Kinderen
alle pijlers
Kind weigert te eten
zondag 28 februari 2010 om 18:56
Al een aantal weken is mijn zoon nogal van de dwarsige. Op zich al irritant genoeg, maar wat me het meest stoort is dat ie het gewoon verdomd om te eten. Werkelijk, zelfs als hij zelf mag kiezen wat we gaan eten, sta ik elke godganse dag voor de kat zijn viool te koken, want hij weigert gewoon te eten.
En wat ik ook doe, boos worden, negeren, nog bozer worden, nog meer negeren, belonen, straffen, het haalt allemaal niks uit. Van "mam, wat eten we?" Witlof. "Okee, welterusten, ik ga naar bed." tot gewoon als een soort standbeeld aan tafel zitten en me stoicijns aankijken totdat ik zelf zit te koken, hij weigert het gewoon.
Nu snap ik wel dat dit een klassieke machtsstrijd is, en dat ie inmiddels dondersgoed weet dat ie zijn moeder volledig over de rooie jaagt dus dat het nog werkt ook, maar ik wil toch echt dat ie eet.
Naar binnen proppen wil ik absoluut niet, 's ochtends zijn avondmaaltijd weer voor zetten heb ik al eens overwogen maar dat gaat me ook te ver, maar ik ben inmiddels echt zo moedeloos ervan dat het gewoon ook echt niet meer gezellig is thuis.
Iemand advies? Ik overweeg inmiddels om hem op Marktplaats te zetten. Grrrrrrrrrrrrrrrrr.
En wat ik ook doe, boos worden, negeren, nog bozer worden, nog meer negeren, belonen, straffen, het haalt allemaal niks uit. Van "mam, wat eten we?" Witlof. "Okee, welterusten, ik ga naar bed." tot gewoon als een soort standbeeld aan tafel zitten en me stoicijns aankijken totdat ik zelf zit te koken, hij weigert het gewoon.
Nu snap ik wel dat dit een klassieke machtsstrijd is, en dat ie inmiddels dondersgoed weet dat ie zijn moeder volledig over de rooie jaagt dus dat het nog werkt ook, maar ik wil toch echt dat ie eet.
Naar binnen proppen wil ik absoluut niet, 's ochtends zijn avondmaaltijd weer voor zetten heb ik al eens overwogen maar dat gaat me ook te ver, maar ik ben inmiddels echt zo moedeloos ervan dat het gewoon ook echt niet meer gezellig is thuis.
Iemand advies? Ik overweeg inmiddels om hem op Marktplaats te zetten. Grrrrrrrrrrrrrrrrr.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 2 maart 2010 om 13:11
Mijn 2 centen:
Kinderen gaan doorgaans om twee redenen een machtstrijd aan. De eerste is om de grenzen te definieren en een consequente aanpak te verlangen (kinderen van 2, 3 jaar) en ten tweede om iets te vertellen wat ze niet kunnen, willen of durven uit te spreken.
Als een kind bijna 6 is en moedwillig het conflict opzoekt, weet dat het een verloren zaak is en toch stug doorgaat met zijn gedrag...wil het iets vertellen. Ik zou dus ook nooit voor de optie negeren kiezen of het niet-willen-eten-probleem rationeel benaderen.
Jouw zoon komt op mij over als een lief en intelligent gevoelig kind die best in harmonie wil leven met zijn moeder. Volgens mij zit de oplossing op het emotionele vlak en niet in zijn wil breken, ergens een appelmoesje overheen kieperen of een andersoortige praktische oplossing. Probeer een stem te vinden voor zijn gevoelens, deze te erkennen en daarna pas je grenzen te definieren zodat je naast hem staat ipv tegenover hem.
Dit alles met voorzichtigheid gezegd hebbend want ik ken je niet, jouw zoon niet dus als dit alles nergens op slaat, vergeet het dan ook.
Kinderen gaan doorgaans om twee redenen een machtstrijd aan. De eerste is om de grenzen te definieren en een consequente aanpak te verlangen (kinderen van 2, 3 jaar) en ten tweede om iets te vertellen wat ze niet kunnen, willen of durven uit te spreken.
Als een kind bijna 6 is en moedwillig het conflict opzoekt, weet dat het een verloren zaak is en toch stug doorgaat met zijn gedrag...wil het iets vertellen. Ik zou dus ook nooit voor de optie negeren kiezen of het niet-willen-eten-probleem rationeel benaderen.
Jouw zoon komt op mij over als een lief en intelligent gevoelig kind die best in harmonie wil leven met zijn moeder. Volgens mij zit de oplossing op het emotionele vlak en niet in zijn wil breken, ergens een appelmoesje overheen kieperen of een andersoortige praktische oplossing. Probeer een stem te vinden voor zijn gevoelens, deze te erkennen en daarna pas je grenzen te definieren zodat je naast hem staat ipv tegenover hem.
Dit alles met voorzichtigheid gezegd hebbend want ik ken je niet, jouw zoon niet dus als dit alles nergens op slaat, vergeet het dan ook.
dinsdag 2 maart 2010 om 20:43
London,
Dank je wel voor je posting, dat klinkt wel redelijk herkenbaar. Ik denk dat je voor een groot deel gelijk hebt.
