Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
dinsdag 16 maart 2010 om 19:39
@ Sloopthard, ik ken dat gevoel. Wil nog steeds ex op bellen om te vragen hoe zijn dag was, te vertellen hoe mijn dag is geweest. Kan me nu ook aardig inhouden gelukkig. Je mag trots op jezelf zijn hoor.
@ vogelbekdier, helemaal geen reactie gehad van je ex? Misschien kan je het nu wel voor jezelf afsluiten?
@ Noahtb, ow jee, ex mee? Voel je je er wel goed bij?
Sorry dat ik niet op iedereen reageer, heb zelf een aardig dipje op t moment..
@ vogelbekdier, helemaal geen reactie gehad van je ex? Misschien kan je het nu wel voor jezelf afsluiten?
@ Noahtb, ow jee, ex mee? Voel je je er wel goed bij?
Sorry dat ik niet op iedereen reageer, heb zelf een aardig dipje op t moment..
dinsdag 16 maart 2010 om 20:14
@frommelthe: misschien kan je dat moment nog voor je uitschuiven voordat je ze samen tegenkomt. Dat lijkt me sowieso heel moeilijk, Verder doe jij het ook goed. Dat je zegt dat je de breuk al hebt verwerkt alleen hun samenzijn nog niet. Goed hoor!
@noahtb: Je bent toch heel sterk; je hebt hem al zolang niet nodig had. Logisch dat als je naar het ziekenhuis moet, je hem belt. Dat had ik ook gedaan. Hij gaat nu mee, heel lief. Het komt goed!!! Sterkte he
@diay: is er een reden tot je dipje? Of gewoon? Mis je hem ook gewoon? Mn drang tot bellen is bijna te erg, Maar ik doe het niet, maar het kost me heel veel moeite.
@vogelbekdier: You go girl! Eigen geluk zou altijd op 1 moeten staan! Ik doe mee!
@noahtb: Je bent toch heel sterk; je hebt hem al zolang niet nodig had. Logisch dat als je naar het ziekenhuis moet, je hem belt. Dat had ik ook gedaan. Hij gaat nu mee, heel lief. Het komt goed!!! Sterkte he
@diay: is er een reden tot je dipje? Of gewoon? Mis je hem ook gewoon? Mn drang tot bellen is bijna te erg, Maar ik doe het niet, maar het kost me heel veel moeite.
@vogelbekdier: You go girl! Eigen geluk zou altijd op 1 moeten staan! Ik doe mee!
dinsdag 16 maart 2010 om 20:35
dinsdag 16 maart 2010 om 20:45
@ sloopthard, ja wel reden tot het dipje hoor maar ben eerlijk gezegd een beetje bang om het hier neer te zetten omdat ik best veel lees dat exen er achter komen. Niet dat ik iets te verbergen heb of zo maar ik vind het nog al prive wat ik hier allemaal schrijf. Hoeft hij niet te weten. Snap je? Hoop niet dat het verkeerd over komt maar vind het moeilijk om echt alles hier te posten..
dinsdag 16 maart 2010 om 20:48
@diay; begrijp wel dat je het niet wilt neerzetten ivm privacy..
Ik weet hoe vervelend het is als je ex het opeens leest. Je mag me ook altijd mailen als je je hart wilt luchten!
@suus: ik weet het ik doe het niet hoor. Ik merk dat ik toch wel weer hoop heb (hoe stom het ook klinkt) dathet goed komt. Terwijl het echt nergens op gebaseerd is.
Ik weet hoe vervelend het is als je ex het opeens leest. Je mag me ook altijd mailen als je je hart wilt luchten!
@suus: ik weet het ik doe het niet hoor. Ik merk dat ik toch wel weer hoop heb (hoe stom het ook klinkt) dathet goed komt. Terwijl het echt nergens op gebaseerd is.
dinsdag 16 maart 2010 om 21:06
@Sloopthard: Nee, de hoop blijft tot dat er iets gebeurd dat echt je grens passeert en bij mij is dat als er een ander in het spel komt. Nu hoef ik hem ook niet meer terug, voor die tijd bleef de deur nog telkens op een kiertje. Dat is ook de reden dat ik nu weer zo'n enorme terugval heb.
