Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 17 maart 2010 om 00:14
@CL. Is ook heel lastig die heen en weer gegooi van gevoelens en gedachten. Je weet nooit of je de juiste keuze maakt namelijk. Ik weet echt beter af te zijn op dit moment zonder mijn ex, maar heb nog heel lang met de gedachten rond gelopen en nu soms nog dat dit een hele slechte periode is voor hem. Hij is nog teveel op zoek naar zichzelf en wat als dit echt maar een periode is. Wat als we het nog een jaar langer hadden volgehouden en we samen door waren gegroeid in iets wat wel blijvend is. Want om sommig vlakken waren we zo goed. Dingen die ik echt niet voor vanzelfsprekend zie bij een volgende.
En dat zal bij jou ook de twijfel zijn. Wat als je nog net wat langer volhoudt, wat als hij het nu nog niet kan uiten, maar ik er nog even op moet vertrouwen en het uiteindelijk goed komt. Wat als hij juist door uitmaken de boodschap eindelijk begrijpt, wat als hij toch niet veranderd en je weer een jaar van je leven kwijt bent. Snap al die gedachten heel goed en zijn van die momenten dat je wil dat je gedachten kan lezen en in de toekomst kan kijken. Als je maar kon zien dat alles goed komt over paar jaar, dan is het nog wel vol te houden. Maar goed dat zijn als, als, als redenaties. En die zullen ook blijven als het over is. Time will tell.
Wel fijn om die complimenten te horen van zoveel mensen. Ook ik vind je een topwijf ookal ken ik je niet zo goed. En denk wel dat het een beetje zelfbescherming is. Bang voor de uitkomst van het gesprek omdat het nu vooral alleen maar onzekerheid is en onmacht. Dus je kan helaas niets anders doen dan vrijdag afwachten en het over je heen laten komen en je open stellen voor wat hij te zeggen heeft. Het zal echt niet leuk worden en snap heel goed die knoop. Kan een voorgevoel zijn dat het over is of een knoop van angst om hem kwijt te raken... Hele dikke knuffel en blijf alles van je af schrijven tot vrijdag.
En dat zal bij jou ook de twijfel zijn. Wat als je nog net wat langer volhoudt, wat als hij het nu nog niet kan uiten, maar ik er nog even op moet vertrouwen en het uiteindelijk goed komt. Wat als hij juist door uitmaken de boodschap eindelijk begrijpt, wat als hij toch niet veranderd en je weer een jaar van je leven kwijt bent. Snap al die gedachten heel goed en zijn van die momenten dat je wil dat je gedachten kan lezen en in de toekomst kan kijken. Als je maar kon zien dat alles goed komt over paar jaar, dan is het nog wel vol te houden. Maar goed dat zijn als, als, als redenaties. En die zullen ook blijven als het over is. Time will tell.
Wel fijn om die complimenten te horen van zoveel mensen. Ook ik vind je een topwijf ookal ken ik je niet zo goed. En denk wel dat het een beetje zelfbescherming is. Bang voor de uitkomst van het gesprek omdat het nu vooral alleen maar onzekerheid is en onmacht. Dus je kan helaas niets anders doen dan vrijdag afwachten en het over je heen laten komen en je open stellen voor wat hij te zeggen heeft. Het zal echt niet leuk worden en snap heel goed die knoop. Kan een voorgevoel zijn dat het over is of een knoop van angst om hem kwijt te raken... Hele dikke knuffel en blijf alles van je af schrijven tot vrijdag.
woensdag 17 maart 2010 om 09:24
woensdag 17 maart 2010 om 10:51
Hallo allemaal,
Wat een herkenbare stukjes lees ik hier.
Ik zou het fijn vinden met jullie mee te schrijven hier, zit in het zelfde bootje, ik heb een gebroken hart.
Vrijdag is het twee weken geleden dat mijn vriend me heeft verlaten na een relatie van tien jaar. Het liep al een poosje niet zo lekker tussen ons, De Sleur was in onze relatie gekomen. Maar ik had nooit gedacht dat hij weg zou gaan. We zouden deze week een paar dagen naar het buitenland gaan, een leuke stedentrip, die ik al lang geleden had geboekt, gewoon zomaar. Het is er niet van gekomen.
Hij is met een sporttas kleding en laptop naar zijn ouders vertrokken, nadat hij het grote woord ’s avonds toen hij thuis kwam uit zijn werk, er uit had gegooid. Hij wil niet meer, hij houdt niet meer van me op die manier, hij wil verder. Ik was in shock en kon alleen maar huilen en smeken. Hij ging huilend weg, me nog vertellend dat ik mezelf niks moet verwijten en dat hij van me houdt als vriendin, maar niet als partner. Dat hij me de dag erna zou bellen voor de rest van zijn spullen. Ik kon alleen maar kotsen, dagenlang. Zo emotioneel als hij vertrok, mij met zoveel hoop achterlatend, zo kil en koud werd hij erna. Het beloofde telefoontje kwam niet, maar een smsje dat hij wegens hoofdpijn ging slapen. Hij nam niet op als ik belde, pas wanneer ik zijn voicemail insprak (onder invloed van alcohol) en me dan blaffend toebeet dat ik hem met rust moet laten, hij kan het niet handelen en vervolgens de telefoon er op gooide. Ik voelde me zo verloren.
Inmiddels heb ik al zijn spullen ingepakt. Zelfs al zijn kleding staat frisgewassen en netjes opgevouwen voor hem klaar. Ik heb heel wat afgejankt tijdens het inpakken. Ik kwam zoveel dingen tegen, lieve briefjes, een dagboek dat we bijhielden aan het begin van onze relatie, foto’s, brieven, kaartjes, cadeautjes, onze kettingen…alles ingepakt. Ik wil dat die dingen ook door zijn handen gaan. Mijn eigen spulletjes heb ik zo goed als allemaal weggegooid. Behalve dingen als boeken, die heb ik allemaal ingepakt en boven neergezet. Mijn huis is vrijwel leeg nu. Ook zijn er al wat meubels weg en heb ik alles van de muren gehaald zoals ingelijste posters. Hoe kan ik daar ooit nog blij mee zijn?
De hoop dat hij terugkomt is weg. Ik heb me kunnen beheersen erna, heb hem niet meer gebeld, alleen een keer gemaild. Een lange email, die uit mijn tenen kwam, met alle emoties en hoop en ik schetste onze toekomst, er is nog een kans! Een kort zakelijk antwoord van zijn kant met “gr” eronder.
Maandagavond zag ik hem ineens online komen op MSN. Ik was onder de indruk dat hij me had geblokkeerd of dergelijke. Ik sprak hem aan met de vraag of hij al weet wanneer hij zijn spullen komt halen. Weer zo zakelijk en kil, hij wist het nog niet maar zou het me laten weten. Ik had aangeven dit allemaal en ook de zakelijke dingen die geregeld moeten worden, niet zo af te willen handelen maar desnoods door de telefoon. Daarmee stemde hij en in en hij zou gistermiddag bellen.
