Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
zondag 24 januari 2010 om 14:35
@Sanne: Ik herken ook veel in jouw verhaal...door die onzekerheid onstond iid dat "trekken" ,hij ging dan "duwen" en zo kom je in een negatieve cirkel..er had anders en beter gecommuniceerd moeten worden.Juist omdat er wel veel liefde was,hadden we er m.i uit kunnen komen..Maar goed,mosterd... Heb ook steeds gedacht in het begin,had ik maar niet dit,had ik maar zus of zo..zocht idd de "schuld" bij mezelf..weet inmiddels dat het zo niet is,we zaten immers met z'n 2en in die relatie.Hij had net zo goed aandeel.Er is
niks mis met een (gezonde) dosis zelfreflectie maar ik ga de schuld niet alleen bij mezelf leggen,ech nie...
Ergens hoop ik ook in de toekomst weer volop te kunnen gaan voor iemand,echt...stiekem..maar eerst moet dit gevoel slijten,ben ja...wel wat bang geworden door alle impact wat deze relatiebreuk op me heeft gehad.Maar wil me hier niet door laten leiden! Time will do...
En wat je zegt;je moet jezelf gelukkig maken idd,een partner kan hier alleen maar wat aan toevoegen,zodat het nog leuker wordt..Maar het moet in de first place uit onszelf komen!
Over je vraag m.b.t de kids,ze zijn 24/7 bij mij.Hun vader heeft er geen behoefte aan ze regelmatig te zien,al woont hij maar op 5 minuten lopen bij ons vandaan..Te druk met z'n eigen leven.Heb het hier lang moeilijk mee gehad,maar inmiddels noodgedwongen geaccepteerd.His choice..De meiden zijn niet anders gewend dat ze hem maar een paar keer per jaar (vaak toevallig) zien en lijken er vrede mee te hebben. Er is ook geen sprake van een band hierdoor dus...Hun vader en ik zijn uit elkaar gegaan toen de oudste 4 jaar en de jongste 7 mnd was..
Long time ago dus..
Btw,huisje al aan het glimmen? hahaha,ik ga maar eens douchen,wordt eens tijd! liefs,mirre
niks mis met een (gezonde) dosis zelfreflectie maar ik ga de schuld niet alleen bij mezelf leggen,ech nie...
Ergens hoop ik ook in de toekomst weer volop te kunnen gaan voor iemand,echt...stiekem..maar eerst moet dit gevoel slijten,ben ja...wel wat bang geworden door alle impact wat deze relatiebreuk op me heeft gehad.Maar wil me hier niet door laten leiden! Time will do...
En wat je zegt;je moet jezelf gelukkig maken idd,een partner kan hier alleen maar wat aan toevoegen,zodat het nog leuker wordt..Maar het moet in de first place uit onszelf komen!
Over je vraag m.b.t de kids,ze zijn 24/7 bij mij.Hun vader heeft er geen behoefte aan ze regelmatig te zien,al woont hij maar op 5 minuten lopen bij ons vandaan..Te druk met z'n eigen leven.Heb het hier lang moeilijk mee gehad,maar inmiddels noodgedwongen geaccepteerd.His choice..De meiden zijn niet anders gewend dat ze hem maar een paar keer per jaar (vaak toevallig) zien en lijken er vrede mee te hebben. Er is ook geen sprake van een band hierdoor dus...Hun vader en ik zijn uit elkaar gegaan toen de oudste 4 jaar en de jongste 7 mnd was..
Long time ago dus..
Btw,huisje al aan het glimmen? hahaha,ik ga maar eens douchen,wordt eens tijd! liefs,mirre
zondag 24 januari 2010 om 15:24
Hier ook liefdesverdriet! Mag ik ook meepraten? Ik val nu de dames van de liefdesbar lastig, die ik inmiddels zo ongeveer omdoop in 'bar liefdesverdriet'.
Mijn vriend/lief/ex heeft het vrijdagochtend uitgemaakt. We hadden nog niet lang een relatie, maar hebben beiden vanaf het begin uitgesproken dat we er serieus instonden. Ik had al jaren geen relatie gehad, en begin er dus niet zomaar aan. Hij gaf uit zichzelf in het begin aan dat ie het serieus meende, ik heb hem dat nooit gevraagd/ gepusht of wat ook. Dus we zijn er vol ingesprongen. Zagen elkaar vaak, samen koken, samen eten, bij elkaar slapen, blablabla. Nog geen 2 week terug wist ie me nog te vertellen dat hij zo blij was dat ie een vriendin had waarmee hij écht kon praten. (Daar ontbrak het nogal aan in zijn vorige relatie, die ook al een behoorlijke tijd uit is.) Ik kreeg een onbestemd gevoel en heb hem afgelopen dinsdag of woensdag nog gevraagd of ie nog verliefd op me was. Ja, dat was ie zeker nog. En donderdag heeft ie bedacht dat ie niet meer verliefd is. Dus nu is het over, uit, klaar.
Ik, die nooit zomaar in een relatie springt. En die echt serieuze bedoelingen had. Ben nu dus opeens toch weer single. (Ach, dát kennen we na al die jaren inmiddels wel.) En ik voel me helemaal kapot, leeg, verdrietig, stuk.
Mijn vriend/lief/ex heeft het vrijdagochtend uitgemaakt. We hadden nog niet lang een relatie, maar hebben beiden vanaf het begin uitgesproken dat we er serieus instonden. Ik had al jaren geen relatie gehad, en begin er dus niet zomaar aan. Hij gaf uit zichzelf in het begin aan dat ie het serieus meende, ik heb hem dat nooit gevraagd/ gepusht of wat ook. Dus we zijn er vol ingesprongen. Zagen elkaar vaak, samen koken, samen eten, bij elkaar slapen, blablabla. Nog geen 2 week terug wist ie me nog te vertellen dat hij zo blij was dat ie een vriendin had waarmee hij écht kon praten. (Daar ontbrak het nogal aan in zijn vorige relatie, die ook al een behoorlijke tijd uit is.) Ik kreeg een onbestemd gevoel en heb hem afgelopen dinsdag of woensdag nog gevraagd of ie nog verliefd op me was. Ja, dat was ie zeker nog. En donderdag heeft ie bedacht dat ie niet meer verliefd is. Dus nu is het over, uit, klaar.
Ik, die nooit zomaar in een relatie springt. En die echt serieuze bedoelingen had. Ben nu dus opeens toch weer single. (Ach, dát kennen we na al die jaren inmiddels wel.) En ik voel me helemaal kapot, leeg, verdrietig, stuk.
zondag 24 januari 2010 om 15:53
Tuurlijk mag je meepraten Tangerine. Stort je hart lekker uit hier
Wat vervelend voor je dat het zo ineens over is. En de reden is dat hij niet meer verliefd is? Goh.. knap he dat het bij die mannen zo om kan slaan.... Ik sta elke keer weer versteld.
