Kinderen
alle pijlers
Kind weigert te eten
zondag 28 februari 2010 om 18:56
Al een aantal weken is mijn zoon nogal van de dwarsige. Op zich al irritant genoeg, maar wat me het meest stoort is dat ie het gewoon verdomd om te eten. Werkelijk, zelfs als hij zelf mag kiezen wat we gaan eten, sta ik elke godganse dag voor de kat zijn viool te koken, want hij weigert gewoon te eten.
En wat ik ook doe, boos worden, negeren, nog bozer worden, nog meer negeren, belonen, straffen, het haalt allemaal niks uit. Van "mam, wat eten we?" Witlof. "Okee, welterusten, ik ga naar bed." tot gewoon als een soort standbeeld aan tafel zitten en me stoicijns aankijken totdat ik zelf zit te koken, hij weigert het gewoon.
Nu snap ik wel dat dit een klassieke machtsstrijd is, en dat ie inmiddels dondersgoed weet dat ie zijn moeder volledig over de rooie jaagt dus dat het nog werkt ook, maar ik wil toch echt dat ie eet.
Naar binnen proppen wil ik absoluut niet, 's ochtends zijn avondmaaltijd weer voor zetten heb ik al eens overwogen maar dat gaat me ook te ver, maar ik ben inmiddels echt zo moedeloos ervan dat het gewoon ook echt niet meer gezellig is thuis.
Iemand advies? Ik overweeg inmiddels om hem op Marktplaats te zetten. Grrrrrrrrrrrrrrrrr.
En wat ik ook doe, boos worden, negeren, nog bozer worden, nog meer negeren, belonen, straffen, het haalt allemaal niks uit. Van "mam, wat eten we?" Witlof. "Okee, welterusten, ik ga naar bed." tot gewoon als een soort standbeeld aan tafel zitten en me stoicijns aankijken totdat ik zelf zit te koken, hij weigert het gewoon.
Nu snap ik wel dat dit een klassieke machtsstrijd is, en dat ie inmiddels dondersgoed weet dat ie zijn moeder volledig over de rooie jaagt dus dat het nog werkt ook, maar ik wil toch echt dat ie eet.
Naar binnen proppen wil ik absoluut niet, 's ochtends zijn avondmaaltijd weer voor zetten heb ik al eens overwogen maar dat gaat me ook te ver, maar ik ben inmiddels echt zo moedeloos ervan dat het gewoon ook echt niet meer gezellig is thuis.
Iemand advies? Ik overweeg inmiddels om hem op Marktplaats te zetten. Grrrrrrrrrrrrrrrrr.
Am Yisrael Chai!
zondag 28 februari 2010 om 19:56
Mijn dochter nu 4 jaar heeft ook een hele tijd, ongeveer 1 1/2 jaar slecht gegeten. Dat was of niets of wat vlees. Het hoort erbij. En haar zusje heeft het nu regelmatig.
Ik denk dat je er een veel te grote strijd van maakt. Zolang ze ontbijt en lunch en tussendoortjes eten, dan loopt het wel los.
Ik heb haar altijd gewoon haar vlees gegeven, ik was blij dat ze iets at. En gewoon een gezond toetje. Ik heb dat nooit als beloning gegeven.
Zorg dat het gezellig aan tafel. Klets lekker of doe een spelletje. De enige regel hier is dat ze moeten blijven zitten tot iedereen klaar is. Af en toe vraag ik vriendelijk of ze nog een hapje willen en herinner ze eraan dat ze na het eten niets meer krijgen. En dat is het. Verder geen gepush of boze blikken.
Eten is gezelligheid en leuk.
En sinds een half jaar eet onze oudste dochter vrijwel elke avond goed. Af toe wat minder, maar dat kan wel eens.
Ik denk dat je er een veel te grote strijd van maakt. Zolang ze ontbijt en lunch en tussendoortjes eten, dan loopt het wel los.
Ik heb haar altijd gewoon haar vlees gegeven, ik was blij dat ze iets at. En gewoon een gezond toetje. Ik heb dat nooit als beloning gegeven.
