Liefdesverdriet!

Ik schrijf zo langzaam dat er weer van alles tussendoor is gepost.

@sloopthard! Welkom!! Blijf hier lekker van je afschrijven en dan zal je merken aan je berichtjes dat je ook vaak goede momenten zal hebben. En die momentjes zullen vaker komen. Als er straks over een tijdje nieuwe mensen bijkomen op dit topic kan jij ze weer helpen zoals wij hopelijk iets voor jou kunnen doen. En de dipjes zullen er zijn en misschien dat je sommige dingen herkent bij onze verhalen en sommige dingen zijn misschien anders, maar je kan hier altijd je verhaal kwijt. Wat je met koffie drinken moet doen weet ik niet precies. Elk verhaal is anders, maar de dames hier kunnen je wel goed advies geven over zulke dingen. Ik heb in zulke gevallen meestal ook hier mn verhaal gedaan en dan is dat meestal al genoeg om niet mn ex te smsen. Dus zie je berichtjes nog wel voorbij geven. En geef het tijd. Nu is het gewoon echt nog even kut!



@mirre.. Ja misschien ben ik dan ook wel niet helemaal altijd mezelf. Ben er gewoon nog niet helemaal uit wie IK ben. Maar is iemand dat ooit? Maar moet nog veel leren en dit is inderdaad weer een leermomentje. Ben mn hele leven al verstandig en braaf en alleen maar met sport bezig ipv jongens ofzo en ben dr nu eigenlijk klaar mee. Niet dat ik nu extreme dingen ga doen, maar wil dingen uitproberen. Keertje niet de gene zijn die nuchter blijft om de rest in de gate te houden maar ook meefeesten bijvoorbeeld. Zulke dingentjes. Niet meer me altijd groot houden dat het geweldig gaat, maar ook eens om hulp vragen. Wat ik op dit forum dus al aan het proberen ben....



Heb er nu nog meer de neiging toe omdat mn ex een plaatje in zn hoofd had van hoe ik ben en eigenlijk ben ik ook altijd zo geweest. Maar door mn vriendinnen dacht hij dat ik ook zo zou worden. Alles wat hij verschrikkelijk vindt. Dus toen klopte ik ineens niet meer in zn plaatje. En nu ben ik het zat om dat plaatje te zijn. Ik was dat plaatje en hij zag het niet en nu wil ik zo niet meer zijn. Hij heeft voor zichzelf nu beetje een self fulfilling prophecy gezorgd. Kan hij dadelijk fijn zeggen dat hij gelijk heeft gehad want zo lief ben ik blijkbaar toch niet...



Ik haat dat hij mij niet gewoon als mij kon zien en mn vriendinnen als alleen mijn vriendinnen. Want het rare is is dat ik eigenlijk heel erg mezelf was bij hem. Schoot wel in verdediging voor vriendinnen dus dat moet er vast verwarrend hebben uitgezien. Maar bij hem was ik wie ik ben zover ik het zelf weet. En daarom doet het ook zoon zeer dat het uit is. Hij helemaal kwaad dat hij dacht een leuk vriendinnetje gevonden te hebben die aan zn plaatje voldeed en nu bleek ze anders. Terwijl ik juist wel aan dat plaatje voldeed tot hij mn vriendinnen ging afkraken en ik mn mening ging aanpassen. Dus ben gedumpt om wie hij dacht dat ik was en that sucks. En ja is verkeerd om mezelf tegenover hem erover te verdedigen en niemand kan ooit precies aan een plaatje voldoen, maar dan voldoe je er wel aan en gaat hij zich allemaal dingen in zn hoofd halen...



Pff goed weer teveel frustraties die naar boven komen. Net die betreffende vriendinnen van schiphol gehaald en was erg blij ze weer te zien! En dan komen al die frustraties naar boven dat hij mij veroordeeld heeft op hoe hun zijn en frustraties dat er helemaal niets mis is met die vriendinnen ookal zijn ze anders. Waarom kon hij niet gewoon blij zijn dat ik goede vriendinnen heb en verder niets....



Sorry voor egopost...

En met de zelf die ik bij hem was bedoel ik de zelf die ik jaren ben geweest. Misschien was dat de echte brocoli niet? en komt die nu naar boven doordat ik het bij hem toch nooit goed kon doen. Kan ik maar beter schijt aan alles hebben en doen waar ik zelf zin in heb tot op een bepaalde hoogte. Eens uitvinden wie de echt ik is... Dacht mezelf altijd heel goed te kennen, heb het idee dat alles nu overhoop wordt gegooid omdat die zelf die ik was niet goed genoeg was voor hem...