De hele dag heb ik een steen in mijn maag gehad gisteren. Gelukkig bleef ik sterk tijdens het telefoongesprek, heb niet gehuild, heb niet gesmeekt en heb niet gevraagd of hij een ander heeft. Dit heeft hij trouwens die vrijdagavond direct ontkend toen ik het hem wel vroeg. Toch knaagt het, hoe kan hij anders zo resoluut en abrupt opstappen? Het was een vreemd gesprek. Allebei trillerige stem, allebei veel te aardig naar elkaar. Tegelijk iets zeggen en dan ‘zeg jij maar’ en ‘nee, zeg jij maar’. Hij vertelde iets waarbij hij iets zei, dat me pijn deed. Hij zei, dat was toen ik van het weekend ging stappen in Den Haag met een oud maatje. De rest hoorde ik niet meer, ik was verbouwereerd. Stappen? Jij? Hij ging werkelijk nooit stappen. Een oud maatje? Wie dan? Ik krijg beelden die zich in mijn hoofd hebben gevormd er niet meer uit en daar baal ik van. Stappen? Vrouwen? Hoeren? Ik moet daarmee kappen, ik heb niets meer te zeggen over zijn leven, maar vind het zo eng dat hij nu al zo anders is. Hij wilde nooit meer ergens heen de laatste jaren, zelfs niet met me mee winkelen. Iets met een bepaald computerspel, tsja…die dingen die ik nu pas in. Of wil ik nu pas inzien.
We werkten het lijstje zakelijke dingen af. En van wie is de tv, hou jij maar, nee hou jij maar. Bah. Toen kwam De Stilte. ‘Nou, dan hebben we alles wel gehad he?’ ‘Ja…’ Ik zei hem dat ik het vreselijk vind hoe het nu gaat. Dat ik nog zoveel om hem geef, al is het dan maar als vriend, dat ik hem wil kunnen bellen als hij jarig is of als ik zijn advies wil om iets. Hij zei dat hij mij ook niet uit zijn leven wil schrappen. Maar dat hij voorlopig geen contact wil. Ik ga er dus van uit dat ik hem nooit meer zal zien of zal horen. Hij is blijkbaar al zoveel verder dan mij.
Zelf heb ik ook al wat stapjes gezet om verder te gaan. Door het leeghalen van mijn huis en me op mezelf te richten. Ik ben al twee keer naar een beauty salon geweest, iets wat ik nooit deed, hoge drempel en nooit over nagedacht. Gisterochtend de twee uur durende behandeling gehad die me zo goed deed! Waarom heb ik dat nooit eerder gedaan?
Daarna heb ik uitgebreid gewinkeld. Kleding, ondergoed, dat soort dingen. Ik kwam langs plekken met herinneringen aan hem, die deden pijn, maar het was te doen. Daarna dus dat telefoongesprek toen ik thuis kwam en nu ben ik leeg. Ik zie op tegen van de week, als hij zijn spullen komt halen. Ik zorg dan dat ik weg ben, weet niet hoe ik reageer als hij nu voor me zou staan. Misschien vlieg ik hem wel om zijn nek en smeek hem terug te komen, geen idee hoe ik reageer. Dus is het beter als ik weg ben. Waarheen weet ik nog niet, desnoods een stuk wandelen door de stad of zo.
Mensen om me heen zeggen allemaal hetzelfde. Je bent zo sterk, de zon gaat weer schijnen. Ze bedoelen het goed, maar ik kan er zo weinig mee. Echt heel goede vriendinnen heb ik niet. Ik heb wel wat vriendinnen, maar zij hebben allemaal een vriend en gezin. Kunnen niet zomaar alles laten vallen om met mij leuke dingen te gaan doen. Ook voel ik wel de behoefte om een totaal nieuw leven op te bouwen, het lijkt me de enige manier. Ik wil me er deze week toe zetten om daar via internet mee te beginnen. Doodeng allemaal, ben vrij verlegen maar wil alles behalve op de bank eindigen.
Pffff…
Wat een herkenbare stukjes lees ik hier.
Ik zou het fijn vinden met jullie mee te schrijven hier, zit in het zelfde bootje, ik heb een gebroken hart.
Vrijdag is het twee weken geleden dat mijn vriend me heeft verlaten na een relatie van tien jaar. Het liep al een poosje niet zo lekker tussen ons, De Sleur was in onze relatie gekomen. Maar ik had nooit gedacht dat hij weg zou gaan. We zouden deze week een paar dagen naar het buitenland gaan, een leuke stedentrip, die ik al lang geleden had geboekt, gewoon zomaar. Het is er niet van gekomen.
Hij is met een sporttas kleding en laptop naar zijn ouders vertrokken, nadat hij het grote woord ’s avonds toen hij thuis kwam uit zijn werk, er uit had gegooid. Hij wil niet meer, hij houdt niet meer van me op die manier, hij wil verder. Ik was in shock en kon alleen maar huilen en smeken. Hij ging huilend weg, me nog vertellend dat ik mezelf niks moet verwijten en dat hij van me houdt als vriendin, maar niet als partner. Dat hij me de dag erna zou bellen voor de rest van zijn spullen. Ik kon alleen maar kotsen, dagenlang. Zo emotioneel als hij vertrok, mij met zoveel hoop achterlatend, zo kil en koud werd hij erna. Het beloofde telefoontje kwam niet, maar een smsje dat hij wegens hoofdpijn ging slapen. Hij nam niet op als ik belde, pas wanneer ik zijn voicemail insprak (onder invloed van alcohol) en me dan blaffend toebeet dat ik hem met rust moet laten, hij kan het niet handelen en vervolgens de telefoon er op gooide. Ik voelde me zo verloren.
Inmiddels heb ik al zijn spullen ingepakt. Zelfs al zijn kleding staat frisgewassen en netjes opgevouwen voor hem klaar. Ik heb heel wat afgejankt tijdens het inpakken. Ik kwam zoveel dingen tegen, lieve briefjes, een dagboek dat we bijhielden aan het begin van onze relatie, foto’s, brieven, kaartjes, cadeautjes, onze kettingen…alles ingepakt. Ik wil dat die dingen ook door zijn handen gaan. Mijn eigen spulletjes heb ik zo goed als allemaal weggegooid. Behalve dingen als boeken, die heb ik allemaal ingepakt en boven neergezet. Mijn huis is vrijwel leeg nu. Ook zijn er al wat meubels weg en heb ik alles van de muren gehaald zoals ingelijste posters. Hoe kan ik daar ooit nog blij mee zijn?
De hoop dat hij terugkomt is weg. Ik heb me kunnen beheersen erna, heb hem niet meer gebeld, alleen een keer gemaild. Een lange email, die uit mijn tenen kwam, met alle emoties en hoop en ik schetste onze toekomst, er is nog een kans! Een kort zakelijk antwoord van zijn kant met “gr” eronder.