Marije,
Nee, ik vind het niet irritanter doordat ik het van zijn vader herken. Wel heb ik bij zijn vader gezien wat voor negatieve consequenties die karaktertrek kan hebben als dat niet goed begeleid wordt, en dat gun ik mijn zoon niet.
Dank je wel voor je posting, dat klinkt wel redelijk herkenbaar. Ik denk dat je voor een groot deel gelijk hebt.
Marije,
Nee, ik vind het niet irritanter doordat ik het van zijn vader herken. Wel heb ik bij zijn vader gezien wat voor negatieve consequenties die karaktertrek kan hebben als dat niet goed begeleid wordt, en dat gun ik mijn zoon niet.
Am Yisrael Chai!
woensdag 3 maart 2010 om 09:13
FV, ook naar aanleiding van je andere topic, ik hoop dat je er samen met je zoontje uitkomt maar heb het gevoel dat je hierbij ook best goede hulp zou kunnen gebruiken. Het moet toch niet ontaarden in een band waarbij veelal strijd overheerst? Waarom neem je niet opnieuw contact op met de orthopedagoog die hem onderzocht heeft en dus ook een goed beeld van hem heeft? Hij of zij kan je handvaten meegeven in de omgang met Prince en wellicht een hulpkanaal aanbieden. Dat kan veel strijd voorkomen en zo komen jullie misschien tot oplossingen zonder letterlijk met hem het gevecht aan te moeten gaan. Het zou voor jullie beiden een opluchting kunnen zijn.
Groetjes
Prul
Groetjes
Prul
woensdag 3 maart 2010 om 12:53
Heb dit topic niet doorgelezen, dus misschien zeg ik iets wat al voorbij gekomen is:
Ik vind eigenlijk dat het fenomeen 'machtsstrijd' tussen kind en ouder zoveel mogelijk vermeden moet worden in de opvoeding.
Het brengt alleen maar frustratie van beide kanten, het verpest de goede sfeer en het werkt niet.
Een machtsstrijd voeren hoeft geen noodzaak te zijn.
Voor een strijd om de macht zijn er 2 nodig.
Als er 1 niet meedoet, houdt 't op.
Een moeder die ik ken had ook een eetprobleem met haar kind. Dat kind weigerde haar avondeten en eiste dan snoep. Dat was dus avond aan avond drama. Dreigen met 'dan mag je ook geen toetje' en nog meer straffen hielpen niet. Ze vond alles prima.
De moeder schakelde een professional in die adviseerde de machtsstrijd op te geven. En haar dochter inderdaad snoep voor te zetten. En ook gewoon ook het toetje na afloop.
Na 3 dagen (en kotsmisselijk van het snoepen) vroeg het meisje of ze ook alsjeblieft gewoon avondeten mocht.
Dat was 't einde van het eetprobleem.
Ik vind eigenlijk dat het fenomeen 'machtsstrijd' tussen kind en ouder zoveel mogelijk vermeden moet worden in de opvoeding.
Het brengt alleen maar frustratie van beide kanten, het verpest de goede sfeer en het werkt niet.
Een machtsstrijd voeren hoeft geen noodzaak te zijn.
Voor een strijd om de macht zijn er 2 nodig.
Als er 1 niet meedoet, houdt 't op.
Een moeder die ik ken had ook een eetprobleem met haar kind. Dat kind weigerde haar avondeten en eiste dan snoep. Dat was dus avond aan avond drama. Dreigen met 'dan mag je ook geen toetje' en nog meer straffen hielpen niet. Ze vond alles prima.
De moeder schakelde een professional in die adviseerde de machtsstrijd op te geven. En haar dochter inderdaad snoep voor te zetten. En ook gewoon ook het toetje na afloop.
Na 3 dagen (en kotsmisselijk van het snoepen) vroeg het meisje of ze ook alsjeblieft gewoon avondeten mocht.
Dat was 't einde van het eetprobleem.
zaterdag 6 maart 2010 om 15:41
Hoelang zit er tussen de snack op de NS opvang en het warme eten?
Mijn ervaring is dat als het te lang duurt tussen 2 maaltijden dat de honger wegtrekt en er eigenlijk een tegenzin voor het eten ontstaat. Misschien is dat het geval bij je zoon.
Mocht het echt een wilsstrijd tussen jullie zijn, geef hem 2 droge rijstwafels en maak geen warm eten voor hem. Misschien helpt dat. Jij hoeft je dan in elk geval niet te ergeren dat je eten weg gooit en hij hoeft geen eten te eten wat hij niet wil eten.
Mijn ervaring is dat als het te lang duurt tussen 2 maaltijden dat de honger wegtrekt en er eigenlijk een tegenzin voor het eten ontstaat. Misschien is dat het geval bij je zoon.
Mocht het echt een wilsstrijd tussen jullie zijn, geef hem 2 droge rijstwafels en maak geen warm eten voor hem. Misschien helpt dat. Jij hoeft je dan in elk geval niet te ergeren dat je eten weg gooit en hij hoeft geen eten te eten wat hij niet wil eten.
