Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
vrijdag 12 maart 2010 om 21:03
Idd Diay... op het forum, tv aan en maar vroeg naar bed, denk ik... Geen vriendin waar ik naar toe kan. Kan mijn verhaal eigenlijk bij niemand kwijt... Niet dat ik geen vriendinnen heb, maar die zijn allemaal met hun man en kindjes dit weekend. Bovendien gooi ik mijn problemen niet zo makkelijk op tafel bij een ander. Ik kan dat niet. Lijk een harde en vrolijke tante voor de buitenwereld.
Frommel, wij zijn ook al eerder uit elkaar geweest. Geprobeerd om elkaar los te laten, maar dat lukte dus niet. Hij heeft na de breuk erg zijn best gedaan voor onze relatie hoor, erg aan zichzelf gewerkt... maar het aard van het beestje, verander je niet zo snel. Ik wil naar de buitenwereld niet toegeven dat het niet gaat... voelt als falen...!
Frommel, wij zijn ook al eerder uit elkaar geweest. Geprobeerd om elkaar los te laten, maar dat lukte dus niet. Hij heeft na de breuk erg zijn best gedaan voor onze relatie hoor, erg aan zichzelf gewerkt... maar het aard van het beestje, verander je niet zo snel. Ik wil naar de buitenwereld niet toegeven dat het niet gaat... voelt als falen...!
vrijdag 12 maart 2010 om 21:14
Cola light,
Mijn vrienden wonen allemaal ver weg, en kennen mijn verhaal nu wel. Ik heb het idee dat ik ze ermee belast, en dat wil ik niet. Daarom ben ik heel blij dat ik het bij jullie wel kwijt kan. En dat geldt natuurlijk ook voor jou. Als het oplucht, kan je het gewoon bij ons kwijt. Ik ben nu al heel blij met jullie. Klinkt misschien raar, maar zo voelt het. En een verbroken relatie mag je niet als falen zien hoor. Jij weet het zelf het beste, je hebt er toch voor geknokt?!
Mijn vrienden wonen allemaal ver weg, en kennen mijn verhaal nu wel. Ik heb het idee dat ik ze ermee belast, en dat wil ik niet. Daarom ben ik heel blij dat ik het bij jullie wel kwijt kan. En dat geldt natuurlijk ook voor jou. Als het oplucht, kan je het gewoon bij ons kwijt. Ik ben nu al heel blij met jullie. Klinkt misschien raar, maar zo voelt het. En een verbroken relatie mag je niet als falen zien hoor. Jij weet het zelf het beste, je hebt er toch voor geknokt?!
vrijdag 12 maart 2010 om 21:17
@ Colalight, je hoeft je echt niet hard te houden voor de buitenwereld hoor. Tenminste zo zie ik het. Iedereen ziet aan mij dat ik 6 kilo ben afgevallen. Dat ik spierwit ben en dat ik een soort wazige blik in mijn ogen heb. So be it. Boeit me echt niet wat ze er van denken. Maar goed ik begrijp dat je niet echt bij vriendinnen terecht kan. Daarom is het forum toch? Om je verhaal te doen wat je misschien bij vriendinnen al 100 x hebt gedaan..
@ Sloopthard, goed van je dat je gezegd hebt dat je een avondje voor jezelf wil! Echt heel goed gedaan hoor. En ik snap dat je moe bent. Ik ben ook zo kapot. De nachten worden langzaam iets beter. Heb zelfs van de week een nacht doorgeslapen haha. Maar toch.. ben zo moe. Het vreet nog steeds zoveel energie. Maar het word beter dat weet jij ook.
@Frommeltje, je weet eigelijk al de antwoorden op je vragen al, toch? Je weet of hij je mist, of het hem iets doet of niet.. Is misschien hard maar als hij je zo miste zoals jij hem mist was ie nu wel bij je toch? Ik weet echt hoeveel pijn het doet maar het heeft geen zin om daar over na te denken. Je moet aan jezelf denken. Je mag je echt wel k u t voelen hoor dat zeg ik niet. Maar probeer aan jezelf te denken dan. Het is beter om te denken dat jij het er zo moeilijk mee hebt dan je af te vragen hoe hij er over denkt want dat doet je alleen maar meer pijn!!
Knuffel voor jullie
@ Sloopthard, goed van je dat je gezegd hebt dat je een avondje voor jezelf wil! Echt heel goed gedaan hoor. En ik snap dat je moe bent. Ik ben ook zo kapot. De nachten worden langzaam iets beter. Heb zelfs van de week een nacht doorgeslapen haha. Maar toch.. ben zo moe. Het vreet nog steeds zoveel energie. Maar het word beter dat weet jij ook.
