Liefdesverdriet!

idd.

love is like heaven, but it hurts like hell.



sterkte prinsesje, iedereen trouwens.

we verdienen allemaal beter.

en die weekenden zijn idd shit.

@ Prinsesje, de zaterdag is inderdaad vreselijk. Sterkte!

Nog even een quote die ik onlangs las, oh zo waar vinden jullie niet?



It takes a couple of seconds to say hello, but forever to say goodbye.

Wow Suussss die quote voel ik echt. Gatsie dat slaat echt in! Maar klopt echt heel erg. Dat voelt nu ook zo. In een paar minuten zijn we verliefd geworden en nu.. kost zoveel moeite om afscheid te nemen. Maar goed ik moet verder. Kreeg net ineens weer een lief berichtje dat hij het niet zo bedoelde en dat hij me graag wil steunen ook als ik het moeilijk heb. Vooral omdat ik ook zo veel voor hem doe. Ja leuk.. heb ik niks aan. Ik wil geen vrienden zijn, ik wil wel maar dat kan niet. Dat snapt toch iedereen? Dat je niet van een relatie terug kan naar vriendschap? Hij wil zo graag en ik kan geen nee zeggen, ik wil niet dat laatste stukje ook nog kwijt. Pff word zo moe van mezelf. Ik weet echt wel wat ik moet doen hoor maar jeetje ik krijg elke keer valse hoop van hem en die hoop geeft me dan weer redelijk goede dagen. Sorry voor mijn ego post steeds, zit echt in een zware dip

Die quote is inderdaad een goede! En helaas werkt het ook echt zo. Ik ga lekker stug volhouden niets van mij aan hem te laten horen. Heb ik bij mijn vorige ex ook gedaan. Waar ik nu overigens wel leuk contact mee heb, maar die zei toen ook van ik had nooit gedacht dat jij dat zou volhouden.

Dus dat gaan we bij deze ex ook maar doen dan he. Zoek het uit!



Jeetje Suussss. Ik denk dat ik het ook super raar, stom, pijnlijk zou vinden als er idd geen briefje/smsje of iets zou zijn nadat hij zijn spullen zou hebben opgehaald. Heavy hoor!



Zullen we elkaar er maar weer door slepen dit weekend?



Liefs

Jeetje ik heb echt super raar gedroomd over mijn ex. Dat hij alweer een andere vriendin had ook. Werd echt weer zo raar wakker! Jeetje voel me echt weer zo down sinds tijden.

Zit constant met mijn telefoon op het punt om mijn ex te smsen met weet ik veel hallo, denk je ook nog wel eens aan mij of ben je echt alleen maar met dat mokkel van je bezig!!???

Maar ik moet sterks blijven en dat niet doen. Moet me op mezelf richten, maar o dat is zo moeilijk!!!

Sorry hoor meiden... ik weet het echt ff niet. Als ik iets naar een vriendin stuur over mijn ex, reageert ze alleen op het gedeelte dat niet over mijn ex gaat en nou ja de rest wil ik er ook maar niet steeds mee lastig vallen.

@ Diay, ik vind je post geen ego post hoor, we willen toch allemaal ons ei kwijt hier? En wat verwarrend moet dat zijn, dat berichtje van hem. Vrienden blijven, ik geloof er ook niet in. Je gaat allebei weer een eigen leven opbouwen en om dan terug te gaan naar vriendschap nee...Telkens als jij een berichtje krijgt krijg je weer hoop, naar is dat.



@ Prinsesje, goed plan om elkaar door dit weekend heen te slepen! Volgens mij geldt het voor iedereen hier, het weekend is het zwaarste. Tot nu toe in deze twee lange weken voor mij in ieder geval wel. Ik vraag me steeds af waar hij is, wat hij aan het doen is en vooral met wie. Gek word ik ervan! Hij zei vorige week tijdens een van de korte gesprekken, die er alleen waren om de zakelijke dingen te bespreken, dat hij was gaan stappen met een oud maatje. Dat laat me niet los, hij ging werkelijk nooit stappen. Niet met mij, en niet met vrienden. Wilde nergens heen. En nu stappen...Niets meer gehoord, niets. Het idee dat ik hem nooit meer zal zien, terwijl ik twee weken geleden op vrijdagochtend nog gewoon wakker werd naast hem, is na zoveel jaar zo vreemd en hard. Voel me doodverklaard.