Maandagavond zag ik hem ineens online komen op MSN. Ik was onder de indruk dat hij me had geblokkeerd of dergelijke. Ik sprak hem aan met de vraag of hij al weet wanneer hij zijn spullen komt halen. Weer zo zakelijk en kil, hij wist het nog niet maar zou het me laten weten. Ik had aangeven dit allemaal en ook de zakelijke dingen die geregeld moeten worden, niet zo af te willen handelen maar desnoods door de telefoon. Daarmee stemde hij en in en hij zou gistermiddag bellen.
De hele dag heb ik een steen in mijn maag gehad gisteren. Gelukkig bleef ik sterk tijdens het telefoongesprek, heb niet gehuild, heb niet gesmeekt en heb niet gevraagd of hij een ander heeft. Dit heeft hij trouwens die vrijdagavond direct ontkend toen ik het hem wel vroeg. Toch knaagt het, hoe kan hij anders zo resoluut en abrupt opstappen? Het was een vreemd gesprek. Allebei trillerige stem, allebei veel te aardig naar elkaar. Tegelijk iets zeggen en dan ‘zeg jij maar’ en ‘nee, zeg jij maar’. Hij vertelde iets waarbij hij iets zei, dat me pijn deed. Hij zei, dat was toen ik van het weekend ging stappen in Den Haag met een oud maatje. De rest hoorde ik niet meer, ik was verbouwereerd. Stappen? Jij? Hij ging werkelijk nooit stappen. Een oud maatje? Wie dan? Ik krijg beelden die zich in mijn hoofd hebben gevormd er niet meer uit en daar baal ik van. Stappen? Vrouwen? Hoeren? Ik moet daarmee kappen, ik heb niets meer te zeggen over zijn leven, maar vind het zo eng dat hij nu al zo anders is. Hij wilde nooit meer ergens heen de laatste jaren, zelfs niet met me mee winkelen. Iets met een bepaald computerspel, tsja…die dingen die ik nu pas in. Of wil ik nu pas inzien.
We werkten het lijstje zakelijke dingen af. En van wie is de tv, hou jij maar, nee hou jij maar. Bah. Toen kwam De Stilte. ‘Nou, dan hebben we alles wel gehad he?’ ‘Ja…’ Ik zei hem dat ik het vreselijk vind hoe het nu gaat. Dat ik nog zoveel om hem geef, al is het dan maar als vriend, dat ik hem wil kunnen bellen als hij jarig is of als ik zijn advies wil om iets. Hij zei dat hij mij ook niet uit zijn leven wil schrappen. Maar dat hij voorlopig geen contact wil. Ik ga er dus van uit dat ik hem nooit meer zal zien of zal horen. Hij is blijkbaar al zoveel verder dan mij.
Zelf heb ik ook al wat stapjes gezet om verder te gaan. Door het leeghalen van mijn huis en me op mezelf te richten. Ik ben al twee keer naar een beauty salon geweest, iets wat ik nooit deed, hoge drempel en nooit over nagedacht. Gisterochtend de twee uur durende behandeling gehad die me zo goed deed! Waarom heb ik dat nooit eerder gedaan?
Daarna heb ik uitgebreid gewinkeld. Kleding, ondergoed, dat soort dingen. Ik kwam langs plekken met herinneringen aan hem, die deden pijn, maar het was te doen. Daarna dus dat telefoongesprek toen ik thuis kwam en nu ben ik leeg. Ik zie op tegen van de week, als hij zijn spullen komt halen. Ik zorg dan dat ik weg ben, weet niet hoe ik reageer als hij nu voor me zou staan. Misschien vlieg ik hem wel om zijn nek en smeek hem terug te komen, geen idee hoe ik reageer. Dus is het beter als ik weg ben. Waarheen weet ik nog niet, desnoods een stuk wandelen door de stad of zo.
Mensen om me heen zeggen allemaal hetzelfde. Je bent zo sterk, de zon gaat weer schijnen. Ze bedoelen het goed, maar ik kan er zo weinig mee. Echt heel goede vriendinnen heb ik niet. Ik heb wel wat vriendinnen, maar zij hebben allemaal een vriend en gezin. Kunnen niet zomaar alles laten vallen om met mij leuke dingen te gaan doen. Ook voel ik wel de behoefte om een totaal nieuw leven op te bouwen, het lijkt me de enige manier. Ik wil me er deze week toe zetten om daar via internet mee te beginnen. Doodeng allemaal, ben vrij verlegen maar wil alles behalve op de bank eindigen.
Pffff…
Welkom hier en hoop dat je vindt wat je zoek een meelezend oog en herkenning. Het is ook niet niets wat je is overkomen. Sterkte meid en schrijf zo vaak je wilt!
woensdag 17 maart 2010 om 14:34
@ Suus72: ik heb je uitgenodigd als vriend. Kunnen we kijken of er een groepje opgezet kan worden. En anders kunnen we altijd aan het mailen slaan
@ Suusssss: (Haha... hoeveel ssss'en staan er?) Wat een abrupt einde aan je relatie. Al loopt het al een tijdje niet zo lekker, dít verwacht je natuurlijk niet zo snel. Helemaal niet als er een leuk uitje naar het buitenland staat gepland!
Maar je pakt het wel goed op: alles dan maar meteen het huis uit en het contact echt verbreken. Jezelf terugvinden en leuke dingen doen. Bewondering meid!! Ook tegen mij wordt gezegd dat ik zo sterk ben en het geluk wel weer op mijn pad komt... Goed bedoeld idd. Maar je kunt er zo weinig mee. Zij keren weer terug naar hun veilige thuishaven en jij zit daar maar... alleen! En net als jij heb ik wel vriendinnen, maar geen supergoede (zonder relatie) waar ik zomaar ff aan kan wippen. Lastig!
Ik hoop voor je dat je hier je hartje kunt luchten en snel weer opkrabbelt!
Maar weer een kleine update van mijn kant: vriend smste vanmorgen... beetje vragend waarom ik niet meer reageerde op zijn laatste mail. Tja... omdat hij al "trusten" had gezegd en ik (verward) niet goed meer wist wat ik moest zeggen. Hij smste terug dat hij het allemaal wel redelijk kon plaatsen. Begreep dat niet zo goed, maar hij bedoeld dus dat hij voor zichzelf al het een en ander op een rijtje heeft. Zonder teveel in details te treden: wat hij wil, staat eigenlijk averechts op wat ik wil. Hij wil stil blijven staan, ik wil vooruit.... Mag het na ruim 3 jaar?!?!
Ik sta nu dus op het punt om terug te sturen dat hij eens goed moet lezen wat hij stuurde: hij wil a, ik wil b, hij wil stil blijven staan, ik wil vooruit... Dan is de conclusie toch eigenlijk wel pijnlijk duidelijk?
