FRSSWND
maandag 15 maart 2010 om 22:19
Eigenlijk waanzin toch, dat je er zo tegenop moet zien, als ik het vergelijk met mijn nichtjes en stiefzusje in Amerika. Ik ben echt niet perse een voorstander van hoe het daar gaat, met iedereen maar gelijk aan de ruggeprik, maar het idee dat het gewoon ook zonder pijn kan en je er dus niet zo tegenop hoeft te zien lijkt me zo geruststellend. Ik heb dat echt gemist hier, bij Dim werd het me ook echt gewoon geweigerd, ik was helemaal kapot, had al 16 uur heftige weeën maar de ontsluiting vorderde voor geen meter en ik werd gewoon voorgelogen over hoeveel ontsluiting ik had. Nee hoor, al 6 cm, dus ruggenprik kan niet meer. Twee uur later, nieuwe verloskundige, had ik ineens 5 cm .
Ach, ik denk maar aan de mooie kindjes die het opgeleverd heeft.
Ach, ik denk maar aan de mooie kindjes die het opgeleverd heeft.
maandag 15 maart 2010 om 22:25
Dat heb ik dan weer niet, van die ruggeprik, bij Schorrie is het niet in me opgekomen en bij Knorrie wel maar dat ik dan eerst naar het ziekenhuis moest leek me niet zo prettig met die weeen. Daarnaast ging het zo snel dat we dat niet eens gered zouden hebben. Dat ik thuis ben bevallen van Knorrie is me zoveel waard geweest, daar heb ik de pijn dan wel weer voor over gehad.
maandag 15 maart 2010 om 22:30
maandag 15 maart 2010 om 22:42
Aloha, nog even voor ik naar bed ga. Sterkte morgen Pebb en misschien voordat je naar de dokter gaat een brief op de winkeldeur hangen dat jullie gesloten zijn. Bij goed nieuws lekker naar het strand en aan de champagne en bij slecht nieuws eigenlijk ook. Even los van de winkel.
Zo, dat wilde ik nog even roepen, heb de hele avond heel gezellig aan de telefoon gehangen en heb heel snel bijgelezen, maar even geen puf () meer voor bevallings en anticonceptie verhalen. Slaap lekker!
Zo, dat wilde ik nog even roepen, heb de hele avond heel gezellig aan de telefoon gehangen en heb heel snel bijgelezen, maar even geen puf () meer voor bevallings en anticonceptie verhalen. Slaap lekker!
dinsdag 16 maart 2010 om 09:19
Nog even een reactie op de maandagavond vraag
Aap is inderdaad gesteriliseerd, hij was toen, even denken, 32 jaar.
Omdat ik alleen maar via een keizersnede kan bevallen hebben we het tijdens de zwangerschap ook nog even gehad over sterilisatie van mij uit te voeren tijdens de operatie.
Al snel aan de kant gezet, die gedachte, want een geboorte van een kind en het afsluiten van je vruchtbare periode vond ik niet prettig samengaan. Daarbij was ik ook niet objectief toentertijd want ik had een zware zwangerschap van Japie dus wie weet veranderden we nog van gedachte op een later moment.
Na de geboorte van Japie werd al snel duidelijk dat wij beter geen derde konden krijgen als we dat zouden willen. Sterker nog: ze raadde het met klem af. Daarmee was het voor ons duidelijk. Twee kinderen is ook heel mooi en we zijn blij met hen: wij zijn compleet Nu denk ik dat wij er wel drie hadden willen hebben als het gekund had maar dat is nu eenmaal niet zo.
Aap stelde meteen voor om zich te laten steriliseren. Artsen waren het ermee eens en een paar maanden was het gedaan. Hij vond het helemaal niet erg eigenlijk, viel hem mee. Natuurlijk had hij wel pijn maar hij is niet zo'n pieperd en heb er nauwelijks over gehoord.
Wat jullie hebben met het paniekerige gevoel van de bevalling dat heb ik heel soms als ik terugdenk aan de KS van Japie.
Er zijn een aantal dingen eng aan een KS en ik moest ook vooral niet teveel nadenken om niet in paniek te raken: dat je benen wilt bewegen en dat dat niet gaat, brrrr. De naald brak bij het zetten van de ruggenprik, dat was ook alles behalve een pretje. En dat als de ruggenprik te hoog komt (wat gebeurde) je moeite krijgt met ademen. Kortom ik ben wel genezen en ben blij dat ik niet zwanger kan worden
Even in het algemeen: sterilisatie is alleen een optie als je echt zeker bent. Het is ook definitief en als je dat tegenstaat, met welke reden dan ook, dan moet je het niet doen. Er zijn nog een hoop andere oplossingen te bedenken.