@Frommeltje, je weet eigelijk al de antwoorden op je vragen al, toch? Je weet of hij je mist, of het hem iets doet of niet.. Is misschien hard maar als hij je zo miste zoals jij hem mist was ie nu wel bij je toch? Ik weet echt hoeveel pijn het doet maar het heeft geen zin om daar over na te denken. Je moet aan jezelf denken. Je mag je echt wel k u t voelen hoor dat zeg ik niet. Maar probeer aan jezelf te denken dan. Het is beter om te denken dat jij het er zo moeilijk mee hebt dan je af te vragen hoe hij er over denkt want dat doet je alleen maar meer pijn!!
Knuffel voor jullie
vrijdag 12 maart 2010 om 21:30
Ja, echt he, die moeheid....
Ik slaap gemiddeld drie uur per nacht. Het in slaap komen lukt eigenlijk alleen maar met een wijntje of een half slaappilletjes op, maar die gebruik ik liever niet, ben als de dood om verslaafd te raken. Dan wordt ik rond drie uur wakker, en is het afgelopen met de slaap. Ik loop als een zombie op mijn werk rond, met een verdrietig gezicht. Ben ook al vijf kilo afgevallen, en rook sinds de breuk weer als een ketter. Ik ben echt een zenuwenlijer geworden, herken mezelf niet meer terug. Vind het ook moeilijk tegenover mijn collega's. Die vragen elke dag|: hoe gaat het|? Ja, kut..... Ik wil dat het beter gaat, wil me ouwe zelf weer terug. Hoe bestaat het, dat ik me dit door zo'n vent aan laat doen? Hij heeft waarschijnlijk nergens last van... ( maar dat weet ik natuurlijk niet )
Ik wil heel graag aan mezelf denken, maar mijn hoofd en hart bepalen helaas iets anders.
Ik slaap gemiddeld drie uur per nacht. Het in slaap komen lukt eigenlijk alleen maar met een wijntje of een half slaappilletjes op, maar die gebruik ik liever niet, ben als de dood om verslaafd te raken. Dan wordt ik rond drie uur wakker, en is het afgelopen met de slaap. Ik loop als een zombie op mijn werk rond, met een verdrietig gezicht. Ben ook al vijf kilo afgevallen, en rook sinds de breuk weer als een ketter. Ik ben echt een zenuwenlijer geworden, herken mezelf niet meer terug. Vind het ook moeilijk tegenover mijn collega's. Die vragen elke dag|: hoe gaat het|? Ja, kut..... Ik wil dat het beter gaat, wil me ouwe zelf weer terug. Hoe bestaat het, dat ik me dit door zo'n vent aan laat doen? Hij heeft waarschijnlijk nergens last van... ( maar dat weet ik natuurlijk niet )
Ik wil heel graag aan mezelf denken, maar mijn hoofd en hart bepalen helaas iets anders.
vrijdag 12 maart 2010 om 21:33
Weet je wat bij mij het rare is? Ik hoef geen moeite te doen om me 'hard' te houden... Ben voor de buitenwereld gewoon altijd vrolijk (en dat kost me weinig moeite). Laat heel af en toe wel eens wat los, maar kan vervolgens heel makkelijk weer over koetjes en kalfjes praten en vrolijk mee doen met de rest.
Maar in mijn koppie is het nooit rustig... Ben 24/7 met mijn relatie bezig en dat is niet goed!
De problems waar ik nu tegenaan loop, zijn (bijna) dezelfde waarom het de vorige keer uitging. Er zijn mensen die me gewaarschuwd hebben, waaraan ik merkte dat ze niet begrepen dat we weer bij elkaar waren... en toch ben ik er weer ingetrapt. Toegeven dat ze misschien wel gelijk hadden, dat kan ik (nog) niet...
Maar in mijn koppie is het nooit rustig... Ben 24/7 met mijn relatie bezig en dat is niet goed!
De problems waar ik nu tegenaan loop, zijn (bijna) dezelfde waarom het de vorige keer uitging. Er zijn mensen die me gewaarschuwd hebben, waaraan ik merkte dat ze niet begrepen dat we weer bij elkaar waren... en toch ben ik er weer ingetrapt. Toegeven dat ze misschien wel gelijk hadden, dat kan ik (nog) niet...
vrijdag 12 maart 2010 om 21:49
Misschien is jouw instelling ook wel het beste. Maar heb je er dan niet dubbel last van als je weer thuis bent? Ik hou wel de hele dag mijn tranen in, maar als ik bijna thuis ben, jank ik de tranen uit mijn hoofd.
Mijn relatie ging de eerste keer uit, omdat hij echt niet lief meer voor me was. Ik werd daar zo verdrietig van, dat verdiende ik niet. Ook bij mij begrepen de mensen niet dat ik weer met hem verder ging. Maar ik zag zelf dat het beter ging. Achteraf hebben ze gelijk gehad, je komt snel weer in dezelfde problematiek terecht. Ik snap dat jij dat nog niet in kan zien, dat is ook moeilijk en confronterend. Ik zie het wel, begrijp ook dat het over is. Ik heb alleen geen vrede met het vervolg. Direct een ander, en doen alsof ik nooit bestaan heb. Dat doet zo'n pijn, dat kan ik echt geen plek geven. Het is te hard, en te bizar.
