Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
vrijdag 26 februari 2010 om 19:18
Diay: Mijn zoontje is pas anderhalf dus het valt nog niet echt uit te leggen. Hij gaat de helft van de tijd naar mijn ex (vader) en was gek op mijn (niet meer) vriend. We hadden een ritueeltje: als we thuis kwamen slopen we heeel stilletjes naar binnen om mijn vriend te verrassen en besluipen. We zeiden steeds "sssst" en hij vond dat super. Nu heb ik een paar keer gezegt ".. komt niet meer, is weg" maar we kwamen gisteren thuis en hij liep door het huis, heel blij kijkend "ssst" te roepen en mijn ex te zoeken. Ik heb nog nooit zoiets sneu's gezien. Mijn hart brak echt toen ik dat teleurgestelde koppie zag, mijn zoontje heeft het er nog elke dag over. Steeds als hij wakker wordt blijft hij op zoek gaan. Dus als iemand tips heeft...
Akelig is het he Diay, dat je steeds weer in situaties komt waarin je het oude verwacht. Ik heb dat met wakker worden 's ochtend, dan verwacht ik hem te zien. De realiteit is dan steeds weer vervelend. Sterkte meid, je zult het niet willen horen, maar het slijt.
Akelig is het he Diay, dat je steeds weer in situaties komt waarin je het oude verwacht. Ik heb dat met wakker worden 's ochtend, dan verwacht ik hem te zien. De realiteit is dan steeds weer vervelend. Sterkte meid, je zult het niet willen horen, maar het slijt.
vrijdag 26 februari 2010 om 20:29
Hey dames, pfffff.... ook ik heb nu al 2 dagen last van een megadip!
Kan het even niet opbrengen om overal op te reageren, maar wil wel graag hier van mij afschrijven.
Wat me het meeste bezig hield vandaag is dat ik hem wilde smsen dat ik hem na 6 weken nog gigantisch mis en of hij dat ook zo voelde. Uiteraard niet gedaan natuurlijk! Maar het speelde wel continue door mijn gedachten.
@Zomaariets; dat heb ik ook, die eenzame weekenden. Ik heb (mede door vele verhuizingen) ook weinig vriendinnen. Die ik heb zijn allemaal gesettled en/of wonen ver weg. Het is inderdaad erg lastig om nieuwe contacten te leggen want iedereen is al zo druk en leeft voornamelijk zijn eigen leven met daarin al de gevestigde vriendschappen.
Mjah, dan moeten wij maar eens iets gaan doen, toch?
@Noahtb en Diay; kinderen zijn altijd de dupe van een break-up. Mijn dochter was ook helemaal overstuur. Zij is dus 5 en begrijpt het wel deels heel goed. Eerst heeft haar vader ons in de steek gelaten toen ze 1,5 jaar was en nu ex-vriend. De laatste is nog erger want ze is zich hartstikke bewust van alles. Mijn ex had ook een goede band met haar en had nog van alles en nog wat beloofd. Zij kan dat niet begrijpen en vraagt zich af wat ze verkeerd heeft gedaan. Zo zielig!
Dit weekend wel wat in de planning staan. Morgen komt mijn dochtertje even de hele dag thuis en dan gaan we knutselen en een cake bakken. Misschien nog even naar de buurvrouw een kop koffie drinken. Morgenavond komt een vriendin voorbij.
Zondag nog niets in de planning staan.
Volgend weekend komt mijn ex (vader van mijn dochter) een weekend bij ons. Gezellige dingen doen en ook om de thuiskomst te vieren dat mijn dochter weer definitief naar huis komt nu ik weer wat aan de betere hand ben.
Maarja, een paar rotdagen achter de rug. Komt voornamelijk omdat ik nog steeds niet kan begrijpen waarom mijn ex na 2 jaar het op zo'n onbeschofte manier het heeft uitgemaakt. Met een telefoontje toen ik in het ziekenhuis lag!! Dat geeft wel zo'n knauw. Dan denk ik : ben jij nu zo goed met relaties/mensen/vriendschappen??? Heb je dan niets over jezelf geleerd bij je psycholoog over hoe je met anderen moet omgaan?
Van de week een soort van reünie gehad van oud-collega's. Zij kennen mijn ex ook want we hebben samengewerkt. Kwam naar voren dat ze hem altijd al een sukkel vonden. Moest er inwendig wel om lachen. En omdat die wereld nogal klein is in die business wisten mijn oud-collega's ook nog eens te vermelden dat hij bij zijn werkgever van daarvoor hem ook liever kwijt dan rijk waren. Toen dacht ik bij mezelf, tja.... er zit misschien toch wat onbenaderbaars aan hem. Wat stugheid en onbehouwenheid. Iets wat mensen afstoot. Behalve in zijn eigen kringetje dan want dat zijn allemaal van die mensen met gebruiksaanwijzing en geheel eigen wereld.
@Mirre; heb zoveel aan jouw juiste woorden. Doet me echt goed!!
Sorry voor dit dramverhaal. Ik moest het spuien.
Ik hoop dat ik me er snel weer kan toe zetten om op jullie verhalen te reageren.
Prettig weekend en kin omhoog en schouders naar achteren!
Kan het even niet opbrengen om overal op te reageren, maar wil wel graag hier van mij afschrijven.
Wat me het meeste bezig hield vandaag is dat ik hem wilde smsen dat ik hem na 6 weken nog gigantisch mis en of hij dat ook zo voelde. Uiteraard niet gedaan natuurlijk! Maar het speelde wel continue door mijn gedachten.
@Zomaariets; dat heb ik ook, die eenzame weekenden. Ik heb (mede door vele verhuizingen) ook weinig vriendinnen. Die ik heb zijn allemaal gesettled en/of wonen ver weg. Het is inderdaad erg lastig om nieuwe contacten te leggen want iedereen is al zo druk en leeft voornamelijk zijn eigen leven met daarin al de gevestigde vriendschappen.
Mjah, dan moeten wij maar eens iets gaan doen, toch?
@Noahtb en Diay; kinderen zijn altijd de dupe van een break-up. Mijn dochter was ook helemaal overstuur. Zij is dus 5 en begrijpt het wel deels heel goed. Eerst heeft haar vader ons in de steek gelaten toen ze 1,5 jaar was en nu ex-vriend. De laatste is nog erger want ze is zich hartstikke bewust van alles. Mijn ex had ook een goede band met haar en had nog van alles en nog wat beloofd. Zij kan dat niet begrijpen en vraagt zich af wat ze verkeerd heeft gedaan. Zo zielig!
Dit weekend wel wat in de planning staan. Morgen komt mijn dochtertje even de hele dag thuis en dan gaan we knutselen en een cake bakken. Misschien nog even naar de buurvrouw een kop koffie drinken. Morgenavond komt een vriendin voorbij.
Zondag nog niets in de planning staan.
Volgend weekend komt mijn ex (vader van mijn dochter) een weekend bij ons. Gezellige dingen doen en ook om de thuiskomst te vieren dat mijn dochter weer definitief naar huis komt nu ik weer wat aan de betere hand ben.
Maarja, een paar rotdagen achter de rug. Komt voornamelijk omdat ik nog steeds niet kan begrijpen waarom mijn ex na 2 jaar het op zo'n onbeschofte manier het heeft uitgemaakt. Met een telefoontje toen ik in het ziekenhuis lag!! Dat geeft wel zo'n knauw. Dan denk ik : ben jij nu zo goed met relaties/mensen/vriendschappen??? Heb je dan niets over jezelf geleerd bij je psycholoog over hoe je met anderen moet omgaan?
Van de week een soort van reünie gehad van oud-collega's. Zij kennen mijn ex ook want we hebben samengewerkt. Kwam naar voren dat ze hem altijd al een sukkel vonden. Moest er inwendig wel om lachen. En omdat die wereld nogal klein is in die business wisten mijn oud-collega's ook nog eens te vermelden dat hij bij zijn werkgever van daarvoor hem ook liever kwijt dan rijk waren. Toen dacht ik bij mezelf, tja.... er zit misschien toch wat onbenaderbaars aan hem. Wat stugheid en onbehouwenheid. Iets wat mensen afstoot. Behalve in zijn eigen kringetje dan want dat zijn allemaal van die mensen met gebruiksaanwijzing en geheel eigen wereld.
@Mirre; heb zoveel aan jouw juiste woorden. Doet me echt goed!!
Sorry voor dit dramverhaal. Ik moest het spuien.
Ik hoop dat ik me er snel weer kan toe zetten om op jullie verhalen te reageren.
