Relaties
alle pijlers
Vriend scheld me soms uit
donderdag 4 februari 2010 om 10:56
Hallo,
Mijn probleem is dat mijn vriend mij soms uitscheld. Hij zegt dan dingen als 'dom wijf', 'dom mens' of 'zeikwijf'. Het doet mij heel veel pijn. Ik weet dat ik soms wat bazig en betweterig overkom, maar dat is toch geen reden om mij zo te noemen?
Wij zijn ruim 3,5 jaar samen en hebben een zoontje van 2. Ik vind het ook heel erg dat hij soms bij onze ruzies is. Ik probeer het altijd te voorkomen maar soms irriteren mijn vriend en ik ons zo aan elkaar dat we toch beginnen te ruzieen waar hij bij is.
Dat we zo snel tegen elkaar uitvallen komt vooral door geldzorgen die we al heel lang hebben. We zitten ook veel op elkaar lip, wat ook niet goed is. Mijn vriend is ongeveer een half jaar geleden ontslagen, vanwege de crisis. Hij kon niet zo snel werk vinden, het is echt de verkeerde tijd ervoor, dus moesten we steeds met een uitkering rondkomen en nu die is gestopt krijgen we wat geld van de gemeente maar het is gewoon geen vetpot. We kunnen bijna nooit iets extra's doen en moeten ons altijd afvragen 'kan dat wel?' Soms breekt dat gewoon op.
Voordat mijn vriend is ontslagen verdiende hij ook het minimumloon (hij was toen 23), dus hadden we ook niet veel. En aangezien we dus ook een kindje hebben om voor te zorgen...
Maar goed, ik probeer altijd over alles te praten met mijn vriend en zeg dan ' we moeten het uitpratne, geen ruzie maken...' dat soort dingen maar het maakt me soms gek dat hij dan zo geinteresseerd doet en me niet aankijkt als hij praat of gewoon helemaal niets zegt. Vaak zet ie gewoon de tv aan of gaat zitten Xboxen terwijl hij echt wel ziet dat ik met de tranen in mijn ogen zit en er soms kapot aan ga. Dan ga ik maar alleen op onze slaapkamer zitten.
Naja, misschien is het wel een vaag verhaal ,maar ik moest ook gewoon wat van me afschrijven.
Ik houd wel heel veel van hem en we hebben het ook meestal wel leuk samen, maar nu we steeds zoveel zorgen hebben of we wel rondkomen is het kleinste ding al een reden om rot tegen elkaar te doen. Ik ben gewoon erg gestressed en weet het soms even niet meer. En mijn vriend is meestal relaxed en denkt 'ach, komt wel goed... ' hij begrijpt mijn zorgen gewoon niet. Maar ondertussen lopen we wel achter met de huur en kunnen we bijna geen boodschappen doen. Volgende week ben ik ook nog eens jarig en dan moet ik ook wel wat extra boodschapjes doen...
Naja, ik dwaal een beetje af.
Maar wat zouden jullie doen als je vriend zulke dingen tegen je zou zeggen?
(nu is mijn vriend bezig met een opleiding en over een paar maanden heeft hij dus eindelijk weer goed werk als het goed is. Dus hoop ik dat het dan weer allemaal beter zal gaan)
Mijn probleem is dat mijn vriend mij soms uitscheld. Hij zegt dan dingen als 'dom wijf', 'dom mens' of 'zeikwijf'. Het doet mij heel veel pijn. Ik weet dat ik soms wat bazig en betweterig overkom, maar dat is toch geen reden om mij zo te noemen?
Wij zijn ruim 3,5 jaar samen en hebben een zoontje van 2. Ik vind het ook heel erg dat hij soms bij onze ruzies is. Ik probeer het altijd te voorkomen maar soms irriteren mijn vriend en ik ons zo aan elkaar dat we toch beginnen te ruzieen waar hij bij is.
Dat we zo snel tegen elkaar uitvallen komt vooral door geldzorgen die we al heel lang hebben. We zitten ook veel op elkaar lip, wat ook niet goed is. Mijn vriend is ongeveer een half jaar geleden ontslagen, vanwege de crisis. Hij kon niet zo snel werk vinden, het is echt de verkeerde tijd ervoor, dus moesten we steeds met een uitkering rondkomen en nu die is gestopt krijgen we wat geld van de gemeente maar het is gewoon geen vetpot. We kunnen bijna nooit iets extra's doen en moeten ons altijd afvragen 'kan dat wel?' Soms breekt dat gewoon op.