Ff snel...moet zo weg.Brocoli,tis geen kritiek he? Wil je alleen helpen met je inzichten! Feit dat je er zo mee bezig bent,vind ik al top! van mij

@iedereen: bedankt dat ik in mag breken op het

topic. Het voelt fijn om het van me af te schrijven

en hem niet te smsen. Ik ben nu op mn werk maar

kan me absoluut niet concentreren. Hier een beetje

mooi weer spelen terwijl k me echt rot voel.

Ik heb jullie verhalen een beetje teruglezen en

klinkt behoorlijk heftig allemaal. Zeker met

kinderen in het spel. Hier is dat niet zo. Dat is een

zorg minder.



@zomaariets; het koffie drinken uitstellen is eigenlijk beter. Maar het

is eerder uit geweest en altijd als we elkaar dan

weer zagen kwam het weer goed. Maar nu heeft

die de deur wel echt dicht gegooid. Nooit eerder

heeft ie recht in mn gezicht gezegd dat ie nooit

maar dan nooit meer een relatie met me wil.

Heb. Het idee dat het idee dat k hem zaterdag zie

me op de been houdt en dat ie misschien van

gedachte is verandert. Terwijl k me toch ook wel

bewust ben dat t niet goed komt, hij heeft sinds

gister niks meer laten horen en dat is niks voor hem.



@brocoli: ik herken je verhaal wel dat je bij je

vriendinnen het gevoel hebt dat je anders bent.

Dat heb ik ook. K ben heel sportief en mn vriendinnen

niet dus als we een avond gaan stappen voel ik me

anders. En ondanks hun andere levens en andere

gedachtes erover zou ik hun ook altijd verdedigen.

Ook al zou ik zelf nooit hetzelfde leefpatroon volgen.

Ik denk niet dat dat je wispelturig maakt maar in

mijn ogen betekent dat dat je niet zo snel andere

leefpatronen beoordeelt maar juist begrip voor

hebt.



Dank allemaal voor het medeleven!

-

Hey meiden, ik lees dat er weer een hoop ups en downs geweest zijn? Hoop dat het bij jullie allemaal weer een beetje beter gaat.



Ik weet niet of jullie nog weten dat ik pas geschreven heb dat ik nog geen keus had gemaakt. Over of het definitief over is, of dat we er nog samen voor vechten. De laatste 5 weken zijn zo ontzettend zwaar voor me geweest. Ergens bleef ik hoop houden omdat hij telkens terug kwam, dan zei hij dat hij mij en mijn dochter mist, dat hij terug wilde komen en al dat soort dingen. Dan kreeg ik weer meer hoop en vervolgens hoorde ik dan weer 2 dagen niks van hem. Het weekend had ik me voorgenomen om niet meer te gaan vechten voor hem. Ik wilde er gewoon klaar mee zijn. Ik wil weer gelukkig zijn, met of zonder hem. Dus gister is hij langs gekomen voor mijn dochter. Even kreeg ik weer het fijne gevoel dat ik mijn gezin compleet had, maar ik heb toch gezegd dat ik niet meer voor hem kan en wil vechten. Dat vond hij niet leuk om te horen maar hij was het wel met me eens. Hij zegt dat hij op zijn manier alles heeft gegeven wat hij kon geven in onze relatie. Dat hij nog nooit zo gelukkig is geweest met iemand, maar dat hij zichzelf is kwijt geraakt. Dat hij met zichzelf in de knoop zit. Dat hij zichzelf weer moet vinden. Ook ik moet mezelf weer vinden. Hij kon zien dat ik totaal op ben, dat ik geen energie meer heb om voor hem te vechten. We hebben af gesproken het hier bij te laten. We gaan allebei onze eigen weg. Het doet vreselijk veel pijn om hem echt helemaal los te laten, ik was gister ook weer helemaal overstuur, maar toch voel ik ergens rust. Het is een heel raar gevoel, alsof ik een of andere kalmeringspil heb geslikt of zo. Kennen jullie dat gevoel? De tranen zijn nu ook een stuk minder ook al heb ik nog steeds evenveel verdriet, of zou het toch minder worden?

