven. H
Mij heeft het echt mega veel geholpen, de meiden/dames hier hebben zoveel nuttige dingen te zeggen, bieden je een virtuele knuffel en er is ALTIJD! wel iemand die reageert.
*Ik wil dan snel ook even van die gelegenheid gebruik maken om alle dames/meiden hier te bedanken*
Het enige wat ik je nu kan zeggen is, dat het echt allemaal over gaat! Geloof daar ook in..
En een hele dikke
De tip die je hier van iedereen zal horen, welke ik zelf ook niet direct aan wou nemen, maar wel ooowh zo waar is! Is geen contact!
Daarmee maak je het voor jezelf zo veel makkelijker. De eerste dagen is het echt moeilijk, maar al snel (op de kleine dipjes na) begin je te leren dat je hem eigenlijk helemaal nergens voor nodig hebt, al voelt dat nu nog niet zo het is echt waar!
Hier schrijven helpt je misschien ook wel, ik heb hier ook mega veel geschreven. En toen het weer wat beter ging merkte ik persoonlijk dat ik veel minder de drang had om hier te schrijven. H
Mij heeft het echt mega veel geholpen, de meiden/dames hier hebben zoveel nuttige dingen te zeggen, bieden je een virtuele knuffel en er is ALTIJD! wel iemand die reageert.
*Ik wil dan snel ook even van die gelegenheid gebruik maken om alle dames/meiden hier te bedanken*
Het enige wat ik je nu kan zeggen is, dat het echt allemaal over gaat! Geloof daar ook in..
En een hele dikke
vrijdag 22 januari 2010 om 18:24
Hey,prinsesje....die vlagen van verdriet die blijven nog af en toe komen...Maar ze gaan steeds sneller weg! Laat het gewoon even toe als je het moeilijk hebt,het moet eruit! Als je er maar niet in blijft "hangen",blijf afleiding zoeken en praat erover als je er behoefte aan hebt.Dat helpt ook je hoofd rustiger te krijgen en natuurlijk hier schrijven...Richt je niet teveel op die goede vriendin..je voelt je er rot door en je kunt het toch niet veranderen.En jullie zijn uit elkaar...gebruik die energie om zelf weer lekker in je vel te komen,dat verdien je ! Ik weet dat het niet makkelijk is...maar ook niet onmogelijk! Jij komt er wel!
Liefs,mirre
@Sanne: big hug...enneh ook met jou komt het goed,al voelt dat nu nog lang niet zo...vertrouw op jezelf en tijd doet de rest!
@ nicci: idd is geen contact beter...heb zelf ook de eerste 2 mnd na de breuk geen contact gehad.Nu wel via sms/mail en soms ff bellen..das soms heel pijnlijk en confronterend..je hoort dingen die je niet wilt horen...maarrrr..het helpt me ook dingen beter te begrijpen,te verwerken en dus een plek te geven.Pfff dubbel soms...njah,ieder doet het op haar manier,belangrijk is dat het voor jezelf goed voelt.Begrijp dat het met jou wat beter gaat,fijn! : )
Liefs,mirre
@Sanne: big hug...enneh ook met jou komt het goed,al voelt dat nu nog lang niet zo...vertrouw op jezelf en tijd doet de rest!
@ nicci: idd is geen contact beter...heb zelf ook de eerste 2 mnd na de breuk geen contact gehad.Nu wel via sms/mail en soms ff bellen..das soms heel pijnlijk en confronterend..je hoort dingen die je niet wilt horen...maarrrr..het helpt me ook dingen beter te begrijpen,te verwerken en dus een plek te geven.Pfff dubbel soms...njah,ieder doet het op haar manier,belangrijk is dat het voor jezelf goed voelt.Begrijp dat het met jou wat beter gaat,fijn! : )
vrijdag 22 januari 2010 om 21:27
heej Sann, begin even bij pagina 1 gewoon. lekker alles doorlezen, daar zal je jezelf echt in herkennen! Ik lees ook regelmatig nog even terug en nu ben ik op een moment dat ik mezelf en mn gedachtes al niet meer herken!
Tis voor iedereen anders hoe lang het duurt, maar wat gewoon een feit is, is dat je het zelf helemaal in de hand hebt. Na het einde van mijn eerste relatie ben ik daar echt anderhalf jaar ziek van geweest. De afgelopen breuk ben ik zo aan het knokken geweest dat ik gewoon na anderhalve maand echt helemaal klaar was met ex. Dat door hier veel te schrijven, de hele dag tegen mezelf te praten, relativeren, negatieve gedachtes ombuigen en ga maar door. Was heftig, maar ontzettend nodig gewoon. Onwijs veel geleerd en ik sta nu echt in mijn kracht als nooit te voren.
Niet gaan zitten afwachten totdat deze fase voorbij is: je zit er middenin, accepteer dat je single bent en dat je verdriet hebt, dat is de eerste stap. Jank, schreeuw, ga door je dal, daar ontkom je echt niet aan. Maar blijf tegen jezelf praten, de hele dag door! Relativeer: het is wat het is, met je kut voelen schiet je echt niets op, daar word je alleen maar slechter van.
Zie het als een nieuw begin: want dat is het ook gewoon. Burn bridges, laat los. Dat is onwijs moeilijk (denk je) maar echt, zodra je los hebt gelaten za je ervaren dat je allemaal zo ontzettend meevalt.
Ik ken jouw situatie niet, maar velen van ons haalden een groot deel van hun geluk uit de relatie. Dat is een enorme valkuil en daarom gaan velen ook zo gruwelijk hard onderuit. Gewoon gelukkig zijn is de norm: een man moet wat toevoegen, niet aanvullen. Als dat wel het geval is, dan heb je dus een hoop te leren en dat gaat alleen maar lukken als je even helemaal op eigen benen staat.