Zijn spullen zijn nu weg en dat valt harder dan ik dacht. Ik dacht goed op weg te zijn door aan mezelf te werken, beauty behandelingen, kapper, shoppen...en nu?



Ik krijg ook een beetje het idee dat nu zijn spullen weg zijn, een deel van mijn omgeving zoiets heeft van: klaar, ga verder, alsof ik niet meer mag rouwen. Merken jullie ook verschil daar in? De eerste dagen ging de telefoon hier non-stop, nu totaal niet meer. Voelde me gisteravond net Bridget Jones, die haar antwoordapparaat afluistert en hoort: "You have absolutely no new messages. Not a single one. Not even from your mother". Ik vind het op zich niet heel erg, werd alle goedbedoelde "de zon gaat weer schijnen voor jou" toch een beetje beu, maar voel me er nu helemaal zo alleen voor staan! En dat je blijkbaar niet meer mag rouwen en de draad weer opgepakt moet hebben na slechts twee weken...daar heb ik toch meer tijd voor nodig.

Bij mij is het nu iets van 10 weken verder. Weet het niet eens meer precies. 2 weken terug dus te horen gekregen over dat andere meisje en sindsdien gaat het weer minder met me. Voor die tijd voelde ik me bijna schuldig zo 'goed' ik me voelde. Maar ben nu dus weer met beide beentjes op de grond gezet. Bij mij zit dus ook constant in mijn hoofd. Goh zal zij wel op vrijdag mogen blijven slapen en zullen ze nu samen in bed liggen. Ik kan het me toch niet voorstellen dat hij dat nu al zou kunnen, maargoed he weet ik veel.



Ik merk ook zeker verschil in reacties. In het begin werd ik bestookt met smsjes enzo hoe het nu ging en nu denken mensen blijkbaar dat het wel weer gaat ofzo. Zelfs mensen waarvan je denkt ze zijn er voor je. Die reageren dus niet op dingen die over hem gaan of tja weet ik veel. Ze vragen je niet meer mee naar dingen want ja eh nu moet het toch wel eens beter gaan met haar.



Zo herkenbaar! Doet me ook allemaal zoveel verdriet. Gewoon het idee helemeel alleen op de wereld te staan en niemand die er naar je omkijkt.



Ik zit hier alweer met tranen en dat wil ik niet meer. Ik ga dus nu maar ff mezelf naar de sportschool sleuren. (Moet toch wat) En daarna maar ff liggen janken onder de zonnebank ofzo. Voel me zo alleen!



Liefs

goedemorgen meiden,



Vervelend dat je zo slecht hebt geslapen Prinsesje. Die dromen geven je echt een slecht begin van de dag vind ik. Dat gevoel heb ik wel iig. Alleen heb ik nu wel steeds als ik wakker word het idee: Nou slechter kan het vandaag dus niet worden. Dus laten we, zoals je zegt, elkaar er doorheen slepen.



Suussss, kan me heel goed voorstellen dat het heel zwaar is nu zijn spullen weg zijn. Dat had ik ook hoor. Dan is echt alles weg. Maar nu kan je wel door. Het is beter dat zijn spullen weg zijn geloof me maar. Beter dan dat ie steeds maar iets laat liggen en jou daar mee valse hoop geeft zoals mijn ex.

Wat je zegt over je omgeving had ik ook hoor. Na een week of 2 moet je er maar klaar mee zijn en dan moet je er ook niet meer over zeuren. Zo kwam het bij mij over namelijk. Ik had hier vorige week of zo ook al geschreven dat ik bij mijn moeder aan kwam en ze aan me zag dat ik gehuild had. Ze vroeg wat er was en ik vertelde dat ik in een dipje zat. Kreegt als antwoord: goh je zit wel vaak in een dipje de laatste tijd he?!

Ben gelijk weer weg gegaan. Blijkbaar mag ik dus na 2 maanden niet meer in dipjes zitten. Oke ik heb nog nooit zo lang liefdesverdriet gehad maar blijkbaar heeft een relatie ook nog nooit zo diep gezeten voor mijn gevoel. Maar daarom kan je hier ook schrijven hoor suusss, omdat anderen niet willen of kunnen luisteren. We helpen elkaar toch?