Sorry, dat ik zoveel over mjezelf praat....
Mijn relatie ging de eerste keer uit, omdat hij echt niet lief meer voor me was. Ik werd daar zo verdrietig van, dat verdiende ik niet. Ook bij mij begrepen de mensen niet dat ik weer met hem verder ging. Maar ik zag zelf dat het beter ging. Achteraf hebben ze gelijk gehad, je komt snel weer in dezelfde problematiek terecht. Ik snap dat jij dat nog niet in kan zien, dat is ook moeilijk en confronterend. Ik zie het wel, begrijp ook dat het over is. Ik heb alleen geen vrede met het vervolg. Direct een ander, en doen alsof ik nooit bestaan heb. Dat doet zo'n pijn, dat kan ik echt geen plek geven. Het is te hard, en te bizar.
Sorry, dat ik zoveel over mjezelf praat....
vrijdag 12 maart 2010 om 22:01
Frommeltje, dat geeft toch niet? Ik begon een eerdere post al met: "praat lekker van je af... " dat lucht op! Gewoon doen hoor!
Diep van binnen weet ik ook wel dat dit niet gaat werken. Zover ben ik wel al... en dat is inderdaad erg confronterend. Maar ik ben geneigd om vooral naar het 'leuke' in onze relatie te kijken en om dat te moeten missen... au!
Mijn buien wisselen enorm: kan een flink potje huilen als ik thuis ben (in bed lig), maar er zijn ook momenten dat ik me enorm sterk voel... Moet ook wel voor mijn kinderen (die er waarschijnlijk ook geen barst van snappen...)
Diep van binnen weet ik ook wel dat dit niet gaat werken. Zover ben ik wel al... en dat is inderdaad erg confronterend. Maar ik ben geneigd om vooral naar het 'leuke' in onze relatie te kijken en om dat te moeten missen... au!
Mijn buien wisselen enorm: kan een flink potje huilen als ik thuis ben (in bed lig), maar er zijn ook momenten dat ik me enorm sterk voel... Moet ook wel voor mijn kinderen (die er waarschijnlijk ook geen barst van snappen...)
vrijdag 12 maart 2010 om 22:01
vrijdag 12 maart 2010 om 22:07
Ik begrijp echt dat dat veel pijn doet Frommeltje. De vader van mijn kindje dumpte mij (op de dag dat ik wist dat ik zwanger was) en had een week later een andere meid. Dus ik weet echt hoe dat voelt. Mijn ex heeft dan gelukkig geen ander maar we hebben wel nog 6 weken met elkaar zitten kloten dus of dat echt goed is? Ik begin nu pas met los laten hoor. Ik heb nog niet eens geaccepteerd dat het over is. Ik heb nog steeds hoop dat het goed komt. Dus ik denk dat je nu wel veel meer pijn in 1 x hebt maar het wel sneller zal gebeuren dat je los gaat laten. Misschien heb ik het helemaal mis hoor. Het is natuurlijk bij iedereen anders maar dat is mijn idee. Het geeft niet dat je veel over jezelf praat. Doe ik ook als ik me slecht voel. Dan hebben de meeste hier niet eens de energie om op anderen te reageren maar praten alleen over zichzelf en er is niemand die dat erg vind hoor dus praat gerust verder.
Het is ook echt niet goed om er zo veel mee bezig te zijn ColaL maar dat vind ik wel logisch. Ik betrap mezelf er (na 6wkn) soms op dat ik 10 minuten niet aan hem heb gedacht. Wow 10 hele minuten al.. is toch vreselijk? Maar ik kan er niks aan doen en accepteer het maar gewoon..Het word vanzelf minder alleen het heeft tijd nodig.
Het is ook echt niet goed om er zo veel mee bezig te zijn ColaL maar dat vind ik wel logisch. Ik betrap mezelf er (na 6wkn) soms op dat ik 10 minuten niet aan hem heb gedacht. Wow 10 hele minuten al.. is toch vreselijk? Maar ik kan er niks aan doen en accepteer het maar gewoon..Het word vanzelf minder alleen het heeft tijd nodig.
vrijdag 12 maart 2010 om 22:08
Dat herken ik wel, dat kijken naar de leuke dingen. Ik mis hem ook zooo erg, we deden echt alles samen. Maar er waren heel veel nare dingen, en daar kan ik nog niet naar kijken. Mijn vrienden benadrukken vooral die dingen, maar als je ze zelf nog niet wil zien....
Ik moet ook verder voor mijn kinderen, ook al zijn ze al groot. Zij snappen het gelukkig wel, maar die van jou zijn waarschijnlijk nog klein. Moeilijk hoor, moeten zij hem ook nog missen.