Prettig weekend en kin omhoog en schouders naar achteren!
vrijdag 26 februari 2010 om 20:39
och Yulia ik snap je zo goed meis, het is ook K*T!! ik ben nu bijna 7 weken onderweg en snap er ook helemaal niets van. Dan je ineens geen contact meer hebt dan wil je ook weten of je wel iets betekend hebt en of hij je ook mist.. maar meis, zeg 's eerlijk, de uitkomst of hij je nu wel of niet mist verandert niet. De relatie is over, hoe hard ook! En wat mirre eerder ook al zei, wil jij nog weten hoe het met iemand gaat die jou niets laat horen? je zo heeft laten vallen toen je hem het meest nodig had?? neeeeeeee!! Jij hebt alleen last van het loslaten, het afscheid nemen dat moet slijten, dat proces kun je helaas niet versnellen dat doet de tijd.. en wat als je wel contact hebt en hij je dan vertelt dat zijn leven doorgaat, dat wil je niet! Als een man echt voor jou de ware is, dan gaat hij door het vuur! dan laat hij je niet in een ziekbed alleen.. wil jij zo iemand nog aandacht geven?? neee!!! Gun hem dat niet.. het komt, accepteer je verdrietjes en kijk vooruit, denk aan je kleine probeer het.. heerlijk dat ze van het weekend weer komt, geniet daar lekker van! straks als ze weer helemaal thuis is, zul je weer je aandacht wat makkelijker kunnen verzetten. Kom meis, ga lekker x factor kijken... of zo het schaatsen! ik ben vanaf nu ook thuis, dus als er iets is, let me know..
Dikke knuf!! xx
Dikke knuf!! xx
vrijdag 26 februari 2010 om 20:40
quote:brocoli schreef op 26 februari 2010 @ 18:48:
Hallo dames!
Op andere topic mn positieve puntjes gezet, dus dan mag ik hier fijn doorzeuren. Voel me verdoofd, voel niet zoveel eigenlijk. Voel me niet heel goed, niet heel slecht, maar zeker niet geweldig. Steeds wel een zeurend gevoel in mn buik van jakkes. Zal door de tentamens komen die sh*ttie gingen, maar vooral dat de knuffel aan het eind er niet was waardoor alles ineens niet zo belangrijk meer lijkt....
Maar heb besloten dat maandag de nieuwe start begint. Die week zit helemaal vol met naar college gaan met de auto!, beste vriendinnetjes ophalen op schiphol nadat ik ze 3 maanden heb moeten missen in australie en mn ogen laten laseren. Still sucks nu even maar komt goed.... Denk ik.
Voor Diay en zomaariets: een hele dikke knuffel.
Ik weet eigenlijk niet veel nieuws tegen jullie te zeggen wat Mirre niet al super verwoord heeft in de laatste paar posts. Maar ik lees en leef met jullie mee.
Diay gewoon lekker weggaan vanavond. Misschien dat je ergens in de avond een dipje hebt, maar daar heeft je zus vast wel begrip voor. En dan schud je die gedachten weer weg omdat je m hardop tegen je zus hebt gezegd, wat altijd al helpt en dan ga je weer verder op onzin onderwerpen. Denk echt dat je uiteindelijk blij zal zijn dat je gegaan bent. Is altijd beter dan thuis alleen op de bank liggen zwelgen in zelfmedelijden. Mag natuurlijk altijd voor een avondje, maar toch stuk leuker om te douchen, iets leuks aan te trekken, je haar te doen en dr even op uit met je zus! Veel plezier.
@prinsesje. Bedoelde ook niet dat je nu een relatie moet beginnen met die jongen, zeker niet als daar weer moeilijke bagage aanzit. Is inderdaad belangrijker dat je zelf weer helemaal happy in je velletje zit. Maar het feit dat je aan een andere vent kan denken betekend in ieder geval dat je hoofd niet alleen maar vol is met je ex. Voor je het weet is hij zover naar de achtergrond van je gedachten gedrukt door alle andere leuke dingen en dromen dat je dr tegen die tijd overheen bent.Ja, moet ook zeggen dat nu het uit is met mijn ex er ook wel een soort van rust over me heerst. Geen rekening meer hoeven houden met... niet erover nadenken wanneer ik weer eens iets van hem hoor, wanneer ik hem weer eens zie enz. Natuurlijk gaat er af en toe wel door mijn hoofd wat zal hij aan het doen zijn en met wie, maar daarna volgt ook weer de gedachte van ik moet verder met mijn leven en niet met dat van hem. En die jongen. Ik vind het echt een schat. Zo lief dat hij is. Trok ook als we met z'n allen uit gingen of iets heel veel naar hem toe. Wie weet wat de toekomst brengt...
Voor nu is het fijn te weten dat hij er voor me is en ik mijn verhaal bij hem mag doen. En als we samen uitgaan mag ik altijd ff met hem knuffelen. Wel heel fijn hoor. En omdat hij nu beetje met dat meisje gaat, hoef ik ook niets van hem te verwachten en dat is voor nu misschien ook wel ff goed. Zoals ik idd al zei. Eerst mezelf weer helemaal happy voelen. Kan niet wachten tot de zomer!
Hallo dames!
Op andere topic mn positieve puntjes gezet, dus dan mag ik hier fijn doorzeuren. Voel me verdoofd, voel niet zoveel eigenlijk. Voel me niet heel goed, niet heel slecht, maar zeker niet geweldig. Steeds wel een zeurend gevoel in mn buik van jakkes. Zal door de tentamens komen die sh*ttie gingen, maar vooral dat de knuffel aan het eind er niet was waardoor alles ineens niet zo belangrijk meer lijkt....
Maar heb besloten dat maandag de nieuwe start begint. Die week zit helemaal vol met naar college gaan met de auto!, beste vriendinnetjes ophalen op schiphol nadat ik ze 3 maanden heb moeten missen in australie en mn ogen laten laseren. Still sucks nu even maar komt goed.... Denk ik.
Voor Diay en zomaariets: een hele dikke knuffel.
Ik weet eigenlijk niet veel nieuws tegen jullie te zeggen wat Mirre niet al super verwoord heeft in de laatste paar posts. Maar ik lees en leef met jullie mee.
Diay gewoon lekker weggaan vanavond. Misschien dat je ergens in de avond een dipje hebt, maar daar heeft je zus vast wel begrip voor. En dan schud je die gedachten weer weg omdat je m hardop tegen je zus hebt gezegd, wat altijd al helpt en dan ga je weer verder op onzin onderwerpen. Denk echt dat je uiteindelijk blij zal zijn dat je gegaan bent. Is altijd beter dan thuis alleen op de bank liggen zwelgen in zelfmedelijden. Mag natuurlijk altijd voor een avondje, maar toch stuk leuker om te douchen, iets leuks aan te trekken, je haar te doen en dr even op uit met je zus! Veel plezier.
@prinsesje. Bedoelde ook niet dat je nu een relatie moet beginnen met die jongen, zeker niet als daar weer moeilijke bagage aanzit. Is inderdaad belangrijker dat je zelf weer helemaal happy in je velletje zit. Maar het feit dat je aan een andere vent kan denken betekend in ieder geval dat je hoofd niet alleen maar vol is met je ex. Voor je het weet is hij zover naar de achtergrond van je gedachten gedrukt door alle andere leuke dingen en dromen dat je dr tegen die tijd overheen bent.Ja, moet ook zeggen dat nu het uit is met mijn ex er ook wel een soort van rust over me heerst. Geen rekening meer hoeven houden met... niet erover nadenken wanneer ik weer eens iets van hem hoor, wanneer ik hem weer eens zie enz. Natuurlijk gaat er af en toe wel door mijn hoofd wat zal hij aan het doen zijn en met wie, maar daarna volgt ook weer de gedachte van ik moet verder met mijn leven en niet met dat van hem. En die jongen. Ik vind het echt een schat. Zo lief dat hij is. Trok ook als we met z'n allen uit gingen of iets heel veel naar hem toe. Wie weet wat de toekomst brengt...
Voor nu is het fijn te weten dat hij er voor me is en ik mijn verhaal bij hem mag doen. En als we samen uitgaan mag ik altijd ff met hem knuffelen. Wel heel fijn hoor. En omdat hij nu beetje met dat meisje gaat, hoef ik ook niets van hem te verwachten en dat is voor nu misschien ook wel ff goed. Zoals ik idd al zei. Eerst mezelf weer helemaal happy voelen. Kan niet wachten tot de zomer!
zaterdag 27 februari 2010 om 04:18
quote:noahtb schreef op 26 februari 2010 @ 19:18:
Diay: Mijn zoontje is pas anderhalf dus het valt nog niet echt uit te leggen. Hij gaat de helft van de tijd naar mijn ex (vader) en was gek op mijn (niet meer) vriend. We hadden een ritueeltje: als we thuis kwamen slopen we heeel stilletjes naar binnen om mijn vriend te verrassen en besluipen. We zeiden steeds "sssst" en hij vond dat super. Nu heb ik een paar keer gezegt ".. komt niet meer, is weg" maar we kwamen gisteren thuis en hij liep door het huis, heel blij kijkend "ssst" te roepen en mijn ex te zoeken. Ik heb nog nooit zoiets sneu's gezien. Mijn hart brak echt toen ik dat teleurgestelde koppie zag, mijn zoontje heeft het er nog elke dag over. Steeds als hij wakker wordt blijft hij op zoek gaan. Dus als iemand tips heeft...
Akelig is het he Diay, dat je steeds weer in situaties komt waarin je het oude verwacht. Ik heb dat met wakker worden 's ochtend, dan verwacht ik hem te zien. De realiteit is dan steeds weer vervelend. Sterkte meid, je zult het niet willen horen, maar het slijt.