Hebben jullie hier nog wel over gesproken? Hoe dit komt zo ineens?
Ik begrijp helemaal hoe je je voelt!! Bah, zo voelde ik me ook de eerste weken. Helemaal kapot en zo intens verdrietig. Veel huilen en chocola eten, er zit niks anders op!
Dus maar veel schrijven en meelezen hier, je bent niet alleen
Wat vervelend voor je dat het zo ineens over is. En de reden is dat hij niet meer verliefd is? Goh.. knap he dat het bij die mannen zo om kan slaan.... Ik sta elke keer weer versteld.
Hebben jullie hier nog wel over gesproken? Hoe dit komt zo ineens?
Ik begrijp helemaal hoe je je voelt!! Bah, zo voelde ik me ook de eerste weken. Helemaal kapot en zo intens verdrietig. Veel huilen en chocola eten, er zit niks anders op!
Dus maar veel schrijven en meelezen hier, je bent niet alleen
zondag 24 januari 2010 om 16:06
@tangerine: Welkom aan boord..tuurlijk mag je meeschrijven!
we zitten allemaal in hetzelfde schuitje,al is de een al wat verder met de verwerking als de ander,maar hebben veel steun aan elkaar.Allereerst een knuf! (mijn specialiteit volgens sommige hier ; ) )
Tuurlijk voel je je nu verdrietig,leeg etc..heel logisch! Tis net gebeurd.. Je geeft aan dat je al een onbestemd gevoel had,hoezo had je dat? Was hier directe aanleiding voor? Hebben jullie nog contact?
Vaak is het in het begin beter om geen contact te hebben omdat het anders vaak nog moeilijker is om hem los te laten.
Maar misschien zit je nog met vragen richting hem? Anyway,je kunt je nu beter op jezelf richten,gooi je verdriet eruit of misschien ben je wel boos...dat kan allemaal hier hoor! Het is een (onvermijdelijke) fase waar je door moet..alleen dan kun je er over een tijdje anders in staan.Been there,done that...Er komt een moment dat je kunt inzien dat het geen zin heeft om je rot te blijven voelen,terwijl hij doorgaat met z'n leven.Je krijgt hem er niet mee terug en dat moet je ook niet willen als hij niet 100% voor jou gaat! Voor nu sterkte,liefs mirre
@ moonlight: je zou idd denken dat de liefde dan niet sterk genoeg is..maar denk ook dat je dit niet voor alle situaties zo kunt invullen dus...
we zitten allemaal in hetzelfde schuitje,al is de een al wat verder met de verwerking als de ander,maar hebben veel steun aan elkaar.Allereerst een knuf! (mijn specialiteit volgens sommige hier ; ) )
Tuurlijk voel je je nu verdrietig,leeg etc..heel logisch! Tis net gebeurd.. Je geeft aan dat je al een onbestemd gevoel had,hoezo had je dat? Was hier directe aanleiding voor? Hebben jullie nog contact?
Vaak is het in het begin beter om geen contact te hebben omdat het anders vaak nog moeilijker is om hem los te laten.
Maar misschien zit je nog met vragen richting hem? Anyway,je kunt je nu beter op jezelf richten,gooi je verdriet eruit of misschien ben je wel boos...dat kan allemaal hier hoor! Het is een (onvermijdelijke) fase waar je door moet..alleen dan kun je er over een tijdje anders in staan.Been there,done that...Er komt een moment dat je kunt inzien dat het geen zin heeft om je rot te blijven voelen,terwijl hij doorgaat met z'n leven.Je krijgt hem er niet mee terug en dat moet je ook niet willen als hij niet 100% voor jou gaat! Voor nu sterkte,liefs mirre
@ moonlight: je zou idd denken dat de liefde dan niet sterk genoeg is..maar denk ook dat je dit niet voor alle situaties zo kunt invullen dus...
zondag 24 januari 2010 om 16:09
Wat fijn!
We hebben hier zeker over gesproken en hoe het zomaar ineens komt weet ie niet. Een relatie past tóch niet in zijn leven nu (hij had verwacht dat dat wel zou passen), hij is liever alleen, 'misschien heeft ie wel bindingsangst' (zijn woorden), hij kan de verantwoordelijkheid voor iemand ánders niet aan, hij vindt de 'verplichtingen' vervelend (terwijl ik hem eigenlijk nergens toe verplicht, en mijn opmerking om elkaar dan ietsje minder te zien en meer leuk te gaan daten zeg maar was ook niet goed), hij snapt überhaupt niet wat ik in hém zie, want hij is 'lui en presteert niks' (wederom zijn woorden, zo denk ik helemaal niet), hij slaapt heel slecht, maar hij is bovenal 'gewoon niet meer verliefd'. Het ligt niet aan mij, nee, het ligt aan hem.
Hij vindt me lief, leuk, aantrekkelijk, ik ben een 'goed persoon'. (Heb vertwijfeld uitgeroepen wat hem dan in me tegenstaat, op welke eigenschap is hij afgeknapt? Of ben ik niet mooi genoeg, of ben ik beroerd in bed?) Maar hij voelt gewoon 'geen connectie meer'. Hij dacht dat het zou werken, een serieuze relatie, maar nee, hij wil gewoon alleen zijn. En de deur op een kier houden, dat wil hij niet, want sja, hij is niet meer verliefd.
Hij zit met zichzelf in de knoei en houdt niet zoveel van zichzelf. Dan kan ik nog zo hard roepen dat het ook gewoon moeilijk is om iemand anders te geven als je niet eens van jezelf houdt, en dat het dus niet gek is dat zijn gevoel voor mij nu niet enorm is, en dan kan ik nog zeggen dat ik hem wél lief, leuk, aantrekkelijk, slim en geweldig vind, dat ik er voor hem wil zijn, dat ik hem wil helpen óók als het niet lekker loopt in zijn hoofd. Maar als hij blijft beweren dat hij niet verliefd is, dan houdt het op.
Hij wil wel vrienden blijven. Sja. Ik ben ook lief en ik ben tot op zekere hoogte altruïstisch, maar ik ben dan weer niet zo altruïstisch dat ik vrolijk 'vrienden kan worden' om hem op die manier te helpen, terwijl ik daarmee alleen maar mezelf pijn doe. Ik wil namelijk wél aan hem zitten, bij hem zijn, echt dingen met hem delen.
Denk dat ik gewoon nog 1x met hem afspreek, lekker dansen, plezier maken, om het een beetje positief ipv met tranen, drama's, af te sluiten. Daarna neem ik afstand, al zal ik hem op feestjes soms tegenkomen.