Voordat mijn vriend is ontslagen verdiende hij ook het minimumloon (hij was toen 23), dus hadden we ook niet veel. En aangezien we dus ook een kindje hebben om voor te zorgen...
Maar goed, ik probeer altijd over alles te praten met mijn vriend en zeg dan ' we moeten het uitpratne, geen ruzie maken...' dat soort dingen maar het maakt me soms gek dat hij dan zo geinteresseerd doet en me niet aankijkt als hij praat of gewoon helemaal niets zegt. Vaak zet ie gewoon de tv aan of gaat zitten Xboxen terwijl hij echt wel ziet dat ik met de tranen in mijn ogen zit en er soms kapot aan ga. Dan ga ik maar alleen op onze slaapkamer zitten.
Naja, misschien is het wel een vaag verhaal ,maar ik moest ook gewoon wat van me afschrijven.
Ik houd wel heel veel van hem en we hebben het ook meestal wel leuk samen, maar nu we steeds zoveel zorgen hebben of we wel rondkomen is het kleinste ding al een reden om rot tegen elkaar te doen. Ik ben gewoon erg gestressed en weet het soms even niet meer. En mijn vriend is meestal relaxed en denkt 'ach, komt wel goed... ' hij begrijpt mijn zorgen gewoon niet. Maar ondertussen lopen we wel achter met de huur en kunnen we bijna geen boodschappen doen. Volgende week ben ik ook nog eens jarig en dan moet ik ook wel wat extra boodschapjes doen...
Naja, ik dwaal een beetje af.
Maar wat zouden jullie doen als je vriend zulke dingen tegen je zou zeggen?
(nu is mijn vriend bezig met een opleiding en over een paar maanden heeft hij dus eindelijk weer goed werk als het goed is. Dus hoop ik dat het dan weer allemaal beter zal gaan)
donderdag 4 februari 2010 om 11:04
Ik werk voor een paar uur in de week en doe een thuisstudie. Ik wil heel graag werken maar er zijn of geen geschikte vacatures of ze willen me niet 
ik solliciteer wel af en toe.
En ik wil mijn zoontje eigenlijk ook niet heel lang alleen bij zijn vader laten.
Ik vind het heel erg dat ik dit moet zeggen omdat ik wel weet dat mijn vriend gek is op ons zoontje, maar hij heeft soms gewoon zichzelf niet in de hand.
Ik zeg al vaker dat hij eens met een psychiater of iets moet praten maar dat wil hij niet want hij heeft er al slechte ervaringen mee. Hij kan zijn gevoelens ook gewon niet uiten.
Vaak denk ik dt hij erg in de knoop zit met zichzelf.. want ik weet dat hij een goed hart heeft.
ik solliciteer wel af en toe.En ik wil mijn zoontje eigenlijk ook niet heel lang alleen bij zijn vader laten.
Ik vind het heel erg dat ik dit moet zeggen omdat ik wel weet dat mijn vriend gek is op ons zoontje, maar hij heeft soms gewoon zichzelf niet in de hand.
Ik zeg al vaker dat hij eens met een psychiater of iets moet praten maar dat wil hij niet want hij heeft er al slechte ervaringen mee. Hij kan zijn gevoelens ook gewon niet uiten.
Vaak denk ik dt hij erg in de knoop zit met zichzelf.. want ik weet dat hij een goed hart heeft.
donderdag 4 februari 2010 om 11:05
Prille relatie, een kind, ernstige geldzorgen, geen werk, jullie hebben wel alles tegelijk op jullie bordje. Dat is niet makkelijk, en als je nooit echt goed met elkaar geleerd hebt met zorgen en stress om te gaan, om conflicten uit te praten ook, dan wordt het moeilijk.
Natuurlijk kan je zeggen dat hij zich fout gedraagt, en hij zal vast vinden dat jij het fout doet, maar wil jullie relatie een goede kans van slagen hebben, dan lijkt me dat jullie samen zullen moeten uitvinden wat jullie samen kunnen doen voor jezelf en voor elkaar, om hier verbetering in te vinden.
Probeer in ieder geval de relatie te bespreken als er niet net een ruzie is geweest. En probeer er eens wat hulp bij te vinden. Ouders, goede vrienden, of misschien maatschappelijk werk (vraag eens bij de sociale dienst)?