@Diay: Ja, ik vraag me ook wel eens af of ik traceerbaar, maar goed denk het niet echt. Ik heb niemand vertelt dat ik hier schrijf. En tot nu toe heb ik ook geen dingen geschreven waar ik niet achter sta dus al mocht mijn ex het lezen en dan is dat maar zo.
@Diay: Ja, ik vraag me ook wel eens af of ik traceerbaar, maar goed denk het niet echt. Ik heb niemand vertelt dat ik hier schrijf. En tot nu toe heb ik ook geen dingen geschreven waar ik niet achter sta dus al mocht mijn ex het lezen en dan is dat maar zo.
dinsdag 16 maart 2010 om 21:11
@suus: tja het zou fijn zijn als die hoop weggaat. Maar een ander in het spel lijkt me niet echt fijn. Ik snap dat je hem nu ook absoluut niet terugwilt, Dat zou ik ook niet willen.
En in mijn geval kon mn ex achterhalen wat ik hier schreef, omdat ie wist dat ik actief was op het forum. Dat heeft hij toen achterhaald en vervolgens heb ik die nick laten sluiten.. En toen is die me dus op een zeker moment opnieuw gaan zoeken en heeft me gevonden. Maar goed ik kan me er nu niet meer zo druk over maken, als hij wil lezen hoe het met me gaat dan moet hij het maar doen... maar ik snap heel goed dat je alle prive gevoelige gegevens niet vertelt!
En in mijn geval kon mn ex achterhalen wat ik hier schreef, omdat ie wist dat ik actief was op het forum. Dat heeft hij toen achterhaald en vervolgens heb ik die nick laten sluiten.. En toen is die me dus op een zeker moment opnieuw gaan zoeken en heeft me gevonden. Maar goed ik kan me er nu niet meer zo druk over maken, als hij wil lezen hoe het met me gaat dan moet hij het maar doen... maar ik snap heel goed dat je alle prive gevoelige gegevens niet vertelt!
dinsdag 16 maart 2010 om 21:12
dinsdag 16 maart 2010 om 21:53
@Diay: Geeft niets, je hoeft de reden echt niet uit te leggen. Hoop alleen dat je er ook weer uit komt.
Hier gaat het goed, de avonden zijn bij mij het makkelijkst!
Zie alleen een beetje tegen morgenochtend op. Hopelijk word ik een keer niet enorm vroeg wakker. De ochtenden vind ik altijd het ergst.
Hier gaat het goed, de avonden zijn bij mij het makkelijkst!
Zie alleen een beetje tegen morgenochtend op. Hopelijk word ik een keer niet enorm vroeg wakker. De ochtenden vind ik altijd het ergst.
dinsdag 16 maart 2010 om 21:56
Ja ik kom er zeker wel weer uit hoor. Begin nu weer rustig te worden. Heb niet eens gehuild, ben zo trots op mezelf! Weer een dag voorbij zonder tranen. Dat neemt mijn dipje niet weg maar merk wel dat die dipjes steeds minder erg worden. Fijn dat ik het niet uit hoef te leggen en toch begrepen word! Ik vind de avonden juist het moeilijkst! Overdag ben ik altijd druk.. Jij niet?
dinsdag 16 maart 2010 om 22:01
@Diay: Overdag moet ik meestal werken, maar kan me hoofd er soms moeilijk bijhouden, maar het opstaan 's ochtends pfffff.....droom veel en slaap slecht, maar misschien nu weer een goede nacht. Morgen genoeg op het programma staan.
De avonden geven een bepaalde rust, veiligheid van je eigen huis en het weten dat je weer een dag verder bent. Raar, eigenlijk want ben eigenlijk meer een ochtendmens dan een avondmens.
Fijn dat het weer ietsje beter gaat.
De avonden geven een bepaalde rust, veiligheid van je eigen huis en het weten dat je weer een dag verder bent. Raar, eigenlijk want ben eigenlijk meer een ochtendmens dan een avondmens.