En stiekem hou ik hoop dat ie erop terug komt. Hoe ontzéttend onverstandig ook.
We hebben hier zeker over gesproken en hoe het zomaar ineens komt weet ie niet. Een relatie past tóch niet in zijn leven nu (hij had verwacht dat dat wel zou passen), hij is liever alleen, 'misschien heeft ie wel bindingsangst' (zijn woorden), hij kan de verantwoordelijkheid voor iemand ánders niet aan, hij vindt de 'verplichtingen' vervelend (terwijl ik hem eigenlijk nergens toe verplicht, en mijn opmerking om elkaar dan ietsje minder te zien en meer leuk te gaan daten zeg maar was ook niet goed), hij snapt überhaupt niet wat ik in hém zie, want hij is 'lui en presteert niks' (wederom zijn woorden, zo denk ik helemaal niet), hij slaapt heel slecht, maar hij is bovenal 'gewoon niet meer verliefd'. Het ligt niet aan mij, nee, het ligt aan hem.
Hij vindt me lief, leuk, aantrekkelijk, ik ben een 'goed persoon'. (Heb vertwijfeld uitgeroepen wat hem dan in me tegenstaat, op welke eigenschap is hij afgeknapt? Of ben ik niet mooi genoeg, of ben ik beroerd in bed?) Maar hij voelt gewoon 'geen connectie meer'. Hij dacht dat het zou werken, een serieuze relatie, maar nee, hij wil gewoon alleen zijn. En de deur op een kier houden, dat wil hij niet, want sja, hij is niet meer verliefd.
Hij zit met zichzelf in de knoei en houdt niet zoveel van zichzelf. Dan kan ik nog zo hard roepen dat het ook gewoon moeilijk is om iemand anders te geven als je niet eens van jezelf houdt, en dat het dus niet gek is dat zijn gevoel voor mij nu niet enorm is, en dan kan ik nog zeggen dat ik hem wél lief, leuk, aantrekkelijk, slim en geweldig vind, dat ik er voor hem wil zijn, dat ik hem wil helpen óók als het niet lekker loopt in zijn hoofd. Maar als hij blijft beweren dat hij niet verliefd is, dan houdt het op.
Hij wil wel vrienden blijven. Sja. Ik ben ook lief en ik ben tot op zekere hoogte altruïstisch, maar ik ben dan weer niet zo altruïstisch dat ik vrolijk 'vrienden kan worden' om hem op die manier te helpen, terwijl ik daarmee alleen maar mezelf pijn doe. Ik wil namelijk wél aan hem zitten, bij hem zijn, echt dingen met hem delen.
Denk dat ik gewoon nog 1x met hem afspreek, lekker dansen, plezier maken, om het een beetje positief ipv met tranen, drama's, af te sluiten. Daarna neem ik afstand, al zal ik hem op feestjes soms tegenkomen.
En stiekem hou ik hoop dat ie erop terug komt. Hoe ontzéttend onverstandig ook.
zondag 24 januari 2010 om 16:15
Wat zijn jullie allemaal lief voor elkaar! En wat fijn om te lezen dat eigenlijk iedereen door hetzelfde heen moet.
Ik kan alleen niet boos zijn op hem, omdat ik hem gewoon een geweldig persoon vind, ondanks de pijn. Het stomme is, we hebben niet samengewoond, het heeft geen jaren geduurd, nee... het heeft slechts 2,5 maand geduurd. Ik hóór jullie denken 'wat belachelijk kort', maar we hebben dus de hele datingfase overgeslagen en híj kwam er direct mee dat ie het serieus meende en of ik er ook zo instond. We zijn dus gewoon in een relatie gesprongen zeg maar. En daarom voelt het zo moeilijk... Omdat het zo góed voelde, alsof het tijden ging duren. Was het maar bij wat los/vast daten gebleven
.
Alleen Amietje, jouw verhaal met jouw lief is begonnen vanuit vreemdgaan, van beide kanten... Dat lijkt me zelf niet een goede basis voor een (monogame) relatie, toch?
Ik kan alleen niet boos zijn op hem, omdat ik hem gewoon een geweldig persoon vind, ondanks de pijn. Het stomme is, we hebben niet samengewoond, het heeft geen jaren geduurd, nee... het heeft slechts 2,5 maand geduurd. Ik hóór jullie denken 'wat belachelijk kort', maar we hebben dus de hele datingfase overgeslagen en híj kwam er direct mee dat ie het serieus meende en of ik er ook zo instond. We zijn dus gewoon in een relatie gesprongen zeg maar. En daarom voelt het zo moeilijk... Omdat het zo góed voelde, alsof het tijden ging duren. Was het maar bij wat los/vast daten gebleven
. Alleen Amietje, jouw verhaal met jouw lief is begonnen vanuit vreemdgaan, van beide kanten... Dat lijkt me zelf niet een goede basis voor een (monogame) relatie, toch?
zondag 24 januari 2010 om 16:28
Tangerine, ik denk niet dat de lengte van een relatie altijd iets zegt over de relatie zelf. Het gaat om de intensiteit en hoe je er in staat. En ik jouw geval was dit serieus. Er samen in springen en er vol voor gaan. Dus ja het was 2,5 maand. Nou en! Je hebt nu verdriet...
Tuurlijk vind je hem nog lief, leuk en fantastisch. Het zou wel vreemd zijn als dat ineens weg zou zijn toch?! maar geef jezelf wel even de tijd om tot rust te komen en je verdriet te verwerken. Ik denk dat het daarna heel goed is om elkaar weer te zien. Nu is het nog te emotioneel misschien? En dan kunnen jullie het positief aflsluiten zoals jij zegt.
Vrienden blijven is zo ontzettend moeilijk als één van de twee nog wel gevoelens heeft... Gelukkig sta je daar heel realistisch in.
Hij heeft zo te lezen wat problemen, en dat moet hij zelf oplossen, dat kun jij niet voor hem doen.
Tuurlijk vind je hem nog lief, leuk en fantastisch. Het zou wel vreemd zijn als dat ineens weg zou zijn toch?! maar geef jezelf wel even de tijd om tot rust te komen en je verdriet te verwerken. Ik denk dat het daarna heel goed is om elkaar weer te zien. Nu is het nog te emotioneel misschien? En dan kunnen jullie het positief aflsluiten zoals jij zegt.
Vrienden blijven is zo ontzettend moeilijk als één van de twee nog wel gevoelens heeft... Gelukkig sta je daar heel realistisch in.