Ik moet wel eerlijk bekennen, dat ik niet echt veel moeite meer voor mijn relatie deed. Ik snap ook dat het over is. Het was op het laatst zo ingewikkeld. We begrepen elkaar niet meer, alles was fout aan mij. Maar daar heb ik nog geen gevoel bij, stom he?
Ik moet ook verder voor mijn kinderen, ook al zijn ze al groot. Zij snappen het gelukkig wel, maar die van jou zijn waarschijnlijk nog klein. Moeilijk hoor, moeten zij hem ook nog missen.
Ik moet wel eerlijk bekennen, dat ik niet echt veel moeite meer voor mijn relatie deed. Ik snap ook dat het over is. Het was op het laatst zo ingewikkeld. We begrepen elkaar niet meer, alles was fout aan mij. Maar daar heb ik nog geen gevoel bij, stom he?
vrijdag 12 maart 2010 om 22:16
Diay,
Wat een heftig verhaal zeg, zwanger en in de steek gelaten worden. Wel goed dat je je kindje hebt laten komen. Ik ben ook zwanger geweest van mijn ex, maar hij was zeventien en is echt een kinderhater. (terwijl ik er al drie had..... drama, met heel veel verhalen) Heb toen een abortus laten doen, waar ik soms nog steeds psychisch last van heb, maar het kon toen gewoon echt niet.
Ik was toen zo labiel als de pest, en zo blij met mijn nieuwe vriendje. Dit zijn dingen waar ik allemaal over na moet gaan denken nu. Wat dat betreft was hij gewoon niet goed voor me. Ik heb echt zoveel met hem meegemaakt, maar hij was ook zo goed en lief voor me. En dat mis ik nu.
Wat een heftig verhaal zeg, zwanger en in de steek gelaten worden. Wel goed dat je je kindje hebt laten komen. Ik ben ook zwanger geweest van mijn ex, maar hij was zeventien en is echt een kinderhater. (terwijl ik er al drie had..... drama, met heel veel verhalen) Heb toen een abortus laten doen, waar ik soms nog steeds psychisch last van heb, maar het kon toen gewoon echt niet.
Ik was toen zo labiel als de pest, en zo blij met mijn nieuwe vriendje. Dit zijn dingen waar ik allemaal over na moet gaan denken nu. Wat dat betreft was hij gewoon niet goed voor me. Ik heb echt zoveel met hem meegemaakt, maar hij was ook zo goed en lief voor me. En dat mis ik nu.
vrijdag 12 maart 2010 om 22:27
Dat wat je zegt over hoe iemand eerst nog kan zeggen dat ie van je houd begrijp ik ook heel goed. Mijn ex (dus niet de vader van mijn kindje even voor de duidelijkheid haha) zei op maandagavond toen we in bed lagen na een ruzie: wij zijn een team, we hebben al zoveel samen mee gemaakt, we hebben ups en downs maar je bent mijn ware liefde en ik wil dolgraag met je trouwen. De volgende ochtend ging hij naar zijn werk en 3 dagen later kwam hij zijn spullen ophalen dus daar heb ik ook heel erg mee gezeten hoor. Hoe kan je zoiets zeggen en de volgende dag gewoon vertrekken? Dat is gewoon laf! Maar goed ergens begrijp ik zijn punt ook wel want hij wist dat ik hysterisch zou worden als hij op een normale manier weg zou gaan. Blijkbaar kende hij me beter dan ik zelf want dat had ik van mezelf nooit verwacht. Dat ik zou zou gillen, smeken, slaan en huilen.. Bah als ik daar aan terug denk ben ik heel blij dat ik nu al bijna 7 weken verder ben. Ik heb vandaag niet gehuild en ben heel trots 
Ben wel erg moe, ga zo lekker naar bed.. het vreet gewoon nog steeds ontzettend veel energie
Ben wel erg moe, ga zo lekker naar bed.. het vreet gewoon nog steeds ontzettend veel energie
vrijdag 12 maart 2010 om 22:28
zaterdag 13 maart 2010 om 00:16
Hey lieve dames. En welkom frommeltje!!
Heb alles gelezen, maar even te moe en een wijntje teveel op om nuttig te reageren, maar blij te zien dat jullie elkaar door de avond geholpen hebben.
Mijn dag vandaag was fijn vol en morgenavond is ook vol en sprake van een volle dag op zondag. Weekend vliegt hopelijk voorbij. Beetje een dubbel gevoel op het moment... Die vriendin waar mn ex dus zoon hekel aan had is nu naar een seksdate... Moet ze helemaal zelf weten hoor, maar voel wel dat ex beetje gelijk had. Dit is echt niets voor mij. Wat ik met hem had was me zoveel meer waard dan een flirt voor een avond. En niet op mn vriendin af te doen hoor en ik zag nooit nooit, maar kan het toch niet helemaal begrijpen. Ja seks is leuk, maar wel met iemand met iets van liefde of geschiedenis toch?