Vanmorgen met vriendin wezen stadten... was gezellig en kon wel mijn ei kwijt bij haar. Zij begrijpt me en vindt zijn reakties en gedrag raar en tegenstrijdig: "Het is jammer dat hij zo'n karakter heeft!".... Tja... en aard van het beestje verander je niet zo snel. (Hoe vaak heb ik dat nu niet gezegd de laatste dagen???)
Voel me bij vlagen sterk en denk: "Ik ben beter af zonder hem! Ga me op mezelf en mijn kids focussen!" aan de andere kant zie ik enorm op tegen "single"!!!
@ Suusssss: (Haha... hoeveel ssss'en staan er?) Wat een abrupt einde aan je relatie. Al loopt het al een tijdje niet zo lekker, dít verwacht je natuurlijk niet zo snel. Helemaal niet als er een leuk uitje naar het buitenland staat gepland!
Maar je pakt het wel goed op: alles dan maar meteen het huis uit en het contact echt verbreken. Jezelf terugvinden en leuke dingen doen. Bewondering meid!! Ook tegen mij wordt gezegd dat ik zo sterk ben en het geluk wel weer op mijn pad komt... Goed bedoeld idd. Maar je kunt er zo weinig mee. Zij keren weer terug naar hun veilige thuishaven en jij zit daar maar... alleen! En net als jij heb ik wel vriendinnen, maar geen supergoede (zonder relatie) waar ik zomaar ff aan kan wippen. Lastig!
Ik hoop voor je dat je hier je hartje kunt luchten en snel weer opkrabbelt!
Maar weer een kleine update van mijn kant: vriend smste vanmorgen... beetje vragend waarom ik niet meer reageerde op zijn laatste mail. Tja... omdat hij al "trusten" had gezegd en ik (verward) niet goed meer wist wat ik moest zeggen. Hij smste terug dat hij het allemaal wel redelijk kon plaatsen. Begreep dat niet zo goed, maar hij bedoeld dus dat hij voor zichzelf al het een en ander op een rijtje heeft. Zonder teveel in details te treden: wat hij wil, staat eigenlijk averechts op wat ik wil. Hij wil stil blijven staan, ik wil vooruit.... Mag het na ruim 3 jaar?!?!
Ik sta nu dus op het punt om terug te sturen dat hij eens goed moet lezen wat hij stuurde: hij wil a, ik wil b, hij wil stil blijven staan, ik wil vooruit... Dan is de conclusie toch eigenlijk wel pijnlijk duidelijk?
Vanmorgen met vriendin wezen stadten... was gezellig en kon wel mijn ei kwijt bij haar. Zij begrijpt me en vindt zijn reakties en gedrag raar en tegenstrijdig: "Het is jammer dat hij zo'n karakter heeft!".... Tja... en aard van het beestje verander je niet zo snel. (Hoe vaak heb ik dat nu niet gezegd de laatste dagen???)
Voel me bij vlagen sterk en denk: "Ik ben beter af zonder hem! Ga me op mezelf en mijn kids focussen!" aan de andere kant zie ik enorm op tegen "single"!!!
woensdag 17 maart 2010 om 20:08
Hey ladies. Wat rustig hier vandaag. Ik heb het hele topic doorgelezen. Heb er gemengde gevoelens bij. Veel te veel dames die nog wel contact met ex hebben af en toe en bij de eerste lichting zelfs een aantal dames waarbij het weer goed kwam. Ook gemerkt dat ik het veel te veel over mezelf heb en dat ik ooit sterker was dan ik me de afgelopen week heb gevoeld.
Vannacht gedroomd over gesprek met ex en binnen paar zinnen was ik weer op mn woorden aan het letten zodat hij me maar leuk vond en daarna was ik tegen hem aan het schreeuwen dat hij eens op moet houden met hoe zielig hij is en dat hij moet inzien hoe erg hij mij gekwetst heeft. Ook in de relatie!!
Laatste gesprek idee knaagt nog steeds. Maar voorlopig nog maar niet. Zitten bij mij nog teveel goede gevoelens over hem en nog teveel slechte. Ben er nog te depri over. Hij heeft lekker elke avond gevuld en gaat heeel vaak weekendjes weg en ik heb zeker 2 avonden in de week dat ik mn eigen prakje aan het opwarmen ben...
Merk dat ik een beetje afstand aan het nemen ben van het forum. Wil heel graag andere helpen zover ik dat kan, maar ben iets teveel met mezelf bezig. Merkte dat ik alle verhalen op mijn eigen verhaal aan het betrekken was. Hoe egoistisch is dat! En dat er nog meer types rondlopen zoals mijn ex maakt me ook niet veel vrolijker... Ik moet uit deze negatieve spiraal!! Hij denkt mij te snappen en ik moet mezelf blijven voorhouden dat dat niet waar is. Hij is helemaal klaar met hoe ik ben en ik moet dat ook bij hem zijn.
Blegh weer een hele lap tekst over mezelf terwijl ik me juist net wat sterker voelde door vorige posts door te lezen. Sorry dat het een egopost is en ik totaal niet nuttig ben om andere te helpen. Vind dat jullie het allemaal heel goed doen en denk met jullie mee!!
Vannacht gedroomd over gesprek met ex en binnen paar zinnen was ik weer op mn woorden aan het letten zodat hij me maar leuk vond en daarna was ik tegen hem aan het schreeuwen dat hij eens op moet houden met hoe zielig hij is en dat hij moet inzien hoe erg hij mij gekwetst heeft. Ook in de relatie!!
Laatste gesprek idee knaagt nog steeds. Maar voorlopig nog maar niet. Zitten bij mij nog teveel goede gevoelens over hem en nog teveel slechte. Ben er nog te depri over. Hij heeft lekker elke avond gevuld en gaat heeel vaak weekendjes weg en ik heb zeker 2 avonden in de week dat ik mn eigen prakje aan het opwarmen ben...
Merk dat ik een beetje afstand aan het nemen ben van het forum. Wil heel graag andere helpen zover ik dat kan, maar ben iets teveel met mezelf bezig. Merkte dat ik alle verhalen op mijn eigen verhaal aan het betrekken was. Hoe egoistisch is dat! En dat er nog meer types rondlopen zoals mijn ex maakt me ook niet veel vrolijker... Ik moet uit deze negatieve spiraal!! Hij denkt mij te snappen en ik moet mezelf blijven voorhouden dat dat niet waar is. Hij is helemaal klaar met hoe ik ben en ik moet dat ook bij hem zijn.
Blegh weer een hele lap tekst over mezelf terwijl ik me juist net wat sterker voelde door vorige posts door te lezen. Sorry dat het een egopost is en ik totaal niet nuttig ben om andere te helpen. Vind dat jullie het allemaal heel goed doen en denk met jullie mee!!
woensdag 17 maart 2010 om 20:31
@Brocoli: Niet zo negatief denken, meid! Het is toch niet erg dat je hier verhaal kwijt kan, daarvoor is het bedoeld dat anderen je opbeuren is mooi meegenomen, maar daarvoor zit je in de eerste plaats niet op dit forum.