Hij heeft zo te lezen wat problemen, en dat moet hij zelf oplossen, dat kun jij niet voor hem doen.
zondag 24 januari 2010 om 16:33
hai tangerine, ik snap wel dat iedereen zo reageert op mij, jullie hebben gelijk. ik ben nu 14 jaar samen met de vader van mijn kind maar de laatste 5 jaar zijn echt rampzalig alleen durfde ik de knoop door te hakken we doen niks meer samen , niet praten ...we negeren elkaar de hele tijd er ruzieen , het is gewoon niet leuk meer. Hij ziet zelf dat het zo niet verder kan maar aan ons relatie werken ho maar niet van zijn kant en niet van mijn kant. we wonen ook niet samen meer sinds 1 januari.
Ik weet het gewoon niet meer wat ik met.
Ik weet wel dat ik 1 jaar geleden verliefd ben geworden op die ander en hij zei ook met mij verder te willen. alleen tot afgelopen maandag heb ik niks meer gehoord en zijn telefoon uitgeschakeld zonder dat ik weet wat er gaande is. ik bedoel hij kan toch gewoon met me praten ik zal alles respecteren wat voor keus hij ook maak.
Ik heb besloten hem dinsdag te gaan opzoeken zonder dat hij dat weet want is toch niet bereikbaar, hij krijgt momenteel chemo tegen teelt balkanker) dan zal ik hem om uitleg vragen en dan neem ik mijn besluit als hij die nog niet heeft genomen.
Ik weet het gewoon niet meer wat ik met.
Ik weet wel dat ik 1 jaar geleden verliefd ben geworden op die ander en hij zei ook met mij verder te willen. alleen tot afgelopen maandag heb ik niks meer gehoord en zijn telefoon uitgeschakeld zonder dat ik weet wat er gaande is. ik bedoel hij kan toch gewoon met me praten ik zal alles respecteren wat voor keus hij ook maak.
Ik heb besloten hem dinsdag te gaan opzoeken zonder dat hij dat weet want is toch niet bereikbaar, hij krijgt momenteel chemo tegen teelt balkanker) dan zal ik hem om uitleg vragen en dan neem ik mijn besluit als hij die nog niet heeft genomen.
zondag 24 januari 2010 om 16:35
komt iid over alsof hij behoorlijk met zichzelf in de knoei zit...een man met issues to solve...En ja,als hij het (nu) niet ziet zitten,dan gaat het niet werken.En dat doet pijn..als jouw gevoel voor hem er nog wel is.Vind wel dat je rationeel sterk over komt hoor! Maar ja,dat gevoel...i know...
Vind trouwens dat je een prachtig motto hebt! Heb het even opgeschreven! En het maakt niets uit of het nog "maar" 2,5 mnd was,het was intens,dus heb je er even goed verdriet van...
Vind het wel knap dat je het positief wilt afsluiten met hem zoals je aangeeft.En ja,dat van die hoop dat snap ik ergens wel...van de andere kant laat het je niet verhinderen verder te gaan.
Vind trouwens dat je een prachtig motto hebt! Heb het even opgeschreven! En het maakt niets uit of het nog "maar" 2,5 mnd was,het was intens,dus heb je er even goed verdriet van...
Vind het wel knap dat je het positief wilt afsluiten met hem zoals je aangeeft.En ja,dat van die hoop dat snap ik ergens wel...van de andere kant laat het je niet verhinderen verder te gaan.
We hebben steeds lekkere crosspost merk ik hahaha.Alles goed?
zondag 24 januari 2010 om 16:59
Amien, wij reageren niet zo om vervelend te doen... Maar de situatie waar je in zit is niet eerlijk. Tegenover niemand, ook niet tegenover jezelf. Is het niet een vlucht uit je relatie? Of misschien van zijn kant. Omdat je al aangeeft dat het de laatste jaren niet lekker liep... Hopelijk kom je er een beetje uit... En krijg je de antwoorden op je vragen van je lief.
Ha Mirre, ja we posten lekker langs elkaar heen haha! Met mij alles oke, dit weekend had ik weinig plannen dus zag er erg tegenop. Maar het valt best mee! Lekker rommelen in huis, naar de kapper, boodschapjes doen etc. En ik voel me niet eens rot Dinsdag een date, ik ben bloednerveus. Heb zelfs vrij genomen om even te shoppen voor wat leuks, uitgebreid te douchen en dat soort dingetjes!!
Hoe is het met jou? Kom je het weekend een beetje door?
Ha Mirre, ja we posten lekker langs elkaar heen haha! Met mij alles oke, dit weekend had ik weinig plannen dus zag er erg tegenop. Maar het valt best mee! Lekker rommelen in huis, naar de kapper, boodschapjes doen etc. En ik voel me niet eens rot Dinsdag een date, ik ben bloednerveus. Heb zelfs vrij genomen om even te shoppen voor wat leuks, uitgebreid te douchen en dat soort dingetjes!!
Hoe is het met jou? Kom je het weekend een beetje door?
zondag 24 januari 2010 om 17:21
Dag meiden
heb alles gelezen, en vind het heel herkenbaar, heb zelf net een relatie achter de rug van 16 jaar
Hoge pieken diepe dalen sinds dien nu weer even een diep dal, en de tranen vloeien ook rijkelijk vandaag.
Houd ook nog steeds van ex, de toekomst verwachtingen waren alleen zo ver uit elkaar gegroeid.
Het leven ziet er nu even heel zinloos uit, bang om nooit meer gelukkig te worden zonder hem.
Kan het nu niet opbrengen om m'n verhaal uit de doeken te doen,
ben te verdrietig en pc's en water is niet een goede mix.
Ik sterk me wel aan de verhalen die ik hier gelezen heb, en ga dus mijn rollercoaster rit nog even vervolgen.
Het leven heeft even zijn glans verloren.
Het is ergens wel raar, als mensen mij vragen wat ik dan zo erg aan hem mis, weet ik even geen antwoord te geven, want zo geweldig was hij niet , maar hij was wel van mij en bij mij, wist mijn diepste gevoelens en mijn onzekerheden, heel veel meegemaakt samen.
Ach ik weet het allemaal even niet meer, ik moet even allles weer een beetje relativeren voordat ik verder kan schrijven.
Sorry als het allemaal wat verward overkomt, zo voelt het bij mij in de rollercoaster, bevind me alleen helaas niet in het pretpark.
heb alles gelezen, en vind het heel herkenbaar, heb zelf net een relatie achter de rug van 16 jaar
Hoge pieken diepe dalen sinds dien nu weer even een diep dal, en de tranen vloeien ook rijkelijk vandaag.
Houd ook nog steeds van ex, de toekomst verwachtingen waren alleen zo ver uit elkaar gegroeid.
Het leven ziet er nu even heel zinloos uit, bang om nooit meer gelukkig te worden zonder hem.
Kan het nu niet opbrengen om m'n verhaal uit de doeken te doen,
ben te verdrietig en pc's en water is niet een goede mix.
Ik sterk me wel aan de verhalen die ik hier gelezen heb, en ga dus mijn rollercoaster rit nog even vervolgen.