Goedemorgen dames,



Ik voel me net zo klote als jullie hier allemaal voelen...

En niet door mijn huidige ex, maar mijn andere ex met wie ik door de afgelopen jaren een goede vriendschap had opgebouwd en me nu als baksteen laat vallen omdat hij nu denk verliefd te zijn om een meisje die hij net ontmoet heeft.



Het doet zoo pijn, voel me opeens heel erg alleen.

Heb nergens zin in. Sta op door de week en werk me kapot, in het weekend voel ik me leeg en verdrietig omdat ik mijn beste vriend kwijt ben en omdat ik ergens toch nog heel erg diep van hem ben blijven houden.



voel me gebroken alsof ik weer uit een relatie kom

Hey ladies. Toch maar weer even een berichtje van mij. Jeetje wat is er veel geschreven. Super goed dat jullie elkaar steunen! Maar niet met zn allen elkaar verder in die spiraal naar beneden helpen he. Is niet rot bedoeld en weet hoe ontzettend het ook kan opluchten om lekker te bitchen over je ex (ga ik lekker dit weekend ook weer doen met vriendinnetje die ook ex drama heeft), maar help elkaar ook weer omhoog. Jullie verdienen echt beter.



Voor alle dames waarbij de ex has moved on. Dat moet echt verschrikkelijk zijn. En kan me alleen maar inbeelden hoe ik me zou voelen. Met die nieuwe relatie van hem kan het 2 dingen zijn: 1. het is de liefde van zijn leven. En zo ja, dan gun je hem dat toch ergens en is hard, maar dan waren jullie dus niet helemaal geschikt bij elkaar. En dan ben je niet vervangen, dan ben je een geweldige ervaring en levensles en vind hij je nog steeds geweldig en hoopt dat je gelukkig word met iemand anders en gunt jou ook het beste.

En optie 2. Het is een rebound vriendinnetje en hij verwerkt straks jou pas als dat uit is. In dat geval ben jij straks zoooveel verder dan hij is. Jij bent dan klaar voor een echte relatie en doet het straks gewoon in 1 keer goed. Hij moet straks allemaal rebounds verwerken om erachter te komen dat hij voorlopig nog in het verleden blijft hangen. Hij heeft straks een heleboel mini liefdesverdrietjes. Hebben wij dan niet liever nu die ene en straks er echt klaar mee zijn. Dat we oprecht kunnen zeggen dat we er over heen zijn?



En jullie mogen er allemaal zolang over doen als je wilt. Al duurt het een jaar. Denk namelijk dat een jaar zeker geoorloofd is, want hoe hard dat ook klinkt dan heb je al die dagen die ooit met hem waren: kerst, zijn verjaardag, jouw verjaardag, jullie zoveel jaar bestaan eigenlijk, familiefeestjes enz allemaal een keer doorgemaakt in je eentje. Ik denk dat als ik terug ben bij de dag een jaar later dat hij het uitgemaakt heeft dat ik nog wel een dipje zal hebben. Maar die dag erna heb ik dan al een keer alleen overleefd, dus dan kan ik het nog een keer! Klinkt vaag misschien maar vond het zelf logisch.



@justessie. Snap dat je je kut voelt. Is ook kut. Je voelt je opnieuw ingeruild. Alsof je even opvul was tot hij iets vast had gevonden en jou echt kon loslaten. Is ontzettend flauw van hem Of hij zit ontzettend onder de plak van de nieuwe en die heeft het geeist. Ook weer een reden ergens om geen vrienden te worden met de ex. Je bent elkaar uiteindelijk alsnog kwijt of je hebt te maken met issues van jouw nieuwe vriend of zijn nieuwe vriendinnetje. Maar dikke knuffel!!



Jullie doen het goed dames! Allemaal

@Prinsesje: Hoop dat je weer wat positieve energie hebt gekregen op de sportschool. Inderdaad het afvragen wat die uit spookt ben ik ook veel te veel mee bezig. Niet doen, het helpt niet! Je wordt er alleen maar verdrietiger van!