Aap was jong maar wel heel zeker van zijn zaak. Natuurlijk kunnen wij gaan scheiden of ik kom te overlijden maar Aap wil gewoon geen kinderen meer als het niet met mij kan.
Aap is inderdaad gesteriliseerd, hij was toen, even denken, 32 jaar.
Omdat ik alleen maar via een keizersnede kan bevallen hebben we het tijdens de zwangerschap ook nog even gehad over sterilisatie van mij uit te voeren tijdens de operatie.
Al snel aan de kant gezet, die gedachte, want een geboorte van een kind en het afsluiten van je vruchtbare periode vond ik niet prettig samengaan. Daarbij was ik ook niet objectief toentertijd want ik had een zware zwangerschap van Japie dus wie weet veranderden we nog van gedachte op een later moment.
Na de geboorte van Japie werd al snel duidelijk dat wij beter geen derde konden krijgen als we dat zouden willen. Sterker nog: ze raadde het met klem af. Daarmee was het voor ons duidelijk. Twee kinderen is ook heel mooi en we zijn blij met hen: wij zijn compleet Nu denk ik dat wij er wel drie hadden willen hebben als het gekund had maar dat is nu eenmaal niet zo.
Aap stelde meteen voor om zich te laten steriliseren. Artsen waren het ermee eens en een paar maanden was het gedaan. Hij vond het helemaal niet erg eigenlijk, viel hem mee. Natuurlijk had hij wel pijn maar hij is niet zo'n pieperd en heb er nauwelijks over gehoord.
Wat jullie hebben met het paniekerige gevoel van de bevalling dat heb ik heel soms als ik terugdenk aan de KS van Japie.
Er zijn een aantal dingen eng aan een KS en ik moest ook vooral niet teveel nadenken om niet in paniek te raken: dat je benen wilt bewegen en dat dat niet gaat, brrrr. De naald brak bij het zetten van de ruggenprik, dat was ook alles behalve een pretje. En dat als de ruggenprik te hoog komt (wat gebeurde) je moeite krijgt met ademen. Kortom ik ben wel genezen en ben blij dat ik niet zwanger kan worden
Even in het algemeen: sterilisatie is alleen een optie als je echt zeker bent. Het is ook definitief en als je dat tegenstaat, met welke reden dan ook, dan moet je het niet doen. Er zijn nog een hoop andere oplossingen te bedenken.
Aap was jong maar wel heel zeker van zijn zaak. Natuurlijk kunnen wij gaan scheiden of ik kom te overlijden maar Aap wil gewoon geen kinderen meer als het niet met mij kan.
dinsdag 16 maart 2010 om 11:39
Afspraak was 10 uur.
Er is niets vastgesteld, en er is niets uitgesloten. Longarts was verbaasd dat we er pas 2 weken na de foto waren, meestal zijn patienten er na 1-2 dagen als er iets te zien is in de longen. En ze was verbaasd dat de huisarts zo weinig verteld had. Ik denk dat we over gaan stappen van huisarts, deze zit ook niet echt in de buurt maar meer bij Mille.
Enfin, de kans op (lymfklier)kanker is heel klein, gezien de gemeten bloedwaarden. Het is niet uitgesloten, maar niet het eerste waar ze aan dacht. Waar ze dan wel aan dacht heeft ze niet gemeld, omdat er een hele lijst van longziekten is die mogelijk zijn. Nader onderzoek dus. Aanstaande donderdag krijgt Pebblo een ct-scan en een longscopie, ze gaat in zijn longen kijken. Ik ben wel een beetje gerustgesteld geloof ik.
Pebblo is nu naar huis om te slapen, hij komt de dag inmiddels niet meer door zonder extra rust, ik ben op de zaak.
Moet nu ook echt wat dingetjes doen, maar voor zover update.
