(On)geduldige moeder
dinsdag 13 april 2010 om 22:20
Wie o wie is een altijd-geduldige-moeder? Ik dus niet en daar baal ik eigenlijk heel erg van. Overdag ben ik ontzettend geduldig, kan ik veel naast mij neer leggen en van mij af laten glijden, maar als ik kleine man (4 1/2 jaar) 's avonds op bed heb gelegd is het voor mij genoeg geweest (ruim 6 mnd. zwanger van de 2e, dus eigenlijk ben ik 's avonds een beetje op )....ik kan dan kortaf en mopperig reageren als hij weer eens roept om niks (ik moet plassen, ik moet poepen, ik heb een scherpe nagel, ik heb dorst, ik ben zo alleen boven, enz.). Soms gaat dat roepen wel 1 1/2 uur door. Zit ik net lekker, hoor ik weer 'mama....mama....maaamaaaaa!!!!'. Een paar keer antwoord ik geduldig, hou ik voet bij stuk bij bepaalde vragen, maar soms snauw ik dat hij echt nú moet gaan slapen! Uiteindelijk slaapt hij, dan kijk ik naar dat kleine smoeltje en dan denk ik 'waarom ben ik zo'n ongeduldige miep?'....Herkenbaar?
woensdag 14 april 2010 om 11:17
quote:Supersmollie1 schreef op 13 april 2010 @ 23:32:
Waar is de vader in dit verhaal?
Dat vroeg ik me ook af.
Als hij gewoon nog niet moe is: later naar bed ("na 19:30 is het huis en de tijd voor ons"? Tsja, best leuk, maar die van ons is dan gewoon nog niet moe genoeg. Volgens alle vier zijn grootouders is dat alleen maar eerlijk: we sliepen zelf als kind ook weinig.) en/of nog even laten spelen of een boekje lezen in bed.
Waar is de vader in dit verhaal?
Dat vroeg ik me ook af.
Als hij gewoon nog niet moe is: later naar bed ("na 19:30 is het huis en de tijd voor ons"? Tsja, best leuk, maar die van ons is dan gewoon nog niet moe genoeg. Volgens alle vier zijn grootouders is dat alleen maar eerlijk: we sliepen zelf als kind ook weinig.) en/of nog even laten spelen of een boekje lezen in bed.
woensdag 14 april 2010 om 11:35
Hahaha, moet er ook wel om lachen wat ik hier lees. Is ook herkenbaar, in fases. Toevallig heeft mijn zoon van 5,5 nu een fase dat hij niet direct gaat slapen (sinds die klok weer verzet is) en dan komen er ook van die vragen, hij moet nog plassen, hij moet nog poepen, hij moet nog drinken.
Maar ik denk dat het vrij makkelijk af te leren is hoor, inderdaad met een beloningssysteem. Lijkt me wel handig dat je het afgeleerd hebt voor de baby er is.
Ik zou het denk als volgt doen:
Een ritueel voor het naar bed gaan aanhouden. Pyjama aan, tanden poetsen, boekje lezen, en dan bijvoorbeeld nog even een kletspraatje of zo'n lastige vraag beantwoorden.
Afspreken met hem dat hij niet meer uit bed komt, en dat als hij dat doet, hij de volgende ochtend een kruisje mag zetten op een blaadje oid. Als hij dat de hele week volhoudt, mag hij kiezen wat je gaat eten zondag.
Ik denk dat het dan snel over is hoor.
Maar ik denk dat het vrij makkelijk af te leren is hoor, inderdaad met een beloningssysteem. Lijkt me wel handig dat je het afgeleerd hebt voor de baby er is.
Ik zou het denk als volgt doen:
Een ritueel voor het naar bed gaan aanhouden. Pyjama aan, tanden poetsen, boekje lezen, en dan bijvoorbeeld nog even een kletspraatje of zo'n lastige vraag beantwoorden.
Afspreken met hem dat hij niet meer uit bed komt, en dat als hij dat doet, hij de volgende ochtend een kruisje mag zetten op een blaadje oid. Als hij dat de hele week volhoudt, mag hij kiezen wat je gaat eten zondag.