Ow ja ik weet precies wat je bedoelde met dat je hart breekt op het moment dat je hem zo ziet zoeken. Op het moment dat ik het las schoot de pijn door me heen wat ik voelde toen ik mijn dochter zo overstuur zag. Ik heb geen tips voor je. Ik denk dat je alleen eerlijk kan zijn want ook hij mag verdriet hebben. Het enige wat ik tegen mijn dochter keer op keer heb gezegd is dat het niet haar schuld is (haar vader kijkt ook nooit naar haar om, ook nooit gedaan en mijn ex was wel op en top "vader" voor haar) dat ze hem altijd mag bellen en dat hij ook gelijk naar haar toe komt als ze hem mist of nodig heeft. Tot nu toe doet hij dat ook en daar ben ik erg blij om. Doet mij wel meer pijn om hem steeds te zien maar ik merk dat mijn dochter er erg veel aan heeft dat ze merkt dat ze op hem kan bouwen.
@ alle lieve meiden hier, ik ben zo blij dat jullie (vooral mirre) me een schop onder mijn kont hebben gegeven door te zeggen dat ik moest genieten van mijn avond. Mijn zus en ik zijn uiteindelijk niet gaan stappen maar gewoon bij mij thuis gebleven met flink wat wijn haha. Ik heb echt een top avond gehad. Natuurlijk had ik moeilijke momentjes, zelfs momenten dat ik totaal in tranen was.. maar gelukkig liet mijn zus me die momenten ook hebben en heb ik heel veel steun aan haar gehad. Na een paar minuten down zijn heb ik het gevoel dan ook weer aan de kant geschopt en gewoon lekker genoten van een wijntje en wat lekkere hapjes. Heerlijk deze avond.. had ik echt even nodig. Mede dankzij jullie voel ik me nu "goed". Ik heb echt vreselijk veel steun aan jullie..
Slaap lekker voor jullie allemaal nog even hihi, is een beetje laat maar wilde toch even laten weten dat ik ondanks mijn vreselijke liefdesverdriet toch een aardig leuke avond heb gehad.
Knuffel!
Diay: Mijn zoontje is pas anderhalf dus het valt nog niet echt uit te leggen. Hij gaat de helft van de tijd naar mijn ex (vader) en was gek op mijn (niet meer) vriend. We hadden een ritueeltje: als we thuis kwamen slopen we heeel stilletjes naar binnen om mijn vriend te verrassen en besluipen. We zeiden steeds "sssst" en hij vond dat super. Nu heb ik een paar keer gezegt ".. komt niet meer, is weg" maar we kwamen gisteren thuis en hij liep door het huis, heel blij kijkend "ssst" te roepen en mijn ex te zoeken. Ik heb nog nooit zoiets sneu's gezien. Mijn hart brak echt toen ik dat teleurgestelde koppie zag, mijn zoontje heeft het er nog elke dag over. Steeds als hij wakker wordt blijft hij op zoek gaan. Dus als iemand tips heeft...
Akelig is het he Diay, dat je steeds weer in situaties komt waarin je het oude verwacht. Ik heb dat met wakker worden 's ochtend, dan verwacht ik hem te zien. De realiteit is dan steeds weer vervelend. Sterkte meid, je zult het niet willen horen, maar het slijt.
Ow ja ik weet precies wat je bedoelde met dat je hart breekt op het moment dat je hem zo ziet zoeken. Op het moment dat ik het las schoot de pijn door me heen wat ik voelde toen ik mijn dochter zo overstuur zag. Ik heb geen tips voor je. Ik denk dat je alleen eerlijk kan zijn want ook hij mag verdriet hebben. Het enige wat ik tegen mijn dochter keer op keer heb gezegd is dat het niet haar schuld is (haar vader kijkt ook nooit naar haar om, ook nooit gedaan en mijn ex was wel op en top "vader" voor haar) dat ze hem altijd mag bellen en dat hij ook gelijk naar haar toe komt als ze hem mist of nodig heeft. Tot nu toe doet hij dat ook en daar ben ik erg blij om. Doet mij wel meer pijn om hem steeds te zien maar ik merk dat mijn dochter er erg veel aan heeft dat ze merkt dat ze op hem kan bouwen.
@ alle lieve meiden hier, ik ben zo blij dat jullie (vooral mirre) me een schop onder mijn kont hebben gegeven door te zeggen dat ik moest genieten van mijn avond. Mijn zus en ik zijn uiteindelijk niet gaan stappen maar gewoon bij mij thuis gebleven met flink wat wijn haha. Ik heb echt een top avond gehad. Natuurlijk had ik moeilijke momentjes, zelfs momenten dat ik totaal in tranen was.. maar gelukkig liet mijn zus me die momenten ook hebben en heb ik heel veel steun aan haar gehad. Na een paar minuten down zijn heb ik het gevoel dan ook weer aan de kant geschopt en gewoon lekker genoten van een wijntje en wat lekkere hapjes. Heerlijk deze avond.. had ik echt even nodig. Mede dankzij jullie voel ik me nu "goed". Ik heb echt vreselijk veel steun aan jullie..
Slaap lekker voor jullie allemaal nog even hihi, is een beetje laat maar wilde toch even laten weten dat ik ondanks mijn vreselijke liefdesverdriet toch een aardig leuke avond heb gehad.
Knuffel!
zaterdag 27 februari 2010 om 12:05
@ Diay: Hey,nachtbraakster!
Goed om te horen dat je zo'n leuke avond hebt gehad! Met een lach en een traan..maar that's life toch? Zolang je maar meer lacht als huilt,komt het wel goed hoor! Zie het allemaal als onderdeel van het verwerkingsproces,dat gaat nu eenmaal niet zonder tranen..Fijn dat je zus je kan en wil steunen hierin,heb je echt nodig! En ik ben trots op je!
Om even te reageren op de verhalen van sommige over de uitwerking van een relatiebreuk op de kids..Dat vind ik ook een heel moeilijk onderdeel van het uit elkaar gaan!
Kijk,wij zijn volwassen,kunnen alles beredeneren en relativeren...tuurlijk heeft het gigantisch veel impact,moet je door die "rouw" .Maar als er kinderen bij betrokken zijn,is het extra schrijnend.Zij hebben geen inspraak,hebben er ook maar mee te dealen...Het overkomt hen...Zij hechtten zich ook aan je partner,nadat ze eerst vaak erg moeten wennen aan een "nieuwe" man in het leven van hun moeder en hen.Plotseling moeten ze je "delen" ,moet de aandacht verdeeld worden.Als ze dan gewend zijn aan deze persoon en het fijn gaan vinden verdwijnt hij pats,boem..van het ene op andere moment..althans zo ging het in mijn situatie.Geen afscheid,geen uitleg...Dat mocht ik doen..maar snapte het zelf niet eens...
Dat doet zoveel met kids,ook zij hebben verdriet.En dat deed me nog veel zeerder dan mijn eigen verdriet..
Ik ben een "big girl" ,wordt geacht hier uiteindelijk mee te kunnen dealen en dat kan ik ook! Maar zij moeten het ook maar kunnen handelen..Ze zien dat mama veel verdriet heeft,hun leven staat op de kop..ze voelen zich misschien schuldig.Ook zij voelen een groot verlies..Het enigste wat je kunt doen is,ze laten merken dat je heel veel van ze houdt,dat je er voor hen bent,no matter what!
En dat er gewoon over gepraat kan worden,eerlijk zijn.
Kids hebben ook tijd nodig om dit te verwerken
Het maakt me wel weer voorzichtiger om ze in de toekomst te confronteren met een eventuele nieuwe partner....misschien ze er eerst maar een hele tijd buiten houden.Van de andere kant,garanties krijg je nooit...ook na een hele tijd kan het nog misgaan.Maar het is wel iets om terdege rekening mee te houden!
Er iig bewust bij stil te staan...
Liefs,Mirre
Goed om te horen dat je zo'n leuke avond hebt gehad! Met een lach en een traan..maar that's life toch? Zolang je maar meer lacht als huilt,komt het wel goed hoor! Zie het allemaal als onderdeel van het verwerkingsproces,dat gaat nu eenmaal niet zonder tranen..Fijn dat je zus je kan en wil steunen hierin,heb je echt nodig! En ik ben trots op je!
Om even te reageren op de verhalen van sommige over de uitwerking van een relatiebreuk op de kids..Dat vind ik ook een heel moeilijk onderdeel van het uit elkaar gaan!
Kijk,wij zijn volwassen,kunnen alles beredeneren en relativeren...tuurlijk heeft het gigantisch veel impact,moet je door die "rouw" .Maar als er kinderen bij betrokken zijn,is het extra schrijnend.Zij hebben geen inspraak,hebben er ook maar mee te dealen...Het overkomt hen...Zij hechtten zich ook aan je partner,nadat ze eerst vaak erg moeten wennen aan een "nieuwe" man in het leven van hun moeder en hen.Plotseling moeten ze je "delen" ,moet de aandacht verdeeld worden.Als ze dan gewend zijn aan deze persoon en het fijn gaan vinden verdwijnt hij pats,boem..van het ene op andere moment..althans zo ging het in mijn situatie.Geen afscheid,geen uitleg...Dat mocht ik doen..maar snapte het zelf niet eens...