Lekker alleen maar in jezelf investeren, verzorg jezelf goed, dan voel je je al een stuk beter! Ik hing rustig 2 dag op de bank zonder te douchen, ja...dan voel je je naast alleen ook nog eens lelijk en ranzig natuurlijk. Dus hop: naar de zonnebank, kapper, sportschool: waarom niet? Je bent het waard!
Voor hem had je een leven: na hem nog een veel langer leven! Tijd heelt alle wonden...ubercliche maar wel waar. En het mooie is dat je die tijd zelf in de hand hebt. Als jij gewoon besluit dat je hier 2 maanden over wilt doen en geen dag langer: wie houdt je tegen? Dan doe je dat toch! Knop omdraaien: head up en vooruit kijken. Wat geweest is, is geweest.
Je leeft maar 1 x: elke seconde die je treurt in je leven is gewoon jammer! Ook leerzaam, dus het hoort er allemaal bij, maar probeer echt actief aan de slag te gaan met jezelf en je hier niet een jaar in te verliezen. Nergens voor nodig!
Wanhoopgedachtes kan je prima wegdrukken onder het mom van: "het heeft geen zin om me hier zo verdrietig over te voelen, want het verandert niets maar dan ook niets aan mijn situatie!"
En je weet het he: genoeg vissen in de zee: dit was jouw vent gewoon niet! Anders was ie nog wel bij je geweest. Niet focussen op de deur die is gesloten: denk aan alle deuren die weer open staan nou.
En vertel gerust even je verhaal, ging hij weg of jij? wat is de achtergrond? Hoe lang samen?
Lucht je hart!
sterkte...
Tis voor iedereen anders hoe lang het duurt, maar wat gewoon een feit is, is dat je het zelf helemaal in de hand hebt. Na het einde van mijn eerste relatie ben ik daar echt anderhalf jaar ziek van geweest. De afgelopen breuk ben ik zo aan het knokken geweest dat ik gewoon na anderhalve maand echt helemaal klaar was met ex. Dat door hier veel te schrijven, de hele dag tegen mezelf te praten, relativeren, negatieve gedachtes ombuigen en ga maar door. Was heftig, maar ontzettend nodig gewoon. Onwijs veel geleerd en ik sta nu echt in mijn kracht als nooit te voren.
Niet gaan zitten afwachten totdat deze fase voorbij is: je zit er middenin, accepteer dat je single bent en dat je verdriet hebt, dat is de eerste stap. Jank, schreeuw, ga door je dal, daar ontkom je echt niet aan. Maar blijf tegen jezelf praten, de hele dag door! Relativeer: het is wat het is, met je kut voelen schiet je echt niets op, daar word je alleen maar slechter van.
Zie het als een nieuw begin: want dat is het ook gewoon. Burn bridges, laat los. Dat is onwijs moeilijk (denk je) maar echt, zodra je los hebt gelaten za je ervaren dat je allemaal zo ontzettend meevalt.
Ik ken jouw situatie niet, maar velen van ons haalden een groot deel van hun geluk uit de relatie. Dat is een enorme valkuil en daarom gaan velen ook zo gruwelijk hard onderuit. Gewoon gelukkig zijn is de norm: een man moet wat toevoegen, niet aanvullen. Als dat wel het geval is, dan heb je dus een hoop te leren en dat gaat alleen maar lukken als je even helemaal op eigen benen staat.
Lekker alleen maar in jezelf investeren, verzorg jezelf goed, dan voel je je al een stuk beter! Ik hing rustig 2 dag op de bank zonder te douchen, ja...dan voel je je naast alleen ook nog eens lelijk en ranzig natuurlijk. Dus hop: naar de zonnebank, kapper, sportschool: waarom niet? Je bent het waard!
Voor hem had je een leven: na hem nog een veel langer leven! Tijd heelt alle wonden...ubercliche maar wel waar. En het mooie is dat je die tijd zelf in de hand hebt. Als jij gewoon besluit dat je hier 2 maanden over wilt doen en geen dag langer: wie houdt je tegen? Dan doe je dat toch! Knop omdraaien: head up en vooruit kijken. Wat geweest is, is geweest.
Je leeft maar 1 x: elke seconde die je treurt in je leven is gewoon jammer! Ook leerzaam, dus het hoort er allemaal bij, maar probeer echt actief aan de slag te gaan met jezelf en je hier niet een jaar in te verliezen. Nergens voor nodig!
Wanhoopgedachtes kan je prima wegdrukken onder het mom van: "het heeft geen zin om me hier zo verdrietig over te voelen, want het verandert niets maar dan ook niets aan mijn situatie!"
En je weet het he: genoeg vissen in de zee: dit was jouw vent gewoon niet! Anders was ie nog wel bij je geweest. Niet focussen op de deur die is gesloten: denk aan alle deuren die weer open staan nou.
En vertel gerust even je verhaal, ging hij weg of jij? wat is de achtergrond? Hoe lang samen?
Lucht je hart!
sterkte...