@Diay: Wat goed dat je voor jezelf hebt gekozen zeg! Ik kan me voorstellen dat het ontzettend pijn doen en dat je het nog steeds moeilijk vindt, maar ooit wordt het een opluchting! Ik geen jou de tips die ik zelf ook heb gekregen: jij bent niet zijn hulpverlener, hij moet hier zelf uitkomen. Ik kan me voorstellen dat je je helemaal lamgeslagen voelt, dat komt waatschijnlijk omdat alle hoop nu weg is maar zoals je zelf al zei: het brengt wel rust. Sterkte meis... Je komt hier doorheen.



Ik moet nog doen wat jij gedaan hebt. Ik moet nog loslaten en dat lukt me niet. Ik ben nog 24/7 met hem bezig, wachten op een bericht, bang zijn dat ik iets verkeerd naar hem heb gestuurd, manieren verzinnen om hem terug te krijgen, om met hem in contact te komen. Ik word zo moe van mezelf, ik weet heel goed dat het niet meer goedkomt maar die hoop blijft. Hij zoekt contact omdat ik zijn steunpilaar was en ik houd dat in stand omdat ik het zelf veel te fijn vind om van hem te horen. Ik reageer op zijn berichten en word ongedurig als ik niets terug krijg. Ik weet zo goed dat ik maar geef en niets terug krijg en ik laat het gewoon gebeuren. Dieptriest vind ik mezelf. Op een of andere manier wil in die verbinding blijven behouden, ik weet dat het niet gaat, maar het lukt niet om los te laten. Ik moet verder, I know.. Afleiding heb ik niet, ben ook mijn baan kwijt en heb een kleine sociale kring. Ik zie het vandaag even allemaal niet meer zitten.



@ brocoli, sloopthard: Ben even iets teveel met mezelf bezig om jullie nuttige tips te geven.

@mirre. Weet dat het geen kritiek is. Geeft me alleen maar dingen om overna te denken. Het is alleen allemaal zo verwarrend. Ik ben wie ik ben, maar wie ben ik eigenlijk? En we dachten ergens allebei iemand goed gevonden te hebben en valt voor allebei nu tegen, terwijl we zulke essentieele dingen eerder hadden moeten bespreken met elkaar. En ben ik nou gedumpt voor hoe ik eigenlijk ben of hoe hij dacht dat ik was? En allebei is niet echt geweldig. En hadden die dingen uitspreken geholpen of was het dan op iets anders stukgelopen (waarschijnlijk wel)

Tis ergens goed dat ik nu ook mezelf onder ogen zie, maar aan de andere kant was gewoon hem de schuld geven een stuk makkelijker :p Denk teveel....



@sloopthard. Misschien maar beter om helemaal geen contact meer te hebben. Hij lijkt best zeker van zn zaak en als je de deur op een kiertje houd en straks alsnog word dichtgeslagen is dat een extra klap. En snap dat die deur dichtdoen heel moeilijk is, want wat als hij veranderd is en me terug wil?, maar wil je hem wel terug? Kan je het aan om het nog een keer te proberen? Geloof je dat mensen kunnen veranderen en zal die twijfel die nu bij beide partijen zit ooit weggaan? Praat met je vriendinnen, je familie, hier op het forum alles van je af en laat hem voor wat het is. Is heel moeilijk ik weet het, maar lange termijn wel beter. En als je zelf sterker in je schoenen staat kan je net als ik altijd nog een beslissing nemen of je hem nog wil spreken.



@Diay. Goed van je dat je de deur helemaal hebt dichtgedaan! Ben trots op je. Dat is nooit een makkelijke beslissing, maar wel de juiste denk ik. Ook voor jou eerst weer helemaal jezelf zijn en dan is er weer ruimte voor iemand anders. En als hij dat ooit zal zijn dan begin je tenminste echt opnieuw, door een nieuwe deur en niet de deze. En kan heel goed begrijpen dat het nu anders voelt. Het is ander soort verdriet. Je gaat van: waarom lukt het nou niet met ons 2, het kan zo niet langer, maar hoe gaan we het veranderen naar: het gaat zo niet met ons 2, super kut, maar nu kun je door. Je hebt verdriet om een relatie zoals ie had kunnen zijn en nu is het moeilijker dat je moet accepteren dat die droom relatie met hem er waarschijnlijk niet inzit. Maar lees mee met succesverhalen op topic van Sann76! Als je hem vindt voelt het meteen goed zeggen ze daar. Geen gezeur en spelletjes gewoon respect en liefde. Al je andere relaties vallen in het niet. De oh zo moet het dus factor. Hoop voor iedereen hier dat we dat gaan vinden. Heb er vertrouwen in!