Dat doet zoveel met kids,ook zij hebben verdriet.En dat deed me nog veel zeerder dan mijn eigen verdriet..
Ik ben een "big girl" ,wordt geacht hier uiteindelijk mee te kunnen dealen en dat kan ik ook! Maar zij moeten het ook maar kunnen handelen..Ze zien dat mama veel verdriet heeft,hun leven staat op de kop..ze voelen zich misschien schuldig.Ook zij voelen een groot verlies..Het enigste wat je kunt doen is,ze laten merken dat je heel veel van ze houdt,dat je er voor hen bent,no matter what!
En dat er gewoon over gepraat kan worden,eerlijk zijn.
Kids hebben ook tijd nodig om dit te verwerken
Het maakt me wel weer voorzichtiger om ze in de toekomst te confronteren met een eventuele nieuwe partner....misschien ze er eerst maar een hele tijd buiten houden.Van de andere kant,garanties krijg je nooit...ook na een hele tijd kan het nog misgaan.Maar het is wel iets om terdege rekening mee te houden!
Er iig bewust bij stil te staan...
Liefs,Mirre
zaterdag 27 februari 2010 om 13:05
Diay. Ben blij voor je dat je een leuke avond/nacht hebt gehad!! Traantjes en lachen hoort er allemaal bij en ben blij dat je zus er zo goed voor je was.
En voor de dames met kids.. Ik heb er zelf geen, dus kan me niet zo goed inleven. Kan me ergens voorstellen dat het het moeilijker maakt om je kind verdriet te zien hebben, maar misschien dat het ook ergens steun geeft dat je niet helemaal alleen bent? Ik gis maar wat hoor, want ze zeggen altijd dat kinder alles veranderd en ook dat is nog teveel om me in te beelden. Maar jullie doen het goed!
En voor de dames met kids.. Ik heb er zelf geen, dus kan me niet zo goed inleven. Kan me ergens voorstellen dat het het moeilijker maakt om je kind verdriet te zien hebben, maar misschien dat het ook ergens steun geeft dat je niet helemaal alleen bent? Ik gis maar wat hoor, want ze zeggen altijd dat kinder alles veranderd en ook dat is nog teveel om me in te beelden. Maar jullie doen het goed!
zaterdag 27 februari 2010 om 22:19
Dat doet inderdaad extra pijn als je kind ook pijn heeft over het niet meer aanwezig zijn van ex.
Hier heb ik het kort uitgelegd met dat we geen vriendjes meer willen zijn. Ze zag hem ongeveer eens in de twee weken en met vakanties iets meer. Ze is er gelukkig niet verdrietig van, want dat zou het voor haar maar ook voor mij veel moeilijker maken. Wel heeft ze door dat ik verdrietig ben en ik krijg dan ook extra veel knuffels van haar.
Hier heb ik het kort uitgelegd met dat we geen vriendjes meer willen zijn. Ze zag hem ongeveer eens in de twee weken en met vakanties iets meer. Ze is er gelukkig niet verdrietig van, want dat zou het voor haar maar ook voor mij veel moeilijker maken. Wel heeft ze door dat ik verdrietig ben en ik krijg dan ook extra veel knuffels van haar.
zondag 28 februari 2010 om 09:32
Goedemorgen allemaal!
Ik heb even zitten bijlezen wat hebben jullie veel geschreven. Er staan wel herkenbare dingen bij vooral het stukje over het loslaten en afscheid nemen van mensen. Ik heb daar ook heel veel moeite mee, zelfs van spullen kan ik moeilijk afscheid nemen. En het contact willen zoeken van Sann. Ook dat is zo herkenbaar, opeens is er geen contact meer en weet je niet meer waar de ander mee bezig is en hoe zijn leven er nu uit ziet. Pfffffff.....als ik er zo over nadenk komen er alleen maar tranen opzetten. Het besef dat het echt over en uit is.
De afgelopen dagen ben ik best goed doorgekomen, veel weggeweest. Misschien wel ook een beetje gevlucht door zo weinig mogelijk niet alleen te zijn. Alleen dan zit je vanochtend samen met dochter aan het ontbijt en dan mis ik toch wel iets, wordt daar dan best weer even heel intens verdrietig van.
Hopelijk hebben jullie een goede zondag ondanks die petregen.
Ik heb even zitten bijlezen wat hebben jullie veel geschreven. Er staan wel herkenbare dingen bij vooral het stukje over het loslaten en afscheid nemen van mensen. Ik heb daar ook heel veel moeite mee, zelfs van spullen kan ik moeilijk afscheid nemen. En het contact willen zoeken van Sann. Ook dat is zo herkenbaar, opeens is er geen contact meer en weet je niet meer waar de ander mee bezig is en hoe zijn leven er nu uit ziet. Pfffffff.....als ik er zo over nadenk komen er alleen maar tranen opzetten. Het besef dat het echt over en uit is.
De afgelopen dagen ben ik best goed doorgekomen, veel weggeweest. Misschien wel ook een beetje gevlucht door zo weinig mogelijk niet alleen te zijn. Alleen dan zit je vanochtend samen met dochter aan het ontbijt en dan mis ik toch wel iets, wordt daar dan best weer even heel intens verdrietig van.
Hopelijk hebben jullie een goede zondag ondanks die petregen.
zondag 28 februari 2010 om 15:08
Hey ladies.
Zie niet zoveel nieuwe berichtjes dit weekend. Goed teken?
Ik zit nu met computer alleen op mn kamer. Zus en mam en pap zijn beneden een schreeuwwedstrijd aan het houden over een telefoon.. Of all things.. Maar goed ik zit dus mezelf bezig te houden tot het weer wat rustiger is. Geschreeuw is zooo iets wat ik nu niet kan gebruiken. Meestal smste ik dan ex en die beurde me dan weer op... En dat kan niet meer.
Hoe is het met jullie? Leuk weekend?
Zie niet zoveel nieuwe berichtjes dit weekend. Goed teken?
Ik zit nu met computer alleen op mn kamer. Zus en mam en pap zijn beneden een schreeuwwedstrijd aan het houden over een telefoon.. Of all things.. Maar goed ik zit dus mezelf bezig te houden tot het weer wat rustiger is. Geschreeuw is zooo iets wat ik nu niet kan gebruiken. Meestal smste ik dan ex en die beurde me dan weer op... En dat kan niet meer.
Hoe is het met jullie? Leuk weekend?
zondag 28 februari 2010 om 15:09
@ Allemaal: bedankt voor de reacties over kinderen. Ik heb hiervan geleerd dat ik niet meer zo snel iemand bij mn zoontje zal introduceren. Ik had niet verwacht dat mijn zoontje zich zo aan hem zou hechten (domme gedachte).
Even een (lang) egobericht, moet het even van me afschrijven.
Gisteren is mijn ex dus langsgeweest om spullen te halen en afscheid te nemen van m'n zoontje. Het was raar, mijn leven loopt eigenlijk gewoon door, alleen zonder hem. Zijn leven ligt compleet in puin, woont op zolder bij een vriend, moet z'n was doen bij zijn moeder en zit helemaal in de put. Nu is het niet aan mij om me daar nog langer zorgen over te maken, maar ik doe het wel. Vroeger zou ik blij zijn geweest dat iemand zo'n klap terug zou krijgen, nu heb ik alleen maar medelijden.
Zoals ik al zei: het was raar. Hij was zijn spullen aan het verzamelen en is op zoek gegaan naar "bewijs" dat ik al iemand anders had. Ik had 2 kopjes, 2 glazen, en 2 borden op het aanrecht staan en daaruit maakte hij op dat er al iemand anders was. Hij heeft geprobeerd m'n hyvesberichten te lezen, aan m'n kussens op het bed geroken, m'n condooms geteld, zelfs onder de wc-bril gekeken of er druppels op de rand zaten. Nou... :S ik was zo verbaasd dat ik het maar heb laten gebeuren. Ondertussen heeft hij anderhalf uur lopen zeuren en zanniken of ik al een ander had, en dat ik het heus wel eerlijk mocht zeggen.
Ik had al wat spullen klaargezet die hij mee kon nemen, hij heeft nog nieteens de helft meegenomen. Een trui van hem die ik altijd droeg had ik ook ingepakt, hij vroeg waarom ik deze niet wilde houden. Ik zei dat ik gewoon van alles af wilde zijn en wilde afsluiten. Later kwam ik erachter dat hij de trui in het netje van de kinderwagen heeft gegooit. Hij wist dat die kinderwagen 's avonds mee zou gaan naar de vader van mijn zoontje.
Ik vind het allemaal zulke rare streken, nu staan hier verdorie nog steeds allemaal spullen, heb zo de neiging om gewoon alles weg te flikkeren maar hij weet goed dat ik zoiets niet doe.
Buiten dat hebben we ook nog gepraat natuurlijk. Het gaat slecht met hem, hij ziet er niet uit. Dat maakt nog meer dat ik hem mis, ik wil voor hem zorgen, steunen en vertellen dat alles goed komt. Hij begon weer te zwetsen dat hij niets meer wist, niet wat hij wilde, niet over zijn gevoelens, niet over zijn leven. Hij wist niet of het ooit nog goed komt, hij kon geen nee zeggen.