Het leven heeft even zijn glans verloren.
Het is ergens wel raar, als mensen mij vragen wat ik dan zo erg aan hem mis, weet ik even geen antwoord te geven, want zo geweldig was hij niet , maar hij was wel van mij en bij mij, wist mijn diepste gevoelens en mijn onzekerheden, heel veel meegemaakt samen.
Ach ik weet het allemaal even niet meer, ik moet even allles weer een beetje relativeren voordat ik verder kan schrijven.
Sorry als het allemaal wat verward overkomt, zo voelt het bij mij in de rollercoaster, bevind me alleen helaas niet in het pretpark.
zondag 24 januari 2010 om 17:47
@ levin: super dat je een date hebt! Je bent dus lekker aan het verder gaan en dat is goed! Kan me wel voorstellen dat je bloednerveus bent hoor,zou ik ook zijn...maar wees gewoon je eigen leuke zelf ,gewoon levin! Ja,de voorbereiding is al spannend op zich hahaha,verwen jezelf maar ff lekker met iets moois.En dan pak je date helemaal in! Laat ons wel weten hoe het gegaan is..so curious! Ik leef iig met je mee : )
Ik kom het weekend wel door,gaat steeds beter,finally...en das een goed gevoel! Ben lekker thuis net als jij een beetje rommelen,gezellig met m'n meiden.
@phoeby: Big hug! Kom op meid,het komt wel weer goed,al voelt dat nu ff helemaal niet zo! Btw,16 jaar is wel lang...jeetje.
Maar je zult erachter komen dat je het ook alleen kunt! Ja,je bent nu erg verdrietig en radeloos en dat mag ook...het kost tijd,tijd die je jezelf moet geven.Nu lijkt het of niks meer leuk of belangrijk is,maar dat gevoel gaat over!
Kom even weer tot jezelf en doe je verhaal wanneer jij dat kunt en wilt...no hurry! Wij op dit topic kennen dit gevoel allemaal op onze persoonlijke manier,dus....sterkte meis! liefs mirre
Ik kom het weekend wel door,gaat steeds beter,finally...en das een goed gevoel! Ben lekker thuis net als jij een beetje rommelen,gezellig met m'n meiden.
@phoeby: Big hug! Kom op meid,het komt wel weer goed,al voelt dat nu ff helemaal niet zo! Btw,16 jaar is wel lang...jeetje.
Maar je zult erachter komen dat je het ook alleen kunt! Ja,je bent nu erg verdrietig en radeloos en dat mag ook...het kost tijd,tijd die je jezelf moet geven.Nu lijkt het of niks meer leuk of belangrijk is,maar dat gevoel gaat over!
Kom even weer tot jezelf en doe je verhaal wanneer jij dat kunt en wilt...no hurry! Wij op dit topic kennen dit gevoel allemaal op onze persoonlijke manier,dus....sterkte meis! liefs mirre
zondag 24 januari 2010 om 18:48
@ Phoeby: we weten allemaal hoe je je voelt, maar wat mirre zegt: neem je tijd, het komt echt goed, maar je moet even door deze rotperiode heenworstelen. Sterkte.
@ Levin: wat goed dat je gaat daten! Hier nog niets op dat vlak... maar eigenlijk ook nog niet echt aan toe, dus laat maar ff voor mij. Have fun en geniet vooral even van de aandacht! Is je ex al weg van het werk?
@ Mirre: jij ook een je geeft er altijd zoveel aan anderen, dat je er ook zelf wel eentje verdient! Je verhalen zijn heel herkenbaar, ik reageer niet vaak, maar ik lees mee hoor. En ik geloof echt dat er voor jou hoop op een nieuwe liefde is hoor, je bent zo'n lief mens, dat kan niet anders!
@ Tangerine: ook voor jou een dikke . Het gaat niet altijd om de duur van de relatie, een korte kan net zo intens voelen. Het klinkt alsof hij nog een boel voor zichzelf heeft op te lossen. Kan me voorstellen dat je hoopt dat hij zijn 'fout' inziet, maar ga niet teveel op hem zitten wachten. De gedachte 'als jullie echt bij elkaar horen/passen, kom je vanzelf wel weer bij elkaar' is prima om je enigszins aan vast te houden. In de tussentijd is het voor jou het beste om je helemaal op jezelf te richten. Doe dingen die goed zijn voor jou, laat hem (nu even) gaan en wees lief en goed voor jezelf.
@ Amientje: Sluit me aan bij de post van Levin: je dient eerlijk te worden tegenover jezelf en iedereen om je heen. Als de relatie met de vader van je kind zo rampzalig is (al 5 jaar!) dan kun je beter uit elkaar gaan lijkt me. In plaats van er een nieuwe liefde naast te nemen, en intussen tussen alles in te blijven rommelen. Lijkt me ook geen goed voorbeeld voor je kind. Ga met jezelf aan de slag, schep orde in je leven. Ik hoop voor je dat je vriend beter wordt, en mocht je met hem verder gaan dan wens ik je veel geluk. Maar richt je energie nu vooral op jezelf en je kind en creeer stabiliteit in jullie leven, hoe moeilijk ook.
@ Sann76: jij ook een herkenbaar verhaal hoor, volhouden je komt er wel! Er komt heus een vent die 100% voor jou gaat.
@ Levin: wat goed dat je gaat daten! Hier nog niets op dat vlak... maar eigenlijk ook nog niet echt aan toe, dus laat maar ff voor mij. Have fun en geniet vooral even van de aandacht! Is je ex al weg van het werk?
@ Mirre: jij ook een je geeft er altijd zoveel aan anderen, dat je er ook zelf wel eentje verdient! Je verhalen zijn heel herkenbaar, ik reageer niet vaak, maar ik lees mee hoor. En ik geloof echt dat er voor jou hoop op een nieuwe liefde is hoor, je bent zo'n lief mens, dat kan niet anders!
@ Tangerine: ook voor jou een dikke . Het gaat niet altijd om de duur van de relatie, een korte kan net zo intens voelen. Het klinkt alsof hij nog een boel voor zichzelf heeft op te lossen. Kan me voorstellen dat je hoopt dat hij zijn 'fout' inziet, maar ga niet teveel op hem zitten wachten. De gedachte 'als jullie echt bij elkaar horen/passen, kom je vanzelf wel weer bij elkaar' is prima om je enigszins aan vast te houden. In de tussentijd is het voor jou het beste om je helemaal op jezelf te richten. Doe dingen die goed zijn voor jou, laat hem (nu even) gaan en wees lief en goed voor jezelf.
