Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
zaterdag 13 maart 2010 om 15:30
zaterdag 13 maart 2010 om 16:00
zaterdag 13 maart 2010 om 16:27
Dat is dus het probleem. Ik zou heel graag terug willen in de relatie. Onze relatie was echt niet slecht. Natuurlijk waren er dingen die niet goed waren maar ik denk dat we die makkelijk op hadden kunnen lossen. Ik zelf heb ook echt veel fouten gemaakt die ik nu pas in zie. Nu pas besef ik dat dingen anders had moeten aan pakken. Maar goed daar heb ik van geleerd. Het enige wat ik niet terug wil is hoe hij weg ging, hoe hij me heeft laten zitten. Dat is wat me het meeste pijn doet. Maar ik denk dat ik zo mezelf lekker vol ga proppen met patat of zo hahaha, lekker een laag make up op en vanavond naar mijn vriendin ga heerlijk aan de wijn. Moet genoeg afleiding zijn toch? Wat zijn jullie plannen?
zaterdag 13 maart 2010 om 16:35
Lieve Broc, ik weet dat het met een knuffel niet meteen goed is, maar vermoed wel dat het voor hem idd een manier is om de kogel even te ontwijken! Spijker op zijn kop! Wat jij verder zegt, zeg ik ook altijd tegen HEM: "Praat! Vertel wat je denkt, voelt, wilt... Anders kan ik toch niet weten wat er in je koppie omgaat?!" Dan ga ik zelf bedenken wat er kán zijn, dan kan ik alleen maar gissen... Ik wil wel praten Brocoli, graag zelfs!!! Maar hij klapt volledig dicht! Echt! Heb het nog niet zo lang geleden geprobeerd, maar meneer liep zonder een woord te zeggen gewoon weg!!! Hij vind het moeilijk om te praten... Heb daar alle begrip voor, maar als hij het zelfs niet wil proberen, houdt het voor mij op een gegeven moment toch op?!
zaterdag 13 maart 2010 om 16:35
zaterdag 13 maart 2010 om 16:42
Diay,
Ik zat daarstraks met precies dezelfde gedachte: ik wil hem horen, zeggen hoeveel ik nog van hem hou. Maar voor mij is dat hopeloos, hij heeft iemand anders. Het zijn van die vlagen. Je wordt getriggerd door iets, en hoppakee daar is dat gevoel weer. Kutmomenten zijn dat. Ik heb heel hard gejankt, en ben daarna behang gaan afkrabben.
Niet jezelf nog meer pijn doen. Kijk eerst of je er zelf nog in geloofd, of het echt nog wat kan worden. Daarna pas handelen, of niet. Succes meid.
Ik zat daarstraks met precies dezelfde gedachte: ik wil hem horen, zeggen hoeveel ik nog van hem hou. Maar voor mij is dat hopeloos, hij heeft iemand anders. Het zijn van die vlagen. Je wordt getriggerd door iets, en hoppakee daar is dat gevoel weer. Kutmomenten zijn dat. Ik heb heel hard gejankt, en ben daarna behang gaan afkrabben.
Niet jezelf nog meer pijn doen. Kijk eerst of je er zelf nog in geloofd, of het echt nog wat kan worden. Daarna pas handelen, of niet. Succes meid.
zaterdag 13 maart 2010 om 16:58
Klopt Frommeltje, het zijn echt vlagen hoor! Heb net ook weer even zitten huilen maar is nu wel weer genoeg geweest. Mijn ex heeft dan niemand anders maar hij vecht niet voor mij zoals ik wil dat ie doet. Zoals ik nodig heb dus dan weet ik ook genoeg. Ik begin het ook aardig te accepteren nu hoor maar die hoop zit er nog steeds. Ik heb nu een lekker muziekje op gezet ipv jankmuziek en voel me gelijk wat beter. Het helpt ook wel om wat verandering aan te brengen he? Tenminste bij mij wel. Heb pas wat nieuwe dingen voor in huis gekocht en het voelt gelijk heel anders.
zaterdag 13 maart 2010 om 17:10
@colalight. Kan je heel goed begrijpen. Het is zoo frustrerend als je voor je gevoel tegen een muur staat te lullen. Maar het besef dat hij jou kan kwijtraken moet toch een teken zijn voor hem om er iets mee te doen? Dat mag je hopen in ieder geval. En misschien is zijn stilte een teken dat hij het al heeft opgegeven... Gis maar wat hoor, maar hij hoort er inderdaad ook energie in te steken. Het komt je niet zomaar aanwaaien een goede relatie. En vind dat je hem dat ook goed duidelijk moet maken. Maar probeer eerst nogmaals een reactie van hem uit te lokken zonder je eigen conclusies al te roepen. Maar kan heel goed begrijpen dat je hem eigenlijk keihard door elkaar wil schudden met de boodschap zeg wat!! Wil je dit echt kwijt, kijk naar mij!! Menig van die momentjes heb ik ook gehad helaas..