Ik was het op een gegeven moment zo beu, kreeg zin om hem een schop te verkopen dat hij zijn ballen eens moet terug vinden, volgens mij heb ik hem dat ook gezegd. Ik heb hem van een kant gezien die me totaal niet aanstond, zwak. Het is gewoon een zwakke vent zonder ballen. Zo een hoef ik er niet.
Anderhalf uur nadat hij weg was, belde hij alweer. Hij bedankte me dat ik zo streng was geweest. Hij ging weer met zichzelf aan de slag en ik had hem laten zien dat het zo niet langer kon. Ik begrijp er helemaal niets meer van...
Maargoed, dat was dus gisteren.
Vandaag weet ik dat hij vannacht niet is thuisgekomen en nog steeds niet (nieuwe) huis is. Nu heb ik natuurlijk een vermoeden en dat doet pijn. Ik wil hem bellen waar hij uithangt, wat hij aan het doen is, en of hij doet wat ik denk... Stom he..
Even een (lang) egobericht, moet het even van me afschrijven.
Gisteren is mijn ex dus langsgeweest om spullen te halen en afscheid te nemen van m'n zoontje. Het was raar, mijn leven loopt eigenlijk gewoon door, alleen zonder hem. Zijn leven ligt compleet in puin, woont op zolder bij een vriend, moet z'n was doen bij zijn moeder en zit helemaal in de put. Nu is het niet aan mij om me daar nog langer zorgen over te maken, maar ik doe het wel. Vroeger zou ik blij zijn geweest dat iemand zo'n klap terug zou krijgen, nu heb ik alleen maar medelijden.
Zoals ik al zei: het was raar. Hij was zijn spullen aan het verzamelen en is op zoek gegaan naar "bewijs" dat ik al iemand anders had. Ik had 2 kopjes, 2 glazen, en 2 borden op het aanrecht staan en daaruit maakte hij op dat er al iemand anders was. Hij heeft geprobeerd m'n hyvesberichten te lezen, aan m'n kussens op het bed geroken, m'n condooms geteld, zelfs onder de wc-bril gekeken of er druppels op de rand zaten. Nou... :S ik was zo verbaasd dat ik het maar heb laten gebeuren. Ondertussen heeft hij anderhalf uur lopen zeuren en zanniken of ik al een ander had, en dat ik het heus wel eerlijk mocht zeggen.
Ik had al wat spullen klaargezet die hij mee kon nemen, hij heeft nog nieteens de helft meegenomen. Een trui van hem die ik altijd droeg had ik ook ingepakt, hij vroeg waarom ik deze niet wilde houden. Ik zei dat ik gewoon van alles af wilde zijn en wilde afsluiten. Later kwam ik erachter dat hij de trui in het netje van de kinderwagen heeft gegooit. Hij wist dat die kinderwagen 's avonds mee zou gaan naar de vader van mijn zoontje.
Ik vind het allemaal zulke rare streken, nu staan hier verdorie nog steeds allemaal spullen, heb zo de neiging om gewoon alles weg te flikkeren maar hij weet goed dat ik zoiets niet doe.
Buiten dat hebben we ook nog gepraat natuurlijk. Het gaat slecht met hem, hij ziet er niet uit. Dat maakt nog meer dat ik hem mis, ik wil voor hem zorgen, steunen en vertellen dat alles goed komt. Hij begon weer te zwetsen dat hij niets meer wist, niet wat hij wilde, niet over zijn gevoelens, niet over zijn leven. Hij wist niet of het ooit nog goed komt, hij kon geen nee zeggen.
Ik was het op een gegeven moment zo beu, kreeg zin om hem een schop te verkopen dat hij zijn ballen eens moet terug vinden, volgens mij heb ik hem dat ook gezegd. Ik heb hem van een kant gezien die me totaal niet aanstond, zwak. Het is gewoon een zwakke vent zonder ballen. Zo een hoef ik er niet.
Anderhalf uur nadat hij weg was, belde hij alweer. Hij bedankte me dat ik zo streng was geweest. Hij ging weer met zichzelf aan de slag en ik had hem laten zien dat het zo niet langer kon. Ik begrijp er helemaal niets meer van...
Maargoed, dat was dus gisteren.
Vandaag weet ik dat hij vannacht niet is thuisgekomen en nog steeds niet (nieuwe) huis is. Nu heb ik natuurlijk een vermoeden en dat doet pijn. Ik wil hem bellen waar hij uithangt, wat hij aan het doen is, en of hij doet wat ik denk... Stom he..
zondag 28 februari 2010 om 15:23
Hey naohtb. Balen dat het met je ex zo vreemd was. Spoken natuurlijk allemaal gemengde gevoelens door je hoofd nu. Aan de ene kant wil je hem steunen en aan de andere kant ben je blij daarvan af te zijn. Heel begrijpelijk. Zou de spullen ergens achter de schotten gooien of op zolder ofzo. Ergens waar nog meer zooi staat. Ooit komt hij het misschien nog ophalen en dan heb je het nog en als je ooit gaat verhuizen ofzo en je komt het weer tegen en je bent weer tijden verder kan je altijd nog beslissen wat je ermee doet. Maar zorg dat je er niet meer mee geconfronteerd word. Ik heb alles in een doos weggestopt. Het is er nog wel, maar ik hoef er niet naar te kijken tot ik er klaar voor ben om het weg te gooien of met goede herinneringen aan terug te denken.
Maar zoals tegen mij ook vaak is gezegd: Je bent zijn therapeut niet! Jij kan hem niet hiermee helpen. Hij zal er ook echt zelf doorheen moeten.
Ik roep het nu wel zo hard, maar heb zelf ook nog steeds de neiging om hem te helpen en te smsen of het nu goed met hem gaat.
Ben tot wat nieuwe inzichten gekomen over onze relatie en heb ergens de behoefte voor een afsluitend gesprek. Soort van aantekeningen en inzichten vergelijken... Weet niet of het verstandig is, maar voelt alsof we het allebei beter een plekje zouden kunnen geven als alles uitgesproken is. Wil nog steeds niet bij hem terug dat weet ik, maar voelt niet afgesloten... Weet dat dat misschien nooit zo voelt, maar nu voelt het alsof we alleen maar aan het invullen zijn hoe hij en ik over bepaalde situaties denken die zijn voorgevallen en dat het nog hardop uitgesproken moet worden over wat wij er nu echt gedacht word door ons beide... Beetje war verhaal geloof ik, maar ben ook niet zo scherp laatste dagen...
En noahtb hele dikke knuffel. En nogmaals je bent niet zn moeder of zn therapeut. Hij is niet jouw probleem meer!
Maar zoals tegen mij ook vaak is gezegd: Je bent zijn therapeut niet! Jij kan hem niet hiermee helpen. Hij zal er ook echt zelf doorheen moeten.
Ik roep het nu wel zo hard, maar heb zelf ook nog steeds de neiging om hem te helpen en te smsen of het nu goed met hem gaat.
Ben tot wat nieuwe inzichten gekomen over onze relatie en heb ergens de behoefte voor een afsluitend gesprek. Soort van aantekeningen en inzichten vergelijken... Weet niet of het verstandig is, maar voelt alsof we het allebei beter een plekje zouden kunnen geven als alles uitgesproken is. Wil nog steeds niet bij hem terug dat weet ik, maar voelt niet afgesloten... Weet dat dat misschien nooit zo voelt, maar nu voelt het alsof we alleen maar aan het invullen zijn hoe hij en ik over bepaalde situaties denken die zijn voorgevallen en dat het nog hardop uitgesproken moet worden over wat wij er nu echt gedacht word door ons beide... Beetje war verhaal geloof ik, maar ben ook niet zo scherp laatste dagen...
En noahtb hele dikke knuffel. En nogmaals je bent niet zn moeder of zn therapeut. Hij is niet jouw probleem meer!
zondag 28 februari 2010 om 16:02
Hey Brocilo,
Ik had precies hetzelfde gevoel als jij. Nog dingen willen zeggen, vragen, afsluiten. Ik denk dat het heel normaal is als je een tijd alles hebt gedeelt.
Ik heb mijn ex een tijdje terug een brief geschreven met mijn gevoelens erin, wat vragen en met dingen die ik hem wilde meegeven. Ik heb deze dus wél naar hem verstuurd. Of het slim was weet ik niet, heb uiteraard geen reactie gekregen, maar ik ben van dat gevoel af. Als jij nog een gesprek wilt of nodig hebt moet je dat doen, hoe staat hij daar tegenover?
Of die spullen nou wel of niet in mijn huis staan, het maakt niet uit. Ik heb nog steeds mijn herinneringen, en die zijn blijvend. Ik heb er al aan zitten denken om een nieuw bed te kopen, maar dat leek me wat overdreven. Ik heb het gevoel dat ik kan gaan beginnen met afsluiten, en dat voelt goed.
Hoe is het met Yulia?
Ik had precies hetzelfde gevoel als jij. Nog dingen willen zeggen, vragen, afsluiten. Ik denk dat het heel normaal is als je een tijd alles hebt gedeelt.