@ Amientje: Sluit me aan bij de post van Levin: je dient eerlijk te worden tegenover jezelf en iedereen om je heen. Als de relatie met de vader van je kind zo rampzalig is (al 5 jaar!) dan kun je beter uit elkaar gaan lijkt me. In plaats van er een nieuwe liefde naast te nemen, en intussen tussen alles in te blijven rommelen. Lijkt me ook geen goed voorbeeld voor je kind. Ga met jezelf aan de slag, schep orde in je leven. Ik hoop voor je dat je vriend beter wordt, en mocht je met hem verder gaan dan wens ik je veel geluk. Maar richt je energie nu vooral op jezelf en je kind en creeer stabiliteit in jullie leven, hoe moeilijk ook.
@ Sann76: jij ook een herkenbaar verhaal hoor, volhouden je komt er wel! Er komt heus een vent die 100% voor jou gaat.
zondag 24 januari 2010 om 19:38
@vantzelfde: thanx voor je lieve woorden! Doet me echt goed! : ) hoe ist nu met jou? kun je een beetje vrede met de situatie krijgen? Hope so....
@ amientje:had nog niet op je gereageerd. Als ik je een advies mag geven...toon nu eens je moed en kracht,die heb je vast deep down! kies voor jezelf en voor je kind en ff niet voor een MAN! Richt je op jullie beiden (kind en jij) laat de rust terugkeren en kijk dan eens weer hoe je erin staat. Misschien wel heel anders dan nu...wil je een heel nieuwe start! Dit is misschien niet wat je nu wilt horen,maar tis wel eerlijk...nu is het voor alle betrokkenen niet goed,geeft alleen verdriet en dus verliezers...wens je veel sterkte en wijsheid! liefs,mirre
@ amientje:had nog niet op je gereageerd. Als ik je een advies mag geven...toon nu eens je moed en kracht,die heb je vast deep down! kies voor jezelf en voor je kind en ff niet voor een MAN! Richt je op jullie beiden (kind en jij) laat de rust terugkeren en kijk dan eens weer hoe je erin staat. Misschien wel heel anders dan nu...wil je een heel nieuwe start! Dit is misschien niet wat je nu wilt horen,maar tis wel eerlijk...nu is het voor alle betrokkenen niet goed,geeft alleen verdriet en dus verliezers...wens je veel sterkte en wijsheid! liefs,mirre
zondag 24 januari 2010 om 20:04
He vantzelfde, goed om weer van je te horen. Hoe gaat het met je? Een van je vorige posts klonk goed! Lekker bezig met van alles en nog wat.. kun je een beetje omgaan met die 'nare bijsmaak' waar je het de vorige keer over had?
Dit is de laatste week dat ex nog bij mij werkt. En dan, weg!!! Zit me wel al dagen druk te maken over het afscheid.. Stomme doos die ik ben. Wat moet ik op de kaart schrijven die wij met zn allen geven? Moet ik wel of geen geld geven voor zijn afscheidscadeau? Hoe zeg ik hem gedag? (of afwachten, ik werk tot later dan hij, dus hij zou afscheid moeten komen nemen).
Iemand tips?
Dit is de laatste week dat ex nog bij mij werkt. En dan, weg!!! Zit me wel al dagen druk te maken over het afscheid.. Stomme doos die ik ben. Wat moet ik op de kaart schrijven die wij met zn allen geven? Moet ik wel of geen geld geven voor zijn afscheidscadeau? Hoe zeg ik hem gedag? (of afwachten, ik werk tot later dan hij, dus hij zou afscheid moeten komen nemen).
Iemand tips?
zondag 24 januari 2010 om 20:26
hey Levin!
Ik dacht: kom ook es binnen vallen op je overdrukke topic Wauw wat wordt het hier veel gepost: wat ergens natuurlijk rottig is o.g.v. liefdesleed-land, maar wel weer fijn dat een ieder hier zijn/ haar liefdesleed kan posten! wat ben ej toch een lieve gastvrouw, Levin! Super! Ik kan niet op ieder's post reageren: het gaat hier zo hard! Maar ik las jouw laatste en wilde toch weer es reageren.
Het lijkt me in jouw situatie vreemd en toch fijn dat je ex nu weg gaat bij jullie werkgever. Het leek me ook al zo gecompliceerd! wat zegt je gevoel over een gift of krabbel op een kaartje?? Op ons werk kan iedereen gewoon geven wat hij/zij wil geven. Hebben jullie een vast bedrag afgesproken? En hoeveel is dat dan? Als dat niet zo is, zou ik er een eurootje bij donderen en 'groet, Levin' op de kaart zetten. Houd je de eer aan jezelf en geef je niet meer dan dat je wilt.
@vantzelfde! Ook weer fijn om jou eens te zien posten!! Hoe gaat het nu? Ik begrijp wel dat je het daten nog niet zo ziet zitten. Komt toch vanzelf weer? Leuke dingen blijven doen en verwerken kan ook samen gaan! Ik hoop in ieder geval dat je je draai weer aardig gevonden hebt.
@Jady: hoe is het nu met jou en je nieuwe lover? Of heb ik dus allerlei posts niet gelezen van jou?
Voel me een beetje lullig dat ik nu niet op iedereen reageer, maar het is bijna niet bij te houden dit topic Dus voor iedereen met (nog steeds) liefdesverdriet: een dikke
Ik dacht: kom ook es binnen vallen op je overdrukke topic Wauw wat wordt het hier veel gepost: wat ergens natuurlijk rottig is o.g.v. liefdesleed-land, maar wel weer fijn dat een ieder hier zijn/ haar liefdesleed kan posten! wat ben ej toch een lieve gastvrouw, Levin! Super! Ik kan niet op ieder's post reageren: het gaat hier zo hard! Maar ik las jouw laatste en wilde toch weer es reageren.
Het lijkt me in jouw situatie vreemd en toch fijn dat je ex nu weg gaat bij jullie werkgever. Het leek me ook al zo gecompliceerd! wat zegt je gevoel over een gift of krabbel op een kaartje?? Op ons werk kan iedereen gewoon geven wat hij/zij wil geven. Hebben jullie een vast bedrag afgesproken? En hoeveel is dat dan? Als dat niet zo is, zou ik er een eurootje bij donderen en 'groet, Levin' op de kaart zetten. Houd je de eer aan jezelf en geef je niet meer dan dat je wilt.
@vantzelfde! Ook weer fijn om jou eens te zien posten!! Hoe gaat het nu? Ik begrijp wel dat je het daten nog niet zo ziet zitten. Komt toch vanzelf weer? Leuke dingen blijven doen en verwerken kan ook samen gaan! Ik hoop in ieder geval dat je je draai weer aardig gevonden hebt.
@Jady: hoe is het nu met jou en je nieuwe lover? Of heb ik dus allerlei posts niet gelezen van jou?