@Diay. Hou je vast aan de gedachte dat als het ment to be is, dan komt het wel weer goed. Maar nu is het nog te vroeg om daar achter te komen. Het is nog te kort nadat je besloten hebt om geen contact te hebben. En heel goed dat je inziet dat met 2 vechten 2 schuld hebben. Maar daar moeten jullie eerst apart aan werken voordat je het samen weer kan proberen. Want die dingen die je misschien verkeerd hebt aangepakt zijn al gebeurd en die kan je niet meer veranderen. Nu moeten jullie beide leren hoe je omgaat met een soortgelijke situatie. Want ookal weet je nu hoe je met de vorige situaties beter had om moeten gaan, die situaties zijn al gebeurd en komen nooit meer precies hetzelfde terug.
En je zegt dat dit het ergste is wat hij je ooit heeft aangedaan. Is dat dan wel te vergeven ooit? Wat eigenlijk wil je terug naar hoe het was en dingen overdoen met de kennis die je nu hebt. Maar dat kan helaas niet. De situatie is zoals ie nu is en kan je daar op bouwen tot een volgende poging? Wat moet er gebeuren van beide kanten om het vertrouwen weer terug te hebben? Daar moeten jullie apart aan werken en dan kan het wel weer goed komen. En dan is het samen liggen en knuffelen ook veel meer waard omdat jullie elkaar weer helemaal als vol aanzien en jullie relatie.
Snap echt heel goed dat je hem mist, maar op dit moment bereik je er niets mee hoe hard het ook is.
Ga ik weer met mn vergelijkingen, maar zie het als 2 bomen. Ze moeten net genoeg uit elkaar staan om tot ten volste te kunnen groeien. En na verloop van tijd komen de wortels vanzelf bij elkaar. Als je de boompjes te dicht op elkaar plant dan zitten de wortels elkaar in de weg en dat gaat altijd tenkoste van die boompjes. Van 1 of van beide. Dus geef elkaar nu de ruimte om te leren en te groeien en als het zo moet gaan dan komen jullie worteltjes vanzelf weer bijelkaar.
@Diay. Hou je vast aan de gedachte dat als het ment to be is, dan komt het wel weer goed. Maar nu is het nog te vroeg om daar achter te komen. Het is nog te kort nadat je besloten hebt om geen contact te hebben. En heel goed dat je inziet dat met 2 vechten 2 schuld hebben. Maar daar moeten jullie eerst apart aan werken voordat je het samen weer kan proberen. Want die dingen die je misschien verkeerd hebt aangepakt zijn al gebeurd en die kan je niet meer veranderen. Nu moeten jullie beide leren hoe je omgaat met een soortgelijke situatie. Want ookal weet je nu hoe je met de vorige situaties beter had om moeten gaan, die situaties zijn al gebeurd en komen nooit meer precies hetzelfde terug.
En je zegt dat dit het ergste is wat hij je ooit heeft aangedaan. Is dat dan wel te vergeven ooit? Wat eigenlijk wil je terug naar hoe het was en dingen overdoen met de kennis die je nu hebt. Maar dat kan helaas niet. De situatie is zoals ie nu is en kan je daar op bouwen tot een volgende poging? Wat moet er gebeuren van beide kanten om het vertrouwen weer terug te hebben? Daar moeten jullie apart aan werken en dan kan het wel weer goed komen. En dan is het samen liggen en knuffelen ook veel meer waard omdat jullie elkaar weer helemaal als vol aanzien en jullie relatie.
Snap echt heel goed dat je hem mist, maar op dit moment bereik je er niets mee hoe hard het ook is.
Ga ik weer met mn vergelijkingen, maar zie het als 2 bomen. Ze moeten net genoeg uit elkaar staan om tot ten volste te kunnen groeien. En na verloop van tijd komen de wortels vanzelf bij elkaar. Als je de boompjes te dicht op elkaar plant dan zitten de wortels elkaar in de weg en dat gaat altijd tenkoste van die boompjes. Van 1 of van beide. Dus geef elkaar nu de ruimte om te leren en te groeien en als het zo moet gaan dan komen jullie worteltjes vanzelf weer bijelkaar.
zaterdag 13 maart 2010 om 17:12
Diay.