Het is niet makkelijk, jullie situatie is ook nog eens beroerd, maar het is echt niet heel uitzonderlijk waar jullie in zitten. En dat betekent: er is best goede hoop dat jullie hier uit komen als jullie dat allebei willen.
En laten we eerlijk zijn: jullie hebben samen een kind op de wereld gezet, dus je hebt geen keuze, jullie moeten, allebei, je verantwoordelijkheid nemen naar je kind en naar elkaar. Aan het werk dus!
Succes!
Natuurlijk kan je zeggen dat hij zich fout gedraagt, en hij zal vast vinden dat jij het fout doet, maar wil jullie relatie een goede kans van slagen hebben, dan lijkt me dat jullie samen zullen moeten uitvinden wat jullie samen kunnen doen voor jezelf en voor elkaar, om hier verbetering in te vinden.
Probeer in ieder geval de relatie te bespreken als er niet net een ruzie is geweest. En probeer er eens wat hulp bij te vinden. Ouders, goede vrienden, of misschien maatschappelijk werk (vraag eens bij de sociale dienst)?
Het is niet makkelijk, jullie situatie is ook nog eens beroerd, maar het is echt niet heel uitzonderlijk waar jullie in zitten. En dat betekent: er is best goede hoop dat jullie hier uit komen als jullie dat allebei willen.
En laten we eerlijk zijn: jullie hebben samen een kind op de wereld gezet, dus je hebt geen keuze, jullie moeten, allebei, je verantwoordelijkheid nemen naar je kind en naar elkaar. Aan het werk dus!
Succes!
donderdag 4 februari 2010 om 11:07
Het feit dat jij jullie kind eigenlijk niet bij jouw vriend durft te laten vind ik alarmerender dan dat hij jou uitscheldt. Niet dat ik dat goed keur, maar ik zou toch echt maar eens heel goed voor jezelf nagaan hoe jij wilt dat jullie kind wordt opgevoed en daar eens een goed gesprek (zonder kind) over hebben!
donderdag 4 februari 2010 om 11:07
quote:Grethels schreef op 04 februari 2010 @ 11:02:
geld maakt niet gelukkig.
respect en liefde voor elkaar wel!
Nee, maar met geld is het wel gemakkelijker om het gezellig te houden.
Om het op landen niveau te benoemen, als het economisch slecht gaat met een land, gaat het meestal ook politiek slecht met een land (bijvoorbeeld Haiti), gaat het economisch goed, dan gaat het meestal ook politiek goed (Nederland).
Zo is het vaak ook in een relatie. Geldgebrek brengt nu eenmaal enorme spanningen met zich mee.
geld maakt niet gelukkig.
respect en liefde voor elkaar wel!
Nee, maar met geld is het wel gemakkelijker om het gezellig te houden.
Om het op landen niveau te benoemen, als het economisch slecht gaat met een land, gaat het meestal ook politiek slecht met een land (bijvoorbeeld Haiti), gaat het economisch goed, dan gaat het meestal ook politiek goed (Nederland).
Zo is het vaak ook in een relatie. Geldgebrek brengt nu eenmaal enorme spanningen met zich mee.
donderdag 4 februari 2010 om 11:09
Ik vind elkaar uitschelden, echt een 'no go' Iemand die belangrijk voor me is en waar ik van hou, die scheld ik niet uit en andersom verwacht ik dat ook. Het is elkaar respecteren. Ik heb mn vriend nog nooit uitgescholden en andersom ook niet.
Ik vind het dus echt een ernstige zaak en ook een slecht voorbeeld voor jullie kindje. Misschien kun je het er eens met hem over hebben als de sfeer wel oke is? En dan niet op een aanvallende manier, maar vanuit jezelf, vanuit je eigen gevoel?
En verder...ik keur het absoluut af, het uitschelden, maar krijg een beetje het gevoel dat er meer aan de hand is. Ik merk uit je verhaal op dat je vriend niet zo'n praten is, dus miss is dit zijn manier om dingen die niet goed lopen en die hem frustreren te uiten. (Ik zeg niet dat dit goed is hoor.) Maar miss moet je het in die richting proberen te zoeken....Want werk jij wel? Als jij niet werkt, heeft het dan miss onbewust daar iets mee te maken? Dat je vriend miss ontzettende druk voelt en dat het voelt alsof alles op zijn schouders terecht komt...