Voel me een beetje lullig dat ik nu niet op iedereen reageer, maar het is bijna niet bij te houden dit topic Dus voor iedereen met (nog steeds) liefdesverdriet: een dikke
Only dead fish go with the flow
zondag 24 januari 2010 om 20:33
@ mirre, super fijn die herkenbaarheid, weet je dat je niet de enige bent, dat sterkt!! Hoe oud zijn je meiden nu dan? onbegrijpelijk dat de vader geen rol speelt in hun leven maar ik geloof zeker dat ze dan bij jou veel beter af zijn. Steunt je wel dat je kids hebt denk ik of niet? ik had ze ook zo graag gewild, hopelijk kan dat allemaal nog.. Mijn huisje glimt weer!! super fijn om je plekkie mooi te maken, goeie therapie haha.. lees dat jij je middag ook goed bent doorgekomen, je bent alweer een stappie verder volgens mij. Hoe lang geleden is het voor jou?
@tangerine, nog allemaal vers dus.. denk aan jezelf meis, knap als je vrienden kan blijven maar weet niet of dat voor jou ook te doen is, doet toch veel verdriet lijkt me. Je bent het waard dat iemand volledig voor je gaat, net als voorons allemaal!
@phoebe, het is ook zo moeilijk, ik kan het me voorstellen zeker na 16 jaar!! maar het geluk is er ook voor jou ook al zie je dat nu even niet.. ik ben er soms ook bang voor maar dring die gedachten altijd gelijk weg, postief blijven denken..het is al fijn om hier de reacties te lezen, iedereen maakt het zelfde door en grappig bij sommige gaat het al veel beter, blijf daar naar kijken, daar moet jij ook naartoe en dat gebeurt!
@vanhetzelfdedankjewel, thanks!!! met al die herkenbaarheid hier zie ik ook wel in dat het mij ook gaat lukken! je moet jezelf gelukkig maken, das wel duidelijk!
@Levin, wat moeilijk zeg, nu gaat hij dus ook "echt" weg uit je leven en das misschien alleen maar beter toch? ik zou idd gewoon afwachten, hij komt maar naar jou toe.. en afscheidscadeau?! nou ik zou dat niet doen zo geweldig heeft hij zich toch ook niet gedragen als ik je vorige posts lees.. ervan uitgaande tenminste dat je ook geen contact wil houden.. sterkte..
@tangerine, nog allemaal vers dus.. denk aan jezelf meis, knap als je vrienden kan blijven maar weet niet of dat voor jou ook te doen is, doet toch veel verdriet lijkt me. Je bent het waard dat iemand volledig voor je gaat, net als voorons allemaal!
@phoebe, het is ook zo moeilijk, ik kan het me voorstellen zeker na 16 jaar!! maar het geluk is er ook voor jou ook al zie je dat nu even niet.. ik ben er soms ook bang voor maar dring die gedachten altijd gelijk weg, postief blijven denken..het is al fijn om hier de reacties te lezen, iedereen maakt het zelfde door en grappig bij sommige gaat het al veel beter, blijf daar naar kijken, daar moet jij ook naartoe en dat gebeurt!
@vanhetzelfdedankjewel, thanks!!! met al die herkenbaarheid hier zie ik ook wel in dat het mij ook gaat lukken! je moet jezelf gelukkig maken, das wel duidelijk!
@Levin, wat moeilijk zeg, nu gaat hij dus ook "echt" weg uit je leven en das misschien alleen maar beter toch? ik zou idd gewoon afwachten, hij komt maar naar jou toe.. en afscheidscadeau?! nou ik zou dat niet doen zo geweldig heeft hij zich toch ook niet gedragen als ik je vorige posts lees.. ervan uitgaande tenminste dat je ook geen contact wil houden.. sterkte..
zondag 24 januari 2010 om 20:45
Hey weer even 'oude cluppie' hier aanwezig
Ja, hoe gaat het hier dan... op zich gaat alles wel gewoon door, doe ik de dingen en ook leuke dingen. Maar om eerlijk te zijn vind ik het nog steeds best vaak moeilijk. Is het leven nog geregeld kaal en glansloos, mis ik zijn arm om me heen, de gesprekken en gewoon de levendigheid in mijn huis. Ook al nodig ik mensen uit en loopt alles verder wel, er is nog zat tijd dat ik hier in m'n up zit en het bed is nog steeds veel te groot en te leeg.
Geen contact ook meer gehad, verwacht niets meer van hem. En dat doet me nog steeds wel pijn, dat ik zomaar uit zijn leven ben gewipt, zonder ook maar een keer achterom te kijken. Of in elk geval niet zo dat hij dat nog met mij deelt. Maar goed, hij doet dat dus zo. En ik moet verder. Hoe moeilijk ook, er is maar 1 weg: vooruit. Snel of langzaam, maar in elk geval vooruit.
Daten doe ik voorlopig nog even niet. Het eerste dat ik voor mezelf wil/moet gaan regelen, is een baan! Afleiding, inkomsten, iets om me weer goed over te voelen. Dat lijkt me wel wat
Dus daar gaat het vizier op momenteel. En een vakantie, even eruit.
tjee een afscheidskado voor je ex Levin, weet ik ook niet zo hoor. Ik kan me ook voorstellen dat als je niks doet, je daar ook een wat raar gevoel bij hebt. Lijkt me niet dat je dat als 'laatste actie' wil doen naar hem. kkkkkkkijlllllmn oh sorry, de kat komt een stukje meetypen... Eehm tja, heb eigenlijk niet echt een goed advies voor je.. sorry. Maar jij hebt altijd van die stoere en spontane acties naar hem toe, volgens mij kom je er wel uit!
Sterkte allemaal met alles en tot de volgende, ik blijf meelezen hoor! x
Ja, hoe gaat het hier dan... op zich gaat alles wel gewoon door, doe ik de dingen en ook leuke dingen. Maar om eerlijk te zijn vind ik het nog steeds best vaak moeilijk. Is het leven nog geregeld kaal en glansloos, mis ik zijn arm om me heen, de gesprekken en gewoon de levendigheid in mijn huis. Ook al nodig ik mensen uit en loopt alles verder wel, er is nog zat tijd dat ik hier in m'n up zit en het bed is nog steeds veel te groot en te leeg.
Geen contact ook meer gehad, verwacht niets meer van hem. En dat doet me nog steeds wel pijn, dat ik zomaar uit zijn leven ben gewipt, zonder ook maar een keer achterom te kijken. Of in elk geval niet zo dat hij dat nog met mij deelt. Maar goed, hij doet dat dus zo. En ik moet verder. Hoe moeilijk ook, er is maar 1 weg: vooruit. Snel of langzaam, maar in elk geval vooruit.