Op een gegeven moment ben je ook klaar met hem, echt waar, alleen dat duurt even iets langer dan bij hem. Dat wil niet zeggen dat jij er te lang mee bezig bent. Hij doet het heel anders, maar dat is bij het gros van de mannen het geval.
Je doet het hartstikke goed en na elke mindere periode wordt het weer beter. Het komt uiteindelijk weer goed met je!
Op een gegeven moment ben je ook klaar met hem, echt waar, alleen dat duurt even iets langer dan bij hem. Dat wil niet zeggen dat jij er te lang mee bezig bent. Hij doet het heel anders, maar dat is bij het gros van de mannen het geval.
Je doet het hartstikke goed en na elke mindere periode wordt het weer beter. Het komt uiteindelijk weer goed met je!
woensdag 17 maart 2010 om 20:56
Hé Broc, ik snap het ergens wel. Jij bent toch echt al een stapje verder dan de meesten hier. Je hebt het aardig op een rijtje voor jezelf. Al denk je soms misschien van niet. Een egopost kan ook anderen helpen hoor. Het zet je aan het denken. Maar zoals ik al zei: begrijp het wel. Hoop dat je zo nu en dan toch nog langs blijft komen met je wijze woorden... Ik heb er heel veel aan (gehad).
woensdag 17 maart 2010 om 21:12
woensdag 17 maart 2010 om 21:15
Hoi hoi,
Heb niet zo heel veel te melden eigenlijk vandaar weinig bericht van mij. Voel me weer vreselijk leeg. Nog erger dan in het begin. Ben niet vreselijk verdrietig, niet boos, niet vrolijk.. voel alleen een akelig gevoel in mijn buik de hele dag. That's it. Voel verder gewoon niks.. zo raar!
Wie was het met die yahoo groep? Hoe voeg ik mezelf toe?
Heb niet zo heel veel te melden eigenlijk vandaar weinig bericht van mij. Voel me weer vreselijk leeg. Nog erger dan in het begin. Ben niet vreselijk verdrietig, niet boos, niet vrolijk.. voel alleen een akelig gevoel in mijn buik de hele dag. That's it. Voel verder gewoon niks.. zo raar!
Wie was het met die yahoo groep? Hoe voeg ik mezelf toe?
woensdag 17 maart 2010 om 21:16
he! Het is zeker rustig hier. Met mij gaat het wel. Ik heb veel te hard gewerkt om uberhaupt ergens anders aan te denken dan aan werkgerelateerde dingen. Ik zat wel net in de trein terug, en merkte toen heel erg sterk de behoefte hem te bellen. Over hoe goed ik mn werk vandaag wel niet gedaan heb, en hoe trots ik op mezelf ben. Toch de zin weten te onderdrukken..
Verder te moe om ook maar een zinnig woord uit te brengen. Ga zo lekker onder de douche staan. Broc; probeer het van je af te zetten. Straks komt er weer een moment dat je je sterker dan ooit te voren voelt. Probeer gewoon te doen en minder te denken en analyseren. Het kwartje valt vanzelf..
ColaLight: heftig hoor. maar goed dat je het zo voor jezelf bedenkt, volgens mij ben je al met een been 'buiten'. Bekijk gewoon inderdaad of dit de situatie is waar je nog lang voor wilt knokken. Want dat zal het worden maar als jij het ervoor over hebt...
Suus72: gaat het een beetje met je? Een dikke
Bij de rest; ik denk dat ik op jullie het credo geen nieuws is goed nieuws geldt. Dus jullie doen het fantastisch.
Zo ik zie scheel van moeheid.. Dus ga even onder de douche staan en lekker warm in mn bedje liggen!
kus
Verder te moe om ook maar een zinnig woord uit te brengen. Ga zo lekker onder de douche staan. Broc; probeer het van je af te zetten. Straks komt er weer een moment dat je je sterker dan ooit te voren voelt. Probeer gewoon te doen en minder te denken en analyseren. Het kwartje valt vanzelf..
ColaLight: heftig hoor. maar goed dat je het zo voor jezelf bedenkt, volgens mij ben je al met een been 'buiten'. Bekijk gewoon inderdaad of dit de situatie is waar je nog lang voor wilt knokken. Want dat zal het worden maar als jij het ervoor over hebt...
Suus72: gaat het een beetje met je? Een dikke
Bij de rest; ik denk dat ik op jullie het credo geen nieuws is goed nieuws geldt. Dus jullie doen het fantastisch.
Zo ik zie scheel van moeheid.. Dus ga even onder de douche staan en lekker warm in mn bedje liggen!
kus
woensdag 17 maart 2010 om 22:53
Heeh allemaal. Kon het toch even niet laten. :p
Is echt een stap voorwaarts voor mij om hier niet meer te vaak te komen. Ben ik er niet zo vaak meer mee bezig. Maar hou deze lichting zeker nog in de gate en kom vast nog terug voor updates en berichtjes, maar moet niet meer iets dagelijks worden.
En CL vrijdag kijk ik zeker hoe het met jou is afgelopen. Luister naar je gevoel! En thanx voor jou lieve post. Jij hebt mij en eigenlijk jullie allemaal me zeker door een hoop dipjes heen geholpen, maar moet het nu even zelf doen. Nogmaals !!
Is echt een stap voorwaarts voor mij om hier niet meer te vaak te komen. Ben ik er niet zo vaak meer mee bezig. Maar hou deze lichting zeker nog in de gate en kom vast nog terug voor updates en berichtjes, maar moet niet meer iets dagelijks worden.
En CL vrijdag kijk ik zeker hoe het met jou is afgelopen. Luister naar je gevoel! En thanx voor jou lieve post. Jij hebt mij en eigenlijk jullie allemaal me zeker door een hoop dipjes heen geholpen, maar moet het nu even zelf doen. Nogmaals !!
woensdag 17 maart 2010 om 23:22
Diay, ik heb je een uitnodiging gestuurd om vriendjes te worden. Dan kunnen we buiten dit topic om ff mail-adressen uitwisselen om je uit te nodigen voor de groep! Hoop het zsm te kunnen doen, maar moet wel ff uitvinden hoe het precies werkt hoor!
Broc, ik had bijna vandaag al kunnen posten hoe het gegaan was, want ik stond op het punt om hem al zijn spullen te brengen.
Hij heeft dus aangegeven dat er bijna 4 weken geleden iets veranderd is voor zijn gevoel. Ik heb in die tijd vaak gevraagd wat er aan de hand was, maar dan kreeg ik steevast te horen dat er niets was. Dus toch?! Meneer heeft nu besloten dat hij wel samen wil blijven, maar dan wel zo'n beetje onder zijn voorwaarden. (Niet met zoveel woorden gezegd, maar daar komt het wel op neer) Betekent voor ons: terug naar af...