Ik denk dat het dan snel over is hoor.
woensdag 14 april 2010 om 12:51
Wat kan hij doen om zichzelf te vermaken?
Ik had vroeger ook weinig slaap nodig, met een uur of 6 per nacht had ik ruim voldoende. Dat veranderde toen ik ging puberen.
Vervelend voor mijn ouders. Ik kreeg wel gewoon een 'normale' bedtijd opgelegd, maar mocht me dan in bed zelf vermaken tot ik moe genoeg was om te gaan slapen. Dat werkte beter dan het 'dwingen' te gaan slapen: op deze manier voelde ik niet meer steeds de behoefte om mijn ouders te gaan storen voor mijn vermaak.
Ik had vroeger ook weinig slaap nodig, met een uur of 6 per nacht had ik ruim voldoende. Dat veranderde toen ik ging puberen.
Vervelend voor mijn ouders. Ik kreeg wel gewoon een 'normale' bedtijd opgelegd, maar mocht me dan in bed zelf vermaken tot ik moe genoeg was om te gaan slapen. Dat werkte beter dan het 'dwingen' te gaan slapen: op deze manier voelde ik niet meer steeds de behoefte om mijn ouders te gaan storen voor mijn vermaak.
woensdag 14 april 2010 om 20:04
Pimpel; hij heeft 's nachts nog een luier om, dus als hij moet plassen/poepen, dan moet een van ons hem wel helpen.
Supersmollie; vader was in dit geval (gisteravond) trainen. Normaal gesproken gaan we om en om, de ene keer hij vaker, de andere keer ik.
Nelladella & Ilroos; het gebeurt zelden dat hij zijn bed uitkomt. Het is vooral roepen en vragen stellen of nog iets willen.
Wen; hij gaat al niet heel erg vroeg naar bed (vind ik). Meestal rond 8 uur en de ene keer slaapt hij meteen en de andere keer heb ik 'drama's' als gisteravond.
Morrie; over het algemeen valt het mee met roepen (met 1 of 2 keer roepen heb ik niet zoveel problemen), dus misschien leek het uit mijn OP alsof het elke avond bal is, maar dat is dus niet het geval. Een vast ritueel heb ik, eigenlijk al vanaf kleins af aan.
Vivafeelfee; wat hij kan doen om zichzelf te vermaken? Eigenlijk wil ik gewoon dat hij gaat slapen
Supersmollie; vader was in dit geval (gisteravond) trainen. Normaal gesproken gaan we om en om, de ene keer hij vaker, de andere keer ik.
Nelladella & Ilroos; het gebeurt zelden dat hij zijn bed uitkomt. Het is vooral roepen en vragen stellen of nog iets willen.
Wen; hij gaat al niet heel erg vroeg naar bed (vind ik). Meestal rond 8 uur en de ene keer slaapt hij meteen en de andere keer heb ik 'drama's' als gisteravond.
Morrie; over het algemeen valt het mee met roepen (met 1 of 2 keer roepen heb ik niet zoveel problemen), dus misschien leek het uit mijn OP alsof het elke avond bal is, maar dat is dus niet het geval. Een vast ritueel heb ik, eigenlijk al vanaf kleins af aan.
Vivafeelfee; wat hij kan doen om zichzelf te vermaken? Eigenlijk wil ik gewoon dat hij gaat slapen
woensdag 14 april 2010 om 20:12
Consequent zijn lijkt mij hier de enige oplossing. En even door de zure appel heenbijten. Hij wil aandacht en krijgt deze. Heerlijk toch? Ok, soms duurt het wat langer (meerder keren moeten roepen), maar uiteindelijk heeft hij wat hij wil.
Ik zou hem negeren. Zeggen dat je het zat bent. Dat hij na de nachtkus moet gaan slapen, dat hij niks meer mag vragen (morgen weer), hij heeft geplast, heeft water gehad etc. En dat je nu eht niet meer naar boven komt. Het kind is geen 2 maar 4,5! En dan ook gewoon niet meer gaan. Kan even drama worden, maar na een paar keer ben je er echt vanaf.