@ Noahtb, ik heb hem ook echt nog niet los gelaten hoor. Ik probeer het en ik voel nu wel dat het steeds iets meer lukt. Het nare knagende gevoel in mijn maag wat zei dat ik hem moest bellen en smsen en dat soort dingen is een heel stuk minder. Ik wil hem echt nog steeds wel bellen, maar hij heeft bijv gister gezegd dat hij morgen weer contact op zou nemen voor mijn dochter. Dus nu ik weet dat ik hem toch wel weer zal spreken heb ik veel minder de drang om hem te bellen of smsen met een of andere stomme smoes waarvan hij toch weet dat het een smoes is. Dat had ik eerst niet en dat is wat mij nu een rustig gevoel geeft.

Verder heb ik net zoals jij een kleine sociale kring, ik werk vanuit huis en veel vriendinnen heb ik niet omdat de meiden waar ik mee om ging alleen kwamen als ze wat nodig hadden dus daar heb ik mezelf een beetje voor af gesloten. Ook omdat ik mijn gezinnetje had waar ik druk genoeg mee was, was ik niet zo bezig met nieuwe vriendinnen maken. Stom natuurlijk maar ja dat is achteraf. Ik zou je graag willen vertellen waar je afleiding in kan zoeken (naast dit geweldige forum) maar ik weet het zelf ook niet.

Wil je wel een knuffel geven en zou je graag de rust sturen die ik ook voel nu.. Ik weet zeker dat jij die rust ook binnenkort zal krijgen hoor!!

@yulia

Herken zoveel van wat jij schrijft....heb niet alles gelezen hoor maar een groot deel wel.

Ook ik heb niet veel sociale contacten meer, de één heeft dit de ander dat, ieder zijn eigen leventje en pas daar vaak niet meer tussen.

Ik zeg wel eens je bent of teveel of te weinig.

Mijn relatie is nu 3 maanden geleden uitgegaan, had gehoopt er nu inmiddels wel overheen te zijn, maar nog denk ik dagelijks aan hem.

Ik heb ook niet echt duidelijke gevoelens hierover, ik huil niet echt, bodemloos en kaal, zo voelt het idd.

Soms kwaad, soms verdrietig, leeg en soms zelfs een soort paniekgevoel, omdat hij steeds verder van mij af komt te staan...en ik hem of iig iets vast wil houden...moeilijk.

Ik had me voorgenomen een brief te schrijven als ik er nog niet klaar mee zou zijn, misschien ter afsluiting, omdat het op een vervelende manier uitgegaan is..ook een hoop over-en weer gedoe via email.

Misschien helpt het mij, denk namelijk niet dat hij er positief op reageert, dus moet ik het in dit geval echt voor mezelf doen.

Had net echt even moeite om de brief te posten, wel niet wel niet pff.

Aan de ene kant hoop ik ergens dat hij contact opneemt en verteld dat hij mijn kant wel begrijpt, aan de andere kant ben ik juist weer heel bang voor die confrontatie omdat ik eigenlijk wel zeker weet dat hij dat niet gaat zeggen.

Maar goed ik heb mijn kant van het verhaal even rustig kunnen doen en of hij het er mee eens is of niet ik ben mijn verhaal wel kwijt.

quote:brocoli schreef op 02 maart 2010 @ 15:28:

Als je hem vindt voelt het meteen goed zeggen ze daar. Geen gezeur en spelletjes gewoon respect en liefde. Al je andere relaties vallen in het niet. De oh zo moet het dus factor. Hoop voor iedereen hier dat we dat gaan vinden. Heb er vertrouwen in!Je geeft zelf het antwoord meis.. zo moet het dus ook zijn echt! ook bij jou.. ga nu niet aan jezelf twijfelen he, je komt er zelf weer achter wie je werkelijk bent door gewoon jezelf te zijn en jezelf te voelen vanaf nu.. niet door te kijken hoe je in de relatie was met hem en hoe jullie het mogelijk anders hadden kunnen doen.. dat doet er niet meer toe toch? waarom analyseren, wij vrouwen zijn er zo goed in!! en wat ik al in een pers bericht aan je had gestuurd, pas op dat je je geen dingen aan laat praten he!!!

@ brocoli,

Dank je, ben zelf ook eigenlijk wel een klein beetje trots op mezelf. Ook omdat ik niet meer over kom als een wanhopig iemand die niet zonder haar ex kan. Voelt goed!