Hij wil a, ik wil b, hij staat stil, ik wil vooruit... Ik ging voor een relatie met die man, geen vrijetijdsbesteding. Want zo voel ik me nu: we kunnen samen zijn als hem dat uitkomt, wel de leuke dingen samen delen, niet de minder leuke dingen... Ik ben potverdikkie geen speelgoedbeestje waar mee gespeeld kan worden...
Sloopthard, je kan wel eens gelijk hebben: ik ben al met één been "buiten"... Voel me nu ff heel sterk! Hoop dat ik dat vrijdag nog ben... Ga nu het liefst voor mijn eigen geluk, al betekent dat eerst door een hele zure appel heen bijten...
Broc, ik had bijna vandaag al kunnen posten hoe het gegaan was, want ik stond op het punt om hem al zijn spullen te brengen.
Hij heeft dus aangegeven dat er bijna 4 weken geleden iets veranderd is voor zijn gevoel. Ik heb in die tijd vaak gevraagd wat er aan de hand was, maar dan kreeg ik steevast te horen dat er niets was. Dus toch?! Meneer heeft nu besloten dat hij wel samen wil blijven, maar dan wel zo'n beetje onder zijn voorwaarden. (Niet met zoveel woorden gezegd, maar daar komt het wel op neer) Betekent voor ons: terug naar af...
Hij wil a, ik wil b, hij staat stil, ik wil vooruit... Ik ging voor een relatie met die man, geen vrijetijdsbesteding. Want zo voel ik me nu: we kunnen samen zijn als hem dat uitkomt, wel de leuke dingen samen delen, niet de minder leuke dingen... Ik ben potverdikkie geen speelgoedbeestje waar mee gespeeld kan worden...
Sloopthard, je kan wel eens gelijk hebben: ik ben al met één been "buiten"... Voel me nu ff heel sterk! Hoop dat ik dat vrijdag nog ben... Ga nu het liefst voor mijn eigen geluk, al betekent dat eerst door een hele zure appel heen bijten...
donderdag 18 maart 2010 om 11:16
Hey allemaal!
Hoe is het hier?
@cl: ik vind je behoorlijk dapper. Ga voor je eigen
geluk idd en laat je niet gek maken. Vind het
inderdaad geen instelling voor een goede stevige
relatie om jou te zien als vrijetijdsbesteding!
Hou die gedachte vol. Dit ben je niet waard. Zet
voor het gesprek goed je punten op een rijtje
wat je wilt zeggen en waar je je vooral niet toe wil
laten verleiden (dus geen concessies doen waar je
niet helemaal achter staar!)
@brocoli; jammer dat je hier minder komt. Je
adviezen zijn altijd heel waardevol! Maar denk aan
jezelf, ik hoop echt dat het lukt om alles wat beter
los te laten.
@diay: leeg gevoel is herkenbaar. Daar heb ik ook
last van. Maar is in ieder geval beter dan wanhoop!
Nou hier, stuurde ex vannacht een sms. (Ik dacht
dat ie me nou voorgoed met rtust ging laten, maar
dat was ijdele hoop). Eerst wilde ik niet reageren
maar vind dat niet netjes. Dus reageerde heel beleefd
Zonder ook maar enige interesse in hem te tonen.
En toen stuurde die weer dat ie me miste en dat
ie dat ie het moeilijk had. En daar was die weer
de hoop.. Ik dacht dat ie tot bezinning was gekomen
en toch wat met me wilde!! Dus ik vroeg hem dat
en hij was nog steeds zo stellig nee.. Pfff.. Elke
keer als het oke gaat komt ie weer met zn contact.
Ik bedoel het is leuk om af en toe wat van hem te
horen als in 1 keer per maand oid. Dat ie me niet
eens 2 dagen rust gunt doet pijn. Vooral als hij nog
steeds zo stellig niks met me wilt.
Ik denk dat ik gewoon nog maar 1 x per maand reageer
ook al is dat onbeleefd of stom dan moet ie me
met rust laten! Ik wil verder!
Sorry voor het lange verhaal, maar het is zo
frustrerend dat ie me niet loslaat en me niet mijn
eigen gang laat gaan!
Pff! Ik meld me binnenkort ook aan cl voor die
groep (kan alleen niet op mn tel!)
Kus aan iedereen!
Hoe is het hier?
@cl: ik vind je behoorlijk dapper. Ga voor je eigen
geluk idd en laat je niet gek maken. Vind het
inderdaad geen instelling voor een goede stevige
relatie om jou te zien als vrijetijdsbesteding!
Hou die gedachte vol. Dit ben je niet waard. Zet
voor het gesprek goed je punten op een rijtje
wat je wilt zeggen en waar je je vooral niet toe wil
laten verleiden (dus geen concessies doen waar je
niet helemaal achter staar!)
@brocoli; jammer dat je hier minder komt. Je
adviezen zijn altijd heel waardevol! Maar denk aan
jezelf, ik hoop echt dat het lukt om alles wat beter
los te laten.
@diay: leeg gevoel is herkenbaar. Daar heb ik ook
last van. Maar is in ieder geval beter dan wanhoop!
Nou hier, stuurde ex vannacht een sms. (Ik dacht
dat ie me nou voorgoed met rtust ging laten, maar
dat was ijdele hoop). Eerst wilde ik niet reageren
maar vind dat niet netjes. Dus reageerde heel beleefd
Zonder ook maar enige interesse in hem te tonen.
En toen stuurde die weer dat ie me miste en dat
ie dat ie het moeilijk had. En daar was die weer
de hoop.. Ik dacht dat ie tot bezinning was gekomen
en toch wat met me wilde!! Dus ik vroeg hem dat
en hij was nog steeds zo stellig nee.. Pfff.. Elke
keer als het oke gaat komt ie weer met zn contact.
Ik bedoel het is leuk om af en toe wat van hem te
horen als in 1 keer per maand oid. Dat ie me niet
eens 2 dagen rust gunt doet pijn. Vooral als hij nog
steeds zo stellig niks met me wilt.
Ik denk dat ik gewoon nog maar 1 x per maand reageer
ook al is dat onbeleefd of stom dan moet ie me
met rust laten! Ik wil verder!
Sorry voor het lange verhaal, maar het is zo
frustrerend dat ie me niet loslaat en me niet mijn
eigen gang laat gaan!
Pff! Ik meld me binnenkort ook aan cl voor die
groep (kan alleen niet op mn tel!)
Kus aan iedereen!
donderdag 18 maart 2010 om 13:19
@ Sloopthard, hier hetzelfde hoor! Elke keer toch weer hoop krijgen door ex schieten we niks mee op. Ik ga iig verder, moet jij ook doen want je doet het zo goed zo!!
Heb je een mail gestuurd net trouwens..