Ik heb mijn ex een tijdje terug een brief geschreven met mijn gevoelens erin, wat vragen en met dingen die ik hem wilde meegeven. Ik heb deze dus wél naar hem verstuurd. Of het slim was weet ik niet, heb uiteraard geen reactie gekregen, maar ik ben van dat gevoel af. Als jij nog een gesprek wilt of nodig hebt moet je dat doen, hoe staat hij daar tegenover?
Of die spullen nou wel of niet in mijn huis staan, het maakt niet uit. Ik heb nog steeds mijn herinneringen, en die zijn blijvend. Ik heb er al aan zitten denken om een nieuw bed te kopen, maar dat leek me wat overdreven. Ik heb het gevoel dat ik kan gaan beginnen met afsluiten, en dat voelt goed.
Hoe is het met Yulia?
zondag 28 februari 2010 om 16:16
Hey Naohtb. Ik zag op andere topic dat je je goed voelt vandaag. Super goed, ben heel blij voor je. En knap dat dat kan nadat je hem nog zo recent gezien hebt. Je doet het heel goed! Wat je zegt over die brief.. Als ik het zal doen dan denk ik hem kennende dat er wel een antwoord op komt. En denk ergens dat het ook een lieve brief zal zijn. Toen het een keer eerder is uit geweest zijn we ook heel beschaafd en lief tegen elkaar gebleven en was het heel netjes afgerond vond ik voornamelijk door een aantal mailtjes beginnende vanuit hem.
Dus heb er gemengde gevoelens over. Aan ene kant denk ik dat het goed zal zijn voor mijn verwerkingsproces en dat ik het, zoals jij zei, gevoel dan kwijt ben. En denk dat hij het ook wel zal waarderen dat hij zijn proces van de afgelopen weken nog een maal met mij kan delen. En dat we het dan allebei een beter plekje kunnen geven. No more hard feelings zegmaar.
Maar aan de andere kant ben ik bang dat je nooit helemaal uitgesproken bent, dat alles wat je zegt weer nieuwe reacties oproept en dat je bezig blijft. Dat ik zo graag wil dat hij goed over mij denkt dat ik dan weer terug val in mezelf verdedigen en daar moet ik juist vanaf...
Ik weet het allemaal niet. Ga in ieder geval niets doen tot na volgende week als ik mn beste vriendin weer gesprokenn heb. Maar ergens voelt het alsof het nog een volwassen en respectvolle eindbrief verdiend. En weet niet of het verstandig is, maar liefde is niet rationeel en verstandig. En als ik dat nou nodig heb...
Blegh egopost.
Hoe is het met de rest?
Dus heb er gemengde gevoelens over. Aan ene kant denk ik dat het goed zal zijn voor mijn verwerkingsproces en dat ik het, zoals jij zei, gevoel dan kwijt ben. En denk dat hij het ook wel zal waarderen dat hij zijn proces van de afgelopen weken nog een maal met mij kan delen. En dat we het dan allebei een beter plekje kunnen geven. No more hard feelings zegmaar.
Maar aan de andere kant ben ik bang dat je nooit helemaal uitgesproken bent, dat alles wat je zegt weer nieuwe reacties oproept en dat je bezig blijft. Dat ik zo graag wil dat hij goed over mij denkt dat ik dan weer terug val in mezelf verdedigen en daar moet ik juist vanaf...
Ik weet het allemaal niet. Ga in ieder geval niets doen tot na volgende week als ik mn beste vriendin weer gesprokenn heb. Maar ergens voelt het alsof het nog een volwassen en respectvolle eindbrief verdiend. En weet niet of het verstandig is, maar liefde is niet rationeel en verstandig. En als ik dat nou nodig heb...
Blegh egopost.
Hoe is het met de rest?
zondag 28 februari 2010 om 18:57
Wat is er veel geschreven! Heb het allemaal doorgelezen. Wat een heftige verhalen. Weet gewoon niet waar te beginnen en op wie te reageren.
Ik zal het vanuit mijn hoofd (en hart) doen.
@Noahtb; zo meis, jij hebt wel weer wat voor je kiezen gehad! Wat een rare actie van jouw ex. Het had de mijne kunnen zijn met al die spoken en beren. Enerzijds helpt zijn zwakke kant je wel om er overheen te komen lijkt me. Want dat is zo'n sneue eigenschap. Ik herken het.
Vaak is het zo; zoals de waard is..... En dat was in mijn geval wel zo hoor, gedurende mijn relatie.
@Brocoli; erg is dat hè? Dat wanneer je je ex nodig had, je op hem kon bouwen en hem smsen ofzo. Nu voelt dat heel kaal en leeg. Alsof er een groot gat is ontstaan.
Ik moet even weer terugkijken naar het topic. Anders kan ik niet goed op iedereen reageren
Ik zal het vanuit mijn hoofd (en hart) doen.
@Noahtb; zo meis, jij hebt wel weer wat voor je kiezen gehad! Wat een rare actie van jouw ex. Het had de mijne kunnen zijn met al die spoken en beren. Enerzijds helpt zijn zwakke kant je wel om er overheen te komen lijkt me. Want dat is zo'n sneue eigenschap. Ik herken het.
Vaak is het zo; zoals de waard is..... En dat was in mijn geval wel zo hoor, gedurende mijn relatie.
@Brocoli; erg is dat hè? Dat wanneer je je ex nodig had, je op hem kon bouwen en hem smsen ofzo. Nu voelt dat heel kaal en leeg. Alsof er een groot gat is ontstaan.
Ik moet even weer terugkijken naar het topic. Anders kan ik niet goed op iedereen reageren
zondag 28 februari 2010 om 19:13
@Suus; het verhaal dat jij schrijft over het ontbijt met je dochter. Oooww, dat herken ik ook zo erg!
Hoe vul jij zo'n zondag dan in? Het is toch heel anders, 1 op 1 met je kind, zonder dat je partner erbij is.
Ik moest vandaag (en gisteren) de hele tijd aan de leuke dingen denken die we altijd deden. Deed zo'n zeer en ik heb er weemoedige verdrietige gevoelens over.
Zijn jullie verder het weekend goed doorgekomen?
Ook Diay? Hoe is het nu met jou?
En waar blijft Mirre??? Volgens mij hebben we echt weer peptalk nodig als ik het hier zo lees. Ligt vast aan de volle maan.
@Prinsesje; wel heerlijk dat je er nu zo'n maatje bij hebt. Ook al vind je hem net iets meer dan leuk. Jammer dat hij al gek is van een ander. Maar dat geknuffel lijkt me iets dat je je ex goed kunt vergeten.
Mijn weekend was wel redelijk gevuld. Toch blijft dat gevoel op de achtergrond knagen.
Heb dat weemoedige gevoel met de vader van mijn dochter nooit zo gehad. Bij deze ex dus wel. Komt door hoe het allemaal gegaan is. Ik had hem veel hoger en respectabeler ingeschat. Nu blijkt dat hij een nog grotere lul en eikel is dan dat ik op sommige momenten al vermoedde. Hij heeft een niet geheel schone lei betreffende vreemdgaan, dingen oplossen/vergeten met alcohol en dat soort dingen. Ook zijn zwakke kant vond ik helemaal niets, want tja, zoals Noah ook al zei, mijn ex controleerde mij ook op allerlei mogelijke manieren. Zeker geen mooi gedrag, storend zelfs.
Waarom dan toch dit kutgevoel? Ik mis alles enorm.
Volgend weekend komt de vader van mijn dochter. Dan zijn we even een dag (of twee?) samen met z'n drietjes.
Enerzijds zou ik net als Prinsesje mezelf aan hem willen vergrijpen, hahaha. Alleen al om mijn ex te vergeten en dat hij niet de laatste is geweest dit jaar met wie ik naar bed ben geweest. Dus lekker knuffelen en hem gewoon om sex vragen. Toch ook om eens te kijken of het na mijn operatie allemaal nog wel kan, hahaha. Erg hè?
Tja, wil niet wachten totdat er een nieuwe liefde in mijn leven is. Ik zou zo graag weer eens een paar armen om mij heen willen voelen na alle ellende die ik dit jaar al gehad heb.
Is dit raar? En zou ik het erop wagen om het mijn vorige ex te vragen? We gaan wel heel goed met elkaar om. Ach, dit zijn nu echt hele stomme hersenspinsels. Maar kan het in ieder geval wel hier met jullie delen.
Ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel te zeggen.
Je wilt toch dingen uitwissen/vergeten...... zucht......
Nah ja, het gaat de laatste paar dagen dus niet zo goed, maar ook niet superslecht.
Ik zou gewoon wel graag willen weten waarom mijn ex op deze manier heeft gehandeld en of hij al een ander heeft. Want als dat zo is, dan zou ik dingen nog wel snappen. En vallen bepaalde puzzelstukjes op hun plaats.
Voor nu laat ik het even rusten. Merk wel dat als ik hier schrijf een deel kan verwerken, maar het ook terugkomt. En dat is heel confronterend. Zou willen dat ik na zoveel weken het allemaal wel achter me kon laten.
Maar niet dus
Hoe vul jij zo'n zondag dan in? Het is toch heel anders, 1 op 1 met je kind, zonder dat je partner erbij is.
Ik moest vandaag (en gisteren) de hele tijd aan de leuke dingen denken die we altijd deden. Deed zo'n zeer en ik heb er weemoedige verdrietige gevoelens over.