vrijdag 22 januari 2010 om 22:53
Jeetje wat een mooi bericht Jady!! die ga ik nog wel een paar keer teruglezen.. en ik ben al begonnen met alles lezen. Heb nog geen geweldig internet hier, woon weer sinds 2 weken in mn huis en heb alles weer opnieuw moeten aanvragen dus zit op onbeveiligd netwerkje en die is traaaaag! Maar tot nu toe herken ik al super veel en dat steunt idd.. mijn verhaal, 1,5 jaar samen met een man die ook nog een kind had van nu 11 jaar (dochter) sowieso enorm complex we woonden dik een jaar samen maar ik liep wel tegen veel dingen aan vanwege een kind en een ex die nadrukkelijk aanwezig is. Heb gevochten in deze relatie en achteraf mezelf ook flink voorbij gelopen, hij gaf me veel liefde en zorgzaamheid maar bevestiging en waardering in de situatie met kind (wat ik zo nodig had) bleef achterwege, dat zorgde wel 's voor spanning, zeker ook omdat hij niet n aar de toekomst durfde te kijken. Vanaf het begin heb ik gezegd dat ik moeder wil worden in het begin ging hij daar nog in mee maar hij werd steeds vager.. hij had al een kind en rugzak en ik word bijna 34 dus ik wilde wel weten waar ik aan toe was.. nou ja hij heeft het bijltje er dus bij neergegooid. Denk dat het hem allemaal te veel en moeilijk werd.. Dus rationeel gezien, na 2 weken zie ik wel dat het voor allebei beter is maar emotioneel gezien.. pfff.. ik hou nog veel van hem maar ik merk bij hem eigenlijk alleen maar meer afstand, hij was er waarschijnlijk ook al eerder klaar mee.. wat ik hier ook teruglees in eerdere berichten. Maar je hebt gelijk en ik doe ook mn best te accepteren dat ik single ben, verder met mn leven maar de confrontatie komt nog zo regelmatig dat ik me nog wel laat verleiden tot een sms en eigenlijk krijg ik regelmatig de deksel op mn neus dus waarom ik me zo laat verlagen, geen idee.. maar ik heb die tip die ik eerder las van dat artikel, het ombuigen van negatieve gedachten, uitgeprint en lees ik ook in jouw bericht terug. ik moet verder en idd al de verdrietjes daar heb ik alleen mezelf mee heb ondertussen genoeg gehuild en in de slachtofferrol gezeten, ik wil en moet ook verder zeker omdat ik natuurlijk die open deuren graag weer wil zien ipv de gesloten deuren achter mij.. maar ja de weekenden en dat lees ik ook terug, die zijn zwaar maar goed het feit dat het jullie allemaal aardig lukt geeft mij ook de moed!! ik moet vertrouwen dat het nog voor mij is weggelegd, er komt ooit een man die wel bij mij past en kinderen met mij samen wil. Die in de toekomst durft te kijken.. en weet je, we hadden zn kind elk weekend! stiekem moet ik wel toegeven dat het een bevrijding is om niet het hele weekend naar nickelodeon te hoeven kijken.. kijk en dat moet ik voor ogen blijven houden, de positieve dingen.. kijk als ik dat toch 's vol kon houden zeg!!
zaterdag 23 januari 2010 om 00:11
Hee Mirre en Prinses, ja moeilijk he om de ex/vriend geen invulling te laten zijn maar echt alleen een aanvulling. Terwijl je het rationeel natuurlijk zo goed weet (en vooral voor een ander ).
Ben wel blij te lezen dat mensen dit herkennen want ik vind het soms best stom van mezelf. Ik ben verder namelijk helemaal geen afhankelijk persoon ofzo.... en dan inderdaad wel zo aan vriendlief "trekken" dat hem dat alleen maar afstoot...en ik zelf ook niet gelukkig werd....
Maar deze week heb ik gemerkt dat het echt werkt! Vroeger was ik op maandag eigenlijk aan het wachten op de woensdag, dat mijn vriend er weer was. Nu heb ik mij bewust gericht op de leuke plannen die ik voor mezelf had gemaakt elke avond en daar verheugde ik mij op. Resultaat: vriend is er nu weer en voor mijn gevoel heeft dat veel korter geduurd (dat hij weg was) dan vroeger, terwijl het in werkelijkheid juist langer was. En ik merk dat, doordat de druk eraf is, mijn vriend enthousiaster is naar mij.
Ik voel me zelf ook zo rustig....ik hoop maar dat ik dat gevoel vast kan houden.
En Prinses, dat weekend is altijd het moeilijkste he....... wat mij hielp is hier een paar dingen opschrijven die je voor jezelf gaat doen dit weekend. En dan ook hier bijhouden wat je ervan gedaan hebt! Als ik dan een dip had en dacht: laat ook allemaal maar, dan vond ik het zo stom dat er niks van die lijst terecht zou komen dat ik die dingen toch ging doen. En zo dwing je jezelf en ben je achteraf blij dat je dat gedaan hebt!
Sann, jij ook heel veel sterkte! Wat verdrietig dat het toch niet werkte tussen jullie....schrijf maar lekker veel hier en inderdaad zijn er veel goede tips te lezen. Het wordt beter, echt
Raiden, bedankt voor je positieve berichtje naar mij! Was ik wel blij mee want soms denk ik waar ben ik mee bezig maar ik doe mijn best en opeens werkt het.
Hoe gaat het met jou? Heb je nog wat van je ex gehoord?
Ik wens iedereen toch ondanks alles een fijn weekend!
Ben wel blij te lezen dat mensen dit herkennen want ik vind het soms best stom van mezelf. Ik ben verder namelijk helemaal geen afhankelijk persoon ofzo.... en dan inderdaad wel zo aan vriendlief "trekken" dat hem dat alleen maar afstoot...en ik zelf ook niet gelukkig werd....
Maar deze week heb ik gemerkt dat het echt werkt! Vroeger was ik op maandag eigenlijk aan het wachten op de woensdag, dat mijn vriend er weer was. Nu heb ik mij bewust gericht op de leuke plannen die ik voor mezelf had gemaakt elke avond en daar verheugde ik mij op. Resultaat: vriend is er nu weer en voor mijn gevoel heeft dat veel korter geduurd (dat hij weg was) dan vroeger, terwijl het in werkelijkheid juist langer was. En ik merk dat, doordat de druk eraf is, mijn vriend enthousiaster is naar mij.
Ik voel me zelf ook zo rustig....ik hoop maar dat ik dat gevoel vast kan houden.