Zorg dat het gezellig aan tafel. Klets lekker of doe een spelletje. De enige regel hier is dat ze moeten blijven zitten tot iedereen klaar is. Af en toe vraag ik vriendelijk of ze nog een hapje willen en herinner ze eraan dat ze na het eten niets meer krijgen. En dat is het. Verder geen gepush of boze blikken.
Eten is gezelligheid en leuk.
En sinds een half jaar eet onze oudste dochter vrijwel elke avond goed. Af toe wat minder, maar dat kan wel eens.
zondag 28 februari 2010 om 19:58
zondag 28 februari 2010 om 19:58
Bovendien, ze mogen allemaal ook dingen niet lusten (oke sommige overdrijven hier ) .
Alleen dochter was (ze woont niet meer thuis) altijd heel schattig, al was het smerig, die at het gewoon op.
Pas toen ik een keer zei, gatver dat is niet meer goed, zij ze.....eh ja ik vond het ook een beetje raar smaken, hahaha!
Zegt dat dan gewoon!! maar dat vond ze nooit netjes naar mij toe omdat ik kookte , zo lief
Alleen dochter was (ze woont niet meer thuis) altijd heel schattig, al was het smerig, die at het gewoon op.
Pas toen ik een keer zei, gatver dat is niet meer goed, zij ze.....eh ja ik vond het ook een beetje raar smaken, hahaha!
Zegt dat dan gewoon!! maar dat vond ze nooit netjes naar mij toe omdat ik kookte , zo lief
zondag 28 februari 2010 om 19:59
Pfff, lastig probleem. Mijn zoon van 6 heeft van z'n 1e tot z'n 3e geen warm eten gegeten, gewoon van de één op de andere dag wilde hij niet meer. Het hele spectrum van boos worden, lief doen, op de gang zetten, beloningen etc heb ik gehad, maar niks hielp. Op een gegeven moment heb ik er in berust en kwam het vanzelf weer. Volgens mij werkt het ook averechts als je er teveel druk op zet.
M'n jongste van bijna 4 lust echt alles, maar hij heeft 's avonds nooit zin om te eten. Vlees of vis eet hij wel, maar de rest blijft liggen. Wat bij hem helpt als hij geen zin meer heeft, is aftellen op m'n vingers. Hij is 4 dus eten we 4 happen 'anders'. Bij elke hap draai ik een vinger om en dat werkt wel, hij gaat er opeens snel van eten.
Ik denk niet dat dit bij jou direct werkt, volgens mij moet je eerst uit de strijd komen. Probeer het los te laten, zodat hij op een gegeven moment weet dat het voor jou niet meer zo belangrijk is. Daarna kun je weer gaan opbouwen.
M'n jongste van bijna 4 lust echt alles, maar hij heeft 's avonds nooit zin om te eten. Vlees of vis eet hij wel, maar de rest blijft liggen. Wat bij hem helpt als hij geen zin meer heeft, is aftellen op m'n vingers. Hij is 4 dus eten we 4 happen 'anders'. Bij elke hap draai ik een vinger om en dat werkt wel, hij gaat er opeens snel van eten.
Ik denk niet dat dit bij jou direct werkt, volgens mij moet je eerst uit de strijd komen. Probeer het los te laten, zodat hij op een gegeven moment weet dat het voor jou niet meer zo belangrijk is. Daarna kun je weer gaan opbouwen.
zondag 28 februari 2010 om 20:00
quote:fashionvictim schreef op 28 februari 2010 @ 19:47:
Tila,
Ik probeer het eigenlijk al vaak op die manier aan te pakken, maar ik ga dat met die 3 vellen inderdaad maar eens uit proberen.
Ik heb hier met MK en Jom gemerkt dat het hielp. Was trouwens ook over eten, niet het niet-eten maar het voortdurende gezeik dat ze het niet lusten, niet willen, niet willen proeven, dat ik nooooooit lekker eten maak en dan na tien minuten gedram aan tafel ze toch hun bord leegaten.
Volgens het boek maakt het op kinderen - zeker als ze nog niet kunnen schrijven - veel indruk als je de moeite neemt om het op te schrijven. Dan weten ze zeker dat je het hebt gehoord, en dat ze jou ook op je afspraken kunnen aanspreken.