Nou, mijn flatje is echt een drama. Mijn ex woonde wel bij mij, maar betaalde aan niks mee. Hij wilde wel eventueel iets meebetalen, maar dan gelijk ook rechten. Zoals b.v. bepalen wanneer mijn kinders hier mochten komen enzo, en ja toen mocht hij van mij zijn centen in zijn zak houden. Door dat alles, heb ik ook al in de acht jaar dat ik hier woon, helemaal niets meer geverfd enzo, dus het is hard nodig. En nu heb ik alle tijd van de wereld.....(helaas)
Wel goed dat je je eroverheen hebt gezet. Ik ben trots op je.
Nou, mijn flatje is echt een drama. Mijn ex woonde wel bij mij, maar betaalde aan niks mee. Hij wilde wel eventueel iets meebetalen, maar dan gelijk ook rechten. Zoals b.v. bepalen wanneer mijn kinders hier mochten komen enzo, en ja toen mocht hij van mij zijn centen in zijn zak houden. Door dat alles, heb ik ook al in de acht jaar dat ik hier woon, helemaal niets meer geverfd enzo, dus het is hard nodig. En nu heb ik alle tijd van de wereld.....(helaas)
Wel goed dat je je eroverheen hebt gezet. Ik ben trots op je.
zaterdag 13 maart 2010 om 17:35
Jeetje wat is hier veel geschreven. Heb het proberen bij te lezen.. Maar het duizelt me een beetje. Dus forgive me als ik iets mis.
@ mirre: Dank je lief van je. Begrijpelijk dat je hier niet meer zoveel schrijft omdat je al een fase verder zit. Als we ooit een normaal kletstopic openen omdat iedereen er klaar mee is, doe je vast weer mee toch
Je post raakt me echt heel erg.. Moest 3 keer slikken toen ik hem las, maar o wat heb je gelijk!
De rest ook bedankt voor al jullie lieve berichtjes. Het gaat hier wel. Hoef niet meer te huilen. Heb zelfs een leuke lunch gehad. Op zo'n moment kan ik heel goed relativeren. Dan denk ik, nou ik heb zoveel ergere dingen meegemaakt dan dit liefdesverdriet dit gaat ook wel weer voorbij. Ik heb zoveel leuke vrienden en familie daar doe ik het allemaal voor. Dus de hele lunch lekker zitten lachen. Maar als ik nu hier weer zit op de bank is het wel stil en is er een stuk minder van mn relativeringsvermogen over. Maar op dit moment ben ik eigenlijk alleen maar zo ontzettend moe dus dat gevoel overheerst. En nog steeds het idee dat ik ergere dingen heb meegemaakt, dus dat ik over een maand vast weer vol vreugde in het leven sta...
@broc: frommeltje heeft gelijk; je komt echt heel erg over als een vrouw met een duidelijke heldere mening en een duidelijke visie op dingen. Je kan het altijd erg goed en krachtig verwoorden. Die ex van je komt daarentegen over als een heel onzeker mannetje. Believe me; hij gaat zich zelf echt tegenkomen hoor. Perfectie bestaat niet!
@diay: gaat het weer een beetje? Het helpt misschien dat als je aan de mooie dingen denkt dat je heel hard stop roept en vervolgens aan iets heel anders gaat denken, de was boodschappen? Dat je graag zou willen winkelen? En vooral niet aan alle verloofde stelletjes.. Trouwens die stelletjes hebben ook hun issues.. Elk huisje heeft zijn eigen kruisje! Gewoon niet teveel mee bezig zijn. Ik snap verder dat je nog niet benieuwd bent naar de volgende, ik ook niet. Ik kan me uberhaupt niet eens voorstellen dat er een volgende komt... Dus denk daar nog maar niet teveel over na. Gewoon rustig de tijd nemen om dit te verwerken! En je doet het zo goed
@colalight: je kan hem niet dwingen te praten. (ik vind dat ook heel irritant maaar het is nou eenmaal zo). Als je dat wel doet of althans probeert kan dat ook averechts werken. Ik weet ook niet echt een oplossing. maar ik denk alleen dat als je er maar op blijft hameren het weinig zin heeft. Hem misschien duidelijk maken dat je voor je verder wilt, wil praten en hem vervolgens laten zodat ie naar jou toe kan komen als hij dat kan????
@frommeltje: je houdt je sterk! goed hoor!
@girlie: poe 2 zo'n heavy diensten! Sterkte!
Ik blijf vanaaf lekker thuis. Hoe erg ik er ook tegenop zag. Ik ben zo moe het kan me vrij weinig schelen nu, zou op dit moment vrij weinig anders willen. Morgen komt mn hele familie, om hier een hardloopwedstrijd te lopen.. Dus dat wordt in ieder geval een gezellige dag!