En Prinses, dat weekend is altijd het moeilijkste he....... wat mij hielp is hier een paar dingen opschrijven die je voor jezelf gaat doen dit weekend. En dan ook hier bijhouden wat je ervan gedaan hebt! Als ik dan een dip had en dacht: laat ook allemaal maar, dan vond ik het zo stom dat er niks van die lijst terecht zou komen dat ik die dingen toch ging doen. En zo dwing je jezelf en ben je achteraf blij dat je dat gedaan hebt!
Sann, jij ook heel veel sterkte! Wat verdrietig dat het toch niet werkte tussen jullie....schrijf maar lekker veel hier en inderdaad zijn er veel goede tips te lezen. Het wordt beter, echt
Raiden, bedankt voor je positieve berichtje naar mij! Was ik wel blij mee want soms denk ik waar ben ik mee bezig maar ik doe mijn best en opeens werkt het.
Hoe gaat het met jou? Heb je nog wat van je ex gehoord?
Ik wens iedereen toch ondanks alles een fijn weekend!
zaterdag 23 januari 2010 om 13:27
@ Vooruit: Das ook het stomste...ik ben ook totaal geen afhankelijk type! Zorg compleet alleen voor mijn 2 meiden,werk al sinds mijn 17e,heb onlangs nog een studie "erbij" gedaan van 3 jaar (en geslaagd),dus....Ben voor deze relatie (bewust) 3 jaar alleen gebleven met de meiden,om alles op een rijtje te zetten en de rust in m'n leven terug te krijgen Kwam toen ex tegen en het voelde vanaf dag 1 zo goed,vertrouwd..dacht dat ik nu mr.right had gevonden..en wat wil je dan;vasthouden,je bent zo blij dat je nu iemand hebt gevonden die in alle opzichten bij je past! Helaas ging het na 7 fantastische maanden voor de eerste keer mis..ex kapte de relatie abrupt af,volgens hem omdat hij tegen (onverwerkte) issues uit het verleden aanliep.Ik was helemaal stuk...vind dat als een relatie goed is,je ook minder mooie dingen samen kunt delen en oplossen.Maar goed,hij kon dit niet en gaf aan dat ik te dichtbij kwam..gevolg;hij liep hard weg..Na 2,5 mnd zocht hij weer contact,naar aanleiding daarvan gepraat en halsoverkop weer begonnen.WRONG......Hij zou aan zijn problemen gaan werken,maar uiteindelijk duurde dit nog een jaar i.v.m kopen van een huis (voor hem ) en de verbouwing die hier opvolgde.Het hulp zoeken kwam dus op de lange baan..ik voelde me hier onzeker onder,immers het "probleem" was nog steeds aanwezig..Ik was dus heel erg gefocust op allerlei signalen,bang als ik was dat het nogmaals mis zou gaan..Als hij minder van zich liet horen,gingen mijn alarmbellen al rinkelen.Ik ging er dus veel te krampachtig mee om..ging "trekken" wat hem dus weer benauwde,nja je weet het eindresultaat...Hij maakte er weer abrupt een eind aan ,zonder dat er ook maar 1 gesprek mogelijk was..(heeft er 2x per brief een eind aan gemaakt) en liep weer m'n leven uit...
Vond het ook zo verschrikkelijk voor de meiden,ze waren zo gek op hem..: ( Dat ik verdriet heb is 1 ding,ik wordt geacht daar als volwassen vrouw mee te kunnen dealen,en dat kan ik uiteindelijk ook.Maar die meiden..zo sneu! Leg dat maar eens uit..snapte het zelf nog niet eens.
Maar goed,bottomline is dat ik hier heel veel van geleerd heb...wil me nooit meer zo "verliezen" in een man..me hierin ook niet meer afhankelijk opstellen! Want ow,wat was ik mezelf kwijt..en wat heb ik diep gezeten..m'n leven leek ineens zo leeg,niets was meer leuk...bullshit natuurlijk! Heb mezelf met veel moeite uit dat dal getrokken en kan er nu heel anders naar kijken,gelukkig! Alles heeft zijn reden...en blijkbaar had ik deze (keiharde) les nodig..
Jeetje,wat een verhaal hahaha.Wat ik wilde zeggen vooruit,ga zo door ,hou dit vast ,maar ga niet aan je eigen gevoel voorbij....
Sorry,voor de egopost...liefs mirre
Vond het ook zo verschrikkelijk voor de meiden,ze waren zo gek op hem..: ( Dat ik verdriet heb is 1 ding,ik wordt geacht daar als volwassen vrouw mee te kunnen dealen,en dat kan ik uiteindelijk ook.Maar die meiden..zo sneu! Leg dat maar eens uit..snapte het zelf nog niet eens.
Maar goed,bottomline is dat ik hier heel veel van geleerd heb...wil me nooit meer zo "verliezen" in een man..me hierin ook niet meer afhankelijk opstellen! Want ow,wat was ik mezelf kwijt..en wat heb ik diep gezeten..m'n leven leek ineens zo leeg,niets was meer leuk...bullshit natuurlijk! Heb mezelf met veel moeite uit dat dal getrokken en kan er nu heel anders naar kijken,gelukkig! Alles heeft zijn reden...en blijkbaar had ik deze (keiharde) les nodig..
Jeetje,wat een verhaal hahaha.Wat ik wilde zeggen vooruit,ga zo door ,hou dit vast ,maar ga niet aan je eigen gevoel voorbij....
Sorry,voor de egopost...liefs mirre
zaterdag 23 januari 2010 om 18:30
San: voor jou allereerst een hele dikke knuffel. Ik heb je verhaal vluchtig doorgelezen, maar je hoeft niet van dag een al hartstikke sterk te zijn hoor. Je moet gewoon lekker een balans vinden tussen verder gaan met je leven en het verdriet toelaten. Ervoor weglopen heeft geen zin, het komt hoe dan ook. Je moet het kwijt. En nja ik denk dat Jady het al verschrikkelijk mooi verwoord heeft!!! Verder zoek familie en vrienden op, praat erover. En dat smsen is niet zo heel gek hoor;)!!! Geef jezelf even de tijd!!! En niet denken zij kunnen het 1 maand dus ik moet het ook in 1 maand kunnen. De een kan het in een maand en de ander in anderhalf jaar. Neem je eigen tijd.