Sorry, maar ik vind echt dat je met je laat sollen... Zou misschien juist wel goed zijn dat je iets eerder je geduld verliest in zaken als deze...
Ik zou hem negeren. Zeggen dat je het zat bent. Dat hij na de nachtkus moet gaan slapen, dat hij niks meer mag vragen (morgen weer), hij heeft geplast, heeft water gehad etc. En dat je nu eht niet meer naar boven komt. Het kind is geen 2 maar 4,5! En dan ook gewoon niet meer gaan. Kan even drama worden, maar na een paar keer ben je er echt vanaf.
Sorry, maar ik vind echt dat je met je laat sollen... Zou misschien juist wel goed zijn dat je iets eerder je geduld verliest in zaken als deze...
woensdag 14 april 2010 om 20:51
woensdag 14 april 2010 om 20:56
quote:jackie23 schreef op 13 april 2010 @ 22:43:
Babsjuh; dank je wel voor je uitgebreide uitleg. Het lijkt overdag idd. wel een soort automatische (geduldige) piloot. Ik heb inderdaad niet het idee dat hij onder mijn gesnauw lijdt, aangezien hij na een heel 'ernstig dreigement' rustig nog een keer roept (dan zeg ik bijv. 'als je nog 1 keer roept, dan gaat je nieuwe nachtlampje (hij heeft er 2) mee naar beneden').
Soms doe ik, na 10 keer naar boven geweest te zijn, de deur beneden extra hard dicht uit frustratie, dan roept hij gerust 'ik krijg hoofdpijn omdat je de deur zo hard dichtdoet' Hij houdt dan heel theatraal zijn handen tegen zijn oren.
Wuiles en Nouschi; ik kan zijn geroep negeren (al geprobeerd), maar dan blijft hij óf roepen tot ik wel kom (al duurt het een uur) óf hij komt naar beneden om te kijken waarom ik niet kom. Tips?Het is een spelletje toch? Dan is het aan jou om de spelregels te veranderen. Leg het hem een keer overdag uit en daarna gewoon negeren. Niet reageren op wat hij zegt en als hij uit zijn bed komt hem gewoon weer terug brengen. Niet lachen, niet praten en zeker niks vragen. Hou dat een paar avonden vol en je hebt je rust terug.
Babsjuh; dank je wel voor je uitgebreide uitleg. Het lijkt overdag idd. wel een soort automatische (geduldige) piloot. Ik heb inderdaad niet het idee dat hij onder mijn gesnauw lijdt, aangezien hij na een heel 'ernstig dreigement' rustig nog een keer roept (dan zeg ik bijv. 'als je nog 1 keer roept, dan gaat je nieuwe nachtlampje (hij heeft er 2) mee naar beneden').
Soms doe ik, na 10 keer naar boven geweest te zijn, de deur beneden extra hard dicht uit frustratie, dan roept hij gerust 'ik krijg hoofdpijn omdat je de deur zo hard dichtdoet' Hij houdt dan heel theatraal zijn handen tegen zijn oren.
Wuiles en Nouschi; ik kan zijn geroep negeren (al geprobeerd), maar dan blijft hij óf roepen tot ik wel kom (al duurt het een uur) óf hij komt naar beneden om te kijken waarom ik niet kom. Tips?Het is een spelletje toch? Dan is het aan jou om de spelregels te veranderen. Leg het hem een keer overdag uit en daarna gewoon negeren. Niet reageren op wat hij zegt en als hij uit zijn bed komt hem gewoon weer terug brengen. Niet lachen, niet praten en zeker niks vragen. Hou dat een paar avonden vol en je hebt je rust terug.
woensdag 14 april 2010 om 21:04
Supersmollie...tja, hij heeft zijn slaap nodig en ik zie dat hij écht heel erg moe is, maar ontzettend vecht tegen zijn slaap. Maar misschien kan ik idd. een paar boekjes bij hem neerleggen, dan kijken we even hoe dat gaat.