En het 'meegaan' in dingen helpt ook. Mk wil nog wel eens mopperen als we Jom moeten ophalen van de creche, en af en toe geef ik haar groot gelijk. Dat het ruk is dat we op de fiets moeten door weer en wind, dat we het liefst op de bank zouden kruipen, dat Jom maar op z'n titatovenaars naar huis moet komen, of dat papa hem maar moet ophalen. Om te concluderen dat dat niet echt gaat lukken, en daarna vrolijk op de fiets om samen te mopperen op het weer, en Jom lekker ophalen. Die dan ook moppert op het weer, en dan mopperen we samen met hem mee en zijn we weer blij
Tila,
Ik probeer het eigenlijk al vaak op die manier aan te pakken, maar ik ga dat met die 3 vellen inderdaad maar eens uit proberen.
Ik heb hier met MK en Jom gemerkt dat het hielp. Was trouwens ook over eten, niet het niet-eten maar het voortdurende gezeik dat ze het niet lusten, niet willen, niet willen proeven, dat ik nooooooit lekker eten maak en dan na tien minuten gedram aan tafel ze toch hun bord leegaten.
Volgens het boek maakt het op kinderen - zeker als ze nog niet kunnen schrijven - veel indruk als je de moeite neemt om het op te schrijven. Dan weten ze zeker dat je het hebt gehoord, en dat ze jou ook op je afspraken kunnen aanspreken.
En het 'meegaan' in dingen helpt ook. Mk wil nog wel eens mopperen als we Jom moeten ophalen van de creche, en af en toe geef ik haar groot gelijk. Dat het ruk is dat we op de fiets moeten door weer en wind, dat we het liefst op de bank zouden kruipen, dat Jom maar op z'n titatovenaars naar huis moet komen, of dat papa hem maar moet ophalen. Om te concluderen dat dat niet echt gaat lukken, en daarna vrolijk op de fiets om samen te mopperen op het weer, en Jom lekker ophalen. Die dan ook moppert op het weer, en dan mopperen we samen met hem mee en zijn we weer blij
zondag 28 februari 2010 om 20:12
quote:nouschi schreef op 28 februari 2010 @ 19:59:
Eens met reisa alleen spelletjes aan tafel zou ik dan weer niet doen. Gewoon een bepaalde tijd nemen en dan afruimen.Met spelletjes bedoel ik bijv. ik zie ik zie wat jij niet ziet, of ik ga op vakantie en ik neem mee. Dat doen we tussen het eten door. Of we doen, mijn spruitje smaakt naar...................banaan, dat vindt mijn 4 jarige erg grappig.
Eens met reisa alleen spelletjes aan tafel zou ik dan weer niet doen. Gewoon een bepaalde tijd nemen en dan afruimen.Met spelletjes bedoel ik bijv. ik zie ik zie wat jij niet ziet, of ik ga op vakantie en ik neem mee. Dat doen we tussen het eten door. Of we doen, mijn spruitje smaakt naar...................banaan, dat vindt mijn 4 jarige erg grappig.
zondag 28 februari 2010 om 20:17
Ik wil gewoon niet horen dat lust ik niet, ik vind het niet lekker. En ik wil zelf ook niet steeds zeggen je moet nog wat eten hoor. En dat hoorden we steeds meer aan tafel, het werd steeds ongezelliger. Toen hebben we dit bedacht. Of gezellig praten over de dag of een spelletje. We zetten ook vaak muziek op.
zondag 28 februari 2010 om 20:21
Ze mogen hier best zeggen dat ze iets niet lusten of niet lekker viniden. Maar niet op de jengeldejengeljijdoetdit ommijtepesten-manier. Ik draag meestal ideeen aan hoe ze iets wèl kunnen lusten (zo eet MK tegenwoordig wel spinazie, maar alleen als ik haar vlees in hele dunne plakjes heb gesneden, zodat ze de spinazie erin kan rollen), of dat ze op hun lepel een taartje maken: iets wat ze lusten onderop, daarop het niet-lekkere hapje- eb daarop weer iets dat ze lusten.