Fijn dat het weer ietsje beter gaat.
dinsdag 16 maart 2010 om 22:09
@ Suus, ow ja dat heb ik totaal niet. Ik begin mijn ochtend met de gedachte: AAA waar is ie? Dan bedenk ik: ow ja hij is er niet en komt ook niet en dan snel aankleden, broodjes smeren, tas inpakken en kindje naar school brengen. Dan begint mijn werk. Maar tussendoor denk ik dan hmm zou ik niet even een uurtje kunnen slapen hahaha. Dus het werk houd me echt bezig overdag. Wanneer kindje thuis is ook druk, eten koken, huis opruimen, kindje douchen en naar bed. Zodra zij op bed ligt word het moeilijk. Dat zijn echt de moeilijkste momenten voor mij. Maar het word steeds beter hoor. Ook al mis ik hem nog vreselijk. Vandaag de 2e keer dat ik niet gehuild heb dus ik ga vooruit. Morgen voel ik me vast veel sterker. Maar wat jij hebt, dat veilig voelen in je eigen huis en zo.. dat gevoel is weg. Ik vind dit huis niet leuk meer en wil hier helemaal niet wonen omdat hij hier alles gedaan heeft. Mijn veilige gevoel heeft hij afgepakt en dat is de grootste reden waarom ik nu boos op hem ben. Met die boosheid kan ik beter om gaan dus voel me diep van binnen nog wel sterk hoor. Ga zo lekker slapen en morgen kijk ik vast weer anders tegen de dingen aan..
Slaap lekker alvast voor iedereen!!
Knuffel
Slaap lekker alvast voor iedereen!!
Knuffel
dinsdag 16 maart 2010 om 23:03
@ iedereen:
Ik merk zelf ook dat ik soms niet heel open durf te zijn hier omdat alles openbaar is. De kans is klein, maar ik wil ook niet herkend worden. Heb me daarom afgevraagd of het wat is om via een groep (Yahoo groups bijvoorbeeld) te gaan posten? Daar moet je voor uitgenodigd worden. Is besloten. Is dat een ideetje?
Ik wil dat wel opstarten als daar behoefte aan is. Ik zou dat iig wel fijn vinden.
Stuur mij maar een vrienden-uitnodiging (staat onder mijn avatar, rechter poppetje) en ik probeer wat op te starten!!
Update van mijn kant: Ik heb vanavond wat over en weer gemaild met "mister CL". Afgesproken voor vrijdagvond op neutraal terrein (kwam hij zelf mee).
Ik denk dat hij er wel voor wil gaan... Ik heb gemaild dat ik bang ben dat er dingen zijn die nooit veranderen... dingen die mij veel pijn en verdriet doen... Hij zei toen dat ik inmiddels wist hoe 'lastig' hij was en dat ik mss aan mezelf moest denken. "De pijn van "uit" gaat vanzelf over..." zei hij...
Pfff... als hij dit schrijft, denk ik dat hij niet eens moeite wil doen om iets te veranderen. En waarschijnlijk heeft hij gelijk, moet ik aan mezelf denken, maar geeft hij dan niet heel makkelijk op? Stapt hij er dan niet heel makkelijk overheen? Ben ik dan wel echt belangrijk voor hem als je zo makkelijk zegt "dan is het maar uit"? Zucht.. ik hoop dat ik vrijdag wat wijzer wordt, maar heb een enorme knoop in mijn maag. Daarom ben ik hier ook gaan posten. Meiden, al is er nog geen definitieve streep onder gezet; het voelt voor mij wel als echt liefdesverdriet ("verdriet in de liefde"): buikpijn, brok in mijn keel, ups en downs, tranen, er tegenop zien om alleen te zijn en steken als ik eraan denk dat we nooit meer samen zullen zijn...
Ik merk zelf ook dat ik soms niet heel open durf te zijn hier omdat alles openbaar is. De kans is klein, maar ik wil ook niet herkend worden. Heb me daarom afgevraagd of het wat is om via een groep (Yahoo groups bijvoorbeeld) te gaan posten? Daar moet je voor uitgenodigd worden. Is besloten. Is dat een ideetje?