@Diay: Andere vinden inderdaad dat je heel snel niet meer zo verdrietig mag zijn, maar goed het moet allemaal slijten en dat doet het ook maar het is niet in één keer over.



@Suussssss: Het is ook niet niets dat nu al zijn spullen weg zijn. Wees lief voor jezelf! Je bent het waard.



@CL: Hoe was het gesprek gisteren????

Een voor iedereen!

@CL Ja vertel. Heb je het een beetje overleefd?



En even de brocoli update: Met mij gaat ok eigenlijk. Lees hier nog echt altijd mee en reageer nog wel eens op andere topics, maar hier wat minder. En voor mij helpt het eigenlijk wel. Ik leef echt nog met jullie allemaal mee en zal zeker nog voorkomen dat ik hier ook mijn dipjes kom melden, maar voelt alsof ik er zo minder midden in sta.



En ik speel nog steeds met het idee van een eind gesprek. Ik heb nu een datum voor mezelf gesteld voor over een maand en dan bekijk ik het opnieuw. Als die kriebel van een gesprek er nog steeds is ga ik er iets mee doen en heb dan in ieder geval weer een maand overleefd zonder contact. Makkelijker vol te houden als je soort van hoop hebt om contact over een maand wat misschien toch niet gebeurd. Wie weet wat er tussen nu en een maand gebeurd.

ik ben erg benieuwd hoe het nu gaat met colalight..?

Dit is mijn eerste reactie op dit topic, maar lees al enige tijd mee. Heb zelf ook een topic geopend maar ik voel zo met iedereen mee hier, het is zo herkenbaar wat jullie allemaal zeggen. Bij mij is het nog niet definitief over, maar eigenlijk wacht ik nu af op de beslissing (die ik zelf gewoon niet kan maken) en alles zegt in me dat het niet goed zit en dat het over is. Ik heb er zo'n verdriet van, kan al weken niet slapen en ben al zoveel afgevallen.

De weekenden zijn echt het allerzwaarst, steeds maar afvragen wat hij aan het doen is en of hij nog aan me denkt. Ik herken het zo!



en het erge nog het is nog niet eens definitief over... maar nu al liefdesverdriet.

@ brocoli,



thnx meid, daar heb je helemaal gelijk in. Maar het voelt kut, snap niet dat iemand ervoor je kan als gewone vriend en dan 360 graden draaien. Stelde ons vriendschap dus echt bar weinig, ook al beweert hij het tegenovergestelde.



Op dit moment zou ik wel wat vrienden kunnen gebruiken...maar de meesten zoals al gezegd zijn door jullie hier, gaan daarna naar hun eigen veilige thuishaven

quote:Prinsesje1983 schreef op 20 maart 2010 @ 09:51:

Bij mij is het nu iets van 10 weken verder. Weet het niet eens meer precies. 2 weken terug dus te horen gekregen over dat andere meisje en sindsdien gaat het weer minder met me. Voor die tijd voelde ik me bijna schuldig zo 'goed' ik me voelde. Maar ben nu dus weer met beide beentjes op de grond gezet. Bij mij zit dus ook constant in mijn hoofd. Goh zal zij wel op vrijdag mogen blijven slapen en zullen ze nu samen in bed liggen. Ik kan het me toch niet voorstellen dat hij dat nu al zou kunnen, maargoed he weet ik veel.



Ik merk ook zeker verschil in reacties. In het begin werd ik bestookt met smsjes enzo hoe het nu ging en nu denken mensen blijkbaar dat het wel weer gaat ofzo. Zelfs mensen waarvan je denkt ze zijn er voor je. Die reageren dus niet op dingen die over hem gaan of tja weet ik veel. Ze vragen je niet meer mee naar dingen want ja eh nu moet het toch wel eens beter gaan met haar.



Zo herkenbaar! Doet me ook allemaal zoveel verdriet. Gewoon het idee helemeel alleen op de wereld te staan en niemand die er naar je omkijkt.



Ik zit hier alweer met tranen en dat wil ik niet meer. Ik ga dus nu maar ff mezelf naar de sportschool sleuren. (Moet toch wat) En daarna maar ff liggen janken onder de zonnebank ofzo. Voel me zo alleen!