Ze mogen niet zeggen dat iets vies is. Dat is het niet, want ik heb het zelf gewassen
Ze mogen niet zeggen dat iets vies is. Dat is het niet, want ik heb het zelf gewassen
zondag 28 februari 2010 om 20:25
Wij bedenken ook weleens hoeveel happen de ander op kan.
(hoeveel happen denk je dat papa op kan, hoeveel mama , hoeveel frummel? ) en dan gaan we allemaal de uitdaging aan.
Of, kan jij een hapje stampot weg toveren? (dan is frummel een tovenaar aan tafel)
Nou ja dat soort stomme truukjes, het werkt wel even, alleen je moet iedere keer weer wat nieuws verzinnnen.
Ik ben er dan ook niet zo'n voorstander van want ook dan leren ze niet gewoon uit eigen beweging te gaan eten.
Maarja uit wanhoop verzin je nog weleens wat
(hoeveel happen denk je dat papa op kan, hoeveel mama , hoeveel frummel? ) en dan gaan we allemaal de uitdaging aan.
Of, kan jij een hapje stampot weg toveren? (dan is frummel een tovenaar aan tafel)
Nou ja dat soort stomme truukjes, het werkt wel even, alleen je moet iedere keer weer wat nieuws verzinnnen.
Ik ben er dan ook niet zo'n voorstander van want ook dan leren ze niet gewoon uit eigen beweging te gaan eten.
Maarja uit wanhoop verzin je nog weleens wat
zondag 28 februari 2010 om 20:25
Hier gepokt en gemazelt met niet eters. Tot ik genoeg had van die kutsfeer aan tafel. Dus nu krijgen ze hun eten en dat is het. Willen ze niet? Dan niet. Maar niet komen mekkeren dat je honger hebt na het eten. Voor het slapen gaan eten ze nog een stuk fruit en klaar. In het begin dat we deze regel hanteerde kwam er wel eens eentje zijn bed uit omdat hij honger had. Ja pech gehad dus, morgenochtend ben je de eerste. Inmiddels eten ze met zeer grote regelmaat gewoon hun bord leeg.
De twee ukken hier (peuterpubers) proberen het ook. Maar voor hen geldt hetzelfde. Wil je niet eten? Prima, dan niet. Mamma krijg je er niet gek mee en dan geven ze het snel op.
De twee ukken hier (peuterpubers) proberen het ook. Maar voor hen geldt hetzelfde. Wil je niet eten? Prima, dan niet. Mamma krijg je er niet gek mee en dan geven ze het snel op.
MILF in the making 
zondag 28 februari 2010 om 20:29
Dat is idd wel de truuk, weinig ruimte geven om te gaan jengelen en zeuren.
Wij gaan aan tafel en mocht er gezeurd worden, dan word er direct over heen gekletst.(probeer ik dan, het lukt niet altijd)
We beginnen lekker te kletsen vragen hoe de dag was aan elkaar, hoe het op school was.
Afleiding zeg maar, soms trapt hij er, in soms niet.
Wij gaan aan tafel en mocht er gezeurd worden, dan word er direct over heen gekletst.(probeer ik dan, het lukt niet altijd)
We beginnen lekker te kletsen vragen hoe de dag was aan elkaar, hoe het op school was.
Afleiding zeg maar, soms trapt hij er, in soms niet.
zondag 28 februari 2010 om 20:31
Op de trap zetten met zijn eten. En als hij niet eet, mooi zo laten en naar bed. En consequent blijven. Teveel aandacht eraan schenken werkt altijd averechts. Als hij maar blijft drinken (haal iets van fruitontbijt ofzo).
Jezelf voor blijven houden dat het maar een fase is. Hij gaat echt wel weer een keer eten.
Mijn vriend at vroeger ook een hele tijd niet. Mijn schoonmoeder liet hem dan rustig een hele dag op de trap zitten totdat hij zijn ontbijt op had. Meestal gebeurde dit rond het warme eten, dan kon hij rustig weer aanschuiven. En wilde hij niet...dan was het bedtijd. Het duurde ff (en mijn vriend is nog steeds van de lange adem) maar het werkte uiteindelijk wel. En mijn vriend is gek op eten hoor, ze houden er geen trauma aan over
Jezelf voor blijven houden dat het maar een fase is. Hij gaat echt wel weer een keer eten.