Ik wil dat wel opstarten als daar behoefte aan is. Ik zou dat iig wel fijn vinden.
Stuur mij maar een vrienden-uitnodiging (staat onder mijn avatar, rechter poppetje) en ik probeer wat op te starten!!
Update van mijn kant: Ik heb vanavond wat over en weer gemaild met "mister CL". Afgesproken voor vrijdagvond op neutraal terrein (kwam hij zelf mee).
Ik denk dat hij er wel voor wil gaan... Ik heb gemaild dat ik bang ben dat er dingen zijn die nooit veranderen... dingen die mij veel pijn en verdriet doen... Hij zei toen dat ik inmiddels wist hoe 'lastig' hij was en dat ik mss aan mezelf moest denken. "De pijn van "uit" gaat vanzelf over..." zei hij...
Pfff... als hij dit schrijft, denk ik dat hij niet eens moeite wil doen om iets te veranderen. En waarschijnlijk heeft hij gelijk, moet ik aan mezelf denken, maar geeft hij dan niet heel makkelijk op? Stapt hij er dan niet heel makkelijk overheen? Ben ik dan wel echt belangrijk voor hem als je zo makkelijk zegt "dan is het maar uit"? Zucht.. ik hoop dat ik vrijdag wat wijzer wordt, maar heb een enorme knoop in mijn maag. Daarom ben ik hier ook gaan posten. Meiden, al is er nog geen definitieve streep onder gezet; het voelt voor mij wel als echt liefdesverdriet ("verdriet in de liefde"): buikpijn, brok in mijn keel, ups en downs, tranen, er tegenop zien om alleen te zijn en steken als ik eraan denk dat we nooit meer samen zullen zijn...
dinsdag 16 maart 2010 om 23:10
dinsdag 16 maart 2010 om 23:37
dinsdag 16 maart 2010 om 23:40
Ik ben er bang voor Girlie! Toen we voor de 2e keer bij elkaar kwamen, heeft hij gezegd dat hij graag wil veranderen. Niet alleen voor mij, maar ook (en vooral) voor zichzelf. Hij zegt er zelf ook last van te hebben! Hij heeft toen zelfs een cursus gevolgd... bestaande uit een paar bijeenkomsten, met de mogelijkheid een vervolg te doen. Dat zou hij ook doen, hij merkte dat hij er ook wel wat aan had. Pas geleden, toen ik ernaar vroeg, zei hij er toch niet mee verder te gaan... Uiteraard heb ik gevraagd waarom niet, maar toen klapte hij dicht... Krijg het er niet uit!
Vanavond heb ik ook met een vriend van hem gesproken. Die kent hem al (bijna) zijn hele leven. Zij begrijpen hem ook niet, kunnen zijn gedachtegang ook niet volgen, maar accepteren dat hij zo is. Maar juist omdat ze hem zo goed kennen, beseffen ze ook dat leven met zo iemand iets totaal anders is.
Drukt mij wel met de neus op de feiten: hij is zo!
Vanavond heb ik ook met een vriend van hem gesproken. Die kent hem al (bijna) zijn hele leven. Zij begrijpen hem ook niet, kunnen zijn gedachtegang ook niet volgen, maar accepteren dat hij zo is. Maar juist omdat ze hem zo goed kennen, beseffen ze ook dat leven met zo iemand iets totaal anders is.
Drukt mij wel met de neus op de feiten: hij is zo!
dinsdag 16 maart 2010 om 23:41
Hey ladies. Zie dat jullie elkaar door de avond gesleept hebben. Ontzettend goed. Dipje is nog niet over. Net wel weer met vriendinnen erover gehad, maar die zijn hetzelfde cirkeltje in mijn hoofd vast zat. Tuurlijk zeggen ze van niet, maar wanneer is zoiets beleefdheid en wanneer is het de waarheid. Voel me zoon zeur.
Vind het heel knap van alles dames die geen contact zoeken. Kost me echt al mijn energie om hetzelfde te doen. Hoop dat dit inderdaad vooral iets is van de eerste liefde, want trek dit niet nog een keer.