Daten doe ik voorlopig nog even niet. Het eerste dat ik voor mezelf wil/moet gaan regelen, is een baan! Afleiding, inkomsten, iets om me weer goed over te voelen. Dat lijkt me wel wat
Dus daar gaat het vizier op momenteel. En een vakantie, even eruit.tjee een afscheidskado voor je ex Levin, weet ik ook niet zo hoor. Ik kan me ook voorstellen dat als je niks doet, je daar ook een wat raar gevoel bij hebt. Lijkt me niet dat je dat als 'laatste actie' wil doen naar hem. kkkkkkkijlllllmn oh sorry, de kat komt een stukje meetypen... Eehm tja, heb eigenlijk niet echt een goed advies voor je.. sorry. Maar jij hebt altijd van die stoere en spontane acties naar hem toe, volgens mij kom je er wel uit!
Sterkte allemaal met alles en tot de volgende, ik blijf meelezen hoor! x
zondag 24 januari 2010 om 22:17
@ levin: maak je niet te druk over dat afscheid van ex op het werk,meis...zet gewoon een korte tekst op de kaart waarin je hem veel suc6 wenst in z'n verdere loopbaan.Dan hou je de eer aan jezelf enneh..wordt het toch niet te persoonlijk.En of je geld wilt geven ligt een beetje aan je eigen gevoel erbij,niks moet...wat betreft het "echte" afscheid zou ik het initiatief bij hem laten liggen,hij gaat weg...Het zal best nog wel even slikken zijn meid maar probeer het te zien als een afsluiting van een nare periode..je wordt straks niet meer dagelijks geconfronteerd met hem en dat geeft rust! Ga je lekker richten op je date : ) en je weet het,we blijven je hier steunen! (in case je het toch nog ff moelijk mocht krijgen eind van de week)
liefs,mirre
@ Sann76: hey...ja,herkenbaarheid is idd fijn! Mijn meiden zijn nu 13 en bijna 10,ze worden al groot! Heb idd veel steun aan ze ,in de zin dat ik ook in moeilijke tijden door moet,voor hen.Die dagen dat je het liefst onder je dekbed zou blijven liggen en de wereld buitensluiten...if you know what i mean! Maar goed dan hielden de meiden me in het ritme,alles moest gewoon doordraaien en dat is goed! Ze brengen ook veel gezelligheid met zich mee door al hun verhalen,dat leidt ook weer af! Bij mij is de relatiebreuk nu 4mnd geleden,maar vergis je niet,kan pas sinds een week of 2 de knop echt omzetten...en dat was ook hard nodig! Sinds die tijd voel ik me elke dag wat sterker worden en krijg ik weer vertrouwen in m'n eigen kracht.Waar ik zolang voor mijn gevoel niet bij kon komen,zo kapot was ik er van..Kan nu anderen ook weer steunen en (proberen) nuttige adviezen te geven. Je leert er wel veel van hoor! En das ook de bedoeling...dat al die shit iets positiefs oplevert! Al heb ik het nu wel een keer gehad met al die lessen die ik schijn te moeten leren in dit leven,hahaha.
Maar goed...jouw huisje glimt ook weer dus,is idd ook een vorm van therapie ; ) kost niks en levert wel wat op!
@vantzelfde:het is ook moeilijk meis...hier ook nog wel eens dipjes hoor! Neem je tijd,dan komt het goed...en ja aan daten moet ik ook nog ff niet denken...in mijn hart is nog geen plaats voor een ander..maar dat hoeft ook niet! Mag het ook in mijn eigen tempo doen,komt ooit wel weer.Eerst maar weer happy met mezelf worden! Goed dat je op zoek gaat naar een baan,is noodzakelijk maar ook goede afleiding! Jij krijgt het ook allemaal weer op de rit meid,komt goed! Je voelt je vast al veel beter als dat gelukt is.En een vakantie is ook een strak plan! Ff weer opladen,nooit verkeerd...Nou sterkte met alles en liefs van mij!
liefs,mirre
@ Sann76: hey...ja,herkenbaarheid is idd fijn! Mijn meiden zijn nu 13 en bijna 10,ze worden al groot! Heb idd veel steun aan ze ,in de zin dat ik ook in moeilijke tijden door moet,voor hen.Die dagen dat je het liefst onder je dekbed zou blijven liggen en de wereld buitensluiten...if you know what i mean! Maar goed dan hielden de meiden me in het ritme,alles moest gewoon doordraaien en dat is goed! Ze brengen ook veel gezelligheid met zich mee door al hun verhalen,dat leidt ook weer af! Bij mij is de relatiebreuk nu 4mnd geleden,maar vergis je niet,kan pas sinds een week of 2 de knop echt omzetten...en dat was ook hard nodig! Sinds die tijd voel ik me elke dag wat sterker worden en krijg ik weer vertrouwen in m'n eigen kracht.Waar ik zolang voor mijn gevoel niet bij kon komen,zo kapot was ik er van..Kan nu anderen ook weer steunen en (proberen) nuttige adviezen te geven. Je leert er wel veel van hoor! En das ook de bedoeling...dat al die shit iets positiefs oplevert! Al heb ik het nu wel een keer gehad met al die lessen die ik schijn te moeten leren in dit leven,hahaha.
Maar goed...jouw huisje glimt ook weer dus,is idd ook een vorm van therapie ; ) kost niks en levert wel wat op!
@vantzelfde:het is ook moeilijk meis...hier ook nog wel eens dipjes hoor! Neem je tijd,dan komt het goed...en ja aan daten moet ik ook nog ff niet denken...in mijn hart is nog geen plaats voor een ander..maar dat hoeft ook niet! Mag het ook in mijn eigen tempo doen,komt ooit wel weer.Eerst maar weer happy met mezelf worden! Goed dat je op zoek gaat naar een baan,is noodzakelijk maar ook goede afleiding! Jij krijgt het ook allemaal weer op de rit meid,komt goed! Je voelt je vast al veel beter als dat gelukt is.En een vakantie is ook een strak plan! Ff weer opladen,nooit verkeerd...Nou sterkte met alles en liefs van mij!
zondag 24 januari 2010 om 23:19
zondag 24 januari 2010 om 23:22
zondag 24 januari 2010 om 23:28
Phoeby,hang in there girl...laat het verdriet er maar even uit,geeft niks...maar laat het je niet compleet overspoelen,niet je hele dag bepalen.Je hebt je kracht nu nodig om op de been te blijven en de boel van de week af te handelen,niet makkelijk! Maar heb vertrouwen,het komt goed! Echt! Van jady die hier ook schrijft ,kreeg ik de tip om op positievegedachten.com te kijken.Staan hele waardevolle dingen op,sommige heb ik overgeschreven en bekijk ik regelmatig,geeft mij houvast en steun.Misschien kun jij er ook wat mee...probeer zo te slapen,heb je hard nodig en nogmaals sterkte en knuf van mij!