Mijn vriend at vroeger ook een hele tijd niet. Mijn schoonmoeder liet hem dan rustig een hele dag op de trap zitten totdat hij zijn ontbijt op had. Meestal gebeurde dit rond het warme eten, dan kon hij rustig weer aanschuiven. En wilde hij niet...dan was het bedtijd. Het duurde ff (en mijn vriend is nog steeds van de lange adem) maar het werkte uiteindelijk wel. En mijn vriend is gek op eten hoor, ze houden er geen trauma aan over
zondag 28 februari 2010 om 20:31
Straffen en belonen doen we hier ook niet. De ukken krijgen gewoon hun toetje of ze hebben gegeten of niet. En de oudsten krijgen gewoon fruit, ongeacht de staat van hun bord na het eten. Door straffen of beloningen aan eten te gaan verbinden, zet je mijns inziens een ongezonde toon wat eten aangaat. Je eet omdat je lichaam eten nodig heeft, niet omdat je bang bent voor de gevolgen van niet eten of omdat je graag dat koekje wil.
MILF in the making
zondag 28 februari 2010 om 20:35
quote:Enigme schreef op 28 februari 2010 @ 20:31:
Op de trap zetten met zijn eten. En als hij niet eet, mooi zo laten en naar bed. En consequent blijven. Teveel aandacht eraan schenken werkt altijd averechts. Als hij maar blijft drinken (haal iets van fruitontbijt ofzo).Waarom moet hij fruitontbijt? Drinken en fruit eten doet ie prima. Of wil je em dat bij het avondeten voorzetten? Nee toch?
Op de trap zetten met zijn eten. En als hij niet eet, mooi zo laten en naar bed. En consequent blijven. Teveel aandacht eraan schenken werkt altijd averechts. Als hij maar blijft drinken (haal iets van fruitontbijt ofzo).Waarom moet hij fruitontbijt? Drinken en fruit eten doet ie prima. Of wil je em dat bij het avondeten voorzetten? Nee toch?
zondag 28 februari 2010 om 20:37
quote:iry schreef op 28 februari 2010 @ 20:35:
Nee straffen en belonen hoort idd mijns inziens ook niet aan eten gekoppeld te zijn, verre van dat zelfs.
Tja, ach. Mk hoeft bij mij ook niet te komen vragen om een sticker omdat ze naar de wc gaat, Jom mag dat wel. in het begin zou je goed gedrag kunnen belonen, maar na een tijdje moet dat wel weer klaar zijn, toch?
En belonen kan ook uitbundig prijzen zijn. Aan andsere mensen vertellen dat ie zo goed gegeten heeft, dat je wel ka zien dat ie echt groot begint te worden, dat je zo trots op em bent (en dit alles natuurlijk wèl dat ie het goed kan horen )
Nee straffen en belonen hoort idd mijns inziens ook niet aan eten gekoppeld te zijn, verre van dat zelfs.
Tja, ach. Mk hoeft bij mij ook niet te komen vragen om een sticker omdat ze naar de wc gaat, Jom mag dat wel. in het begin zou je goed gedrag kunnen belonen, maar na een tijdje moet dat wel weer klaar zijn, toch?
En belonen kan ook uitbundig prijzen zijn. Aan andsere mensen vertellen dat ie zo goed gegeten heeft, dat je wel ka zien dat ie echt groot begint te worden, dat je zo trots op em bent (en dit alles natuurlijk wèl dat ie het goed kan horen )
zondag 28 februari 2010 om 20:39
Jullie hebben ook allemaal gelijk, ik weet het ook allemaal wel maar het is zo lastig om de moed erin te houden als je al weken in zo'n kutsfeer zit.
Hij is bijna jarig, en naar het schijnt heeft ie gewoon altijd last met spannende dingen. Sinterklaas, vakantie, verjaardagen, begin van het schooljaar, etcetera, dan zit ik weken met een kind dat gewoon compleet onhandelbaar lijkt.