Zijn jullie verder het weekend goed doorgekomen?
Ook Diay? Hoe is het nu met jou?
En waar blijft Mirre??? Volgens mij hebben we echt weer peptalk nodig als ik het hier zo lees. Ligt vast aan de volle maan.
@Prinsesje; wel heerlijk dat je er nu zo'n maatje bij hebt. Ook al vind je hem net iets meer dan leuk. Jammer dat hij al gek is van een ander. Maar dat geknuffel lijkt me iets dat je je ex goed kunt vergeten.
Mijn weekend was wel redelijk gevuld. Toch blijft dat gevoel op de achtergrond knagen.
Heb dat weemoedige gevoel met de vader van mijn dochter nooit zo gehad. Bij deze ex dus wel. Komt door hoe het allemaal gegaan is. Ik had hem veel hoger en respectabeler ingeschat. Nu blijkt dat hij een nog grotere lul en eikel is dan dat ik op sommige momenten al vermoedde. Hij heeft een niet geheel schone lei betreffende vreemdgaan, dingen oplossen/vergeten met alcohol en dat soort dingen. Ook zijn zwakke kant vond ik helemaal niets, want tja, zoals Noah ook al zei, mijn ex controleerde mij ook op allerlei mogelijke manieren. Zeker geen mooi gedrag, storend zelfs.
Waarom dan toch dit kutgevoel? Ik mis alles enorm.
Volgend weekend komt de vader van mijn dochter. Dan zijn we even een dag (of twee?) samen met z'n drietjes.
Enerzijds zou ik net als Prinsesje mezelf aan hem willen vergrijpen, hahaha. Alleen al om mijn ex te vergeten en dat hij niet de laatste is geweest dit jaar met wie ik naar bed ben geweest. Dus lekker knuffelen en hem gewoon om sex vragen. Toch ook om eens te kijken of het na mijn operatie allemaal nog wel kan, hahaha. Erg hè?
Tja, wil niet wachten totdat er een nieuwe liefde in mijn leven is. Ik zou zo graag weer eens een paar armen om mij heen willen voelen na alle ellende die ik dit jaar al gehad heb.
Is dit raar? En zou ik het erop wagen om het mijn vorige ex te vragen? We gaan wel heel goed met elkaar om. Ach, dit zijn nu echt hele stomme hersenspinsels. Maar kan het in ieder geval wel hier met jullie delen.
Ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel te zeggen.
Je wilt toch dingen uitwissen/vergeten...... zucht......
Nah ja, het gaat de laatste paar dagen dus niet zo goed, maar ook niet superslecht.
Ik zou gewoon wel graag willen weten waarom mijn ex op deze manier heeft gehandeld en of hij al een ander heeft. Want als dat zo is, dan zou ik dingen nog wel snappen. En vallen bepaalde puzzelstukjes op hun plaats.
Voor nu laat ik het even rusten. Merk wel dat als ik hier schrijf een deel kan verwerken, maar het ook terugkomt. En dat is heel confronterend. Zou willen dat ik na zoveel weken het allemaal wel achter me kon laten.
Maar niet dus
zondag 28 februari 2010 om 19:18
@ Noah: Maak je niet te druk om de gemoedstoestand van je ex..vervelend voor hem..maar ZIJN probleem.Er wordt ook niet gevraagd waar jij de kracht vandaan haalt om door te gaan mét je zoontje! Al is dat duidelijk ..uit JEZELF! Dat zal hij ook moeten..zonder dat jij z'n handje vasthoudt. Gebruik je energie voor je eigen verwerkingsproces,dat is belangrijk! Richt je op jezelf en je zoontje.Je doet het zo supergoed! Laat dat proces niet verstoren door medelijden met ex..is ook niet goed voor hem en nog minder voor jou! Ga lekker verder met afsluiten,zorg dat de overgebleven spullen ergens opgeborgen zijn idd,waar je ze niet steeds ziet.Move on girl,je komt er wel!
@ brocoli: Je behoefte aan afsluiting kan ik begrijpen...had ik ook.Denk dat je je eigen gevoel hierin moet volgen.Misschien middels een gesprek of via brief/mail. Bedenk wel dat de reactie van ex er één kan zijn die je niet verwacht..of dat er antwoorden komen die je liever niet hoort..Ik zeg dit omdat het heel confronterend kan zijn voor jezelf en dat weet ik uit eigen ervaring...Het kan je weer ff flink terugwerpen in je verwerkingsproces.Als je dat uiteindelijk kunt handelen,prima..dan kan het zelfs een helende functie hebben.Maar houdt er rekening mee dat het ff flink auw! kan doen.Ik zeg dit omdat ik je niet meer verdriet gun...maar volg je eigen gevoel hierin nogmaals..jij bent jij.
Liefs mirre
@ brocoli: Je behoefte aan afsluiting kan ik begrijpen...had ik ook.Denk dat je je eigen gevoel hierin moet volgen.Misschien middels een gesprek of via brief/mail. Bedenk wel dat de reactie van ex er één kan zijn die je niet verwacht..of dat er antwoorden komen die je liever niet hoort..Ik zeg dit omdat het heel confronterend kan zijn voor jezelf en dat weet ik uit eigen ervaring...Het kan je weer ff flink terugwerpen in je verwerkingsproces.Als je dat uiteindelijk kunt handelen,prima..dan kan het zelfs een helende functie hebben.Maar houdt er rekening mee dat het ff flink auw! kan doen.Ik zeg dit omdat ik je niet meer verdriet gun...maar volg je eigen gevoel hierin nogmaals..jij bent jij.
Liefs mirre
zondag 28 februari 2010 om 19:25
Nog maar even een peptalk voor iedereen:
Brocoli jij bent een kanjer! En je komt er wel, ook zonder die stomme ex van je. Hem heb je echt niet nodig, ook niet op de momenten waarop je dénkt hem nodig te hebben.
Noahtb, vind jou supersterk hoor! Geweldig hoe jij je kranig hebt gedragen gisteren. Heel goed! Nu weer verder....
Suus, ook jij bent een krachtige vrouw, geniet van de momenten samen met je dochter. En verdriet is helemaal niet erg, als het maar bespreekbaar is voor jouw dochter. Jullie slaan jullie er wel doorheen. Net zoals wij dat ook doen.
Prinsesje, het klinkt gek, maar jij bent volgens mij de jongste van ons allemaal, je staat nog zo volop in het uitgaansleven, het gaat jou sowieso wel lukken om van jouw verdriet af te komen. Wat zeggen ze ook al weer? Herstellen van een break-up is een hook-up. Hahaha, gaat vast goed komen
Sann, ook al zo'n sterke persoonlijkheid volgens mij!
Mirre, tja..... die heeft al genoeg veren, hahaha. Jij bent onze übermoeder, haha.
Diay, jij doet het ook hartstikke goed, Soms met ups en downs, maar ook jij komt er wel, meid.
Ben ik nog iemand vergeten??
Volgens mij niet, maar anders wil ik gewoon in het algemeen zeggen dat ik ons allemaal supervrouwen vind!!!!!
Zulke exen als die van ons zijn ons helemaal niet waard. Wij verdienen vele malen beter.
Brocoli jij bent een kanjer! En je komt er wel, ook zonder die stomme ex van je. Hem heb je echt niet nodig, ook niet op de momenten waarop je dénkt hem nodig te hebben.
Noahtb, vind jou supersterk hoor! Geweldig hoe jij je kranig hebt gedragen gisteren. Heel goed! Nu weer verder....
Suus, ook jij bent een krachtige vrouw, geniet van de momenten samen met je dochter. En verdriet is helemaal niet erg, als het maar bespreekbaar is voor jouw dochter. Jullie slaan jullie er wel doorheen. Net zoals wij dat ook doen.
Prinsesje, het klinkt gek, maar jij bent volgens mij de jongste van ons allemaal, je staat nog zo volop in het uitgaansleven, het gaat jou sowieso wel lukken om van jouw verdriet af te komen. Wat zeggen ze ook al weer? Herstellen van een break-up is een hook-up. Hahaha, gaat vast goed komen
Sann, ook al zo'n sterke persoonlijkheid volgens mij!
Mirre, tja..... die heeft al genoeg veren, hahaha. Jij bent onze übermoeder, haha.
Diay, jij doet het ook hartstikke goed, Soms met ups en downs, maar ook jij komt er wel, meid.
Ben ik nog iemand vergeten??
Volgens mij niet, maar anders wil ik gewoon in het algemeen zeggen dat ik ons allemaal supervrouwen vind!!!!!
Zulke exen als die van ons zijn ons helemaal niet waard. Wij verdienen vele malen beter.
zondag 28 februari 2010 om 19:25
@Yulia: Aan het begin van de middag met mijn dochter naar de bios geweest. De rest van de middag thuis, had mijn vader willen vragen om hier te eten maar daar voelde ik mij uiteindelijk toch niet stabiel genoeg voor. Ik heb hem gebeld en voor morgen uitgenodigd. De rest van het vrije weekend besteed ik door naar vrienden te gaan, boodschappen te doen en een beetje thuis aanrommelen. Dat thuis aanrommelen gaat dus nog niet helemaal goed, ga me dan dus eenzaam voelen en te veel niets doen en nadenken. Ik vind het van jou dan ook heel knap hoe je er mee omgaat want volgens mij kan je nog niet veel buitenshuis doen, dat is wel mijn redding.