Pff niet teveel over nadenken... Want ex had in ieder geval niet gelijk dat het een slechte vriendin voor me is. Want ze was vandaag weer erg lief en gezellig. Maar god wat mis ik wat ik met hem had. Helemaal geen zin om met iemand opnieuw te moeten beginnen en me weer kwetsbaar op te stellen. Nee wil hem nog steeds niet terug, maar wat had ik het graag nog wat langer aangekeken. Weet echt wel dat ik hem niet kan veranderen, maar heb idee dat ik zoveel meer inzicht in hem heb gekregen en hoe ik dingen het beste kan brengen.
Ergens slecht om zo te denken want moet me antwoorden niet aanpassen aan hem, maar hoort aanpassen en meeting each other half way niet bij een relatie?
Ok blegh egopost. Sorry komt door de alcohol.... Zal morgen nogmaals goed jullie posts lezen en beter reageren, maar vind dat jullie het echt heel goed doen!! Fijn dat compleet vreemden elkaar zo kunnen helpen omdat we in hetzelfde schuitje zitten.
Truste allemaal!!
Heb alles gelezen, maar even te moe en een wijntje teveel op om nuttig te reageren, maar blij te zien dat jullie elkaar door de avond geholpen hebben.
Mijn dag vandaag was fijn vol en morgenavond is ook vol en sprake van een volle dag op zondag. Weekend vliegt hopelijk voorbij. Beetje een dubbel gevoel op het moment... Die vriendin waar mn ex dus zoon hekel aan had is nu naar een seksdate... Moet ze helemaal zelf weten hoor, maar voel wel dat ex beetje gelijk had. Dit is echt niets voor mij. Wat ik met hem had was me zoveel meer waard dan een flirt voor een avond. En niet op mn vriendin af te doen hoor en ik zag nooit nooit, maar kan het toch niet helemaal begrijpen. Ja seks is leuk, maar wel met iemand met iets van liefde of geschiedenis toch?
Pff niet teveel over nadenken... Want ex had in ieder geval niet gelijk dat het een slechte vriendin voor me is. Want ze was vandaag weer erg lief en gezellig. Maar god wat mis ik wat ik met hem had. Helemaal geen zin om met iemand opnieuw te moeten beginnen en me weer kwetsbaar op te stellen. Nee wil hem nog steeds niet terug, maar wat had ik het graag nog wat langer aangekeken. Weet echt wel dat ik hem niet kan veranderen, maar heb idee dat ik zoveel meer inzicht in hem heb gekregen en hoe ik dingen het beste kan brengen.
Ergens slecht om zo te denken want moet me antwoorden niet aanpassen aan hem, maar hoort aanpassen en meeting each other half way niet bij een relatie?
Ok blegh egopost. Sorry komt door de alcohol.... Zal morgen nogmaals goed jullie posts lezen en beter reageren, maar vind dat jullie het echt heel goed doen!! Fijn dat compleet vreemden elkaar zo kunnen helpen omdat we in hetzelfde schuitje zitten.
Truste allemaal!!
zaterdag 13 maart 2010 om 00:23
quote:sloopthard schreef op 12 maart 2010 @ 18:13:
Girlie: kijk je wel een beejtje uit dat je niet te veel hoop haalt uit alle gesprekken ed. Voordat hij zichzelf verandert heeft moet hij volgens mij nog wel behoorlijk aan zichzelf werken!
de gesprekken hebben hem altijd heel goed gedaan. die man wat hem begeleid heeft echt veel uit hem naar boven gebracht en ben ook heel blij met deze hulp, omdat het ook echt werkt.
en aan jezelf werken is toch ook veranderen?
Girlie: kijk je wel een beejtje uit dat je niet te veel hoop haalt uit alle gesprekken ed. Voordat hij zichzelf verandert heeft moet hij volgens mij nog wel behoorlijk aan zichzelf werken!
de gesprekken hebben hem altijd heel goed gedaan. die man wat hem begeleid heeft echt veel uit hem naar boven gebracht en ben ook heel blij met deze hulp, omdat het ook echt werkt.
en aan jezelf werken is toch ook veranderen?
zaterdag 13 maart 2010 om 08:42
Brocoli,
Ik vind het helemaal geen ego post hoor. Je moest dit gewoon even kwijt, en dat is goed. Ik begrijp je post ook heel goed, het is zo herkenbaar. Ik was altijd wel tien minuten of meer aan het nadenken hoe ik iets moest brengen, eigenlijk niet normaal natuurlijk. En als je er waarschijnlijk goed over nadenkt, heb jij je veel meer aangepast dan hij deed. Of zit ik ernaast? Zo was het bij mij in ieder geval. Ik denk niet dat dat nog was gaan veranderen als jullie langer samen waren gebleven. Bij mij was het al jaren zo. Mensen zeggen: je was net een klein, bang vogeltje bij hem in de buurt. Ja, logisch, als je het toch nooit goed doet. Dus breek hier niet te lang je koppie over.