@ mirre: Dank je lief van je. Begrijpelijk dat je hier niet meer zoveel schrijft omdat je al een fase verder zit. Als we ooit een normaal kletstopic openen omdat iedereen er klaar mee is, doe je vast weer mee toch
Je post raakt me echt heel erg.. Moest 3 keer slikken toen ik hem las, maar o wat heb je gelijk!
De rest ook bedankt voor al jullie lieve berichtjes. Het gaat hier wel. Hoef niet meer te huilen. Heb zelfs een leuke lunch gehad. Op zo'n moment kan ik heel goed relativeren. Dan denk ik, nou ik heb zoveel ergere dingen meegemaakt dan dit liefdesverdriet dit gaat ook wel weer voorbij. Ik heb zoveel leuke vrienden en familie daar doe ik het allemaal voor. Dus de hele lunch lekker zitten lachen. Maar als ik nu hier weer zit op de bank is het wel stil en is er een stuk minder van mn relativeringsvermogen over. Maar op dit moment ben ik eigenlijk alleen maar zo ontzettend moe dus dat gevoel overheerst. En nog steeds het idee dat ik ergere dingen heb meegemaakt, dus dat ik over een maand vast weer vol vreugde in het leven sta...
@broc: frommeltje heeft gelijk; je komt echt heel erg over als een vrouw met een duidelijke heldere mening en een duidelijke visie op dingen. Je kan het altijd erg goed en krachtig verwoorden. Die ex van je komt daarentegen over als een heel onzeker mannetje. Believe me; hij gaat zich zelf echt tegenkomen hoor. Perfectie bestaat niet!
@diay: gaat het weer een beetje? Het helpt misschien dat als je aan de mooie dingen denkt dat je heel hard stop roept en vervolgens aan iets heel anders gaat denken, de was boodschappen? Dat je graag zou willen winkelen? En vooral niet aan alle verloofde stelletjes.. Trouwens die stelletjes hebben ook hun issues.. Elk huisje heeft zijn eigen kruisje! Gewoon niet teveel mee bezig zijn. Ik snap verder dat je nog niet benieuwd bent naar de volgende, ik ook niet. Ik kan me uberhaupt niet eens voorstellen dat er een volgende komt... Dus denk daar nog maar niet teveel over na. Gewoon rustig de tijd nemen om dit te verwerken! En je doet het zo goed
@colalight: je kan hem niet dwingen te praten. (ik vind dat ook heel irritant maaar het is nou eenmaal zo). Als je dat wel doet of althans probeert kan dat ook averechts werken. Ik weet ook niet echt een oplossing. maar ik denk alleen dat als je er maar op blijft hameren het weinig zin heeft. Hem misschien duidelijk maken dat je voor je verder wilt, wil praten en hem vervolgens laten zodat ie naar jou toe kan komen als hij dat kan????
@frommeltje: je houdt je sterk! goed hoor!
@girlie: poe 2 zo'n heavy diensten! Sterkte!
Ik blijf vanaaf lekker thuis. Hoe erg ik er ook tegenop zag. Ik ben zo moe het kan me vrij weinig schelen nu, zou op dit moment vrij weinig anders willen. Morgen komt mn hele familie, om hier een hardloopwedstrijd te lopen.. Dus dat wordt in ieder geval een gezellige dag!
zaterdag 13 maart 2010 om 17:43
Frommeltje, zie het positieve er van in. Nu heb je iets wat je kan doen de aankomende tijd. Lekker je flatje maken zoals jij het wil. Jij beslist wat er in komt te staan en welke kleuren en zo. Niemand die daar over mee gaat bepalen. Ik heb een nieuwbouwwoning en ex heeft hier eigenlijk alles gedaan en ook bijna alles betaald. Dus zit eigenlijk met een huis vol spullen van hem. Was in het begin in staat alles er uit te slopen maar ja heeft ook weinig zin he haha.
Sloopthard, fijn om te horen dat je het gezellig hebt gehad. En ja, dan kom je weer thuis en is het weer even moeilijk. Maar je doet het goed. Je bent er in ieder geval even uit geweest en als je nou lekker optijd naar bed gaat is het sneller morgen (zei mijn moeder vroeger altijd hahaha) en morgen heb je weer een drukke dag dus ook genoeg afleiding. Ik twijfel nog of ik weg ga. Vermaak me eigenlijk best wel zo thuis met een muziekje op..