Liefs



Ik begrijp heel goed wat je bedoeld prinses.

Denk dat mensen die hetzelfde meemaken je beter begrijpen en beter doorheen kunnen slepen dan mensen die er nuchter in staan. Het enige dat ze kunnen zeggen is dat het leven doorgaat en je andere afleiding voor in de plaats moet gaan zoeken. Maar makkelijker gezegd dan gedaan!

@ Broc, fijn dat het wel oke gaat. Oke klinkt beter dan dipjes dus ik neem aan dat je je wat beter voelt. Goed dat je ook even de tijd neemt voor jezelf en dan over een maandje verder kijkt. Dan kan je altijd nog een gesprek aan gaan toch?



@CL ik ben ook heel benieuwd hoe het gegaan is!!



@ Flyleaf, je kan daar ook heel veel verdriet van hebben terwijl het nog niet helemaal over is. Mijn ex ging weg, kwam na 2 weken terug omdat ie het toch wilde proberen maar ik was nog steeds kapot. Het gaf me niet echt een beter gevoel. Ja voor een paar uur.. uiteindelijk ging hij toch weer weg dus mijn gevoel zat goed. Ik voelde het al aan komen.



Ik ben echt door gister weer een beetje terug gevallen in een dip hoor. Natuurlijk had ik dit wel van hem verwacht maar dan nog doet het keer op keer weer pijn. Geen contact is echt beter, maar waarom lukt het me dan niet om het vol te houden? Hij geeft zelf ook aan dat hij dat niet kan. Schiet toch niet op? 2 mensen die contact houden terwijl het eigenlijk helemaal niet gaat zo?

Diay,

je schrijft dat je nog nooit zo lang liefdesverdriet hebt gehad omdat het je zo diep zit. Maar is het ook niet ontzettend moeilijk te verwerken als je nog contact hebt met je ex? Het komt over alsof hij het ook niet kan afsluiten en los laten. Heb jij soms dat sprankje hoop dat het nog goed komt doordat jullie contact houden? Praten jullie duidelijk nu over jullie gevoelens met elkaar?



Voor mij is het belangrijk dat ik duidelijkheid krijg, maar de duidelijk dat het over is wil ik niet horen (maar het voelt wel al zo) Is ook moeilijk te geloven aangezien ik donderdag hem nog gezien heb en het weer zo super leuk was. Maar gister was hij weer zo afstandelijk toen we afscheid namen... ik werd emotioneel en daar zit hij dus totaal niet op te wachten... Dus hij wist niet meer of hij wilde afspreken zondag want dat had ik aan hem gevraagd of hij daar zin in had. Later belde ik hem en toen wilde hij weer wel afspreken!

nu voelt het alsof ik terug bij af ben door deze onduidelijkheid terwijl wel dolverliefd waren donderdagavond, en heb ik vandaag weer enorm verdriet. Waarom ben ik toch emotioneel geworden!? Heb een heel klein beetje energie vandaag, maar mijn gedachten zijn telkens bij hem, te gissen hoe hij er nu over denkt en vooral het feit dat ik voel dat het niet goed zit van zijn kant juist omdat ik weer zo emotioneel ben geworden en hij dat niet wil. Maar het is toch ook moeilijk voor mij? Ik hang tussen liefdesverdriet in en hoop! Dat is echt een kwelling en dat moet ik uitten.



Weet iemand eigenlijk hoe het is afgelopen met de TO?

@Diay: Die dromen doen echt heel veel pijn ja. Maar wat je zegt heb je wel groot gelijk in. Slechter kan het idd niet worden. Gelukkig voel ik me nu weer een stukje beter. Heb mezelf naar de sportschool gesleept en mezelf ff goed in het zweet gewerkt.



@ Justessie: Jeetje heavy zeg. Had je stiekem altijd nog de hoop dat het weer goed zou komen tussen jullie? Kan me voorstellen dat het nu dan toch weer heel veel verdriet doet.



@Brocoli: Wat een wijze woorden zeg. En je hebt helemaal gelijk. Ikke kies dan toch voor optie 2 hoor. Ik hoop echt van harte dat hij dit verdriet ook voelt. Het kan toch niet zo zijn dat hij 4,5 jaar met mij gewoon ff 'vervangt'.