En wat die vriendin betreft. Als zij voor jou belangrijk is, is dat gewoon ook zo. Ik heb ook een vriendin die hij helemaal niets vond. Ik ben altijd naar haar toe blijven gaan, het is mijn vriendin, niet die van hem. Nu ben ik daar blij om. Ik snap dat je je zorgen maakt over die sex-date van haar. Maar dat moet zij zelf ervaren. Ik zou ook niets kunnen met iemand waar ik niets voor voel, maar dat is voor iedereen anders. Moet nu helemaal niet aan een andere kerel denken, vind ze allemaal maar eng.....
Ik wil nogmaals zeggen, dat ik het hier heel fijn vind met jullie. Dat ik me geen ego hoef te voelen, omdat ik vaak over mezelf praat. Het moet er toch uit.
Ik heb vanacht voor het eerst weer goed geslapen. Wel met 2 wijntjes en een half slaappilletje op, maar daar ga ik maar niet teveel mee zitten. Wel erge dromen gehad over hem en haar, ik kan er nog steeds niet aan.
Dit weekend ben ik alleen. Ik ga zo maar eens sporten, lekker vroeg, want ik weet dat hij daar rond twaalf uur ook is. Aan de éne kant wil ik hem heel graag zien, maar aan de andere kant, wat schiet ik er mee op om hem te zien? Ik krijg waarschijnlijk drie kussen op mijn wang, en te horen hoe leuk hij het wel niet met haar heeft. En dan ben ik weer dagen de weg kwijt, dus dan maar hem ontlopen. Verder ga ik proberen eens een wasje te doen, en ik moet mijn gang gaan opknappen. Mijn gefrustreerde kat ( die hem ook heel erg mist ) heeft mijn hele behang gesloopt, en van dat zien word ik ook niet vrolijker. Ik hou jullie op de hoogte.
Ik vind het helemaal geen ego post hoor. Je moest dit gewoon even kwijt, en dat is goed. Ik begrijp je post ook heel goed, het is zo herkenbaar. Ik was altijd wel tien minuten of meer aan het nadenken hoe ik iets moest brengen, eigenlijk niet normaal natuurlijk. En als je er waarschijnlijk goed over nadenkt, heb jij je veel meer aangepast dan hij deed. Of zit ik ernaast? Zo was het bij mij in ieder geval. Ik denk niet dat dat nog was gaan veranderen als jullie langer samen waren gebleven. Bij mij was het al jaren zo. Mensen zeggen: je was net een klein, bang vogeltje bij hem in de buurt. Ja, logisch, als je het toch nooit goed doet. Dus breek hier niet te lang je koppie over.
En wat die vriendin betreft. Als zij voor jou belangrijk is, is dat gewoon ook zo. Ik heb ook een vriendin die hij helemaal niets vond. Ik ben altijd naar haar toe blijven gaan, het is mijn vriendin, niet die van hem. Nu ben ik daar blij om. Ik snap dat je je zorgen maakt over die sex-date van haar. Maar dat moet zij zelf ervaren. Ik zou ook niets kunnen met iemand waar ik niets voor voel, maar dat is voor iedereen anders. Moet nu helemaal niet aan een andere kerel denken, vind ze allemaal maar eng.....
Ik wil nogmaals zeggen, dat ik het hier heel fijn vind met jullie. Dat ik me geen ego hoef te voelen, omdat ik vaak over mezelf praat. Het moet er toch uit.
Ik heb vanacht voor het eerst weer goed geslapen. Wel met 2 wijntjes en een half slaappilletje op, maar daar ga ik maar niet teveel mee zitten. Wel erge dromen gehad over hem en haar, ik kan er nog steeds niet aan.
Dit weekend ben ik alleen. Ik ga zo maar eens sporten, lekker vroeg, want ik weet dat hij daar rond twaalf uur ook is. Aan de éne kant wil ik hem heel graag zien, maar aan de andere kant, wat schiet ik er mee op om hem te zien? Ik krijg waarschijnlijk drie kussen op mijn wang, en te horen hoe leuk hij het wel niet met haar heeft. En dan ben ik weer dagen de weg kwijt, dus dan maar hem ontlopen. Verder ga ik proberen eens een wasje te doen, en ik moet mijn gang gaan opknappen. Mijn gefrustreerde kat ( die hem ook heel erg mist ) heeft mijn hele behang gesloopt, en van dat zien word ik ook niet vrolijker. Ik hou jullie op de hoogte.
zaterdag 13 maart 2010 om 10:28
@ brocoli: dat ze een sexdate heeft maakt en ja daar niet het persoon voor bent, dat verandert niks aan jullie vriendschap, Het verandert niks aan het feit dat je wel bij je op je gemak voelt en dat ze lief voor je is. Juist het feit dat jij nooit die sex date zal doen, betekent toch dat je een sterke eigen mening hebt. Dat je dus helemaal niet meegaat in het gedrag van je vriendin noch dat je haar verdedigt. Dat bewijst juist maaar weer dat je ex niet gelijk heeft.
