Onder lichte druk.....

Ik vind dat er nogal gebeten wordt naar de vrouw in dit topic terwijl de TO toch bepaald ook geen ster is in communicatie.

Kloof. Dichten. Wie is de wijste? Of de relatie beeindigen. Zoals het nu gaat wordt het niets tussen jullie.

Ok, dat is idd niet aardig, maar probeer gewoon met haar te praten, zeg dat jij ook graag een kindje wil met haar (als je dat nog wil) en uit je zorgen daar over, vraag hoe zij het ziet. Begin niet meteen over het financiële plaatje, uit gewoon je zorgen en vraag of zij die ook heeft, maak duidelijk dat je echt wel wil, maar dat je door externe factoren er nog niet helemaal voor durft te gaan.



Je moet soms een lange adem hebben, maar volgens mij heb jij die wel, good luck!

Ik heb het allemaal doorgelezen en vind het heel vervelend voor jullie hoe het nu loopt. Ik kan me de kriebels van je vriendin heel goed voorstellen. In mijn relatie wilde ik op een gegeven moment ook heel graag een kindje terwijl mijn man dat nog niet wilde. We hebben er goed over gepraat (terwijl we allebei niet echte praters zijn dus dat was niet altijd even eenvoudig) en we zijn er samen uitgekomen. Jij hebt een aantal wensen en zij heeft eigenlijk maar 2 wensen volgens mij. Ze wil niet meer gaan werken omdat ze NU een kindje wil. Waarom zou ze dan eerst meer gaan werken?

Jij hebt een aantal andere argumenten (die ik in deze situatie toch wel wat belangrijker vind). Jij wil eerst zeker weten dat de verstandhouding met je ex ten aanzien van je dochtertje goed zit. Je wilt dat je vriendin financieel iets meer in brengt. Je wilt eerst goed tot rust komen na je depressie.



Je vriendin ziet alleen het romantische gedeelte van een kindje krijgen. Ze wil nu een kindje zodat het lekker kan spelen met de kindjes van haar vriendinnen. En ze zegt tegen jou: man, neem een kind en voed het op zoals het hoort terwijl jij dat nou juist niet meer kan. Zij is nog onbezonnen en heeft geen ervaring. Jij hebt juist een heel nare ervaring met het hebben van een kind omdat je weet hoe het is als de relatie geen stand houdt en je je kind niet meer elke dag ziet en "kan opvoeden zoals het hoort" zoals zij zo mooi zegt.



Ik denk dat het misschien kan helpen als je vriendin meer inzicht heeft in de financieen. Ze moet weten wat zij in brengt en wat jij in brengt en wat er dan uit gaat aan allerlei kosten. Zij heeft (voor zover ik jou begrijp) nooit op zichzelf gewoont (alleen) en heeft misschien niet een realistisch beeld van wat het dagelijks leven kost.

Verder denk ik dat jij concreet zou kunnen maken wat je wilt dat er verandert voor je een kind wilt. De regeling met je ex moet rond zijn, je vriendin moet een beter inzicht hebben in de financieen (ze kan bijvoorbeeld 2 of 3 maanden een kasboekje bij houden en alles op financieel gebied regelen) en jij wilt eerst even rust. Je zou kunnen afspreken dat je over een jaar of anderhalf zo ver bent (als je dat bent natuurlijk!) en dat zij in die tussentijd wel fulltime gaat werken. Dat kan ze dan doen in haar huidige functie omdat ze het daar zo naar haar zin heeft (als die mogelijkheid er is natuurlijk).



Het verschil tussen jullie is volgens mij dat jij de beslissingen met je hoofd neemt (eerst samen praten met financieel adviseur etc.) en zij neemt de beslissing met haar hart (ze wil graag een kindje en laat alleen dat gevoel spreken). Kijk heel goed naar je eigen rol in de gesprekken die jullie hebben. Hier boven schrijf je heel mooi wat zij allemaal gezegd heeft maar wat was jouw aandeel??

Lang geleden liep hier een topic waar ik zelf ook meegeschreven heb dat ging over kinderwens en relatietherapie. Het is toen geopend door Doppie. Het staat hier vast nog ergens in de lange lijst. Je kan dus wel met iemand hier over gaan praten die jullie samen helpt om er uit te komen.



Je vriendin zegt dat je het zakelijk ziet. Praat jij ook vanuit je gevoel en je angst? Ik kan me namelijk indenken dat je het heel eng vindt om, na je depressie, zo snel voor een kind te gaan. Is er ook iemand anders die haar op de realiteit kan wijzen? Haar ouders bijvoorbeeld? En heb jij iemand waarmee je jouw angsten bespreken kan? Ik kan me voorstellen dat je heel veel druk voelt op het moment dat jij werkt en voor het inkomen zorgt terwijl zij thuis zit en voor een kind zorgt. Maar dit is op zich wel de traditionele rolverdeling die ook tegenwoordig nog in best veel gezinnen heel goed werkt. Misschien is dit wel altijd haar beeld van de toekomst geweest? Zij thuis met de kids en het huishouden en haar man werken? Hebben jullie hier eerder al over gepraat? Ik heb het idee dat het beeld dat jullie elk van de toekomst hebben helemaal niet samen komt. In dat opzicht is het wel goed om er eens met een onafhankelijke derde over te praten.



Heel veel succes met alles want zo'n spanning in huis is niet echt leuk.

Lastige situatie waarin je zit!

Het lijkt alsof jullie relatie in z'n geheel niet meer lekker loopt, o.a. door verschillende toekomstbeelden, bijv. m.b.t. kinderen. volgens mij spelen er veel meer dingen, zoals haar nu zegt dat je het helemaal niet naar je zin hebt in de stad (en haar dit misschien onbewust ook wel kwalijk neemt??)



Weet zo even niet meer of het al eerder ter sprake is gekomen hoor, maar waarom zijn jullie nog bij elkaar? Waarom ben jij nog bij haar, en zij bij jou? Hebben jullie dat al met elkaar besproken?

Ze moet het toch met je eens zijn dat dit geen ideale basis is om een kind in te krijgen, wel??



Verder vind ik net als anderen hier je argumenten om er mee te wachten heel verstandig klinken. Ik vind opmerkingen als: dan zoek je maar een studentje die nog niet volwassen wil zijn eigenlijk juist niet overtuigen van volwassenheid, maar goed, ik heb niet het hele gesprek gehoord natuurlijk.

Als jij nog niet wil, er nog niet klaar voor bent, niet doen. Als ze echt bij je weggaat, tja dat is heel rottig, maar dat zegt dan genoeg over jullie relatie in z'n geheel.

Ik begrijp ook dat erover praten (over jullie verschil in kinderwens) op een normale manier niet tot de mogelijkheden behoort?

Als jij denkt dat dat een goede reden is om bij je vriendin te blijven....

Je overweegt toch niet serieus om daarom maar bij elkaar te blijven? Tuurlijk, het zou heel vervelend zijn als zij dingen die jij liever voor jezelf gehouden zou hebben openbaar maakt. Maar dat zou meer zeggen over haar dan over jou, ik neem aan dat mensen die je kent/jullie kennen dat ook wel weten.



Wat verwacht je van die persoon waarmee je kan praten te horen?

Jeetje Whitonelook, dat lijkt me een heel erg verkeerde motivatie om deze relatie door te zetten. Ik snap je angst wel maar dit mag echt geen reden zijn om er geen punt achter te zetten. Of denk je dat de relatie nog te redden is? Dan kan je er nog voor gaan natuurlijk. Maar als dit de enige reden is om bij haar te blijven lijkt me dan heel verkeerd.