Ik ben ook veranderd door deze relatie. Altijd mezelf verklaren, aanpassen en uitleggen zolang hij maar gelukkig was. Daarom vind ik het nu ook zo frustrerend dat hij doet alsof hij 2 jaar lang gekwetst heeft rondgelopen. Maar goed daar ga ik weer met mn ego posts.
@CL. Ik denk dat die opmerking van hem over 'uit' alleen zelfbescherming was. Zei ik ook altijd namelijk. Omdat ik dacht dat hij het uit ging maken en dan had ik mezelf in ieder geval ingedekt, want ik had gezegd dat ik het even kut zou vinden, maar echt wel over hem heen kwam. Meer als boodschap zo van: Hallo!! Besef dat ik kies om bij jou te zijn en nu moet jij inzien dat je me niet kwijt wil!
Werkt natuurlijk voor geen meter, maar zou zijn opmerking dus niet al te serieus nemen. Lieve dingen zeggen als het moeilijk gaat kost veel meer moeite dan er snel zoon opmerking uitgooien. Wacht gewoon vrijdag af en ga niet van te voren al bedenken wat hij bedenkt. Zou toch wat zijn als jullie op een miscommunicatie uit elkaar gaan omdat jullie allebei denken dat de ander het uit komt maken.
@diay en sloopthard. Hopelijk hebben jullie via de mail steun gehad aan elkaar! Mijn ex heeft ook eerder mijn verhaal gevonden en als hij het nou weer doet, hoop ik dat hij snapt dat het momentopnames zijn en dat het vooral de dipjes zijn. Vind het teveel voldoening voor hem als hij ziet hoeveel ik er nog mee bezig ben.
De momenten die het moeilijkst zijn zijn het alleen gaan slapen en alleen boodschappen doen of in de lunch afspreken wat niet meer kan. Alleen opstaan is wel fijn als ik naar college ofzo moet want dan kan ik tenminste echt me eigen ding doen.
Weet niet of ik nog een belangrijk punt ergens gemist heb, maar kan me ogen niet zo goed ophouden. Weer iets teveel zielig gedaan vandaag. Spreek jullie morgen weer!
Vind het heel knap van alles dames die geen contact zoeken. Kost me echt al mijn energie om hetzelfde te doen. Hoop dat dit inderdaad vooral iets is van de eerste liefde, want trek dit niet nog een keer.
Ik ben ook veranderd door deze relatie. Altijd mezelf verklaren, aanpassen en uitleggen zolang hij maar gelukkig was. Daarom vind ik het nu ook zo frustrerend dat hij doet alsof hij 2 jaar lang gekwetst heeft rondgelopen. Maar goed daar ga ik weer met mn ego posts.
@CL. Ik denk dat die opmerking van hem over 'uit' alleen zelfbescherming was. Zei ik ook altijd namelijk. Omdat ik dacht dat hij het uit ging maken en dan had ik mezelf in ieder geval ingedekt, want ik had gezegd dat ik het even kut zou vinden, maar echt wel over hem heen kwam. Meer als boodschap zo van: Hallo!! Besef dat ik kies om bij jou te zijn en nu moet jij inzien dat je me niet kwijt wil!
Werkt natuurlijk voor geen meter, maar zou zijn opmerking dus niet al te serieus nemen. Lieve dingen zeggen als het moeilijk gaat kost veel meer moeite dan er snel zoon opmerking uitgooien. Wacht gewoon vrijdag af en ga niet van te voren al bedenken wat hij bedenkt. Zou toch wat zijn als jullie op een miscommunicatie uit elkaar gaan omdat jullie allebei denken dat de ander het uit komt maken.
@diay en sloopthard. Hopelijk hebben jullie via de mail steun gehad aan elkaar! Mijn ex heeft ook eerder mijn verhaal gevonden en als hij het nou weer doet, hoop ik dat hij snapt dat het momentopnames zijn en dat het vooral de dipjes zijn. Vind het teveel voldoening voor hem als hij ziet hoeveel ik er nog mee bezig ben.
De momenten die het moeilijkst zijn zijn het alleen gaan slapen en alleen boodschappen doen of in de lunch afspreken wat niet meer kan. Alleen opstaan is wel fijn als ik naar college ofzo moet want dan kan ik tenminste echt me eigen ding doen.