Prinsesje: ook voor jou een dikke knuffel. Ik weet hoe zwaar de weekenden kunnen zijn. Maar juist ook leuk. Vrienden en familie die tijd voor je hebben, lekker de stad in of een kroeg in. Of gewoon lekker een luie zondag doen:)!!!
Mirre: jou sla ik natuurlijk niet over met mijn knuffels:p!!! Je klinkt al wat beter:)!!! Je neemt kleine maar goede stapjes, echt goed bezig jij!
Bloempje: ik geloof ook in wat jij zegt. Als je voor mekaar bestemd bent vind je mekaar uiteindelijk weer. En doe lekker je eigen dingen en huil af en toe eveb lekker uit. En ik vind dat je best beetje mag hopen (hoop kan enorm veel kracht geven), maar focus je er niet op en geef het een plekje zodat je verder kunt:)!!!
Vooruit: graag gedaan hoor! Het hoeft toch ook niet meteen allemaal goed te gaan. Ik vind dat waar je mee worstelt alleen maar logisch. En ik vind het juist knap dat je het herkent en er aan werkt en er zo mee bezig bent. Tuurlijk zijn er dagen waarop het niet wil, nou en! We zijn niet perfect! Je bent echt heel goed bezig!
En met mij, mijn ex doet enorm zijn best. En ik begin wat rust in mijn koppie te krijgen. Ik doe het rustig aan, maar ik probeer er ook van te genieten. Morgen kan alles voorbij zijn, dus ik moet nu genieten!!!
Prinsesje: ook voor jou een dikke knuffel. Ik weet hoe zwaar de weekenden kunnen zijn. Maar juist ook leuk. Vrienden en familie die tijd voor je hebben, lekker de stad in of een kroeg in. Of gewoon lekker een luie zondag doen:)!!!
Mirre: jou sla ik natuurlijk niet over met mijn knuffels:p!!! Je klinkt al wat beter:)!!! Je neemt kleine maar goede stapjes, echt goed bezig jij!
Bloempje: ik geloof ook in wat jij zegt. Als je voor mekaar bestemd bent vind je mekaar uiteindelijk weer. En doe lekker je eigen dingen en huil af en toe eveb lekker uit. En ik vind dat je best beetje mag hopen (hoop kan enorm veel kracht geven), maar focus je er niet op en geef het een plekje zodat je verder kunt:)!!!
Vooruit: graag gedaan hoor! Het hoeft toch ook niet meteen allemaal goed te gaan. Ik vind dat waar je mee worstelt alleen maar logisch. En ik vind het juist knap dat je het herkent en er aan werkt en er zo mee bezig bent. Tuurlijk zijn er dagen waarop het niet wil, nou en! We zijn niet perfect! Je bent echt heel goed bezig!
En met mij, mijn ex doet enorm zijn best. En ik begin wat rust in mijn koppie te krijgen. Ik doe het rustig aan, maar ik probeer er ook van te genieten. Morgen kan alles voorbij zijn, dus ik moet nu genieten!!!
zaterdag 23 januari 2010 om 18:55
Hey....raiden! Las je ook op het andere topic en je ex lijkt idd zijn best te doen! Fijn! : ) Vooral dat hij nu ook opener is naar zijn omgeving,is toch een goed begin? Blijf jij maar lekker rustig aan doen,dat mag,neem gewoon de tijd! Vind het echt knap dat je er zo bewust mee omgaat,you go girl! Enneh,knuf terug hahaha.Liefs,mirre
Hoe ist met de rest vandaag? Hopelijk allemaal druk met leuke dingen? Ik had vandaag ff een emostart,had ook gedroomd over ex enzo.Moest mezelf even weer kicken,huis maar flink gepoetst,radio erbij aan en nu ben ik er weer doorheen!Gelukkig duren de dipjes steeds korter... : )
Hoe ist met de rest vandaag? Hopelijk allemaal druk met leuke dingen? Ik had vandaag ff een emostart,had ook gedroomd over ex enzo.Moest mezelf even weer kicken,huis maar flink gepoetst,radio erbij aan en nu ben ik er weer doorheen!Gelukkig duren de dipjes steeds korter... : )
zaterdag 23 januari 2010 om 19:31
Trouwens, nog iets wat ik absoluut niet begrijp en mij een hoop frustratie oplevert;
Dinsdag had hij het ook al uitgemaakt, om na een uur te zeggen dat hij het niet meende en graag door wilde gaan omdat tie zo veel van me houd. Waarna ik toen ik eenmaal thuis was het volgende smsje kreeg: we gaan er voor, ik heb zin in alles wat gaat komen. We maken er iets moois van samen!
En donderdag is het over, snappen jullie het nog?'
Ja ik snap het helemaal. Dit is typisch ECHT het gedrag van een man die een ander heeft hoor.
Senario gaat als volgt : Morgen ben je zijn alles , hemelt je op, zegt dat hij alleen van JOU houd, " we gaan er wat van maken, we gaan ervoor he schat? ....
En overmorgen veranderd hij als een blad aan een boom, plots wil hij het uitmaken, ziet het niet meer zitten om verder te gaan...
omdat? hij erg twijfelt tussen jou en zijn nieuwe vlam.
Dinsdag had hij het ook al uitgemaakt, om na een uur te zeggen dat hij het niet meende en graag door wilde gaan omdat tie zo veel van me houd. Waarna ik toen ik eenmaal thuis was het volgende smsje kreeg: we gaan er voor, ik heb zin in alles wat gaat komen. We maken er iets moois van samen!