En net wat jullie zeggen, hij heeft dondersgoed door waarmee ie me over de rooie jaagt. Dat zijn bij ons twee dingen: het ochtendritueel (weigeren te wassen en aan te kleden, dan is er geen vuiltje aan de lucht, zitten we gezellig te kletsen, totdat... je raadt het al.) en het avondeten. Dus voor mijn gevoel zit ik al een onnoemelijk lange tijd in een soort cyclus van de dag beginnen met gezeik, en de dag eindigen met gezeik. Dat is slopend, ik vind er echt even geen klap aan. Bleegh.
(En natuurlijk helpt mijn eigen boosheid en frustratie ook niet om uit die spiraal te komen, maar ik heb echt even zo'n "daar gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan we weer" gevoel.)
Hij is bijna jarig, en naar het schijnt heeft ie gewoon altijd last met spannende dingen. Sinterklaas, vakantie, verjaardagen, begin van het schooljaar, etcetera, dan zit ik weken met een kind dat gewoon compleet onhandelbaar lijkt.
En net wat jullie zeggen, hij heeft dondersgoed door waarmee ie me over de rooie jaagt. Dat zijn bij ons twee dingen: het ochtendritueel (weigeren te wassen en aan te kleden, dan is er geen vuiltje aan de lucht, zitten we gezellig te kletsen, totdat... je raadt het al.) en het avondeten. Dus voor mijn gevoel zit ik al een onnoemelijk lange tijd in een soort cyclus van de dag beginnen met gezeik, en de dag eindigen met gezeik. Dat is slopend, ik vind er echt even geen klap aan. Bleegh.
(En natuurlijk helpt mijn eigen boosheid en frustratie ook niet om uit die spiraal te komen, maar ik heb echt even zo'n "daar gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan we weer" gevoel.)
Am Yisrael Chai!
zondag 28 februari 2010 om 20:42
Is ook wel weer zo Tila, ik zit er net weer even over na te denken.
Ik merk aan Frummel namelijk weleens dat het soms ook is dat hij net even over het drempeltje getild moet worden zeg maar.
Soms is het eerst even miepen om het miepen, maar krijgt hij op wat voor een manier even een klein zetje, dan is het goed en gaat er best wat in(voor zijn doen)
Dat zetje kan natuurlijk verschillende vormen hebben (nee geen straf of bedreigende vorm,dat weer niet)
Ik merk aan Frummel namelijk weleens dat het soms ook is dat hij net even over het drempeltje getild moet worden zeg maar.
Soms is het eerst even miepen om het miepen, maar krijgt hij op wat voor een manier even een klein zetje, dan is het goed en gaat er best wat in(voor zijn doen)
Dat zetje kan natuurlijk verschillende vormen hebben (nee geen straf of bedreigende vorm,dat weer niet)
zondag 28 februari 2010 om 20:44
DarkRose, zo is hier de oudste dus ook gewoon gaan eten. Geen alternatieven, gewoon doen en uiteindelijk gaat het kind gewoon eten, De oudste, mieperd eerste klas, eet nu elke avond zonder aansporen z'n bordje leeg, zelfs als er iets op ligt wat hij niet lust. Vanavond nog: foe yong hai terwijl hij echt echt echt geen ei lust. Ik heb gezegd dat het niet naar ei smaakt en hij eet het gewoon op. Dat had ik een paar jaar geleden echt niet gedacht!
zondag 28 februari 2010 om 20:48
Oh Fash, dat pikken ze idd heel erg goed op.
Jouw spanning en jouw gehaast of humeur, ze reageren daarop.
Dat doorbreken is ook lastig.
En het is menselijk hoor, ik denk dat we er met tijden gewoon allemaal last van hebben en je komt dan op een gegeven moment samen in zo'n vicieuze cirkel terecht, actie /reactie krijg je dan.
Ook een gegeven om dus je eigen gedrag (klinkt zwaar maar weet geen betere omschrijving) even kritisch onder de loep te leggen
Jouw spanning en jouw gehaast of humeur, ze reageren daarop.
Dat doorbreken is ook lastig.
En het is menselijk hoor, ik denk dat we er met tijden gewoon allemaal last van hebben en je komt dan op een gegeven moment samen in zo'n vicieuze cirkel terecht, actie /reactie krijg je dan.
Ook een gegeven om dus je eigen gedrag (klinkt zwaar maar weet geen betere omschrijving) even kritisch onder de loep te leggen