Sloopthard, fijn om te horen dat je het gezellig hebt gehad. En ja, dan kom je weer thuis en is het weer even moeilijk. Maar je doet het goed. Je bent er in ieder geval even uit geweest en als je nou lekker optijd naar bed gaat is het sneller morgen (zei mijn moeder vroeger altijd hahaha) en morgen heb je weer een drukke dag dus ook genoeg afleiding. Ik twijfel nog of ik weg ga. Vermaak me eigenlijk best wel zo thuis met een muziekje op..
zaterdag 13 maart 2010 om 17:46
Zag net op mijn mobiel dat ik om tien voor half drie een sms van hem heb gehad. Helemaal niet meegekregen op dat moment. Er staat in dat hij al lang niets heeft laten horen, en hoopt dat dit niet verkeerd valt. Hij heeft gehoord dat het niet goed met me gaat, maar hoopt dat dat niet waar is, of dat het dan hopenlijk over is. En hij wenst me het beste. Ik sta te trillen over mijn hele lijf, had vier weken niets van hem gehoord. Terug gestuurd ( helaas drie en een half uur later... ), of ik hem mag bellen. Maar hij zit nu waarschijnlijk bij zijn vriendin en heeft dan zijn mobiel uit. Zit nu natuurlijk weer te janken. Ik wil hem zo graag spreken. Ik heb nog heel veel vragen, en wil weten hoe hij er nu bij zit. Misschien kan dan eindelijk het verwerken beginnen. Ik weet dat ik hem niet meer terug krijg, maar praten met hem zou heel goed voor me zijn. Nu maar hopen dat ik wat terug hoor.
zaterdag 13 maart 2010 om 18:13
Hoi meiden,
Wat een berichten allemaal! Heb ze even doorgelezen en welkom nieuwe forummers. Ik heb niets meer van mijn ex gehoord en ik probeerde vandaag de knop weer om te draaien. Heb gelukkig wel wat afleiding gehad, maar het gepieker begint weer te knagen. Hij is vanavond op dat feest, zonder mij maar wel met dat mokkel. Bah! Ben zo bang dat ik morgen weer wakker word met zo'n rot en alleen gevoel!
Ben het zo zat allemaal! Waarom? Waarom moet dit mij nu weer overkomen. En ik weet dat ik zeker beter af ben zonder hem, maar dat voelt nu weer ff niet zo.
Wat een berichten allemaal! Heb ze even doorgelezen en welkom nieuwe forummers. Ik heb niets meer van mijn ex gehoord en ik probeerde vandaag de knop weer om te draaien. Heb gelukkig wel wat afleiding gehad, maar het gepieker begint weer te knagen. Hij is vanavond op dat feest, zonder mij maar wel met dat mokkel. Bah! Ben zo bang dat ik morgen weer wakker word met zo'n rot en alleen gevoel!
zaterdag 13 maart 2010 om 18:26
ow prinsesje
Denk niet teveel aan het feest. Het is moeilijk. Ga je vanaaf wat doen met vriendinnen. Denk niet teveel aan vanaaf. Rot dat ie niks terugsstuurt. Maar ja het bevestigt wel weer dat loslaten het sleutelwoord is. Dat weet je natuurlijk allemaal al! Dus ga wat leuks doen, denk er niet teveel aan! Hij is het niet waard! Je doet het goed hoor! En een hele dikke daar heb je wss het meest aan!
Denk niet teveel aan het feest. Het is moeilijk. Ga je vanaaf wat doen met vriendinnen. Denk niet teveel aan vanaaf. Rot dat ie niks terugsstuurt. Maar ja het bevestigt wel weer dat loslaten het sleutelwoord is. Dat weet je natuurlijk allemaal al! Dus ga wat leuks doen, denk er niet teveel aan! Hij is het niet waard! Je doet het goed hoor! En een hele dikke daar heb je wss het meest aan!
zaterdag 13 maart 2010 om 18:31
Nou, mijn ex belde me dus net. Ik zat midden in een jankbui, dus dat was ook wel lekker.
Ik heb alles gezegd wat ik nog wilde zeggen. Dat hij me enorm gekwetst heeft, door direct met een ander iets te beginnen. Hij zei dat dat hem overkomen was. Ik heb ook gezegd dat ik er vrede mee heb, dat de relatie over is. Heb gezegd dat hij nu alles heeft, en ik niks. Dat vond hij heel egoistisch zei hij, want hij kon nu niet meer naar bepaalde feestjes omdat ik daar ook zou zijn..... Woest werd ik toen. Ik heb verteld dat hij toch zijn nieuwe vriendin heeft, dat ik in een groot gat ben gevallen. Dat ik mijn maatje kwijt ben, en hem heel erg mis. Hoopte dat hij dat zou begrijpen, maar hij zei alleen maar dat dit gedrag van mij hem altijd zo stoorde, en nu weer. Dat hij maandag zou horen of hij zijn baan kon behouden, en dat ik echt veel meer heb dan hem. Mijn werk, mijn huis, mijn kindren, mijn vrienden. Dat weet ik ook allemaal wel, maar daar gaat het nu niet over. Wat een onbegrip. Ik ga zo eerst maar eens het gesprek analiseren, want ik heb er een rotgevoel aan over gehouden.