Lien, je moet niet onderschatten dat deze winkel ons beider broodwinning is, er zijn geen andere vaste inkomsten. We leven er goed van, maar worden er nog niet rijk van ofzo. Daarom is het echt niet zo makkelijk de zaak dichtgooien. Klanten voor een dichte deur, vragen die niet worden beantwoord en bestellingen die de deur niet uitgaan, dat geeft wel een slechte indruk en een slechte naam. Dus een uurtje later open vandaag, prima, maar dichtgooien alleen als het echt niet anders kan en vantevoren aangekondigd (ik denk er zelf aan met de meivakantie een paar dagen te slutien). En dat is niet nu. Als we er zo makkelijk mee omgaan zal dat echt wel invloed hebben op de omzet en we zitten nog volop in de groei maar worden net zo snel ingehaald als we niet doorgaan.
Het staat al wel op een laag pitje nu, we doen alleen het hoogst noodzakelijke en andere zaken alleen als we er de energie voor en zin in hebben. We hebben nog nooit zo'n relaxte houding ten aanzien van werk gehad als de laatste weken.
Er is niets vastgesteld, en er is niets uitgesloten. Longarts was verbaasd dat we er pas 2 weken na de foto waren, meestal zijn patienten er na 1-2 dagen als er iets te zien is in de longen. En ze was verbaasd dat de huisarts zo weinig verteld had. Ik denk dat we over gaan stappen van huisarts, deze zit ook niet echt in de buurt maar meer bij Mille.
Enfin, de kans op (lymfklier)kanker is heel klein, gezien de gemeten bloedwaarden. Het is niet uitgesloten, maar niet het eerste waar ze aan dacht. Waar ze dan wel aan dacht heeft ze niet gemeld, omdat er een hele lijst van longziekten is die mogelijk zijn. Nader onderzoek dus. Aanstaande donderdag krijgt Pebblo een ct-scan en een longscopie, ze gaat in zijn longen kijken. Ik ben wel een beetje gerustgesteld geloof ik.
Pebblo is nu naar huis om te slapen, hij komt de dag inmiddels niet meer door zonder extra rust, ik ben op de zaak.
Moet nu ook echt wat dingetjes doen, maar voor zover update.
Lien, je moet niet onderschatten dat deze winkel ons beider broodwinning is, er zijn geen andere vaste inkomsten. We leven er goed van, maar worden er nog niet rijk van ofzo. Daarom is het echt niet zo makkelijk de zaak dichtgooien. Klanten voor een dichte deur, vragen die niet worden beantwoord en bestellingen die de deur niet uitgaan, dat geeft wel een slechte indruk en een slechte naam. Dus een uurtje later open vandaag, prima, maar dichtgooien alleen als het echt niet anders kan en vantevoren aangekondigd (ik denk er zelf aan met de meivakantie een paar dagen te slutien). En dat is niet nu. Als we er zo makkelijk mee omgaan zal dat echt wel invloed hebben op de omzet en we zitten nog volop in de groei maar worden net zo snel ingehaald als we niet doorgaan.
Het staat al wel op een laag pitje nu, we doen alleen het hoogst noodzakelijke en andere zaken alleen als we er de energie voor en zin in hebben. We hebben nog nooit zo'n relaxte houding ten aanzien van werk gehad als de laatste weken.
dinsdag 16 maart 2010 om 11:49
Gelukkig Pebb, dat klinkt in ieder geval al beter dan de afgelopen week! Fijn dat je een beetje gerustgesteld bent. Wel slecht van de huisarts zeg, het klinkt inderdaad niet als eentje die de moeite van het omrijden waard is... Dus donderdag waarschijnlijk meer duidelijkheid, dat duurt gelukkig niet meer heel lang.
dinsdag 16 maart 2010 om 12:16
En ook nog voor Lien , schoonouders springen bij waar ze kunnen, en dat is voornamelijk in de vorm van oppassen op alledrie de Pebbeltjes en Kefpep. Zo kon Pebblo vorige week een hele dag uitrusten. Schoonvader werkt standaard 1 dag in de week mee. Meer beoep willen we niet op ze doen, ze doen al zo ontzettend veel voor ons en werken zelf ook nog 2 dagen plus 1 dag inkopen. Bovendien, onze winkel runnen (inclusief webshop) is voor hen heel andere koek dan de markt, ze zijn al no-no's op gebied van computers bijvoorbeeld.
En zaterdaghulp zou het wel kunnen, maar studeert dioordeweek in Enschede. Dus ook niet in de gelegenhied doordeweeks bij te springen.