Ergens heb ik nog stiekem wel de hoop dat het goed komt tussen ons want wat we hadden was heel fijn. Maar zoals je zegt zal dat dan een heel nieuw begin moeten zijn. Ik moet mezelf weer vinden en hij net zo goed. Dus mochten we elkaar ooit weer tegen komen.. wie weet hoe het loopt, maar nu zal het niet werken dus voorlopig lekker aan mezelf werken en me eigen leventje weer opbouwen.

Heel raar maar die "oh zo moet het dus" factor voelde wij allebei in onze relatie. Het was voor ons allebei echt het gevoel alsof we onze soulmate gevonden hadden en alsof we samen oud zouden worden. Tenminste zo voelde het voor mij en ik geloof nog steeds dat het voor hem ook zo voelde. Moet ik wel geloven want als ik ga denken dat het allemaal een leugen is geweest dan maak ik mezelf weer helemaal in paniek dus ik hou me lekker voor dat hij mij net zo mist als ik hem mis en dat hij nog steeds zoveel van me houd. Dan maar oogkleppen op.. dat maakt het voor mij nu even makkelijker om door te gaan haha

Hallo allemaal, ik moet even wat kwijt. Ik lees al een hele tijd mee op dit forum sinds mijn relatie over is na 7 jaar en ik wil jullie laten weten dat jullie mij erg gesteund hebben, zonder dat jullie dat wisten. Ik heb nooit de behoefte gevoeld om mijn verhaal te vertellen, omdat jullie verhalen erg herkenbaar waren en mij hielpen door de zwartste periode in mijn leven. Ik had nl. vorig jaar een erg zwaar jaar, kinderen krijgen lukte na 4e ICSI-poging niet, mijn vader overleed en als klap op de vuurpijl hoorde ik van het ene op het andere moment dat mijn man wilde scheiden (hij was verliefd geworden op een collega...). Afijn, stukje bij beetje gaat het beter met me (ook door jullie!), maar ik vind het nog steeds erg moeilijk te begrijpen allemaal. In ieder geval bedankt en misschien ben ik nu zover om zelf ook af en toe wat te schrijven en zo anderen weer kan helpen

@Diay meis, ik voelde die oh zo moet het zijn factor ook in het begin met mijn ex.. dat is geen leugen.. jullie hebben ook oprecht van elkaar gehouden (net als ik met ex) maar het moet dus wel zo blijven.. snap je? het moet langer vanzelf blijven gaan.. geen energie kosten en daar ging het bij ons wel fout.. je moet dan zo werken aan je relatie en dat hoort niet.. dat lees je ook op dat topic, na jaren voelt het nog net zo goed, snappie?? dat komt ook voor jou een keer en dan zeg je wel ohhhh.. dus zo moet het (voelt dan nog beter)

@Ruby welkom!! jeetje wat een verhaal meis! blij te horen dat je hier je steun kon (en nog steeds kan) vinden..



Join the club!

@noahtb. Dikke Je bent veel te lief voor die jongen. Hij verdient jouw aandacht niet meer. Snap heel goed dat je voor hem wil zorgen zodat iets van de liefde voor elkaar op die manier nog in stand blijft, maar word je daar op langer termijn gelukkig van? Soms is cold turkey afkicken van je ex het makkelijkst. Want hij is een verslaving. En hij is zo aanhankelijk op dit moment. Wat als jij er op een gegeven moment klaar mee bent en dat hij blijft mailen en smsen. Nu is het nog fijn maar als jij straks dat straks niet meer wilt dan word het nog moeilijk om dan alles in een keer af te breken. En kan je dat misschien beter zo snel mogelijk doen... Maar snap heel goed dat het contact nu nog heel fijn is en als je dat nu nog even nodig hebt dan laat het maar even zo. Je hoeft niets nu te beslissen. Maar denk er wel over na. Want ben bang dat het op langere termijn misschien lastiger gaat worden. En dat gun ik je niet



@Diay. Jij ook dikke En het is nooit te laat om vrienden te maken!!

-

@diay; wat een moedig verhaal. Echt knap van je

om het los te kunnen laten. Na zo'n lange relatie.





@noathb: hou vol! Erg herkenbaar van die kleine

sociale kring. Ik ben nog niet zo lang geleden verhuisd.

Ik ken hier al aardig wat mensen maar mn echt

goede vriendinnen wonen ver weg. Maar merk dat

hier posten iig oplucht ook al heb ik nou

echt behoefte aan hen. En ook erg herkenbaar

dat t zo n emotionele achtbaan is!Maar hou vol!



@ruby; wat bijzonder dat je zo n stille steun hebt

gehad. Maar goed hoor dat je je er zo door heen

hebt geslagen..