En donderdag is het over, snappen jullie het nog?'
Ja ik snap het helemaal. Dit is typisch ECHT het gedrag van een man die een ander heeft hoor.
Senario gaat als volgt : Morgen ben je zijn alles , hemelt je op, zegt dat hij alleen van JOU houd, " we gaan er wat van maken, we gaan ervoor he schat? ....
En overmorgen veranderd hij als een blad aan een boom, plots wil hij het uitmaken, ziet het niet meer zitten om verder te gaan...
omdat? hij erg twijfelt tussen jou en zijn nieuwe vlam.
zaterdag 23 januari 2010 om 19:36
En dat hij zo'n euforistisch sms stuurde, kan betekenen dat die andere vrouw op dat moment twijfelde aan hem en het tegen hem heeft gezegd maar, later gaf ze toch groen licht en plots wil hij het uitmaken met jou...
tja, vertel mij wat over mannelijk plotselinge afwijkend gedrag..
hij roeit heen en weer, je bent vandaag alles, en plots zegt hij het is uit.
en dit komt gewoon omdat hij een ander heeft, een man alleen? neeeh....een man ruilt zijn oude schoenen niet in, eer die zeker weet dat hij die nieuwe kan krijgen
tja, vertel mij wat over mannelijk plotselinge afwijkend gedrag..
hij roeit heen en weer, je bent vandaag alles, en plots zegt hij het is uit.
en dit komt gewoon omdat hij een ander heeft, een man alleen? neeeh....een man ruilt zijn oude schoenen niet in, eer die zeker weet dat hij die nieuwe kan krijgen
zaterdag 23 januari 2010 om 20:10
hallo, bij mij is het net iets anders maar ik ga kopot van binnen.
ik heb anderhalf jaar geleden een man ontmoet die al een een vriendin had en ik heb ook een vriend.
sinds een jaar hebben we echt iets serieus samen. ik heb gezegd dat ik voor juli een keuze zou maken .
sinds het begin van het nieuwe jaar heb ik tegen mijn vriend gezegd dat ik het niet meer zie zitten om met hem verder te gaan en hij zou ook zijn relatie beindigen. Nou goed hij heeft me de ruimte gegeven maar we spreken elkaar nog wel dagelijks omdat we een dochter van vier jaar samen hebben.
Met me schatje om hem zo te noemen hadden dagelijks contact overdag meestal smsen en s'avonds zaten we tot soms wel 3, 4 uur. maar sinds afgelopen maandag heb ik niks meer van hem gehoord en zijn telefoon staat sinds dien uit. ik ben echt zooooooooo verdrietig ook omdat ik niet weet wat er aan de hand is dat hij mij opeens links laat liggen terwijl ik echt veel van hem hou en hij ook wel van mij.
Ik wil eigenlijk advies van jullie.
moet ik dit maar gewoon laten en verder met me leven gaan of moet ik naar zijn huis gaan en uitleg vragen.
Wat mij pijn doet is dat ik hem echt enorm mis en het dat hij niks meer van zich laat horen. het blijft aan me vreten die vraag van WAAROM!
ik heb anderhalf jaar geleden een man ontmoet die al een een vriendin had en ik heb ook een vriend.
sinds een jaar hebben we echt iets serieus samen. ik heb gezegd dat ik voor juli een keuze zou maken .
sinds het begin van het nieuwe jaar heb ik tegen mijn vriend gezegd dat ik het niet meer zie zitten om met hem verder te gaan en hij zou ook zijn relatie beindigen. Nou goed hij heeft me de ruimte gegeven maar we spreken elkaar nog wel dagelijks omdat we een dochter van vier jaar samen hebben.
Met me schatje om hem zo te noemen hadden dagelijks contact overdag meestal smsen en s'avonds zaten we tot soms wel 3, 4 uur. maar sinds afgelopen maandag heb ik niks meer van hem gehoord en zijn telefoon staat sinds dien uit. ik ben echt zooooooooo verdrietig ook omdat ik niet weet wat er aan de hand is dat hij mij opeens links laat liggen terwijl ik echt veel van hem hou en hij ook wel van mij.
Ik wil eigenlijk advies van jullie.
moet ik dit maar gewoon laten en verder met me leven gaan of moet ik naar zijn huis gaan en uitleg vragen.
Wat mij pijn doet is dat ik hem echt enorm mis en het dat hij niks meer van zich laat horen. het blijft aan me vreten die vraag van WAAROM!
zaterdag 23 januari 2010 om 20:15
Hij zal misschien weer een ander hebben. Jullie hadden allebei een relatie toen je wat met elkaar begon, blijkbaar neemt hij het niet zo nauw, evenmin als jij. Want je begint beide aan iets nieuws, zonder eerst het oude te beeindigen. En dan heb je ook nog een kind...
Sorry dat ik het zo bot zeg, misschien ben ik te kort door de bocht door gebrek aan informatie, maar dat is het eerste dat ik denk als ik je post lees.
Sorry dat ik het zo bot zeg, misschien ben ik te kort door de bocht door gebrek aan informatie, maar dat is het eerste dat ik denk als ik je post lees.
zaterdag 23 januari 2010 om 20:19
Tja amientje, heel lullig dat hij niks meer laat horen, maar dit is dan een mooi moment om je zaakjes te regelen.
Wees eerlijk tegen je vent, pak je spullen en stop met mensen voor de gek te houden. Ga daarna pas verder kijken of hij zijn relatie heeft beeindigd of niet. En waarom hij niks meer laat horen. Sowieso kun je pas verder met een nieuwe relatie als je de oude hebt afgerond.
Als ik zo jouw post lees is dit wel het laatste waar jij je nu druk om moet maken.......