En personeel... heel simpel: daar hebben we geen geld voor.
En zaterdaghulp zou het wel kunnen, maar studeert dioordeweek in Enschede. Dus ook niet in de gelegenhied doordeweeks bij te springen.
En personeel... heel simpel: daar hebben we geen geld voor.
dinsdag 16 maart 2010 om 12:41
Moshje is nu thuis, schoonouders passen vandaag op.
En zolang kind nog in de wagen ligt mag/kan hij mee naar de zaak, maar liefst wel als we samen werken.
Ik heb trouwens voor 2 dagen plek op kdv. Vanaf 16 spetember... Dan is kind bijna een jaar!
Ga denk ik serieus kijken naar gastouder. Er is er eentje met veel kinderen van basisschool Pebbeltjes die het al zo'n 20-30 jaar doet. Eens een praatje maken. Maar eerst wil ik het met Pebblo bespreken, maar die heeft de energie niet om er over na te denken (heb al poging gedaan). Dit zijn geen beslissingen die ik alleen wil nemen namelijk, da's toch niet gek?
En zolang kind nog in de wagen ligt mag/kan hij mee naar de zaak, maar liefst wel als we samen werken.
Ik heb trouwens voor 2 dagen plek op kdv. Vanaf 16 spetember... Dan is kind bijna een jaar!
Ga denk ik serieus kijken naar gastouder. Er is er eentje met veel kinderen van basisschool Pebbeltjes die het al zo'n 20-30 jaar doet. Eens een praatje maken. Maar eerst wil ik het met Pebblo bespreken, maar die heeft de energie niet om er over na te denken (heb al poging gedaan). Dit zijn geen beslissingen die ik alleen wil nemen namelijk, da's toch niet gek?
dinsdag 16 maart 2010 om 12:42
dinsdag 16 maart 2010 om 12:46
Nee hoor, dat is niet gek, maar het lijkt me ook niet een beslissing die heel moeilijk te nemen is toch?
Als het jou iets lijkt en Pebblo zegt niet gelijk nee dan zou ik er gewoon voor gaan. Het is ook gemakkelijk terug te draaien als gastouder niet blijkt te bevallen.
Wel fijn dat je in ieder geval zicht hebt op plek op het kdv. Mocht het nodig zijn, dan kun je daar terecht.
Als het jou iets lijkt en Pebblo zegt niet gelijk nee dan zou ik er gewoon voor gaan. Het is ook gemakkelijk terug te draaien als gastouder niet blijkt te bevallen.
Wel fijn dat je in ieder geval zicht hebt op plek op het kdv. Mocht het nodig zijn, dan kun je daar terecht.
dinsdag 16 maart 2010 om 12:52
En wij zijn ook meester in 'voor het zingen de kerk uit' trouwens. Ik ben nog niet ongesteld dus maak me niet zo druk. Pebblo is wel veel verstandiger dan ik hoor, wat dat betreft, ik durf in het heetst van de strijd het risico wel te nemen. Vind het niet altijd even leuk namelijk, deze methode.
Ik wil geen pil meer of spiraaltje, Pebblo wil niet steriliseren (wat is dat toch met die mannen). Ik denk dat ik me tzt laat steriliseren. Ben ook al 38 en een vierde kind past niet in ons leven heb ik besloten, in een rustiger bestaan zonder eigen zaak zou ik het echt nog wel overwegen. Om de bevalling zou ik het niet laten, om de zwangerschap wel. Echt, zo'n bevalling als de laatste zou ik maandelijks kunnen doen. En de pijn, ik vergeet het wel hoor, pas op het moment dat ik het weer voel weet ik weer hoe pijnlijk het is. Maar mijn bevallingen zijn kennelijk goed te doen, ik heb nog nooit een 'dat nooit meer!' gevoel gehad.
In plaats van meer eigen kinderen ben ik de laatste tijd bewust erg makkelijk met vriendjes enzo. En zo heb ik regelmatig toch een tafel vol, een aantal vriendjes/ vriendinnetje eet regelmatig mee. Zaterdag had ik ook heel dag 3 extra kinderen over de vloer en dat was gezellig!
Schoonmoeder is ook zo makkelijk, vorige week hadden beide Pebbeltjes een vriendje van school meegenomen toen zij oppasten. Toen die vriendjes weg waren kwamen buurmeisje en -jongetje en die hadden toen wij thuiskwamen al met schoonouders geregeld dat ze ook mee-aten.