Weet niet of ik nog een belangrijk punt ergens gemist heb, maar kan me ogen niet zo goed ophouden. Weer iets teveel zielig gedaan vandaag. Spreek jullie morgen weer!
dinsdag 16 maart 2010 om 23:47
@ noahtb. Sorry had jou gemist. Ontzettende dikke knuffel!! Hoop dat het niets ernstigs is. En vind het heel egoistisch van je ex dat hij heeft afgezegd. Dit ging om jou en niet zijn gevoelentjes. Zorg dat een vriendin meegaat ofzo. Nogmaals
@CL. Ja herken het wel. Toen het bij mij en ex eerder uit ging was hij ook naar psycholoog geweest en zou niet meer drinken als hij met mij had afgesproken. Maar na verloop van tijd als ze je terug hebben vallen ze weer terug in oude zelf. Alsof het een tijdelijke fix is om ons terug te krijgen en dan weer terug vallen in oude gewoontes. En nu is het weer uit en werkt meneer ineens weer aan zichzelf. Had daar verdomme de moeite voor genomen toen ik nog in de buurt was om te helpen. Ik wilde hem zo graag helpen! Hoop voor jou dat het bij jou anders is. Wel fijn dat die vrienden in ieder geval achter jou staan en het snappen. Kunnen die niet ook met hem gaan praten?
Succes in ieder geval!
@CL. Ja herken het wel. Toen het bij mij en ex eerder uit ging was hij ook naar psycholoog geweest en zou niet meer drinken als hij met mij had afgesproken. Maar na verloop van tijd als ze je terug hebben vallen ze weer terug in oude zelf. Alsof het een tijdelijke fix is om ons terug te krijgen en dan weer terug vallen in oude gewoontes. En nu is het weer uit en werkt meneer ineens weer aan zichzelf. Had daar verdomme de moeite voor genomen toen ik nog in de buurt was om te helpen. Ik wilde hem zo graag helpen! Hoop voor jou dat het bij jou anders is. Wel fijn dat die vrienden in ieder geval achter jou staan en het snappen. Kunnen die niet ook met hem gaan praten?
Succes in ieder geval!
woensdag 17 maart 2010 om 00:03
Jij laat me er wel anders naar kijken Brocoli (je voorlaatste post). Maar denk niet dat het om miscommunicatie gaat, maar om totaal-geen-communicatie waardoor het uit zou kunnen gaan!
Ik denk dat ik eigenlijk naar het stemmetje binnen in me moet luisteren: hij verandert niet. En als hij niet verandert, word ik niet gelukkig!! Au!! Dat besef druppelt langzaam binnen, maar doet zo'n pijn. Ik geloofde er echt in, dat het zou veranderen...
In gedachte voel ik me soms al single ... en dat voelt shit! Zelfbescherming of juist omdat ik besef dat ik zo niet gelukkig word?
Die vrienden snappen mijn kant, maar ik denk niet dat ze met hem zullen gaan praten... Zo close ben ik niet met hen. Bemoeien zich niet met dit soort situaties. Hoewel ze wel heeeel blij waren dat we weer bij elkaar waren en vaak genoeg tegen hem gezegd hebben dat ik een tof wijf ben
Ik denk dat ik eigenlijk naar het stemmetje binnen in me moet luisteren: hij verandert niet. En als hij niet verandert, word ik niet gelukkig!! Au!! Dat besef druppelt langzaam binnen, maar doet zo'n pijn. Ik geloofde er echt in, dat het zou veranderen...
In gedachte voel ik me soms al single ... en dat voelt shit! Zelfbescherming of juist omdat ik besef dat ik zo niet gelukkig word?
Die vrienden snappen mijn kant, maar ik denk niet dat ze met hem zullen gaan praten... Zo close ben ik niet met hen. Bemoeien zich niet met dit soort situaties. Hoewel ze wel heeeel blij waren dat we weer bij elkaar waren en vaak genoeg tegen hem gezegd hebben dat ik een tof wijf ben