Wees eerlijk tegen je vent, pak je spullen en stop met mensen voor de gek te houden. Ga daarna pas verder kijken of hij zijn relatie heeft beeindigd of niet. En waarom hij niks meer laat horen. Sowieso kun je pas verder met een nieuwe relatie als je de oude hebt afgerond.
Als ik zo jouw post lees is dit wel het laatste waar jij je nu druk om moet maken.......
zaterdag 23 januari 2010 om 22:46
@ Raiden: dank voor je lieve woordjes en knuffel erg fijn om hier stukje feedback te lezen en steun te krijgen. Het gaat gelukkig vandaag iets beter, dat houden we maar vast.
@ Mirre, in jouw verhaal herken ik veel.. ook ik ben zelfstandig en onafhankelijk maar in de liefde sla ik om tot een enorme doos!! jou verhaal over dat je van je partner eigenlijk alleen onzeker werd omdat je niet zeker wist hoe hij erin stond herken ik zo goed! en dat je dan ook gaat "trekken" is een logisch gevolg, had ik precies zo! en dat willen mannen niet, idd benauwd en dan vluchten ze.. maar weet je de oorzaak ligt natuurlijk ook bij hen, het is niet voor niets dat je alarmbellen hoort en onzeker wordt, je krijgt toch onduidelijke signalen. Vaak geen goed teken.. maar net als jij wilde ik er ook zo graag iets van maken, geforceerd idd.. helaas en dat werkt niet, ook niet voor ons, wij willen toch ook een relatie die werkt!? een man die je zeker maakt? en dan heb jij ook nog 2 kids, petje af hoor meis, naast jezelf moet je dan ook nog sterk zijn voor je meiden en weet je dan verdien je toch ook een kerel die er voor jullie alledrie is en belangrijker nog, ook blijft!! en dan zeg je he, ik wil mezelf nooit meer zo verliezen in een relatie.. (ik zeg dat ook!!) maar weet je, als je verliefd ben dan doe je dat, heb je dat soort dingen ook uit liefde voor iemand nodig om je af en toe weg te cijferen.. echter bij een goede relatie ontvang je dat ook terug! je moet er ook wel een goede balans in vinden als je er zelf last van ondervind, kies dan voor jezelf.. als een man echt gek op je is, dan gaat hij voor je, wat er ook gebeurt!
zo dit wilde ik ff kwijt.. haha.. naar jou maar indirect ook voor mezelf, naar een ander schrijven is altijd makkelijker dan naar jezelf.. Hopelijk slaap je vannacht beter, die stomme dromen ook! die van mij hebben nog altijd een romantisch einde bleehh! heel goed dat je afleiding hebt gezocht, heerlijk zo'n schoon huisje toch! hopelijk heb je leuke plannen gehad vanaaf!
@ Amientje, meis waar ben je mee bezig! vreemdgaan is geen goed uitgangspunt voor een relatie.. zou je hem kunnen vertrouwen als jij uiteindelijk een relatie met hem had gehad? En wat heb jij jouw inmiddels ex aangedaan, dat kun je echt niet maken. Als je verliefd wordt op een ander, maak het dan uit voor je verder gaat. Heel vervelend voor je dat het nu niet loopt zoals je had gehoopt maar misschien kun je hier ook een les uit leren.. Heeft het misschien geen zin om even alleen te blijven? en gewoon te genieten van de mannelijke aandacht voor je je bindt? je komt jong over, is dat ook zo? Sterkte met je verdrietjes..
@ Mirre, in jouw verhaal herken ik veel.. ook ik ben zelfstandig en onafhankelijk maar in de liefde sla ik om tot een enorme doos!! jou verhaal over dat je van je partner eigenlijk alleen onzeker werd omdat je niet zeker wist hoe hij erin stond herken ik zo goed! en dat je dan ook gaat "trekken" is een logisch gevolg, had ik precies zo! en dat willen mannen niet, idd benauwd en dan vluchten ze.. maar weet je de oorzaak ligt natuurlijk ook bij hen, het is niet voor niets dat je alarmbellen hoort en onzeker wordt, je krijgt toch onduidelijke signalen. Vaak geen goed teken.. maar net als jij wilde ik er ook zo graag iets van maken, geforceerd idd.. helaas en dat werkt niet, ook niet voor ons, wij willen toch ook een relatie die werkt!? een man die je zeker maakt? en dan heb jij ook nog 2 kids, petje af hoor meis, naast jezelf moet je dan ook nog sterk zijn voor je meiden en weet je dan verdien je toch ook een kerel die er voor jullie alledrie is en belangrijker nog, ook blijft!! en dan zeg je he, ik wil mezelf nooit meer zo verliezen in een relatie.. (ik zeg dat ook!!) maar weet je, als je verliefd ben dan doe je dat, heb je dat soort dingen ook uit liefde voor iemand nodig om je af en toe weg te cijferen.. echter bij een goede relatie ontvang je dat ook terug! je moet er ook wel een goede balans in vinden als je er zelf last van ondervind, kies dan voor jezelf.. als een man echt gek op je is, dan gaat hij voor je, wat er ook gebeurt!
zo dit wilde ik ff kwijt.. haha.. naar jou maar indirect ook voor mezelf, naar een ander schrijven is altijd makkelijker dan naar jezelf.. Hopelijk slaap je vannacht beter, die stomme dromen ook! die van mij hebben nog altijd een romantisch einde bleehh! heel goed dat je afleiding hebt gezocht, heerlijk zo'n schoon huisje toch! hopelijk heb je leuke plannen gehad vanaaf!