Ik wil geen pil meer of spiraaltje, Pebblo wil niet steriliseren (wat is dat toch met die mannen). Ik denk dat ik me tzt laat steriliseren. Ben ook al 38 en een vierde kind past niet in ons leven heb ik besloten, in een rustiger bestaan zonder eigen zaak zou ik het echt nog wel overwegen. Om de bevalling zou ik het niet laten, om de zwangerschap wel. Echt, zo'n bevalling als de laatste zou ik maandelijks kunnen doen. En de pijn, ik vergeet het wel hoor, pas op het moment dat ik het weer voel weet ik weer hoe pijnlijk het is. Maar mijn bevallingen zijn kennelijk goed te doen, ik heb nog nooit een 'dat nooit meer!' gevoel gehad.
In plaats van meer eigen kinderen ben ik de laatste tijd bewust erg makkelijk met vriendjes enzo. En zo heb ik regelmatig toch een tafel vol, een aantal vriendjes/ vriendinnetje eet regelmatig mee. Zaterdag had ik ook heel dag 3 extra kinderen over de vloer en dat was gezellig!
Schoonmoeder is ook zo makkelijk, vorige week hadden beide Pebbeltjes een vriendje van school meegenomen toen zij oppasten. Toen die vriendjes weg waren kwamen buurmeisje en -jongetje en die hadden toen wij thuiskwamen al met schoonouders geregeld dat ze ook mee-aten.
dinsdag 16 maart 2010 om 13:12
En vind jij dat niks dan, een box? Ik kan me wel voorstellen dat Pebblo dat gezellig vindt. Maar goed, twee dagen even rust op de zaak is natuurlijk ook wel heel lekker. En ik denk dat kdv voor Moshje wel heel leuk is, lekker met andere kindjes spelen, veel naar buiten. Maar goed, ik ben dan ook groot fan van (ons) kinderdagverblijf.
dinsdag 16 maart 2010 om 13:21
Pebb, hoop dat er snel uitsluitsel is en het een onschuldig iets blijkt te zijn waar Pebblo snel van geneest.
De winkel dicht komt voort uit mijn bezorgdheid om jullie, ik kan ook wel inschatten dat dat klanten/geld kost. Ik zit er alleen iets anders in denk ik, zou toch kiezen voor kosten maken voor personeel (op nul uren basis, maar dus wel ingewerkt als je ze nodig hebt) en dan zelf voor die uren tijdelijk geen inkomen. Hiermee denk ik dat je dan voor de langere termijn zorgt dat jullie gezond blijven en ook meer ruimte hebben en houden om te herstellen van alle drukte en stress die ondernemerschap met zich meebrengt. Jij vindt het mijn stokpaard en ik zal ermee ophouden, ik zeg het vooral uit bezorgdheid en geloof me, ik probeer vooral duidelijk te maken dat ik me zorgen maak en daarnaast oplossingsgericht mee te denken.
Maar goed, zoals gezegd, stokpaard zet ik in de stal. Ieder zijn keuzes en ik weet als geen ander op dit moment hoe het is om ondernemer te zijn, met z'n twee-en (en geen geld te hebben c.q. zorgen om inkomsten te hebben).
De winkel dicht komt voort uit mijn bezorgdheid om jullie, ik kan ook wel inschatten dat dat klanten/geld kost. Ik zit er alleen iets anders in denk ik, zou toch kiezen voor kosten maken voor personeel (op nul uren basis, maar dus wel ingewerkt als je ze nodig hebt) en dan zelf voor die uren tijdelijk geen inkomen. Hiermee denk ik dat je dan voor de langere termijn zorgt dat jullie gezond blijven en ook meer ruimte hebben en houden om te herstellen van alle drukte en stress die ondernemerschap met zich meebrengt. Jij vindt het mijn stokpaard en ik zal ermee ophouden, ik zeg het vooral uit bezorgdheid en geloof me, ik probeer vooral duidelijk te maken dat ik me zorgen maak en daarnaast oplossingsgericht mee te denken.
Maar goed, zoals gezegd, stokpaard zet ik in de stal. Ieder zijn keuzes en ik weet als geen ander op dit moment hoe het is om ondernemer te zijn, met z'n twee-en (en geen geld te hebben c.q. zorgen om inkomsten te hebben).