@ Broc, als jij je er beter bij voelt om niet zo vaak meer hier te komen moet je dat ook niet doen. Gewoon doen waar jij sterker door word!!
@ CL heb je geaccepteerd, weet alleen niet hoe nu verder haha want ik snap er niet zo veel van.
Hoe is het met de rest?
Heb je een mail gestuurd net trouwens..
@ Broc, als jij je er beter bij voelt om niet zo vaak meer hier te komen moet je dat ook niet doen. Gewoon doen waar jij sterker door word!!
@ CL heb je geaccepteerd, weet alleen niet hoe nu verder haha want ik snap er niet zo veel van.
Hoe is het met de rest?
donderdag 18 maart 2010 om 15:51
@sloopthard waarom blok je hem niet?
maar dan blijf je nog smsjes ontvangen geloof ik.. hmm lijkt me moeilijk, net als je dan op het punt bent van oke..nu kan ik aan m'n eigen leven beginnen, komt meneer weer aanwaaien met valse hoop. misschien moet je dat tegen hem zeggen dat je geen contact meer wilt? omdat hij je anders weer valse hoop geeft. dat moet hij toch wel begrijpen? en als hij het niet doet, tjeh, dat is het gewoon een dropl*l, merjeh dat is hij zowiezo haha
hmm tjeh en ik.. tis een mooie dag vandaag, maar voel me niet zo daarna. zit al twee dagen niet lekker in m'n vel, weet niet of het door hem komt.
ben maar chagarijnig en erger me thuis mateloos. ben de rust gewend toen ik nog bij hem woonde, dus weer thuiswonen is een beetje een tegenvaller. iedereen is zo druk om me heen en ze moeten me gewoon met rust laten, haha
ach jeh, zal wel goed komen. heb wel weer veel last van hoofdpijn, dat maakt het ook niet echt beter.
maar het contact met ex dat gaat wel. merk wel dat hij er nog laaaang niet is, maar merk ook aan mezelf dat er nog geen één keer bij me is opgekomen om terug te gaan ofzo.
tis goed zo.
maar dan blijf je nog smsjes ontvangen geloof ik.. hmm lijkt me moeilijk, net als je dan op het punt bent van oke..nu kan ik aan m'n eigen leven beginnen, komt meneer weer aanwaaien met valse hoop. misschien moet je dat tegen hem zeggen dat je geen contact meer wilt? omdat hij je anders weer valse hoop geeft. dat moet hij toch wel begrijpen? en als hij het niet doet, tjeh, dat is het gewoon een dropl*l, merjeh dat is hij zowiezo haha
hmm tjeh en ik.. tis een mooie dag vandaag, maar voel me niet zo daarna. zit al twee dagen niet lekker in m'n vel, weet niet of het door hem komt.
ben maar chagarijnig en erger me thuis mateloos. ben de rust gewend toen ik nog bij hem woonde, dus weer thuiswonen is een beetje een tegenvaller. iedereen is zo druk om me heen en ze moeten me gewoon met rust laten, haha
ach jeh, zal wel goed komen. heb wel weer veel last van hoofdpijn, dat maakt het ook niet echt beter.
maar het contact met ex dat gaat wel. merk wel dat hij er nog laaaang niet is, maar merk ook aan mezelf dat er nog geen één keer bij me is opgekomen om terug te gaan ofzo.
tis goed zo.
donderdag 18 maart 2010 om 21:12
Wat is het stil hier. Gaat het goed met iedereen? Hoop dat het daarom zo rustig is hier en niet doordat jullie in een dip zitten. Ik zit zelf nog steeds met mijn vreselijke lege en verdoofde gevoel. Lijkt wel alsof ik mijn gevoel uit geschakeld heb of zo. Voel wel wat hoor maar meer leegte en somberheid. Niet extreem of zo. Hebben de meeste dit niet in het begin? Ik heb in het begin echt alleen maar geschreeuwd, gehuild en dagen lang in bed gelegen..
Wat zijn jullie plannen voor aankomend weekend? Al een beetje plannen gemaakt of zien jullie niet meer op tegen het weekend?
Suussssss hoe gaat het met jou?
Wat zijn jullie plannen voor aankomend weekend? Al een beetje plannen gemaakt of zien jullie niet meer op tegen het weekend?
Suussssss hoe gaat het met jou?
donderdag 18 maart 2010 om 21:40
Hi Diay (en de rest),
Ik zie evengoed op tegen het weekend... ook al gaat het wel weer ietsje beter met me dan vorige week.
Ik merk dat mijn boosheid wordt omgezet in acceptatie. En misschien maar beter dat ik er nu al achter ben gekomen. Dan hebben we dit ook maar weer gehad he. :p
Denk zomaar dat ik veel op het forum te vinden ben komend weekend. O en ik heb mezelf voorgenomen op zaterdagmorgen te gaan sporten. Nu de uitvoering nog.
Ik heb niet net als jou geschreeuwd en in bed gelegen. Zocht en zoek nog steeds heel veel afleiding. Merk dat dat voor nu ook echt nog wel het beste medicijn is.
En vooral geen contact. Morgen een week niets van mijn ex gehoord nadat ik een boos bericht had gestuurd. Nou ja eh dan maar niet hoor. Zoekt hij het toch lekker uit met dat mokkel van hem!
Koppie op meiden!!!!
Ik ga tv kijken en duik daarna mijn bedje in. Slaap is goed voor ons.
Liefs
Ik zie evengoed op tegen het weekend... ook al gaat het wel weer ietsje beter met me dan vorige week.
Ik merk dat mijn boosheid wordt omgezet in acceptatie. En misschien maar beter dat ik er nu al achter ben gekomen. Dan hebben we dit ook maar weer gehad he. :p
Denk zomaar dat ik veel op het forum te vinden ben komend weekend. O en ik heb mezelf voorgenomen op zaterdagmorgen te gaan sporten. Nu de uitvoering nog.
Ik heb niet net als jou geschreeuwd en in bed gelegen. Zocht en zoek nog steeds heel veel afleiding. Merk dat dat voor nu ook echt nog wel het beste medicijn is.
En vooral geen contact. Morgen een week niets van mijn ex gehoord nadat ik een boos bericht had gestuurd. Nou ja eh dan maar niet hoor. Zoekt hij het toch lekker uit met dat mokkel van hem!
Koppie op meiden!!!!
Ik ga tv kijken en duik daarna mijn bedje in. Slaap is goed voor ons.
Liefs
donderdag 18 maart 2010 om 22:13
@Girlie: kan me voorstellen dat het je ff moeite kost om weer thuis te wonen. Daar gelden toch regeltjes en heb je rekening te houden met anderen. Hoe "vrij" ze je ook laten. En met meerdere personen is het vanzelf drukker in huis Vind verder dat je je er pittig doorheen slaat. Toppie meid!