@girlie: natuurlijk kunnen mensen veranderen. Ik bedoelde ook meer te zeggen. Dat veranderingen niet over een nacht ijs gaat. En dat het fijn is als er mogelijkheden zijn dat het ooit goed komt. maar let gewoon op of hij echt verandert is, anders lopen jullie tegen dezelfde problemen aan.
@frommel: goed van je dat je lekker eerder gaat dan je ex naar de sportschool. Aan tegenkomen hoe graag je het ook wilt heb je immers niks. Daar raak je alleen maar van slag!
De rest hoe gaat het met jullie, mirre, noathb? lang niet gezien! Is geen nieuws goed nieuws?
En ruby? lees je nog mee, zo ja een voor jou.
hier alles goed. Ben erg trots op mezelf dat ik hem gisteraaf niet heb langs laten komen.
@girlie: natuurlijk kunnen mensen veranderen. Ik bedoelde ook meer te zeggen. Dat veranderingen niet over een nacht ijs gaat. En dat het fijn is als er mogelijkheden zijn dat het ooit goed komt. maar let gewoon op of hij echt verandert is, anders lopen jullie tegen dezelfde problemen aan.
@frommel: goed van je dat je lekker eerder gaat dan je ex naar de sportschool. Aan tegenkomen hoe graag je het ook wilt heb je immers niks. Daar raak je alleen maar van slag!
De rest hoe gaat het met jullie, mirre, noathb? lang niet gezien! Is geen nieuws goed nieuws?
En ruby? lees je nog mee, zo ja een voor jou.
hier alles goed. Ben erg trots op mezelf dat ik hem gisteraaf niet heb langs laten komen.
zaterdag 13 maart 2010 om 11:30
Goedemorgen meiden,
Lekker geslapen? Ik heb best wel goed geslapen. Had ook wel een wijntje op maar heb geen rare dromen gehad dus dat vind ik sowieso al fijn.
Frommeltje, maakt toch niet uit dat je met een wijntje en een half slaappilletje op bent gaan slapen? Zoals je eerder zei pas wel op dat je er niet verslaafd aan raakt want ik weet zelf ook hoe makkelijk dat gaat. Maar als het jou nu helpt zou ik het gewoon doen hoor. Je moet toch een beetje slapen, je hebt je energie hard nodig! Goed van je dat je eerder bent gaan sporten. Ik denk dat toen het bij mij nog zo vers was ik mezelf gewoon die pijn aan zou doen en wel tegelijk met hem zou gaan dus ik vind het echt knap dat je dat niet doet!
Ik kan als ik naar mijn ouders rij op 2 manieren rijden, langs zijn huis en langs een andere weg. Langs zijn huis is net iets sneller maar ik rij tegenwoordig gewoon via de andere weg want ik vind het niet meer nodig om te weten of hij thuis is of niet. Ik ben daar al erg trots op haha.
Brocoli, net wat sloopthard zegt, dit laat dan toch juist zien dat jij een eigen mening hebt? Jij vind het niks, zo'n sexdate en jij zou het niet doen dus dan laat je juist zien dat je geen meeloper bent. Ik zou het ook niet kunnen hoor. Ik vind "je lichaam geven" iets voor iemand waar je ook echt verliefd op bent en of van houd. Maar als mijn vriendinnen dat willen doen, moeten ze lekker zelf weten. Ga vooral niet aan jezelf twijfelen Broc, je doet het juist heel erg goed!
Sloopthard, hem missen is toch niet erg? Zo lang je dat hier neer zet en niet tegen hem zegt. Ik mis mijn ex ook vreselijk. Wil echt graag dat hij hier in bed naast mij wakker word.. maar helaas. Heb nu niet meer heel sterk de drang om hem dat te laten weten. Ik denk nu meer: Hij weet hoe veel ik van hem hou, hij weet hoe veel ik hem mis dus het is goed zo. Andersom weet ik ook dat hij echt van mij houd. Als we bij elkaar horen komen we ooit wel weer bij elkaar terug. Dat zei ik pas ook al, dat gevoel geeft me heel veel rust. Heb jij dat niet?
Ik ben ook erg benieuwd hoe het met de rest gaat!
Lekker geslapen? Ik heb best wel goed geslapen. Had ook wel een wijntje op maar heb geen rare dromen gehad dus dat vind ik sowieso al fijn.