Scheld hij je eigenlijk pas uit sinds jullie problemen hebben, of wat dat daarvoor ook wel eens zo?
Ik vind het dus echt een ernstige zaak en ook een slecht voorbeeld voor jullie kindje. Misschien kun je het er eens met hem over hebben als de sfeer wel oke is? En dan niet op een aanvallende manier, maar vanuit jezelf, vanuit je eigen gevoel?
En verder...ik keur het absoluut af, het uitschelden, maar krijg een beetje het gevoel dat er meer aan de hand is. Ik merk uit je verhaal op dat je vriend niet zo'n praten is, dus miss is dit zijn manier om dingen die niet goed lopen en die hem frustreren te uiten. (Ik zeg niet dat dit goed is hoor.) Maar miss moet je het in die richting proberen te zoeken....Want werk jij wel? Als jij niet werkt, heeft het dan miss onbewust daar iets mee te maken? Dat je vriend miss ontzettende druk voelt en dat het voelt alsof alles op zijn schouders terecht komt...
Scheld hij je eigenlijk pas uit sinds jullie problemen hebben, of wat dat daarvoor ook wel eens zo?
donderdag 4 februari 2010 om 11:14
Ik stel mezelkf meestal heel kwetsbaar op naar mijn vriend toe en vertel hem dan over mijn gevoelens en zeg hem letterlijk dat hij me pijn doet.. Maar het lijkt alsof hij me niet begrijpt.
Het is ook een jongen met een verleden, hij heeft veel meegemaakt, misschien heeft dat er mee te maken dat hij vaak zo gevoelloos is.
En tegenover ons zoontje is hij meestal echt een lieve papa en geeft hij hem knuffels en kusjes en ik zie ook dat ons zoontje dol op hem is. Maar hij is nu een echte peuterpuber en haalt soms het bloed onder onze nagels vandaan en mijn vriend kan er niet goed mee omgaan
En ja, ook over dit onderwerp hebben we veel ruzies.
Het is ook een jongen met een verleden, hij heeft veel meegemaakt, misschien heeft dat er mee te maken dat hij vaak zo gevoelloos is.
En tegenover ons zoontje is hij meestal echt een lieve papa en geeft hij hem knuffels en kusjes en ik zie ook dat ons zoontje dol op hem is. Maar hij is nu een echte peuterpuber en haalt soms het bloed onder onze nagels vandaan en mijn vriend kan er niet goed mee omgaan
En ja, ook over dit onderwerp hebben we veel ruzies.
donderdag 4 februari 2010 om 11:15
Hebben jullie het wel eens samen over de opvoeding?
Wat vind jij van een corrigerende tik? Dat zijn belangrijke dingen om te bespreken. Je kind niet alleen bij z'n vader achter willen laten vind ik op z'n zachtst gezegd alarmerend.
Jullie moeten wel op elkaar kunnen vertrouwen en op één lijn zitten. Zorg dat je op die lijn komt. Lees de post van Rider nog eens.
Wat vind jij van een corrigerende tik? Dat zijn belangrijke dingen om te bespreken. Je kind niet alleen bij z'n vader achter willen laten vind ik op z'n zachtst gezegd alarmerend.
Jullie moeten wel op elkaar kunnen vertrouwen en op één lijn zitten. Zorg dat je op die lijn komt. Lees de post van Rider nog eens.
donderdag 4 februari 2010 om 11:15
quote:Loesje108 schreef op 04 februari 2010 @ 11:09:
[...]
Af en toe geeft hij ons zoontje een iets te harde tik. Het is geen slaan, maar het doet hem wel pijn.
Tik = slaan Het kind is 2! (en hoe vaak is af en toe?)
Waarom heeft hij geen werk? Hoezo er is niets te vinden? (vraag me af hoeveel moeite hij er voor doet)
Ik zie in je post minsten 3 alarmbellen, ik hoop dat jij ze ook hoort rinkelen.
[...]
Af en toe geeft hij ons zoontje een iets te harde tik. Het is geen slaan, maar het doet hem wel pijn.
Tik = slaan Het kind is 2! (en hoe vaak is af en toe?)
Waarom heeft hij geen werk? Hoezo er is niets te vinden? (vraag me af hoeveel moeite hij er voor doet)
Ik zie in je post minsten 3 alarmbellen, ik hoop dat jij ze ook hoort rinkelen.