@Diay: ik herken dat lege gevoel hoor. Of eigenlijk: ik weet niet wat ik voel of moet voelen! Heel vreemd eigenlijk! Merk dat de boosheid om gisteren wel wat wegzakt, maar dat komt ook doordat hij net weer een rustig en aardig smsje stuurde... Pff... wat wil hij nou? Hoop dat morgen te horen! (Maar vertik het om naar zijn pijpen te gaan dansen!)
@Prinsesje: De weekenden alleen.... vreselijk! Kom maar gerust je hartje luchten hoor... Doen we net of het hier één gezellige kroeg is...!
Ik heb geen idee hoe morgen afloopt, maar zoals ik me nu voel, ben ik dit weekend alleen! Zie daar aan de ene kant erg tegen op, aan de andere kant vind ik het ook wel weer lekker. Doen waar IK zin in heb!
Ik denk dat ik ook maar eens bijtijds mijn bedje induik! Viel gisteren heel slecht in slaap, huilend en piekerend! Werd ook heel raar wakker. Heb er geloof ik 10 min. over gedaan om te beseffen wat voor dag het was en wat er gisteren ook al weer gebeurd was.... Heel weird!
@Diay: ik herken dat lege gevoel hoor. Of eigenlijk: ik weet niet wat ik voel of moet voelen! Heel vreemd eigenlijk! Merk dat de boosheid om gisteren wel wat wegzakt, maar dat komt ook doordat hij net weer een rustig en aardig smsje stuurde... Pff... wat wil hij nou? Hoop dat morgen te horen! (Maar vertik het om naar zijn pijpen te gaan dansen!)
@Prinsesje: De weekenden alleen.... vreselijk! Kom maar gerust je hartje luchten hoor... Doen we net of het hier één gezellige kroeg is...!
Ik heb geen idee hoe morgen afloopt, maar zoals ik me nu voel, ben ik dit weekend alleen! Zie daar aan de ene kant erg tegen op, aan de andere kant vind ik het ook wel weer lekker. Doen waar IK zin in heb!
Ik denk dat ik ook maar eens bijtijds mijn bedje induik! Viel gisteren heel slecht in slaap, huilend en piekerend! Werd ook heel raar wakker. Heb er geloof ik 10 min. over gedaan om te beseffen wat voor dag het was en wat er gisteren ook al weer gebeurd was.... Heel weird!
donderdag 18 maart 2010 om 23:02
Ik merk dat ik het moeilijk vind om te reageren omdat iedereen zo in de liefdesverdriet zit. Ik bedoel het niet verkeerd hoor! Ik bedoel alleen, dat ik merk dat ik er anders in sta dan dan de meeste van jullie. Weet niet goed hoe ik het uit moet leggen.
Bij mij gaat het op zich wel goed, soms mis ik hem wel erg, maar kan het denk ik wel goed relativeren en een plekje geven. Waarschijnlijk komt dat ook wel omdat ik wist dat ik geen toekomst had en heb met hem....
Ik heb vandaag een bericht van hem gehad. Had hem toch wel zelf gesmsd , wil gewoon zijn spullen weg! Kreeg nu wel een reactie terug en hij komt zaterdag langs. Ik had hem terug gebeld naar zijn sms, maar hij neemt zijn tel niet op als ik bel. Tja jammer vind ik dat, alleen maar via sms met elkaar kunnen praten, in hoeverre het praten is. Dus zaterdag komt hij, zal wel 2 min werk worden, tas afgeven en weer weg is hij.
Ik hoop dat jullie wel een beetje steun hebben aan elkaar!!
Brocolie: Als jij zoiets hebt dat het beter voor je is om hier weinig te reageren, dan kan ik alleen zeggen, goed dat jij je eigen gevoel volgt.
Prinsesje: Goed zo, dat je het begint te accepteren!! En geen contact blijft toch het beste, hoe moeilijk soms ook.
CL: Jeetje wat moeilijk allemaal, blijf bij jezelf meis, is zooooooooo belangrijk!!!
Sloophart: Je moet niet invullen dat het niet netjes als je niks terug stuurt, heb ik ook lang gedaan. Zodra ex smsde reageerde ik terug omdat toch netjes is. Eigenlijk realiseer ik me nu deed ik het om mezelf en om hoe hij me zag. Hij is niet het waard, jij wilt verder. Jij wilt rust, dan moet hij dat ook accepteren en zo niet dan zou het verstandig zijn om hem denk ik gewoon te negeren. ( is wel heeeeeeeeeeeel moeilijk hoor, vond ik wel)
Diary: Ja een leeg gevoel, dat is raar moeilij. Hoop dat je binnenkort een rust gevoel krijgt.
Suus: Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen maar alleen, dat ik hoop dat je snel wat vrolijk voelt.
Iedereen gewoon een hele dikke knuffel van mij!
Dikke x
Bij mij gaat het op zich wel goed, soms mis ik hem wel erg, maar kan het denk ik wel goed relativeren en een plekje geven. Waarschijnlijk komt dat ook wel omdat ik wist dat ik geen toekomst had en heb met hem....
Ik heb vandaag een bericht van hem gehad. Had hem toch wel zelf gesmsd , wil gewoon zijn spullen weg! Kreeg nu wel een reactie terug en hij komt zaterdag langs. Ik had hem terug gebeld naar zijn sms, maar hij neemt zijn tel niet op als ik bel. Tja jammer vind ik dat, alleen maar via sms met elkaar kunnen praten, in hoeverre het praten is. Dus zaterdag komt hij, zal wel 2 min werk worden, tas afgeven en weer weg is hij.
Ik hoop dat jullie wel een beetje steun hebben aan elkaar!!
Brocolie: Als jij zoiets hebt dat het beter voor je is om hier weinig te reageren, dan kan ik alleen zeggen, goed dat jij je eigen gevoel volgt.
Prinsesje: Goed zo, dat je het begint te accepteren!! En geen contact blijft toch het beste, hoe moeilijk soms ook.
CL: Jeetje wat moeilijk allemaal, blijf bij jezelf meis, is zooooooooo belangrijk!!!
Sloophart: Je moet niet invullen dat het niet netjes als je niks terug stuurt, heb ik ook lang gedaan. Zodra ex smsde reageerde ik terug omdat toch netjes is. Eigenlijk realiseer ik me nu deed ik het om mezelf en om hoe hij me zag. Hij is niet het waard, jij wilt verder. Jij wilt rust, dan moet hij dat ook accepteren en zo niet dan zou het verstandig zijn om hem denk ik gewoon te negeren. ( is wel heeeeeeeeeeeel moeilijk hoor, vond ik wel)
Diary: Ja een leeg gevoel, dat is raar moeilij. Hoop dat je binnenkort een rust gevoel krijgt.
Suus: Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen maar alleen, dat ik hoop dat je snel wat vrolijk voelt.
Iedereen gewoon een hele dikke knuffel van mij!
Dikke x
vrijdag 19 maart 2010 om 07:37