En je vergrijpen aan je ex-ex zou ik niet doen. Het is tenslotte de vader van je kind en die band kun je beter zuiver houden. Ik denk dat je je er niet beter door gaat voelen. Het gemis van even die arm om je heen en het lichamelijke dat mis ik ook wel hoor.
En maakt het werkelijk uit of je ex al een ander heeft? Ik denk dat je dat beter pas kan weten als je verder bent in het verwerkingsproces, het zou nu alleen maar een nog grotere deuk in je ego zijn.
Sterkte en er komen betere tijden! Het weer regen en stom werken natuurlijk ook niet echt mee.
En je vergrijpen aan je ex-ex zou ik niet doen. Het is tenslotte de vader van je kind en die band kun je beter zuiver houden. Ik denk dat je je er niet beter door gaat voelen. Het gemis van even die arm om je heen en het lichamelijke dat mis ik ook wel hoor.
En maakt het werkelijk uit of je ex al een ander heeft? Ik denk dat je dat beter pas kan weten als je verder bent in het verwerkingsproces, het zou nu alleen maar een nog grotere deuk in je ego zijn.
Sterkte en er komen betere tijden! Het weer regen en stom werken natuurlijk ook niet echt mee.
zondag 28 februari 2010 om 19:28
Oh ja, wat Brocoli zegt over een afsluitend gesprek of een brief/telefoontje. Daar zit ik ook over na te denken.
Maar wat Mirre al zegt, daar ben ik weer heel bang voor. Die confrontatie. Misschien als ik over 1 of 2 maanden nog geen steek verder ben in mijn gevoel, ik er wél een telefoontje aan waag.....
Maar wat Mirre al zegt, daar ben ik weer heel bang voor. Die confrontatie. Misschien als ik over 1 of 2 maanden nog geen steek verder ben in mijn gevoel, ik er wél een telefoontje aan waag.....
zondag 28 februari 2010 om 19:34
Suus, knap van je hoe jij het doet. Dat je jezelf wel weet op te peppen om in je vrije weekend dan wat buitenshuis te gaan zoeken. Sommige vervallen in depressieve buien en komen al niet eens hun bed uit. Daarentegen snap ik het aanrommelen thuis ook wel, dat dat nog niet goed lukt. Is dat dan tijdens de weekenden dat jij je dochter in huis hebt? Hoe oud is ze eigenlijk?
Heb je genoten van de film?
Wat betreft mijn ex-ex, daar heb je wel weer gelijk in. Maar iedereen in mijn omgeving vinden ons nog zo'n leuk stel. We gaan zelfs samen op vakantie. Maar goed, zo'n sexsessie kan wel wat kapot maken, alhoewel ik daar niet van overtuigd ben.
We zijn nu beide single en kennen elkaar al zo goed.
Of zal ik het alleen bij knuffelen laten?? Dat geeft vaak ook al een goed gevoel. Even bij iemand in de armen liggen...
Lijkt me wel wat.
Heb je genoten van de film?
Wat betreft mijn ex-ex, daar heb je wel weer gelijk in. Maar iedereen in mijn omgeving vinden ons nog zo'n leuk stel. We gaan zelfs samen op vakantie. Maar goed, zo'n sexsessie kan wel wat kapot maken, alhoewel ik daar niet van overtuigd ben.
We zijn nu beide single en kennen elkaar al zo goed.
Of zal ik het alleen bij knuffelen laten?? Dat geeft vaak ook al een goed gevoel. Even bij iemand in de armen liggen...
Lijkt me wel wat.
zondag 28 februari 2010 om 19:36
@ Yulia: Ben er wel hoor had ff een druk weekend,gelukkig allemaal leuke dingen!
Maar goed...verdrietig worden om herinneringen is (nu) nog normaal hoor...hoort gewoon bij deze fase.Niks om je druk over te maken al is het niet leuk..nee,it sucks! Been there,done that,got the t-shirt..en nog heb ik het soms hoor! Maar langzaam kan ik ook met een glimlach op mooie momenten terugkijken..en ze koesteren.Dat pakt niemand me meer af! En over een tijdje kun jij dat ook,lieve Yulia! Don't you worrie..Waarom? Omdat JIJ het wilt!
En tja,sex met je ex...hahaha..kan heel lekker zijn ,denk ik!
Tis vertrouwd,je weet wat je aan elkaar hebt op dat gebied..Als je het los kunt koppelen van eventuele gevoelens of verwachtingen,why not?? We zijn bovenal vrouwen die ook gewoon gevoelens en behoeftes hebben toch?
Maar goed...verdrietig worden om herinneringen is (nu) nog normaal hoor...hoort gewoon bij deze fase.Niks om je druk over te maken al is het niet leuk..nee,it sucks! Been there,done that,got the t-shirt..en nog heb ik het soms hoor! Maar langzaam kan ik ook met een glimlach op mooie momenten terugkijken..en ze koesteren.Dat pakt niemand me meer af! En over een tijdje kun jij dat ook,lieve Yulia! Don't you worrie..Waarom? Omdat JIJ het wilt!
En tja,sex met je ex...hahaha..kan heel lekker zijn ,denk ik!
Tis vertrouwd,je weet wat je aan elkaar hebt op dat gebied..Als je het los kunt koppelen van eventuele gevoelens of verwachtingen,why not?? We zijn bovenal vrouwen die ook gewoon gevoelens en behoeftes hebben toch?
zondag 28 februari 2010 om 19:45
Heyyy Mirre!!
Zo, jij klinkt positief!! Gelukkig een druk weekend met allemaal leuke dingen? Kijk, zo hoort het dus! Fijn dat het met jou super gaat, afgezien van wat kleine momentjes?
Tuurlijk kom ik er ook wel, het is soms alleen om moedeloos van te worden. Ik wil sneller dan dat het gaat. Ook met mijn herstel, hahaha. Dus werk nu dubbel zo hard aan alles. Het zit gewoon niet in mijn aard om bij de pakken neer te gaan zitten.
Jaaa!!!, sex met je ex heb ik nog nooit gehad. Zou dan mijn eerste keer zijn . Het is wel vertrouwd natuurlijk, helemaal zo na mijn operatie, dus dan kan ik mij direct over die angst heen zetten als ik ooit een nieuwe partner tegenkom. Ik zou het dan met mijn ex easy kunnen doen. Gewoon om "het" te proberen. En om het feit dat mijn laatste ex niet de laatste sexpartner is geweest. Net zoiets als een nieuw bed kopen, hahaha, zoals iemand hier al opperde...
Zo, jij klinkt positief!! Gelukkig een druk weekend met allemaal leuke dingen? Kijk, zo hoort het dus! Fijn dat het met jou super gaat, afgezien van wat kleine momentjes?
Tuurlijk kom ik er ook wel, het is soms alleen om moedeloos van te worden. Ik wil sneller dan dat het gaat. Ook met mijn herstel, hahaha. Dus werk nu dubbel zo hard aan alles. Het zit gewoon niet in mijn aard om bij de pakken neer te gaan zitten.
Jaaa!!!, sex met je ex heb ik nog nooit gehad. Zou dan mijn eerste keer zijn . Het is wel vertrouwd natuurlijk, helemaal zo na mijn operatie, dus dan kan ik mij direct over die angst heen zetten als ik ooit een nieuwe partner tegenkom. Ik zou het dan met mijn ex easy kunnen doen. Gewoon om "het" te proberen. En om het feit dat mijn laatste ex niet de laatste sexpartner is geweest. Net zoiets als een nieuw bed kopen, hahaha, zoals iemand hier al opperde...
zondag 28 februari 2010 om 19:50
@ Suus72:
Hey,meis...ik vind dat je het sofar super doet hoor...met je dochter naar de bios,naar vrienden enz..je onderneemt vanalles!
Gun jezelf ook de tijd om te verwerken,wees niet te streng voor jezelf.Zolang je niet in je bed blijft liggen en je wentelt in zelfmedelijden,is het goed.Kijk nou eens naar wat je allemaal doet,ondanks je verdriet..klasse toch! Neem de tijd die je nodig hebt,de ene dag is beter dan de andere..nou en? Ff janken en weer verder...stap voor stap vooruit,soms 1 terug (ja,helaas..) maar op naar de toekomst waarin jij weer gelukkig gaat worden samen met je dochter! Komt goed!
Hey,meis...ik vind dat je het sofar super doet hoor...met je dochter naar de bios,naar vrienden enz..je onderneemt vanalles!
Gun jezelf ook de tijd om te verwerken,wees niet te streng voor jezelf.Zolang je niet in je bed blijft liggen en je wentelt in zelfmedelijden,is het goed.Kijk nou eens naar wat je allemaal doet,ondanks je verdriet..klasse toch! Neem de tijd die je nodig hebt,de ene dag is beter dan de andere..nou en? Ff janken en weer verder...stap voor stap vooruit,soms 1 terug (ja,helaas..) maar op naar de toekomst waarin jij weer gelukkig gaat worden samen met je dochter! Komt goed!