@Suus72: Heb idd weer iets van positieve energie gekregen op de sportschool. Denk dat ik voortaan altijd maar op zaterdagmorgen ga sporten. Goed voor me en even mijn gedachten verzetten.



@Flyleaf: Helaas heb ik ook in de situatie gezeten waarin jij nu ongeveer verkeert. Wij wisten eigenlijk beiden dat het over zou gaan tussen ons, maar we konden het allebei nog niet officieel zeggen zal maar zeggen. Weken hebben we afgesproken, het weer een kans gegeven enz. De 'bom' is uiteindelijk gebarsten en het is goed dat het over is tussen ons. Neemt niet weg dat ik hem mis enzovoorts, maar die onzekerheid waarin we toen zaten was ook zo rot. Die rust is nu wel terug en dat is ook veel waard.



Ik heb wel met mijn 'domme' hoofd mijn ex gebeld vanmorgen toen ik zo in een dip zat. Ik vroeg hem of hij me in het standje negeer had gezet, maar hij zei dat hij daar helemaal geen reden voor heeft en me weer wil zien bij een feest binnenkort. Verder vroeg hij of hij me anders vanavond terug kon bellen omdat hij aan het werk was. Heb gezegd dat hij dat maar beter niet kon doen omdat ik me al rot genoeg voelde. Stom van me om hem te bellen, maar aan de andere kant, geeft het ook wel weer een soort van tja... weet niet zo goed gevoel. Dat hij in ieder geval niet boos op mij is, doet me dan wel weer wat.



Kreeg ook nog post van de notaris. Moet van de week heen om alles rondom ons huis te tekenen en dan is het dus allemaal definitief van hem. Gelukkig kan ik heen als hij er niet is. Denk dat dat wel echt heel veel pijn zou doen namelijk.



Nou dat is weer even een update van prinsesje... eens kijken of ik me zinnen kan verzetten door iets anders te gaan doen.



Liefs

@prinses,



Vond het prima hoe het tussen ons ging en ergens ben ik wel van hem blijven houden. Ik had er vrede mee...weet wel dat het tussen ons toch niks zou worden meer. Ging ook verder met daten, ontmoette iemand, had het leuk...maar werd ook niet echt iets. Die verdriet verslijtte snel, maar dit van mijn eerste ex doet wederom opnieuw pijn.

En het voelt heftig ja, wie moet ik nu alles vertellen en bij uithuilen?



Ik heb nu letterlijk alles gewist dat me aan hem doet denken...uit mijn msn, telefoon, hyves, facebook..hij gaat alleen niet uit mijn gedachte.



Heb zin om iets leuks te gaan ondernemen, maar ik weet niet wat en niemand echt die uitgerekend dit weekend kan.

Goed dat je bent gaan sporten Prinsesje! Het is cliche maar waar, afleiding helpt echt, ook al denk je op zo'n moment dat je in een dip zit dat niets je hoofd er vanaf kan houden. Vanmorgen een uur met mijn zus gebeld, alles er weer uitgegooid en dat helpt. Daarna de stad ingegaan en me te buiten gegaan aan cremetjes, scubs en maskers en dat soort dingen. Een moeilijk moment gehad, in een winkel in de lange rij en dan Marco Borsato moeten aanhoren, pffff. Maar, ook weer overleefd.



Het gaat stapje voor stapje...



En Justessie ik herken wat je schrijft, ik heb hem ook overal gewist, alleen nog niet uit mijn telefoon, voor het geval hij nog belt, doet hij vast niet, maar toch. Wel goed van je hoor, dat je hem hebt verwijderd, anders ga je toch steeds weer kijken op Hyves e.d. en dat is niet goed. En dat niemand dit weekend iets leuks kan doen, heb ik ook. Zou ook niet zo goed weten wat nu leuk is, een film misschien, maar ja daar ga je ook niet zo snel in je eentje heen zeker op zaterdagavond niet. Heb je geen films of series op DVD die je vanavond kunt kijken?



Een dikke voor jullie allemaal.

@ suus,



Heb nu alle series en films doorlopen. Niet voor herhaling vatbaar en het is pas 3 uur smiddag!