Frommeltje, maakt toch niet uit dat je met een wijntje en een half slaappilletje op bent gaan slapen? Zoals je eerder zei pas wel op dat je er niet verslaafd aan raakt want ik weet zelf ook hoe makkelijk dat gaat. Maar als het jou nu helpt zou ik het gewoon doen hoor. Je moet toch een beetje slapen, je hebt je energie hard nodig! Goed van je dat je eerder bent gaan sporten. Ik denk dat toen het bij mij nog zo vers was ik mezelf gewoon die pijn aan zou doen en wel tegelijk met hem zou gaan dus ik vind het echt knap dat je dat niet doet!
Ik kan als ik naar mijn ouders rij op 2 manieren rijden, langs zijn huis en langs een andere weg. Langs zijn huis is net iets sneller maar ik rij tegenwoordig gewoon via de andere weg want ik vind het niet meer nodig om te weten of hij thuis is of niet. Ik ben daar al erg trots op haha.
Brocoli, net wat sloopthard zegt, dit laat dan toch juist zien dat jij een eigen mening hebt? Jij vind het niks, zo'n sexdate en jij zou het niet doen dus dan laat je juist zien dat je geen meeloper bent. Ik zou het ook niet kunnen hoor. Ik vind "je lichaam geven" iets voor iemand waar je ook echt verliefd op bent en of van houd. Maar als mijn vriendinnen dat willen doen, moeten ze lekker zelf weten. Ga vooral niet aan jezelf twijfelen Broc, je doet het juist heel erg goed!
Sloopthard, hem missen is toch niet erg? Zo lang je dat hier neer zet en niet tegen hem zegt. Ik mis mijn ex ook vreselijk. Wil echt graag dat hij hier in bed naast mij wakker word.. maar helaas. Heb nu niet meer heel sterk de drang om hem dat te laten weten. Ik denk nu meer: Hij weet hoe veel ik van hem hou, hij weet hoe veel ik hem mis dus het is goed zo. Andersom weet ik ook dat hij echt van mij houd. Als we bij elkaar horen komen we ooit wel weer bij elkaar terug. Dat zei ik pas ook al, dat gevoel geeft me heel veel rust. Heb jij dat niet?
Ik ben ook erg benieuwd hoe het met de rest gaat!
zaterdag 13 maart 2010 om 12:03
@ diay: ik heb hem net gesmeekt voor nog een kans... we hebben heel lang aan de tekefoon gezeten,, en hij wil beslist niet.. hij wil het nooit meer... het doet zoveel pijn.. Zeker omdat ie de hele tijd wil weten wat ik doe met wie, dat ie niet wil dat ik met andere date dacht ik dat het wel okee is..
Maar hij wil echt nooit meer verzekerde dei mij. het doet zo n pin.Ik voel me zo alleen en in de steek gelaten.. Ik wil alleen nog maar huilend in bed liggen. En ik kijk de hele tijd naar mn telefoon omdat ik denk dat ie me zo opbelt.. dat ie een grote fout begaat... maar het blijft zo angstvallig stil...
Ik wil niet zonder hem
Maar hij wil echt nooit meer verzekerde dei mij. het doet zo n pin.Ik voel me zo alleen en in de steek gelaten.. Ik wil alleen nog maar huilend in bed liggen. En ik kijk de hele tijd naar mn telefoon omdat ik denk dat ie me zo opbelt.. dat ie een grote fout begaat... maar het blijft zo angstvallig stil...
Ik wil niet zonder hem
zaterdag 13 maart 2010 om 12:11
Ow jee, dat is echt heel erg. Ik begrijp het wel hoor want ik heb dat ook gedaan bij mijn ex. Omdat we contact bleven houden kreeg ik steeds maar weer hoop. Als hij alleen al vroeg hoe het met me ging kreeg ik al hoop. Daarom weet ik nu dat het beter is geen contact te hebben. Want elke keer krijg je weer hoop dat het goed komt terwijl je diep in je hart weet dat hij niet wil. Als hij het dan zegt doet het alleen maar meer pijn. Dat naar je telefoon staren heb ik ook gedaan. Het werd zelfs zo gek dat ik mijn telefoon mee de douche in nam en zelfs op de wc haha. Dat word nu ook eindelijk minder. Je bent echt heel sterk sloopthard, dat weet je zelf ook wel. Heb je verder niks meer te doen vandaag? Geen afleiding?
zaterdag 13 maart 2010 om 12:15
zaterdag 13 maart 2010 om 12:19
Ja dat ken ik, ik had dat ook en daarom weet ik dat geen contact beter is. Het doet bij mij ook vreselijk pijn dat alle hoop weg is hoor want ik wil nog zo graag voor hem vechten. Ik wil nog steeds zo graag dat alles goed komt. Maar ik krijg steeds meer dat rustige gevoel dus ik denk dat ik het nu langzaam begin te accepteren. Het heeft tijd nodig. Ga lekker lunchen met een vriendin. Of je nou wel of niet de hele tijd in tranen zal zitten. Je bent er dan iig even uit geweest en als je je straks nog zo vervelend voelt kom je lekker weer op het forum toch?