Hij zei nog wel dat hij het heel erg vond voor me, dat het zo slecht met mij gaat. En dat hij hoopt dat ik er snel weer bovenop kom. Maar dat hij geen feestjes meer voor me laat lopen, en hoopt dat ik dan normaal tegen hem en zijn vriendin doe. Ik heb gezegd dat ik dat niet kan garanderen, en dat kan ik ook niet.
Meiden, ik ben helemaal van slag. Wil nu het liefst een arm om me heen, maar ik ben helaas alleen. Kutzooi.
Ik heb alles gezegd wat ik nog wilde zeggen. Dat hij me enorm gekwetst heeft, door direct met een ander iets te beginnen. Hij zei dat dat hem overkomen was. Ik heb ook gezegd dat ik er vrede mee heb, dat de relatie over is. Heb gezegd dat hij nu alles heeft, en ik niks. Dat vond hij heel egoistisch zei hij, want hij kon nu niet meer naar bepaalde feestjes omdat ik daar ook zou zijn..... Woest werd ik toen. Ik heb verteld dat hij toch zijn nieuwe vriendin heeft, dat ik in een groot gat ben gevallen. Dat ik mijn maatje kwijt ben, en hem heel erg mis. Hoopte dat hij dat zou begrijpen, maar hij zei alleen maar dat dit gedrag van mij hem altijd zo stoorde, en nu weer. Dat hij maandag zou horen of hij zijn baan kon behouden, en dat ik echt veel meer heb dan hem. Mijn werk, mijn huis, mijn kindren, mijn vrienden. Dat weet ik ook allemaal wel, maar daar gaat het nu niet over. Wat een onbegrip. Ik ga zo eerst maar eens het gesprek analiseren, want ik heb er een rotgevoel aan over gehouden.
Hij zei nog wel dat hij het heel erg vond voor me, dat het zo slecht met mij gaat. En dat hij hoopt dat ik er snel weer bovenop kom. Maar dat hij geen feestjes meer voor me laat lopen, en hoopt dat ik dan normaal tegen hem en zijn vriendin doe. Ik heb gezegd dat ik dat niet kan garanderen, en dat kan ik ook niet.
Meiden, ik ben helemaal van slag. Wil nu het liefst een arm om me heen, maar ik ben helaas alleen. Kutzooi.
zaterdag 13 maart 2010 om 18:36
frommeltje wat naar!! Heel vervelend dat het zo met je gaat. Gewoon niet meer reageren, Hoe moeilijk het ook is. Aan hem heb je duidelijk niks... Je deed het zo goed. Gun jezelf gewoon even de tijd om lekker te janken. Gooi het eruit. Verwen jezelf en morgen ziet alles er weer beter uit.
Echt hoor! Laat je niet meer van je wijs brengen, je bent een sterke vrouw.
Echt hoor! Laat je niet meer van je wijs brengen, je bent een sterke vrouw.
zaterdag 13 maart 2010 om 18:39
Krijg dus net een sms met de vraag of ik nog kom? (Zijn kids vragen het!) Maar hij zegt er meteen bij dat sms/mail of praten lastig wordt omdat hij het zelf totaal niet meer weet... Heb een vriendelijk berichtje terug gestuurd dat ik wél wil komen als hij wil (proberen te) praten of echt voor ons wil vechten. Als dat er niet inzit, dan kom ik nie... Zonder te praten, weten we geen van beide hoe we in onze relatie staan! Gezegd dat hij maar moet aangeven als hij eraan toe is en dat ik hem nu met rust laat om hem de ruimte en tijd te geven om t op een rijtje te krijgen...En dat ik hoop dat hij mij die kans ook wil geven!
Voelt nu dubbel: rot, maar ook heel sterk...
Balletje ligt nu bij hem...
Brocoli, dat het niet komt aanwaaien en dat hij er ook energie in moet steken, dat heb ik eerder deze week ook al tegen hem gezegd. Vind het wel grappig te lezen hoe jij met me meedenkt en vaak dezelfde woorden gebruikt, die ik naar hem toe ook al gebruikt heb...
Maar goed, voor mij dus ook een avondje thuis vandaag! En eigenlijk vind ik dat niet heel erg. Zat nog te twijfelen of ik een vriendinnetje zou bellen, maar eigenlijk heb ik niet zo'n vriendenkring waar 'op het laatste moment' bellen of zomaar aanwippen gewoon is... Helaas, want ik hou daar zelf wel van...