Heb nog heel de avond nog om door te komen...verdomd klote.

In mijn eentje de bios is, nee dat kan ik niet, ga me dan zielig voelen tussen al die stelletjes.



afleiding helpt...maar niet lang

hoe ga jij de avond door?

Hoi meiden,

Wat is er veel geschreven! Sleep elkaar er doorheen dit weekend, die dagen zijn idd vaak het meest vervelend!

Flyleaf wat een herkenbaar verhaal!! Heel erg vergelijkbaar volgens mij. Vroeg me al af, waarom je (in je eerste post) meteen naar mij vroeg, maar nu begrijp ik het...



Pffff... gisterenavond! Ben bang dat het een lang verhaal wordt, dus voor wie het niet wil lezen... scrollen!!

We hadden pas laat afgesproken, omdat ik eerst nog een andere verplichting had.Op neutraal gebied afgesproken. Zouden stukje wandelen, maar omdat het regende hebben we in zijn auto gezeten... 3,5 uur lang!!!



Het ging allemaal heel rustig. Niet met bagger gegooid, hysterisch geweest of zitten huilen, maar gewoon gezegd wat ik wilde zeggen. Merkte wel dat ik midden in het verhaal, ineens meer hoop kreeg en erg van mijn stellige padje afweek... Hij gaf mij in de meeste dingen gelijk... Dat ik al die tijd idd goed gevoeld had dat hem iets dwarszat (bijna alle keren dat ik vroeg "Wat is er?", was er ook daadwerkelijk wat... gaf hij nu toe. Mijn gevoel zat dus toch goed). Dat hij inderdaad erg in zichzelf gekeerd was. Dat hij zijn eigen huisje misschien wel aanhoudt omdat het een vlucht/ontsnapping voor hem kan zijn (ipv de problemen te lijf te gaan, is het eenvoudiger om ervoor weg te lopen). Dat sms'en niet de beste manier was om dit soort dingen te 'bespreken'. Hij gaf toe dat hij dingen in een opwelling had gezegd... het niet zo meende (maar ja... hij had het wel gezegd). Al die dingen hebben vooral met zijn karakter en houding te maken en ik weet gewoon niet of dat ooit verandert. Hij kan mij daar uiteraard geen garantie voor geven, maar had ik maar een klein beetje het idee dat hij het begreep en zijn best ervoor wilde doen...!



Verder heb ik gezegd dat ik de afgelopen weken van rust en afstand heb gebruikt om onze relatie eens goed onder de loep te leggen en dat ik er nu heel duidelijk achter ben gekomen dat ik mezelf totaal ben kwijt geraakt. Op het moment dat we er midden in zaten, deed ik dat met liefde. Ik hield rekening met hem, wilde dat hij zich goed voelde... dat doe je als je van iemand houdt. Maar ik heb ook gezegd dat ik dát echt niet meer ga doen. Ik wil mezelf zijn...

Hij schrok er wel een beetje van, wist niet dat ik zo op mijn tenen had gelopen en wilde juist dat ik mezelf zou zijn als we samen zijn...



Toen ik vroeg hoe hij een toekomst samen graag zou zien, zei hij dat de afgelopen 6 maanden, eigenlijk wel waren zoals hij dat graag zou willen!!

Dat is fijn om te horen en verraste me ook wel... Maar ik begrijp dan niet hoe één rot-weekend dan zoveel roet in het eten kan gooien! Dat begreep hij zelf ook niet. Misschien toch te halstarrig zijn kop in de wind gegooid?



Het gesprek heeft best veel opgehelderd, maar feit blijft dat heel veel met zijn karakter, houding en reacties te maken heeft. Alleen hij kan mij zeggen of de kans erin zit dat daaraan gewerkt gaat worden....

(Vanmorgen smste hij dat hij zijn best wilde doen om alles beter vor elkaar te krijgen...)



We zijn hierna allebei naar ons eigen huis gegaan. Zouden alles laten bezinken en op een rijtje gaan zetten...



Nu smste hij vandaag dat een vriend jarig is en dat hij heel graag zou willen dat ik meeging. Of ik dan ook een hapje kom eten bij hem... Twijfel.........