Wuiles....net was het weer raak...hij was KEIHARD aan het 'huilen', maar je hoort dat het nep is, dus ik reageer niet. Komt hij vervolgens op hoge poten naar beneden dat hij het méér dan zat is (ehm....soms hoor je jezelf praten ). Nu slaapt hij gelukkig.
Wuiles....net was het weer raak...hij was KEIHARD aan het 'huilen', maar je hoort dat het nep is, dus ik reageer niet. Komt hij vervolgens op hoge poten naar beneden dat hij het méér dan zat is (ehm....soms hoor je jezelf praten ). Nu slaapt hij gelukkig.
woensdag 14 april 2010 om 21:08
quote:jackie23 schreef op 14 april 2010 @ 21:04:
Supersmollie...tja, hij heeft zijn slaap nodig en ik zie dat hij écht heel erg moe is, maar ontzettend vecht tegen zijn slaap. Maar misschien kan ik idd. een paar boekjes bij hem neerleggen, dan kijken we even hoe dat gaat.
Wuiles....net was het weer raak...hij was KEIHARD aan het 'huilen', maar je hoort dat het nep is, dus ik reageer niet. Komt hij vervolgens op hoge poten naar beneden dat hij het méér dan zat is (ehm....soms hoor je jezelf praten ). Nu slaapt hij gelukkig.Het is gewoon een slim kind dat precies weet hoe hij de aandacht van zijn moeder moet vasthouden.
Supersmollie...tja, hij heeft zijn slaap nodig en ik zie dat hij écht heel erg moe is, maar ontzettend vecht tegen zijn slaap. Maar misschien kan ik idd. een paar boekjes bij hem neerleggen, dan kijken we even hoe dat gaat.
Wuiles....net was het weer raak...hij was KEIHARD aan het 'huilen', maar je hoort dat het nep is, dus ik reageer niet. Komt hij vervolgens op hoge poten naar beneden dat hij het méér dan zat is (ehm....soms hoor je jezelf praten ). Nu slaapt hij gelukkig.Het is gewoon een slim kind dat precies weet hoe hij de aandacht van zijn moeder moet vasthouden.
woensdag 14 april 2010 om 21:16
Dochter is ook zo'n tiep en wij zijn wel bij haar gaan zitten. In plaats van drama's, gegil en gehuil sliep ze dan binnen 5 minuten. Wij allemaal blij. Geen Nanny-oplossing, geef het eerlijk toe. Maar na kweetniethoeveel verschillende technieken (die allemaal niet werkten) waren we het beu.
Inmiddels slaapt ze gewoon weer alleen trouwens.
Inmiddels slaapt ze gewoon weer alleen trouwens.
woensdag 14 april 2010 om 21:22
woensdag 14 april 2010 om 22:47
quote:jackie23 schreef op 14 april 2010 @ 21:04:
Supersmollie...tja, hij heeft zijn slaap nodig en ik zie dat hij écht heel erg moe is, maar ontzettend vecht tegen zijn slaap. Maar misschien kan ik idd. een paar boekjes bij hem neerleggen, dan kijken we even hoe dat gaat.
Die van mij is een stuk jonger, maar dat vechten tegen de slaap herken ik wel. Boekjes hebben een tijd goed geholpen, maar dat is nu weer over. Het is in elk geval het proberen waard: die van ons gaat met een boekje net wat beter gewoon rustig in zijn bed liggen dan zonder.
Supersmollie...tja, hij heeft zijn slaap nodig en ik zie dat hij écht heel erg moe is, maar ontzettend vecht tegen zijn slaap. Maar misschien kan ik idd. een paar boekjes bij hem neerleggen, dan kijken we even hoe dat gaat.
Die van mij is een stuk jonger, maar dat vechten tegen de slaap herken ik wel. Boekjes hebben een tijd goed geholpen, maar dat is nu weer over. Het is in elk geval het proberen waard: die van ons gaat met een boekje net wat beter gewoon rustig in zijn bed liggen dan zonder.