@brocoli; ik weet dat ik beter geen koffie kan drinken

Maar t is zo vaak eventjes uit geweest dat k nog

zo veel hoop heb. Daarom moet k nu doorzetten

hij klinkt zo vastberaden. En zelfs als ie weer zou

willen moet ik het niet meer willen want nu moet

t maar een keer definitief over zijn... Buh.

Heb hem daarstraks alleen toch stiekem gesmst,

kon niet laten om te vragen hoe die zich voelde.

Hij heeft gister zo zitten huilen dat k dacht dat ie nog

wel verdrietig zou zijn. Kreeg een ontzettend kort

af berichtje terug dat t prima ging. Doet zo'n pijn,

normaal kreeg k allemaal smsjes en mailtjes met

wat die aan het doen was en hoe het met mij ging.

Nu is het zo stil... Ook al is t beter zo.. Ik wil niet

zonder hem.. Bah!

@sloopthard .Begrijp hoe je je voelt. Bij mij en mn ex waren er vaak momenten dat ik dacht hier gaan we het niet op redden. Was benieuwd wanneer ik er genoeg van zou hebben en het uit zou maken. Nooit gedacht dat hij het zo resoluut zo doen. Hij had er al aan kunnen wennen en voor mij was het een schok. Ja we hadden problemen en is weer eens uit gegaan op hetzelfde gezeik. Maar vlak voordat het uit ging dacht ik dat het juist beter ging. Kan nog steeds niet echt wennen aan het idee dat hij er niet constant is voor me. Zoon rare overstap van alles van elkaar weten tot helemaal niets meer weten. Het gemis van iemand blijft voor mij in ieder geval nog even, maar mis hem niet meer. En voor jou komt die stap ook nog wel. Jammer dat hij zoon kort smsje heeft gestuurd. Hij weet waarschijnlijk ook niet wat hij ermee aan moet. Ook hij heeft waarschijnlijk wat langer met het idee rondgelopen en bewust de keuze gemaakt om geen contact meer te hebben. Is lullig, maar misschien ook wel beter. Maar bij jou is het nog zo vers. Wordt echt beter. Ben er zelf na 5 weken ook nog niet overheen, maar voel me duidelijk anders dan de eerste week. Beter. Over paar weken voelt het allemaal anders beloofd.

Hey,ladies! Compliment,ik vind dat jullie elkaar super steunen,klasse! Ik heb vandaag een drukke dag,ben ff thuis en zo weer weg....reageer later weer. Zet 'm op ,jullie komen er wel,stuk voor stuk! en liefs mirre

@brocoli: bedankt voor je oppeppende post. Het

is heel aangenaam om te horen dat t slijt (al weet

ik dat nog uit een ver verleden). Klinkt erg herkenbaar

van dat gevoel dat wanneer jij er niet meer tegen

zou kunnen, maar dat uiteindelijk hij het uitmaakt.

Dat valt dan opeens zo rauw op mn dak.. Ook idd

het feit dat hij geen contact meer wil. Het voelt

alsof, zoals anderen hier ook al beschrijven, er een

grote leegte achterblijft..

Maar je belofte maakt veel goed! Gelukkig gaat

er zo een vriendinnetje voor me koken. Dus kan ik

een avond alleen op de bank nog even voor me uit

schuiven. Trouwens ik vind het echt een heel

verstandig besluit dat je het gesprek met je ex nog

even laat rusten!



En aan jullie allemaal; ik vind jullie een stel dappere

en sterke vrouwen!

N.a.v dit topic m'n ex gemaild dat ik niet langer zijn psychiater was... Het was een beetje een bozige mail, ik voelde me gebruikt door hem. Kreeg een mailtje terug waar ik gemengde gevoelens over heb, weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Mail maakte me erg verdrietig.. Volgens mij is nu echt de deur dicht.. Auw, auw,,, Ik vind het een mail met smoesjes, er makkelijk vanaf maken. De mail is heel redelijk, terwijl hij zich normaal niet zo opstelt.. Hoe interpreteren jullie het? Ik lees namelijk op een of andere manier alleen die dingen die ik wil lezen.

-----------------------------

Haal hem zo weer weg hoor.. Herkenning is uitgesloten.

Hey Ruby: wat een verhaal zeg en wat een rottijd heb jij achter de rug . Fijn dat je iets aan dit topic hebt gehad, en ik hoop dat je dat blijft hebben. Schrijf je verder nog mee?