Ik wil niet dat zijn vrienden gaan doorzeuren waarom ik niet mee ben (ze weten dat het niet altijd over rozen gaat...) en een stelletje dat komt, weet ook dat wij elkaar afgelopen tijd een poosje niet gezien hebben (stom... heb ik verteld!)... Wat vinden jullie?



Kortom: mijn hoofd doet echt pijn van het peinzen...

Hey lieve CL.

Klinkt als wel een verhelderend gesprek. En ben je bereid hem een kans te geven om te laten zien dat hij veranderd is of gaat veranderen? Klinkt in ieder geval heel eerlijk allemaal en geen moddergevecht. En zijn karakter is toch ook wel een beetje waar je op gevallen bent toch? Ookal is het gedrag misschien extremer dan je dacht...



En over dat etentje... Ligt eraan hoe sterk je denkt dat je vriend in zijn schoenen staat. Kan hij een avond van vragen aan als je niet mee gaat. Kunnen jullie samen hele avond gezellig doen terwijl er eigenlijk nog iets van een spanningsveld is? En als jullie samen gaan wat gaan jullie dan zeggen als er vanalles gevraagd word?



Wel gaan of niet gaan heeft allebei zo zijn kanten. Alleen als je wel gaat moet je wel oppassen dat het niet te gezellig word. Klinkt raar, maar door een gezellige avond kunnen jullie beide jullie goede voornemens en bedoelingen vergeten, want het is toch weer als vanouds...? Dus zou alleen naar huis gaan in ieder geval.



Ik ken jou vrienden natuurlijk niet en jou en je vriend niet goed genoeg, maar als het om mij en mij vrienden zou gaan zou ik wel mee gaan en zodra er een vraag komt gewoon duidelijk maken dat jullie goed gepraat hebben en het er verder niet veel over wil hebben.



En je bent niet stom omdat je vrienden erover hebt verteld. Is alleen maar eerlijk. Vermeid in ieder geval de situatie dat ze gevoelige vragen gaan stellen als: wanneer gaan jullie lovebirds nou eens samenwonen? Die vraag zou alleen maar steken. En nu houden ze met het onderwerp rekening en beginnen ze misschien dr helemaal niet over, juist omdat je gewoon mee gaat.



Ben in ieder geval heel blij voor je dat gesprek is meegevallen en blijf meelezen hoe dit afloopt, maar ik heb plaatsvervangende hoop gekregen in ieder geval! Dikke

@ Flyleaf, ja klopt. Ik vind het vreselijk moeilijk om het zo te verwerken. Gewoon ook omdat hij me al die tijd valse hoop blijft geven. Ik heb al een aantal keer gezegd dat ik liever geen contact heb maar hij laat mij niet los. Hij blijft volhouden dat hij van me houd terwijl ik gister WEER heb gezegd, alles of niks. Met zijn woorden is hij heel duidelijk maar hij blijft langs komen en lief doen. Eerst dacht ik dat hij alleen voor mijn dochter kwam en dan gewoon lief tegen mij deed omdat ik er toch bij was of zo maar hij kwam van de week ook terwijl zij op school zat. Als ik hem dan vraag waarom, zegt hij dat hij het fijn vind, dat ik nog steeds zijn maatje ben en dat hij graag contact wil houden omdat hij van me houd. Heb ik zo lekker veel aan. Ik wil gewoon verder.



@ CL, ben heel blij om te horen dat jullie gesprek zo rustig is gegaan. Dan hebben jullie in ieder geval beide kunnen zeggen wat je wilde zeggen. Hoe nu verder dan? Gaan jullie wel samen verder? Of twijfel je nog?

Hoe zit het trouwens met die yahoo groep waar je het over had?



@ Prinsesje, goed dat je hebt gezegd dat hij je niet terug hoeft te bellen. Is misschien ook maar beter. Je moet toch weer verder. Je bent heel sterk dus je red het best! En je kan hier altijd steun komen halen natuurlijk



@ Justessie, ik heb hier pas een site door gegeven waar je online series kan kijken, misschien wat om de avond mee door te komen? Als je ik em nog een keer neer moet zetten zeg je het maar. Meeste zijn wel zonder ondertiteling.



@ Suusss hoe gaat het met jou??