Ik ga eens kijken of ik nog wat te eten heb...
Voelt nu dubbel: rot, maar ook heel sterk...
Balletje ligt nu bij hem...
Brocoli, dat het niet komt aanwaaien en dat hij er ook energie in moet steken, dat heb ik eerder deze week ook al tegen hem gezegd. Vind het wel grappig te lezen hoe jij met me meedenkt en vaak dezelfde woorden gebruikt, die ik naar hem toe ook al gebruikt heb...
Maar goed, voor mij dus ook een avondje thuis vandaag! En eigenlijk vind ik dat niet heel erg. Zat nog te twijfelen of ik een vriendinnetje zou bellen, maar eigenlijk heb ik niet zo'n vriendenkring waar 'op het laatste moment' bellen of zomaar aanwippen gewoon is... Helaas, want ik hou daar zelf wel van...
Ik ga eens kijken of ik nog wat te eten heb...
zaterdag 13 maart 2010 om 18:43
@Sloopthard: Gelukkig ga ik inderdaad met wat vriendinnen bij iemand thuis zitten, maar zie mezelf morgen alweer vallen in dat gat. Maar het is gewoon een stakker. En hij stuurt niets terug omdat hij niet weet wat hij ermee aan moet. Omdat hij weet dat ik gelijk heb. Ben wel blij dat ik als laatste heb gestuurd dat ik dit nooit, maar dan ook nooit van hem had verwacht. Ik hoop dat hij die zin nog vaak in zijn hoofd rond hoort spoken.
@Frommeltje: Ik heb zo'n soort gesprek ook gehad van de week toen ik dus hoorde dat mijn ex al loopt te scharrelen met een meisje waar ik nooit wat achter moest zoeken. Ook die irritante discussies over wel/niet naar feestjes gaan omdat de ander daar dan zou zijn. Die van mij wilde dus vrienden blijven, maar dat heeft hij goed verknalt door dit te flikken. Als ik hem ooit nog tegenkom op een feest, zal ik hoi en doei zeggen maar meer ook niet (hoop ik). Hij is het zo niet waard!!!! Ik, en iedereen hier trouwens, moet me alleen op mezelf richten. Maar, o is ff moeilijk...
Mag ik morgen meetypen hier op het forum. Zo'n gevoel dat het een rot dag gaat worden. O en als mijn ex het in zijn hoofd haalt om me vannacht ofzo te smsen/bellen om me te fokken, dan is het schaap echt van de dam, of hoe je dat ook zeggen moet. Maargoed hij zal toch wel zo slim zijn dat dan weer niet te doen.
Liefs
@Frommeltje: Ik heb zo'n soort gesprek ook gehad van de week toen ik dus hoorde dat mijn ex al loopt te scharrelen met een meisje waar ik nooit wat achter moest zoeken. Ook die irritante discussies over wel/niet naar feestjes gaan omdat de ander daar dan zou zijn. Die van mij wilde dus vrienden blijven, maar dat heeft hij goed verknalt door dit te flikken. Als ik hem ooit nog tegenkom op een feest, zal ik hoi en doei zeggen maar meer ook niet (hoop ik). Hij is het zo niet waard!!!! Ik, en iedereen hier trouwens, moet me alleen op mezelf richten. Maar, o is ff moeilijk...
Mag ik morgen meetypen hier op het forum. Zo'n gevoel dat het een rot dag gaat worden. O en als mijn ex het in zijn hoofd haalt om me vannacht ofzo te smsen/bellen om me te fokken, dan is het schaap echt van de dam, of hoe je dat ook zeggen moet. Maargoed hij zal toch wel zo slim zijn dat dan weer niet te doen.
Liefs
zaterdag 13 maart 2010 om 18:46
Frommeltje, een virtuele arm van mij hoor!! Wat vervelend dat hij je belde terwijl jij net in een huilbui zat! Voel je je nog rotter door... Ik hoop dat je na het analiseren erachter komt dat hij het niet waard is om lang te treuren! Je verdiend beter meis! Probeer geen contact meer te hebben... Uit ervaring weet ik dat dát echt beter is! Anders kom je nooit los van dat waardeloze gevoel dat ze liefdesverdriet noemen. Stond er maar een tijd voor... 4 weken luduvudu en dan ben je genezen... Te mooi om waar te zijn!
zaterdag 13 maart 2010 om 18:47
Oh prinsesje en frommeltje. Hele dikke knuffel van afstand.