@ Amientje, meis waar ben je mee bezig! vreemdgaan is geen goed uitgangspunt voor een relatie.. zou je hem kunnen vertrouwen als jij uiteindelijk een relatie met hem had gehad? En wat heb jij jouw inmiddels ex aangedaan, dat kun je echt niet maken. Als je verliefd wordt op een ander, maak het dan uit voor je verder gaat. Heel vervelend voor je dat het nu niet loopt zoals je had gehoopt maar misschien kun je hier ook een les uit leren.. Heeft het misschien geen zin om even alleen te blijven? en gewoon te genieten van de mannelijke aandacht voor je je bindt? je komt jong over, is dat ook zo? Sterkte met je verdrietjes..
zaterdag 23 januari 2010 om 23:09
@sann76:Thanx voor je lieve woorden...moet er even van huilen..maar dat geeft niet,raakt me dan gewoon ff.Het is ook die onzekerheid door tegenstrijdige signalen ,die maakt dat je gaat trekken..je wilt hem niet kwijt (en zeker niet voor de 2e keer) dus paniekreactie..terwijl het averechts werkt ,i know..het verhaal van het zand..heb hier zoveel van geleerd,over mezelf,veel nagedacht en ook dankzij dit forum.De reacties van sommige forummers en alle verhalen die je op het forum leest.Dat is goed geweest,had en heb er veel aan.En wat je zegt over dat niet weer jezelf verliezen in een man..ik weet dat als ik weer iemand zou treffen waar het enorm mee klikt (kan me er nu nog ff niks bij voorstellen) ik wel voorzichtig zou zijn en het rustiger wil opbouwen.Maar als het gevoel klopt zou ik er wel weer voor 100% voor gaan..anders zou de relatie geen eerlijke kans hebben,als je reserves houdt.Ik wil dat ook niet door deze ervaring kapot laten maken.Wil er wel bewuster mee omgaan,das wat anders..Niet meer alleen op de relatie focussen,niet goed...idd die balans vinden,belangrijk!
Hoe ist nu met jou? Gaat het een beetje vooral nu het weekend is? liefs,mirre
Hoe ist nu met jou? Gaat het een beetje vooral nu het weekend is? liefs,mirre
zaterdag 23 januari 2010 om 23:36
Oh Mirre, geen traantjes! dat was natuurlijk niet mijn bedoeling maar begrijp het natuurlijk wel.. je verdient ook lieve woorden meis!
Ik heb mezelf ook regelmatig de schuld gegeven, door mijn onzekerheid, ging ik trekken maar lokte ook ruzie uit, confrontatie om te kijken hoe hij er echt in stond.. hij bleef vaag, kon geen ruzie maken, praatte eromheen dat maakte me zo gefrustreerd. Heb nu het uit is regelmatig gedacht, zie je nou het ligt allemaal aan mij, doordat ik ging trekken en ruzie maken heb ik hem weggejaagd.. maar dat is natuurlijk niet zo, wanneer hij ook iets anders in de relatie had gestaan had ik niet zo onzeker hoeven zijn en was dat trekken ook niet gebeurd.. begrijp je wat ik bedoel? probeer dus nooit de schuld bij jezelf te leggen. Die paniekreactie is een uiting van enorm veel liefde, als een kerel echt van jou houdt, gaat hij er voor. Maar wat je zegt beetje behoudend bij een volgende keer, zal ik ook hebben maar ik hoop mezelf gewoon te kunnen verliezen ooit... ik blijf maar positief denken.. dat het komt, ook voor mij net als voor jou!
ik heb vandaag wel wat afleiding gehad, mn pa heeft me geholpen met wat klusjes in huis en heb bij mijn ouders gegeten, geen spannende dingen dus vandaag haha.. ik sta er vandaag gelukkig iets beter in, al knaagt het soms nog wel, dat moet ik echt wegdrukken. Maar ik zeg maar steeds, ik moet het doen, niemand kan mij gelukkig maken, alleen ik.. en pas als ik weer gelukkig ben kan het leven mij ook weer toelachen. Morgen heb ik niets gepland.. dat wordt een uitdaging, ga net als jij maar even poetsen!!
en jij? heb je je kids thuis dit weekend? ik weet niet heel je historie maar zijn de kids ook bij hun vader?
slaap lekker zo.. liefs Sanne..
Ik heb mezelf ook regelmatig de schuld gegeven, door mijn onzekerheid, ging ik trekken maar lokte ook ruzie uit, confrontatie om te kijken hoe hij er echt in stond.. hij bleef vaag, kon geen ruzie maken, praatte eromheen dat maakte me zo gefrustreerd. Heb nu het uit is regelmatig gedacht, zie je nou het ligt allemaal aan mij, doordat ik ging trekken en ruzie maken heb ik hem weggejaagd.. maar dat is natuurlijk niet zo, wanneer hij ook iets anders in de relatie had gestaan had ik niet zo onzeker hoeven zijn en was dat trekken ook niet gebeurd.. begrijp je wat ik bedoel? probeer dus nooit de schuld bij jezelf te leggen. Die paniekreactie is een uiting van enorm veel liefde, als een kerel echt van jou houdt, gaat hij er voor. Maar wat je zegt beetje behoudend bij een volgende keer, zal ik ook hebben maar ik hoop mezelf gewoon te kunnen verliezen ooit... ik blijf maar positief denken.. dat het komt, ook voor mij net als voor jou!
ik heb vandaag wel wat afleiding gehad, mn pa heeft me geholpen met wat klusjes in huis en heb bij mijn ouders gegeten, geen spannende dingen dus vandaag haha.. ik sta er vandaag gelukkig iets beter in, al knaagt het soms nog wel, dat moet ik echt wegdrukken. Maar ik zeg maar steeds, ik moet het doen, niemand kan mij gelukkig maken, alleen ik.. en pas als ik weer gelukkig ben kan het leven mij ook weer toelachen. Morgen heb ik niets gepland.. dat wordt een uitdaging, ga net als jij maar even poetsen!!
en jij? heb je je kids thuis dit weekend? ik weet niet heel je historie maar zijn de kids ook bij hun vader?slaap lekker zo.. liefs Sanne..