@prinsesje. Probeer inderdaad iets heel anders te gaan doen. Zodat je morgen met het gevoel wakker wordt dat je avond goed besteed was. Misschien anders dan je had bedacht, maar nog steeds zeker de moeite waard. En zijn ook rotgevoelens. Gevoelens zijn belangrijk in het leven om de waarde van ervaringen in te schatten, maar wat zou ik ze ook graag op pauze kunnen zetten! Schreeuw, huil, bel vriendinnen, schrijf op dit forum, eet veel chocolade en gelukkig is het vanzelf weer zondag.
@Frommeltje. Wat een sukkel is die ex van jou zeg. Klinkt alsof hij zichzelf helemaal geweldig vindt. Hoe irritant! Niemand is perfect en de mensen die van zichzelf vinden van wel liggen er meestal nog het verste vanaf. En dan de opmerking hoorde dat het niet goed met je gaat... Kan daar zo kwaad om worden. Deed mijn ex ook: Maak me nu wel beetje zorgen over je nu ik je verlaten heb.... Wat!! Ja tuurlijk doet het zeer en tuurlijk ben ik er even kapot van geweest en ben er nog steeds niet helemaal overheen, maar klonk zo verschrikkelijk onbeschoft toen hij dat zei. Bedoelde ie vast niet zo kut, maar kwam er echt uit alsof ik in zou storten en ik hem daarmee nog even een extra egoboost gaf. Alsof ik niet zou kunnen overleven zonder hem. Gunde hem zoveel zelfvertrouwen niet. Hij hoort in te storten zonder mij!
Onze exen beginnen steeds meer op elkaar te lijken. Hij geeft jou de schuld (oh dat vond ik altijd al zo storend), hij heeft geen schuld, hij denkt dat jou wereld alleen om hem draaide en aangezien je zo ie zo kinderen hebt is dat totaal niet waar en hij doet zielig. Oh wat is hij zielig. Jij hebt je huis en je kinderen nog en hij kan niet naar feestjes. Echt belachelijk. Had gehoopt dat er niet nog meer van die types rondliepen zoals mijn ex, maar dit is ongelofelijk. Heel dikke knuffel aan jou.
Echt je doet het goed en je moet echt blij zijn dat je van de gevoelloze egoistische zak af bent. Mijn frustraties komen weer helemaal terug
. Vind het respectloos van hem. En echt jij verdient beter. Iedereen verdient beter!
@prinsesje. Probeer inderdaad iets heel anders te gaan doen. Zodat je morgen met het gevoel wakker wordt dat je avond goed besteed was. Misschien anders dan je had bedacht, maar nog steeds zeker de moeite waard. En zijn ook rotgevoelens. Gevoelens zijn belangrijk in het leven om de waarde van ervaringen in te schatten, maar wat zou ik ze ook graag op pauze kunnen zetten! Schreeuw, huil, bel vriendinnen, schrijf op dit forum, eet veel chocolade en gelukkig is het vanzelf weer zondag.
@Frommeltje. Wat een sukkel is die ex van jou zeg. Klinkt alsof hij zichzelf helemaal geweldig vindt. Hoe irritant! Niemand is perfect en de mensen die van zichzelf vinden van wel liggen er meestal nog het verste vanaf. En dan de opmerking hoorde dat het niet goed met je gaat... Kan daar zo kwaad om worden. Deed mijn ex ook: Maak me nu wel beetje zorgen over je nu ik je verlaten heb.... Wat!! Ja tuurlijk doet het zeer en tuurlijk ben ik er even kapot van geweest en ben er nog steeds niet helemaal overheen, maar klonk zo verschrikkelijk onbeschoft toen hij dat zei. Bedoelde ie vast niet zo kut, maar kwam er echt uit alsof ik in zou storten en ik hem daarmee nog even een extra egoboost gaf. Alsof ik niet zou kunnen overleven zonder hem. Gunde hem zoveel zelfvertrouwen niet. Hij hoort in te storten zonder mij!
Onze exen beginnen steeds meer op elkaar te lijken. Hij geeft jou de schuld (oh dat vond ik altijd al zo storend), hij heeft geen schuld, hij denkt dat jou wereld alleen om hem draaide en aangezien je zo ie zo kinderen hebt is dat totaal niet waar en hij doet zielig. Oh wat is hij zielig. Jij hebt je huis en je kinderen nog en hij kan niet naar feestjes. Echt belachelijk. Had gehoopt dat er niet nog meer van die types rondliepen zoals mijn ex, maar dit is ongelofelijk. Heel dikke knuffel aan jou.
Echt je doet het goed en je moet echt blij zijn dat je van de gevoelloze egoistische zak af bent. Mijn frustraties komen weer helemaal terug